Tag Archives: Vluchtelingen

Ik luister

Een zeer grote groep mensen in onze maatschappij zijn de “vergetenen”, de vluchtelingen, daklozen, marginalen en armen.

De politici die het voor het zeggen hebben zijn met hun gedachten meestal zeer ver van de harde werkelijkheid en leven in hun eigen cocon, waarbij de wereld van de machtigen en rijken de r aarde prioriteit verkrijgt.

Velen moeten het weten te rooien zonder systemen die de parlementariërs wel voorzien. Maar een grote meerderheid valt tussen de mazen van het net.

Met deze periode van social distancing hebben ook heel wat mensen afstand genomen van de “andere” en hebben zij zichzelf prioritair gesteld. Het egoïsme is zienderogen versterkt. En als er mensen gingen samen klappen om 20 uur was dat toch niet zozeer uit medegevoelen doch eerder om zichzelf te laten zien aan anderen, dat zij toch nog mee telden in deze maatschappij.

Na alle afzondering, sluiting van winkels en bedrijven hopen zij hun werk terug te vinden, maar komen nu die “buitenlanders” nog meer als bedreiging van hun eigen stekje te zien.
Toch zullen zij moeten komen in te zien dat wij die toevloed van buiten Europa ook nodig hebben en dat wij maar beter dat mooie woord “blijveling” als een positieve meerwaarde voor onze maatschappij gaan zien.

Kirsten van den Hul, lid van de Nederlandse Tweede Kamer namens de Partij van de Arbeid, heeft zoals kamerleden in België heel wat portefeuilles in haar handen, namelijk Onderwijs, Wetenschap, Emancipatie, Media, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking.

Volgens haar is de tijd gekomen voor een (enorme) verandering. Zij gelooft in een een (s)hevolution, waarbij mannen en vrouwen samen de wereld veranderen en de emancipatie van de vrouw voortzetten.
Niet omdat dat moet van de politiek, of van de feministen, of van hun partner. Maar omdat de economie, onze relaties en de hele maatschappij er aantoonbaar beter van worden als zaken tussen mannen en vrouwen beter zijn verdeeld dan nu.

Het kan misschien mogelijk zijn dat wij hier te maken hebben met een wat vreemde eend in de bijt, een politicus die zoals in de Belgische PvdA, echt begaan is met wat er onder de mensen leeft. Haar oog(merk ) mag dan misschien op de vrouw vallen die een revolutie kan veroorzaken, wat wij vandaag nodig hebben zijn mensen die hun stem willen verheffen om de gewone man en vrouw, jongens en meisjes van alle slag aan het woord te laten en hun een plaats te bezorgen in een voor hen leefbare omgeving.

Zij weet het zeker dat dit een eeuw voor de vrouw wordt, maar hopelijk zal zij ook inzien hoe die vrouw aan het roer het moet opnemen voor het algemeen welzijn van plant, dier en elk mens. Voorzeker mag het deel-tijddilemma, de loonkloof, huiselijk geweld niet ontbreken. Vooral dat laatste is kenbaar enorm toegenomen in deze corona tijd. Maar geweld onder kinderen is ook een enorm opvallend probleem geworden. De laatste maanden zijn wij overstelpt met moorden gepleegd door minderjarigen. Uit de hand gelopen pesterijen, met dood tot gevolg van ocharme 13 en 14 jarigen.
Onze maatschappij zit duidelijk met een groot probleem van normen en waarden.

Het is goed te merken dat zij inziet dat in onze huidige maatschappij wel genoeg ellende is voor nog minstens vijf boeken.

Zij sprak de afgelopen drie jaar vaak over ‘gelijke kansen‘. Als het ging om te lage schooladviezen voor kinderen met lager opgeleide ouders of (groot)ouders met een migratie-achtergrond bijvoorbeeld. Of over het lerarentekort, dat inmiddels door heel Nederland en België pijnlijk voelbaar is. Maar zoals in België voelen nog minder leerkrachten er iets voor om in scholen les te geven waar ‘minderbegaafden’, ‘minderheden’ of ‘allochtonen’ zitten. Niet veel leerkrachten staan te popelen om les te gaan geven in scholen met relatief meer leerlingen met risico’s op achterstanden. Van den Hul schreef er een initiatiefnota over en bestookte onderwijsministers Slob en Van Engelshoven geregeld met Kamervragen en moties.

Zij zegt

Maar de meeste indruk maakten niet de debatten, Kamervragen, of stemmingen (al blijft het natuurlijk best een bijzonder gevoel als een motie wordt aangenomen, zoals deze bijvoorbeeld😊). De meeste indruk maakten de gesprekken die ik had met de mensen die ik onderweg tegenkwam.

IMG_20200130_151038_901

Gesprekken met leraren, over hun gigantische werkdruk en hun zorgen over de toekomst van ons onderwijs. Met ouders, die soms al jaren worstelden met het vinden van passend onderwijs voor hun kind. Met leerlingen in het Voortgezet Speciaal Onderwijs, die me vroegen om in debatten ook het VSO niet te vergeten. Gesprekken met vluchtelingen uit Congo en Soedan in een kamp in Oeganda, dat we bezochten tijdens een indrukwekkend werkbezoek aan Oost-Afrika. En vooral: de vele gesprekken met vrouwen in de vrouwenopvang, die me vertelden over hun pijn en hun dromen.

Want daarmee begon het allemaal voor mij, met een heel persoonlijke initiatiefnota over geweld achter de voordeur. Een onderwerp dat voor mij veel meer is dan alleen politiek: ik kan er helaas zelf als voormalig slachtoffer over meepraten. Best bloot voelde dat, jezelf zo kwetsbaar opstellen onder het oog van collega’s, pers en publiek. Maar ik ben blij dat ik zo een steentje heb kunnen bijdragen aan het bespreekbaar maken van dat hardnekkige taboe. {Waarom ik door wil als Kamerlid}

 

Met meer dan een jaar een proberen om te gaan met een ons zeer beperkende pandemie zijn er heel wat taboes boven water komen drijven die aangepakt moeten worden. Dus heel wat werk aan de winkel.

Wat gisteren nog opviel op het nieuws was hoe een Iraans leraar Engels hier een korte cursus had gelopen en zo de mogelijkheid kreeg om hier als bemiddelaar te kunnen optreden. Opmerkelijk was hoe goed die man in één jaar tijd Nederlands had geleerd. Tegenover veel Belgen en Nederlanders die een bepaalde job niet willen uitvoeren, omdat ze deze te min voor zichzelf vinden, heeft deze man de handen uit de mauwen gestoken, hogeschool gevolgd en op één jaar tijd een diploma behaald waarmee hij nu verder kan en in België ook zijn diensten kan aanbieden.

Overal in Europa hebben wij zulke moedige en hardwerkende durvers en blijvelingen nodig. Zij zullen binnenkort ook moeten meewerken om onze landen weer op de juiste weg te helpen na de coronacrisis.

Niet enkel politici moeten hun oor te luisteren leggen ook zeer vele mensen die het nog steeds niet geloven dat wij met een echte pandemie te maken hebben en dat wij ook nood hebben aan mensen van het buitenland om onze verouderde bevolking aan te vullen en op te vangen.

+

Voorgaande

Waarom doen we niets aan de oorzaak?

Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal

Politici handig gebruik makend van immigranten en jihad angst

Gastvrijheid: een pijnlijke weg om anderen te verwelkomen

++

Aanvullend

Hoe omgaan met huidige moeilijkheden

Politici die trachten het geloof in de privesfeer te duwen of uit de maatschappij te bannen

Met christenen flirtende politici

De politicus en schaamte

Wie of welke generatie verantwoordelijk

Democratische ondergang

Een tijd van plicht, verantwoordelijkheid en verantwoording

+++

Verder gerelateerd

Werkelijkheid

Vluchtelingen, medemensen in nood: welkom!

Interview in Tertio: “Hopen is daden stellen”

Kamerlid in Coronatijd

Kirsten van den Hul

Verkiezingscampagnes gaan vaak over wie het hardst kan roepen. Wie het meest in het nieuws is, wie de concurrentie het best kan aftroeven, wie het meest gevatte antwoord geeft in debatten. Ik heb mijzelf een ander doel gesteld deze campagne. Ik wil vooral luisteren.

De afgelopen vier jaar heb ik mij als Kamerlid met veel liefde verdiept in veel verschillende onderwerpen. Van kansengelijkheid in ons onderwijs tot de aanpak van ‘huiselijk’ geweld, van eerlijke handel tot LHBT-veiligheid. De berichten, mails, brieven en telefoontjes die ik over al die onderwerpen kreeg waren daarbij vaak van onschatbare waarde. In aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen van 17 maart leg ik mijn oor dan ook graag te luisteren bij (ervarings)deskundigen in het land: studenten, professionals, onderzoekers, mensen die uit eigen ervaring kunnen spreken. Op zoek naar de meest prangende problemen, en wat daar volgens jullie aan gedaan moet worden.

Zo sprak ik vandaag met…

View original post 217 more words

Leave a comment

Filed under Culturele aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden

Grenzeloze Hopeloosheid

Vast en zeker kende het Coronavirus geen grenzen, maar ook heel wat mensen konden geen grenzen trekken voor hun gedrag en veroorloofden het zich om zo maar grenzen op alle gebieden te overkruisen, in plaats zich aan de corona-maatregelen te houden.

Waldstream's Blog

Grenzen zijn er om doorbroken te worden. Bejubeld werd de atleet die in een geensceneerde run de marathon binnen twee uur wist af te leggen, en we wachten op de schaatster die de 500 meter onder de volgende seconede kan af raffelen.

Grenzen van landen zijn er om verdedigd te worden. Je hoort binnen of buiten en daar moet je je aan houden. En wie binnen zit zal er alles aan doen om een ander buiten te houden, natuurlijk met argumenten die je een goed gevoel geven.

Voor wapens en geld zijn die grenzen geen probleem. Wapens leveren een geldstroom op. Het geld gaat van het ene omgrensde gebied naar het andere en gaanderweg vermeerderd dat geld.

Wapens leveren ook een mensen stroom op, en die wordt handig tegen gehouden door die grens. En die wapens. Een grens die desnoods verdedigd wordt. Met allerlei woorden, allerlei middelen. En die wapens.

