Tag Archives: Coronacrisis

Lente of zomerzon in tijden van Corona

Velen denken dat de lente op 21 maart begint, maar in werkelijkheid begint het grotendeel een dag eerder. Die van 2044 en 2048 beginnen zelfs nog vroeger, want dan komt die lentezon al op 19 maart om de hoek kijken.

De astronomische lente wordt bepaald door de stand van de aarde vergeleken met de zon. Die verandert met de seizoenen. De lente begint op de dag dat dag en nacht bijna overal op aarde even lang zijn. Dat gebeurt twee keer per jaar. Die andere keer begint de herfst.

Als wij afgaan op de temperaturen was het gisteren zoals vandaag eerder zomer. Gisteren mochten wij in België zelfs de warmste dag in maart noteren.

Erg genoeg hebben zich gisteren heel wat mensen naar de kust begeven en was het weer eens een onverantwoorde overrompeling op de spoortrajecten en aan onze westkust. Alsof er geen andere mooie of boeiende plekjes in België bestaan.

Gisterenavond konden wij op televisie de overvolle perrons net als overvolle treinen richting zee zien. Beelden die je in coronatijden liever niet ziet en welke ons doen huiveren van wat hiervan over twee weken het gevolg zal zijn  op de immer toenemende coronacijfers. De regel waarbij treinreizigers richting kust verplicht aan het raam moeten zitten, is bovendien pas geldig vanaf zaterdag.

Veel de laat liet de NMBS weten aan de mensen om liever niet naar de kust te komen.

“Door het mooie weer wordt een sterke toevloed aan reizigers verwacht op de treinen richting kust tot en met het weekend en tijdens de twee weken paasvakantie. Daarom raden we sterk af om de komende dagen naar de kust te reizen. We raden aan te kiezen voor een andere bestemming”,

stelde de NMBS via Twitter.

Ook West-Vlaams gouverneur Carl Decaluwé riep eerder vandaag op om niet met de trein naar de kust te komen.

“Eerlijk? Ik vrees nóg meer volk dan gisteren. Maar wat kunnen wij nog doen? De verantwoordelijkheid ligt in Brussel”,

aldus Decaluwé.

“Ik doe mijn hoedje af voor de inspanningen van de kustburgemeesters. Nogmaals: daar ligt het probleem niet. Wél in Brussel.”

De intussen veel bespotte ‘raam regel’ bleek waardeloos te zijn en niet naleefbaar, doordat de NMBS ook geen extra inspanning heeft gedaan om tijdig voldoende aanvullende treinen in te lassen.

Intussen is er ook meer draagvlak voor een reservatiesysteem voor treinen gekomen. De burgemeester van Oostende, Bart Tommelein, is daar al langer voorstander van en heeft zijn grieven al meermaals voor de camera kenbaar gemaakt. Ook provinciegouverneur Carl Decaluwé en viroloog Marc Van Ranst zijn gewonnen voor de idee. Vandaag is het trouwens de laatste dag waarop het gratis treinticket van de NMBS geldig is en gisteren kon mede door dat gratis te gebruiken treinticket zoveel volk naar de kust gestroomd zijn. In plaats dat die mensen wat meer gezond verstand aan de dag legden en uitkeken naar andere mooie plekjes in België, zodat ze het ook voor meerderen veilig konden houden. Benieuwd hoe het de komende dagen en weken zal verlopen als er nog eens een lekker warmte komt aanwaaien.

Leave a comment

Filed under Gezondheid, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Sociale Aangelegenheden

Kerk met toekomst

Ongelofelijk hoe bepaalde kerken zijn blijven vasthouden aan kerkdiensten waarbij hun gelovigen mee samen kwamen in het kerkgebouw, in plaats van zich te houden aan de coronamaatregelen en gewoon hun diensten via het net te laten verlopen.

Ook via het net kan men verbondenheid tonen, daar zijn de online diensten van de Broeders in Christus of de wereldwijde geloofsgemeenschap van de Christadelphians een goed voorbeeld van. Al sinds maart 2020 hebben zij al hun diensten, vergaderingen en bijbelklassen on-line laten verlopen.

De verbondenheid met de geloofsgemeenschap kon zelfs nog beter gevoeld worden met een veel hogere opkomst van gelovigen dan in de eigenlijke ‘lijfelijke’ kerkdienst, die trouwens bij vele van de Christadelphian gemeenschappen ook al werd uitgezonden voor die leden die niet aanwezig konden zijn.

Als men de vraag stelt wat de kern van de geloofsgemeenschap is en welke kernwaarden er bij horen, duiden wij op het één zijn in Christus en de verbondenheid met zijn God.
Het getuigen van liefde voor een ander houdt ook in het beschermen van de ander en daartoe werden persoonlijke of lijfelijke contacten vermeden, ook al werden de hulpverleningen niet gestopt, maar steeds met de voorzichtige coronamaatregelingen in acht genomen.

Het besef van het “samen bidden tot God” is mede een belangrijke verbindingsfactor. Hierbij beseffen wij ook dat deze isolatievoorwaarden van beperkte duur zijn, ook al kunnen ze gerust tot september 2021 of nog later duren. In de eerste eeuwen hebben de eerste volgers van Christus heel wat meer isolaties moeten mee maken en diensten in eigen huis, maar dan ongeweten door anderen, moeten meemaken. Nu kunnen onze huisdiensten kenbaar gemaakt worden en dankzij de moderne techniek ook met anderen gedeeld worden.

Laten wij dus elkaar beschermen en enkel in onze kleine bubbel God dienen, wetende dat wij verbonden zijn mét Christus en mét medegelovigen van over de gehele wereld.

In vele Katholieke en protestantse kerken zijn de gelovigen slechts aanzitters en niet echt actieve mede deelnemers van de dienst. Bij de Christadelphians stelt daar geen probleem voor de activiteit van de gelovigen daar er steeds een deelname in de dienst wordt verwacht. We zien echter wel in vele Katholieke kerken dat zij door afwezigheid van betrekking van de gelovigen hierdoor het enthousiasme van die gelovigen om naar de kerk te gaan enorm gedaald is.

Veel geloofsgemeenschappen zijn al jaren bezig om vooral op de winkel te passen en hebben geen gehoor gegeven aan de wensen van diegenen die nog naar de dienst kwamen. Het besef dat het eigenlijk gaat om een relatie of huishouden is bij vele gemeenschappen niet aanwezig. Hierdoor ontbreekt ook de gebondenheid met elkaar of het familiaal gevoel.

De trauma-dominee Alexander Veerman schrijft

Het gaat met name om relaties: we zijn als geloofsgemeenschap het Lichaam van Christus. Het betekent dat relaties op de eerste plaats komen.

en dat is wat een groot deel van geestelijken of kerkleiders de laatste jaren over het hoofd hebben gezien of vergeten.

Hij merkte ook hoe het coronavirus razendsnel om zich heen greep en op 12 maart 2020 hen gespannen bracht  te luisteren naar de persconferentie van premier Rutte en minister Bruins.  Voor zijn kerkgemeenschap was het zoals bij de Christadelphians duidelijk dat men  beter kon stoppen met fysieke samenkomsten en activiteiten.

Met Pinksteren 2020 waren de diensten nog steeds digitaal. In juli kwamen voorzichtige versoepelingen. 30 mensen in de kerk. Activiteiten die schuchter werden opgepakt. 100 mensen in de kerk. Plannen maken voor het nieuwe seizoen. {Een God van levenden}

De schrijver voelde in die periode vanaf mei veel onrust. Hij vroeg zich dan ook af hoe het verder moest met de geloofsgemeenschap?

Hoe konden we elkaar bemoedigen en versterken in onze relatie met God en in onze onderlinge relaties?

