Tag Archives: Egoïsme

Ik luister

Een zeer grote groep mensen in onze maatschappij zijn de “vergetenen”, de vluchtelingen, daklozen, marginalen en armen.

De politici die het voor het zeggen hebben zijn met hun gedachten meestal zeer ver van de harde werkelijkheid en leven in hun eigen cocon, waarbij de wereld van de machtigen en rijken de r aarde prioriteit verkrijgt.

Velen moeten het weten te rooien zonder systemen die de parlementariërs wel voorzien. Maar een grote meerderheid valt tussen de mazen van het net.

Met deze periode van social distancing hebben ook heel wat mensen afstand genomen van de “andere” en hebben zij zichzelf prioritair gesteld. Het egoïsme is zienderogen versterkt. En als er mensen gingen samen klappen om 20 uur was dat toch niet zozeer uit medegevoelen doch eerder om zichzelf te laten zien aan anderen, dat zij toch nog mee telden in deze maatschappij.

Na alle afzondering, sluiting van winkels en bedrijven hopen zij hun werk terug te vinden, maar komen nu die “buitenlanders” nog meer als bedreiging van hun eigen stekje te zien.
Toch zullen zij moeten komen in te zien dat wij die toevloed van buiten Europa ook nodig hebben en dat wij maar beter dat mooie woord “blijveling” als een positieve meerwaarde voor onze maatschappij gaan zien.

Kirsten van den Hul, lid van de Nederlandse Tweede Kamer namens de Partij van de Arbeid, heeft zoals kamerleden in België heel wat portefeuilles in haar handen, namelijk Onderwijs, Wetenschap, Emancipatie, Media, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking.

Volgens haar is de tijd gekomen voor een (enorme) verandering. Zij gelooft in een een (s)hevolution, waarbij mannen en vrouwen samen de wereld veranderen en de emancipatie van de vrouw voortzetten.
Niet omdat dat moet van de politiek, of van de feministen, of van hun partner. Maar omdat de economie, onze relaties en de hele maatschappij er aantoonbaar beter van worden als zaken tussen mannen en vrouwen beter zijn verdeeld dan nu.

Het kan misschien mogelijk zijn dat wij hier te maken hebben met een wat vreemde eend in de bijt, een politicus die zoals in de Belgische PvdA, echt begaan is met wat er onder de mensen leeft. Haar oog(merk ) mag dan misschien op de vrouw vallen die een revolutie kan veroorzaken, wat wij vandaag nodig hebben zijn mensen die hun stem willen verheffen om de gewone man en vrouw, jongens en meisjes van alle slag aan het woord te laten en hun een plaats te bezorgen in een voor hen leefbare omgeving.

Zij weet het zeker dat dit een eeuw voor de vrouw wordt, maar hopelijk zal zij ook inzien hoe die vrouw aan het roer het moet opnemen voor het algemeen welzijn van plant, dier en elk mens. Voorzeker mag het deel-tijddilemma, de loonkloof, huiselijk geweld niet ontbreken. Vooral dat laatste is kenbaar enorm toegenomen in deze corona tijd. Maar geweld onder kinderen is ook een enorm opvallend probleem geworden. De laatste maanden zijn wij overstelpt met moorden gepleegd door minderjarigen. Uit de hand gelopen pesterijen, met dood tot gevolg van ocharme 13 en 14 jarigen.
Onze maatschappij zit duidelijk met een groot probleem van normen en waarden.

Het is goed te merken dat zij inziet dat in onze huidige maatschappij wel genoeg ellende is voor nog minstens vijf boeken.

Zij sprak de afgelopen drie jaar vaak over ‘gelijke kansen‘. Als het ging om te lage schooladviezen voor kinderen met lager opgeleide ouders of (groot)ouders met een migratie-achtergrond bijvoorbeeld. Of over het lerarentekort, dat inmiddels door heel Nederland en België pijnlijk voelbaar is. Maar zoals in België voelen nog minder leerkrachten er iets voor om in scholen les te geven waar ‘minderbegaafden’, ‘minderheden’ of ‘allochtonen’ zitten. Niet veel leerkrachten staan te popelen om les te gaan geven in scholen met relatief meer leerlingen met risico’s op achterstanden. Van den Hul schreef er een initiatiefnota over en bestookte onderwijsministers Slob en Van Engelshoven geregeld met Kamervragen en moties.

Zij zegt

Maar de meeste indruk maakten niet de debatten, Kamervragen, of stemmingen (al blijft het natuurlijk best een bijzonder gevoel als een motie wordt aangenomen, zoals deze bijvoorbeeld😊). De meeste indruk maakten de gesprekken die ik had met de mensen die ik onderweg tegenkwam.