View original post 393 more words

Leave a comment

Filed under Economische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Wereld aangelegenheden

De ellendigste tendens van 2020

December 2019 bracht een eerste tijding van een soort virus dat in een marktplaats zou opgetreden zijn. Volgens China dat dit nieuws liefst niet kenbaar had gemaakt was dat vreemde nog ongekende virus dat in december 2019 in de stad Wuhan was uitgebroken, het coronavirus, van mens op mens overdraagbaar. De dokter die voor dat nieuwe dodelijke virus had gewaarschuwd was eerder wegens zijn slechte nieuwsvoering opgesloten in de gevangenis. Maar door de snelle verspreiding van het virus dat ook na het Chinese nieuwjaar buiten China werd gebracht, kon men de feiten niet meer stil houden. In Wuhan waar  zo’n elf miljoen mensen wonen werd de hoogste besmettingsgraad waargenomen in China en moesten de mensen zelfs 76 dagen lang in een harde lockdown, waarbij mensen helemaal niet naar buiten mochten. (Dus heel wat anders dan hier, waar meerderen steen en been kloegen.)

De nieuwsuitzending doorheen het jaar brachten ons allerlei corona weetjes. Uren radio en tévé geweld gingen aan dat coronavirus verloren. Soms leek het wel of er niets anders in de wereld gebeurde. Natuurlijk mocht Donald Trump op het palmares niet ontbreken. Met zijn bagatellisering van de “Chinese ziekte” en andere absurde uitlatingen mocht hij ook wel ons televisiescherm bijna dagelijks bezoedelen. Hierbij deed hij ons wel meermaals de ‘zure’ lach op anders ernstige gezichten brengen.

Naar het jaar 2020 dichter bij haar einde kwam doken wel wat meer positieve berichten op om die onverwachte pandemie klein te krijgen. Overall in de wereld waren dokters en verplegend personeel druk in de weer geweest om mensen er bovenop te helpen. Toch kwamen over geheel de wereld heel wat mensen te overlijden. 19.581 Belgen en 11.529 Nederlanders verloren het leven, wat niets lijkt te zijn tegenover de 346 000 doden die de Verenigde Staten moest optekenen, waarvan er honderd duizenden konden vermeden worden indien de president de nodige maatregelen had getroffen. In Nederland was de bevolking in 2019 nog gegroeid met 132.000 mensen, tot 17,4 miljoen inwoners, aldus het CBS. De sterkste groei sinds 1975, maar nu leek een uitdunningsslag begonnen te zijn.

Heel wat mensen in de rijkere landen vonden dat hun vrijheden werden beperkt en dat ze het oh zo moeilijk hadden dat ze het niet meer aan konden. Wat zij zeker niet zagen of niet in hun geest op riepen was datgene wat heel wat minder in het nieuws kwam maar daarom niet minder ernstig was.

De ellendigste tendens van 2020, waarvoor ook 2021 geen vaccin belooft, is namelijk die van vluchtelingenkampen en -stromen, en harde politieke dijken en dammen.2020 bracht geen einde aan de vluchtelingencrisis waarmee Europa al enkele jaren zit mee te kampen. Ook al mocht de pers er minder over gesproken hebben mochten wij dit afgelopen jaar  een recordaantal van bijna tachtig miljoen medemen-sen op de vlucht aantreffen. Ruim de helft van hen is ontheemd in eigen land, dertig miljoen hebben een erkende vluchtelingenstatus, ruim vier miljoen zijn in afwachting van hun asielaanvraag. Veruit de grootste massa’s vluchtelingen worden – geheel conform een populair politiek devies – ‘opgevangen in de regio’. In Turkije (uit Syrië), Colombia (uit Venezuela), Pakistan (uit Afghanistan) en Uganda (uit Zuid-Sudan, Congo en Somalië). Op een strookje als Libanon wonen naar schatting 1,5 miljoen vluchtelingen naast 4,5 miljoen Libanezen – en dan gebeurt juist dáár een ramp van nucleaire omvang, waarna de regering aftrad.

Erg genoeg waren er asielzoekers die ten einde raad hun tenten in brand staken, in de hoop beter onderdak te krijgen. Dit bracht hen echter in nog grotere ellende, onder de blote hemel in nachten die alsmaar kouder en natter werden. De komst van het coronavirus maakte de toestand nog nijpender, daar de gewone bevolking rond de kampen die mensen als een mogelijkedreiging begonnen te zien en hen afhield om verder hulp te bieden. De Verenigde Naties bleef vragen om extra noodhulp ter waarde van 500 mil-joen euro voor huisvesting, voedsel en gezondheidszorg. De extra belasting aftrek die door de Belgische regering werd beloofd voor giften aan goede doelen zal hopelijk toch ook iets extra hebben mogen bijdragen. De cijfers zijn hiervan nog niet gekend. Wel is geweten dat veel donoren toch nog aarzelden, want bij vorige acties bleek dikwijls het geld en goederen niet toe te komen waar het hoorde aan te komen. Omtrent Syrië was men ook bang dat het geld en de goederen in handen zou vallen van jihadistische strijdgroeperingen. Die bleven nog lange tijd doorvechten, omdat Idlib de laatste provincie was die nog niet in handen van Assad was en nog een goed toevluchtsoord leek.

De corona-epidemie beheerste zodanig het nieuws in 2020, en zeker in april, toen het virus zich wereldwijd uitbreidde en dagelijks duizenden levens eiste. Nieuws dat anders de voorpagina’s zou hebben bepaald, werd helemaal naar de marge geduwd. Waar dat sinds 2014 een burgeroorlog heerst, die aan meer dan 112.000 mensen het leven heeft gekost, kwam nog uitzonderlijk één Vlaamse reporter ons toch nog wat schrijnend nieuws brengen.

Over Jemen, bijvoorbeeld, wordt weinig meer vernomen. In het land, in het zuidwesten van het Arabische schiereiland, woedt de strijd vooral tussen de rege-ring en de Houthi-rebellen maar voort. Door bemoeienis van Saudi-Arabië, dat de soennitische regering steunt, en Iran, dat de Houthi’s steunt, bleef het conflict daar maar meer mensen verarmen en kampen met voedsel tekort maar ook met een tekort aan medische zorgen. Na vijf jaar oorlog is de helft van alle ziekenhuizen en klinieken verwoest. Er is gebrek aan voedsel, medicijnen en kleren. Miljoenen mensen dreigen te verhongeren.

Ook al mocht het positief lijken dat ISIS of Daesh zware tegenslagen had opgelopen in het Midden Oosten, konden zij ondertussen in Afrika nieuwe uitvalsbases oprichten. Dit deden zij door samenwerking met terroristengroeperingen als Al-Shabaab en Boko Haram. Aanslagen in Nigeria, Mozambique, Congo, Kenia en Somalië, kwamen eigenlijk onvoldoende aan bod in de Westerse media. Algerije en Ethiopië kwamen iets meer in de kijker doordat zuid Europa weer een toename van vluchtelingen te verwerken kreeg uit die streken.

Volgens de cijfers van de UNHCR zijn zestig miljoen vluchtelingen langdurig op de vlucht. De kans dat vluchtelingen naar hun land van herkomst terugkeren, neemt al jaren af. In de jaren negentig keerden nog anderhalf miljoen mensen terug, de laatste tien jaar is dat gedaald tot 385.000. Meer dan zestig miljoen vluchtelingen verblijven in landen of gebieden waar voedselschaarste en ondervoeding heersen, en waar de gevolgen van klimaat- en natuurrampen zich laten gelden. Een aanzienlijk deel van de tachtig miljoen vluchtelingen is nog kind: naar schatting zijn dat er tussen de 30 en 34 miljoen.

Leave a comment

Filed under Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Uit de Oude doos: In het Nieuws – Honger en bevolkingsgroei

2007-2008 In het Nieuws – Belangrijke en interessante nieuwsfeiten in het licht van de Bijbel:

Honger en bevolkingsgroei

Slechts weinigen lijken te beseffen dat de wereld afstevent op de grootste ramp ooit. Niet het broeikaseffect, maar een onbeheersbare overbevolking. Milieuvervuiling, klimaatbeïnvloeding, dat zijn hooguit de gevolgen.

Het verloop van de bevolkingsgroei volgens Thomas Malthus en volgens Pierre-François Verhulst

In de jaren ’60 telde de wereld 3,25 miljard inwoners, en het sleutelwoord was ‘bevolkingsexplosie’. Daar hoor je nu niemand meer over.

We zitten nu op 6,4 miljard en nog steeds is er groei. Toch pleiten wereldleiders weer voor grote gezinnen: dat is

‘goed voor de economie’.

Verwachte vergrijzing in Nederland in 2025. Percentage bejaarden in de totale bevolking (Bron: CBS) Van licht naar donker groen: 18 – 20% 20 – 22% 22 – 24% 24% of meer.

En we moeten de vergrijzing betalen. We zijn humaan bezig in Afrika de sterftecijfers omlaag te brengen, maar niemand praat over geboortecijfers. Terwijl ze daar op gezinsniveau maar één manier hebben om hun persoonlijke vergrijzing te ‘betalen’:

zo veel mogelijk kinderen, in de hoop dat er genoeg in leven blijven om later voor hun ouders te zorgen.

Toen vroegen we ons af hoe we iedereen gingen voeden. Dankzij pesticiden en steeds verdere optimalisering van de landbouw is dat nog steeds gelukt. Althans bij ons. Voor de meesten hier is hongersnood een ver-van-mijn-bed show. Maar of het nu wel of niet door ons komt, het klimaat is bezig te verschuiven. Droge gebieden worden droger en natte natter. En in beide gevallen leidt dat tot minder opbrengst. Die zorgvuldig opgebouwde balans raakt steeds verder verstoord.

Plantenziekten en insectensoorten worden resistent voor pesticiden; ook daar komen we terug bij ‘af’. Daar komt nu nog een factor bij. Een klein berichtje in de krant:

het brood wordt duurder, want de Amerikanen gaan minder graan exporteren.

Ze hebben het nu zelf nodig om biobrandstoffen te maken voor hun auto’s. Ter bestrijding van het broeikaseffect!

Uitwijken naar visserij is ook al geen optie meer. Die ‘fabrieksschepen’ zijn nu zo effectief dat ze een spoor van absolute leegte achterlaten. Vissoorten worden inmiddels serieus met totale uitroeiing bedreigd, en halfslachtige vangstquota (die belanghebbende partijen weer ontduiken) moeten de ergste schade nog wat indammen.

Even wat cijfers.