De voorzichtige versoepelingen versterkten de onrust: een kerkdienst met 30 of 100 mensen op 1,5 meter, met verplichte looproutes, met een soort onzichtbare dans om maar niet in elkaars ruimte te komen, zonder gemeentezang en zonder ontmoetingsmoment na de dienst – is dat het nu?
Het miste de saamhorigheid van de tijd van voor de corona en het wekte ook niet het verlangen naar de toekomst. Voor alle duidelijkheid: ik heb bijzonder veel waardering en respect voor alle vrijwilligers die telkens activiteiten en samenkomsten mogelijk maakten en maken, en steeds weer adequaat reageren op nieuwe ontwikkelingen. En: de noodzaak van deze maatregelen staan voor mij niet ter discussie. {Een God van levenden}

schreef hij op 26 februari 2021 Voor hem was een jaar lang kerk-zijn met beperkende maatregelen onze eerste uitdaging. Hij gaat verder:

Maar er kwam en komt iets bij. Sinds het het coronavirus zich verspreidde in Nederland, is onze gemeente getroffen door een hevige golf van verlies. In het afgelopen kerkelijk jaar (van november 2019 – 22 november 2020) overleden er 19 gemeenteleden. Dat was voor onze gemeente een ingrijpend aantal. We vonden het ook moeilijk dat afscheid nemen van de overledenen en het troosten van nabestaanden door de coronamaatregelen vaak zo ingewikkeld was. In het nieuwe kerkelijk jaar nam de dood, het mis en het gedenken een steeds nadrukkelijker plaats in. Sinds 1 december zijn er 14 gemeenteleden overleden. Het slaat een gat in onze geloofsgemeenschap. {Een God van levenden}

en stelde de vraag:

Hoe kunnen we voorkomen dat de dood ook de grond onder onze voeten wegslaat?. {Een God van levenden}

Juist in deze tijd van rouw en schrik worden we opnieuw bepaalt bij de hoop die ons draagt en op ons toekomt. Halik (Niet zonder hoop) spreekt over hoop als de deur die naar de toekomst opengaat. Juist een crisis die je terugwerpt op je laatste houvast, doet de hoop ontvlammen. Dwars door ‘de donkere nacht van de ziel’ biedt de hoop nieuw perspectief. De christelijke hoop is verbonden met het lijden, sterven en de opstanding van Jezus Christus. God is een God van de levenden – niet de het duister, de chaos of de dood heeft het laatste woord, maar het eerste en is laatste woord is het scheppende woord van de Levende God. {Een God van levenden}

Deze dagen denken wij in het bijzonder aan die dagen dat Jezus zijn einde zag naderen en hoe hij zijn apostelen voorbereidde op het ‘hun eigen zijn’. Over enkele dagen, na dat laatste avondmaal, moesten zij hun eigen plan trekken en er toe komen om uit isolatie te stappen, want zij zouden de wijde wereld moeten intrekken om het Goede Nieuws van het evangelie te gaan verkondigen.

Kerken moeten zich bewust zijn van de kracht van de Heilige Geest. Deze kwam over de apostelen en kan heden nog steeds ons helpen om het Lichaam van Christus verder op te bouwen.

*

Ter herinnering

  • coronacrisis grijpt diep in in het kerkelijk leven.
  • meeste kerken snel digitaal gegaan => aanblik van lege kerkzalen + moeite om onderlinge verbondenheid vast te houden + stilvallen van kerkelijke activiteiten => moedeloosheid + apathie
  • kerken ondervinden invloed van individualisme + lossere onderlinge verbanden.
  • coronacrisis =>  andere crisis (secularisatie)= versnelt + verdiept.
  • crisis = tijd van verlies en zorg +  biedt ook kansen > geloofsgemeenschap uitgenodigd + uitgedaagd om na te denken over onze kernboodschap
  • meer inzetten op verschillende soorten vieringen binnen een geloofsgemeenschap.
  • toeschouwers liturgie eigen maken => zo deelnemer worden
  • vraag naar verbinding van belang

+

Voorgaand

Voor erediensten met Kerstmis

Een stille week

Tijden van gevangenschap, verbanning en verlossing

++

Lees ook

  1. Zij die de coronamaatregelen van de overheid een inbreuk op hun persoonlijke vrijheden vinden
  2. Nederlandse kerken willen te veel risico nemen
  3. Hans Maat roept onwijs mensen op om samen te komen
  4. Brave huisvaders
  5. Kerkdienst in openlucht tijdens vakantie
  6. Wanneer u een ware volger van Jezus wil zijn #1 Geestelijke ondersteuning
  7. Voorbeelden voor een te volgen weg
  8. Voorbeeld van hem die zijn leven gaf voor velen
  9. Normaal gesproken Openbare Samenkomsten
  10. Gods vergeten Woord 19 Het Lichaam van Christus 3 Gezamenlijke dienst
  11. Stille of Goede week
  12. Stilstaan of uitvliegen
  13. Kerk van eenzelfde lichaam levendig houden of laten groeien
  14. Zet het gehele pantser op van God

+++

Gerelateerd

  1. Kerkdienst met poes
  2. Een kerkdienst zonder kerkgangers?
  3. Top 2000 kerkdienst gaat online door
  4. Van Goede Vrijdag naar Stille Zaterdag in tijden van pandemie
  5. Vaccinatiepaspoort en gele ster
  6. God, zingeving en verbondenheid
  7. Thema – krant 2, periode 1 – Thuisisolatie

Alexander Veerman

Toen de eerste coronagolf net over zijn hoogtepunt heen was, publiceerden Remmelt Meijer en Peter Wierenga hun boek Herkerken. De toekomst van geloofsgemeenschappen. De coronacrisis grijpt diep in in het kerkelijk leven. De meeste kerken zijn snel digitaal gegaan. Maar de aanblik van lege kerkzalen, de moeite om de onderlinge verbondenheid vast te houden en het stilvallen van kerkelijke activiteiten werken moedeloosheid en apathie in de hand. Volgens de auteurs laat de coronacrisis in de kerken zien wat al veel langere tijd al dan niet sluimerend aanwezig is. Al veel langer ondervinden kerken de invloed van individualisme en lossere onderlinge verbanden. door de coronacrisis wordt die andere crisis (secularisatie) versnelt en verdiept.

De crisis is niet alleen een tijd van verlies en zorg, maar biedt ook kansen. Ik betrek het maar op onze eigen geloofsgemeenschap: we worden uitgenodigd en uitgedaagd om na te denken over onze kernboodschap na te denken…

View original post 849 more words

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Ik luister

Een zeer grote groep mensen in onze maatschappij zijn de “vergetenen”, de vluchtelingen, daklozen, marginalen en armen.

De politici die het voor het zeggen hebben zijn met hun gedachten meestal zeer ver van de harde werkelijkheid en leven in hun eigen cocon, waarbij de wereld van de machtigen en rijken de r aarde prioriteit verkrijgt.

Velen moeten het weten te rooien zonder systemen die de parlementariërs wel voorzien. Maar een grote meerderheid valt tussen de mazen van het net.

Met deze periode van social distancing hebben ook heel wat mensen afstand genomen van de “andere” en hebben zij zichzelf prioritair gesteld. Het egoïsme is zienderogen versterkt. En als er mensen gingen samen klappen om 20 uur was dat toch niet zozeer uit medegevoelen doch eerder om zichzelf te laten zien aan anderen, dat zij toch nog mee telden in deze maatschappij.

Na alle afzondering, sluiting van winkels en bedrijven hopen zij hun werk terug te vinden, maar komen nu die “buitenlanders” nog meer als bedreiging van hun eigen stekje te zien.
Toch zullen zij moeten komen in te zien dat wij die toevloed van buiten Europa ook nodig hebben en dat wij maar beter dat mooie woord “blijveling” als een positieve meerwaarde voor onze maatschappij gaan zien.

Kirsten van den Hul, lid van de Nederlandse Tweede Kamer namens de Partij van de Arbeid, heeft zoals kamerleden in België heel wat portefeuilles in haar handen, namelijk Onderwijs, Wetenschap, Emancipatie, Media, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking.

Volgens haar is de tijd gekomen voor een (enorme) verandering. Zij gelooft in een een (s)hevolution, waarbij mannen en vrouwen samen de wereld veranderen en de emancipatie van de vrouw voortzetten.
Niet omdat dat moet van de politiek, of van de feministen, of van hun partner. Maar omdat de economie, onze relaties en de hele maatschappij er aantoonbaar beter van worden als zaken tussen mannen en vrouwen beter zijn verdeeld dan nu.

Het kan misschien mogelijk zijn dat wij hier te maken hebben met een wat vreemde eend in de bijt, een politicus die zoals in de Belgische PvdA, echt begaan is met wat er onder de mensen leeft. Haar oog(merk ) mag dan misschien op de vrouw vallen die een revolutie kan veroorzaken, wat wij vandaag nodig hebben zijn mensen die hun stem willen verheffen om de gewone man en vrouw, jongens en meisjes van alle slag aan het woord te laten en hun een plaats te bezorgen in een voor hen leefbare omgeving.