IMG_20200130_151038_901

Gesprekken met leraren, over hun gigantische werkdruk en hun zorgen over de toekomst van ons onderwijs. Met ouders, die soms al jaren worstelden met het vinden van passend onderwijs voor hun kind. Met leerlingen in het Voortgezet Speciaal Onderwijs, die me vroegen om in debatten ook het VSO niet te vergeten. Gesprekken met vluchtelingen uit Congo en Soedan in een kamp in Oeganda, dat we bezochten tijdens een indrukwekkend werkbezoek aan Oost-Afrika. En vooral: de vele gesprekken met vrouwen in de vrouwenopvang, die me vertelden over hun pijn en hun dromen.

Want daarmee begon het allemaal voor mij, met een heel persoonlijke initiatiefnota over geweld achter de voordeur. Een onderwerp dat voor mij veel meer is dan alleen politiek: ik kan er helaas zelf als voormalig slachtoffer over meepraten. Best bloot voelde dat, jezelf zo kwetsbaar opstellen onder het oog van collega’s, pers en publiek. Maar ik ben blij dat ik zo een steentje heb kunnen bijdragen aan het bespreekbaar maken van dat hardnekkige taboe. {Waarom ik door wil als Kamerlid}

 

Met meer dan een jaar een proberen om te gaan met een ons zeer beperkende pandemie zijn er heel wat taboes boven water komen drijven die aangepakt moeten worden. Dus heel wat werk aan de winkel.

Wat gisteren nog opviel op het nieuws was hoe een Iraans leraar Engels hier een korte cursus had gelopen en zo de mogelijkheid kreeg om hier als bemiddelaar te kunnen optreden. Opmerkelijk was hoe goed die man in één jaar tijd Nederlands had geleerd. Tegenover veel Belgen en Nederlanders die een bepaalde job niet willen uitvoeren, omdat ze deze te min voor zichzelf vinden, heeft deze man de handen uit de mauwen gestoken, hogeschool gevolgd en op één jaar tijd een diploma behaald waarmee hij nu verder kan en in België ook zijn diensten kan aanbieden.

Overal in Europa hebben wij zulke moedige en hardwerkende durvers en blijvelingen nodig. Zij zullen binnenkort ook moeten meewerken om onze landen weer op de juiste weg te helpen na de coronacrisis.

Niet enkel politici moeten hun oor te luisteren leggen ook zeer vele mensen die het nog steeds niet geloven dat wij met een echte pandemie te maken hebben en dat wij ook nood hebben aan mensen van het buitenland om onze verouderde bevolking aan te vullen en op te vangen.

+

Voorgaande

Waarom doen we niets aan de oorzaak?

Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal

Politici handig gebruik makend van immigranten en jihad angst

Gastvrijheid: een pijnlijke weg om anderen te verwelkomen

++

Aanvullend

Hoe omgaan met huidige moeilijkheden

Politici die trachten het geloof in de privesfeer te duwen of uit de maatschappij te bannen

Met christenen flirtende politici

De politicus en schaamte

Wie of welke generatie verantwoordelijk

Democratische ondergang

Een tijd van plicht, verantwoordelijkheid en verantwoording

+++

Verder gerelateerd

Werkelijkheid

Vluchtelingen, medemensen in nood: welkom!

Interview in Tertio: “Hopen is daden stellen”

Kamerlid in Coronatijd

Kirsten van den Hul

Verkiezingscampagnes gaan vaak over wie het hardst kan roepen. Wie het meest in het nieuws is, wie de concurrentie het best kan aftroeven, wie het meest gevatte antwoord geeft in debatten. Ik heb mijzelf een ander doel gesteld deze campagne. Ik wil vooral luisteren.

De afgelopen vier jaar heb ik mij als Kamerlid met veel liefde verdiept in veel verschillende onderwerpen. Van kansengelijkheid in ons onderwijs tot de aanpak van ‘huiselijk’ geweld, van eerlijke handel tot LHBT-veiligheid. De berichten, mails, brieven en telefoontjes die ik over al die onderwerpen kreeg waren daarbij vaak van onschatbare waarde. In aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen van 17 maart leg ik mijn oor dan ook graag te luisteren bij (ervarings)deskundigen in het land: studenten, professionals, onderzoekers, mensen die uit eigen ervaring kunnen spreken. Op zoek naar de meest prangende problemen, en wat daar volgens jullie aan gedaan moet worden.

Zo sprak ik vandaag met…

View original post 217 more words

Leave a comment

Filed under Culturele aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden

Niet klagen over egoïsme

Maar al te graag schuift men de mensen geboren in de jaren 1940 en 1950 de schuld in hun schoenen van de huidige verwende koopzuchtige en aan hebbedingen verslaafde jongeren. Wij vragen ons wel dikwijls af wat wij verkeerd mogen gedaan hebben om zulk een zelfzuchtige gemeenschap gekweekt te hebben, terwijl velen van ons juist zo begaan waren met het beschermen van een gezamenlijk goed en het onderling delen van de dingen waarbij wij toch steeds het volle respect naar alles en iedereen vertoonden.