Millennia lang woonde het gros van de wereldbevolking in het Midden-Oosten en omgeving, plus India en China. Daar zijn schattingen voor mogelijk. Eeuwenlang was de bevolkingsgroei uiterst laag, met een verdubbelingtijd van ca. eens per 1000 jaar.
In de bloeitijd van het Romeinse rijk steeg dat naar eens per 500 jaar, en bij het begin van onze jaartelling telde onze wereld zo’n 200 miljoen mensen. Met de val van dat rijk viel de groei terug op nul, om in de middeleeuwen weer lang-zaam toe te nemen, telkens onderbroken door sterke krimp tijdens zwa-re pestepidemieën. Bij het begin van de industriële revolutie stond de wereldbevolking op 700 miljoen. Toen begon er echter een nieuwe groei-spurt. In 1970 bereikte deze een top die neerkwam op een verdubbelingstijd van eens per 35 jaar!

‘Dankzij’ AIDS en andere moderne tegenhangers van de middeleeuwse plagen, is dat nu gedaald tot een verdubbelingstijd van ‘maar’ 45-50 jaar. Dat is nog steeds tienmaal zo snel als die tijdens de grootste bloei van het Romeinse rijk! De verklaring is simpel. In een sterk agrarische wereld is de bevolking voor haar voeding afhankelijk van het land dat zij bewoont. Dat stelt een bovengrens aan de omvang en de groei. Maar in het Romeinse rijk werden land en bevolking ‘losgekoppeld’. Graan werd elders verbouwd en met immense schepen aangevoerd naar het thuisland. De arbeidskracht die thuis vrij viel werd aangewend voor andere doelen, en de bevolking kon onbelemmerd groeien, want hun voeding was verzekerd. Met de val van het rijk kwam daar een eind aan, en werd de koppeling tussen land-oppervlak en bevolkingsomvang hersteld.

De industriële revolutie bracht een nieuwe ontkoppeling, en van zulke omvang dat het nu volledig uit de hand loopt. En geen politicus die je daarover hoort, want groei moet, vanwege die economie. Maar nu al wagen horden vluchtelingen zich in gammele bootjes aan de oversteek van Lybië naar het Italiaanse eilandje Pantelleria, of van Marokko en Mauretanië naar de Canarische eilanden. Velen betalen dat met hun leven, maar ze blijven komen. Want ‘thuis’ overleven ze in elk geval niet. De plaatselijke autoriteiten kunnen het niet meer aan, en de EU weet geen structurele oplossing. En het wordt alleen maar erger. Want het gaat niet om rijkdom, maar om puur overleven.

Bevolkingsdichtheid

Wanneer de wereldbevolking stijgt naar de verwachte 10 miljard in ca. 2035-2040, kunnen we wereldwijde voedseltekorten verwachten. Dan zullen ‘vluchtelingen’ niet meer in wrakke bootjes komen, maar met hun wapens, om desnoods kwaadschiks te nemen wat ze goedschiks niet krijgen. De wereld staat daarmee voor problemen, die ze zelf heeft veroorzaakt, maar niet kan oplossen. Die ze niet eens wil zien, want dat is maar ‘doemdenken’.

We hebben tot nu toe al onze problemen altijd weer opgelost toch?

Onze conclusie is dat de wederkomst van onze heer met de dag urgenter wordt.

 

++

Vindt verder te lezen

  1. Bijbel en Wetenschap: Schepping, intelligent design, evolutie (6) De Boodschap van de Bijbel zelf
  2. Mogelijkheid tot wereldwijde voedselcrisis
  3. Hongerwapen
  4. Olieland Nigeria balanceert tussen klimaat en economie
  5. Mura-stam ten strijde om regenwoud te verdedigen.
  6. Wat is de Green Deal?
  7. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #6
  8. Want het is geen leeg woord
  9. Rapture ~ Vervoering

+++

Gerelateerd

  1. Hoe Jemen de ellendigste plek ter wereld werd
  2. Hongersnood Zuid-Soedan: ‘God heeft ons verlaten’
  3. Post 1 – Eten in tijden van corona
  4. Lente en ketjap marinade
  5. Een doorwaadbare plaats: 1. Stoken
  6. COVID-19-driven famine | The pandemic might see millions of children go hungry
  7. Middle East confronts outbreak against backdrop of conflicts

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Geert Mak – Grote Verwachtingen. In Europa. 1999-2019.

Kun je geschiedenis herkennen als je er middenin zit?

Persoonlijke verhalen vormen de basis van de nieuwe serie “In Europa”. Verhalen van ooggetuigen die – zonder dat ze het doorhadden – deel uitmaakten van historische gebeurtenissen, die achteraf als ‘sleutelmoment’ kunnen worden gezien.

Met recht en rede mag de te Vlaardingen geboren ex-redacteur van het weekblad de Groene Amsterdammer, en medewerker en stadsredacteur van NRC/Handelsblad, en buitenlandredacteur van de VPRO-radio, de lezers en kijkers in de Lage Landen begeesteren.

Nu zijn reeks ‘In Europa” op de Nationale Belgische Omroep loopt, is het de moeite meerdere boeken van Geert Mak onder de loep te nemen en te zien waarom hij in 2004 een eredoctoraat kreeg van zo wel de Open Universiteit Heerlen als van de Westfälische Wilhelmsuniversität in Münster voor zijn verdiensten op het gebied van geschiedschrijving.

Dat hij zijn lezers of de televisie kijkers aanzet tot het stellen van kritische vragen is één van zijn goede kenmerken, die aangeven dat hij niets opdringt maar verder wil aanzetten tot kritisch nadenken, evalueren en stappen ondernemen.

Grote verwachtingen: In Europa - 1999-2019

*

Te herinneren

  • Tijd = vriend + vijand van historicus.
  • verre verleden = een gegeven.
  • Verbindingen – oorzaak + gevolg
  • Hoe dichter de tijd de historicus nadert => hoe troebeler het zicht.
  • Feiten en gebeurtenissen > soepel beschrijven
  • consequenties > moeilijk te overzien.
  • ondergaan onze tijd
  • nieuwe eeuw vol voorspoed voor ons => afscheid nemen van treurnis van 20e eeuw
  • zaadjes al gepland > klimaat + terrorisme + stroom vluchtelingen + bankencrisis
  • Onze wereld = drastisch aan het veranderen
  • verbindingen van verleden naar heden
  • kinderen na 9/11 niet meer naar etnische afkomst keken.
  • Irak oorlog > Irakese inval 2003 ~=~  onbezonnen Russisch-Japanse oorlog van 1904.
  •  Westen viel  opnieuw van een voetstuk
  • val van de Muur = overwinning van liberalisme => ‘the end of history’ <= Europeanen in voormalige Oostblok – met name Polen + Hongaren = ineenstorting Sovjet-imperium = 1. nationalistisch feest= nieuw begin voor duizend en één nationale ambities.
  • veel Midden-Europese landen leefden tot 1918 onder het Oostenrijks-Hongaarse Rijk of onder de Ottomanen, daarna onder het nazi-imperium, na de Tweede Wereldoorlog onder de Sovjets.
  • Mak zoomt in op vluchtelingen > duizelingwekkende aantallen doden zien > maakt ze mens, geeft ze namen, leeftijden + reden van dood
  • Brexit > Britten beschouwden zichzelf sinds 1945 (…) als overwinnaars. (…)
  • triomfantelijke gevoelens kende rest van Europa nauwelijks.
  • oprichting van EU vr Verenigd Koninkrijk = belangrijk onderdeel van vredes- en verzoeningsproces + vooral handelsblok met verguld randje
  • bankencrisis > narcistische, op winst beluste managers
  • Nederland aantal zelfdodingen na 2008 v. 9 naar 11 per honderdduizend inwoners  gestegen
  • andere landen vanaf 2008 aantal zelfmoorden met duizenden gestegen <= Niet ondenkbaar crisis grote rol = psychologische gevolgen v. neoliberalisme > geweld vrije markt => leven v mens klein + futiel. 
  • hoe lang voordat vrije markt definitief bankroet raakt.
  • bestuurlijk Europa > politici = “westerse blindheid”.
  • massale opkomst v.h. populisme, overal in Europa.
  • Amsterdam kampt met uithollende gevolgen van de globalisering.
  • Friesland > Leeuwarden culturele hoofdstad van Europa > inbreng Friezen weinig ruimte.

Tonny Mollema

Tijd is de vriend en de vijand van de historicus. Vanuit de overzichtelijke zetel van het heden is al datgene wat in het verre verleden gebeurde een gegeven. Verbindingen dienen zich aan, oorzaak en gevolg vloeien feilloos in elkaar over en decennialange vraagstukken hebben in een paar pagina’s een antwoord gevonden. Hoe dichter echter de tijd de historicus nadert, hoe troebeler het zicht. Feiten en gebeurtenissen laten zich nog soepel beschrijven, maar consequenties zijn steeds moeilijk te overzien. Geert Mak zelf weet dit maar al te goed. Al vroeg in het boek beschrijft hij over de slimme geschiedenisstudent uit 2069 die over onze tijd zal gaan schrijven. Hij zou zo graag meekijken met hem. Wat schrijft hij over de tijd van nu? We ondergaan onze tijd, we doen wat we doen en de toekomst zal haar oordeel over ons vellen.

View original post 1,349 more words

1 Comment

Filed under Economische aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Geen tijd meer voor uitstelgedrag

Jelmer Mommers in zijn boek “Hoe Gaan We Dit Uitleggen” mag dan al oplossingen brengen om de klimaatverandering te temperen, want we moeten er bewust van zijn dat we ze niet zullen kunnen stoppen. Maar zeker mogen wij ons hoofd niet in het zand steken en moeten we onze verantwoordelijkheid nemen om de na ons komende generaties een goed leefbaar klimaat te geven.

Wij kunnen het niet nalaten stappen te ondernemen, anders zou dit getuigen hoe zelfzuchtig wij als individu wel durven zijn. Als maatschappij moeten wij samen verantwoorde stappen nemen om de opwarming van de aarde tegen te gaan. Dit vergt eerst en vooral politieke moed, waarna ook economische gevolgen onder ogen moeten gezien worden. Men kan niet ontkennen dat het algemeen een economische impact zal hebben voor meerdere jaren. Ook naar beroepen zal het een impact hebben. Er moet namelijk op landbouwgebied een hele herziening komen. Mensen moeten er toe komen om  minder vlees te eten en beter om te springen met het voedsel en voedselvoorraden. Het is hoog tijd dat ons consumptiegedrag ernstig onder de loep wordt genomen.