Zij weet het zeker dat dit een eeuw voor de vrouw wordt, maar hopelijk zal zij ook inzien hoe die vrouw aan het roer het moet opnemen voor het algemeen welzijn van plant, dier en elk mens. Voorzeker mag het deel-tijddilemma, de loonkloof, huiselijk geweld niet ontbreken. Vooral dat laatste is kenbaar enorm toegenomen in deze corona tijd. Maar geweld onder kinderen is ook een enorm opvallend probleem geworden. De laatste maanden zijn wij overstelpt met moorden gepleegd door minderjarigen. Uit de hand gelopen pesterijen, met dood tot gevolg van ocharme 13 en 14 jarigen.
Onze maatschappij zit duidelijk met een groot probleem van normen en waarden.

Het is goed te merken dat zij inziet dat in onze huidige maatschappij wel genoeg ellende is voor nog minstens vijf boeken.

Zij sprak de afgelopen drie jaar vaak over ‘gelijke kansen‘. Als het ging om te lage schooladviezen voor kinderen met lager opgeleide ouders of (groot)ouders met een migratie-achtergrond bijvoorbeeld. Of over het lerarentekort, dat inmiddels door heel Nederland en België pijnlijk voelbaar is. Maar zoals in België voelen nog minder leerkrachten er iets voor om in scholen les te geven waar ‘minderbegaafden’, ‘minderheden’ of ‘allochtonen’ zitten. Niet veel leerkrachten staan te popelen om les te gaan geven in scholen met relatief meer leerlingen met risico’s op achterstanden. Van den Hul schreef er een initiatiefnota over en bestookte onderwijsministers Slob en Van Engelshoven geregeld met Kamervragen en moties.

Zij zegt

Maar de meeste indruk maakten niet de debatten, Kamervragen, of stemmingen (al blijft het natuurlijk best een bijzonder gevoel als een motie wordt aangenomen, zoals deze bijvoorbeeld😊). De meeste indruk maakten de gesprekken die ik had met de mensen die ik onderweg tegenkwam.

IMG_20200130_151038_901

Gesprekken met leraren, over hun gigantische werkdruk en hun zorgen over de toekomst van ons onderwijs. Met ouders, die soms al jaren worstelden met het vinden van passend onderwijs voor hun kind. Met leerlingen in het Voortgezet Speciaal Onderwijs, die me vroegen om in debatten ook het VSO niet te vergeten. Gesprekken met vluchtelingen uit Congo en Soedan in een kamp in Oeganda, dat we bezochten tijdens een indrukwekkend werkbezoek aan Oost-Afrika. En vooral: de vele gesprekken met vrouwen in de vrouwenopvang, die me vertelden over hun pijn en hun dromen.

Want daarmee begon het allemaal voor mij, met een heel persoonlijke initiatiefnota over geweld achter de voordeur. Een onderwerp dat voor mij veel meer is dan alleen politiek: ik kan er helaas zelf als voormalig slachtoffer over meepraten. Best bloot voelde dat, jezelf zo kwetsbaar opstellen onder het oog van collega’s, pers en publiek. Maar ik ben blij dat ik zo een steentje heb kunnen bijdragen aan het bespreekbaar maken van dat hardnekkige taboe. {Waarom ik door wil als Kamerlid}

 

Met meer dan een jaar een proberen om te gaan met een ons zeer beperkende pandemie zijn er heel wat taboes boven water komen drijven die aangepakt moeten worden. Dus heel wat werk aan de winkel.

Wat gisteren nog opviel op het nieuws was hoe een Iraans leraar Engels hier een korte cursus had gelopen en zo de mogelijkheid kreeg om hier als bemiddelaar te kunnen optreden. Opmerkelijk was hoe goed die man in één jaar tijd Nederlands had geleerd. Tegenover veel Belgen en Nederlanders die een bepaalde job niet willen uitvoeren, omdat ze deze te min voor zichzelf vinden, heeft deze man de handen uit de mauwen gestoken, hogeschool gevolgd en op één jaar tijd een diploma behaald waarmee hij nu verder kan en in België ook zijn diensten kan aanbieden.

Overal in Europa hebben wij zulke moedige en hardwerkende durvers en blijvelingen nodig. Zij zullen binnenkort ook moeten meewerken om onze landen weer op de juiste weg te helpen na de coronacrisis.

Niet enkel politici moeten hun oor te luisteren leggen ook zeer vele mensen die het nog steeds niet geloven dat wij met een echte pandemie te maken hebben en dat wij ook nood hebben aan mensen van het buitenland om onze verouderde bevolking aan te vullen en op te vangen.

+

Voorgaande

Waarom doen we niets aan de oorzaak?

Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal

Politici handig gebruik makend van immigranten en jihad angst

Gastvrijheid: een pijnlijke weg om anderen te verwelkomen

++

Aanvullend

Hoe omgaan met huidige moeilijkheden

Politici die trachten het geloof in de privesfeer te duwen of uit de maatschappij te bannen

Met christenen flirtende politici

De politicus en schaamte

Wie of welke generatie verantwoordelijk

Democratische ondergang

Een tijd van plicht, verantwoordelijkheid en verantwoording

+++

Verder gerelateerd

Werkelijkheid

Vluchtelingen, medemensen in nood: welkom!

Interview in Tertio: “Hopen is daden stellen”

Kamerlid in Coronatijd

Kirsten van den Hul

Verkiezingscampagnes gaan vaak over wie het hardst kan roepen. Wie het meest in het nieuws is, wie de concurrentie het best kan aftroeven, wie het meest gevatte antwoord geeft in debatten. Ik heb mijzelf een ander doel gesteld deze campagne. Ik wil vooral luisteren.

De afgelopen vier jaar heb ik mij als Kamerlid met veel liefde verdiept in veel verschillende onderwerpen. Van kansengelijkheid in ons onderwijs tot de aanpak van ‘huiselijk’ geweld, van eerlijke handel tot LHBT-veiligheid. De berichten, mails, brieven en telefoontjes die ik over al die onderwerpen kreeg waren daarbij vaak van onschatbare waarde. In aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen van 17 maart leg ik mijn oor dan ook graag te luisteren bij (ervarings)deskundigen in het land: studenten, professionals, onderzoekers, mensen die uit eigen ervaring kunnen spreken. Op zoek naar de meest prangende problemen, en wat daar volgens jullie aan gedaan moet worden.

Zo sprak ik vandaag met…

View original post 217 more words

Leave a comment

Filed under Culturele aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden

Stemronde in coronatijd voor Nederlanders

De Nederlanders konden de vorige dagen hun voorkeur kenbaar maken voor wie het land zou mogen regeren. Vandaag is het de laatste stemdag voor 2021.

Vandaag mogen ongeveer 13 miljoen Nederlanders naar de stembus. Benieuwd wie de stappen gaat nemen om zijn voorkeur kenbaar te maken. Men kan de vraag ook stellen in welke mate deze coronacrisis en de klimaat situatie een inslag zullen hebben. Men kan er niet naast zien dat klimaatactie nodig is en dat wij als levende wezens ernstig gaan moeten na gaan hoe wij met andere levende wezens (dieren maar ook planten) gaan omgaan.

De corona situatie heeft mensen erg gealarmeerd. Het coronavirus heeft er voor gezorgd dat heel wat mensen met hun haar in hun coronakapsel zaten. De situatie zorgt nog steeds voor een hoop kopzorgen. De gehele samenleving is in meerdere landen overhoop gehaald. Zo staat de zorg onder druk, dreigen verschillende horecazaken failliet te gaan en zorgen de strenge coronamaatregelen voor een tweedeling in de samenleving.

Angst voor ziek te worden en zelfs te sterven heeft velen bevangen. Niemand kon ontkomen aan wat er rondom hen gebeurde. Het was geen “ver-van-mijn-bed-show ” meer. Daar tegenover staat een ander drama dat al jaren door miljoenen mensen genegeerd wordt.

Hopelijk heeft deze corona-pandemie duidelijk gemaakt dat wij als mens verkeerd bezig zijn en dat er een drastische verandering moet gebeuren. Er zijn wel de corona en de klimaatsverandering ontkenners, maar die nemen niet weg dat een meerderheid van de bevolking bewust kan gemaakt worden van de nodige veranderingen. Toch valt het op dat sinds 2020 uit rechtse hoek heel wat groepen naar voor kwamen die aandacht opriepen en verkregen alsook er in slaagden aanhangers te winnen door de vele leugens die ze konden verspreiden.

Sommige christenen, ook onder de Broeders in Christus, beweren dat wij niet mee moeten doen aan “stemmen” en mits er in Nederland geen stemplicht geldt, welke wel in België geldt, vinden velen van die christenen dat ze dan maar thuis moeten blijven en moeten afwachten wat anderen zullen bepalen. Maar dat is wel gaan voor een gemakkelijke manier om de eigen verantwoordelijkheid af te wimpelen.

In 2018 vroegen wij ons al af of deze wereld afstevende op een toenemende onverschilligheid. De roep van de Belgische Christadelphians om anders te gaan leven leek enkel in dovemansoren terecht te komen. Het bracht wel veel spot op, van de velen die ons veel te donker vonden kijken. Maar wij vertelden vroeger al dat bepaalde virussen zich makkelijk verder konden ontwikkelen als wij niet meer zorg gingen dragen voor het omgaan met plant en dier.

Ook wezen wij al jaren op een ander soort virus dat onze maatschappij aantastte. Namelijk dat van onverdraagzaamheid. De laatste jaren groeiden de pesterijen aan net als discriminatie en racisme, dat torenhoge proporties leek te verkrijgen in deze tijden van isolatie. Men zou denken dat nu meerdere mensen eens konden voelen wat het betekende opgesloten te zijn in eigen “kot”, dat zij een groter medevoelen zouden krijgen met de duizenden die in tentenkampen het barre weer moesten trotseren. Maar niets is minder waar..

Het Sociaal en Cultureel Planbureau van Nederland heeft een rapport uitgebracht met als titel: ‘Een jaar met corona‘. Uit dat rapport blijkt het vertrouwen in de medemens ernstig te zijn gedaald tijdens de tweede coronagolf. De saamhorigheid die Nederland nog had tijdens de eerste coronagolf, zoals het applaudisseren voor de zorg, is inmiddels ver te zoeken.

Ook in België zien wij dat er nog maar weinig overschiet van een samenhorigheidsgevoel. Velen denken enkel aan zichzelf en wat de toekomst voor hen mag opbrengen. Maar wij mogen “de kop niet in het stand steken” en horen ons hoofd koel te houden terwijl wij duidelijk een verwachtingspatroon kenbaar moeten maken en keuzes naar voren moeten brengen welke een beleid zullen kunnen verkrijgen dat toekomstgericht naar een herstel van deze zieke aarde kan komen.

Indien men zijn stem kan uit brengen moet men er gebruik van maken. Men moet durven spreken voor diegenen of die dingen die niet voor zichzelf kunnen spreken. De natuur schreeuwt om help en die roep voor hulp mogen wij niet negeren. Dit vereist actie, nu en niet morgen. Daarom komt het er op aan dat wij onze politici wakker schudden en van hen eisen om de nodige maatregelen te treffen die ons weer op het rechte pad brengen naar een leefbare wereld.

+

Voorgaande

België staat voor een nieuwe epidemie

2020 Het Jaar van de leugen

Naar het einde van 2020

Extremisme is terug van nooit weggeweest

2020 en het onfatsoen van het grote geld

++

Aanverwant

  1. 2019-2020-2021 Twee seizoenen vol veranderingen #1
  2. 2019-2020-2021 Twee seizoenen vol veranderingen #2
  3. Zij die de coronamaatregelen van de overheid een inbreuk op hun persoonlijke vrijheden vinden
  4. Nederlandse kerken willen te veel risico nemen
  5. Een tijd van plicht, verantwoordelijkheid en verantwoording
  6. Kerkgebeuren voor 2020
  7. Kaap van 100 000 Covid-doden in Verenigd Koninkrijk overschreden
  8. Coronacrisis en Hand van God
  9. Een tijd van plicht, verantwoordelijkheid en verantwoording
  10. Brave huisvaders
  11. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #2
  12. Crimineel ontoelaatbaar geweld door Nederlandse jongeren
  13. Bepaal de aandrijving

+++

Gerelateerde berichten

  1. Corona Tsunami, bijna 7.000 nieuwe gevallen
  2. De coronacrisis: Wanneer alles wegvalt
  3. COVID-19 bij gezondheidswerkers systematisch bekeken
  4. Thema – krant 2, periode 1 – Thuisisolatie
  5. Poll v/d dag: Geldproblemen door coronacrisis?
  6. Geert Wilders noemt herstelplan Mark Rutte ‘campagnetruc’
  7. Kabinet bezig met coronapaspoort
  8. Corona 1 jaar later
  9. Corona schrikwekkender dan klimaatverandering
  10. Het is maar het begin
  11. dat is zooooo IRRITANT!!!Dit is het broeikaseffect en zo verklein je jouw koolstofvoetafdruk
  12. Waterstof Frankrijk: Hydrogen Business For Climate CONNECT: 13 en 14 januari 2021
  13. De wereld sterft niet door coronavirus, maar door afval
    Het virus en de geldboom – 1Het virus en de geldboom – 2
  14. De gevolgen van klimaatverandering
  15. Welke politieke partij is het meest duurzaam?
  16. Jesse Klaver beticht VVD van ‘klimaatbedrog’
  17. Advies voor VVD-stemmers
  18. We zijn geen losers, geen winnaars, we zijn vooral mensen die hun best doen

3 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Ecologische aangelegenheden, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Let’s make a wish

*
Let’s make a wish that we as humans appreciate what we have and make a step towards making this Earth,
this Universe a better place to live in.
Lets take care of ourselves and those around us.
Thank the valiant efforts of doctors and healthcare workers
along with researchers of the world making a breakthrough in vaccine,
showcasing the resilience of human spirit.
With our positivity, let’s heal the Corona Positive, absorb all the pain and emerge powerful.

So my four wishes for this year –
Stay Safe, Stay Healthy, Stay masked and stay strong!

~ Jyoti Batra {Why you need to think before making a wish in 2021}

 

2 Comments

Filed under Lifestyle, Positive thoughts, Quotations or Citations, Social affairs, Welfare matters

Some Hope for 2021

Karla Surguine cried when the clock struck twelve on January 1st, 2021. She writes:

It never crossed my mind that I would be emotional about the moment wretched 2020 would turn to history, but my heart was relieved to see a conglomerate of pain walk away. I am not a believer that a different day immediately improved things; we are still in the midst of everything 2020 brought for us. However, I know for sure that 2021 is the year of hope. We hope that things will get better from here. They will not be as normal as a year ago, but we expect this year to bring healing to our bodies, hearts, and pockets. {My Hope for 2021}

At the beginning of the year, we all have a lot of resolutions or plans we want to realise in the new year. On the 31st of December many are waiting and counting down, ready for a fresh start and a New Year. Every year we want to have certain things of the previous year to be put in a bin to forget very quickly. 2020 brought us something we shall not easily forget, though we would love to see it soon over.

It’s crystal clear that 2020 was not as promising as we expected it to be, that was a year filled with challenges and hopes for a better future that we so craved to come as soon as possible and now it’s finally here but how can we manage to leave that outdated/shadowy mindset behind in order to bring up a fresh one that can take us exactly where we wanted to go in the former year but couldn’t utterly achieve? {Tips For a More Uplifting Mindset}

How many people do not spend their whole life stuck in situations where they wish to escape.  This last year was for many more a year we all want to leave behind. Though so quickly it shall not let us go loose. We must understand it is still going to be here for some while. So we shall have to be patient.

writes:

Last year was a hard/different year and even if we don’t see many changes in the beginning of 2021, we have to be positive and think that we learn some things in the hardest times, and that good times will come. The good thinks we learned should be remembered and applied in 2021 (and maybe for the rest of our life) but there are always more things that we can try to be better. {Our 2021 Resolutions…}

For many 2020 has shown the importance of finding bliss in the little things and of being able to be with our beloved ones, trying to stay save and uninfected. Many of us could find in 2020 so much more time for themselves, because they did not have to go to work or could not open their shop. The obligated time for oneself could enrich us. The time of isolation could also be for many a time for reflection. We clearly see the result of it, by having even people starting a new business in this crisis time. Others found now the time to work in the house, doing renovations, or working more in the garden; All the green fingers seemed to have come out of the soil.