+

Voorgaande

Dirk Van Duppen over de samenleving op een kruispunt

Naar het einde van 2020

Extremisme is terug van nooit weggeweest

2020 en het onfatsoen van het grote geld

Ludwig van El

“De huidige generatie is te egoïstisch, denkt alleen maar aan zichzelf.”
En wiens schuld is dat? Ze zijn opgegroeid in een wereld waarin het de gewoonte was, om maar geld van de ene groep af te pikken om aan een andere groep te geven. Dus deze generatie heeft alleen maar krijgen gekend, en niet geven.
En zo,teelt men egoïsten.
Dus: de vorige generatie die zich op de borst klopt om hoe sociaal ze waren, neem je eigen verantwoordelijkheid maar.
En besef je eindelijk eens, dat de staat voor je karretje spannen, nooit goed uitpakt.
Het is veel wenselijker om sociale voorzieningen door de samenleving (stam van het woord sociaal) te laten regelen, aant dat levert een samenhangende bevolking op, die wèl bereid is tot geven en nemen.

View original post

1 Comment

Filed under Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Extremisme is terug van nooit weggeweest

Extremisme is terug van nooit weggeweest

In het jaar van de zogenmaamde “Chinese ziekte” waren er presidenten die gebruik maakten van het snel verspreidende virus, om mensen nog meer tegen elkaar op te zetten.

Bepaalde groepen waren maar al te graag bereid de schuld op iemand anders te steken, in plaats van in eigen boezem te kijken.

2020 was nog maar eens een jaar waar wij konden zien hoe de mensenrechten in meerdere landen werden geschonden. In de welstellende landen waren daar tegenover heel wat mensen die kloegen dat hun mensenrechten en hun vrijheden werden geschonden door de corona maatregelen. Van die vele klagers was de meerderheid zich niet bewust van de schandalig bevoorrechte positie waarin zij hier nog kunnen leven, dit terwijl er heel wat armoede en hongersnood zich in de wereld voor doet. Maar ook in eigen streek is in dit corona jaar de armoede fel toegenomen en hebben heel wat meer mensen hun toevlucht gezocht tot de voedselbanken.

Men kon heel duidelijk de tegenstellingen zien en op sociale media waarnemen, waarmee men het niet kon nalaten op te merken hoe de meerderheid van de bevolking wel oog had voor bepaalde maatregelen, maar een kleine minderheid voor de anderen het verbrodde, door hun egoïsme en hun kortzichtigheid.

In meerdere landen konden populistische partijen heel wat meer mensen naar zich toe trekken door valse berichten in de wereld te sturen, die via de populaire media makkelijk intrek konden vinden. Populistische regeringsleiders deinsden er niet voor terug om op onverantwoorde manier mensen te laten samen komen en mensen op te stoken zich te verzetten tegen virologen en tegen hen die wel de coronamaatregelen serieus namen.

De lockdown perioden riepen heel wat mensen op tot verzet, niet inziend dat het voor hun eigen bestwil en bescherming was. Maar dat is eigen aan het zelfzuchtig gedrag van bepaalde bevolkingsgroepen die makkelijk meegesleept kunnen worden met enkele agitanten en relschoppers, die niet liever hebben dan de wereld op zijn kop te zetten.

En in 2020 kwam de wereld als het ware letterlijk op zijn kop te staan. In de rijke landen nam de verslaggeving rond de ziekte zodanig toe dat de ogen als het ware gesloten bleven voor al het onrecht dat in de wereld plaats greep. Dat onrecht was helemaal niet verminderd maar had onzichtbaar en als het ware onhoorbaar zich ook verder over de aardbol verspreid.
Op dat vlak is er een trein op gang gekomen maar ook op hol geslagen die wij in 2021 zullen moeten gaan afremmen.

 

Op ramkoers met democratie en mensenrechten

 

Extreem nationalisme en extreemrechts,
religieus en levensbeschouwelijk gedreven extremisme,
extreem dictatoriaal communisme en extreem extremisme, neoliberaal en financieel extremisme…
allemaal hebben ze gemeen dat ze opgebouwd zijn uit dogma’s die geen enkele tegenspraak dulden.
Allemaal liggen ze in hetzelfde dodelijke ziekbed dat de ‘andere’ niet wil en kan erkennen,
tenzij als vijand.
Allemaal liggen ze op ramkoers met democratie en mensenrechten.

 

4 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Dirk Van Duppen over de samenleving op een kruispunt

Prijs voor Mensenrechten postuum voor PVDA-dokter Dirk Van Duppen: 'De samenleving staat op een kruispunt'PVDA-dokter Dirk Van Duppen kreeg postuum de prijs voor de Mensenrechten. Net voor zijn dood schreef hij het prachtige “Zo verliep de tijd die me toegemeten was”. Knack publiceert een fragment dat niet werd opgenomen in het boek, maar dat vandaag opnieuw actueel is met de pandemie in het achterhoofd.

De samenleving staat op een kruispunt.

Het komt aan op keuzes die bepalen welke kant ze opgaat: de warme, sociale kant of de ijskoude, individualistische en asociale kant.

Die keuzes bepalen of het zijn overweegt, dan wel het hebben.

Het collectieve en de vrijheid van de individuele mens dankzij de hulp van anderen of het individualisme ten koste van anderen.

Empathie, altruïsme en solidariteit of onverschilligheid, egoïsme en uitbuiting.

Zelfbeheersing, bedachtzaamheid, spelcompetitie, samenwerken, uitwisselen en delen of agressief impulsief gedrag, concurreren, monopoliseren, bezitten en nemen.

Mensen verbinden, gelijke rechten, internationalisme of uitsluiting, racisme en discriminatie.

Diversiteit of uniformiteit.

De arbeid als middel voor de productie van gebruikswaarde,  als middel voor emancipatie en socialisatie, of de arbeidskracht als koopwaar, als middel voor uitbuiting en voor de productie van ruilwaarde ten koste van alles.

Eerlijkheid, vertrouwen en eenheid van woord en daad, of bedrog, misleiding, hypocrisie.

Gelijkwaardigheid, gelijke participatie en rechtvaardigheid of ongelijkheid, dominantie, elitisme en onrecht.

Liefde voor de wetenschap en voor de rationaliteit of obscurantisme en irrationalisme.

Ecologisme, eerlijke informatie, duurzaam samenleven of consumentisme, milieuvervuiling en verspilling.

Humanisme, vermaatschappelijking van de economische hefbomen voor de realisatie van de sociale grondrechten en voor het eerst-komt-de-mens of de vermarkting van alles, alles als koopwaar te gelde maken en eerst-komt-de-winst.

De laatste keuze verwijst naar de economische verhoudingen en omstandigheden.

Die zijn doorslaggevend.

Zonder een onderbouw waarbij de mens en niet de winst eerst komt, gaan de positieve waarden verwateren tot vormen van hypocrisie en halen de negatieve de boventoon.

Ik zie de wereld kantelen, ik geloof dat het goed komt.

Lees meer: Prijs voor Mensenrechten postuum voor PVDA-dokter Dirk Van Duppen: ‘De samenleving staat op een kruispunt’

+++

Aanverwante lectuur

  1. Mensen, drukte, virus
  2. En toch…
  3. De gallemiezen
  4. Kinderlijke vragen
  5. Hoe durven ze?
  6. VVD, GroenLinks willen onderzoek naar discriminatie
  7. Neem de emotionele en alledaagse verhalen van burgers serieus
  8. Kapitalisten dragen geen masker
  9. Voorbij het stigma van de populistische demonstrant: protest heeft een centrale functie in onze democratie!
  10. Het virus en de geldboom – 1
  11. Het virus en de geldboom – 2
  12. Het virus en de geldboom -3
  13. Betekeniseconomie
  14. Onzinnige heisa
  15. Mens of Consumens: Wat is tegenwoordig nog sociaal?
  16. Mens of Consumens: Gratis/goedkoop werken, het nieuwe verdien model
  17. Mens of Consumens: Het gebroken systeem: Een land gebouwd op schulden en verslaving
  18. Wat was er echt belangrijk in mijn academisch leven?
  19. Jensen over het coronavirus (11-05-2020)
  20. COVID19: leren we echt wel iets over onszelf?
  21. Regie
  22. Social distancing
  23. Lockdown
  24. Met een vleugje “lief”
  25. Wie is de economie?
  26. Modellen
  27. De grote klap

6 Comments

Filed under Aanhalingen of Citaten, Activisme & Vredeswerk, Bezinningsteksten, Economische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Alle liefde is expansie, alle egoïsme is samentrekking.

“Alle liefde is uitbreiding, alle egoïsme is samentrekking.
Liefde is daarom de enige wet van het leven.
Hij die lief heeft, leeft, hij die egoïstisch is, sterft.
Daarom heb lief omwille van de liefde, want het is de enige wet van het leven,
net zoals je ademt om te leven. ‘
– Swami Vivekananda

Engelse originele versie / English original version: All love is expansion, all selfishness is contraction.

1 Comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Egoïsme tegenover onzelfzuchtigheid


Zelfzucht verandert het leven in lasten,
terwijl onzelfzuchtigheid lasten in leven verandert.


English version / Engelse versie > Selfishness opposite selflessness

2 Comments

Filed under Bezinningsteksten, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Voelen en Welzijn

Hoe staat het met de mens zijn geweten

Waar staat de mens van vandaag?

Hoe kijkt de mens vandaag naar zijn omgeving?

Eindelijk zijn er jongeren opgestaan om de ouderen eens wakker te schudden. Lange tijd leek het alsof de jongeren vandaag enkel geïnteresseerd waren in hun vele gadgets en gefocust waren op het zich profileren op sociale media.

De ouderen, die in mei 1968 op de bres hadden gestaan, zagen met lede ogen aan hoe onze maatschappij gewetenloos was ontwikkeld naar een wereld waarbij eenieder op zichzelf focust. Men kon zich afvragen waar het geweten van de mens naartoe was gegaan. Want weinigen lijken of leken last te hebben van een geweten of van wat er allemaal mank loopt in dezer dagen.

Filosofiestudent Boris van Meurs, in De Klos, vindt dat het schone geweten een gevaar is,

omdat het zelf besmet is met de kwaal die het slechts bij anderen waarneemt: de overmoed, hubris. {Tegen het Schone Geweten}

Hij schrijft

Het schone geweten is een geweten dat zichzelf onbevlekt waant, dat zijn principes kent en in het vertrouwen berust deze te verwezenlijken. {Tegen het Schone Geweten}

Maakt dat in zijn ogen dat het geweten dus onbevlekt is 

in die zin dat het vertoonde gedrag geen spatten maakt op het vel waarop de morele principes in sierlijk schrift neergeschreven zijn

of waar men kan stellen dat

het gedrag in harmonie is met de principes?

Doorheen de eeuwen heen hebben heel wat mensen pogingen gedaan om de menselijke geest te ontrafelen en te zoeken naar bepaalde waarheden?  Graag wensten velen ook normen en waarden te definiëren. Die normen en waarden vast te stellen en ze over te dragen in gemeenschappen. Godsdienstgroepen en/of geestelijken namen daarbij een belangrijke plaats in, daar zij hun aandacht toespitsten op voor hen belangrijke normen en waarden.

Mensen zochten naar oplossingen om hun gemeenschappen leefbaar te maken. Ook zochten zij om hun eigendommen te vrijwaren maar ook om zichzelf te verrijken. Daarbij kon men wel de vraag stellen in welke mate dit mocht gebeuren ten koste van de ander. Was men daar bereid om zijn geheugen aan te spreken? Wenste men wel na te denken of het wel gepast was dat dier te gaan doden? Was men bereid om zich vragente stellen over de houding tegenover anderen?

Men kan stellen dat het schone geweten orde en transparantie wil maar is dat wel zo? Voorzeker heeft het geweten bij velen de zin om controle te hebben over het handelen, en vaak gaat de hersenpan ook nog zoeken naar mogelijkheden om controle te hebben over anderen. Hierdoor zijn we beland bij het discours over twee essentiële aspecten

  • a) het morele handelen, wat het praktisch-maken van de abstracte morele wet is en
  • b) deze morele wet zelf.

van Meurs stelt

Het onderscheid tussen deze aspecten is wezenlijk, omdat het illustreert dat het schone geweten enerzijds een individuele taak behelst, maar een taak die tegelijkertijd gerechtvaardigd wordt door en rechtvaardiging moet afleggen aan een universele morele wet. Het is het individu dat het schone geweten heeft, omdat hij zijn handelen smeedt naar de plichten en taken van een wet die groter is dan hijzelf. {Tegen het Schone Geweten}

Maar wie of wat kan er die “Wet” opstellen?

De wet kan van God komen, in de Redelijkheid stoelen, op common sense leunen of simpelweg in de onderbuik huizen: belangrijk is dat het individu tegelijkertijd in haar universaliteit als haar vanzelfsprekendheid gelooft. Het schone geweten staat twijfel toe over het hoe van de verwezenlijking van de morele wet, maar niet over haar bestaansrecht. {Tegen het Schone Geweten}

Kan de wet van de ene mens in evenredigheid even gerechtigd staan of evenwaardig zijn indien die wetten door mensen opgesteld oh zo verschillend kunnen zijn? Welke principes wil die mens opnemen om zijn of haar wetten te stellen? En in welke zin zouden zijn of haar wetten meer gerechtvaardigd zijn dan de wetten van de ander?

Grote vraag is

Welke wetten wil men hanteren?

Alsook

Vanuit welke principes wil men die wetten gaan opstellen of kiezen voor welke wetten?

Vreemd genoeg geeft van Meurs de indruk dat

principes niet wankelbaar zijn. {Tegen het Schone Geweten}

Maar is niet elk geweten zeer wankelbaar? Vertoond de maatschappij niet telkenmale hoe fragiel het geweten wel is?

Is het niet zo dat vele generaties zichzelf morele wetten hebben voorgeschreven, die wel zeer verschillend kunnen zijn? Hoe kijkt men bijvoorbeeld niet tegenaan de relaties tussen mensen onderling? In één generatie kon het misschien totaal okay zijn om meerdere vrouwen te hebben of om met dezelfde sekse diepe liefdesverhoudingen aan te gaan. In een andere generatie kon elke verhouding die buiten het beeld van man-vrouw als echtgenoot-echtgenote ging als taboe beschouwd worden. bij één volk kon iets heel normaal zijn terwijl een andere bevolking dat totaal onverantwoord of immoreel vond (vind).

Klaarblijkelijk wordt in vele gemeenschappen de geest van het morele geweten bepaald hoe de meerderheid er tegenaan ziet en bereid is om de ander hiervoor schouderklopjes te geven.

Men herkent de aanwezigheid van de geest van het schone geweten daar waar al te veel schouderklopjes worden uitgedeeld – aan zichzelf, aan anderen -, als er wordt weggelachen, als er gespot en gehoond wordt, zonder zichzelf te bespotten en honen, het is te herkennen aan een gebrek aan guitigheid, een overdaad aan plechtigheid en serieuze fronzen. {Tegen het Schone Geweten}

schrijft de filosoof.

Opvallend in deze wereld van “overcorrectie” of is het “super correctie” of “over correctheid” is dat men nu zich zodanig wil inspannen om al het mogelijk verkeerd opgevatte uit te sluiten. Dit maakt bijvoorbeeld dat men in musea bordjes met ellenlange beschrijvingen gaat aanplakken omdat korte makkelijke woordjes als “onjuist” of “racistisch” zouden aanzien worden (Kijk bijvoorbeeld naar het Afrika museum in Tervuren). In welke mate wil men daar soms niet het gewone denken of het geweten in een verdomhoekje sturen, met de bedenking dat elke mens wel verkeerd denkt of zelf niet kan differentiëren?

In onze huidige wereld van populisme valt het wel op dat er groeperingen zijn die maar al te graag veralgemenen of karikaturale uitvergrotingen willen naar voor brengen. In de wil om zó “zuiver” te zijn gaan velen niet meer nuchter denken en gaan ze over in overdreven eenrichtingsverkeer waarbij het logisch denken bijna wordt uitgesloten.
Ook zijn er mensen die van het ene uiterste in het andere vervallen, zoals van het overmatig vlees eten over gaan tot enkel groenten eten, maar dan elke vleeseter vies aankijken alsof zij moordenaars zijn, dat terwijl zij nooit eens denken aan mogelijk leed dat zij ook aan de planten zouden kunnen aandoen. Als vegetariër ben ik wel bewust van dat leed aan dat deel van de schepping, maar ben ik ook bewust van de voorzien die er is gemaakt om ons te voeden. Maar daarbij moet ik zoals elke vegetariër zou moeten doen er bewust van zijn dat wij voorzichtig moeten omspringen met alles wat er voor ons te eten valt en mogen wij niet toelaten dat er verspilling zou zijn of onnodig gekortwiekt zou worden.

Van Meurs is ook een vegetariër en zegt over die vegetariërs die zo hevig tekeer gaan tegen vleeseters

Begrijp mij niet verkeerd, ik ben een dierenvriend en vegetariër, maar om jezelf zo buiten de geschiedenis te plaatsen, om vanaf deze morele hoogte het woord van je eigen gelijk te doen donderden over aarde vind ik getuigen van een enorme naïviteit en blindheid voor de historie en contingentie van de eigen moraal. {Tegen het Schone Geweten}

Maar hij waarschuwt ook hen die lelijk kijken naar veganisten of vegetariërs die zoals zo velen ook gebruik maken van vliegtuigen om ergens in een ver exotisch land van de zon te gaan genieten of alles in het werk stellen om ergens ver van het leven te gaan genieten.

Het is een flauw trekje van het platte denken om de inconsistentie van vegetariërs en veganisten te willen aanwijzen (maar je eet wel vis? maar je vliegt wel? maar je gebruikt wel plastic?), toch is deze herinnering aan de ambiguïteit onderliggend aan het schone geweten van grote waarde als een tegengif voor diens universele streven. {Tegen het Schone Geweten}

Waar is dat schone geweten? Wat willen wij wel toelaten op de wereld waar wij willen leven?

Want wie het geweten schoon wil hebben, moet zich onttrekken aan het empirische, opgaan in het universele – maar de vraag is of zo’n haat voor het doorleefde leven niet werkelijk berust op zelfhaat, levensangst, vrees voor het vlees. Een ethiek van het leven kan nooit onbevlekt zijn. {Tegen het Schone Geweten}

Waar wil men met welke ethiek naartoe gaan? en wie wil ofmag bepalen wat ethisch verantwoord is en wat wel of niet mag of mag aanzien worden als moreel aanvaardbaar?

We beleven rumoerige dagen waarin veel van het gereedschap dat ons hielp de wereld te begrijpen plots bot blijkt te zijn. Niet langer voldoen onze concepten, en misschien ook onze ethiek niet, om recht te doen aan de vragen die afgelopen jaar voor ons Europeanen opwierp. {Voorbij tolerantie}

Velen lijken vandaag moeilijkheden te hebben met de normen en waarden, of laten duidelijk merken dat zij er lak aan hebben. Is dat een gevolg van de ontkerstening? Is het een teken aan de wand hoe de mens verder van de Schepper is afgedwaald? Voor velen is Allah een boeman geworden en behoort God tot de oorzaak van al de moeilijkheden die hier op aarde zijn. Zulke ‘gelovigen’ vergeten echter dat het juist onttrekken aan die godheid de oorzaak is van het ‘wild gaan’ van de mens.

Dat de mens gaan worstelen is met milieuvraagstukken of vluchtelingenvraagstukken heeft alles te maken met de verhouding van hem met de schepping. De mens van vandaag heeft zich overmatig op zichzelf gericht waarbij onderlinge solidariteit een vreemde gedachte is geworden of bij sommigen zelfs een vloekwoord. Voor anderen zijn de internationale betrekkingen wel belangrijk geworden maar dan weer ten koste van het menselijke en van respect naar het milieu.

Mijn hoofd mag wel tollen van de vragen die er in opkomen, maar ik geloof dat bij velen juist het probleem ontstaat doordat zij zich te weinig vragen stellen. De jonge filosoof denkt ook dat hert zo ver is gekomen dat wij gezamenlijk voor de moeilijke taak staan om een nieuwe vraaghorizon te ontdekken,

vanuit én voorbij aan het denken zoals dat ons bekend is. {Voorbij tolerantie}

Als men over het geweten spreekt kan men de houding van het wezen naar een ander wezen niet uitsluiten. Tolerantie is een onafscheidelijk element voor het gewetensvolle.

Derrida linkt het begrip van tolerantie aan het christelijke denken, waardoor het niet zo’n neutraal begrip blijkt te zijn als dat het zich voor doet. In het moderne denken, bijvoorbeeld bij Spinoza, vinden we een verdediging van tolerantie vaak juist als onderdeel van een geseculariseerde redelijkheid. Het begrip zou juist voorbij zijn aan het christelijke. Derrida ontkent dit, doordat hij het begrip linkt aan liefdadigheid, in de christelijke zin. Tolerantie is dan een analogie voor het geven van de rijken aan de armen, oftewel een symptoom van een vrij sterke paternalistische relatie. Het probleem is daardoor dat tolerantie een éénzijdige en daardoor ook voorwaardelijke relatie is. De meerderheid bepaalt wie ze tolereert en onder welke voorwaarden. Wie getolereerd wordt, heeft daardoor het gevoel niet gelijkwaardig aan de tolererende partij te zijn. De vraag is daarom voor Derrida of tolerantie niet eigenlijk verhulde discriminatie is, die in werkelijkheid gelijkwaardigheid tegenwerkt. {Voorbij tolerantie}

Wat beweegt de mens en hoe wil de mens staan tegenover de beweegredenen van de ander? In deze wereld die zo doorspekt is met haatgedachten en onverdraagzaamheid moeten diegenen die hun geweten zuiver willen houden op staan en laten zien waar er weer normen en warden kunnen gevonden worden die waard zijn om te leven. Vandaag vinden wij hij wat mensen die geen plaats willen voorzien voor hen die anders denken of zelfs anders spreken. Onverdraagzaamheid is zoals in vorige eeuwen ook wel meer dan eens gebeurde, ook nu weer enorm toegenomen. De ander is de ‘ongeliefde’ of ‘ongewenste’ geworden. Voor de ander willen velen geen plaats vrij houden.

Tegenover tolerantie plaats Derrida daarom zijn concept van onvoorwaardelijke gastvrijheid.

“Pure en onvoorwaardelijke gastvrijheid, gastvrijheid zelf, opent of is bij voorbaat open voor iemand die noch verwacht, noch uitgenodigd is, voor wie er dan ook aankomt als een absoluut onbekende bezoeker, als een nieuwe aankomst, niet identificeerbaar en onvoorzienbaar, kortom, een volledige ander.” (eigen vertaling uit Borradori, 2003, p. 17)

Gastvrijheid als onvoorwaardelijke openheid is voor Derrida het werkelijke ethische ideaal. In Derridas ethiek gaat het namelijk om de relatie met de Ander, die zichzelf volledig als Ander mag behouden. Dat wil zeggen, we zoeken geen gemeenschappelijke grond, maar respecteren elkaar juist daar waar we verschillen. Tolerantie zet stiekem de wet van de heersende meerderheid vooruit en ziet de acceptatie van iedere afwijking van deze wet als een liefdadigheid. {Voorbij tolerantie}

Maar hoe ver wil men gaan “in de liefde”?

Het is een liefde die overwint, een liefde waarin de ander gekend en omarmd wordt. Het is de liefde van de verliefde, die de afstand tot de ander ondragelijk vindt, die de ander de zijne wil maken. Het is het verlangen dat op zoek is naar consumptie van het andere, samensmelting in een roes van genot en nattigheid. Ze ligt hierin dichtbij de lust, die ook streeft naar de vernietiging van het andere als andere opdat het ’t zelfde genot kan worden. Misschien is het daarom niet verbazend dat de pop industrie met zo’n gemak haar dubbele boodschap van liefde en consumptieve erotiek uitstoot. {Het offer van de liefde}

Wil de huidige Europeaan ruimte maken voor onvoorwaardelijk gastvrijheid en zich inzetten om zodanig te gaan leven en eten dat er een natuurlijk evenwicht kan behouden worden in de natuur? Wil men zo ver gaan dat men het consumptiegedrag wil gaan aanpassen om meer evenwicht te krijgen? wil men over gaan naar een liefde die dus respectvol wil en kan zijn waarbij ook de ander anders te laten-zijn hoort? Hoe ver willen wij gaan om onze onze autonomiteit op te geven of ons aan te passen aan nieuwe toestanden? In hoeverre willen wij bepaalde toestanden laten evolueren en in welke mate willen wij reageren op heersende toestanden?

De gele hesjes brengen voor het ogenblik al weken een enorm spoor van vernieling, verontreiniging, destructie, en zorgen er zelfs voor dat de gemeenschap maar ook veel private burgers moeten opdraaien voor de kosten van de vernietiging die zij hebben aangebracht. Meermaals zagen wij ook plunderingen tijdens die betogingen, dat ons doet afvragen waar hun werkelijke beweegreden is en in welke mate zij de politieke verdrukking zien waarover zij spreken. Waar is het geweten van diegenen die tijdens de betoging huizen in brand steken waar mensen in wonen en waar men dan de angst kan zien van vrouw en kinderen die om hulp roepen terwijl de vlammen om hen heen likken?

Men kan gerust tegen de gang van zaken zijn. Men kan gerust tegen regeringen zijn en zijn grieven te kennen geven, maar daarbij mag men zijn boekje niet te buiten gaan en moet men kunnen zien dat het niet om een zuiver egoïsme en hebberigheid gat. Dat is wel wat wij meer en meer de indruk van krijgen.  Wel durven wij toegeven dat tussen die gemeende betogers ook hooligans zullen tussen zitten. Wellustelingen die niets liever doen dan ‘keet schoppen’. Zij kunnen zeker en vast geen toonbeeld zijn van het “geweten van deze maatschappij”. Maar het wordt wel tijd dat deze maatschappij duidelijk har ware gezicht zal gaan tonen en naar de buitenwereld duidelijk zal laten gaan zien hoe het met haar geweten gesteld is.

2 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Kennis en Wijsheid, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Liefde meest krachtige en noodzakelijke component in het leven


Liefde is de meest krachtige en noodzakelijke component in het leven.
Het is zowel geven als ontvangen.
Liefde stelt ons in staat om boven en buiten onszelf te reiken,
om een andere persoon te ervaren en om die persoon toe te laten om ons te ervaren.
Het is het hulpmiddel waarmee we de hoogste werkelijkheid leren kennen – God.
Onderzoek het liefdesaspect van je liefde.
Vraag jezelf af:
Wat is mijn vermogen om van iemand anders te houden?
Heb ik problemen met geven?
Ben ik gierig of egoïstisch?
Is het moeilijk voor mij om iemand anders in mijn leven te laten?
Ben ik bang voor mijn kwetsbaarheid,
voor opengaan en me te bezeren

Engelse versie / English version: Love the single most powerful and necessary component in life

3 Comments

Filed under Aanhalingen of Citaten, Activisme & Vredeswerk, Bezinningsteksten, Levensstijl, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Handel zuiver en omhels eenvoud met weinig verlangens


Handel zuiver, omhels eenvoud,
mijdt egoïsme, heb weinig verlangens.
Lao Tse


Deutsch: Laotse

Laotse (Photo credit: Wikipedia)

1 Comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Bezinningsteksten, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings