Tag Archives: Vluchtelingen

Geert Mak – Grote Verwachtingen. In Europa. 1999-2019.

Kun je geschiedenis herkennen als je er middenin zit?

Persoonlijke verhalen vormen de basis van de nieuwe serie “In Europa”. Verhalen van ooggetuigen die – zonder dat ze het doorhadden – deel uitmaakten van historische gebeurtenissen, die achteraf als ‘sleutelmoment’ kunnen worden gezien.

Met recht en rede mag de te Vlaardingen geboren ex-redacteur van het weekblad de Groene Amsterdammer, en medewerker en stadsredacteur van NRC/Handelsblad, en buitenlandredacteur van de VPRO-radio, de lezers en kijkers in de Lage Landen begeesteren.

Nu zijn reeks ‘In Europa” op de Nationale Belgische Omroep loopt, is het de moeite meerdere boeken van Geert Mak onder de loep te nemen en te zien waarom hij in 2004 een eredoctoraat kreeg van zo wel de Open Universiteit Heerlen als van de Westfälische Wilhelmsuniversität in Münster voor zijn verdiensten op het gebied van geschiedschrijving.

Dat hij zijn lezers of de televisie kijkers aanzet tot het stellen van kritische vragen is één van zijn goede kenmerken, die aangeven dat hij niets opdringt maar verder wil aanzetten tot kritisch nadenken, evalueren en stappen ondernemen.

Grote verwachtingen: In Europa - 1999-2019

*

Te herinneren

  • Tijd = vriend + vijand van historicus.
  • verre verleden = een gegeven.
  • Verbindingen – oorzaak + gevolg
  • Hoe dichter de tijd de historicus nadert => hoe troebeler het zicht.
  • Feiten en gebeurtenissen > soepel beschrijven
  • consequenties > moeilijk te overzien.
  • ondergaan onze tijd
  • nieuwe eeuw vol voorspoed voor ons => afscheid nemen van treurnis van 20e eeuw
  • zaadjes al gepland > klimaat + terrorisme + stroom vluchtelingen + bankencrisis
  • Onze wereld = drastisch aan het veranderen
  • verbindingen van verleden naar heden
  • kinderen na 9/11 niet meer naar etnische afkomst keken.
  • Irak oorlog > Irakese inval 2003 ~=~  onbezonnen Russisch-Japanse oorlog van 1904.
  •  Westen viel  opnieuw van een voetstuk
  • val van de Muur = overwinning van liberalisme => ‘the end of history’ <= Europeanen in voormalige Oostblok – met name Polen + Hongaren = ineenstorting Sovjet-imperium = 1. nationalistisch feest= nieuw begin voor duizend en één nationale ambities.
  • veel Midden-Europese landen leefden tot 1918 onder het Oostenrijks-Hongaarse Rijk of onder de Ottomanen, daarna onder het nazi-imperium, na de Tweede Wereldoorlog onder de Sovjets.
  • Mak zoomt in op vluchtelingen > duizelingwekkende aantallen doden zien > maakt ze mens, geeft ze namen, leeftijden + reden van dood
  • Brexit > Britten beschouwden zichzelf sinds 1945 (…) als overwinnaars. (…)
  • triomfantelijke gevoelens kende rest van Europa nauwelijks.
  • oprichting van EU vr Verenigd Koninkrijk = belangrijk onderdeel van vredes- en verzoeningsproces + vooral handelsblok met verguld randje
  • bankencrisis > narcistische, op winst beluste managers
  • Nederland aantal zelfdodingen na 2008 v. 9 naar 11 per honderdduizend inwoners  gestegen
  • andere landen vanaf 2008 aantal zelfmoorden met duizenden gestegen <= Niet ondenkbaar crisis grote rol = psychologische gevolgen v. neoliberalisme > geweld vrije markt => leven v mens klein + futiel. 
  • hoe lang voordat vrije markt definitief bankroet raakt.
  • bestuurlijk Europa > politici = “westerse blindheid”.
  • massale opkomst v.h. populisme, overal in Europa.
  • Amsterdam kampt met uithollende gevolgen van de globalisering.
  • Friesland > Leeuwarden culturele hoofdstad van Europa > inbreng Friezen weinig ruimte.

Tonny Mollema

Tijd is de vriend en de vijand van de historicus. Vanuit de overzichtelijke zetel van het heden is al datgene wat in het verre verleden gebeurde een gegeven. Verbindingen dienen zich aan, oorzaak en gevolg vloeien feilloos in elkaar over en decennialange vraagstukken hebben in een paar pagina’s een antwoord gevonden. Hoe dichter echter de tijd de historicus nadert, hoe troebeler het zicht. Feiten en gebeurtenissen laten zich nog soepel beschrijven, maar consequenties zijn steeds moeilijk te overzien. Geert Mak zelf weet dit maar al te goed. Al vroeg in het boek beschrijft hij over de slimme geschiedenisstudent uit 2069 die over onze tijd zal gaan schrijven. Hij zou zo graag meekijken met hem. Wat schrijft hij over de tijd van nu? We ondergaan onze tijd, we doen wat we doen en de toekomst zal haar oordeel over ons vellen.

View original post 1,349 more words

1 Comment

Filed under Economische aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Geen tijd meer voor uitstelgedrag

Jelmer Mommers in zijn boek “Hoe Gaan We Dit Uitleggen” mag dan al oplossingen brengen om de klimaatverandering te temperen, want we moeten er bewust van zijn dat we ze niet zullen kunnen stoppen. Maar zeker mogen wij ons hoofd niet in het zand steken en moeten we onze verantwoordelijkheid nemen om de na ons komende generaties een goed leefbaar klimaat te geven.

Wij kunnen het niet nalaten stappen te ondernemen, anders zou dit getuigen hoe zelfzuchtig wij als individu wel durven zijn. Als maatschappij moeten wij samen verantwoorde stappen nemen om de opwarming van de aarde tegen te gaan. Dit vergt eerst en vooral politieke moed, waarna ook economische gevolgen onder ogen moeten gezien worden. Men kan niet ontkennen dat het algemeen een economische impact zal hebben voor meerdere jaren. Ook naar beroepen zal het een impact hebben. Er moet namelijk op landbouwgebied een hele herziening komen. Mensen moeten er toe komen om  minder vlees te eten en beter om te springen met het voedsel en voedselvoorraden. Het is hoog tijd dat ons consumptiegedrag ernstig onder de loep wordt genomen.

De Aarde en de toekomst van de mensheid liggen heden in onze handen. Er mag geen lafheid en geen egoïsme zijn. Elkeen moet tot het besef komen hoe kostbaar onze planeet is. Zij die niet willen zien moeten wij de ogen open doen. Er moet openlijk durven over gepraat worden. We mogen onze tijd niet passief ondergaan. Het kan makkelijk zijn om te zeggen

“We doen wat we doen en de toekomst zal haar oordeel over ons vellen.”

De vluchtelingen- en de bankencrisis van vorig decennium is niets in vergelijking met de groter wordende stroom van klimaatvluchtelingen, die nu al waar genomen kan worden en zal toenemen met de komende jaren.

Het neoliberalisme met haar geweld van de vrije markt heeft er voor gezorgd dat het leven van een mens klein en futiel werd, maar ook verstoord in zijn eigen achtertuin. De gehele technische revolutie ligt mee aan de oorzaak van wat we nu en in de komende jaren nog tegemoet moeten gaan zien, van hoger wordende temperaturen en aangroeiende woestijnen.

Sinds de technologische revolutie van de 19de eeuw hebben we generatie na generatie zien profiteren van vooruitgang. Nu echter is er een kantelpunt bereikt waarbij onze kinderen en kleinkinderen, het slechter hebben dan onze generatie. De globalisering en de overconsumptie laten zich voelen.

Erg genoeg zien we heel wat gepalaver en nodeloos heen en weer gepraat dat blijkbaar niet veel schijnt op te lossen. Men moet geen deskundige te zijn om in te zien dat we die vooropgestelde doelstelling uit het Parijse klimaatakkoord niet gaan halen. Zelfs met heel uitgebreide en  drastische maatregelen zal het moeilijk zijn door het niet eensgezind zijn van de geïndustrialiseerde landen en hun bewindsvoerders.

https://geengratislunch.files.wordpress.com/2017/02/krista102.jpg?w=365&h=365&crop=1

Krista Bruns bij het behalen van haar Phd bachelor diploma aan de Universiteit van Utrecht, waar na ze een premaster jaar in Econometrics aan de Erasmus Universiteit van Rotterdam volgde en een uitwisselingsemester aan de Universidad de Complutense in Madrid.

De 28 jarige Krista Bruns, sinds kort woonachtig in Den Haag en onlangs gepromoveerd in de Economie, en zich bij een ouderwetse blog verkiest te houden, wordt, zoals wij,  toch ook een beetje verdrietig als zij over de klimaatproblematiek nadenkt. Net als wij gelooft zij dat het nog niet te laat is en beseft ze dat het momentum en de noodzaak beiden aanwezig zijn. Ze drukt zelfs de hoop uit:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Zij durft ook te kijken naar het huidige menselijk (wan)gedrag, waarbij de politiek onze dagelijkse belevenissen wel (on)handig weet te verstoren.

Wel met een economische blik, niet gehinderd door wetenschappelijke conventies of al te veel jargon. {Blog}

dringt zij zich nu ook op in de bloggerswereld, met haar eigen persoonlijke standpunten, los van haar functie als beleidsmedewerker van het Nederlandse Ministerie van Financiën. Ze hoopt zo met haar stem ook iets te kunnen verwezenlijken. (Wat wij toch allemaal hopen, is het niet?)

Zij schrijft verder:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

planetb

Met heet besef dat we te weinig doen en te laat stelt zij dat er geen tijd meer is voor uitstelgedrag.

Klimaatverandering is een probleem met mogelijk desastreuze gevolgen, maar deze ontwikkelen zich vergeleken met een mensenleven vrij langzaam en onzichtbaar. We hadden het dus pas door toen het al bijna te laat was, en zelfs nu we het weten doen we er weinig aan.

Dit innerlijke conflict, waarin we weten dat er iets aan de hand is, maar het gevoel hebben dat we er niks aan kunnen doen wordt cognitieve dissonantie genoemd. Het treedt op wanneer gedrag, emotie en cognitie (kennis) niet op één lijn liggen. Dit leidt bij mensen tot een groot intern ongemak, en als reactie daarop gaan we klimaatverandering negeren, bagatelliseren of ontkennen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

struisvogel

Ons hoofd nite in het zandsteken eist het durven aanzien van onze eigen invloed op wat er voort het ogenblik aan het gebeuren is.
Probleem is dat mensen die op de problemen willen wijzen of hun vinger uitsteken, wel meer dan eens als lastigaards worden aanschouwd. Onze met haatberichten en lelijke woorden vollopende brieven bussen bewijzen dat zelfs dagelijks.