De Aarde en de toekomst van de mensheid liggen heden in onze handen. Er mag geen lafheid en geen egoïsme zijn. Elkeen moet tot het besef komen hoe kostbaar onze planeet is. Zij die niet willen zien moeten wij de ogen open doen. Er moet openlijk durven over gepraat worden. We mogen onze tijd niet passief ondergaan. Het kan makkelijk zijn om te zeggen

“We doen wat we doen en de toekomst zal haar oordeel over ons vellen.”

De vluchtelingen- en de bankencrisis van vorig decennium is niets in vergelijking met de groter wordende stroom van klimaatvluchtelingen, die nu al waar genomen kan worden en zal toenemen met de komende jaren.

Het neoliberalisme met haar geweld van de vrije markt heeft er voor gezorgd dat het leven van een mens klein en futiel werd, maar ook verstoord in zijn eigen achtertuin. De gehele technische revolutie ligt mee aan de oorzaak van wat we nu en in de komende jaren nog tegemoet moeten gaan zien, van hoger wordende temperaturen en aangroeiende woestijnen.

Sinds de technologische revolutie van de 19de eeuw hebben we generatie na generatie zien profiteren van vooruitgang. Nu echter is er een kantelpunt bereikt waarbij onze kinderen en kleinkinderen, het slechter hebben dan onze generatie. De globalisering en de overconsumptie laten zich voelen.

Erg genoeg zien we heel wat gepalaver en nodeloos heen en weer gepraat dat blijkbaar niet veel schijnt op te lossen. Men moet geen deskundige te zijn om in te zien dat we die vooropgestelde doelstelling uit het Parijse klimaatakkoord niet gaan halen. Zelfs met heel uitgebreide en  drastische maatregelen zal het moeilijk zijn door het niet eensgezind zijn van de geïndustrialiseerde landen en hun bewindsvoerders.

https://geengratislunch.files.wordpress.com/2017/02/krista102.jpg?w=365&h=365&crop=1

Krista Bruns bij het behalen van haar Phd bachelor diploma aan de Universiteit van Utrecht, waar na ze een premaster jaar in Econometrics aan de Erasmus Universiteit van Rotterdam volgde en een uitwisselingsemester aan de Universidad de Complutense in Madrid.

De 28 jarige Krista Bruns, sinds kort woonachtig in Den Haag en onlangs gepromoveerd in de Economie, en zich bij een ouderwetse blog verkiest te houden, wordt, zoals wij,  toch ook een beetje verdrietig als zij over de klimaatproblematiek nadenkt. Net als wij gelooft zij dat het nog niet te laat is en beseft ze dat het momentum en de noodzaak beiden aanwezig zijn. Ze drukt zelfs de hoop uit:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Zij durft ook te kijken naar het huidige menselijk (wan)gedrag, waarbij de politiek onze dagelijkse belevenissen wel (on)handig weet te verstoren.

Wel met een economische blik, niet gehinderd door wetenschappelijke conventies of al te veel jargon. {Blog}

dringt zij zich nu ook op in de bloggerswereld, met haar eigen persoonlijke standpunten, los van haar functie als beleidsmedewerker van het Nederlandse Ministerie van Financiën. Ze hoopt zo met haar stem ook iets te kunnen verwezenlijken. (Wat wij toch allemaal hopen, is het niet?)

Zij schrijft verder:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

planetb

Met heet besef dat we te weinig doen en te laat stelt zij dat er geen tijd meer is voor uitstelgedrag.

Klimaatverandering is een probleem met mogelijk desastreuze gevolgen, maar deze ontwikkelen zich vergeleken met een mensenleven vrij langzaam en onzichtbaar. We hadden het dus pas door toen het al bijna te laat was, en zelfs nu we het weten doen we er weinig aan.

Dit innerlijke conflict, waarin we weten dat er iets aan de hand is, maar het gevoel hebben dat we er niks aan kunnen doen wordt cognitieve dissonantie genoemd. Het treedt op wanneer gedrag, emotie en cognitie (kennis) niet op één lijn liggen. Dit leidt bij mensen tot een groot intern ongemak, en als reactie daarop gaan we klimaatverandering negeren, bagatelliseren of ontkennen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

struisvogel

Ons hoofd nite in het zandsteken eist het durven aanzien van onze eigen invloed op wat er voort het ogenblik aan het gebeuren is.
Probleem is dat mensen die op de problemen willen wijzen of hun vinger uitsteken, wel meer dan eens als lastigaards worden aanschouwd. Onze met haatberichten en lelijke woorden vollopende brieven bussen bewijzen dat zelfs dagelijks.

Psychologe Florien Cramwinckel (zie video hieronder) toonde in haar onderzoek ook aan dat we mensen die sterk hun morele waardes proberen over te brengen vaak een beetje irritant vinden, omdat ze ons confronteren met onze eigen tekortkomingen op dat gebied. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Algemeen moeten we iedereen er toe komen om de hand in eigen boezem te steken.

Ik denk dus dat we een stuk verder zouden komen als we een soort generaal pardon uitspreken … {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Bruns denkt aan een wijs man die ooit zei:

Het beste tijdstip om te beginnen was 20 jaar geleden, het op-een-na beste tijdstip om te beginnen is vandaag. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het is waar dat het geen zin heeft om te blijven zeuren over wat er in het verleden verkeerd gegaan is. Men moet de koe met de hoorns aanpakken wanneer dat geweldig dier langs komt.

De politici van vandaag zijn geen grote hulp. Vooral de populisten trachten met allerlei verzinsels de mensen te misleiden. Ze schamen zich niet om zelfs bevinden van erkende wetenschappers te negeren en nog erger, hun bevindingen in twijfel te trekken of als onzin af te schepen.

Betreft de klimaatskeptici schrijft Bruns:

Een derde reden dat we last hebben van uitstelgedrag is volgens mij dat klimaatwetenschappers, meer dan hun collega’s in andere vakgebieden, nog steeds vaak worden uitgemaakt voor een soort religieuze fanaten en dat hun resultaten in twijfel worden getrokken. Onderzoek proberen te reproduceren en falsificeren is nobel werk, maar in dit gebied gaat het er soms heftig aan toe met alternative facts en voor- en tegenstanders die zich beiden te sterk door hun eigen agenda laten leiden. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het wordt hoog tijd dat het gewone volk hun leiders ter verantwoording roept, maar ook dat zij zelf gaan inzien dat we zogvuldiger moeten omspringen met het gebruik van gronden, zij het om landbouw er op te verrichten of om het te bebouwen met woonelementen (huizen of apartementen) die op een milieuvriendelijk wijze moeten onderhouden en verwarmd worden.

extinction wave

Al enkele jaren kunnen wij getuigen zijn van uitzonderlijke weersomstandigheden.

Het extremere weer zal ook niemand ontgaan zijn. 2017 was het jaar met de meeste bosbranden, het duurste orkaanseizoen als het gaat om schade, ijskappen die afbreken in een niet eerder gezien tempo. 2018 lijkt wat betreft temperaturen alle records te gaan breken, in Nederland althans. Zélfs als je van mening bent dat al deze processen zich voornamelijk buiten de schuld van mensen voltrekken, dan zou je in een wereld waarin we alles en iedereen proberen te controleren, toch zoveel mogelijk willen doen om dit proces tegen te gaan? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

We kunnen slechts hopen dat er wel degelijk langzaamaan aan het besef begint te ontstaan dat er iets gedaan móet worden.

Een stijgende zeespiegel, extremere weersomstandigheden en het vernietigen van de natuurrijkdommen die in miljarden jaren zijn opgebouwd, zal ontegensprekelijk, leiden tot meer conflicten, oorlogen, migratiestromen, hongersnoden en economische crises.

paaseiland
Paaseiland, één van de door Diamond beschreven beschavingen die teniet zijn gegaan. Als ik dan toch nog een keer teveel CO2 ga uitstoten, dan wil ik hier wel heel graag heen.

 

Wat kun je doen?
Stap 1: informeer jezelf. Ik ben er van overtuigd dat deze verandering van inzichten van binnenuit moet komen. Het is niet erg als je vroeger dingen deed die je met de kennis van nu beter niet meer kunt doen. Maar ééns gelezen kun je het niet meer ontlezen. Doe wat met die kennis! Vroeger wist ik ook dat er vegetariërs bestonden. En dat vlees van dode dieren kwam. Maar ik besefte me nog niet de echte impact van vlees op het milieu, de bizarre manier waarop in de bio-industrie met dieren omgegaan werd. Hetzelfde geldt voor vliegen, een reisje naar een lekker warm eiland waar ik een paar jaar geleden geen seconde over twijfelde, wordt nu toch heel wat minder aantrekkelijk.

Leestips  
David McKay Sustainable Energy without the hot Air
Paul Collier Plundered Planet
Kate Raworth Doughnut Economics
Jared Diamond Collapse
Jorgen Randers et. al Limits to Growth
Tim Jackson Prosperity without Growth

Ik snap wel dat het lastig is om structuur en helderheid te scheppen in de enorme stroom van goede en foutieve informatie die er omtrent dit alomvattende probleem te vinden is. Dat iedereen moeite heeft om dit probleem te omvatten en de informatie te structureren blijkt wel uit het klimaatakkoord, waar na maandenlang nadenken door deskundigen uiteindelijk geen concrete maatregel in bleek te staan. Een helder boek was voor mij Sustainable energy without the hot air van David McKay. Het wordt ook wel het ‘Freakonomics’ van de klimaatproblematiek genoemd en het zet in heldere tabellen en figuren uiteen welk potentieel er nog is voor milieuvriendelijke energie-opwekking en hoeveel we zelf kunnen besparen op onze uitstoot. Op de website van McKay zijn ook leuke rekentools te vinden. De belangrijkste boodschap uit dit boek is: maak een plan wat onder de streep uitkomt. We kunnen leuk allemaal onze opladers uit het stopcontact halen als we ze niet nodig halen, onder het motto ‘alle beetjes helpen’, maar dit is alsnog maar een miniem percentage van ieders verbruik en uitstoot op een dag. Zelfs als we dit allemaal doen gaat het dus weinig zoden aan de dijk zetten: er zijn grote beetjes nodig. Kijk wat er echt een verschil maakt en ga hiermee aan de slag, ook al betekent dat soms afstand doen van verworven luxe.

Wat dan wel?
200 jaar economische ontwikkeling heeft ons een hoop welvaart en ontzettend veel gemak gebracht. Maar onder de ronkende motors van het kapitalisme is ook een feedback loop ingezet die zichzelf niet zal stoppen. Producenten geven weinig om negatieve externaliteiten en zijn op zoek naar de goedkoopste productiemethode om zoveel mogelijk spullen aan ons te verkopen. Wij als consumenten hebben weinig weet van waar die spullen vandaan komen en wat daar voor nodig is en blijven ze dus kopen, wat de producenten weer sterkt in hun verdienmodel.

Je energieverbruik binnen de 4 muren van je eigen huis is zeker belangrijk en makkelijk te sturen. Begin eens met elke maand de meterstanden opschrijven en experimenteer om te kijken wat daar veel invloed op heeft. Maar besef ook dat het grootste deel van onze uitstoot niet ontstaat binnen ons huis maar door de productie van goederen die wij aankopen. Volgens mij moeten we weer terug naar een cultuur van genoeg. Vraag je eens af of het nodig is om elke dag vlees te eten. Of om elk jaar een mooie vliegreis te maken. Laat die kaki-vruchten, hoe mooi ze er ook uitzien, eens liggen en koop lekkere stoofpeertjes in de winter. Repareer een kapot kledingstuk in plaats van voor een paar euro iets nieuws te kopen zonder je af te vragen hoe dat in godsnaam voor die prijs geproduceerd kan worden en vanuit Bangladesh hier naartoe verscheept. McKay rekent uit dat 60 van de ca. 195 kilowatt uur die een gemiddelde Westerling per dag nodig heeft komt van het produceren en verschepen van onze spullen.

Het lijkt misschien een opoffering, maar ik heb dat zelf helemaal nooit zo ervaren. Vlees eten mis ik helemaal niet, maar zelfs als je niet zonder kunt: smaakt het niet lekkerder als je het bewaart voor speciale gelegenheden? Wat vakanties betreft: natuurlijk zijn er plekken op de wereld die ik ooit nog wel eens wil zien. Hier ga ik voor sparen en dan ga ik alles eruit halen wat er in zit. Maar de afgelopen 2 jaar heb ik ook ervaren dat ‘staycations’ of vakanties dichtbij huis ontzettend relaxt zijn: je hebt geen lijstje van bezienswaardigheden die je moet afvinken, je bent vrij om te doen waar je zin in hebt en ook korte afstand van huis is er zo ontzettend veel moois te ontdekken!

schwarzwald
Het prachtige Zwarte Woud waar ik dit jaar op vakantie was

Wat kan de overheid doen?
Bij dit soort grote transities kijkt men vaak (terecht) als eerste naar nationale overheden en supranationale instituties. Met belastingen, subsidies en regulering hebben die grote middelen in handen om gedrag te beïnvloeden. De Nederlandse overheid heeft deze taak serieus genomen en gaat ambitieuzer dan de in het Parijsakkoord gemaakte afspraken aan de slag. Toch passen hier ook een paar kanttekeningen.

De eerste is dat belastingen vaak werken als het zwaard van Damocles: ze gaan vaak ten onder aan hun eigen succes en teveel instrumentalisme heeft ongewenste bijwerkingen. Kijk maar naar het verstorende effect van de verschillende bijtellingen voor hybride auto’s op de automarkt. ‘De vervuiler betaalt’ is een mooi principe, maar als dit betekent dat rijke vervuilers hun schade af kunnen kopen en dat het arme vervuilers verder de armoede in duwt schiet je er weinig mee op. Daarnaast zal een effectieve belasting op vervuiling uiteindelijk zijn eigen grondslag uithollen en daarmee niet meer het primaire doel van een belasting vervullen: geld ophalen om publieke middelen van te betalen.

Een tweede kanttekening is dat er momenteel erg macro gedacht wordt. In Parijs zijn stevige afspraken gemaakt. Daarnaast heeft de regering besloten dat de gaskraan in Groningen dicht moet. Als er echter geen vertaalslag gemaakt wordt naar wat dit voor een gemiddeld gezin betekent, zijn we niet dichter bij huis. Bij gelijkblijvende consumptie zullen we de energie dan gewoon uit het buitenland importeren. Schotel mensen het eerlijke plaatje voor: wat gebeurt er als we niets doen? Iedereen wil een leefbare wereld voor zijn kinderen. Wat is er voor nodig om dat te halen? Kan een gemiddeld gezin nog 2 keer per week vlees eten en eens in de 5 jaar een verre vliegreis maken? Als we die cijfers helder hebben, wordt de gedragsverandering ook makkelijker te bewerkstelligen.

Een derde overweging is wel dat dit soort veranderingen zich vaak eerst langzaam, en dan ineens snel en onvoorspelbaar voltrekken. Het is voor overheden lastig om in te schatten welke kant de technologie opgaat en in het verleden zijn hier ook grove fouten in gemaakt, door bijvoorbeeld flink te subsidiëren om een kritische massa te bereiken voor een technologie, die enkele jaren later ingehaald bleek te zijn door iets beters. We kunnen dus moeilijk op de realiteit vooruit lopen. De markt kan dit doorgaans beter inschatten, maar is nog niet altijd bereid om zich in te zetten en risico te nemen op het vlak van sociaal ondernemerschap. Al komt dit wel steeds meer op gang.

Tenslotte is er voor de transitie een grote investering nodig. Economisch gezien betekent investeren vaak geld lenen voor hoge startkosten, die later terug zullen worden verdiend. Dit geldt in brede zin ook voor veel milieuvriendelijke hervormingen, zoals het isoleren van huizen, het aanleggen van infrastructuur voor elektrisch rijden, het verbeteren van het internationale treinennetwerk en ga zo maar door. Ik ben van mening dat de huidige kapitaalmarkt massaal aan het investeren is in projecten waarvan de negatieve externe effecten nog niet in de prijs doorgekomen zijn. Wanneer deze kennishiaat in de markt omslaat, zou het ook wel eens snel kunnen gaan met private investeringen in duurzame projecten. Tot die tijd is het echter een medeplichtigheid van de overheid om te bedenken hoe dit eerlijk en kosteneffectief gefinancierd kan worden.

Eerlijk is hier een lastig begrip, want hoe spreid je de lasten over huidige en toekomstige generaties? Paul Collier heeft hier een heel inzichtelijk boek over geschreven, waarin hij betoogt hoe de romantici die het probleem ‘tegen elke kosten’ willen aanpakken en de ‘struisvogels’ die liever hun kop in het zand steken nader tot elkaar moeten komen. De crux is in Collier’s ogen dat we toekomstige generaties niet precies dezelfde natuurlijke omgeving hoeven terug te geven als degene die wij nu hebben, maar wel een wereld met exact dezelfde verdiencapaciteit als hoe wij hem aantroffen. Dit zou bijvoorbeeld kunnen door de opbrengsten van het delven van fossiele brandstoffen in een fonds te stoppen waarmee investeringen in duurzame ontwikkeling worden gefinancierd. Dit model is in Noorwegen gehanteerd, en daarmee hebben zij een buffer van 1 biljoen USD opgebouwd om publieke voorzieningen als pensioenen mee te financieren.

Wat ga je morgen doen?

Zoals ik eerder al schreef, er is een hoop informatie en die lijkt soms onmogelijk te doorgronden. Daardoor krijgen we het gevoel dat we er niks aan kunnen doen en steken we liever als struisvogels onze hoofden in het zand of doen we aan gevoelsmatige gewetensbestrijding zoals de tv niet op standby zetten. Toch ben ik ook hoopvol, het momentum is aanwezig en we bezitten meer technologie en kennis dan ooit tevoren.

Vandaag is t-0 en morgen komt wat mij betreft het algemeen klimaatpardon. Schud dus je schuldgevoel van je af, maar lees je in en analyseer welke grote beetjes jij zelf kunt bijdragen. En bovenal: vertel je omgeving wat je hebt geleerd. Niet als moralistische betweter, maar omdat we allemaal hetzelfde doel nastreven. Kennis is macht, en als wij als samenleving eisen dat het over is met de race naar de bodem op het gebied van massaproductie en vervuiling, dan moeten producenten en overheden wel luisteren. En net zoals wij tot kortgeleden niet beter wisten dan dat spullen en eten uit de supermarkt kwamen en dat je je daar verder niet druk om hoefde te maken, zo zullen onze kinderen en kleinkinderen niet beter weten dan dat het normaal is om lokaal in te kopen, niet meer spullen te kopen dan je nodig hebt en jezelf zonder uitstoot voort te bewegen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

2 Comments

Filed under Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Jezus volgen bevrijdt van faalangst en prestatiedruk

In onze huidige maatschappij wordt er langs vele kanten druk geoefend op de mens.

Veel mensen worstelen ermee dat ze zich niet aanvaard of begrepen voelen. Er ligt een grote druk op onze schouders om te presteren. Faalangst ligt op de loer. Oh zo dikwijls gaan wij onszelf vergelijken met anderen en vinden ons dat niet goed genoeg. Wij lijken niet de toppen te bereiken die wij graag zouden bereiken.

Wij zien in deze wereld hoe mensen zich anders trachten voor te doen op de sociale media. De ‘vriend’ of Facebook lijkt op Facebook een andere persoon te zijn dan diegene die we in het echt kennen. Wat wij ook kunnen zien is dat dikwijls personen om zelf overeind te blijven, een ander in niet enkel in hun gedachten onder uit  halen maar ook in hun woorden ze omlaag trachten te halen.

Wanneer heb je het lef om je fouten toe te geven, zodat ze niet als een last op je schouders blijven liggen?
Wanneer heb je de ruimte om een ander te vergeven, zodat je niet door wrok wordt opgeslokt?

Zij die zich Christen voelen moeten zich de natuur van Christus aanmeten. Als Christus moeten zij open staan voor iedereen,ongeacht hun aard, ras of overtuiging. Dezer dagen zien wij hoe in vele West Europese landen hiertegenover gezondigd wordt en hoe velen zich keren tegen de vele vluchtelingen. Velen hebben vergeten wat eigen christen zijn inhoudt.

Velen voelen zich door anderen belaagd of in de hoek geduwd. Zij zien dat anderen plaatsen innemen die zij zelf graag hadden ingenomen of die hen ongerust maken omdat zij zich dan in een minderheid of benadeeld voelen.

Wij moeten open staan dat anderen worden geholpen en soms ook dingen krijgen die wij zelf niet hebben. Steeds moeten wij opletten dat jaloersheid ons niet overvalt.

Regelmatig doordat wij zien dat anderen dingen krijgen die ons niet lijken toe te komen, voelen wij ons mislukt. Dat gevoelen haalt ons nog verder naar beneden en doet ons verhinderen nieuwe of andere stappen te ondernemen. Het laat ons nog meer twijfelen aan ons zelf.

Om faalangst te vermijden kunnen wij best kijken naar die eenvoudige man die enkele eeuwen geleden zijn arbeiders familie verliet om rond te trekken en mensen er van te overtuigen dat er Iemand is Die ons vooruit trekt en Die ons het meest ideale leven kan bezorgen. Die arbeiderszoon was er van overtuigd dat de Oude Geschriften vol met wijsheid stonden die wij voor ons leven kunnen gebruiken. Hij ging daar dan ook verder op in en verklaarde vele van die geschriften. Hij was een meester verteller en een zeer groot leraar. Velen werden ook door zijn vertellingen aangetrokken alsook door de vele mirakelen die hij deed. Anderen werden hierdoor nijdiger op hem en gingen zelfs zo ver in hun na-ijver dat zij hem wilden doden en er ook voor zorgden dat die leermeester aan een paal werd opgehangen, zoals moordenaars om het leven werden gebracht als straf.

Ook al werd hij verguisd ging die Nazareense man voort en werd hij niet ontmoedigd om het Goede Nieuws te blijven verkondigen. zo een kleine twee duizend jaar geleden waren er ook vissers die zich geroepen voelden om deze man te volgen; Zij zagen ook hoe hij regelmatig beschimpt en bespot werd, maar hoe hij zich daar niets van leek aan te trekken. Zij nochtans waren meer dan eens bevreesd om te laten zien dat zij met hem betrokken waren of voor wat zij geloofden te uiten. tot dat zij kracht van de Heilige Geest kregen. Dan voelden zij zich gesterkt en durfden zij in vele talen spreken.

Jezus was dan al weg. Hij was niet letterlijk bij hen, maar toch voelden zij Jezus zeer nabij. En dat is wat wij ook horen aan te voelen. Dat Jezus dicht bij ons is als wij hem in ons hart willen toe laten. Dichtbij Jezus, daar is die ruimte te vinden die ons rust in ons leven kan geven. In jouw eigen omgeving zou het in de kring van gelovigen moeten zijn dat je samen met hen Jezus aanwezig voelt. Zij die problemen hebben op het werk of zich verstoten voelen in de maatschappij, moeten juist daar in gemeentelijke kring, de ecclesia, zich opgenomen voelen door broeders en zusters in Christus. Juist in de gemeente zou je uiteindelijk de veroordeling voorbij moeten kunnen komen.

Wij horen dat vele mensen in hun geloofsgemeenschap niet echt die verbondenheid voelen. In vele kerken is er helemaal geen persoonsgebonden verwantschap met Christus voelbaar. Christenen moeten in wezen familieleden van Christus alsook van God zijn. Men moet in een geloofsgemeenschap deel uitmaken van dat groter geheel wat wij het Lichaam van Christus noemen. Daar moet verbondenheid zijn. Daar mag er geen plaats zijn voor na-ijver, jaloersheid of haat.

In meerdere kerkgemeenschappen zien wij dat men niet snel klaar staat om anderen op te vangen. Ook merken wij dat in meerdere kerken er geen verlegenheid meer heerst om vies op te kijken naar anderen, kwaad te spreken over anderen of te roddelen. Voor vele dingen is er zelfs geen schaamte meer.

Willen we vruchtbaar leven met Jezus, dan moet dat onkruid eruit en moet er ruimte gemaakt worden voor het volgen van Jezus.

Ware christenen moeten al de moeite doen om in Jezus zijn voetsporen te stappen en als het ware als hem te worden. Één met Christus zijn houdt in gelijkaardig als hem te zijn. Zo mag er dan in onze persoonlijkheid geen plaats meer zijn voor het slechte of voor datgene wat God niet wil. Zoals Jezus de Wil van God deed moeten wij ook er toe komen om volledig de Wil van God te doen.

Hoe meer wij er aan werken om zoals Christus te worden zullen wij merken dat vele angsten zullen gaan verdwijnen. De prestatiedruk die uitgaat van deze materialistische wereld zullen wij niet meer zo gaan voelen, daar wij zullen beseffen dat dit leven en deze tijd maar een tijdelijk gebeuren zijn. Het is vergankelijk terwijl wij kunnen uitkijken naar iets onvergankelijks. Dat onvergankelijke berustend op de hoop die gegeven wordt in de geschriften zal ook iets zijn waar wij naar zullen kunnen uitkijken in vertrouwen, want op God kunnen wij rekenen, terwijl wij niet op elke mens kunnen rekenen.

Door het schild van Christus aan te trekken zullen wij voldoende gewapend zijn om de tegenstanders van God aan te kunnen. Door op God te vertrouwen en ons in Zijn handen te geven zullen wij er op aankunnen dat wij onder Zijn hoede ons werk naar best vermogen zullen kunnen verwezenlijken en dat wij er dan ook niet voor beschaamd hoeven te zijn. Wij zullen tevreden zijn met de riemen die wij gekregen hebben om er mee te roeien. Wij zullen dan ook die riemen durven te gebruiken en verder de stroom opwaarts durven gaan.

Laat ons in Jezus en zijn hemelse Vader vertrouwen en ons in hun handen leggen. Met Jezus hebben wij de beste voorspreker bij God en zullen daarom niet hoeven te vrezen.

er is helemaal geen reden voor controle verlies wanneer jijzelf over jezelf de controle wil geven aan Hem die Jezus ook volde, de Enige Ware God, de Elohim Hashem Jehovah.

+

Voorgaande

Goed Nieuws brengen met en door voorbeeld

Voor Katholieken ook een jaarthema rond barmhartigheid

De aanduiding door Paulus en Jacobus van de werken die wij horen te doen

Kom binnen en zet u

Wie luistert, ontwikkelt de gave van het spreken

++

Aanverwante lectuur

  1. Fragiliteit en actie #8 Eerste Wetsvoorziening
  2. Valse profeten en leraren als roofzuchtige wolven in schaapskleren #1 Stromen van gelovigen
  3. Valse profeten en leraren als roofzuchtige wolven in schaapskleren #4 Ambitieuze mannen, verdraaide woorden en akkoorden met wereldleiders
  4. De familie Palache, Joden en Ontroerende onzin
  5. Jehovah kan hem staande houden
  6. Christenen die het juiste hart hebben om anderen te roepen om naar God te komen
  7. God liefhebben en Bekommeren om je medemensen
  8. Verzoening en Broederschap 7 Eén zijn
  9. Missionaire hermeneutiek 5/5
  10. Paulus en Jakobus hulle skryf oor geloof en werke

+++

Gerelateerd

  1. Ons Onderwijs Is Een Panopticon
  2. Prestaties, bijles, diploma’s
  3. Persoonlijke & Zakelijke Oplossingen
  4. De steun van een boek
  5. Een beetje verloren
  6. Faalangst
  7. Faalangst, stop
  8. Faalangst? Controleverlies?
  9. Week 9: Rosanne slaagt op het Faal Festival
  10. Week 3: Nienke krijgt stoom uit haar oren
  11. geheel vrijwillig
  12. Ben jij een eeuwige twijfelaar?
  13. Zing, dans en lach net zoals een kind dat kan
  14. Zie jezelf in een nieuw licht
  15. De Nazarener
  16. Bewijs!
  17. Wat kan mense aan ons doen?

1 Comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geestelijke aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Neem afstand van heidense vastenperiodes

Vooral de Katholieke Kerk heeft in het verleden handig gebruik gemaakt van bepaalde jaargetijden om de mensen geld af te trochelen en hen intens te binden aan hun kerkgemeenschap. Katholieken in velerlei landen werden regelmatig opgeroepen om zich te bezinnen en voor hun aflaten geld te geven aan de Kerk van Rome.

Freelance auteur en chocolade verslaafde (zoals ik) Annemarie Latour, kijkt in haar artikel “Haal de buikriem aan en vier de Keltische advent” naar die vroege kerk en naar de Ierse christenen. Zij schrijft

Vasten… de vroege Ierse kerk lustte er wel pap van. Niet één, niet twee, maar drie keer per jaar haalden Ierse christenen de buikriem aan. Allereerst gebeurde dat veertig dagen voor Pasen (in het Iers corgas erraig), gevolgd door veertig dagen na Drievuldigheidszondag (samcorgas), om het jaar in stijl af te sluiten met veertig dagen vasten voorafgaand aan Kerstmis (gamcorgas). {Haal de buikriem aan en vier de Keltische advent}

Verkleedfeest en een paradefeest Mardi Gras in New Orleans

In de Benelux en vele andere landen hebben de Katholieken vorige dinsdag, op Vastenavond, de carnavalsperiode afgesloten met allerlei zotte fratsen en omkleedpartijen. Na hun pannenkoeken avond op Vette dinsdag (mardi gras), een feest dat terug gaat tot in de tijd dat er geen bewaarmogelijkheden waren voor de voedingswaren enerzijds, en de aanvang van de vastentijd op Aswoensdag anderzijds en al het eten dat de winter had overleefd moest opgegeten worden tot iedereen vet genoeg was om de periode te kunnen overbruggen tot de nieuwe lente met nieuwe gewassen, zijn sommigen op Aswoensdag naar de kerk gegaan om een askruisje te gaan halen als teken van hun verbondenheid met de Katholieke Kerk en met hun ‘treurnis voor zonde’. Voor hun is Aswoensdag de eerste vastendag van een 40 dagen lange vastenperiode. In mijn kindertijd werd er nog echt gevast, met die verstande dat alles werd geminderd en er van ons ‘versterving’ werd verwacht en extra  ‘goede daden’. Vandaag zijn er zelfs al mensen die denken dat vegetarisch eten al vasten is, wat maakt dat ik al jaren alle aan het vasten zou zijn.  Wel geef ik toe dat in de jaren 40-60 van vorige eeuw het ontberen van vlees ook werd aanzien al zich een tekort aan doen. Toen was het doorheen het jaar trouwens de gewoonte om op woensdag en vrijdag niets van vlees te eten.  Op vrijdag mocht er dan wel vis gegeten worden. Snoep dat niet meer zo veel gegeten mocht worden, was voor ons kinderen toen wel al een opdracht, maar toch niet zo erg als men het nu zou moeten vragen aan jongeren. Vermoedelijk om dat men weet dat de huidige generaties zulk een vasten niet zouden kunnen verdragen wordt het hen ook niet meer opgelegd.

Een priester die een askruisje toedient op het voorhoofd.

Zo wel bij de Katholieken als bij de Moslims kan men een vasten van 40 dagen vinden waarbij eigenlijk wordt gehoopt dat mensen zich bezinnen en in die periode werkelijk alle moeite doen om het zondige van zich af te zetten, en zo niet te denken aan schunnige dingen of verkeerde gedachten te laten opkomen. Bij Katholieken wil  men in die periode in het bijzonder denken aan Jezus welke zo een 40 dagen ter herinnering aan de 40 jaren doortocht in de woestijn ook een periode doorbracht in de woestijn. Door te vasten zouden die Katholieken dan meer tijd moeten nemen om hun ‘Heer’ te ontmoeten, de bijbel te lezen, zich te bezinnen (bidden) en zich zo voor te bereiden op hun Pasen.

Velen vergeten hier bij dat het vasten terug gaat op oudtestamentische tijden (vgl. Leviticus en Numeri) maar ook op het Nieuwe Testament (vgl. Handelingen). Al in de eerste eeuw aten christenen geen vlees (van warmbloedige dieren) op vrijdag om zo de “kruisdood van Jezus” in ere te houden.

Hoe er werd gevast hing af van plaatselijke tradities en hierbij valt ook op dat in veel gemeenschappen de heidense gebruiken ook gretig intrek vonden.

Het ‘wintervasten’ van de Keltische monniken was een mildere variant dan de strenge vastentijd die aan Pasen voorafging. In plaats van het normale rantsoen, kregen monniken een half rantsoen brood, een klein stukje boter – als ze geluk hadden – en waterige melk. Dat kon worden aangevuld met bosvruchten, appels of bijvoorbeeld kool. {Haal de buikriem aan en vier de Keltische advent} (Merk hierbij op dat het daarbij steeds om het heidens Pasen van de Katholieken ging, dat niets vandoen heeft met de joodse en ware Christenen hun ‘paasviering‘)

Naargelang de streek waren er kloosters die alleen op maandag, woensdag en vrijdag vastten, terwijl anderen dat de hele week deden met uitzondering van zon- en feestdagen. Volgen sommigen moest dat ook wel omdat het anders zogezegd fysiek niet vol te houden was, want er moest gewoon worden gewerkt. Hierbij kan ik u verzekeren dat dit was omdat zij op de verkeerde wijze vasten en niet werkelijk volledig over gingen tot niets eten. (Als ik vastte ging ik van vaste voeding over tot vloeibare voeding om dan verder verscheidene dagen werkelijk niets te eten en slechts alleen zuiver water te drinken voor meerdere dagen, terwijl ik als danser toch zwaar werk verrichte, en dit over een periode van totaal zes weken, waarbij de meerdere dagen van helemaal geen voeding werden opgevolgd door een overgang van zeer lichte kruidenthees tot sterk verdunde fruit en groenten sappen, om dan van vloeibare voeding terug over te gaan tot vaste voeding.)

Voor zowel de Keltische monniken als kloosterlingen elders was het vasten bedoeld om het hoofd en hart helder te krijgen. Minder eten en meer biechten, bidden en boete doen, hielpen daarbij. In de aanloopperiode naar Kerst, zuiverden ze zo hun geest van alles wat er volgens de kloosterregel niet in thuishoorde. {Haal de buikriem aan en vier de Keltische advent}

Voor de lente vasten was de idee om zich voor te bereiden op de offergave van Jezus Christus, waarbij wij als nietige mens het ook op ons moeten nemen om iets op te offeren. Zo waren er de gebruiken om dingen met anderen te delen en zich speciaal in te zetten op de meer behoevende. Vandaag zijn er gerust nog steeds voldoende armen die alle hulp kunnen gebruiken. Vluchtelingen zijn er nu ook bij gekomen, alhoewel wij die in onze kindertijd ook kenden, de oorlogsslachtoffers en de voor het communisme op de vlucht gegane mensen. Op dat vlak is er eigenlijk niets nieuws, want oorlogsvluchtelingen zijn er steeds geweest, maar hun aantallen zijn nu wel zeer erg toe genomen en uitvergroot door de media.

Goede Vrijdag herdenkingsdag bij bepaalde christenen van de kruisiging en dood van Jezus op de heuvel Golgotha nabij de stad Jeruzalem – Kreusigingstriptychon, Rogier van der Weyden, 1445

Voor Katholieken is de vasten periode in de lente ook een tijd die opbouwt tot Goede Vrijdag, de dag waarbij zij het overlijden van Jezus herinneren.  Op die dag zwijgen de kerkklokken en haalt men het ‘tabernakel’ leeg. Wat daarna volgt met Stille zaterdag en Paaszondag is dan weer een verbintenis met een ander heidense gebeurtenis.

Ware Christenen echter zouden zich moeten onthouden van zulke heidense gebeurtenissen en tradities. Zij kunnen over gaan tot een 40 dagen van bezinning indien zij wensen. Daarbij kunnen zij denken aan de moeilijke jaren die de Israëlieten moeten doorgebracht hebben in de woestijn, bij de tocht naar het Beloofde land of het Heilige Land. Dat was trouwens wat Jezus er toe bracht om ook naar de woestijn te trekken om die gebeurtenis te herinneren en zich te bezinnen vooraleer hij zijn belangrijke publiek taak zou gaan opnemen.

Het kan gerust geen kwaad om ofwel deze Katholieke bezinningstijd of een andere periode ook even stil te staan bij die trektocht door de woestijn en na te denken over wat Mozes in die woestijn kreeg op de berg Sinaï. Daar werd aan Moses de Wet gegeven. Voorgaand weekend, op 6 en 7 Adar, herdachten wij die gebeurtenis en de optekening van de gebeurtenissen van Gods gekozen volk door Moses.

Drievoudige godin Brigid

Zoals de Katholieke Kerk niet enkel de drie goden over nam van de Grieken en Romeinen voerde zij ook de gebruiken van andere drie-eenheden-godsdiensten zoals die van de Kelten in en nam ze er vele gebruiken van over. – Drievoudige godin (illustratie: Paul Dempsey)

Vast staat wel dat wij niet het Keltisch gebruik moeten over nemen om de overgang van donker naar licht op te nemen, zoals de Katholieken doen met o.a. Lichtmis en andere feesten.

Een belangrijk kenmerk van Imbolc – en daarmee van de godin Bríg en Sint Brigid – is het element vuur. Dit element is overgenomen in de katholieke traditie. Er bestaat bijvoorbeeld een oud verhaal waarin de naam van Sint Brigid verbonden wordt aan het gebruik van kaarsen in een heilige, religieuze ruimte.

Maria-LichtmisMaria-Lichtmis wordt dus op 2 februari gevierd. Deze datum valt precies veertig dagen na Kerstmis, waarmee een afgesloten periode van geestelijke groei wordt gesymboliseerd. Op Maria-Lichtmis worden in de katholieke Kerk traditioneel kaarsen gewijd en wordt soms ook een speciale kaarsenprocessie gehouden voor aanvang van de eucharistieviering. {Keltische lente en katholieke kaarsjes: Imbolc voor beginners}

Vast en zeker mag onze bezinning dezer dagen niet leiden naar het heidense ‘Christelijk Paasfeest’ maar moet het dan een voorbereiding zijn op Pesach. Het moet er ons toe brengen om 14 en 15 Nisan waardig te herdenken.

Door te vasten kunnen wij de exodus herdenken en op 14 Nisan een speciale Vastendag houden vanwege de eerstgeborenen of bij de aanvang van 14 Nisan (‘s avonds) bijeenkomen voor de herinneringsmaaltijd waarbij wij Jezus zijn samenkomst in de bovenkamer te Jeruzalem herinneren. Die bijeenkomst horen wij jaarlijks als het voornaamste herdenkingsmoment van het jaar als hoogtepunt van het kerkelijk of religieus jaar te aanschouwen. die dag is dan ook de openingsdag voor 15-22 Nisan of Pesach.

Als wij werkelijk als Christenen willen door gaan moeten wij Christus Jezus volgen en zoals hem ons voorbereiden op Pesach. Hierbij komt het er op aan dat wij onze vriendschap met Jehovah voorop stellen. Als wij dat belangrijk vinden, willen we graag dat Hij blij is met alles wat we denken en doen. Wij moeten beseffen dat God het belangrijk vindt dat wij ons afhouden van alles wat onrein is. Daarmee moeten wij alles wat maar raakt aan heidense gebruiken terzijde leggen. doch moeten wij beseffen dat het vasten of het ‘ont-houden’ van iets bij alle volkeren voorkwam. Steeds hebben mensen beseft dat zij zich moesten reinigen. Al eeuwen hebben allerlei volkeren jaarlijks zich er toe genomen om hun lichaam te zuiveren. Ook wij willen ‘rein van hart’ zijn. Ook wij beseffen dat een gezuiverd lichaam belangrijk is voor onze gezondheid. Maar ook een gezuiverde geest is zeer belangrijk. De periode naar Pesach toegaande kunnen wij proberen onze geest te zuiveren, door ons te concentreren op dingen die zuiver en eerbaar zijn (Ps. 24:3, 4; 51:6; Fil. 4:8).

Ons helemaal ‘clean’ krijgen zal wel niet echt lukken, maar wij mogen er op aan dat Jehovah er gelukkig rekening mee houdt dat we onvolmaakt zijn. Hij weet dat er oneerbare gedachten in ons op kunnen komen. Maar in het besef dat het Hem verdriet doet als we zulke gedachten zouden voeden in plaats van ze te verwerpen (Gen. 6:5, 6) willen wij er ons op toe leggen om verkeerde gedachtengangen te vermijden. Daarom doen we alles wat we kunnen om onze gedachten rein te houden. Het is belangrijk dat we ons gevecht tegen verkeerde gedachten blijven benoemen in onze gebeden. Zo laten we zien dat we echt op Jehovah vertrouwen. Jehovah zal zulke gebeden beantwoorden door ons royaal zijn heilige geest te geven, waardoor we immorele gedachten beter kunnen weerstaan en eerbaar kunnen blijven.

Als je dus wil vasten, neem dan afstand van het Katholieke vasten, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag, maar bereid je voor op 14 Nisan en kom dan samen met ons Jezus laatste avondmaal op Erev Pesach herinneren. die gelegenheid zal dit jaar (2017) plaatsvinden op maandag 10 april, gevolgd door Pesach op dinsdag 11 april. Noteer alvast deze data in uw agenda.

+

Voorgaande

Glimlach raam naar je ziel

Alleen ogen die geweend hebben kunnen helder zien

Adar 6, Matan Torah remembering the giving of Torah

Adar 7 Moshe’s review of the Torah contained in the Book of Deuteronomy

++

Vindt ook om te lezen

  1. Advent een tijd voor reflectie
  2. Op zoek naar spiritualiteit 2 Hoe te vinden
  3. Exhortatie of Uiteenzetting – Exhortation
  4. Paus roept op tot herontdekking van de vasten
  5. Kapitalistisch vooruitgangsgeloof
  6. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #3
  7. Christenen die het juiste hart hebben om anderen te roepen om naar God te komen
  8. 16° Eeuwse Broeders in Christus
  9. Ramadan en werkgever
  10. Een goed idee om alle activiteiten gedurende een uur op een dag stop te zetten
  11. De Afstraling van Gods Heerlijkheid
  12. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #16 Voordelen van het bidden
  13. Rond artikelen van de voorbije weken
  14. Reflectie van God
  15. Een Konijn dat Paaseiren legt
  16. Eieren leggende klokken en eieren verstoppende paashazen niets vandoen met Jezus opstanding
  17. 1 -15 Nisan
  18. 14 Nisan een dag om te herinneren #5 De te vieren dag
  19. Vrijdag 3 april 2015 een dag voor verenigde samenkomst ter herinnering
  20. Belangrijkste weekend van het jaar 2016
  21. Lent, 40 days, meditation and repentance
  22. Lenten Season and our minds and hearts the spiritual temple in which God seeks to live

+++

Aanvullend om te lezen

  1. Haal de buikriem aan en vier de Keltische advent
  2. Vlog Nature Quest: 24 uur alleen zonder eten in het bos
  3. Vasten
  4. Tournée Minérale –  En Route
  5. De Ierse klaagzang van de drie Maria’s
  6. Evaluatiedingen: Pasen in aantocht, tijd om meer naar buiten te gaan!
  7. Vrolijk Pasen!
  8. Pasen 2016
  9. Pasen in Pyongyang
  10. Waarom zegt niemand dit? 10 augustus is 222 en is in 2000 9/11.
  11. Pinksteren: Het begin van de Christelijke kerk
  12. Lent, and Advent, in Japan (midweek musings)
  13. Lenten Season
  14. Lent
  15. What Is Lent?
  16. Ash Wednesday
  17. Prayer, almsgiving and fasting
  18. 40 days & then some
  19. To Quietly Dismiss, or Not?
  20. Wake up and Watch!
  21. Why we fast: understanding the Eucharistic Fast in the context of the Sacrament of the Eucharist
  22. Sacred Struggle – Journeying through the Desert
  23. Lent is Here and I’m Late Posting This!
  24. Seeking His Kingdom
  25. Tips For Making Your Lent More Fruitful
  26. The Fidelity of Jesus ~ May we be faithful too!
  27. A humbling experience
  28. Palms to ashes

+++

Save

Save

5 Comments

Filed under Culturele aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden

Dodenherdenking. (Opinie)

Ingetogenheid is datgene dat wij ter harte nemen wanneer wij onze vrijheid aanschouwen. Zovelen hebben hun leven gegeven voor de vrijheid die wij vandaag kunnen genieten. Hen moeten wij herdenken en hun strijd en doorzettingsvermogen moeten wij regelmatig voor de volgende generaties ter herinnering roepen.

*

4 Mei = twee minuten stil => denk aan een ieder die, direct of indirect, slachtoffer is geworden door een oorlog + iedereen die mee heeft geholpen aan de vrijheid op een bepaalde plek op de wereld => beseffen dat je gezegend bent met wat je hebt + wat anderen niet hadden of hebben.

  • Joodse + sinti gemeenschappen gedeporteerd en/of onderdrukt.
  • dankbaar > vrij om te denken + doen wat ik zelf wil
  • bang geworden voor de menigte => zicht kwijt op indvidu

+

Voorgaande artikelen:

Religieuze feesten in mei 2016

Geef Vrijheid Door

Bevrijdingsdag Wine, Art & Jazz festival

May, for many a month for mothers and many celebrations

2 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Re-Blogs and Great Blogs

In tijden van gemeenschappelijk verdriet

Met de tragische gebeurtenissen van dinsdag, de bomaanslagen in Brussel, werd het hart van onze democratische waarden en van de Europese Unie getroffen.

In een persbericht van het agentschap Amaq eist Daesh de lof voor haar IS-strijders die “een reeks bomaanslagen” hebben gepleegd met “bommengordels en bompakketten” in België omdat dat land

“deelneemt aan de internationale coalitie tegen IS”.

“Martelaars”zouden volgens het bericht eerst het vuur in de luchthaven van Zaventem geopend hebben waarna “verschillende strijders” hun bommengordels tot ontploffing brachten.

Daesh Press Communication 2016 03 22 concerning attacks on Brussels

Daesh Press Communication 2016 03 22 concerning attacks on Brussels

België werd op 22 maart 2016 opgeschrikt door de twee zwaarste terreuraanslagen ooit in de Belgische geschiedenis. Bij drie ontploffingen, twee in de vertrekhal van de luchthaven Brussels Airport, en één in het metrostation Maalbeek in het centrum van Brussel, vielen volgens een voorlopige balans “ongeveer 35 doden en 261 gewonden” waarbij men moet beseffen dat het enkel om geregistreerde gewonden gaat, maar wij weet van hebben dat het om veel meer gewonden moet gaan omdat vele licht gewonden met hun verwondingen naar huis of hun gebruikelijke zorgverstrekker zijn gegaan.

Vandaag is er al wat meer duidelijkheid van wat gebeurde waar. Tot nu toe was gesteld dat om 7.58,28 uur tussen lijn 11 en 14 in de vertrekhal de eerste bom af ging, met een tweede bom 9 seconden later rond lijnen 2-4. Een spijkerbom moest er voor zorgen dat er zoveel mogelijk gewonden konden zijn.

Ongeveer een half uur na de aanslagen in de luchthaven ontplofte er een bom op een metrostel in het station Maalbeek, in het hart van de Europese wijk. Daarbij viel een twintigtal doden en meer dan honderd gewonden.

Woensdag werd een eerste slachtoffer geïdentificeerd. Het gaat om een 36-jarige vrouw uit Peru. Onder de slachtoffers zouden ook Amerikanen zijn (o.a. NATO en Shape leden).

Kort na de aanslagen begonnen mensen zich te verzamelen rond de Beurs in hartje Brussel. Ze schreven boodschappen van steun met krijt op de grond en legden bloemen en kaarsjes neer. Woensdag was er onder de werknemers van Zaventem ook een oproep om donderdag een wake te houden. Terwijl zondag een mars tegen de angst zal plaats vinden in Brussel die om 14uur aan de Beurs zal vertrekken.

Het is geweten dat de daders door het gerecht gekende criminelen zijn van kinds af. Eigenaardig genoeg hebben ze in het verleden al meerdere gevangenisstraffen gekregen maar zijn steeds in vervroegde invrijheidstelling gebracht. (?!) Ook heeft men er niet aan gedacht hen psychologische en gerechtelijke begeleiding te bezorgen.

De broers Khalid en Ibrahim El Bakraoui zorgden er voor dat hun naam in de Belgische geschiedenisboeken kan genoteerd worden. Ibrahim El Bakraoui zorgde voor onnoemelijke schade in de luchthaven, waar hij zijn leven gaf voor IS. Khalid El Bakraoui, blies zichzelf op in de metro te Maalbeek. Beiden werden geïdentificeerd aan de hand van hun vingerafdrukken.

Een derde man is voortvluchtig terwijl het land slechts een zeer onduidelijke foto van hem met twee zelfmoordterroristen op de luchthaven een bagage wagentje voortduwend. Door dat per ongeluk een te kleine taxi hen was komen oppikken was nog een splinterbom in Schaarbeek achter gelaten. De taxichauffeur die hen was komen oppikken kon na de aanslag de vreemde reacties van die passagiers lijmen aan de gebeurtenissen op de luchthaven en zo de politie op de hoogte brengen van hun verblijfplaats.

In een vuilnisbak is een computer gevonden met daarop het testament van Ibrahim El Bakraoui. Daarin legt hij onder meer uit waarom hij ervoor heeft gekozen een zelfmoordaanslag te plegen. Hij heeft het onder meer over “zich opgejaagd voelen”, “niet meer weten wat te doen” en “overal gezocht te worden”.

Drie dagen van rouw werden afgekondigd en in meerdere landen gingen vlaggen half stok en werden gebouwen in de Belgische driekleur als symbolische erkenning uitgelicht.

Op sociale media kan men veel sympathie vinden voor het medeleven maar ook verontwaardiging dat er niet zulk een medeleven is geweest met de aanslagen in Ankara enkele weken geleden.  Hierbij moeten de criticasters begrijpen dat Turkije wel veel verder afgelegen is en vele inwoners van deze contreien niet zo zeer betrokken voelen meet dat land terwijl Parijs en Brussel wel vlak bij de deur zijn.

Met die aanslagen in Parijs (november) en nu in Brussel is bij velen een angst opgetreden waar zij een uitweg voor zoeken. Ook is er de verhoogde discussie ontstaan rond Islam, jihadisten, en vluchtelingen.

Wat op valt bij de opgepakte terrorist Abdeslam en bij het doornemen van het testament van Ibrahim El Bakraoui is dat het opgejaagd wild soms ook tot daden kan over gaan doordat het zich in een hoed voelt gedreven. Van nog meer jihadstrijders en/of familieleden vernemen wij dat zij een nood hebben aan aandacht. Bepaalde opgejaagden kunnen het dan niet meer aan en zoeken erg genoeg de verkeerde uitweg, als zelfmoordterrorist zich de geschiedenis laten ingaan en door getrouwen als martelaar verheerlijkt te worden.

Maar ook getroffenen en zij die in de omgeving wonen kunnen nu met gevoelens zitten die voor hen te hoog zijn om alleen te dragen. Meerderen gaan daarom dan ook steun bij elkaar zoeken en hebben nood om hun verbondenheid met, of hun gevoelens voor de slachtoffers uit te drukken. Die ‘nood’ moet gedragen kunnen worden.

Opvang moet hiervoor voorzien worden.

+

Teksten in het Engels:

  1. Daesh hits heart of Europe
  2. Tears for Belgium

10 Comments

Filed under Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Wereld aangelegenheden