2020 surprisingly was also a year many could find renewed energy to things that bring them pure happiness, learning that change is okay, and setting boundaries in order to be their best self. Many people their eyes opened how they were the other years taken by their job full of stress, more working instead of living.
2020 brought them down to earth to reconsider. It was really a year of reflection for many.

Marcella Marie confesses:

I often get so caught up in work, stress, + daily to-do’s that I forget to take a moment to look around me and appreciate everything that I have. This is something that 2020 has taught me to do, and I am so grateful. I hope to carry this mentality into the coming year, because it has shown me what is most important in life.{New Year, New Manifestations}

Ranjani writes:

With a deadly virus lurking in unexpected corners, it was critical for everyone to maintain a good physical health. But it did not suffice, did it? To sustain those prolonged durations of lockdown, distancing ourselves from our loved ones, isolations and taking responsibility of our dependents despite our precarious emotional states, achieving and maintaining a state of harmony of the body, mind and emotions had become inevitable. {Entering a new decade with old values!}

We can look negatively to those lockdowns, or we can be glad we still could make the best out of it and stay healthy. She continues:

we are a lot calmer than what we were a year before and have embraced the uncertainty, albeit gingerly. {Entering a new decade with old values!}

2020 was for many a year that showed reasons enough to be thankful.

There’s no such thing as not having anything to be grateful for, it might be the most modest thing we can possibly think of that it’s still going to count as something to be grateful for, so grab a pen and a piece of paper and go do some grateful thinking practice or just type it on your phone. Whatever you fancy! {Tips For a More Uplifting Mindset}

Probably for most people things didn’t go the way they wanted them to go. All over the world, we got taken by the unexpected. However, one thing is for certain, all over the world, people are looking forward to some change.

A change in perspective holds the power to highly influence in your outcomes regardless of your setting point. So, perhaps adjusting the way we perceive things to be might not just give us the results that we want plus also helps us discern our dreams and hopes from a brighter perspective. {Tips For a More Uplifting Mindset}

All people were taken out of their comfort zone. Most of us are not yet sure what perspective 2021 might bring. But we all hope we shall be able to put an end to this mighty coronavirus tickling our society for such a long time. For sure in 2021 we shall need another strategy than in 2020.

See, this is the moment when we are supposed to be courageous and driven enought in order to let go of the control and boredom and take over a whole innovative attitude on how to take actions that are just as reasonable and that can take you where you are intented to go. {Tips For a More Uplifting Mindset}

Last few months we were allowed to go easy on ourselves and allowing us to have time for resting and even perhaps some time to go lazy (who knows?).

2020 was a rough year in which required so much of us to merely make it through to get to this point and so just for that we are deserving of the greatest amount of respect we could ever nurture for anyone…

So, please in the name of quality of life, the next time we find us beating ourselves up let’s remember that that inner, ugly and powerless voice has no inpact on our reality unless we grant it the strenght to. {Tips For a More Uplifting Mindset}

One of the good things of 2020 was also that lots of people became more aware of the difficult position others are.

People, otherwise preoccupied with their mundane problems, turned crusaders in support of the less privileged and the needy. There are reports galore in the media of people donating their earnings to relief funds, supplying essentials, arranging transport services, serving food to frontline workers, volunteering along with health care professionals, working round the clock to bring relief to patients, supplying medicines and protective gears, sharing their resources and opening their heart, mind and arms to fellow humans, across the world. {Entering a new decade with old values!}

2021 shall not directly bring new days, but the hope might be here now that in lots of countries vaccinations have been started.

In our minds getting something done can be a huge elephant that we have to tackle when all we have to do is beat the potato sitting on us. What happens to our dreams? What happens to our environment? What about our friends? Do we just accept turning into a puddle of screens or a piece of that silver tape on our couch that will not budge? It’s not worth it. These mindless activities just cause emptiness and blend our free time away. Again, it’s not worth it. By shifting just a little bit we can move the potato off its position and gain some momentum. Potatoes aren’t particularly heavy. {The 10 Minutes that Will Change Your Life}

The time being we shall just have to make the best of the coming months. Therefore, take some good books with you and watch some nice films with your partner and your kids. Take some more time to play outdoors and to play some family games inside.

Deciding to pick up a book for a few minutes a day instead of my phone, will water me and make me very fruitful, enabling me to give to others. As a consequence, I hope to sleep better, try new things around my neighborhood, discover new interesting topics, learn a bit about art, and cook some new dishes. Reading will breathe newness and refreshment in me. {My Hope for 2021}

Choose for 2021 to

  • find happiness in the everyday
  • read more
  • set clear boundaries
  • continue to prioritize health + wellness
  • continue to grow
  • to make the best out of life

To end:

So often we try to work at ourselves to change ourselves. But is that always change for the good? More often we need to accept ourselves more and find a way to fit in this world of diversity. It is not bad to have plans for the future and to work at yourself, but always think very carefully about it and do not have too high expectations.

We don’t know what the new year has in store for us. But let’s pack some optimism and newfound values and lessons learnt last year in our benevolence bag and make headway with a big smile! {Entering a new decade with old values!}

Good luck.

++

Find also to read

  1. In Coronatime thinking about death
  2. Today’s thought “A New Year” (January 01)
  3. The secular year coming to a close
  4. If you’re going to try, go all the way
  5. Good time to sort out your friends and contacts
  6. A new start when the lockdown comes to an end
  7. Do we need to learn to accept ourselves as we are?
  8. A living Word giving confidence
  9. We should use the Bible every day

+++

Related

  1. What has this #coronatime brought to me?
  2. Be yourself, Be at home
  3. Work from Home: Quarantine Time
  4. Complex dynamics and simple disappointments
  5. The good behind the bad and the ugly
  6. The 200 year present
  7. Hope & possibility
  8. New Year
  9. Fresh Start
  10. New Year, New Manifestations
  11. Alive in the future – dead in the past

3 Comments

Filed under Being and Feeling, Health affairs, Lifestyle, Quotations or Citations, Social affairs, Welfare matters, World affairs

De ellendigste tendens van 2020

December 2019 bracht een eerste tijding van een soort virus dat in een marktplaats zou opgetreden zijn. Volgens China dat dit nieuws liefst niet kenbaar had gemaakt was dat vreemde nog ongekende virus dat in december 2019 in de stad Wuhan was uitgebroken, het coronavirus, van mens op mens overdraagbaar. De dokter die voor dat nieuwe dodelijke virus had gewaarschuwd was eerder wegens zijn slechte nieuwsvoering opgesloten in de gevangenis. Maar door de snelle verspreiding van het virus dat ook na het Chinese nieuwjaar buiten China werd gebracht, kon men de feiten niet meer stil houden. In Wuhan waar  zo’n elf miljoen mensen wonen werd de hoogste besmettingsgraad waargenomen in China en moesten de mensen zelfs 76 dagen lang in een harde lockdown, waarbij mensen helemaal niet naar buiten mochten. (Dus heel wat anders dan hier, waar meerderen steen en been kloegen.)

De nieuwsuitzending doorheen het jaar brachten ons allerlei corona weetjes. Uren radio en tévé geweld gingen aan dat coronavirus verloren. Soms leek het wel of er niets anders in de wereld gebeurde. Natuurlijk mocht Donald Trump op het palmares niet ontbreken. Met zijn bagatellisering van de “Chinese ziekte” en andere absurde uitlatingen mocht hij ook wel ons televisiescherm bijna dagelijks bezoedelen. Hierbij deed hij ons wel meermaals de ‘zure’ lach op anders ernstige gezichten brengen.

Naar het jaar 2020 dichter bij haar einde kwam doken wel wat meer positieve berichten op om die onverwachte pandemie klein te krijgen. Overall in de wereld waren dokters en verplegend personeel druk in de weer geweest om mensen er bovenop te helpen. Toch kwamen over geheel de wereld heel wat mensen te overlijden. 19.581 Belgen en 11.529 Nederlanders verloren het leven, wat niets lijkt te zijn tegenover de 346 000 doden die de Verenigde Staten moest optekenen, waarvan er honderd duizenden konden vermeden worden indien de president de nodige maatregelen had getroffen. In Nederland was de bevolking in 2019 nog gegroeid met 132.000 mensen, tot 17,4 miljoen inwoners, aldus het CBS. De sterkste groei sinds 1975, maar nu leek een uitdunningsslag begonnen te zijn.