Psychologe Florien Cramwinckel (zie video hieronder) toonde in haar onderzoek ook aan dat we mensen die sterk hun morele waardes proberen over te brengen vaak een beetje irritant vinden, omdat ze ons confronteren met onze eigen tekortkomingen op dat gebied. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Algemeen moeten we iedereen er toe komen om de hand in eigen boezem te steken.

Ik denk dus dat we een stuk verder zouden komen als we een soort generaal pardon uitspreken … {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Bruns denkt aan een wijs man die ooit zei:

Het beste tijdstip om te beginnen was 20 jaar geleden, het op-een-na beste tijdstip om te beginnen is vandaag. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het is waar dat het geen zin heeft om te blijven zeuren over wat er in het verleden verkeerd gegaan is. Men moet de koe met de hoorns aanpakken wanneer dat geweldig dier langs komt.

De politici van vandaag zijn geen grote hulp. Vooral de populisten trachten met allerlei verzinsels de mensen te misleiden. Ze schamen zich niet om zelfs bevinden van erkende wetenschappers te negeren en nog erger, hun bevindingen in twijfel te trekken of als onzin af te schepen.

Betreft de klimaatskeptici schrijft Bruns:

Een derde reden dat we last hebben van uitstelgedrag is volgens mij dat klimaatwetenschappers, meer dan hun collega’s in andere vakgebieden, nog steeds vaak worden uitgemaakt voor een soort religieuze fanaten en dat hun resultaten in twijfel worden getrokken. Onderzoek proberen te reproduceren en falsificeren is nobel werk, maar in dit gebied gaat het er soms heftig aan toe met alternative facts en voor- en tegenstanders die zich beiden te sterk door hun eigen agenda laten leiden. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het wordt hoog tijd dat het gewone volk hun leiders ter verantwoording roept, maar ook dat zij zelf gaan inzien dat we zogvuldiger moeten omspringen met het gebruik van gronden, zij het om landbouw er op te verrichten of om het te bebouwen met woonelementen (huizen of apartementen) die op een milieuvriendelijk wijze moeten onderhouden en verwarmd worden.

extinction wave

Al enkele jaren kunnen wij getuigen zijn van uitzonderlijke weersomstandigheden.

Het extremere weer zal ook niemand ontgaan zijn. 2017 was het jaar met de meeste bosbranden, het duurste orkaanseizoen als het gaat om schade, ijskappen die afbreken in een niet eerder gezien tempo. 2018 lijkt wat betreft temperaturen alle records te gaan breken, in Nederland althans. Zélfs als je van mening bent dat al deze processen zich voornamelijk buiten de schuld van mensen voltrekken, dan zou je in een wereld waarin we alles en iedereen proberen te controleren, toch zoveel mogelijk willen doen om dit proces tegen te gaan? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

We kunnen slechts hopen dat er wel degelijk langzaamaan aan het besef begint te ontstaan dat er iets gedaan móet worden.

Een stijgende zeespiegel, extremere weersomstandigheden en het vernietigen van de natuurrijkdommen die in miljarden jaren zijn opgebouwd, zal ontegensprekelijk, leiden tot meer conflicten, oorlogen, migratiestromen, hongersnoden en economische crises.

paaseiland
Paaseiland, één van de door Diamond beschreven beschavingen die teniet zijn gegaan. Als ik dan toch nog een keer teveel CO2 ga uitstoten, dan wil ik hier wel heel graag heen.

 

Wat kun je doen?
Stap 1: informeer jezelf. Ik ben er van overtuigd dat deze verandering van inzichten van binnenuit moet komen. Het is niet erg als je vroeger dingen deed die je met de kennis van nu beter niet meer kunt doen. Maar ééns gelezen kun je het niet meer ontlezen. Doe wat met die kennis! Vroeger wist ik ook dat er vegetariërs bestonden. En dat vlees van dode dieren kwam. Maar ik besefte me nog niet de echte impact van vlees op het milieu, de bizarre manier waarop in de bio-industrie met dieren omgegaan werd. Hetzelfde geldt voor vliegen, een reisje naar een lekker warm eiland waar ik een paar jaar geleden geen seconde over twijfelde, wordt nu toch heel wat minder aantrekkelijk.

Leestips  
David McKay Sustainable Energy without the hot Air
Paul Collier Plundered Planet
Kate Raworth Doughnut Economics
Jared Diamond Collapse
Jorgen Randers et. al Limits to Growth
Tim Jackson Prosperity without Growth

Ik snap wel dat het lastig is om structuur en helderheid te scheppen in de enorme stroom van goede en foutieve informatie die er omtrent dit alomvattende probleem te vinden is. Dat iedereen moeite heeft om dit probleem te omvatten en de informatie te structureren blijkt wel uit het klimaatakkoord, waar na maandenlang nadenken door deskundigen uiteindelijk geen concrete maatregel in bleek te staan. Een helder boek was voor mij Sustainable energy without the hot air van David McKay. Het wordt ook wel het ‘Freakonomics’ van de klimaatproblematiek genoemd en het zet in heldere tabellen en figuren uiteen welk potentieel er nog is voor milieuvriendelijke energie-opwekking en hoeveel we zelf kunnen besparen op onze uitstoot. Op de website van McKay zijn ook leuke rekentools te vinden. De belangrijkste boodschap uit dit boek is: maak een plan wat onder de streep uitkomt. We kunnen leuk allemaal onze opladers uit het stopcontact halen als we ze niet nodig halen, onder het motto ‘alle beetjes helpen’, maar dit is alsnog maar een miniem percentage van ieders verbruik en uitstoot op een dag. Zelfs als we dit allemaal doen gaat het dus weinig zoden aan de dijk zetten: er zijn grote beetjes nodig. Kijk wat er echt een verschil maakt en ga hiermee aan de slag, ook al betekent dat soms afstand doen van verworven luxe.

Wat dan wel?
200 jaar economische ontwikkeling heeft ons een hoop welvaart en ontzettend veel gemak gebracht. Maar onder de ronkende motors van het kapitalisme is ook een feedback loop ingezet die zichzelf niet zal stoppen. Producenten geven weinig om negatieve externaliteiten en zijn op zoek naar de goedkoopste productiemethode om zoveel mogelijk spullen aan ons te verkopen. Wij als consumenten hebben weinig weet van waar die spullen vandaan komen en wat daar voor nodig is en blijven ze dus kopen, wat de producenten weer sterkt in hun verdienmodel.

Je energieverbruik binnen de 4 muren van je eigen huis is zeker belangrijk en makkelijk te sturen. Begin eens met elke maand de meterstanden opschrijven en experimenteer om te kijken wat daar veel invloed op heeft. Maar besef ook dat het grootste deel van onze uitstoot niet ontstaat binnen ons huis maar door de productie van goederen die wij aankopen. Volgens mij moeten we weer terug naar een cultuur van genoeg. Vraag je eens af of het nodig is om elke dag vlees te eten. Of om elk jaar een mooie vliegreis te maken. Laat die kaki-vruchten, hoe mooi ze er ook uitzien, eens liggen en koop lekkere stoofpeertjes in de winter. Repareer een kapot kledingstuk in plaats van voor een paar euro iets nieuws te kopen zonder je af te vragen hoe dat in godsnaam voor die prijs geproduceerd kan worden en vanuit Bangladesh hier naartoe verscheept. McKay rekent uit dat 60 van de ca. 195 kilowatt uur die een gemiddelde Westerling per dag nodig heeft komt van het produceren en verschepen van onze spullen.

Het lijkt misschien een opoffering, maar ik heb dat zelf helemaal nooit zo ervaren. Vlees eten mis ik helemaal niet, maar zelfs als je niet zonder kunt: smaakt het niet lekkerder als je het bewaart voor speciale gelegenheden? Wat vakanties betreft: natuurlijk zijn er plekken op de wereld die ik ooit nog wel eens wil zien. Hier ga ik voor sparen en dan ga ik alles eruit halen wat er in zit. Maar de afgelopen 2 jaar heb ik ook ervaren dat ‘staycations’ of vakanties dichtbij huis ontzettend relaxt zijn: je hebt geen lijstje van bezienswaardigheden die je moet afvinken, je bent vrij om te doen waar je zin in hebt en ook korte afstand van huis is er zo ontzettend veel moois te ontdekken!

schwarzwald
Het prachtige Zwarte Woud waar ik dit jaar op vakantie was

Wat kan de overheid doen?
Bij dit soort grote transities kijkt men vaak (terecht) als eerste naar nationale overheden en supranationale instituties. Met belastingen, subsidies en regulering hebben die grote middelen in handen om gedrag te beïnvloeden. De Nederlandse overheid heeft deze taak serieus genomen en gaat ambitieuzer dan de in het Parijsakkoord gemaakte afspraken aan de slag. Toch passen hier ook een paar kanttekeningen.

De eerste is dat belastingen vaak werken als het zwaard van Damocles: ze gaan vaak ten onder aan hun eigen succes en teveel instrumentalisme heeft ongewenste bijwerkingen. Kijk maar naar het verstorende effect van de verschillende bijtellingen voor hybride auto’s op de automarkt. ‘De vervuiler betaalt’ is een mooi principe, maar als dit betekent dat rijke vervuilers hun schade af kunnen kopen en dat het arme vervuilers verder de armoede in duwt schiet je er weinig mee op. Daarnaast zal een effectieve belasting op vervuiling uiteindelijk zijn eigen grondslag uithollen en daarmee niet meer het primaire doel van een belasting vervullen: geld ophalen om publieke middelen van te betalen.

Een tweede kanttekening is dat er momenteel erg macro gedacht wordt. In Parijs zijn stevige afspraken gemaakt. Daarnaast heeft de regering besloten dat de gaskraan in Groningen dicht moet. Als er echter geen vertaalslag gemaakt wordt naar wat dit voor een gemiddeld gezin betekent, zijn we niet dichter bij huis. Bij gelijkblijvende consumptie zullen we de energie dan gewoon uit het buitenland importeren. Schotel mensen het eerlijke plaatje voor: wat gebeurt er als we niets doen? Iedereen wil een leefbare wereld voor zijn kinderen. Wat is er voor nodig om dat te halen? Kan een gemiddeld gezin nog 2 keer per week vlees eten en eens in de 5 jaar een verre vliegreis maken? Als we die cijfers helder hebben, wordt de gedragsverandering ook makkelijker te bewerkstelligen.