Heel wat mensen in de rijkere landen vonden dat hun vrijheden werden beperkt en dat ze het oh zo moeilijk hadden dat ze het niet meer aan konden. Wat zij zeker niet zagen of niet in hun geest op riepen was datgene wat heel wat minder in het nieuws kwam maar daarom niet minder ernstig was.

De ellendigste tendens van 2020, waarvoor ook 2021 geen vaccin belooft, is namelijk die van vluchtelingenkampen en -stromen, en harde politieke dijken en dammen.2020 bracht geen einde aan de vluchtelingencrisis waarmee Europa al enkele jaren zit mee te kampen. Ook al mocht de pers er minder over gesproken hebben mochten wij dit afgelopen jaar  een recordaantal van bijna tachtig miljoen medemen-sen op de vlucht aantreffen. Ruim de helft van hen is ontheemd in eigen land, dertig miljoen hebben een erkende vluchtelingenstatus, ruim vier miljoen zijn in afwachting van hun asielaanvraag. Veruit de grootste massa’s vluchtelingen worden – geheel conform een populair politiek devies – ‘opgevangen in de regio’. In Turkije (uit Syrië), Colombia (uit Venezuela), Pakistan (uit Afghanistan) en Uganda (uit Zuid-Sudan, Congo en Somalië). Op een strookje als Libanon wonen naar schatting 1,5 miljoen vluchtelingen naast 4,5 miljoen Libanezen – en dan gebeurt juist dáár een ramp van nucleaire omvang, waarna de regering aftrad.

Erg genoeg waren er asielzoekers die ten einde raad hun tenten in brand staken, in de hoop beter onderdak te krijgen. Dit bracht hen echter in nog grotere ellende, onder de blote hemel in nachten die alsmaar kouder en natter werden. De komst van het coronavirus maakte de toestand nog nijpender, daar de gewone bevolking rond de kampen die mensen als een mogelijkedreiging begonnen te zien en hen afhield om verder hulp te bieden. De Verenigde Naties bleef vragen om extra noodhulp ter waarde van 500 mil-joen euro voor huisvesting, voedsel en gezondheidszorg. De extra belasting aftrek die door de Belgische regering werd beloofd voor giften aan goede doelen zal hopelijk toch ook iets extra hebben mogen bijdragen. De cijfers zijn hiervan nog niet gekend. Wel is geweten dat veel donoren toch nog aarzelden, want bij vorige acties bleek dikwijls het geld en goederen niet toe te komen waar het hoorde aan te komen. Omtrent Syrië was men ook bang dat het geld en de goederen in handen zou vallen van jihadistische strijdgroeperingen. Die bleven nog lange tijd doorvechten, omdat Idlib de laatste provincie was die nog niet in handen van Assad was en nog een goed toevluchtsoord leek.

De corona-epidemie beheerste zodanig het nieuws in 2020, en zeker in april, toen het virus zich wereldwijd uitbreidde en dagelijks duizenden levens eiste. Nieuws dat anders de voorpagina’s zou hebben bepaald, werd helemaal naar de marge geduwd. Waar dat sinds 2014 een burgeroorlog heerst, die aan meer dan 112.000 mensen het leven heeft gekost, kwam nog uitzonderlijk één Vlaamse reporter ons toch nog wat schrijnend nieuws brengen.

Over Jemen, bijvoorbeeld, wordt weinig meer vernomen. In het land, in het zuidwesten van het Arabische schiereiland, woedt de strijd vooral tussen de rege-ring en de Houthi-rebellen maar voort. Door bemoeienis van Saudi-Arabië, dat de soennitische regering steunt, en Iran, dat de Houthi’s steunt, bleef het conflict daar maar meer mensen verarmen en kampen met voedsel tekort maar ook met een tekort aan medische zorgen. Na vijf jaar oorlog is de helft van alle ziekenhuizen en klinieken verwoest. Er is gebrek aan voedsel, medicijnen en kleren. Miljoenen mensen dreigen te verhongeren.

Ook al mocht het positief lijken dat ISIS of Daesh zware tegenslagen had opgelopen in het Midden Oosten, konden zij ondertussen in Afrika nieuwe uitvalsbases oprichten. Dit deden zij door samenwerking met terroristengroeperingen als Al-Shabaab en Boko Haram. Aanslagen in Nigeria, Mozambique, Congo, Kenia en Somalië, kwamen eigenlijk onvoldoende aan bod in de Westerse media. Algerije en Ethiopië kwamen iets meer in de kijker doordat zuid Europa weer een toename van vluchtelingen te verwerken kreeg uit die streken.

Volgens de cijfers van de UNHCR zijn zestig miljoen vluchtelingen langdurig op de vlucht. De kans dat vluchtelingen naar hun land van herkomst terugkeren, neemt al jaren af. In de jaren negentig keerden nog anderhalf miljoen mensen terug, de laatste tien jaar is dat gedaald tot 385.000. Meer dan zestig miljoen vluchtelingen verblijven in landen of gebieden waar voedselschaarste en ondervoeding heersen, en waar de gevolgen van klimaat- en natuurrampen zich laten gelden. Een aanzienlijk deel van de tachtig miljoen vluchtelingen is nog kind: naar schatting zijn dat er tussen de 30 en 34 miljoen.

Leave a comment

Filed under Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Wishing you a Happy New Year in this time of Corona

Happy new year! 

I do not now how the year 2020 went for you. For me it was like a rollercoaster ride having to bring over all the pages from the old Google sites into different multiple New Google sites.

It took months to transfer all the pages manually (because the website was to huge to convert,hence now divided in sites for each of the four languages.

It looks like the year took only two months, for me.

For everybody it was a year of isolation and perhaps also some coronastress. I have put on some corona kilos.

I do hope you were not to badly affected by the corona crisis.

We are not yet rid of this virus which took the whole world. With vaccinations started we may look forward to some better times. Though we shall still have to be patient until next Summer.

For now I send you and your family our warmest wishes for 2021. May this new start give each of us fresh inspiration and determination for the year ahead.

1 Comment

Filed under Announcement, Being and Feeling, Headlines - News, Health affairs, Lifestyle, Social affairs

2020 a year of having more idols but also more personal problems

The Spring of 2020 brought something new to the world which made everyone and everything coming to a standstill but brought also many to having psychological problems. At first, it seemed incredible to hear certain churches calling for their members to come to church, even when the governments asked people to avoid contact with many. Some pastors dared to go so far as telling people that if they would become infected with Corona that would be because they had not enough faith. Such saying we can only call “criminal”. Several Christian groups, mainly in Holland wanted people to believe that as faithful people would come to the service they would not be harmed because they would do what God expected from them.

Lots of people got in problem with their mind, having become pulled away from their social contacts by the lockdown. Depression, bipolar episodes, and anxiety attacks were hindermost in the running.

Because depression isn’t often discussed in churches, a great deal of misunderstanding has popped up in this year when there were so many more people with a lot of psychological problems, who could not be helped by medical staff.

We want people to believe that the first step is realising what this disorder isn’t:

“It’s not a character defect, a spiritual disorder or an emotional dysfunction. And chief of all, it’s not a choice.”

Also we want Christians to be aware that it is not, like some Trinitarian preachers wanted their flock to believe

a penalty from God.

When you do not feel well in your skin it is not that God would be punishing you because you would have done something wrong or that you would not have enough faith in Him.

We also must be aware that just because someone seems “happy,” that doesn’t mean they’re healthy or that they really would be happy. Look at the very popular Flemish influencer. Social media seemed to take more people in its ban this year. The advertising flow is drying up, so professional users of social media tell more about their concerns and they seemed for many to provide some good information. After the death of that 21 year old boy more than ever, several influencers came to understand their role in the youthgroups and to realise that good mental health is important.

This way NokNok wants to teach young people that it is normal to not always feel perfect. Staff member Eline De Decker:

“Nobody walks on clouds every day. Sometimes you get up and immediately feel that it is going to be a terrible day. Sometimes you doubt yourself or feel insecure. Or are you stressed or disappointed with friends or family. That is normal.
And that’s all okay. ”

NokNok wants to convey that message clearly and shows young people between the ages of 12 and 16 what they can do to gain more self-confidence, have less stress and go through life as positivo.

Instagram has been around for ten years, and what the app has perhaps achieved best during that period is creating the illusion that users can “work independently” via the platform. Certainly influencers, people who live off sponsored photos on their Instagram profile, are an example of this bogus self-employment.
They live off Instagram, but much more for Instagram – they tweak their entire lives to create the best photos and videos. And once their Instagram goes down, they have nothing to fall back on.

With the rise of social media, the phenomenon of fanship has changed drastically. About ten or twenty years ago, an idol was someone you idolized by hanging posters on the wall, playing CDs, maybe watching movies or TV shows. The relationship fan-
Idol was pretty one-sided: the fan was occasionally thrown a treat – a new song, a TV appearance, a message about a wedding in a gossip magazine – and he or she had to settle for that.

But with digitization, the relationship between fans and idols has turned inside out,
British sociology professor Ellis Cashmore writes in his book Kardashian Kulture, in which he examines how celebrity culture has changed in the 21st century. No longer are fans from outside looking at the world in which their idol lives – they are right in the thick of it.

Certain churches used those idols also in church and wanted to attire people to their meetings by using a lot of music and disco settings. In 2020 we saw a continuation of the pulpits shrinking and even disappearing while bands and lighting have grown. But faith does not come from music, dynamic experiences, or supposed encounters with God. Faith is birthed through the proclamation of God’s Word (Rom 10:17).

Our assurance is threatened.
Whilst certain churches kept calling their flock to the church building, others tried to bring entertaining video presentations. All that attention or focussing on those idols and entertainement made many youngsters feeling even more alone, when there was no such church meeting any more. If we associate God’s presence with a particular experience or emotion, you can ask what happens when we no longer feel it.

We search for churches whose praise band, orchestra, or pipe organ produce in us the feelings we are chasing. But the reality of God in our lives depends on the mediation of Christ not on subjective experiences.

Musicians are given priestly status.
When music is seen as a means to encounter God, worship leaders and musicians are vested with a priestly role. They become the ones who bring us into the presence of God rather than Jesus Christ who alone has already fulfilled that role. Understandably, when a worship leader or band doesn’t help me experience God they have failed and must be replaced. On the other hand, when we believe that they have successfully moved us into God’s presence they will attain in our minds a status that is far too high for their own good.

Division is increased.
If we identify a feeling as an encounter with God, and only a particular kind of music produces that feeling, then we will insist that same music be played regularly in our church or gatherings. As long as everyone else shares our taste then there is no problem. But if others depend upon a different kind of music to produce the feeling that is important to them then division is cultivated. And because we routinely classify particular feelings as encounters with God our demands for what produce those feelings become very rigid. This is why so many churches succumb to offering multiple styles of worship services. By doing so, they unwittingly sanction division and self-centeredness among the people of God.

Scripture is full of exhortations to God’s people to sing and make music to Him. Our God has been gracious to give us this means to worship Him. But it is important to understand that music in our worship is for two specific purposes: to honour God and to edify our fellow believers. Unfortunately, many Christians tend to grant music a sacramental power which Scripture never bestows upon it.

Intense relationship
Those churches who by the years focused more on the show element of their services brought their members now in a situation where the lockdown is felt more as a restriction and limitation. Some even came to find that they could not serve God any more or did not give Him the full worship they had to offer Him. The fact they felt they could not serve their God any more made them feeling very bad. Instead of making them to understand they also could worship God in their own house in their own small bubble, some churches gave them even more a feeling of guilt by keeping to tell them they should not stop coming to the church building.

Against the lonely feeling they said what’s needed was the gathering and coming to feast again for God. But what is really needed is a loving community where people are encouraged to speak up and get help. And that speaking can be done by internet meetings and help can be giving by phone calls as well as by sending material by land mail.

People should know that when fear comes into their heart, they themselves can call to God. They not only should trust on the entertaining sessions of their church.

God Loves You

The fundamental message of the Gospel is that God loves you.
Do you understand?
God loves you. No matter who you are, no matter what you’ve done or where you’ve been, God will always love you. Dr. Kenneth Hutcherson describes it like this,

No matter what kind of situation you may find yourself facing, don’t be afraid, because God will always be with you and have your best interests in mind since He loves you.  Whenever feelings of fear creep into your life, turn to God for the help you need to overcome them and successfully navigate your circumstances.  Whenever you sense God calling you to do something that requires taking a risk, move forward without fear because God will empower you to do whatever He calls you to do.

It’s Alright to Feel Sad

No one likes to feel sad. We frequently try to avoid feelings of pain, or bury them under the weight of our daily routines. But sorrow cannot and should not be ignored. Accepting our sorrow doesn’t mean we’re weak, or a failure, it means we’re human. Just look what Ethan McCarthy of Christianity Today had to say,

Our faith is predicated on sadness. As we grow in Christ’s service, we begin to recognize ourselves in Christ’s sad gaze in the icons. The sadness of Jesus exemplifies the sadness of Christians everywhere, and through it the whole world is redeemed. For the sadness of Jesus is not an ultimate sadness: the Bible also promises the end of sadness, and the wiping away of all tears: ‘Blessed are those who mourn, for they shall be comforted’ (Matt. 5:4).

After bad times better times

2020 may not have been an ideal year, but we should know there have been lots more worse years in the past. When looking at those horrible years of illnesses, pains, horrible situations and wars, we should see that we did not have it as bad as some want us to believe.

Hope is a frail thing, but it’s hard to kill. If you’ve found yourself struggling in the valleys of life, please don’t give up. Surround yourself with friends who will comfort you and mourn with you. If you’re suffering from depression, have courage and make an appointment with a doctor. Above all, remember that God loves you, and that will never change.

2020 has been a year where a lot more people had psychological difficulties. The helplines got a lot more calls. Lots of people were struggling with depression.  More than 1 in 5 youngsters this year had difficulties with the isolation brought unto them. Christians should see signs and then should come to help.

Every suicide is a tragic end to a life that’s precious to God. If you’re willing, God can empower you to help save the lives of people he loves from ending their lives before they’ve completed the lifetimes he intends for them. Here’s how you can help prevent suicide by reaching out to struggling people you know:

Recognize warning signs.

The American Association of Suicidology says that people who are at risk of committing suicide often display warning signs such as: communicating a desire to kill themselves, looking for ways to kill themselves (like seeking access to guns or medications), expressing a lack of purpose or hope in life, demonstrating dramatic mood changes, behaving in significantly anxious or angry ways, sleeping too much or not sleeping enough, feeling trapped in a challenging situation, taking reckless risks, abusing alcohol or drugs, and withdrawing from relationships with family and friends.

Listen well and offer unconditional love, like God does.

Pay attention to the troubling thoughts and feelings that people share with you. Listen carefully to what they express, and ask them questions to clarify and seek more information. If suicidal people know that you’re genuinely interested in them and that they can trust you not to judge them, gossip about them, or avoid them when they tell you something disturbing, they’ll likely open up to you. Ask God to help you love suicidal people unconditionally – like He does – and that will give them hope they desperately need while struggling with embarrassment and shame.

Pray specifically.

Let people know that they can count on you to pray for them about every specific issue they’ve shared with you. Ask God to bring them the help and healing they need, and pray in Jesus’ name against any form of evil that may be attacking them spiritually.

Give people a fresh perspective on themselves and their problems.

Suicidal people often become so preoccupied with their own failures and the problems in their lives that they blow them out of proportion. When that happens, they feel overwhelmed and can’t see how they can ever find solutions to their problems or find relief from their suffering. Mistakenly thinking that there’s no hope for them to experience better lives, they then may choose to simply end their lives. If someone tells you that she hates herself or feels like a burden on others, you can encourage her by pointing out specific ways she has enriched your life. When someone you know is distraught about a problem that seems insurmountable, you can gently and respectfully point out other aspects of her life that are positive to help her gain a better perspective. Refrain from giving unsolicited advice, which can seem judgmental to someone who is struggling. But remind your friend that there’s plenty of good in her, and in her life, despite the bad aspects that trouble her. You can also point out that every problem – no matter how severe – is temporary, but suicide is permanent. Encourage suicidal people to give themselves time to see how their problems can resolve in unexpected ways, rather than prematurely ending their lives.

Strong churches don’t “fix” depression.

Even large churches may not have the framework currently in place to deal with mental disorders. So, what’s needed?

“Healing comes from a prayerful, loving community that seeks to truly understand major depressive disorder and related conditions, and one that develops a positive response.”

Depression can feel like a huge weight that keeps pulling a Christian down again and again. Breaking free from the clutches of this disorder may seem impossible, but Margaret Ashmore (of the Association of Biblical Counselors) says that one of the most important things a sufferer can do is “the next thing”:

“So ‘doing the next thing’ might mean getting right with someone you’ve wronged, making restitution on outstanding payments, putting away once for all that website or magazine which feeds a monstrous, lustful appetite, taking back a purchase of self indulgence whose only outcome was more debt – you will have your own list. I certainly have mine. But be assured, this principle alone can take you from a shrugging Atlas with the weight of the world on your shoulders to that of renewed vigor and reviving refreshment….”

“The choices we make to obey despite our feelings or to give in to the downward pull of a fallen world filled with fallen people – mean everything.”

If you suffer from anxiety of depression, you’re not alone.

The one true source of freedom: Jesus.

People who kill themselves are trying to break free from their pain. But suicide just makes people dead, not free, and it actually causes more pain by spreading grief around to deceased people’s loved ones. Tell struggling people you know that while suicide can’t make them free, Jesus Christ can. Jesus is the way to God. He is the mediator between God and man, and having been here on earth as a man of flesh and blood, he very well knows the pains man can have to face.

No matter how difficult, certain things may look for us, when we pray to God we may find solutions to get over those difficult situations.

 

(With parts of articles by a.o. Todd Pruitt, John UpChurch, Ryan Duncan, Whitney Hopler of Crosswalk.com)

 

+++

Related articles

  1. Inhale, Exhale, Everything Will Be Okay, Won’t It?
  2. Distress
  3. Level Up your Street Style Quotient
  4. Distress Signals: Special Servicers Are Keeping Busy as 2020 Draws to a Close
  5. Verse Of The Day – Psalm 18:6
  6. Help me
  7. Shame: Let me reflect some on this epic emotion
  8. Jesus Set Me Free
  9. Does “Time Heals All Wounds”?
  10. God’s plan > My plans
  11. Reflecting on a Decade
  12. Encounter To Faith: Part I
  13. Encounter To Faith: Part II
  14. Then Jesus Danced for Me!
  15. The Encounter with God
  16. Encounters with God: Job 35 – Psalms 25
  17. Refined By Fire~Blessed Assurance
  18. The LORD, Sarah and Abraham: A study in Encounter.
  19. God is immeasurable
  20. Ultimate Happiness
  21. Crying out, “Abba! Father!”
  22. No one else!

4 Comments

Filed under Being and Feeling, Health affairs, Lifestyle, Religious affairs, Social affairs, Welfare matters

De domper op velen hun succespad

In 2020 werd onverwacht voor velen hun droom aan diggelen geslagen. Meerdere mensen hadden grootse plannen voor dat jaar maar zagen deze bij de noorderzon verdwijnen door de corona crisis.

Wie droomt er niet van succes? Maar wat is dat succes dan eigenlijk waar men zo naar uit kijkt?

Succes kan een heel lastig woord zijn omdat het bepaalde dingen kan omsluiten die in een bepaalde context moeten gezien worden. Succes is ook zo iets dat voor iedereen weer anders kan zijn. Wat voor de één goed kan zijn kan dan weer slecht voor de ander zijn. Ook moeten we beseffen dat er het stereotype is dat succes verband houdt met geld, sociale status en macht.
Maar dat hoeft zo niet  te zijn.

Ben je succesvol als je de eerste prijs wint, of zorgen competities alleen maar voor meer ongelijkheid?

Meestal gaat succes over een vergelijking met anderen. Indien er niemand of niets mee te vergelijken valt zal men als het goed is of men er tevreden mee kan zijn, zal men zich ook er mee succesvol mee voelen.

In onze wereld is het zo ver gekomen dat wij als het ware ons continue willen vergelijken met anderen en ons ergens willen plaatsen alsook aan alles een bepaalde rangorde willen geven. Zulk een op volgorde plaatsen maakt dat niet iedereen op de eerste plaats kan staan en dat allen die na de eerste staan zich ook tekort gedaan kunnen voelen of als ‘verliezers’ kunnen geklasseerd voelen. Voor iedere winnaar zullen er dan ook veel verliezers zijn.

Het kan gerust geen kwaad om veel ambities te hebben. Wel moet men er tegen kunnen dat het wel eens minder kan gaan. Dat was voor 2020 zeker het geval, want daar kwam de CoViD-19 pandemie een grote stok in de wielen steken. Ook al werd men niet rechtstreeks getroffen door het lelijk om zich heen slaand virus, kwamen de lockdown roet in het eten strooien. Meerdere zaken moesten voor meerdere maanden gesloten blijven, met alle financiële gevolgen van dien.

Het leek wel of er in 2020 geen plaats mocht zijn voor hoge ambities en grote dromen, maar daar moeten wij toch aanraden om deze te blijven koesteren. Men zal deze moeten proberen te blijven verwezenlijken. Iedereen zal op zoek moeten blijven gaan om een beter leven te verkrijgen voor zichzelf, maar eveneens voor de anderen.

Dit jaar zagen wij bepaalde mensen enorm gebruik maken van deze situatie om zichzelf te verrijken, ongeacht de toestand van anderen. Ook al mogen zij dan heel veel succes gehad hebben, moeten we beseffen dat dit niet de weg voor succes kan zijn.

Betere versies van onszelf, mogen nooit ten koste gaan van andere mensen, die daardoor slecht of oneerlijk behandeld zouden worden.

Filosoof Karim Benammar vindt dat een manier om hierover na te denken een filosofisch concept is waarin verschil gemaakt wordt tussen ‘eindige games’ en ‘oneindige games’. Als wij ons leven meer zouden gaan zien als een oneindige game, zoals wij bijvoorbeeld heel veel genot kunnen hebben bij het spelen van Monopoly, zouden wij ook meer van dat leven kunnen genieten. Dan kunnen we leven en spelen met andere mensen. Dat zou dan volgens Benammar ook tot minder ongelijkheid leiden.

Succes moet wel humaan zijn, anders is het geen succes.

zegt mensenrechtenactiviste Joumana Haddad.

Indien men zich te veel bezig houdt met te vergelijken met anderen bestaat het gevaar dat men zich verziekt.

In de onderstaande aflevering Human Wereldse onderzoeken filosoof Karim Benammar (Nederland) en mensenrechtenactivist Joumana Haddad (Libanon) wat ‘succes’ eigenlijk betekent. – Human laat zien dat er altijd verschillende perspectieven zijn en daagt je uit met een gezonde dosis blikverruiming.

°
**
°

+

Voorgaande

Naar het einde van 2020

2020 en het onfatsoen van het grote geld

Constant schuldig verzuim in 2020 als het om ongelijkheid draait

+++

Gerelateerd

  1. We zijn geen losers, geen winnaars, we zijn vooral mensen die hun best doen
  2. Hoeveel (on)gelijkheid kunnen wij aan?
  3. Doe een ding tegelijk
  4. Lichtpuntjes
  5. Herwaarns mini-serie 3: tevredenheid
  6. We moeten ons leven flink veranderen
  7. De weg naar succes is bezaaid met vele verleidelijk parkeerplaatsen
  8. Optimisme is het geloof dat leidt tot succes
  9. Define succes?
  10. Don’t be afraid to failHappiness Now
  11. You won’t go anywhere if you don’t know direction
  12. What is keeping you back
  13. We can’t all succeed
  14. Failure Teach You More
  15. Failure is the key to success
  16. Ambition
  17. Negative life lessons for a positive life
  18. Leave a spark wherever you go!
  19. The road to success is dotted with many tempting parking places
  20. Optimism is the faith that leads to achievement

3 Comments

Filed under Beelden van de wereld (Foto's & Video's), Culturele aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Geschiedenis, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Positieve gedachten, Video, Voelen en Welzijn