Een derde overweging is wel dat dit soort veranderingen zich vaak eerst langzaam, en dan ineens snel en onvoorspelbaar voltrekken. Het is voor overheden lastig om in te schatten welke kant de technologie opgaat en in het verleden zijn hier ook grove fouten in gemaakt, door bijvoorbeeld flink te subsidiëren om een kritische massa te bereiken voor een technologie, die enkele jaren later ingehaald bleek te zijn door iets beters. We kunnen dus moeilijk op de realiteit vooruit lopen. De markt kan dit doorgaans beter inschatten, maar is nog niet altijd bereid om zich in te zetten en risico te nemen op het vlak van sociaal ondernemerschap. Al komt dit wel steeds meer op gang.

Tenslotte is er voor de transitie een grote investering nodig. Economisch gezien betekent investeren vaak geld lenen voor hoge startkosten, die later terug zullen worden verdiend. Dit geldt in brede zin ook voor veel milieuvriendelijke hervormingen, zoals het isoleren van huizen, het aanleggen van infrastructuur voor elektrisch rijden, het verbeteren van het internationale treinennetwerk en ga zo maar door. Ik ben van mening dat de huidige kapitaalmarkt massaal aan het investeren is in projecten waarvan de negatieve externe effecten nog niet in de prijs doorgekomen zijn. Wanneer deze kennishiaat in de markt omslaat, zou het ook wel eens snel kunnen gaan met private investeringen in duurzame projecten. Tot die tijd is het echter een medeplichtigheid van de overheid om te bedenken hoe dit eerlijk en kosteneffectief gefinancierd kan worden.

Eerlijk is hier een lastig begrip, want hoe spreid je de lasten over huidige en toekomstige generaties? Paul Collier heeft hier een heel inzichtelijk boek over geschreven, waarin hij betoogt hoe de romantici die het probleem ‘tegen elke kosten’ willen aanpakken en de ‘struisvogels’ die liever hun kop in het zand steken nader tot elkaar moeten komen. De crux is in Collier’s ogen dat we toekomstige generaties niet precies dezelfde natuurlijke omgeving hoeven terug te geven als degene die wij nu hebben, maar wel een wereld met exact dezelfde verdiencapaciteit als hoe wij hem aantroffen. Dit zou bijvoorbeeld kunnen door de opbrengsten van het delven van fossiele brandstoffen in een fonds te stoppen waarmee investeringen in duurzame ontwikkeling worden gefinancierd. Dit model is in Noorwegen gehanteerd, en daarmee hebben zij een buffer van 1 biljoen USD opgebouwd om publieke voorzieningen als pensioenen mee te financieren.

Wat ga je morgen doen?

Zoals ik eerder al schreef, er is een hoop informatie en die lijkt soms onmogelijk te doorgronden. Daardoor krijgen we het gevoel dat we er niks aan kunnen doen en steken we liever als struisvogels onze hoofden in het zand of doen we aan gevoelsmatige gewetensbestrijding zoals de tv niet op standby zetten. Toch ben ik ook hoopvol, het momentum is aanwezig en we bezitten meer technologie en kennis dan ooit tevoren.

Vandaag is t-0 en morgen komt wat mij betreft het algemeen klimaatpardon. Schud dus je schuldgevoel van je af, maar lees je in en analyseer welke grote beetjes jij zelf kunt bijdragen. En bovenal: vertel je omgeving wat je hebt geleerd. Niet als moralistische betweter, maar omdat we allemaal hetzelfde doel nastreven. Kennis is macht, en als wij als samenleving eisen dat het over is met de race naar de bodem op het gebied van massaproductie en vervuiling, dan moeten producenten en overheden wel luisteren. En net zoals wij tot kortgeleden niet beter wisten dan dat spullen en eten uit de supermarkt kwamen en dat je je daar verder niet druk om hoefde te maken, zo zullen onze kinderen en kleinkinderen niet beter weten dan dat het normaal is om lokaal in te kopen, niet meer spullen te kopen dan je nodig hebt en jezelf zonder uitstoot voort te bewegen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Jezus volgen bevrijdt van faalangst en prestatiedruk

In onze huidige maatschappij wordt er langs vele kanten druk geoefend op de mens.

Veel mensen worstelen ermee dat ze zich niet aanvaard of begrepen voelen. Er ligt een grote druk op onze schouders om te presteren. Faalangst ligt op de loer. Oh zo dikwijls gaan wij onszelf vergelijken met anderen en vinden ons dat niet goed genoeg. Wij lijken niet de toppen te bereiken die wij graag zouden bereiken.

Wij zien in deze wereld hoe mensen zich anders trachten voor te doen op de sociale media. De ‘vriend’ of Facebook lijkt op Facebook een andere persoon te zijn dan diegene die we in het echt kennen. Wat wij ook kunnen zien is dat dikwijls personen om zelf overeind te blijven, een ander in niet enkel in hun gedachten onder uit  halen maar ook in hun woorden ze omlaag trachten te halen.

Wanneer heb je het lef om je fouten toe te geven, zodat ze niet als een last op je schouders blijven liggen?
Wanneer heb je de ruimte om een ander te vergeven, zodat je niet door wrok wordt opgeslokt?

Zij die zich Christen voelen moeten zich de natuur van Christus aanmeten. Als Christus moeten zij open staan voor iedereen,ongeacht hun aard, ras of overtuiging. Dezer dagen zien wij hoe in vele West Europese landen hiertegenover gezondigd wordt en hoe velen zich keren tegen de vele vluchtelingen. Velen hebben vergeten wat eigen christen zijn inhoudt.

Velen voelen zich door anderen belaagd of in de hoek geduwd. Zij zien dat anderen plaatsen innemen die zij zelf graag hadden ingenomen of die hen ongerust maken omdat zij zich dan in een minderheid of benadeeld voelen.

Wij moeten open staan dat anderen worden geholpen en soms ook dingen krijgen die wij zelf niet hebben. Steeds moeten wij opletten dat jaloersheid ons niet overvalt.

Regelmatig doordat wij zien dat anderen dingen krijgen die ons niet lijken toe te komen, voelen wij ons mislukt. Dat gevoelen haalt ons nog verder naar beneden en doet ons verhinderen nieuwe of andere stappen te ondernemen. Het laat ons nog meer twijfelen aan ons zelf.

Om faalangst te vermijden kunnen wij best kijken naar die eenvoudige man die enkele eeuwen geleden zijn arbeiders familie verliet om rond te trekken en mensen er van te overtuigen dat er Iemand is Die ons vooruit trekt en Die ons het meest ideale leven kan bezorgen. Die arbeiderszoon was er van overtuigd dat de Oude Geschriften vol met wijsheid stonden die wij voor ons leven kunnen gebruiken. Hij ging daar dan ook verder op in en verklaarde vele van die geschriften. Hij was een meester verteller en een zeer groot leraar. Velen werden ook door zijn vertellingen aangetrokken alsook door de vele mirakelen die hij deed. Anderen werden hierdoor nijdiger op hem en gingen zelfs zo ver in hun na-ijver dat zij hem wilden doden en er ook voor zorgden dat die leermeester aan een paal werd opgehangen, zoals moordenaars om het leven werden gebracht als straf.

Ook al werd hij verguisd ging die Nazareense man voort en werd hij niet ontmoedigd om het Goede Nieuws te blijven verkondigen. zo een kleine twee duizend jaar geleden waren er ook vissers die zich geroepen voelden om deze man te volgen; Zij zagen ook hoe hij regelmatig beschimpt en bespot werd, maar hoe hij zich daar niets van leek aan te trekken. Zij nochtans waren meer dan eens bevreesd om te laten zien dat zij met hem betrokken waren of voor wat zij geloofden te uiten. tot dat zij kracht van de Heilige Geest kregen. Dan voelden zij zich gesterkt en durfden zij in vele talen spreken.

Jezus was dan al weg. Hij was niet letterlijk bij hen, maar toch voelden zij Jezus zeer nabij. En dat is wat wij ook horen aan te voelen. Dat Jezus dicht bij ons is als wij hem in ons hart willen toe laten. Dichtbij Jezus, daar is die ruimte te vinden die ons rust in ons leven kan geven. In jouw eigen omgeving zou het in de kring van gelovigen moeten zijn dat je samen met hen Jezus aanwezig voelt. Zij die problemen hebben op het werk of zich verstoten voelen in de maatschappij, moeten juist daar in gemeentelijke kring, de ecclesia, zich opgenomen voelen door broeders en zusters in Christus. Juist in de gemeente zou je uiteindelijk de veroordeling voorbij moeten kunnen komen.

Wij horen dat vele mensen in hun geloofsgemeenschap niet echt die verbondenheid voelen. In vele kerken is er helemaal geen persoonsgebonden verwantschap met Christus voelbaar. Christenen moeten in wezen familieleden van Christus alsook van God zijn. Men moet in een geloofsgemeenschap deel uitmaken van dat groter geheel wat wij het Lichaam van Christus noemen. Daar moet verbondenheid zijn. Daar mag er geen plaats zijn voor na-ijver, jaloersheid of haat.

In meerdere kerkgemeenschappen zien wij dat men niet snel klaar staat om anderen op te vangen. Ook merken wij dat in meerdere kerken er geen verlegenheid meer heerst om vies op te kijken naar anderen, kwaad te spreken over anderen of te roddelen. Voor vele dingen is er zelfs geen schaamte meer.

Willen we vruchtbaar leven met Jezus, dan moet dat onkruid eruit en moet er ruimte gemaakt worden voor het volgen van Jezus.

Ware christenen moeten al de moeite doen om in Jezus zijn voetsporen te stappen en als het ware als hem te worden. Één met Christus zijn houdt in gelijkaardig als hem te zijn. Zo mag er dan in onze persoonlijkheid geen plaats meer zijn voor het slechte of voor datgene wat God niet wil. Zoals Jezus de Wil van God deed moeten wij ook er toe komen om volledig de Wil van God te doen.

Hoe meer wij er aan werken om zoals Christus te worden zullen wij merken dat vele angsten zullen gaan verdwijnen. De prestatiedruk die uitgaat van deze materialistische wereld zullen wij niet meer zo gaan voelen, daar wij zullen beseffen dat dit leven en deze tijd maar een tijdelijk gebeuren zijn. Het is vergankelijk terwijl wij kunnen uitkijken naar iets onvergankelijks. Dat onvergankelijke berustend op de hoop die gegeven wordt in de geschriften zal ook iets zijn waar wij naar zullen kunnen uitkijken in vertrouwen, want op God kunnen wij rekenen, terwijl wij niet op elke mens kunnen rekenen.

Door het schild van Christus aan te trekken zullen wij voldoende gewapend zijn om de tegenstanders van God aan te kunnen. Door op God te vertrouwen en ons in Zijn handen te geven zullen wij er op aankunnen dat wij onder Zijn hoede ons werk naar best vermogen zullen kunnen verwezenlijken en dat wij er dan ook niet voor beschaamd hoeven te zijn. Wij zullen tevreden zijn met de riemen die wij gekregen hebben om er mee te roeien. Wij zullen dan ook die riemen durven te gebruiken en verder de stroom opwaarts durven gaan.

Laat ons in Jezus en zijn hemelse Vader vertrouwen en ons in hun handen leggen. Met Jezus hebben wij de beste voorspreker bij God en zullen daarom niet hoeven te vrezen.

er is helemaal geen reden voor controle verlies wanneer jijzelf over jezelf de controle wil geven aan Hem die Jezus ook volde, de Enige Ware God, de Elohim Hashem Jehovah.

+

Voorgaande

Goed Nieuws brengen met en door voorbeeld

Voor Katholieken ook een jaarthema rond barmhartigheid

De aanduiding door Paulus en Jacobus van de werken die wij horen te doen

Kom binnen en zet u

Wie luistert, ontwikkelt de gave van het spreken

++

Aanverwante lectuur

  1. Fragiliteit en actie #8 Eerste Wetsvoorziening
  2. Valse profeten en leraren als roofzuchtige wolven in schaapskleren #1 Stromen van gelovigen
  3. Valse profeten en leraren als roofzuchtige wolven in schaapskleren #4 Ambitieuze mannen, verdraaide woorden en akkoorden met wereldleiders
  4. De familie Palache, Joden en Ontroerende onzin
  5. Jehovah kan hem staande houden
  6. Christenen die het juiste hart hebben om anderen te roepen om naar God te komen
  7. God liefhebben en Bekommeren om je medemensen
  8. Verzoening en Broederschap 7 Eén zijn
  9. Missionaire hermeneutiek 5/5
  10. Paulus en Jakobus hulle skryf oor geloof en werke

+++

Gerelateerd

  1. Ons Onderwijs Is Een Panopticon
  2. Prestaties, bijles, diploma’s
  3. Persoonlijke & Zakelijke Oplossingen
  4. De steun van een boek
  5. Een beetje verloren
  6. Faalangst
  7. Faalangst, stop
  8. Faalangst? Controleverlies?
  9. Week 9: Rosanne slaagt op het Faal Festival
  10. Week 3: Nienke krijgt stoom uit haar oren
  11. geheel vrijwillig
  12. Ben jij een eeuwige twijfelaar?
  13. Zing, dans en lach net zoals een kind dat kan
  14. Zie jezelf in een nieuw licht
  15. De Nazarener
  16. Bewijs!
  17. Wat kan mense aan ons doen?

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geestelijke aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Neem afstand van heidense vastenperiodes

Vooral de Katholieke Kerk heeft in het verleden handig gebruik gemaakt van bepaalde jaargetijden om de mensen geld af te trochelen en hen intens te binden aan hun kerkgemeenschap. Katholieken in velerlei landen werden regelmatig opgeroepen om zich te bezinnen en voor hun aflaten geld te geven aan de Kerk van Rome.

Freelance auteur en chocolade verslaafde (zoals ik) Annemarie Latour, kijkt in haar artikel “Haal de buikriem aan en vier de Keltische advent” naar die vroege kerk en naar de Ierse christenen. Zij schrijft

Vasten… de vroege Ierse kerk lustte er wel pap van. Niet één, niet twee, maar drie keer per jaar haalden Ierse christenen de buikriem aan. Allereerst gebeurde dat veertig dagen voor Pasen (in het Iers corgas erraig), gevolgd door veertig dagen na Drievuldigheidszondag (samcorgas), om het jaar in stijl af te sluiten met veertig dagen vasten voorafgaand aan Kerstmis (gamcorgas). {Haal de buikriem aan en vier de Keltische advent}

Verkleedfeest en een paradefeest Mardi Gras in New Orleans

In de Benelux en vele andere landen hebben de Katholieken vorige dinsdag, op Vastenavond, de carnavalsperiode afgesloten met allerlei zotte fratsen en omkleedpartijen. Na hun pannenkoeken avond op Vette dinsdag (mardi gras), een feest dat terug gaat tot in de tijd dat er geen bewaarmogelijkheden waren voor de voedingswaren enerzijds, en de aanvang van de vastentijd op Aswoensdag anderzijds en al het eten dat de winter had overleefd moest opgegeten worden tot iedereen vet genoeg was om de periode te kunnen overbruggen tot de nieuwe lente met nieuwe gewassen, zijn sommigen op Aswoensdag naar de kerk gegaan om een askruisje te gaan halen als teken van hun verbondenheid met de Katholieke Kerk en met hun ‘treurnis voor zonde’. Voor hun is Aswoensdag de eerste vastendag van een 40 dagen lange vastenperiode. In mijn kindertijd werd er nog echt gevast, met die verstande dat alles werd geminderd en er van ons ‘versterving’ werd verwacht en extra  ‘goede daden’. Vandaag zijn er zelfs al mensen die denken dat vegetarisch eten al vasten is, wat maakt dat ik al jaren alle aan het vasten zou zijn.  Wel geef ik toe dat in de jaren 40-60 van vorige eeuw het ontberen van vlees ook werd aanzien al zich een tekort aan doen. Toen was het doorheen het jaar trouwens de gewoonte om op woensdag en vrijdag niets van vlees te eten.  Op vrijdag mocht er dan wel vis gegeten worden. Snoep dat niet meer zo veel gegeten mocht worden, was voor ons kinderen toen wel al een opdracht, maar toch niet zo erg als men het nu zou moeten vragen aan jongeren. Vermoedelijk om dat men weet dat de huidige generaties zulk een vasten niet zouden kunnen verdragen wordt het hen ook niet meer opgelegd.

Een priester die een askruisje toedient op het voorhoofd.

Zo wel bij de Katholieken als bij de Moslims kan men een vasten van 40 dagen vinden waarbij eigenlijk wordt gehoopt dat mensen zich bezinnen en in die periode werkelijk alle moeite doen om het zondige van zich af te zetten, en zo niet te denken aan schunnige dingen of verkeerde gedachten te laten opkomen. Bij Katholieken wil  men in die periode in het bijzonder denken aan Jezus welke zo een 40 dagen ter herinnering aan de 40 jaren doortocht in de woestijn ook een periode doorbracht in de woestijn. Door te vasten zouden die Katholieken dan meer tijd moeten nemen om hun ‘Heer’ te ontmoeten, de bijbel te lezen, zich te bezinnen (bidden) en zich zo voor te bereiden op hun Pasen.

Velen vergeten hier bij dat het vasten terug gaat op oudtestamentische tijden (vgl. Leviticus en Numeri) maar ook op het Nieuwe Testament (vgl. Handelingen). Al in de eerste eeuw aten christenen geen vlees (van warmbloedige dieren) op vrijdag om zo de “kruisdood van Jezus” in ere te houden.

Hoe er werd gevast hing af van plaatselijke tradities en hierbij valt ook op dat in veel gemeenschappen de heidense gebruiken ook gretig intrek vonden.

Het ‘wintervasten’ van de Keltische monniken was een mildere variant dan de strenge vastentijd die aan Pasen voorafging. In plaats van het normale rantsoen, kregen monniken een half rantsoen brood, een klein stukje boter – als ze geluk hadden – en waterige melk. Dat kon worden aangevuld met bosvruchten, appels of bijvoorbeeld kool. {Haal de buikriem aan en vier de Keltische advent} (Merk hierbij op dat het daarbij steeds om het heidens Pasen van de Katholieken ging, dat niets vandoen heeft met de joodse en ware Christenen hun ‘paasviering‘)

Naargelang de streek waren er kloosters die alleen op maandag, woensdag en vrijdag vastten, terwijl anderen dat de hele week deden met uitzondering van zon- en feestdagen. Volgen sommigen moest dat ook wel omdat het anders zogezegd fysiek niet vol te houden was, want er moest gewoon worden gewerkt. Hierbij kan ik u verzekeren dat dit was omdat zij op de verkeerde wijze vasten en niet werkelijk volledig over gingen tot niets eten. (Als ik vastte ging ik van vaste voeding over tot vloeibare voeding om dan verder verscheidene dagen werkelijk niets te eten en slechts alleen zuiver water te drinken voor meerdere dagen, terwijl ik als danser toch zwaar werk verrichte, en dit over een periode van totaal zes weken, waarbij de meerdere dagen van helemaal geen voeding werden opgevolgd door een overgang van zeer lichte kruidenthees tot sterk verdunde fruit en groenten sappen, om dan van vloeibare voeding terug over te gaan tot vaste voeding.)

Voor zowel de Keltische monniken als kloosterlingen elders was het vasten bedoeld om het hoofd en hart helder te krijgen. Minder eten en meer biechten, bidden en boete doen, hielpen daarbij. In de aanloopperiode naar Kerst, zuiverden ze zo hun geest van alles wat er volgens de kloosterregel niet in thuishoorde. {Haal de buikriem aan en vier de Keltische advent}

Voor de lente vasten was de idee om zich voor te bereiden op de offergave van Jezus Christus, waarbij wij als nietige mens het ook op ons moeten nemen om iets op te offeren. Zo waren er de gebruiken om dingen met anderen te delen en zich speciaal in te zetten op de meer behoevende. Vandaag zijn er gerust nog steeds voldoende armen die alle hulp kunnen gebruiken. Vluchtelingen zijn er nu ook bij gekomen, alhoewel wij die in onze kindertijd ook kenden, de oorlogsslachtoffers en de voor het communisme op de vlucht gegane mensen. Op dat vlak is er eigenlijk niets nieuws, want oorlogsvluchtelingen zijn er steeds geweest, maar hun aantallen zijn nu wel zeer erg toe genomen en uitvergroot door de media.

Goede Vrijdag herdenkingsdag bij bepaalde christenen van de kruisiging en dood van Jezus op de heuvel Golgotha nabij de stad Jeruzalem – Kreusigingstriptychon, Rogier van der Weyden, 1445

Voor Katholieken is de vasten periode in de lente ook een tijd die opbouwt tot Goede Vrijdag, de dag waarbij zij het overlijden van Jezus herinneren.  Op die dag zwijgen de kerkklokken en haalt men het ‘tabernakel’ leeg. Wat daarna volgt met Stille zaterdag en Paaszondag is dan weer een verbintenis met een ander heidense gebeurtenis.

Ware Christenen echter zouden zich moeten onthouden van zulke heidense gebeurtenissen en tradities. Zij kunnen over gaan tot een 40 dagen van bezinning indien zij wensen. Daarbij kunnen zij denken aan de moeilijke jaren die de Israëlieten moeten doorgebracht hebben in de woestijn, bij de tocht naar het Beloofde land of het Heilige Land. Dat was trouwens wat Jezus er toe bracht om ook naar de woestijn te trekken om die gebeurtenis te herinneren en zich te bezinnen vooraleer hij zijn belangrijke publiek taak zou gaan opnemen.

Het kan gerust geen kwaad om ofwel deze Katholieke bezinningstijd of een andere periode ook even stil te staan bij die trektocht door de woestijn en na te denken over wat Mozes in die woestijn kreeg op de berg Sinaï. Daar werd aan Moses de Wet gegeven. Voorgaand weekend, op 6 en 7 Adar, herdachten wij die gebeurtenis en de optekening van de gebeurtenissen van Gods gekozen volk door Moses.

Drievoudige godin Brigid

Zoals de Katholieke Kerk niet enkel de drie goden over nam van de Grieken en Romeinen voerde zij ook de gebruiken van andere drie-eenheden-godsdiensten zoals die van de Kelten in en nam ze er vele gebruiken van over. – Drievoudige godin (illustratie: Paul Dempsey)

Vast staat wel dat wij niet het Keltisch gebruik moeten over nemen om de overgang van donker naar licht op te nemen, zoals de Katholieken doen met o.a. Lichtmis en andere feesten.

Een belangrijk kenmerk van Imbolc – en daarmee van de godin Bríg en Sint Brigid – is het element vuur. Dit element is overgenomen in de katholieke traditie. Er bestaat bijvoorbeeld een oud verhaal waarin de naam van Sint Brigid verbonden wordt aan het gebruik van kaarsen in een heilige, religieuze ruimte.

Maria-LichtmisMaria-Lichtmis wordt dus op 2 februari gevierd. Deze datum valt precies veertig dagen na Kerstmis, waarmee een afgesloten periode van geestelijke groei wordt gesymboliseerd. Op Maria-Lichtmis worden in de katholieke Kerk traditioneel kaarsen gewijd en wordt soms ook een speciale kaarsenprocessie gehouden voor aanvang van de eucharistieviering. {Keltische lente en katholieke kaarsjes: Imbolc voor beginners}

Vast en zeker mag onze bezinning dezer dagen niet leiden naar het heidense ‘Christelijk Paasfeest’ maar moet het dan een voorbereiding zijn op Pesach. Het moet er ons toe brengen om 14 en 15 Nisan waardig te herdenken.

Door te vasten kunnen wij de exodus herdenken en op 14 Nisan een speciale Vastendag houden vanwege de eerstgeborenen of bij de aanvang van 14 Nisan (‘s avonds) bijeenkomen voor de herinneringsmaaltijd waarbij wij Jezus zijn samenkomst in de bovenkamer te Jeruzalem herinneren. Die bijeenkomst horen wij jaarlijks als het voornaamste herdenkingsmoment van het jaar als hoogtepunt van het kerkelijk of religieus jaar te aanschouwen. die dag is dan ook de openingsdag voor 15-22 Nisan of Pesach.

Als wij werkelijk als Christenen willen door gaan moeten wij Christus Jezus volgen en zoals hem ons voorbereiden op Pesach. Hierbij komt het er op aan dat wij onze vriendschap met Jehovah voorop stellen. Als wij dat belangrijk vinden, willen we graag dat Hij blij is met alles wat we denken en doen. Wij moeten beseffen dat God het belangrijk vindt dat wij ons afhouden van alles wat onrein is. Daarmee moeten wij alles wat maar raakt aan heidense gebruiken terzijde leggen. doch moeten wij beseffen dat het vasten of het ‘ont-houden’ van iets bij alle volkeren voorkwam. Steeds hebben mensen beseft dat zij zich moesten reinigen. Al eeuwen hebben allerlei volkeren jaarlijks zich er toe genomen om hun lichaam te zuiveren. Ook wij willen ‘rein van hart’ zijn. Ook wij beseffen dat een gezuiverd lichaam belangrijk is voor onze gezondheid. Maar ook een gezuiverde geest is zeer belangrijk. De periode naar Pesach toegaande kunnen wij proberen onze geest te zuiveren, door ons te concentreren op dingen die zuiver en eerbaar zijn (Ps. 24:3, 4; 51:6; Fil. 4:8).

Ons helemaal ‘clean’ krijgen zal wel niet echt lukken, maar wij mogen er op aan dat Jehovah er gelukkig rekening mee houdt dat we onvolmaakt zijn. Hij weet dat er oneerbare gedachten in ons op kunnen komen. Maar in het besef dat het Hem verdriet doet als we zulke gedachten zouden voeden in plaats van ze te verwerpen (Gen. 6:5, 6) willen wij er ons op toe leggen om verkeerde gedachtengangen te vermijden. Daarom doen we alles wat we kunnen om onze gedachten rein te houden. Het is belangrijk dat we ons gevecht tegen verkeerde gedachten blijven benoemen in onze gebeden. Zo laten we zien dat we echt op Jehovah vertrouwen. Jehovah zal zulke gebeden beantwoorden door ons royaal zijn heilige geest te geven, waardoor we immorele gedachten beter kunnen weerstaan en eerbaar kunnen blijven.

Als je dus wil vasten, neem dan afstand van het Katholieke vasten, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag, maar bereid je voor op 14 Nisan en kom dan samen met ons Jezus laatste avondmaal op Erev Pesach herinneren. die gelegenheid zal dit jaar (2017) plaatsvinden op maandag 10 april, gevolgd door Pesach op dinsdag 11 april. Noteer alvast deze data in uw agenda.

+

Voorgaande

Glimlach raam naar je ziel

Alleen ogen die geweend hebben kunnen helder zien

Adar 6, Matan Torah remembering the giving of Torah

Adar 7 Moshe’s review of the Torah contained in the Book of Deuteronomy

++

Vindt ook om te lezen

  1. Advent een tijd voor reflectie
  2. Op zoek naar spiritualiteit 2 Hoe te vinden
  3. Exhortatie of Uiteenzetting – Exhortation
  4. Paus roept op tot herontdekking van de vasten
  5. Kapitalistisch vooruitgangsgeloof
  6. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #3
  7. Christenen die het juiste hart hebben om anderen te roepen om naar God te komen
  8. 16° Eeuwse Broeders in Christus
  9. Ramadan en werkgever
  10. Een goed idee om alle activiteiten gedurende een uur op een dag stop te zetten
  11. De Afstraling van Gods Heerlijkheid
  12. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #16 Voordelen van het bidden
  13. Rond artikelen van de voorbije weken
  14. Reflectie van God
  15. Een Konijn dat Paaseiren legt
  16. Eieren leggende klokken en eieren verstoppende paashazen niets vandoen met Jezus opstanding
  17. 1 -15 Nisan
  18. 14 Nisan een dag om te herinneren #5 De te vieren dag
  19. Vrijdag 3 april 2015 een dag voor verenigde samenkomst ter herinnering
  20. Belangrijkste weekend van het jaar 2016
  21. Lent, 40 days, meditation and repentance
  22. Lenten Season and our minds and hearts the spiritual temple in which God seeks to live

+++

Aanvullend om te lezen

  1. Haal de buikriem aan en vier de Keltische advent
  2. Vlog Nature Quest: 24 uur alleen zonder eten in het bos
  3. Vasten
  4. Tournée Minérale –  En Route
  5. De Ierse klaagzang van de drie Maria’s
  6. Evaluatiedingen: Pasen in aantocht, tijd om meer naar buiten te gaan!
  7. Vrolijk Pasen!
  8. Pasen 2016
  9. Pasen in Pyongyang
  10. Waarom zegt niemand dit? 10 augustus is 222 en is in 2000 9/11.
  11. Pinksteren: Het begin van de Christelijke kerk
  12. Lent, and Advent, in Japan (midweek musings)
  13. Lenten Season
  14. Lent
  15. What Is Lent?
  16. Ash Wednesday
  17. Prayer, almsgiving and fasting
  18. 40 days & then some
  19. To Quietly Dismiss, or Not?
  20. Wake up and Watch!
  21. Why we fast: understanding the Eucharistic Fast in the context of the Sacrament of the Eucharist
  22. Sacred Struggle – Journeying through the Desert
  23. Lent is Here and I’m Late Posting This!
  24. Seeking His Kingdom
  25. Tips For Making Your Lent More Fruitful
  26. The Fidelity of Jesus ~ May we be faithful too!
  27. A humbling experience
  28. Palms to ashes

+++

Save

Save

5 Comments

Filed under Culturele aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden

Dodenherdenking. (Opinie)

Ingetogenheid is datgene dat wij ter harte nemen wanneer wij onze vrijheid aanschouwen. Zovelen hebben hun leven gegeven voor de vrijheid die wij vandaag kunnen genieten. Hen moeten wij herdenken en hun strijd en doorzettingsvermogen moeten wij regelmatig voor de volgende generaties ter herinnering roepen.

*

4 Mei = twee minuten stil => denk aan een ieder die, direct of indirect, slachtoffer is geworden door een oorlog + iedereen die mee heeft geholpen aan de vrijheid op een bepaalde plek op de wereld => beseffen dat je gezegend bent met wat je hebt + wat anderen niet hadden of hebben.

  • Joodse + sinti gemeenschappen gedeporteerd en/of onderdrukt.
  • dankbaar > vrij om te denken + doen wat ik zelf wil
  • bang geworden voor de menigte => zicht kwijt op indvidu

+

Voorgaande artikelen:

Religieuze feesten in mei 2016

Geef Vrijheid Door

Bevrijdingsdag Wine, Art & Jazz festival

May, for many a month for mothers and many celebrations

2 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Re-Blogs and Great Blogs

In tijden van gemeenschappelijk verdriet

Met de tragische gebeurtenissen van dinsdag, de bomaanslagen in Brussel, werd het hart van onze democratische waarden en van de Europese Unie getroffen.

In een persbericht van het agentschap Amaq eist Daesh de lof voor haar IS-strijders die “een reeks bomaanslagen” hebben gepleegd met “bommengordels en bompakketten” in België omdat dat land

“deelneemt aan de internationale coalitie tegen IS”.

“Martelaars”zouden volgens het bericht eerst het vuur in de luchthaven van Zaventem geopend hebben waarna “verschillende strijders” hun bommengordels tot ontploffing brachten.

Daesh Press Communication 2016 03 22 concerning attacks on Brussels

Daesh Press Communication 2016 03 22 concerning attacks on Brussels

België werd op 22 maart 2016 opgeschrikt door de twee zwaarste terreuraanslagen ooit in de Belgische geschiedenis. Bij drie ontploffingen, twee in de vertrekhal van de luchthaven Brussels Airport, en één in het metrostation Maalbeek in het centrum van Brussel, vielen volgens een voorlopige balans “ongeveer 35 doden en 261 gewonden” waarbij men moet beseffen dat het enkel om geregistreerde gewonden gaat, maar wij weet van hebben dat het om veel meer gewonden moet gaan omdat vele licht gewonden met hun verwondingen naar huis of hun gebruikelijke zorgverstrekker zijn gegaan.

Vandaag is er al wat meer duidelijkheid van wat gebeurde waar. Tot nu toe was gesteld dat om 7.58,28 uur tussen lijn 11 en 14 in de vertrekhal de eerste bom af ging, met een tweede bom 9 seconden later rond lijnen 2-4. Een spijkerbom moest er voor zorgen dat er zoveel mogelijk gewonden konden zijn.

Ongeveer een half uur na de aanslagen in de luchthaven ontplofte er een bom op een metrostel in het station Maalbeek, in het hart van de Europese wijk. Daarbij viel een twintigtal doden en meer dan honderd gewonden.

Woensdag werd een eerste slachtoffer geïdentificeerd. Het gaat om een 36-jarige vrouw uit Peru. Onder de slachtoffers zouden ook Amerikanen zijn (o.a. NATO en Shape leden).

Kort na de aanslagen begonnen mensen zich te verzamelen rond de Beurs in hartje Brussel. Ze schreven boodschappen van steun met krijt op de grond en legden bloemen en kaarsjes neer. Woensdag was er onder de werknemers van Zaventem ook een oproep om donderdag een wake te houden. Terwijl zondag een mars tegen de angst zal plaats vinden in Brussel die om 14uur aan de Beurs zal vertrekken.

Het is geweten dat de daders door het gerecht gekende criminelen zijn van kinds af. Eigenaardig genoeg hebben ze in het verleden al meerdere gevangenisstraffen gekregen maar zijn steeds in vervroegde invrijheidstelling gebracht. (?!) Ook heeft men er niet aan gedacht hen psychologische en gerechtelijke begeleiding te bezorgen.

De broers Khalid en Ibrahim El Bakraoui zorgden er voor dat hun naam in de Belgische geschiedenisboeken kan genoteerd worden. Ibrahim El Bakraoui zorgde voor onnoemelijke schade in de luchthaven, waar hij zijn leven gaf voor IS. Khalid El Bakraoui, blies zichzelf op in de metro te Maalbeek. Beiden werden geïdentificeerd aan de hand van hun vingerafdrukken.

Een derde man is voortvluchtig terwijl het land slechts een zeer onduidelijke foto van hem met twee zelfmoordterroristen op de luchthaven een bagage wagentje voortduwend. Door dat per ongeluk een te kleine taxi hen was komen oppikken was nog een splinterbom in Schaarbeek achter gelaten. De taxichauffeur die hen was komen oppikken kon na de aanslag de vreemde reacties van die passagiers lijmen aan de gebeurtenissen op de luchthaven en zo de politie op de hoogte brengen van hun verblijfplaats.

In een vuilnisbak is een computer gevonden met daarop het testament van Ibrahim El Bakraoui. Daarin legt hij onder meer uit waarom hij ervoor heeft gekozen een zelfmoordaanslag te plegen. Hij heeft het onder meer over “zich opgejaagd voelen”, “niet meer weten wat te doen” en “overal gezocht te worden”.

Drie dagen van rouw werden afgekondigd en in meerdere landen gingen vlaggen half stok en werden gebouwen in de Belgische driekleur als symbolische erkenning uitgelicht.

Op sociale media kan men veel sympathie vinden voor het medeleven maar ook verontwaardiging dat er niet zulk een medeleven is geweest met de aanslagen in Ankara enkele weken geleden.  Hierbij moeten de criticasters begrijpen dat Turkije wel veel verder afgelegen is en vele inwoners van deze contreien niet zo zeer betrokken voelen meet dat land terwijl Parijs en Brussel wel vlak bij de deur zijn.

Met die aanslagen in Parijs (november) en nu in Brussel is bij velen een angst opgetreden waar zij een uitweg voor zoeken. Ook is er de verhoogde discussie ontstaan rond Islam, jihadisten, en vluchtelingen.

Wat op valt bij de opgepakte terrorist Abdeslam en bij het doornemen van het testament van Ibrahim El Bakraoui is dat het opgejaagd wild soms ook tot daden kan over gaan doordat het zich in een hoed voelt gedreven. Van nog meer jihadstrijders en/of familieleden vernemen wij dat zij een nood hebben aan aandacht. Bepaalde opgejaagden kunnen het dan niet meer aan en zoeken erg genoeg de verkeerde uitweg, als zelfmoordterrorist zich de geschiedenis laten ingaan en door getrouwen als martelaar verheerlijkt te worden.

Maar ook getroffenen en zij die in de omgeving wonen kunnen nu met gevoelens zitten die voor hen te hoog zijn om alleen te dragen. Meerderen gaan daarom dan ook steun bij elkaar zoeken en hebben nood om hun verbondenheid met, of hun gevoelens voor de slachtoffers uit te drukken. Die ‘nood’ moet gedragen kunnen worden.

Opvang moet hiervoor voorzien worden.

+

Teksten in het Engels:

  1. Daesh hits heart of Europe
  2. Tears for Belgium

10 Comments

Filed under Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Wereld aangelegenheden

Denemarken zwicht onder druk van anti asielzoekers

Nederlands: Nederlandse vertaling CIA kaart

In 2008 had Denemarken amper immigranten uit de categorie ‘overig’, waar ook toegewezen asielverzoeken onder vallen. In 2009 steeg dat, naar 7,6 immigranten per 10.000 inwoners. Dat was toen evenveel als in Nederland, maar het land werd meer begeerd en haalde in 2010 Nederland in. De categorie ‘overig’ telde voor Denemarken in 2010 9,7, voor Nederland 7,2.

Danish politician Lars Løkke Rasmussen. (This ...

Deens politicius Lars Løkke Rasmussen. (This image is a cropped version of File:Dmitry Medvedev in Denmark 28 April 2010-12.jpeg). Attribution: http://www.kremlin.ru. (Photo credit: Wikipedia)

Toen premier Lars Løkke Rasmussen van de centrum-rechtse partij Venstre zijn nieuwe kabinet in juni 2015 presenteerde zag het er naar uit dat een strenger beleid er zou aankomen vooral doordat de toestroom alsmaar verhoogde.

Op dinsdag 26 januari werd het in december voorgestelde plan een beetje afgezwakt en tot nieuwe wet gestemd.

De Deense regering wil duidelijk maken dat alle afgewezen asielzoekers meteen worden teruggestuurd, maar wil ook een ontrading brengen door de eigendommen van inwijkelingen af te nemen.

Nazistisch gedachtegoed lijkt alsmaar meer in Europa terug naar boven te komen. Door bepaalde mensengroepen uit te sluiten van een verloop tussen gemeenschappen schept men een gevaarlijk onderscheid. Indien men geld zou vragen aan mensen om zich te mogen vestigen in het land zou men nog kunnen aanvaarden. Maar om slechts van één bevolkingsgroep, vluchtelingen zo maar dingen als kostbare juwelen en geldbedragen boven de 1.000 euro af te pakken is ongehoord.Wie gaat er ook bepalen welke goederen van emotionele waarde mogen behouden worden en welke de prijzig zijn om behouden te worden? In ieder geval creëert het ook de mogelijkheid voor de politiemacht om goederen zo maar te ontfutselen van diegenen die het land trachten binnen te komen en van die in beslag genomen goederen in eigen zak te laten verdwijnen.

Maar goed dat Europees commissielid Louis Michel zijn verontwaardiging te kennen gaf in het Europees parlement, waar een echt democratisch debat niet mogelijk bleek te zijn gisteren. Terecht reageert de internationale gemeenschap met verontwaardiging op het nieuwe plan en zijn er gelukkig stemmen te horen die zien dat de wet een gelijksoortige gevoelswaarde heeft als dat van Nazi-Duitsland, waar joden hun gouden juwelen af moesten staan aan de Duitsers. Men kan dan wel beweren dat die bezittingen afgegeven moeten worden om zodoende het verblijf van de migranten in het Noordse land te financieren, maar een vaste intrede som zou veel billijker en minder willekeurig zijn. Doch is het uitsluiten van mensen op de vlucht ook indruisend tegen humane wetten.

Ook al heeft de wet het doel om migratie naar het land minder aantrekkelijk te maken is deze een schandvlek op de Europese Unie.

Dat Premier Lars Løkke Rasmussen van de rechts liberale partij Venstre op de kritiek reageert als

“de meest onbegrepen wet uit de Deense geschiedenis”

bewijst hoe de regering onbekwaam is om de mensen duidelijk te maken welke hun sociale taak is in een vrij democratisch Europa waarin iedereen het recht moet hebben om vreedzaam met elkaar te kunnen wonen.

Uit een opiniepeiling in het land kwam naar voren dat ruim 70 procent van de Denen het immigratieprobleem als voornaamste politieke bezorgdheid ziet. Dat kunnen wij gerust aannemen. Maar de regering en de media hadden er meer werk van kunnen maken om de inwoners van het land duidelijk te maken dat het niet allemaal islamitische fundamentalisten en criminelen zijn, maar grotendeels mensen die op de vlucht zijn voor het oorlogsgeweld. De anderen, economische vluchtelingen, had men al veel eerder er uit moeten ziften.

+

Vindt ook: Een schandvlek op de Europese Unie

English readers may find: A stain of shame for the European Union

4 Comments

Filed under Economische aangelegenheden, Headlines - News, Juridische aangelegenheden, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden

Voor Katholieken ook een jaarthema rond barmhartigheid

In een vorig bericht wezen wij er al op dat het niet kon uit blijven dat de kerkgemeenschap haar leden zou oproepen tot het tonen van meer barmhartigheid.

De kerk moest wel eens nader gaan kijken naar de huidige omstandigheden waar vele mensen zich vragen stellen bij de vele vluchtelingen.

Spanische Treppe in Rom

Spaanse Trappen in Rome (Foto credit: Wikipedia)

Op 8 december 2015 ging voor de Katholieken het ‘Jaar van de barmhartigheid’ van start. Daarbij roept de kerkelijke vader op om na te denken over hoe we in ons leven en in ons werk de barmhartigheid kunnen uitdragen en beleven. De kerkgemeenschap wil hierbij focussen op de geestelijke werken van barmhartigheid, die misschien minder gekend zijn dan de lichamelijke werken van barmhartigheid. Ook zij kunnen een hulp zijn om te groeien in ons geloof opdat wij in ons leven meer en meer op Jezus zouden gelijken.

De Kerk die ons helpt groeien en, met de hulp van het licht en de kracht van het Woord van God, ons de weg van de verlossing wijst en ons beschermt tegen het kwaad, moet een gemeenschap zijn die wordt gevormd door leden die als broeders en zusters door het leven willen gaan. Hierbij moeten die kerkleden zich ook open stellen als broeder en zuster tot anderen in hun omgeving.

Het wezenlijke in onze gemeenschap is volgens het Evangelie de barmhartigheid.

God heeft zijn Zoon gezonden. Deze gezondene van God heeft zich als mens volledig onderworpen aan zijn hemelse Vader, die hij eerde als de Enige Ware God en de mensheid Hem leerde kennen. In volledige overgave tot de God van Abraham, die ook onze God hoort te zijn, bood hij zich aan als zoenoffer om ons te verlossen, dat wil zeggen om ons zijn barmhartigheid te schenken. Jezus zegt het klaar en duidelijk wanneer hij zijn onderricht voor de leerlingen samenvat:

“Weest barmhartig zoals uw Vader barmhartig is” (Lukas 6,36).

Bestaat er een christen die niet barmhartig is? Neen. Een christen moet noodzakelijkerwijze barmhartig zijn, want dat is de kern van het Evangelie. En, trouw aan dit onderricht, kan de Kerk niet anders dan hetzelfde voor haar kinderen herhalen:

“Weest barmhartig”, zoals de Vader is en zoals Jezus geweest is.

Paus Franciscus I riep op 10 september 2014 al de gelovigen op om barmhartigheid te tonen. Hij riep de gelovigen op om zich te gedragen zoals Jezus en zei over de kerk dat ze geen theoretische lessen geeft over de liefde, over de barmhartigheid.

Ze verspreidt in de wereld niet, een filosofie, een weg van wijsheid…

zei hij. Vervolgend

Zeker, het christendom is dat ook en het is dat alles ook, maar als een gevolg, indirect. De moeder Kerk onderricht zoals Jezus, met het voorbeeld en woorden dienen om de betekenis van haar gebaren toe te lichten.

De moeder Kerk leert ons te eten te geven en te drinken aan wie honger en dorst heeft, te kleden wie naakt is. Hoe doet ze dat? Ze doet dat door middel van het voorbeeld van vele heilige mannen en vrouwen die dit op voorbeeldige wijze gedaan hebben; ze doet het ook door het voorbeeld van ontelbare vaders en moeders die aan hun kinderen leren dat wat wij over hebben, toekomt aan wie het noodzakelijke ontbeert. Het is belangrijk dit te weten. In de meest eenvoudige christelijke gezinnen is de regel van de gastvrijheid altijd heilig geweest: nooit ontbreekt er een schotel en een bed voor wie het nodig heeft. Eens verteld een moeder mij – in mijn vorige bisdom – dat ze haar kinderen – ze had er drie – wilde leren dat men wie honger heeft, moet helpen en te eten geven. Op een dag tijdens het middagmaal – vader was buitenshuis aan het werk – was zij met de drie kleine kinderen van ongeveer 7, 5 4 jaar aan tafel toen er aan de deur werd geklopt. Een heer vroeg te eten. De moeder zei: “Heb even geduld”. Ze is terug binnengegaan en heeft aan de kinderen gezegd: “Er is een meneer die te eten vraagt, wat doen we?” “We geven het hem mama, we geven het hem!” Ieder van hen had op het bord een biefstuk met frieten. “Heel goed, – zegt de mama – laten we de helft nemen van wat elk van jullie heeft, we geven hem de helft van de biefstuk van elk van jullie”. “Ah, neen, mamma dat is niet goed!” “Jij moet van het jouwe geven”. Zo heeft deze moeder haar kinderen geleerd te eten te geven van wat men zelf heeft. Een mooi voorbeeld dat mij erg geholpen heeft. “Ik heb geen overschot…” “Geef van wat je hebt!” Zo leert het de moeder Kerk. En jullie, de vele moeders die hier aanwezig zijn, jullie weten wat aan jullie kinderen te leren om, van de eigen dingen die ze hebben, te delen met wie in nood verkeert.

Vandaag zien wij veel mensen die enkel hun eigen op de eerste plaats zetten. Zij zijn het meest begaan met hun eigen ‘ik’. De ander wordt als een indringer aanschouwd. Velen willen enkel op zichzelf vertrouwen en anderen wantrouwen. Dit creëert sowieso al een barrière die het christelijk geloof in de weg staat. Als anderen dan ook nog eens hun aandacht opeisen doordat zij ziek of verzwakt zijn worden zij nog meer als een last aanschouwd.

Nochtans

De moeder Kerk leert nabij te blijven bij wie ziek is. Vele heilige mannen en vrouwen hebben Jezus op deze wijze gediend! En vele eenvoudige mannen en vrouwen brengen, elke dag dit werk van barmhartigheid in praktijk in een ziekenhuiskamer, of in een rusthuis, of thuis door wie ziek is bij te staan.

De moeder Kerk leert wie in de gevangenis is, nabij te zijn. “Maar Vader, neen, dat is gevaarlijk, dat is slecht volk”. Maar elk van ons is bekwaam… Weet wel: elk van ons is in staat te doen wat die man of vrouw die in de gevangenis zit, heeft gedaan. Allen hebben we de mogelijkheid tot zonde en om hetzelfde te doen, je in de loop van je leven te vergissen. Hij is niet slechter dan jij of ik! Barmhartigheid overstijgt elke muur, elke hindernis, en brengt je ertoe altijd op zoek te gaan naar het gelaat de mens, van de persoon. Het is de barmhartigheid die hart en leven verandert, die een persoon kan doen herleven en in staat stelt op een nieuwe wijze in de samenleving mee te doen.

Die samenleving is constant onder verandering en staat momenteel misschien meer onder druk dan al de voorgaande jaren na de afloop van de gruwel van beide wereld oorlogen. Indien wij echter niet opletten komen wij terug in een jaren dertig toestand van vorige eeuw. Het komt er op aan dat wij meer mensen bewust maken van onze taak als medeburger in een groter geheel waarbij wij een vrijheid wensen voor meerdere mensen uit verschillende culturen.

Als mensen op televisie gruwelbeelden zien komen nu en dan wel gevoelens los voor die gestorvenen. Maar waar blijft de aandacht voor de levenden die zo nabij zijn en voor dezen die zulk een gruwelen trachten te ontvluchten?

De paus herinnert er ons aan

De moeder Kerk leert nabij te blijven bij wie verlaten en alleen sterft. Dat heeft de zalige Teresa van Calcutta in de straten van Calcutta gedaan; dat hebben vele christenen gedaan die niet bang zijn om de hand vast te houden van wie op het punt staat deze wereld te verlaten. En ook in dit geval geeft barmhartigheid vrede zowel aan wie gaat als aan wie achterblijft. Zij doet ons ervaren dat God groter is dan de dood en dat voor wie in hem blijft ook het laatste afscheid een “tot weerziens” is… Dat had de zalige Teresa heel goed begrepen! Men zei haar:” Moeder dit is tijdverlies!” Zij bracht de stervenden die ze op straat vond en aan wier lichaam de straatratten reeds knaagden, naar huis zodat ze gereinigd, rustig, geliefd, in vrede konden sterven. Zij zei aan al dezen “Tot weerziens”. Vele mannen en vrouwen hebben gedaan wat zij deed. En zij worden daar door hen opgewacht [wijst naar de hemel] aan de deur, om voor hen de deur van de hemel te openen.

Mensen goed, in vrede, helpen sterven.

Geliefde broers en zussen, zo is de Kerk moeder, door haar kinderen de werken van barmhartigheid te leren.

zegt de Paus en vermeldt ook van wie die kerk dat geleerd heeft.

Van Jezus heeft zij deze weg geleerd, zij heeft geleerd dat dit het wezenlijke van de verlossing is. Het volstaat niet lief te hebben wie ons liefheeft. Jezus zegt dat ook de heidenen dat doen. Het volstaat niet goed te doen aan wie ons goed doet. Om de wereld ten goede te veranderen, komt het erop aan goed te doen aan wie het ons niet kan teruggeven, zoals de Vader met ons gedaan heeft door ons Jezus te geven. Hoeveel hebben wij betaald voor onze bevrijding? Niets, geheel gratis! Het goede doen zonder iets terug te verwachten. Zo heeft de Vader met ons gedaan en wij moeten hetzelfde doen. Doe het goede en ga verder!

Hoe goed is het te leven in de Kerk, in onze moeder Kerk die ons alles leert wat Jezus onderwezen heeft. Laten we de Heer danken die ons de genade geeft de Kerk als moeder te hebben, zij die ons de weg van de barmhartigheid leert, de weg van het leven. Laten we de Heer danken.

Na het Jaar van de diaconie – 2002-03 waarbij men wees op de zending om te dienen, nodigt de Katholieke kerk nu haar leden uit om niet enkel in het kerkgebouw te dienen maar om nog verder te dienen in de gemeenschap van ongelovigen en anders gelovigen.

Sprekend over het speciale jubileum jaar van barmhartigheid dat hij gelanceerd heeft op 8 december, wil paus Francis ons alsnog herinneren dat katholieken ontworpen zijn om over de hele wereld te leven en niet uitsluitend in Rome te leven. Hij herinnerde tijdens zijn wekelijkse algemene audiëntie op het Sint Pieters Plein woensdag de Italianen dat

“De [Heilige] Deur Jezus zelf duidt , die zei: ‘Ik ben de deur: als men door me gaat, zal hij [of zij] worden gered’ ‘”

 

“Door de Heilige Deur gaand is het teken van ons geloof in de Heer Jezus, die niet is gekomen om ons te richten, maar om ons te redden,”

zei de paus.

Roskilde kathedraal 11

Kerkdeuren die geopend moeten worden – Roskilde kathedraal (Photo credit: Wikipedia)

Begin vorig week, werden naar schatting 10.000 ‘heilige deuren’ in katholieke kerken over de hele wereld geopend.

De opening van deze ‘heilige deuren’ betekent dat iedereen – met inbegrip van vluchtelingen in Irak, ondergrondse katholieken in China, en de gevangenen in de paus geboorteland Argentinië – kan het jubileum verwennerij geassocieerd worden met het passeren van de Heilige Deur tot een ontvangen zou leiden dat bij het “Grote Jubileum” van het jaar 2000 alleen pelgrims die naar Rome konden reizen zouden kunnen genieten.

De verkoop van aflaten, houtsnede door Jörg Breu de Oudere uit Augsburg, circa 1530.

In het katholieke jargon zouden deze aflaten, beschouwd als “volle aflaten,” tijdelijke straf voor zonden verwijderen, zolang de ontvanger  ook naar de biecht gaat, communie ontvangt, en bidt voor de paus.

Zulke verzinsels, alsof God omkoopbaar zou kunnen zijn en alsof men zou afhangen van de vrijkoping van zonden van het geld dat men kan investeren in een kerk, worden nu toch een beetje getemperd doordat de paus niet zozeer om financiële bijdragen vraagt maar om daad kracht. Hij roept zijn gelovigen op om daadwerkelijk een helpende hand toe te steken naar de vluchtelingen. (Mij benieuwen hoeveel katholieken hier op ingaan en werkelijk de handen uit de mauwen steken.)

Diegenen die zich Christen noemen moeten leren om hun mond meer te openen en te durven opkomen voor de zwakkeren die niet kunnen spreken of waar niemand naar wil luisteren. Voor gelovigen is het nog belangrijker om te tonen waar zij staan. Zij die beweren Christen te zijn moeten dan ook waardig tonen dat zij Christus Jezus volgen. Zij moeten anderen nog duidelijker maken wat het verschil is tussen hen en goede burgers die medelevend zijn en anderen graag helpen.

Anderen moeten komen inzien waarom Christenen op een bepaalde wijze denken en handelen. Ook moeten wij durven laten zien wat ons inspireert en wat ons verder kan drijven dan anderen.

Laten wij van dat dienen in 2016 dan ook een mooi punt maken.

+

Voorgaand: Jaarthema voor Gereformeerde kerk in Nederland ”Vreemdelingschap en hoop”

 

++

Aanvullend

  1. Beschamende Westerse stilte over vervolging van Christenen
  2. Paus waarschuwt dat de mens en milieu met elkaar verbonden zijn
  3. Paustoespraak voor de Raad voor de nieuwe evangelisatie
  4. Vredeboodschap op extra beveiligde Sint-Pietersplein
  5. De kerk moet blijvend hervormd worden
  6. Grondslag voor de af te leggen weg
  7. Vrijheid. Denken en handelen in naam van godsdienst
  8. Beter een arme die in oprechtheid wandelt
  9. Kies niet onjuist te zijn, omwille van verschillend te wezen
  10. Probeer vooruit te rijden in plaats van achteruit
  11. Laat mij anderen van harte dienen
  12. Dienaar in de gegeven genade
  13. Leden in het lichaam van Christus
  14. Een kaars in het leven

+++

Verder verwante teksten

  1. Omgekeerde wereld
  2. Tijd voor Verandering
  3. Het goede voorbeeld geven
  4. Door een toename van de aandacht maken wij ons denken scherpzinnig (2)
  5. Helpen! Hoe doe je dat?
  6. Hoognodige
  7. Wij.
  8. Kippen fokken en bijbelles
  9. SAP Nederland doneert 15.000 euro aan vluchtelingen
  10. Rode Neuzen Dag
  11. Who’s to blame?
  12. Kos vir die siel
  13. Weg mit dem Dreck!
  14. Etwas ist faul im Staate…
  15. Kleiner Mensch, Groß Geliebt
  16. Dienender König – königlicher Diener // Servant King

+++

6 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Syrische vluchtelingen in Libanon

Terwijl hier in Europa en de Verenigde Staten van America christenen niet happig zijn om vluchtelingen op te vangen vertonen in de Oostelijke gebieden de christenen zich op een waardiger manier.

Peter Trommel kan getuige zijn van gemotiveerde christenen in Libanon die als ‘barmhartige Samaritanen’ klaar staan vluchtelingen op te vangen.

English: Deir al-Qamar 1

Deir al-Qamar (Photo credit: Wikipedia)

Namens Tear bracht Trommel onlangs een bezoek aan Libanon en zag hij hoe kerken zich inzetten om de 1,5 miljoen vluchtelingen uit Syrië te helpen.

“Ze gaan heel praktisch te werk. Wij denken dat Syrische vluchtelingen in vluchtelingenkampen verblijven. In Libanon is dat niet het geval, omdat de overheid dat niet wil hebben. Mensen verblijven in oude gebouwen en garages. Dat kan ook een oud gebouw zijn dat op instorten staat. Soms verblijven deze mensen de hele dag op een kale, betonnen vloer. Ze hebben niets. Het is niet de bedoeling dat Syriërs integreren in de Libanese samenleving, vindt de regering. Daarom overleven vluchtelingen door wat ze ontvangen. Kerken spelen daarop in door het uitdelen van voedselpakketten of voedselvouchers, waarmee mensen zelf in de supermarkt hun inkopen kunnen doen.”

Ook al heeft Syrië Libanon jarenlang overheerst blijken de Libanezen, die dat ervoeren als een bezetting, vergevingsgezind en storen zij zich niet om een helpende hand bieden aan de toevloed van meer dan een anderhalf miljoen Syrische vluchtelingen.

“Veel moslims zijn ook onder de indruk van wat de kerk doet. Ik heb ook veel verhalen gehoord over moslims die tot geloof zijn gekomen. Ook dat is mij bijgebleven.”

zegt Peter Trommel die merkt dat ook al voorziet de Libanese overheid voor een gedeelte onderwijs, maar meer dan de helft van die kinderen krijgt geen les, dat de kerken die rol op pakken door zelf onderwijs te geven.

Christelijke onderwijzers geven in hun vrije tijd extra les, bijvoorbeeld. En dan zijn er nog tal van andere problemen. Denk aan tekort aan luiers voor kleine kinderen, afvalwerking en de slecht geregelde stroomvoorziening. Toen ik daar was, dacht ik: ‘wat zijn de problemen massaal’. En dan hebben we het hier in Nederland over ‘ontwrichting van de samenleving’. In Libanon is pas echt sprake van ontwrichting.”

Trommel kan in Libanon zien dat de liefde van Christus daar actief aanwezig is en dat velen daar doen wat er op hun weg komt.

Het doet mij denken aan de geschiedenis van de barmhartige Samaritaan. Joden en Samaritanen stonden ver van elkaar vandaan en dat geldt min of meer ook voor Syriërs en Libanezen. Eigenlijk heb ik in Libanon voortdurend ‘barmhartige Samaritanen’ gezien. Voor kerken in Nederland is het de uitdaging om hetzelfde te doen.”

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden

Islamofobie is contraproduktief

Heel wat mensen in het Westen denken heel familiair geworden te zijn met termen als terrorisme, terrorist, Islamiet, Moslim terrorist enz., maar velen weten niet hoe de media hen gemanipuleerd heeft om hen bepaalde zaken te doen geloven die de staat of hen die graag de macht willen verwerven goed uitkomt.

Vooral de media hebben de laatste maanden gretig gebruik gemaakt om een Islamofobie te creëren. De Europese bevolking zal enkel uit haar angst voor de vluchtelingen weten te stappen als zij die mensen echt leert kennen en de ware toedracht leert kennen van diegenen die hen op de vlucht hebben gedreven en er slechts op uit zijn om hun macht te vergroten en een eigen staat op te bouwen buiten Europa en niet in Europa.

*

Te onthouden

aardig al die angstige artikelen + verhitte debatten over islam > geleid zouden hebben tot werkbare tactiek om zogenaamde Islamitische Staat de nek om te draaien <<>> op rechts steken in oeverloos gedrein over Het Grote Gevaar Dat Islam Heet + ideeën die getuigen van enig inzicht in religieus denken, rigoureus van tafel geveegd.

Na aanslagen van elf september 2001 stemmen om terreurdaden niet etiket jihad op te plakken >> Jihad = inspanning voor geloof of plicht jegens Allah (=/= militaire strijd tegen ongelovigen!) = belangrijke religieuze plicht voor moslims.

jihad = heilige + eervolle bezigheid.

afslachten van onschuldige burgers =/= jihad =/= heilig + eervol

seksueel misbruik van kinderen in katholieke kerk ook niet liturgisch =/= onderdeel heilige eredienst.

Van hetzelfde laken een pak = term Islamitische Staat = werkelijkheid noch islamitisch, noch een staat

islamitische staat zelf niet zo lang geleden toevoeging “in Irak en Syriëhebben laten vallen.

claimen enige, universele islamitische staat te zijn =>Diverse buitenlandse media spreken liefst van Daesh =term waar leiders van deze terreurbeweging grote hekel aan hebben.

jong bekeerde gelovigen of geloof herontdekken => lopen risico om te radicaliseren > altijd vurig

Islamofoob rechts vertelt > radicaliserende gelovige = jihad = moord + doodslag=> psychopatische moordenaarsbende islamitisch + heel islam = één pot nat => gematigde moslims bestaan niet =>vermoeiende cirkelredenering  islamofobie = geen oplossing <= categorische weigering om alle factoren die meespelen te begrijpen = blokkeert elk idee wat nuttiger is dan een meldplicht voor geradicaliseerde moslims.

+

Voorgaande

Het failliet van de war on terror

Waarom doen we niets aan de oorzaak?

Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal

Migratie en veiligheid even geherformuleerd

Onder­scheid maken – een repliek op Ayaan Hirsi Ali

++

Aanvullend

  1. Is Islamfobie uitgevonden door fundamentalistische regimes
  2. Nieuwkomers, nieuwelingen, immigranten, allochtonen en import
  3. Fundamentalisme en religie #2 Frankrijk en België

+++

Alsook te vinden op het net

  1. Eigen Volk Eerst
  2. Onder­scheid maken – een repliek op Ayaan Hirsi Ali
  3. Waarom jihadi’s niet onze eigen schuld zijn
  4. Aangiftes seksueel misbruik in Nederland: Zaak Van Den Brink
  5. Congo: seksueel misbruik als culturele kenmerk
  6. India: vrouwen als dienaren van God
  7. Islamic Fundamentalism: US Hawks Stirred Hornet’s Nest in Middle East
  8. Coincidence Theory: Terror in Paris
  9. The sharpen­ing of contradictions
  10. Who is the Real Axis of Evil?
  11. ISIL, ISIS or Daesh?
  12. Daesh in the Digital Realm
  13. Qui est Daesh?
  14. What to Do With ISIS?
  15. Meet the Christian female fighters take on Daesh in Syria
  16. Non-Violent Muslims and Non-Violent Gun-owners
  17. Syria Updates: 14th Dec. -Al Qaeda in Syria: Moderate rebels gone, they joined us long ago
  18. US, Turkey failed to inform UNSC about Daesh oil smuggling: Russia
  19. Teacher stabbed in Paris by attacker claiming to be acting for the Islamic State — “This is Daesh.”
  20. Islamic State Man Attacks Paris Teacher
  21. Syrian Warplanes Bomb Daesh Strongholds Across Homs, Aleppo, Hama
  22. December 14: O Little Towns of Syria
  23. Fight terrorism by going after the root of it: those that foment hatred
  24. ISIS can print authentic Syrian passports, may infiltrate US
  25. Die Fallen vermeiden, die uns gestellt werden. Und die Welt verändern, weil es nötig ist!

+++

2 Comments

Filed under Headlines - News, Kennis en Wijsheid, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden