Category Archives: Vragen van lezers

Uitnodiging tot het nieuwsplatform dat een kijk brengt op de wereld

Beste lezer,

Er is tegenwoordig zoveel nieuws – en te veel stemmen – die om uw aandacht strijden.

Weet u dat wij een site aanbieden waar wij nieuws uit de hele wereld presenteren en er geen moeite mee hebben om dieper in te gaan op bepaalde facetten van feiten die iedereen zou moeten weten of aandacht zouden moeten krijgen (volgens ons) .

Some view on the World” doet precies dat wat de titel van de website heet. Het wenst een journaal of dagboek voor u zijn en brengt een kijk op het wereldgebeuren te brengen. Het biedt onbevooroordeeld nieuws en perspectief om u goed geïnformeerd en vermaakt te houden.

U zal daar naast algemene persoverzichten, artikels kunnen vinden die zich beramen over milieuzaken en er dieper op ingaan hoe wij als mens onze verantwoordelijkheid moeten nemen, niet alleen op ethisch en politiek vlak, maar hoe wij tegenover andere levende wezens ons moeten gedragen en de natuur of wereld respecteren. Naar het respect naar andere wezens toe komt de rassendiscriminatie op de voorgrond, maar ook hoe wij in het westen soms vreemd kijken naar andere culturen. Wij geloven dat een beter leren kennen van andere culturen en godsdiensten kan bijdragen to het beter begrijpen en aanvaarden van “dat anders zijn van die mensen”. In de huidige maatschappij wordt er niet zo graag over godsdienst of religie gepraat, maar op “Some View on the World” gaan wij dat onderwerp zeker niet uit de weg, en vinden wij het zelfs belangrijk om over God en gebod te praten.

Zoals op deze overzichtssite geloven wij dat het belangrijk is om uiteenlopende stemmen aan het woord te laten. Daarom kan u bij die kijk op de wereld berichten vinden van verscheidene kranten en schrijvers uit allerlei richtingen of verschillende politieke stromingen.

Graag willen wij u vandaag verzoeken ook op die website eens uw ogen te laten vallen, het een bezoekje te brengen en (wie weet) u er ook op in te schrijven om dagelijks gratis nieuws in uw brievenbus te ontvangen.

Van ganser harte welkom!

1 Comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Culturele aangelegenheden, Ecologische aangelegenheden, Geschiedenis, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Vragen van lezers, Wereld aangelegenheden

Van waar halen bepaalde gelovigen dat Paulus de Wet (van Mozes) dood verklaarde

Als wij bepaalde Christenen maar ook sommige moslim zouden moeten geloven, zou de apostel Paulus de Thora dood verklaard hebben, wat zeer vreemd is want Paulus als Farizeeër (Saul) was juist een zeer devote Jood.

In “Typdenken over … Reacties op Islam” geeft de blogster Mariam dat ook aan. Maar nergens geeft zij de mogelijkheid aan lezers hierop te reageren of vragen te stellen. Dat valt wel meer voor bij Trinitariërs, eerder dan bij Moslims.

Als zij schrijft

We bekeken zelfs foto’s in de godsdienstles – zelfs aan het seminarie, als ik me goed herinner – over de mooie gebedshouding van de Muslim tijdens zijn smeekbede.

krijg ik de indruk dat zij uit een Trinitarisch midden komt en dat zij zelfs er aan gedacht had zich meer op het geestelijke te richten, doordat zij naar het seminarie  (een instelling of universiteit voor de opleiding van geestelijken) is gegaan. Ik vermoed dat het daar om de Rooms Katholieke Kerk gaat.

Ik vraag mij ook af waarom zij niet eerder tot de Niet-trinitarische groeperingen is overgegaan in de Christenheid in plaats van het Christendom volledig de rug toe te keren en over te gaan tot het Islamitisch geloof.

Zij schrijft

gek genoeg ging ik dankzij de Islam ook inzien dat God in die àndere Openbaringen niets anders had gezegd… Wel hadden mensen hun eigen visie gewoon in Zijn teksten verwerkt, hun beeld van Hem vernauwd tot wat hen het beste lag, om te ontsnappen aan regels die ze te lastig vonden (Zoals Paulus, die besloot dat hij de Wet (van Mozes) gewoon dood verklaarde aangezien hij anders, omwille van die wet, een zondaar was … terwijl Jezus nochtans duidelijk heeft gezegd dat hij die Wet kwam bevestigen!). {Typdenken over … Reacties op Islam}

Dat doet mij toch afvragen waar zij zoiets vandaan haalt dat de apostel Paulus de Wet zou verworpen hebben, of dat hijzelf zo maar de regels van God zou veranderd hebben. De reden die zij opgeeft, lijkt me ook zeer vreemd. Natuurlijk wist Paulus dat ook hij, zoals de meeste mensen, een zondaar was en dat hij zelfs lange tijd zijn zonden probeerde te verbergen. Ook was hij er van bewust dat hij onterecht de volgers van de Nazareen Jeshua (Jezus Christus), zwart gemaakt en vervolgd had. Maar daar had hij spijt over betuigd.

De ergste beschuldiging die bepaalde Christenen en Moslims aan Paulus toe schrijven is dat hij de Drie-eenheid zou geprezen hebben. Nooit, maar nooit te immer heeft Paulus zulk een wandaad gedaan. Nooit heeft hij mensen die andere goden aanbaden dan zijn Ene Ware God, tot zijn geloofsgemeenschap laten toe treden. Formeel was hij met al de andere apostelen dat zij die deel wensten uit te maken van de groepering De Weg, de God der Joden moesten aanbidden. En Die God is de God van Jezus, de God van Abraham en de God van Mozes, welke een Enige God is en geen drievoudige of drie-enige, zoals zo velen beweren.

Die Christenen die beweren dat Paulus leerde de Drie-eenheid te aanbidden hebben het helemaal mis en kunnen die leerstelling niet staven met Bijbelse teksten.

Graag had ik te weten gekomen waar zulke stellingnames vandaan kwamen zoals Mariam aanhaalt

Destijds was het gelukt om de Drievuldigheid erdoor te drukken, de leer van Paulus die Jezus niet had gekend, en die dan nog eens werd aangepast aan wat de zonnevereerder Constantijn oplegde via het concilie van Nicea. {Typdenken over … Reacties op Islam}

Verder schrijft zij verder ook

Eeuwenlang werd het argument aangevoerd dat de Trinitaire Christenen veel meer de theologie van Paulus dan de leer van Jezus volgen. Deze beschuldiging kan moeilijk worden ontkend, aangezien Jezus de Wet van het Oude Testament onderwees, terwijl Paulus geloofsmysteries onderrichtte, waarbij hij de Wet – waarvoor de Profeten hebben geleden en zich hebben opgeofferd om die over te brengen – verloochende. {De theologie van Paulus}

Vanwaar haalt zij dat Paulus de Wet verloochende, terwijl hij zich er altijd strikt aan gehouden had.

Dat Paulus zich meer zou geconcentreerd hebben op Jezus zijn dood, is mij ook wel een vraagteken, maar als dit zo mocht wezen, hoeft dit niet iets negatiefs te zijn of te betekenen dat de Wet van geen tel meer zou zijn.

Zij haalt ook Lehman aan die het als volgt, verwoordde:

“Het enige wat Paulus belangrijk vindt, is de dood van de Jood Jezus, die alle hoop op een bevrijding door een Messias teniet deed. Hij maakt van de falende joodse Messias de zegevierende Christus, hij maakt de dode levend en van de Mensenzoon maakt hij de zoon van God.” {Lehmann, Johannes pag. 125-6}

Verder beweert zij ook dat

Meer dan enkele geleerden beschouwen Paulus als de belangrijkste bederver van het apostolische Christendom en van de leer van Jezus.

“Wat Paulus als ‘Christendom’ verkondigde was pure ketterij, die niet kon gebaseerd zijn op het Joodse of Esseense geloof, noch op de leer van Rabbi Jezus. Maar, zoals Schonfield zegt:

‘De ketterij van Paulus werd de fundering van het orthodoxe Christendom en de legitieme Kerk werd als ketters verloochend’.” {Lehmann, Johannes pag. 128}

Het mag wel gezegd worden dat de Apostel Paulus de weg opende voor goyim om ook toe te treden tot de groep van Jezus-volgers. Maar het is totaal verkeerd te denken dat Paulus daar iets zou gedaan hebben wat de Rabbijn Jezus nooit heeft gedaan of ook zou hebben geweigerd te doen. {De theologie van Paulus}

Dat bij de uitbreiding van de verlossingsbelofte van God tot de heidenen, hij de Wet van Mozes zou afgeschaft hebben is een brug te ver.

Ook dat Paulus de directe toegang tot God voorkwam door bemiddelaars in te voeren [Lehmann, Johannes pag. 134]} is een opvatting die geen steek houdt en Schriftuurlijk niet kan bewezen worden. Zo ook dat Paulus een totaal nieuwe godsdienst zou gecreëerd hebben is onterecht. ^[(Weiss, Johannes. 1909. “Paul and Jesus”. (vertaald naar het Engels door Rev. H. J. Chaytor). London and New York: Harper and Brothers. pag. 130.]

Paulus legt juist bloot wat Jezus ook duidelijk wenste te maken, dat alle zondaars, dus ook niet-Joden tot God kunnen komen. Maar hij legt het in het kamp van ieder individu. Elkeen is namelijk volgens hem verantwoordelijk voor de eigen keuzes. Ieder mens moet er zelf toe komen om ‘te keren’ of ‘zijn oude persoonlijkheid’ opzij te zetten. Nergens geeft Paulus aan dat zij ‘De Wet’ opzij zouden moeten zetten. Integendeel laat hij verstaan dat het fijn zou zijn als mensen Jezus aanvaarden als de gezondene van God en als hun bemiddelaar bij God, maar zodoende zich dan ook zouden houden aan de leerstellingen van die leermeester en zijn God.

++

Aanvullende lezing

  1. Christenen
  2. Een Drievoudige God of simpelweg een éénvoudige God
  3. Drie-eenheid
  4. Drie-eenheid – God de zoon of Zoon van God
  5. Heeft men bewijs nodig?
  6. Gods vergeten Woord 20 Volk van het Boek 3 Voorbeelden in het Nieuwe Testament
  7. Overdenking: De verrezen Christus in het leven van Paulus
  8. Bijbels geloof en heidense filosofie
  9. Zonder de wet van Mozes zélf weten wat goed en wat kwaad is
  10. Als de tijd ten einde loopt …… Vragen naar het goede
  11. Fundamenten van het Geloof 8 De dood. Gods vonnis over de zonde
  12. Als de tijd ten einde loopt …… Slechts een klein deel gered
  13. Gods vergeten Woord 4 Verloren Wetboek 3 Vroege afdwalingen en de ‘Constantinische’ omwenteling
  14. Hoeft men Jood te zijn of niet om waardige volgeling van Jezus Christus te zijn 3 De Weg – een Joodse sekte
  15. Hoeft men Jood te zijn of niet om waardige volgeling van Jezus Christus te zijn 4 Trinitariërs en Niet-trinitariërs

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Vragen van lezers

If the Bible tells us not to lean upon our own understanding, are preachers, and Bible professors, leaning upon the theirs’?

In our world, there are lots of people who consider themselves the only appropriate people to talk about the Bible, because they have studied at the university of theology and/or philosophy. The clergy with their priests and pastors in a variety of denominations all try to convince those coming into their church, that their church is the only true one.

Though we can find lots of denominations in Christendom, of which there are many where the clergy are not exactly behaving like Christ Jesus instructed. In Why there are so many denominations in Christendom we tried to give a short answer to a question many times posed. What is striking about many denominations in Christianity (or better: in Christendom) is that often not much attention is paid to the biblical texts. It is as if the Bible is only a small faits divers within religion.

The absence or minimisation of biblical content means that by paying more attention to human doctrines, more conflicts have also arisen, leading to splits in groups and thus to the emergence of multiple denominations.

So the question may be asked, why is it that the clergy of these denominations do not resort to the Book of Books, which can indeed give them the best information and teachings?

At the question:

If the Bible tells us not to lean upon our own understanding, are preachers, and Bible professors, leaning upon the theirs’?

We think that is the whole problem in Christendom, people leaning upon their own understanding, following more the philosophical and theoretical theologian writings of human beings instead of going by what is written black on white in the Holy Scriptures.

Profile photo for D. Paul Walker D. Paul Walker, An Elder with many years in the faith, writes

Many reject the teaching of the Bible based on their own faulty belief such as that something is impossible when the Bible says there is nothing impossible for God.

According to Theodore Tsistinas

the understanding of the bible is plain to those who read it with the purpose of not challenging it. That’s why the language has been changed from time to time because people wanted their own opinion to be expressed. The entire bible is the history of the people of God from the Jews to the Christians. There is one god spoken of in the bible. Its people and their personal interpretation that has challenge the understanding spoken very clearly in scripture. But then stupid is what stupid does and the mass of humanity would rather listen to the opinions of men rather that the wisdom of God.

Michael Ballai writes

There’s a certain amount of, hopefully, Biblical understanding that a student of the Bible can readily bring to a given text of scripture or how the Bible explains an appropriate worldview. I know stuff after more than three decades that are bedrock to the Bible and I have no intention of putting my personal two cents in on what God says.I revisit passages regularly and seek to consider them afresh each time because I know there is more in there than I have seen previously. People who are lazy simply deprive themselves of the depth of treasure.God is perfectly ok with how an individual preacher chooses to explain something in their own style as long as it doesn’t get in the way of the message.A preacher is called to cut it straight. It lines up with God’s understanding. The reason we do it is to tell it according to the way God sees it. And that is how God wants to sanctify us in getting us to line up our understanding with Him.

Scott Bissell sees one of the difficulties in what we think is a major issue in many churches, namely when they quote half a verse, or as we would add, take just part of a verse and use it out of context. In case people would check more what is taught at their church with was is written in the Bible, more people would grow closer to a unity of Bible-reading people.We may not forget that the attitude to the Bible is of paramount importance.Robert Hoge reacts to this by writing

Scripture is subject to endless interpretation, some of which is purely tendentious. I recently got a comment from someone who was gushing over the Bible as the greatest collection of symbolism in the world, or something to that effect. My own principle when reading and teaching the Bible comes out of a book I read long ago but no longer own:“When the literal meaning makes sense, seek no other meaning.”Not only does this save a lot of effort, it also ensures that we don’t add or take away anything. Rev. 22:18–19 says,“18 I warn every one who hears the words of the prophecy of this book: if any one adds to them, God will add to him the plagues described in this book,19 and if any one takes away from the words of the book of this prophecy, God will take away his share in the tree of life and in the holy city, which are described in this book.”For all I’m concerned, these last words of the Bible apply to the whole of the Bible, not just to its last book, Revelation.

That warning may make it very difficult to teachers of the Word of God, preachers and/or pastors, having them to be very careful what they say and how they say it. They always should control if their teaching is in accordance with the teaching of the Bible.For those who read the Scriptures, there is the danger that they got into the trap of their church to which they belong and that they cannot do away of their own indoctrinations or doctrines of their own church. They are so used to think in the same way as their church teaches that it has become very difficult to read the words like they are written in the Bible. For example when there is written in the bible about Jesus “the son of God“, many read “god the son“, which is something totally different from what there is written and from what God said on several occasions when He declared Jesus to be His only begotten beloved son.According Michael Abernathy

most people approach the Scripture with a certain bias. Before they even open their Bible, they have creeds and denominational positions that they force upon a text. On the other hand, most of the preachers I know spend a great deal of time searching the Scripture and praying for God’s enlightenment. Yes, they use their minds to help them understand what God has written. But anyone who says they don’t do that is either lying or deluded.

Profile photo for Matthew HeadyMatthew Heady likes to extend the above question and asks

Does not everyone, including the questioner “lean” on others? Why restrict the question to just preachers and professors?What the biblical teaching refers to is not facts and conclusions which are known to or drawn from the minds of humans. The biblical teaching refers to how a person is actually informed about the Triune God of the Bible.

Here in his answer already gives a big sign of how he himself fell for the human doctrinal teaching, because in the Bible there is no such information on a Trinity, though there is a clear teaching we may have no other gods than the Divine Creator God, Who is a Singular eternal (= having no birth + no death) all-knowing Spirit Being Who is the Almighty God above all gods.Heady continues

There is nothing a sinful human being with a corrupt (and limited) understanding and reason of all things may do. There is not any thought, word, or action, that will allow a person to recognize the Triune God, they may only realize that a god is, but not the Triune God.

People when willing to give their full attention to the Words of the Bible, shall come to see clear and understand that there is no such thing to worship as a three-headed god. There may be many gods in the world but people should only keep to that Only One True God God of gods of the Bible, Jehovah, Who is the God of Israel.

It is this knowledge of God, revealed in His Word, the Holy Scriptures, that is what a person must “lean” on. Not the thought and practices of humans. They will get us nowhere. Our minds come into play after we are gifted by faith in Christ and are then able to properly understand and explain to others Biblical teaching and practices.

writes Matthew Heady.

+

Continues with: Should church members question preachers about the doctrine that is not in the Holy Bible?

Preceding

Confrontation by people telling lies to force others to avoid the targetted groups

Daring to speak in multicultural environment

Many opportunities given by God

Christian denominations as pots in the desert

Having to learn and benefit from other Christian denominations

Preaching as Public Speaking

Maybe it is About Me

Hitler and Christianity: Some Trends in Interpretation

++MAKE SURE OF ALL THINGS

Additional reading

  1. A world with or without religion
  2. Science, belief, denial and visibility 2
  3. People Seeking for God 2 Human interpretations
  4. Being Religious and Spiritual 7 Transcendence to become one
  5. Approachers of ideas around gods, philosophers and theologians
  6. Digging in words, theories and artefacts
  7. Catholicism, Anabaptism and Crisis of Christianity
  8. Protestant denominations of the Low Countries and Abraham Kuyper
  9. Counterfeit Gospels
  10. Ye are all the children of God by faith in Christ Jesus. Galatians 3:26
  11. Religious people and painful absence of spring of living water
  12. Denominationalism exists because?
  13. Why the church keeps losing it’s grounds.
  14. Why there are so many denominations in Christendom
  15. Tri-union gods and Pagan, Christian, Muslim and Jewish views on the Creator God
  16. Reading to grow and to become wise concerning the most important thing in life 1 Times of reading
  17. Literalist and non-literalist views
  18. From Bibles and other religious writings and those who witness for Jehovah
  19. Exceptionalism and Restricting Laws
  20. 2013 Lifestyle, religiously and spiritualy
  21. Pastoral discipline and dissent from papal teaching
  22. Not true or True Catholicism and True Islam
  23. Good or bad preacher
  24. Many churches
  25. Religion and believers #7 Independent and organised form of existence of a religion
  26. Looking for a biblically sound church
  27. In all circumstances preaching Christ
  28. You Are The Truth
  29. The Most Appropriate teacher and Scoffers in our contemporary age
  30. From those preaching the Gospel and Baptism in Jesus name
  31. A Book to trust #1 Background book for debate
  32. Challenging claim 1 Whose word
  33. Divine revelation mediated by Moshe and other selected people
  34. Vital importance of reading and following the Kitvei Hakodesh
  35. Reading to grow and to become wise concerning the most important thing in life 1 Times of reading
  36. One of the most important Truths
  37. Bible Inspired Word of God
  38. Everything from the Bible is useful for humans
  39. Importance to read the Bible regularly and gain understanding
  40. Bible exceptional Book of books where nothing can be taken away or added
  41. Bible in the first place #1/3
  42. Where to learn the truth
  43. Lovers of God, seekers and lovers of truth
  44. Engaging the culture without losing the gospel
  45. By the closing down of the Association for Biblestudy
  46. Challenging claim 4 Inspired by God 3 Self-consistent Word of God
  47. Different wineskins
  48. Manifests for believers #5 Christian Union
  49. The Bible: is it contradictory?
  50. Those willing to tarnish
  51. Follower of Jesus part of a cult or a Christian
  52. Those who call the Christadelphians a cult
  53. Christadelphians or Messianic Christians or Messianic Jews
  54. Jeshuaists, Carrying the name of Christ
  55. About Three-in-Ten U.S. Adults Are Now Religiously Unaffiliated
  56. When there is secrecy involved

+++

WILL RESEARCH SHIPWRECK YOUR FAITH

Related

  1. What is faith and is it the only thing required
  2. What Do We Mean by the Word Christian?
  3. Variations of Christianity
  4. Religious Population Is Growing
  5. The Problem with Christianity
  6. One Body
  7. TRUTH – I believe that God’s greatest disappointment in the Christian Church is our lack of solid unity
  8. Catechesis 101 | Church: Did Jesus intend one Church or many denominations?
  9. Which Church Would Jesus Choose?
  10. A Call for Unity
  11. Unity
  12. This is Church Unity?
  13. Simple Difference
  14. About the different denominations
  15. Division Among Christians
  16. From One Religion To Another
  17. Christian denominations (sects)
  18. Denominations 2 We are divided on the question of authority
  19. Denominations 3 It seems there are some Catholics who feel free to discard the teachings of their Church when they conflict with their lifestyle.
  20. Denominations Part 3.
  21. Denominations part 4
  22. Denomination’s 5..Jehovah’s Witnesses.
  23. The Difference in Denominations
  24. Are Different Denominations Okay?
  25. Do Denominations Divide Us?
  26. Are denominational differences a blot on the church?
  27. Does Denominationalism Blind You to the Truth?
  28. Denominational ABC’s: Advantages, Burdens and Controls (Part One)
  29. Putting Denominational Disagreements in Perspective for the World and the Church
  30. Denominational Dialogue
  31. Denominations Losing Internal Influence
  32. Bethel, the BGC, and the Decline of Denominational Financial Support for Christian Higher Education
  33. We’re All Heretics Now
  34. Roger Olson on Denominations and Christian Unity
  35. Faith/Belief
  36. Is religious faith madness?
  37. Declining Denominational Support for Evangelical Colleges?
  38. Charlottesville and storms
  39. thoughts on the death of the Church
  40. By What Authority? – A Non-Denominational Response
  41. Rethinking Scripture
  42. Please don’t call me a Christian
  43. Why My Family Is Changing Churches (and Denominations)
  44. Are Pastors Lying to You?
  45. There are many Trinities!
  46. Christianity vs. Catholicism
  47. Baptists, Catholics, and the Protestants
  48. Are you a “hypenated-Christian”?
  49. Embrace diversity by embracing tribalism. It’s okay to be different
  50. Being Religious Is Not The Way
  51. Deceived
  52. Can Christians now remain in the Methodist Church?
  53. Why are there so many splits in the Presbyterian Church? Here’s an Explanation
  54. Self Deception Part III – Wolves Among Us
  55. On the Intersection of Differences and Unity in the Body of Christ
  56. Throwing Away The Wrong Thing
  57. Christianize Christianity (6)
  58. Isolation of the Church
  59. My church History (Part 2)
  60. Is There Life After Leaving Church?
  61. If I Were Starting A Denomination From Scratch
  62. Nuanced beliefs
  63. Many Christians Are Known for What They Are Against…Unfortunately
  64. The Holy Struggle
  65. Brand Ambassador or Christ’s Ambassador?
  66. Can I attend an InterVarsity Christian Fellowship instead of a church while at college?
  67. What Does It Mean To Be Non-Denominational?
  68. Am I angry at Christianity?
  69. Letter to a Friend (2o3)
  70. How to Avoid Being a Lazy, Arrogant Christian
  71. After I was lost in sin, I was lost in church…
  72. Experiencing More of the Church
  73. I Am Not A Denomination – Episode #101
  74. Can you find your religious practices in the Bible?
  75. How Many Gods?
  76. Swiss Cheese Theology
  77. Unity (Ephesians 4:1-10)
  78. On belongingSo whose right?
  79. Warning! Get Out of Her – My People!
  80. The American Gospel

4 Comments

Filed under Questions asked, Religious affairs, Vragen van lezers

Een Bijbels antwoord op uw vraag: Wordt iedereen behouden

VRAAG: In 2 Pet. 3:9 staat dat God “niet wil, dat sommigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen”. Betekent dit nu dat uiteindelijk iedereen behouden wordt?

ANTWOORD: Je hoort dit vers soms zo uitleggen, maar dat zou botsen met de nadruk die de Bijbel voortdurend legt op onze verantwoordelijkheid om te reageren op Gods oproep tot bekering. Je moet zo’n vers niet los maken van het verband waarin het staat. Wat Petrus hier uitlegt is, dat God iedereen de gelegenheid geeft tot bekering te komen, d.w.z. dat Hij iedereen daarvoor voldoende tijd gunt. Want dat is het onderwerp hier. Hij waarschuwt zijn lezers dat er mensen zullen komen die zullen zeggen:

‘Waar blijft (Jezus) nu? Hij had toch beloofd te komen? De generatie vóór ons is al gestorven, maar alles is nog steeds zoals het sinds het begin van de schepping geweest is’ (vs 4).

Het is in dat verband dat Hij uitlegt dat we het uitblijven van de wederkomst moeten zien als een vorm van genade, omdat God op deze manier meer mensen de gelegenheid geeft tot bekering te komen:

De Heer is niet traag met het nakomen van zijn belofte, zoals sommigen menen; hij heeft alleen maar geduld met u, omdat hij wil dat iedereen tot inkeer komt en niemand verloren gaat (vs 9).

Hij geeft zo iedereen de gelegenheid zich te bekeren, maar dat moeten ze dan wel doen, anders gaan ze toch verloren. Weliswaar kunnen we onze eigen behoudenis niet zelf bewerken, maar we moeten wel tot bekering komen en voortdurend ijverig bezig zijn met zoeken naar de ‘enge poort’, waar de meesten echter toch niet zullen binnengaan.
Want dat beeld gebruikte Jezus juist in zijn antwoord op een vraag of er maar weinigen zouden worden gered (bijv. Luc. 13:23) En bij Lucas laat Hij daar op volgen:

Als de heer des huizes eenmaal is opgestaan en de deur heeft gesloten, en jullie staan buiten op de deur te kloppen en roepen:

“Heer, doe open voor ons!”, dan zal hij antwoorden: “Ik ken jullie niet, waar komen jullie vandaan? (vs 25).

We moeten dus constateren dat Petrus er met bovenstaande woorden juist eerder op wijst dat niet iedereen wordt behouden.

Leave a comment

Filed under Aanhalingen uit Heilige Geschriften, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Vragen van lezers

Regelmatig keek men uit naar een einde van de coronacrisis

Wie had er ooit gedacht dat de gehele wereld zo in de ban zou genomen worden door een virus?

In 2019 verspreide het virus zo ongelofelijk snel dat geen enkel land er in sloeg om het kwalijk beestje buiten haar grenzen te houden.

Sem Jansen van ITHINK keek naar de kaart die in het artikel van dagblad Trouw was gepubliceerd, en zag dat de vaccinatie volgens hem tijdig was begonnen in alle Europese landen, met uitzondering van Bosnië en Herzegovina, Montenegro, Kosovo, Albanië, Noord-Macedonië, Albanië, Oekraïne en Nederland. Terecht stelde hij de vraag:

Waarom staat ons land met een sterke economie en een ontwikkeld gezondheidszorgsysteem tussen deze arme landen? Waarom werden de prioriteiten in de Europese Unie op deze manier bepaald en waarom werd ons kleine land pas aan het einde meegenomen? Zou Nederland als rijk land met een goed functionerende gezondheidszorg niet voorop moeten lopen? {Waarom is het coronabeleid in Nederland een mislukking?}

Maar het lag niet aan de Europese Unie, maar wel aan het Nederlands beleid en de eigenzinnigheid plus egoïstische houding van een heel groep Nederlanders die vonden dat een vaccinatie, mondmaskers en sociale afstand een inbreuk op hun vrijheid zou zijn.

Toen het bovenstaande artikel werd geschreven viel het al op dat de weerstand tegen vaccinaties  goed zichtbaar was, in dat veertig procent van de Nederlandse bevolking zich volgens diverse enquêtes niet tegen COVID-19 wil laten vaccineren. De anti-vaccinatie lui brachten allerlei valse berichten in de wereld en beweerden dat er al gevallen bekend waren waarbij mensen zogezegd stierven nadat het vaccin van Pfizer werd ingespoten. Hierbij keken zij niet naar de achterliggende gronden waarom die personen wel zouden zijn overleden, ook indien er geen corona vaccin zou gegeven zijn.

Uiterst rechts in Nederland deed er alles aan om de anti-vacers voor hen te winnen om zo ook een scheiding van Nederland uit de Europese Unie te verkrijgen. Geert Wilders verzocht nogmaals voor een Nexit. Hij sloeg er in veel Nederlanders te doen geloven:

Als ons land onafhankelijk kan worden van de Europese Unie, of in ieder geval een beleid in deze richting kan voeren na de verkiezingen in maart, zal er hoogstwaarschijnlijk veel ten goede in ons leven veranderen. {Waarom is het coronabeleid in Nederland een mislukking?}

Anderen hoopten al in mei klaar te zijn met de hele zaak en vrijheid te zien voor iedereen, als de vaccinatie goed en wel op gang zouden komen.

Want in mei gaat natuurlijk alles weer open. De maand van de bevrijding. Toch meneer de president? Want zeg nou zelf, u bent er toch ook klaar mee? {Wanneer vechten zinloos lijkt.}

De Belgische regering deed de mensen graag geloven dat in Vlaanderen alles naar wens verliep, al hoewel dat het erbarmelijk traag verliep en bepaalde groeperingen er in slaagden massa’s mensen op de been te krijgen om te protesteren tegen de corona maatregelen en vaccinaties. Bij die bijeenkomsten vernietigden zij ook de mooie natuur rond Ter Kameren. Zij die opriepen tot burgerlijke ongehoorzaamheid konden hun slag gedeeltelijk slaan en verkregen aanwinst naargelang de covid periode langer begon te duren. In plaats dat mensen zouden inzien dat hoe vlugger iedereen gevaccineerd zou zijn, hoe vlugger dat wij terug meer vrijheden zouden hebben.

Opvallend in Nederland is dat heel wat conservatieve christenen zich verzetten tegen vaccinatieschema’s omdat zij vinden dat alles moet verlopen zoals God het wil. Erg genoeg zijn er dan ook heel wat Nederlandse kerken die hun deuren langer open hebben gehouden voor hun gemeenschap dan echt gezond was. Hans Maat zag er geen graten in om kerkgemeenschappen verder samen te laten komen. Volgens hem waren de Nederlandse burgers wel braaf genoeg en vond hij dat ze de maatregelen heel zorgvuldig navolgden. Vanuit België hadden wij echter niet de indruk. Ook riep hij de mensen op om te

” blijven proberen om de maximale ruimte te benutten die ons gegeven is om kerk te kunnen zijn.”

Nederland was een van de drie Europese landen waar sommigen dachten verder immuniteit op te bouwen door alles zijn gang te laten gaan. Ook in België konden wij momenten vinden waarbij bepaalde mensen op straat kwamen in de avond om te applaudisseren voor de zorgverstrekkers, terwijl ze de rest van de dag zich niets aantrokken van de coronamaatregelen en er zelfs tegen in gingen.

Velen zagen niet in welk een leed er werd bezorgd aan mensen met auto-immuunziekten en aan diegenen die normaal operaties moesten ondergaan die nu moesten worden uitgesteld omdat er geen plaats in de intensieve zorgen was omdat coronapatiënten die innamen en zorg opeisten.

Zulk een spuitje, waarvan weinig te voelen is, zou zo veel mensen uit het ziekenhuis kunnen houden en dan zouden er meer kunnen schrijven of zeggen:

Voor mensen die zich op het snijpunt bevinden van hypochondrie, berusting en het ontbreken van een medisch dossier, is zo’n vaccinatie een buitenkans. Dan loop je daar naar buiten, meteen het zonnetje los op je bolletje, in een boom zingt een kwikstaartje ‘korte broek! korte broek!’, om je heen louter glimlachende lieden, en het enige wat bij jou opkomt, is: voel ik iets? Je stapt in je auto en rijdt naar huis, raampje naar beneden, de radio neuriet, en het enige wat bij jou opkomt, is: voel ik iets? En zo gaat dat maar door. Je werkt en rommelt, en kookt en eet, en wast en plast, en ruimt op en gaat — eindelijk — onderuit op de bank, en het enige wat bij jou opkomt, is: voel ik iets?

Niks.

Je maakt je danig zorgen. Je voelt niks — er zal toch niks zijn, zeker? Want zo gaat het immers meestal: je voelt niks, en bàm!, je bent dood. Of erger.

En dan, na urenlange kwellingen, komt eindelijk de verlossing: een piepklein pijntje in je schouder. Dankbaar zijg je neder. Gelukkig heb je geen kunstschouders. {Schouders}

Verder zijn er mensen die vinden dat er een voortdurende ontkenning is door de WHO, volksgezondheidsinstanties en regeringen van wetenschappelijk gefundeerd bewijs over hoe de nu al rampzalige wereldwijde en individuele gevolgen van deze pandemie kunnen worden beperkt. Terwijl een aantal artsen nu hun uiterste best doet om de zeer succesvolle vroegtijdige behandeling met multidrugs breed toegankelijk te maken, denken zij hun steentje bij te dragen aan het analyseren van de epidemiologische en gezondheidsgevolgen van de lopende massale vaccinatiecampagnes en willen zij – in zogenaamde transparantie – hun inzichten met het bredere publiek delen. Volgens hen weten al te goed weten verschillende wetenschappers die de evolutiebiologie en de genetische/ moleculaire epidemiologie van deze pandemie bestuderen, dat deze pandemie nog helemaal niet voorbij is en dat het wereldwijde gezondheidsrisico dat varianten met zich meebrengen zeer aanzienlijk is. Zij stellen dan ook de vraag

Waarom zwijgen zij dan? {Why the ongoing mass vaccination experiment drives a rapid evolutionary response of SARS-CoV-2}

Zij vinden dat:

Het uitvoeren van een massaal vaccinatie-experiment op wereldschaal zonder inzicht in de mechanismen die ten grondslag liggen aan virale ontsnapping aan door vaccinatie gemedieerde selectiedruk is niet alleen een kolossale wetenschappelijke blunder, maar in de eerste plaats volstrekt onverantwoord vanuit het oogpunt van individuele en volksgezondheidsethiek. {Why the ongoing mass vaccination experiment drives a rapid evolutionary response of SARS-CoV-2}

 

Wij moeten inzien dat

Als massavaccinatie de gevaccineerde bevolking in staat stelt S-gerichte immuunselectiedruk uit te oefenen, moet de waarschijnlijkheid dat de huidige Covid-19-vaccins de pandemie onder controle kunnen houden, ernstig in twijfel worden getrokken, aangezien reeds is aangetoond dat de adaptieve evolutie van Sars-CoV-2-varianten samenvalt met epidemische opflakkeringen in verschillende delen van de wereld. {Why the ongoing mass vaccination experiment drives a rapid evolutionary response of SARS-CoV-2}

Zij die boven de 65 zijn in België krijgen een van dezer dagen een uitnodiging voor hun 3de spuitje. Benieuwd te zien hoe Nederlanders en Fransen op zulk een uitnodiging zullen kijken.

Aangezien bekend is dat sommige bronnen van selectieve druk op populatieniveau vatbaar zijn voor menselijke interventie, is er dringend behoefte aan systematische genoomsequencing van circulerende varianten bij gevaccineerden, aangezien dit ons ondubbelzinnig bewijs zou opleveren over de vraag of massale vaccinatiecampagnes een populatie in staat stellen immuungemedieerde selectieve druk uit te oefenen op kritieke functionele kenmerken van Sars-CoV-2, zoals virulentie, overdraagbaarheid en nAb-resistentie. {Why the ongoing mass vaccination experiment drives a rapid evolutionary response of SARS-CoV-2}

Sommigen vinden ook dat

Resistentie tegen Covid-19-vaccins zal de infectiedruk alleen maar verhogen en daardoor de kans vergroten dat niet-gevaccineerde personen de ziekte van Covid-19 oplopen. {Why the ongoing mass vaccination experiment drives a rapid evolutionary response of SARS-CoV-2}

Men mag dan niet vergeten dat indien heel de bevolking zou gevaccineerd zijn er een duidelijke barrière is voor de ziekte om zich verder te verspreiden en als er dan nog varianten zouden optreden dat deze dan misschien zullen moeten erkend worden als aanverwanten van andere jaarlijkse virussen.

Ondertussen moet men vaststellen dat het alsmaar duidelijker wordt dat er zo langzamerhand een tweedeling in de samenleving is naar aanleiding van het vaccinatie-debat dat op z’n minst zorgwekkend te noemen is. In Nederland en in de omringende Europese landen.

Zo merken wij dat er personen zijn die zich verzetten tegen het indirect verplichten en de sociale dwang en drang die er momenteel wordt uitgeoefend op ongevaccineerden. {Ik bepaal wat er met mijn lichaam gebeurt {Dutch}.}
Een rebellerende Nederlandse blogger schrijft:

Politici en IC-hoofden die beweren dat besmettingen met tienduizenden zullen oplopen als die minderheid niet geprikt wordt en beperkende maatregelen worden opgeheven. De honderden nieuwe ziekenhuisopnames waartoe dat zal leiden. De nieuwe varianten die er zullen komen. De vrijheidsbeperkende maatregelen die zullen moeten voortduren. Het beschuldigende vingertje zwaaiend naar de ongevaccineerde minderheid. Iedere dag kun je in de mainstream en social media lezen over de zelfzuchtigheid en het egoïsme van deze groep mensen. Onbeschaamde shaming and blaming. {Ik bepaal wat er met mijn lichaam gebeurt {Dutch}.}

Die blogger wijst er op dat men het maar al te gemakkelijk neemt.

Zo makkelijk gaat dat dus: uitsluiting. Als ik iets mag noemen wat deze pandemie pijnlijk duidelijk heeft gemaakt, is dat we wel heel gemakkelijk in staat zijn tot uitsluiting van de ander. Het gemak waarbij we het recht van de ander aan de kant schuiven, voorspelt weinig goeds. Het begon allemaal hoopvol: “We doen het samen.” Dit gevoel van verbondenheid heeft niet erg lang mogen duren. Nee, liever scheren we alle niet-gevaccineerden over één kam, labelen we ze als wappies, anti-vaxxers, complotdenkers, spiris, extreem rechts aanhangers, niet bijster intelligente mensen en laag opgeleiden. Kortom: we kijken neer op de ongevaccineerde minderheid en praten neerbuigend over ze. {Ik bepaal wat er met mijn lichaam gebeurt {Dutch}.}

Terwijl Ondertussen hebben Israel en Frankrijk het middel gevonden om meer druk op de bevolking te leggen om zich te laten vaccineren. Het Covid pasje of Covid Safe Ticket moet daar soelaas brengen en meer menden doen rennen naar het vaccinatiecentrum. Bij meerderen roept zulk een paje wel frustratie op.

Honderdduizenden Fransen zijn de afgelopen weken de barricaden opgegaan om tegen de pass sanitaire te protesteren, zonder resultaat. De Franse overheid heeft het coronabewijs binnen no time tot beleid gemaakt, in navolging van Israël, waar al wat langer een ‘groen paspoort’ bestaat, het document dat je als gevaccineerde toegang verleent tot het openbare leven. Hiermee is het coronapaspoort een middel geworden om drang uit te oefenen op ongevaccineerden. {Ik bepaal wat er met mijn lichaam gebeurt {Dutch}.}

Men kan ter discussie voeren hoe ver men mag gaan om iets op te dringen aan een ander.

Het overgaan tot vaccinatie is een afweging die ieder mens voor zichzelf in vrijheid dient te maken. Drang, ook indirect, hoort hier niet thuis. Het is ongrondwettelijk. {Ik bepaal wat er met mijn lichaam gebeurt {Dutch}.}

Wat  er verder zal gebeuren en welke beslissing de politici zullen durven nemen zal een beeld kunnen geven van hoe moedig die politiekers willen zijn en hoe een bevolking er tegenover zal staan om een algemene bescherming al of niet toe te laten.

+

Voorgaande

Al of niet corona-vaccinatie verplichten

++

Aanvullend

  1. Meer dan 4 miljoen coronabesmettingen wereldwijd
  2. Sterker uit de coronacrisis komen
  3. China staat open voor internationaal onderzoek naar oorsprong coronavirus
  4. Kaap van 800 000 besmettingen in België overschreden
  5. Vdeodagboek van Vlaamse Artsen zonder Grenzen verpleegster Line
  6. Corona – steden – groen & omgang met onszelf en de natuur
  7. Zij die de coronamaatregelen van de overheid een inbreuk op hun persoonlijke vrijheden vinden
  8. Nederlandse kerken willen te veel risico nemen
  9. Een tijd van plicht, verantwoordelijkheid en verantwoording
  10. “Laat Ons Aanbidden” evenment in Kampen in coronatijd
  11. 2019-2020-2021 Twee seizoenen vol veranderingen #4 Medewerking
  12. Kerkgebeuren voor 2020
  13. Zijn we door een rottig virus onverhoeds in het paradijs beland?
  14. Over gaan tot een juiste focus
  15. Kerkdienst in openlucht tijdens vakantie
  16. Vermoeidheid van de ziel en geestelijke afzondering
  17. Rituelen en en tradities belangrijker dan intiem geloofsgevoelen
  18. Religiestress en corona maatregelen
  19. Coronacrisis en Hand van God
  20. Nederland vraagt bijstand uit het buitenland
  21. Corona tijd, slechte, goede en betere tijden
  22. Moeten kerken zich beperken tot online diensten?
  23. Hans Maat roept onwijs mensen op om samen te komen
  24. Kaap van 100 000 Covid-doden in Verenigd Koninkrijk overschreden
  25. De mensen achter de coronaprotesten
  26. Crimineel ontoelaatbaar geweld door Nederlandse jongeren

+++

Gerelateerd

  1. Aangepaste Coronamaatregelen en vakantietijd
  2. Hokjes en Labels: de Intolerantiepandemie
  3. Le monde reviendra à la normale car Covid-19 prendra fin dans un an, déclare le chef de Pfizer
  4. Terça-feira: 1,7 mil novos casos
  5. Bélgica estrena un certificado llamado “Covid Safe Ticket” para acceder a grandes eventos
  6. NHS COVID pass fraud and other scam warnings
  7. A third of unvaccinated workers would rather get jabs than lose their jobs
  8. The Covid Vaccination Struggle and “Market Forces”
  9. Who Has to Die? The Question of the Right to Live with Covid-19
  10. Researchers Explain How Nanomaterial Aids Antibody Response, Study It as Antibody Factory
  11. We Made It To Denmark, Finally!

3 Comments

Filed under Educatieve aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Vragen van lezers

Een Bijbels antwoord op uw vraag naar aanleiding van ons geloof dat Jezus niet God was van in het begin

Regelmatig bereiken ons vragen en reacties naar aanleiding van ons geloof dat Jezus niet God was van den beginne, maar de Zoon van God, 2000 jaar geleden verwekt uit de heilige Geest in Maria. Deze keer daarom wat stof tot nadenken over deze kwestie die het Christendom al meer dan 1600 jaar verdeeld doet zijn.

De woorden in Jesaja 9 worden vaak aangevoerd als ‘bewijs’ dat het beloofde kind God Zelf is:

“en men noemt hem: Wonderbare Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst” (Jes. 9:5, NBG’51).

Maar de woorden even daarvoor:

“Een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven”

kunnen toch moeilijk betrekking hebben op Jehovah, de Allerhoogste God.
Want zoals een zoon moet worden onderscheiden van een vader, moet dit Kind worden onderscheiden van God de Vader. Het zou toch onredelijk zijn van u te vragen dat u gelooft dat Jehovah (of Jahweh), de HERE, de machtige Schepper en God van Israël, de belofte deed dat Hij als Zoon (van Zichzelf?) zou verschijnen?

Neen, er wordt de zoon uit de dynastie van David bedoeld, die door geloof en gehoorzaamheid recht heeft op de troon
(Jes. 9:6; Ezech. 21:27; Luc. 1:32). Deze zoon wordt elders in Jesaja de knecht of dienaar van Jehovah genoemd (Jes. 53:11). God en zijn knecht worden duidelijk onderscheiden. Dat onderscheid maakt Jezus zelf ook (Joh. 17:3). Jesaja noemt hem

‘Wonderbare raadsman, Goddelijke held, Eeuwige vader, Vredevorst (Jes. 9:5 NBV).

Jezus vertegenwoordigt zijn God en mag in die zin ‘God’ of ‘Goddelijke Held’ worden genoemd. Uiteraard niet in absolute zin, anders zou Jesaja in meerdere Goden hebben geloofd – wat volledig indruist tegen zijn boodschap (zie ook Jes. 45:5). De dienstknecht van God is gehoorzaam geweest tot de dood aan het kruishout, en dat bewijst dat hij niet God was maar mens
(zie ook de prediking van Petrus en Paulus, Hand. 2:22,23,32; 17:31).

Jezus zal als een ‘vader’ zijn voor zijn volk. Hij heeft volmacht gekregen om zijn volk te leiden. Zoals God de Herder is van zijn volk, heeft Jezus macht ontvangen om herder te zijn van allen die in Hem geloven. Het kwam vaker voor dat een koning ‘vader’ was voor Gods volk (Jes. 22:21). Een zoon eert zijn vader, een dienaar zijn heer (Mal. 1:6). Uiteindelijk is er maar één God, één Vader (Jehovah).

“Hebben wij niet allemaal dezelfde vader, heeft niet een en dezelfde God ons geschapen?” (Mal. 2:10).

Jezus is Gods zoon en zo schilderen alle nieuwtestamentische schrijvers hem! Het hoeft dan ook niet te verbazen dat Jezus
zich nooit ‘God’ heeft genoemd!

+

Aanvullende lectuur

  1. Overdenking voor vandaag: Al of niet luisterend naar de mensenzoon Jezus en de Waarheid opzoekend
  2. God versus goden
  3. Rond God de Allerhoogste
  4. Eigenheden aan God toegeschreven
  5. God is Één
  6. God de Vader (1)
  7. God de Vader (2)
  8. God Helper en Bevrijder
  9. God heeft nooit Zijn Naam veranderd en zal deze ook niet veranderen
  10. Geloven in God
  11. Geloof in slechts één God
  12. God boven alle goden
  13. Jehovah wiens Naam Heilig is
  14. Erkenning van Jehovah’s soevereiniteit
  15. Afstraling van Gods heerlijkheid
  16. De verkeerde held
  17. Lang Aangekondigde
  18. Gezondene van God
  19. Rond Jezus
  20. Hij die komt – de Mensenzoon
  21. Voorbestaan Jezus
  22. Het begin van Jezus #1 Menselijke aspecten
  23. Het begin van Jezus #7 Een Nieuwe Adam, zoon van Abraham
  24. Het begin van Jezus #8 Beloofde Gezalfde zoon van God
  25. Het begin van Jezus #11 Goddelijk verwezenlijkt en niet geïncarneerd
  26. Het begin van Jezus #13 Een te komen mens
  27. Jezus Christus in het vlees gekomen
  28. Betreffende Christus # 1 Een god of de God, een mensenzoon en zoon van God
  29. Jezus is Niet God
  30. Jezus Christus De Zoon van Adam, de Zoon van God
  31. Zoon van God
  32. Jezus van Nazareth #3 De Zoon van God
  33. Jezus zoon van God
  34. Christus Jezus – de zoon van God
  35. Christus Jezus: de zoon van God
  36. Eigenheden aan Jezus toegeschreven
  37. Betreffende Christus # 1 Een god of de God, een mensenzoon en zoon van God
  38. Betreffende Christus # 2 Goddelijke bron, verband en goddelijk mens
  39. De Ekklesia #4 De troon van David en De gezalfde des Heren
  40. Verkondiger Jezus ook de redder
  41. De Verlosser of Terugkoper
  42. De Verlosser 1 Senior en junior
  43. Jezus moest sterven
  44. Een losgeld voor iedereen 2 Een verheven persoon van vlees en bloed
  45. Zoenoffer
  46. Lam van God -Voorspeld
  47. Onschuldig Lam
  48. Lam van God – offer gebracht ter verzoening
  49. Opstanding van Jezus Christus
  50. Terugkeer van Jezus
  51. Een koning die zijn onderdanen wetten oplegt waarvan hij weet dat zij zich er nooit aan kunnen houden
  52. De god zoon, koning en zijn onderdanen
  53. Hij die zit aan de rechterhand van Zijn Vader
  54. Christus Koning
  55. Geloof in Jezus Christus
  56. Heilige Drievuldigheid of Drie-eenheid
  57. Overdenking: De ware Christus: een mens als wij en toch volmaakt
  58. Overdenking: Gemeenschap met de Vader en met Zijn Zoon Jezus Christus
  59. Geloof voor God aanvaardbaar
  60. Geloof volgens eerste eeuw patronen
  61. Geloofspunten van de Christadelphians
  62. Een Credo of geloofsartikelen van de Broeders in Christus
  63. Christadelfiaanse geloofspunten #2 Jezus de zoon van God
  64. Christadelfiaanse geloofspunten #6 Redding uit vrouw van het nageslacht van koning David
  65. Christadelfiaanse geloofspunten #7 Jezus de Emmanuel of God met ons
  66. Christadelfiaanse geloofspunten #8 Boodschap van Jezus wiens vergoten bloed vergeving van onze overtredingen brengt
  67. Christadelfiaanse geloofspunten #13 Koninkrijk van God na vernietiging van wereldse machten gegeven aan Zijn uitverkoren zoon
  68. Voor de Wil van Hem die groter is dan Jezus
  69. Hellenistische invloeden

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Vragen van lezers

Lekker kokerellen met de kinderen

De grote vakantie is aangetreden en dat maakt dat kinderen nu meerdere uren in huis zijn en dikwijls ook bezigheden zoeken.

Om ze bezig te houden is het niet slecht om ze mee in het huishouden te betrekken. Tegenwoordig zijn heel wat ouders bang om hun kinderen hierbij te betrekken. Maar voor beide partijen kan het goed zijn. Het ontlast de ouder en langs de andere kant leert het kind vaardigheden die het later nodig zal hebben.

Bij heel wat jonge kinderen is dat lange thuis zijn ook wel eens een periode om zaken uit te testen. Zeker omtrent wat te eten en hoe te eten. Wij krijgen dan ook wel eens vragen hoe men kinderen moet aanpakken die niet willen eten wat de pot verschaft.

Tijdens het schooljaar moest alles wel eens vlug gaan en werd er wel iets over het hoofd gezien, dat nu dan weer niet kan. Meerdere kinderen waren ook op schoolkost voorzien, waar de school meestal ‘kindvriendelijk’ maaltijden serveerde. Deze bieden echter niet altijd voldoende afwisseling en ook niet altijd zulk een gezonde voeding. Sommige kinderen waarderen dan weer de culinaire vaardigheden van hun ma of pa niet en geven dan kordaat kritiek of duwen het bord weerbarstig weg.

Je lieve kroost wil namelijk enkel nog nuggets, frietjes en pastastrikjes. Een zenuwslopende strijd en harde confrontatie loeren om de hoek.

Maar geen paniek! Deze periode van ‘voedingsneofobie’ gaat voorbij. Kinderen zijn ook maar mensen, met een eigen willetje. Niets abnormaals dus. 😉

Tijdens deze intense periode weigeren kinderen trouwens wel meer. Kleuren, texturen, combinaties … Werkelijk alles schiet hen in het verkeerde keelgat. En elke onderhandelingspoging is gedoemd tot mislukken. Aandringen, dreigen, straffen, uit je slof schieten … Daarmee gooi je alleen maar olie op het vuur. Maar hoe reageer je dan wel op die kleine duivel je lieve schat die van elke dag een ware uitputtingsslag maakt?

Best kan men bij het bereiden van de maaltijden de kinderen er bij betrekken. Dat is al één grote stap voorwaarts door hen met de verschillende groenten in aanraking te brengen en om hier en daar wat te proeven.

Wie weet kan daarom het 9-stappenplan van de EdenRed voedingsdeskundige Sylvie helpen > Het 9-stappenplan

Dat plan kan lukken indien je jezelf ook aan een gevarieeerde voeding houdt en zelf laat zien aan je kind dat je vraagt dat het zou eten, je ook graag of met smaak eet.

 

1 Comment

Filed under Educatieve aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden, Voeding, Voelen en Welzijn, Vragen van lezers

Zonen van God, in Genesis 6, mensen

Reacties op in ons gedrukt blad verschenen artikelen en reacties op onze teksten  in gepubliceerde boekjes.

Vraag:

In het boekje ‘Engelen en andere hemelse wezens’ schrijft u dat de zonen van God, in Genesis 6, mensen zijn. Ik heb altijd gedacht dat het engelen waren. Hieruit zouden dan reuzen zijn geboren.

Hoe ziet u de reuzen dan?

ANTWOORD:

De uitdrukking ‘zonen van God’ duidt soms op engelen, zoals in Job 83:7:

“… terwijl de morgensterren tezamen juichten, en al haar zonen Gods jubelden”.

Maar vaker op mensen die in een bijzondere relatie tot God staan.

In Christus kunnen mensen worden aangenomen als Gods kinderen (Joh.1:12; Gal. 3:26; Efez. 1:5; 1 Joh. 3:1),
maar ook in het Oude Testament werden de gelovige Israëlieten zonen Gods genoemd. Een zoon lijkt op zijn vader, heeft hem lief en gehoorzaamt hem (Maleachi 1:6). En in de beschrijving van een persoon (mens of engel) als een ‘zoon van God’ is deze gedachte steeds aanwezig. De rechters in Israël droegen de verantwoordelijkheid voor het toepassen van Gods wet op de samenleving in Israël, en vanwege deze bijzondere taak worden ook zij zonen Gods genoemd. In een aanklacht tegen deze richters zegt God:

“Wel heb Ik gezegd: Jullie zijn goden, ja allen zonen van de Allerhoogste …” (Ps. 82:6).

Jezus citeerde deze woorden, toen de Joden Hem van godslastering beschuldigden omdat hij zich Gods Zoon noemde (Joh. 10: 34-36). In Lucas 20:35-36 lezen we:

“Die waardig gekeurd zijn deel te verkrijgen aan die eeuw en aan de opstanding uit de doden, huwen niet en worden niet ten huwelijk genomen. Want zij kunnen niet meer sterven, immers zij zijn aan de engelen gelijk en zij zijn kinderen Gods”.

Ook hier zien we dat de gelovigen kinderen van God genoemd worden. Maar ook dat het ondenkbaar is dat engelen kinderen verwekken.

Laten we nu Genesis 6 eens onder de loep nemen. De originele Hebreeuwse woorden die in de Bijbel gebruikt worden voor ‘Zonen van God’ zijn ‘Benêj ha Elohim’.
Benêj zijn de ‘zonen’; het woord ‘ben’ kennen we van namen als ben-jamin of ben-hadad.
Elohim is het meervoud van ‘el’, dat sterk of machtig betekent. Dit woord el wordt vaak gebruikt als algemene naam voor God, goden en idolen. Vandaar de vertaling ‘zonen van God”. Maar een andere goede vertaling
is ‘zonen van machtige mannen’, ‘zonen van overwinnaars’ of zelfs ‘krachtige jonge mannen’. Het boek Genesis maakt onderscheid tussen de nakomelingen van Seth en die van Kaïn. Genesis 5 volgt daarbij de godvrezende lijn van Seth. Adam, geschapen naar Gods gelijkenis (Lucas 3:38 zegt: Adam de zoon van God), verwekte een zoon ‘naar zijn gelijkenis’, Seth:

“Toen begon men de naam des Heren aan te roepen.”

Deze nakomelingen zijn allen zonen van God. Maar zij begonnen zich te vermengen met de zonen van Kaïn, en werden verleid om het kwade te doen: de zonen van God misdroegen zich. Je ziet hier een parallel met de eerste zonde. De vrouw zag dat de vrucht goed was, maar ze neemt die nog niet direct. De vrucht is vervolgens
een lust voor het oog, dan begeerlijk en uiteindelijk kan ze de verleiding niet weerstaan. Hier is het nog erger. Zij zien dat de vrouwen mooi zijn en bedenken zich niet: ze nemen wie ze maar willen. Dat duidt op geweld. Jehovah zegt dan:

“Mijn Geest zal niet altoos in de mens blijven nu zij zich misgaan hebben”.

Let op dat er staat dat de mens heeft zich misgaan. God geeft de mensheid nog 120 jaar, en dan komt er een oordeel: de zondvloed.

De reuzen

In vers 4 lezen we dan:

De reuzen waren in die dagen op de aarde, en ook daarna…dit zijn de geweldigen uit de voortijd (= de tijd vóór de zondvloed), mannen van naam.

Doet dit ons niet aan de nakomelingen van Kaïn denken?

Genesis 4:17-24 vertelt ons van de prestaties van de zonen van Kaïn als stichters van steden, de uitvinders van muziek en metaalbewerking, maar ook van de gewelddadigheid.
Vers 23:

“Ik (Lamech) sloeg een man dood om mijn wonde en een knaap om mijn striem.”

Het woord “reuzen” is de vertaling van het Hebreeuwse woord ‘nephilim’ dat ofwel ‘reuzen’ óf ‘gevallenen’ betekent. In het verband van Genesis 6:1-7 heeft dit in feite betrekking op rechtvaardigen die van hun Schepper waren vervreemd, in goddeloosheid waren gevallen en door hun wetteloosheid Gods reactie hierop
uitlokten. Ze waren gevallen vanuit hun positie als rechtvaardigen, als zonen Gods, en daardoor verworden tot de gevallenen: de nephilim.
In dit ene woord vinden we daarom een heel drama samengevat. Het drama van rechtvaardigen die de rechtvaardige God verlieten en Hem bedroefden met hun afvalligheid en hun zonden. Reuzen komen we later in de bijbel op verschillende plaatsen opnieuw tegen. Het zijn altijd mensen die een abnormale lengte hebben, én gewelddadig zijn, zoals de Refaïeten en de Enakieten.

++

Vindt ook te lezen:

  1. Hoofdbronnen van afwijkende gedachten
  2. Betreft Engelen
  3. Dienende geesten 4 Gevallen engelen
  4. Bestaat er iets als engelen en kunnen die zondigen
  5. Satan het kwaad in ons
  6. Kinderen van God
  7. Christadelphians kinderen van God

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Vragen van lezers

Waarom moest Jezus lijden en sterven om de mensheid los te kopen?

Waarom moest Jezus lijden en sterven om de mensheid los te kopen? Kon God het doodvonnis niet gewoon intrekken?

Toen Jehovah de wereld creëerde plaatse Hij de mens op aarde in de hoop dat deze de wereld ging bevolken. De eerste mens Adam was volmaakt, of zonder zonde, toen hij gemaakt werd.

Hoewel Adam gemaakt was om eeuwig te leven, werd hij toen hij verkoos om tegen Gods Wil in te gaan, vanwege zijn zonde veroordeeld tot de dood. Door Adam

‘is de zonde de wereld binnengekomen en door de zonde de dood, en aldus heeft de dood zich tot alle mensen uitgebreid omdat zij allen gezondigd hadden’ (Romeinen 5:12).

Dezer dagen herdenken wij dat Jezus zich aan zijn hemelse Vader gaf als een loskoopoffer om ons te bevrijden van die vloek van de dood voor zonde. Het is door Jezus’ dood dat we van zonde bevrijd worden en dat iedereen die in hem gelooft niet meer tot de dood veroordeeld zal worden. De Bijbel vat het als volgt samen:

‘Opdat, zoals de zonde als koning heeft geregeerd met de dood, zo ook de onverdiende goedheid als koning zou regeren door middel van rechtvaardigheid met eeuwig leven in het vooruitzicht door bemiddeling van Jezus Christus, onze Heer’ (Romeinen 5:21).

Natuurlijk hebben we nu nog geen eeuwig leven. Maar God belooft dat hij rechtvaardige mensen in de toekomst eeuwig leven zal geven en dat hij de doden tot leven zal wekken, zodat ook zij voordeel kunnen hebben van Jezus’ offer (Psalm 37:29)

22  Want zoals in Adam iedereen sterft,v zo zal ook in de Christus iedereen levend gemaakt worden.w (1 Korinthiërs 15:22).

De mens had met zijn daad van ongehoorzaamheid ook aan God de indruk gegeven dat zij dachten het beter of even goed te kunnen doen zonder Hem. Hun verzet zou aan andere mensen de indruk kunnen geven dat als zij zich niet aan Gods geboden konden houden anderen dat eveneens niet zouden kunnen doen. Nochtans is God er van overtuigd dat er wel mensen naar de Wil van God kunnen leven en Zijn voorschriften kunnen nakomen, zonder Hem als een dwingeland te aaanschouwen.

Door de tegenstanders van God, Satan, werd beweerd dat mensen God alleen zouden gehoorzamen als ze er iets voor terugkregen. En dat ze hem zeker in de steek zouden laten als hun leven op het spel stond! (Job 2:4) Maar Jezus, die ook een volmaakt mens was, gehoorzaamde God en bleef hem trouw, zelfs toen hij een vernederende en pijnlijke dood onderging (Hebreeën 7:26). Hij bleef onbesmet en gin onschuldig de dood in.

Dat beantwoordde het vraagstuk voorgoed:

wat voor beproeving een mens ook meemaakt, hij kan trouw blijven aan God.

Waarom moest Jezus lijden en sterven om de mensheid los te kopen? Kon God het doodvonnis niet gewoon intrekken?

Volgens Gods wet

‘is het loon dat de zonde betaalt de dood’ (Romeinen 6:23).

God had deze wet niet verborgen gehouden voor Adam; hij had Adam duidelijk verteld dat hij zou moeten sterven als hij ongehoorzaam zou zijn (Genesis 3:3). Toen Adam zondigde hield God, ‘die niet liegen kan’, zich aan zijn woord (Titus 1:2). Adam gaf aan zijn nakomelingen niet alleen zonde door, maar ook het loon van de zonde — de dood.

Hoewel zondige mensen de dood verdienen, betoonde God hun ‘de rijkdom van zijn onverdiende goedheid’ (Efeziërs 1:7). Zijn voorziening om de mensheid los te kopen — Jezus als volmaakt offer naar de aarde sturen — was zowel rechtvaardig als enorm barmhartig.

1 Comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Vragen van lezers

Wanneer zal de bruiloft van het Lam gebeuren

Reacties op in ons gedrukt tijdschrift verschenen artikelen:

Wanneer zal de bruiloft van het Lam gebeuren

Vraag: Ik hoor verschillende meningen over de bruiloft van het Lam. Waar en wanneer zal dat gebeuren, en wie zullen daar bij zijn?
Kunnen jullie mij wat Bijbelteksten geven die daar duidelijk over zijn?

Antwoord: De uitdrukking ‘de bruiloft van het Lam’ is afkomstig uit het Bijbelboek Openbaring: Openb. 19:6-10, meer speciaal vs 6b-8.

“6 Toen hoorde ik een geluid als van een grote menigte en als het gedruis van vele wateren en als het dreunen van zware donderslagen, en zij riepen: Alleluja! De Heer, onze God, de Albeheerser heeft zijn koningschap aanvaard. 7 Laat ons blij zijn en juichen en Hem de eer geven: de tijd is gekomen voor de bruiloft van het Lam en zijn bruid heeft zich al klaargemaakt.’ 8 (Voor haar bruidskleed kreeg ze smetteloos, blinkend lijnwaad; zinnebeeld van de goede daden van de heiligen.) 9 En de engel zei tot mij: ‘Schrijf op: zalig zijn die genodigd zijn tot het bruiloftsmaal van het Lam’. En hij voegde eraan toe: ‘Dit zijn de eigen woorden van God.’ 10 Toen viel ik voor zijn voeten neer om hem te aanbidden, maar hij zei: ‘Dat nooit! Aanbid God alleen. Ik ben slechts een dienstknecht zoals gij en uw broeders die het getuigenis van Jezus bezitten.’ Het getuigenis van Jezus immers is het dat de profeten bezielt.” (Opb 19:6-10 WV78)

Wanneer: Openbaring is een moeilijk boek, waar veel opvattingen over worden verkondigd. Maar eraan vooraf gaan de hoofdstukken 17-18, die spreken over een macht die oorlog voert tegen de heiligen (in het NT een aanduiding van de ware gelovigen, zie bijv. Rom. 1:7, en andere brieven van Paulus), en die wordt aangeduid met de naam ‘Het grote Babylon’. Die macht wordt in hoofd-stuk 18 geoordeeld (veroordeeld). In 18:24 wordt van haar gezegd:

… en in haar werd gevonden het bloed van profeten en heiligen en van allen,die geslacht zijn op de aarde.

Dit spreekt over vervolging van de gelovigen. In 19:1-4 worden dan over dat oordeel lofprijzingen geuit:

Hierna hoorde ik als een luide stem ener grote schare in de hemel zeggen: Halleluja! Het heil en de heerlijkheid en de macht zijn van onze God, want waarachtig en rechtvaardig zijn Zijn oordelen, want Hij heeft de grote hoer geoordeeld, die de aarde met haar hoererij verdierf, en Hij heeft het bloed zijner knechten van haar hand geëist. En zij zeiden ten tweeden male: Halleluja! En haar rook stijgt op tot in alle eeuwigheden. En de vierentwintig oudsten en de vier dieren wierpen zich neder en aanbaden God, die op de troon gezeten is, en zij zeiden: Amen, halleluja!

De passage herinnert ons aan Jesaja. Daarin wordt ook gesproken over de ondergang van Babel, dat Gods volk in ballingschap had gevoerd, maar dat daarvoor door God geoordeeld werd. De ondergang van dat Babel betekende de bevrijding van Gods volk (in dat deel van Jesaja veelvuldig aangeduid als ‘Gods knechten’), maar staat bij Jesaja ook als een symbool van de bevrijding uit die andere gevangenschap: die van de zonde en de dood.

Zonder verderop alle details in te willen gaan, wil ik hier stellen dat dit verwijst naar de tijd van de opstanding (die plaats zal vinden bij Jezus’ wederkomst) wanneer de ‘wereld’ die door de eeuwen heen de ware gelovigen heeft verdrukt en vervolgd daarvoor geoordeeld zal worden, maar wanneer ook de dood van zijn kracht zal worden beroofd.

Hoererij staat voor valse leer (het beeld komt vooral uit Ezech. 23) en uit Openb. 17 & 18 blijkt dat de ‘afgoderij’ van de wereld vooral bestaat uit het dienen van de Mammon: de lust van het geld. De voor altijd opstijgende rook is een beeld dat uit Jes. 34 stamt, en heeft betrekking op het oordeel over Gods vijanden en de vijanden van Zijn volk. Maar laat u niet misleiden door de kop ‘gericht over Edom’. Het is duidelijk dat het gaat over een vernietiging die plaats heeft in het land Edom, maar die alle volken betreft (zie vs 1-2).

In Openb. 19, vanaf vs 11 zien we een beschrijving van een triomferende Messias (Christus) die vonnis velt en oorlog voert tegen de onrechtvaardigen. En in Openb. 20 lezen we over het begin van Gods Koninkrijk (daar aangeduid als een heerschappij van 1000 jaar) en over de eerste opstanding. Dat stemt overeen met wat ik boven al aangaf.

Conclusie 1: Het heeft betrekking op de tijd van Jezus’ wederkomst, wanneer hij oordeel velt en Zijn (Gods) Koninkrijk vestigt. Wij verwachten dit nu betrekkelijk snel.

Wie We lezen in 19:7b-8:

… de bruiloft des Lams is gekomen en zijn vrouw heeft zich gereedgemaakt; en haar is gegeven zich met blinkend en smetteloos fijn linnen te kleden, want dit fijne linnen zijn de rechtvaardige daden der heiligen. Zijn bruid mag zich kleden met ‘smetteloos fijn linnen’ en dit zijn ‘de rechtvaardige daden der heiligen’.

Dat laat maar één conclusie toe: de bruid bestaat uit de gerechtvaardigde heiligen (= gelovigen).

Overigens meen ik dat de vertaling beter zou luiden als in de Statenvertaling:

‘de rechtvaardigmakingen der heiligen’.

De uitdrukking wijst terug naar zulke passages als:

Die de bruid heeft, is de bruidegom (Joh. 3:29, Joh. de Doper over Jezus) Want ik heb u verbonden aan één man, om u als een reine maagd voor Christus te stellen (2 Kor. 11:2, Paulus aan de gelovigen te Korinte)

Mannen, hebt uw vrouw lief, evenals Christus zijn gemeente heeft lief gehad en Zich voor haar overgegeven heeft, om haar te heiligen, haar reinigende door het waterbad met het woord, en zo zelf de gemeente voor Zich te plaatsen, stralend, zonder vlek of rimpel of iets dergelijks, zo dat zij heilig is en onbesmet.(Efez. 5:25-27, Paulus aan de gelovigen te Efeze)

Dit wordt herhaald in Openb. 21:2 en 9, Openb. 22:17. En de gedachte vinden we al in het OT met betrekking tot het gehele volk in bijv. Jer. 2:2, Ezech.16:8 en 23:4; alleen ligt daar de nadruk op hun huwelijksontrouw.

Conclusie 2: De ‘bruid’ is een aanduiding van de gemeente, d.w.z. de gezamenlijke gelovigen, levend ten tijde van Jezus’ wederkomst of in de periode daaraan voorafgaand (uiteraard voor zover zij bij het oordeel worden aangenomen).

Waar De ‘bruiloft’ is uiteraard een beschrijving van de aanname van de gemeente door Christus. Of dat plaats zal vinden op een bepaalde plek op aarde wordt ons in de Bijbel niet verteld, laat staan wáár die plek zich dan zou bevinden. Het gaat om het feit, niet om de locatie. Wel weten we dat de heiligen na Jezus’ wederkomst met hem zullen regeren in zijn Koninkrijk (Openb. 20:6), en we weten dat dit Koninkrijk wereldwijd zal zijn. Dus hun taken zullen zich uiteindelijk overal op aarde bevinden.

“ Zalig en heilig die deel hebben aan de eerste opstanding! Over hen heeft de tweede dood geen macht. Zij zullen priesters zijn van God en Christus, en met Hem als koningen heersen, duizend jaren lang.” (Opb 20:6 WV78)

RCR

 

+

Vindt ook te lezen:

  1. Wereld waarheen? #5 De Val van Babel
  2. De Knecht des Heren #5 De Gezalfde gezant
  3. Christus in Profetie #3 De Knecht in Jesaja (3) Gezalfde
  4. Christus in Profetie #5 De Knecht in Jesaja (5) Verhoging van de Knecht
  5. Verlossing #4 Het Paaslam
  6. De Wederkomst en de eindtijd #2 Blik op de nabije toekomst
  7. De Wederkomst en de eindtijd #4 De komende toorn

3 Comments

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Vragen van lezers

Oplossingen gezocht voor Joodse dienstvoorziening

Niet Joodse gelovigen hebben niet bepaald een probleem met het volgen van diensten op het internet. Voor vele Joodse gelovigen vormen diensten op het internet volgen wel een probleem. Daarom deze oproep

Hebt u een oplossing voor onze Joodse leden?

Hebt u misschien een antwoord op deze vraag?

Hoe kunnen Joodse gelovigen toch samen dienst beleven?

Zodra de duisternis valt op vrijdagavond lijkt in vele huishoudens van de Jeshuaistische en Joodse gelovigen ook een zekere vorm van duisternis te vallen. Zich aan de voorschriften houden zoals voorgebracht in de Sjemot/Exodus 35:3 en algemene traditionele regels, wordt er afgezien van enig werk en worden er ook geen lichtknoppen of elektrische toestellen bediend.
Dat maakt dat de Sabbatsviering volgen op het internet onmogelijk is daar het enkele taken verreist die door sommigen als “werk” worden aanzien. Meer nog opvallend is het ook dat er toch nog vele gezinnen zijn waar er geen televisietoestellen of computers in gebruik zijn. Voor anderen mag dat helemaal buiten de wereld zijn, maar dit is wel een realiteit waar wij rekening mee moeten houden.

Vraag is of wij nu ook niet weer in een tijd zijn waar wij uitzonderlijke maatregelen moeten inroepen, zoals onze voorouders deze gekend hebben in bepaalde tijden, toen zij ook niet naar hun tempel of synagoge konden gaan.

In enkele artikelen proberen wij daar aandacht aan te schenken nu wij naar 9 Av gaan en het verlies van 2 tempels gaan herdenken.

Wij zijn er van bewust dat elkeen van ons wel op zijn of haar eigen plekje kan bidden en een ingetogen gesprek kan aangaan met de Allerhoogste. Maar het samen komen of samen gemeenschap vormen is er met de coronacrisis niet bij en eist speciale voorwaarden of veiligheidsmaatregelen.

Wie weet kan er van uit een andere hoek een kijk worden gegeven die voor onze gemeenschap oplossingen kan aanbieden, zodat wij toch dat eenheidsgevoelen kunnen bewaren en ons niet schuldig moeten voelen van geen sjabbes te vieren in gemeenschap.

Door de corona-maatregelen van de overheid zijn we gedwongen geworden om niet enkel na te denken over onze omgang in het openbaar, maar ook om na te denken over wat wezenlijk is voor verwezenlijken van onze geloofsplicht.

Nu dat wij niet meer mogen samen komen in de tempel of synagoge, moeten wij andere mogelijkheden zoeken om toch als gemeenschap onze verbondenheid te voelen en iedereen de kans te geven om dat gevoel van verbondenheid te ondergaan in en met waardig gebed.

Vandaag lijkt het wel dat wij ons ernstig moeten gaan bezinnen over iets wat voor decennia oh zo gewoon leek, maar uiteindelijk toch niet zo evident lijkt te zijn. Wij zien namelijk dat bepaalde gemeenschappen zodanig zijn vastgeroest in bepaalde tradities dat de lockdown hen bij wijze helemaal omver heeft geblazen. Alles wat zo normaal leek, drie maal per dag naar de synagoge gaan o.m. is nu helemaal uit den boze, enz.

Het lijkt wel of onze gemeenschap plotseling wordt wakker geschud.  De meesten van ons leven in een gesloten gemeenschap ver weg van de buiten wereld. Wij zijn gewoon in onze eigen cocon te verblijven. Geen wonder, bij het regelmatig gevaar dat ons lijkt te omringen. De meesten van ons zijn trouwens heel bang om zich in het openbaar kenbaar te maken. Terwijl anderen zich juist nu nog meer naar buiten durfden profileren en niet bang waren om op hun terras of balkon hun liederen over de stad durfden laten klinken. (Wat dan weer de politie er deed op afkomen.)

Velen in onze gemeenschap hebben zulk een vaste gewoonten dat zij nu met het breken er van wat in de war zijn gestuurd. Ontheemd voelen zij zich wat verloren en zoeken oplossingen om toch het gevoel te hebben dat zij God toch nog waardig kunnen dienen. Ook heerst er een angst dat het coronavirus heel wat mensen weg zal brengen van de godsdienstbeleving, daar ze nu lekker alleen thuis kunnen blijven zonder verder veel taken te moeten opnemen. Anderen vinden dan weer dat er nu weer een middel is om de mens slaaf te maken van de wereldse gebondenheid.

Voor ons is het samenkomen van de gemeente onderdeel van ons leven waarbij wij onze verbondenheid met onze broeders en zusters bezegelen en onze dankbaarheid betuigen voor de Elohim  die Zijn heil schenkt en ons wil ontvangen in geloof en eerbaarheid. Dat samenzijn verrijkt ons telkens opnieuw en inspireert ons telkens weer de uitdagingen van deze wereld aan te gaan. Nu dat wij al voor meer dan vier maanden niet meer samen kunnen komen drukt dat wel op velen hun gemoed, omdat ze het gevoelen hebben dat ze de Adonai tekort schieten.

Misschien kunnen gelovigen van andere geloofsgroepen hierbij raad geven en oplossingen aanvoeren.

++

Aanverwante lectuur

  1. Zuiverheid en verantwoordelijkheid van leden en leiders in een gemeenschap
  2. Voor het eerst in jaren weer een Pesach in isolatie
  3. Geestelijke affaires in CoViD-19 afzonderingstijden
  4. 9 Av 2020 en Dagen van droefheid
  5. Een huis bouwen voor God
  6. Ontnomen van een gebedshuis #1 Doodveroorzakers
  7. Verzamelen, bijeenkomen, samenkomen, vergaderen
  8. Verzamelen of Bijeenkomen
  9. Een samenkomst of meeting
  10. Vergadering – Meeting
  11. Laat ons samen komen
  12. De voordelen van een kleine gemeenschap of een huiskerk
  13. De ecclesia als lichaam van Christus

+++

Gerelateerde berichten

  1. Afgescheidenheid
  2. in tijden van corona
  3. Eenzaamheid onder jongeren
  4. Geloofsgemeenschap: een netwerk van liefde
  5. Eenheid in verscheidenheid; Joh 17,20-26
  6. Levende stenen; Hnd 6,1-7; 1 Pt 2,4-9; Joh 24,1-12
  7. Verbonden na Corona
  8. Bidden?
  9. Waarom de stijl van een kerkdienst niets zegt of er levend geloof is
  10. Avondmaal vieren over kerkmuren heen
  11. Mijn nieuw boek: De Joodse Apostelen
  12. Christenen moeten joodse feesten niet houden.
  13. Kerk-zijn in context
  14. Kerk in de stad, stad in de kerk
  15. Liturgie als centrum van kerkzijn? [1]
  16. Wat gebeurt er in de eredienst?
  17. Techniek in de eredienst. Een zegen en een vloek?
  18. Nieuwe liturgie in Corona-tijd (?)
  19. Corona zal ons tot slaaf maken
  20. De positieve gevolgen van corona
  21. Wie schrijft die blijft!
  22. Versoepeling lock-down
  23. Wat is vrijheid?
  24. Angst, naastenliefde en corona-maatregelen
  25. Unlock jezelf!

4 Comments

Filed under Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Vragen van lezers

Antwoord op Vragen van lezers: Vraag: Kunt u mij uitleggen wat er in Zacharia 3:2 wordt bedoeld met:‘Een brandhout uit het vuur gerukt’?

“ Jahwe zei tot de Satan: ‘Jahwe zal u terechtwijzen, Satan! Jahwe, die Jeruzalem heeft uitverkoren, zal u terechtwijzen. Deze Jozua is een stuk brandhout, dat aan het vuur ontrukt is!’” (Zac 3:2 WV78)

‘Een brandhout uit het vuur gerukt’

Terug keren

Omdat het volk in Jesaja’s tijd ver is afgedwaald, kondigt God Zijn oordelen aan. En niet het hele volk zal daaruit worden behouden; alleen een ‘rest’ daarvan, bestaande uit de getrouwen:

Want, Israël, al was je volk zo talrijk als zandkorrels aan de zee, slechts een rest zal terugkeren (Jes. 10:22).

Terugkeren betekent hier terugkeren tot God, en bij Paulus vinden we het daarom als

‘behouden worden’ (Rom. 9:27).

Bij Zacharia vinden we al een gedeeltelijke vervulling. Het uit ballingschap teruggekomen volk was begonnen de door de Babyloniërs verwoeste tempel weer te herbouwen, maar was daarmee gestopt toen het daarbij teveel tegenstand ondervond. Pas zo’n 20 jaar later namen ze dat weer op, toen God hun, door de profeet Haggai, verweet dat ze wel hun eigen huizen hadden herbouwd, maar de tempel maar hadden gelaten voor wat die was.

Het overblijfsel bij Zacharia

Zacharia begint met een serie van acht visioenen. In het 1e vraagt een engel:

‘HEER van de hemelse machten, hoe lang zal het nog duren voor u erbarmen toont met Jeruzalem en de steden van Juda, waarop u nu al zeventig jaar verbolgen bent?’ (1:12),

en het antwoord is:

‘zo zegt de HERE der heerscharen: Ik ben voor Jeruzalem en voor Sion in grote ijver ontbrand … nog zal de HERE Sion troosten, Jeruzalem nog verkiezen’ (vs 15,17, NBG’51).

Dat ‘verkiezen’ is een kenmerkende uitdrukking uit het tweede deel van Jesaja, over het herstel van het volk. Het volk heeft de herbouw van de tempel nu weer ter hand genomen, en vier jaar later is hij voltooid. Halverwege de herbouw, arriveert er een delegatie van elders, die komt vragen of ze nog door moeten gaan met het vasten en rouwen over de verwoesting ervan door de Babyloniërs, 70 jaar eerder. Zacharia geeft, namens God, een antwoord op die vraag, door hen er op te wijzen wat God twee jaar eerder had gezegd:

Zo zegt de HERE der heerscharen: Ik ben voor Sion in grote ijver ontbrand; in gloeiende ijver ben Ik ervoor ontbrand (8:2, NBG’51).

En God verzekert hun dat Hij nu een heel andere houding heeft jegens het volk dan vóór de hervatting van de herbouw. Doch dat geldt niet het hele volk, maar alleen het ‘overblijfsel’:

Maar nu ben Ik voorhet overblijfsel van dit volk niet meer zoals inde vorige dagen, luidt het woord van de Here der heerscharen(vs 11, NBG’51).

En daarom krijgen ze in eerste instantie ook geen direct antwoord op hun vraag (of ze nog moeten doorgaan met dat vasten), maar op het werkelijke probleem:

Dit moeten jullie doen (NBG’51): Spreek de waarheid tegen elkaar, bewaar de vrede door eerlijk en rechtvaardig recht tespreken; wees er niet op uit om een ander kwaad te doen en laat je niet verleiden tot meineed, want daar heb ik een afkeer van – spreekt de HEER’ (vs 16-17).

Dat rouw bedrijven is niet belangrijk. Wat van belang is, is de oorzaken wegnemen die tot de ballingschap hebben geleid.

Het visioen in Zacharia 3

Een paar hoofdstukken eerder in Zacharia vinden we een visioen dat die situatie symbolisch beschrijft. Maar we moeten ons er terdege van bewust zijn dat dit inderdaad een visioen is en absoluut geen werkelijkheid!

In zijn 4e visioen (Zach. 3) ziet Zacharia de hogepriester Jozua, gekleed in vuile kleren, iets waar volgens de wet van Mozes de doodstraf op stond. Hij staat voor ‘de engel van de HEER’, die namens God optreedt als rechter, terwijl ‘de satan’ als aanklager aan zijn rechterhand staat. Jozua vertegenwoordigt hier het volk, terwijl zijn vuile kleren de schuld van het volk symboliseren (zie vs 4). Zijn ‘aanklager’ heeft eigenlijk volkomen gelijk wanneer hij hem aanklaagt, maar toch weigert de engel van de HEER het doodvonnis uit te spreken. Want God had immers aangekondigd dat Hij het volk genadig zou zijn. Daarom spreekt hij ‘Jozua’ niet alleen vrij, maar bestraft hij zelfs de aanklager:

De HERE bestraffe u, satan, ja de HERE, die Jeruzalem verkiest, bestraffe u; is deze niet een brandhout uit het vuur gerukt? (3:2, NBG’51).

Dit wijst terug naar het openingsvisioen, waar God had gezegd dat Hij Jeruzalem weer zou verkiezen. Hij had het volk Zelf in ballingschap doen gaan, maar Hij had het daar ook Zelf weer uit bevrijd. Dat drukt Hij uit in dat beeld van een stuk brandhout dat al in het vuur lag, maar daar weer uit weggegrist is.

Dus lezen we dat Hij de schuld van het volk wegneemt, uitgebeeld doordat Jozua schone kleren krijgt, feestkleding zelfs (vs 4); een duidelijk beeld van Gods genade. Toch moeten we niet uit het oog verliezen dat het hier, net als bij Jesaja, uitsluitend over de getrouwen gaat, dat ‘overblijfsel’. Het 6e visioen verkondigt namelijk heel duidelijk dat er een vloek zal uitgaan, die de goddelozen zal treffen. Ook dat is een echo van Jesaja. En het 7e visioen beschrijft ons, in al even symbolische taal, hoe de zonde definitief uit het land zal worden weggedaan, en teruggevoerd naar het land Sinear, waar ze vandaan kwam. Sinear staat in de Bijbel symbool voor menselijke eigengerechtigheid. Het is de naam die we in Gen 11 vinden voor de vlakte van Mesopotamië, het land van de toren van Babel, waar Abraham uit werd weggeroepen, en waarheen het volk – toen het zich onverbeterlijk toonde – door God werd teruggevoerd in de Babylonische ballingschap, maar waar Hij het ook weer uit bevrijdde.

De toepassing in de brief van Judas

Dit betreft het volk van het Oude verbond. Maar het is niet anders voor dat van het Nieuwe. Ook dat is alleen gered door genade. Daarover gaat een passage in de brief van Judas. Helaas wordt die maar door weinig mensen begrepen.

De sleutel ligt in die woorden

“Moge de Heer u straffen” (vs 9),

die een rechtstreekse aanhaling zijn van Zach 3:2. Judas heeft het over valse profeten, die niet aarzelen hun medegelovigen te veroordelen, terwijl zij tegelijkertijd zelf de geboden van Christus aan hun laars lappen. Zij zijn als die goddelozen ten tijde van Zacharia. En dus verwijst hij daarnaar. Hij begint zijn voorbeeld daarom nadrukkelijk met te verwijzen naar de Schrift, die zijn lezers immers kennen:

Ik wil u eraan herinneren – ook al weet u dit alles wel – dat … Denk ook aan … En herinner u ook … (vs 5,6,7).

Om er dan op te laten volgen:

En toch doen deze zogenaamde zieners precies hetzelfde: ze … verwerpen het gezag van de Heer … Zelfs de aartsengel Michaël waagde het niet … te veroordelen toen hij met (de duivel) twistte over het lichaam van Mozes. Hij zei alleen: ‘Moge de Heer u straffen’ (Judas 8-9).

Let op dat ik in dit citaat enkele stukjes heb overgeslagen, gedeeltelijk omdat ze de aandacht afleiden van waar het over gaat, maar voor een deel ook omdat de vertalers van de NBV (net als de meeste vertalers) de connectie met Zach. 3 niet hebben gezien. Judas spreekt hier over een aartsengel (Zacharia over de ‘engel van de HEER’) en over de duivel (Zacharia over de satan) als aanklager. En hij spreekt over het volk van het Oude Verbond. Zacharia deed dat in het beeld van de hogepriester van toen. Judas gebruikt de term ‘het lichaam van Mozes’ (de gever van de Wet van het Oude Verbond), zoals Paulus elders spreekt over het volk van het Nieuwe Verbond als ‘het lichaam van Christus’ (de hogepriester van dat Nieuwe Verbond). Hij benadrukt dat Gods engel het ‘overblijfsel’ van het volk niet veroordeelde, maar integendeel vrijsprak en van hun schuld bevrijdde. Die engel bestrafte juist de aanklager. Zo zullen ook deze ‘aanklagers’ van de getrouwen die God heeft verlost van hun schuld, bij het oordeel worden bestraft (veroordeeld) in plaats van hun geloofsgenoten, boven wie zij zich zo verheven voelden.

Een voorbeeld om na te volgen

Maar Judas laat het daar niet bij. Hij trekt nog meer conclusies uit dat visioen. Hij vermaant zijn lezers zich niet door zulke valse profeten op de verkeerde weg te laten brengen:

Maar u, geliefde broeders en zusters, moet uw leven bouwen op het fundament van uw zeer heilige geloof … houd vast aan Gods liefde, en zie uit naar de barmhartigheid van onze Heer Jezus Christus, die u het eeuwige leven zal schenken (vs 20-21)

Gods liefde doelt zeker op de liefde waarmee God hen bevrijdde van schuld. Maar hij bedoelt ook dat wij op onze beurt die liefde en die barmhartigheid moeten betonen aan anderen, want hij vervolgt met:

Ontferm u over wie twijfelen en red hen (NBG’51) door hen aan het vuur te ontrukken. Uw medelijden met anderen moet (echter) gepaard gaan met vrees; verafschuw zelfs de kleren die ze met hun lichaam bezoedeld hebben (vs 22-23).

Medegelovigen die dreigen te worden meegesleurd door de verleidingen van die valse leraars, moeten zij op dezelfde manier ‘uit het vuur rukken’ als God het henzelf had gedaan, en (in dat visioen van Zacharia) zijn volk van destijds. Maar anderen die uit ongeloof of andere onzuivere motieven, tot het kwade neigen, moeten zij juist uit de weg gaan, zoals een Israëliet onder de Wet elke onreine (dat woord ‘bezoedeld’) uit de weg moest gaan. Hun vuile kleren worden niet, zoals die van Jozua, verwisseld voor een feestgewaad, want zij hebben die willens en wetens ‘bezoedeld’.

De les is dus dat wij de genade en barmhartigheid die God ons heeft betoond, op onze beurt zelf weer moeten betonen aan onze medegelovigen, in plaats van hen te veroordelen vanuit een houding van trots op onze eigen ‘gerechtigheid’. Niet veroordeling maar redding moet onze inzet zijn. Maar tegelijkertijd moeten wij ons niet inlaten met wie niet handelen uit zwakte, maar uit hoogmoed. Met hen moeten wij ons niet inlaten, want zij zouden ons kunnen meeslepen in hun val. Dat vraagt van ons dus onderscheidingsvermogen. Aan de ene kant mogen we ons niet onttrekken aan onze verantwoordelijkheid jegens onze medegelovigen, en aan de andere kant moeten we ons eigen geloof zo zuiver (‘rein’) mogelijk bewaren. Maar met Christus hulp moet dat lukken.

R.C.R

+

Voorgaande:

Antwoord op Vragen van lezers: Gelijk Mozes de slang in de woestijn verhoogd heeft, zo moet ook de Zoon des mensen verhoogd worden

2 Comments

Filed under Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Vragen van lezers

Wie was Melchisedek?

Reacties op in ons papieren blad verschenen artikelen:

Wie was Melchisedek?
Hebr. 7 zegt dat hij geen vader of moeder had,
en geen oorsprong of levenseinde.
Was hij een engel? Of Jezus zelf?

We ontmoeten Melchisedek zelf in Genesis 14:

En Melchisedek, de koning van Salem, liet brood en wijn brengen. Hij was een priester van God, de Allerhoogste, en sprak een zegen over Abram uit … Abram gaf aan Melchisedek een tiende van wat hij had heroverd. (Gen. 14:18-20)

Deze Melchisedek verschijnt hier heel plotseling in het verhaal, en verdwijnt weer even plotseling daaruit. We lezen niet wie hij feitelijk was, of van wie hij afstamde. We lezen alleen dat hij ‘koning van Salem’ was, en ‘priester van God’, dat hij Abram zegende, en dat Abram hem tienden gaf van de buit. Dat is dus niet veel informatie, maar het stelt ons toch niet echt voor problemen. Kennelijk leefde er in Kanaän een plaatselijke koning die tevens priester was van de ware God. Hij zegent Abram, en Abram erkent in hem zijn meerdere want dat is waar die zegening en dat geven van die ‘tienden’ op neer komt. Daarna komen we alleen zijn naam nog tegen: eerst in Ps. 110:4, en de brief aan de Hebreeën geeft daar commentaar op. Dat zijn de beide andere keren dat hij in de Bijbel genoemd wordt. In Hebr. 5 lezen we:

Ergens anders [nl. in Ps. 110:4] zegt (God):

‘Jij [de Messias] zult voor eeuwig priester zijn, zoals ook Melchisedek dat was.’ … En Hijwerd … een bron van eeuwige redding, omdat God Hem heeft uitgeroepen tot hogepriester zoals Melchisedek dat was. (Hebr. 5:6,10)

In hoofdstuk 7 legt hij dat verder uit:

Want deze Melchisedek, koning van Salem en priester van de allerhoogste God, ging Abraham tegemoet … en zegende hem, waarna Abraham hem een tiende van alle buit gaf. Zijn naam betekent ‘koning van de gerechtigheid’, en verder is hij ook koning van Salem, dat is ‘koning van de vrede’. Hij heeft geen vader of moeder, geen stamboom, geen oorsprong of levenseinde en lijkt op de Zoon van God – hij is priester voor altijd. (Hebr. 7:1-3)

Het is duidelijk dat hier de moeilijkheden liggen. Zijn naam, zegt de schrijver, is een samenstelling van melek (koning) en zadok (gerechtigheid). Verder is hij koning van Salem, dat verwant is aan shalom (vrede). Bedenk daarbij dat het Hebreeuws geen klinkers kent, en dat de weergave van een Hebreeuwse klank door een ‘s’ of een ‘z’ een keuze van de vertalers is (dus is er bijv. geen wezenlijk verschil tussen sedek en zadok). Daarmee is hij volgens de schrijver een (symbolisch!) beeld van de Messias (Christus), die de werkelijke koning der gerechtigheid is (bijv. Jes. 11:4-5 en 32:1), en koning des vredes (bijv. Jes. 9:5). Let dus op dat hij niet betoogt dat deze Melchisedek de Messias is, maar dat hij er een beeld van is! Vervolgens licht hij bepaalde aspecten van die verzen in Gen. 14 eruit en betoogt dat die zijn lezers (Hebreeën, dat is: Joodse christenen!) iets vertellen over de eigenschappen van dat Messiasschap.

De problemen ontstaan nu uit het feit dat zijn argument niet alleen berust op wat ons van Melchisedek wordt verteld, maar voor een deel juist op wat ons niet wordt verteld. Het gaat hem er dus niet zozeer om wie of wat de werkelijke Melchisedek was, maar om de manier waarop hij ons in Genesis wordt gepresenteerd. Zijn argument is dan dat het priesterschap van Melchisedek een beeld is van dat van Christus, en daaruit leidt hij af dat het priesterschap van de Messias groter is dan het Levitische priesterschap dat zijn lezers kenden, en dat zijzelf als de hoogste vorm van priesterschap zagen. Dat Levitische priesterschap, betoogt de schrijver, moest voortdurend van vader op zoon worden doorgegeven, omdat zij op een gegeven moment nu eenmaal dood gingen (Hebr. 7:23). Maar het priesterschap van de Messias is volgens Ps. 110 eeuwig (zie Hebr.5:6). En dat wordt dan geïllustreerd door het feit dat ons van Melchisedek geen afstamming en geen geboorte of dood wordt medegedeeld (Hebr. 7:3). Natuurlijk is hij in werkelijkheid gewoon geboren, uit menselijke ouders, en ook weer een keer gestorven. Maar door deze manier van presenteren is hij, betoogt de schrijver, een beeld van de Messias die zijn priesterschap van niemand heeft geërfd (vs 16) en die in werkelijkheid tot in eeuwigheid priester blijft (vs 24). Tenslotte noemt hij het feit dat Abram onderdanigheid betoont aan Melchisedek, en dat Abrams nakomeling Levi (als afstammeling altijd minder dan zijn stamvader) daarmee dus eveneens ondergeschikt is aan deze Melchisedek. En dat geldt dan dus ook voor Levi’s priesterschap ten opzichte van het priesterschap ‘zoals dat van Melchisedek’, dus (uiteindelijk) voor het priesterschap van de Messias zelf.

++

Aansluitende lectuur

  1. De nacht is ver gevorderd 8 Studie 2 Schrik of troost 4 De wereld rond Israël

+++

heb2 priest

Gerelateerd

  1. Melchisedek
  2. Jesus Breaks Through

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religious affairs, Vragen van lezers

Wat betreft het “Getal van de duivel”

Het Getal van het Beest

Begin juni 2006 meldde het nieuws dat bijbelgetrouwe christenen op 6 juni wereldwijd in gebed zouden gaan. Want op de zesde van de zesde van het jaar zes van dit nieuwe millennium zou anders de duivel kunnen toeslaan en zijn verwachte wereldheerschappij gaan vestigen. Zes-zes-zes was immers het getal van de duivel.

Hoewel dit intussen oud nieuws lijkt, is de achterliggende mentaliteit steeds actueler aan het worden. Zulke acties zijn typerend voor veel goed-bedoeld, maar onbijbels denken over het boek Openbaring.

Wat hier fout aan is?

Het getal van het beest is niet zes-zes-zes (dat is een Amerikaanse manier om een getal aan te geven) maar zeshonderd-zestig-zes. De Griekse tekst van Openbaring gebruikt namelijk geen getallen maar woorden. En voor zover het Grieks wel ‘cijfers’ kent (er is één handschrift bekend waarin het getal wel in getalwaarden staat weergegeven) zijn deze verschillend voor 600, voor 60 en voor zes. We zijn nog lang niet aan het jaar 600, terwijl de 60e maand van dat jaar ook problemen gaat geven. Het getal is dan ook geen datum: het is ‘het getal van zijn naam’ (Openbaring 13:17). En het is ook niet het getal van de duivel, want het is ‘een getal van een mens’ (vs 18).

Dit soort interpretatie van Openbaring, meer gebaseerd op geloofsijver dan op bijbelkennis, is afkomstig uit Amerika, waar het grote aanhang heeft. Maar er zitten bedenkelijke kantjes aan zulk enthousiasme. Gebrek aan werkelijke kennis van de tekst van Openbaring, en vooral de onderlinge samenhang daarin, in combinatie met de neiging de ‘spectaculaire’ symboliek van het boek letterlijk op te vatten, kan snel leiden tot onjuiste toekomstverwachtingen. Uit enkele recent verschenen boeken van Amerikaanse politieke auteurs blijkt verder, hoezeer groepen die deze opvattingen aanhangen de Amerikaanse politiek momenteel beïnvloeden. Dat kan een gevaarlijke combinatie vormen.

+

Omtrent de duivel kan u verder lezen:

  1. Gevallen engelen
  2. Gevallen engelen en hun verblijf
  3. Duivel, Satan, Lucifer, Demon, Goed en Kwaad en God
  4. Begrippen satan en duivel in de Bijbel
  5. Satan of Duivel
  6. Satan het kwaad in ons
  7. Lucifer
  8. Hoe leest u?: Lucifer
  9. Hoe de Satan vandaag rond toert
  10. Schapen en bokken 4 Addendum 2: Eeuwig branden in de hel
  11. God meester van goed en kwaad
  12. Hemel en hel
  13. Media geen werk van Satan, een duivelse engel

2 Comments

Filed under Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Vragen van lezers, Wereld aangelegenheden

Vraag: Als men uit God geboren zou zijn waarom zouden wij dan nog vergiffenis moeten vragen?

Bij de vragen en opmerking van onze lezers treffen wij het volgende aan:

“Wie uit God geboren is zondigt niet,
want Gods zaad is blijvend in hem.
Hij kán zelfs niet zondigen, want hij is uit God geboren”. (1 Joh.3:9).

Is de gelovige werkelijk niet in staat te zondigen?
Maar waar zouden wij dan nog vergiffenis voor moeten vragen?

Om Johannes hier te kunnen begrijpen, moeten we weten wat hij met zijn brief wil zeggen. Hij heeft het over een opvatting die uit de Griekse filosofie dreigt in te sluipen. Volgens die opvatting zijn lichaam en geest volledig gescheiden; alleen de geest heeft dan waarde, en alleen de dingen van de geest kunnen daarom goed of slecht zijn.
Wat je met je lichaam doet, zou geen ‘zonde’ zijn, want het lichaam is, volgens die opvatting, voor onze goddelijke bestemming van geen enkel belang.  Zonde bestaat dan alleen maar in de geest, en met het lichaam zouden we kunnen doen wat we maar willen. Johannes verzet zich fel tegen deze onbijbelse opvatting. De moeilijkheid zit voor ons in het feit dat hij met ‘zondigen’ twee verschillende dingen bedoelt. Aan de ene kant de zonde die de ware volgeling van Christus probeert na te laten, maar waarin hij toch telkens weer vervalt, omdat hij nu eenmaal nog niet de volmaaktheid heeft bereikt. Geen enkele gelovige is volledig vrij van zulke zonde. Aan de andere kant zijn er de daden van deze dwaalleraars, duidelijk in strijd met de leer van Christus,waarvan zij echter betogen dat je die zonder bezwaar kunt doen, omdat dat toch geen zonde is. De ware christen onthoudt zich volledig van zulke daden (zulke zonde). Wie bewust zulke ‘zonde’ doet (ook al ziet hij die zelf niet als zonde), is geen volgeling van Christus.

Over die eerste vorm van zonde, die uit zwakheid, zegt Paulus:

Wat ik doe, doorzie ik niet, want ik doe niet wat ik wil, ik doe juist wat ik haat … Ik wíl het goede wel, maar het goede doen kan ik niet. Wat ik verlang te doen, het goede, laat ik na; wat ik wil vermijden, het kwade, dat doe ik. (Rom. 7:15-19)

Met zijn geest (verstand) weet hij wat hij als christen zou moeten doen, maar zijn natuurlijke neiging is anders, en dat brengt hem er toch telkens weer toe dingen te doen die verkeerd zijn.
Weliswaar wil hij dat eigenlijk niet, maar – zoals Jezus zelf zei –

‘de geest is wel gewillig, maar het lichaam is zwak’ (Matth. 26:41).

Let op dat hij dat niet verontschuldigt, als iets dat alleen maar  ‘van het lichaam is’ en dat daarom dus geen zonde zou zijn. Integendeel, hij (Paulus) wijst dit volledig aan als zonde, en roept vol wanhoop uit:

“Ik, ellendig mens! Wie zal mij verlossen uit dit lichaam van de dood?”

Maar in de volgende zin geeft hij zelf de oplossing:

“God zij gedankt: door Jezus Christus,onze Heer!” (vs 24-25).

Over deze zonde, begaan uit zwakheid, zegt ook Johannes:

Als we zeggen dat we de zonde niet hebben [de NBV vertaalt dit ten onrechte met ‘niet kennen’], misleiden we onszelf en is de waarheid niet in ons.
Belijden we (zulke) zonden, dan zal hij, die trouw en rechtvaardig is, ons (die) zonden vergeven en ons reinigen van alle kwaad. (1 Joh. 1:8-9)

Maar over die andere gedachte, dat wij geen zonde hebben, omdat wij met ons lichaam niet zouden kunnen zondigen, zegt hij:

Als we zeggen dat we nooit gezondigd hebben, maken we Hem [God] tot een leugenaar en is zijn woord niet in ons. (vs 10)

En hij gaat nog een stap verder. Wie (willens en wetens) dingen doet die God heeft verboden, en die de Schrift zonde noemt, is een goddeloze. Het begrip dat hij in feite gebruikt is ‘wetteloos’. Maar met wet-teloos bedoelt de Schift alles wat tegen Gods Wet in gaat, en hetwoord is dus synoniem met ‘goddeloos’:

Ieder die (bewust) zondigt overtreedt Gods wet, want zondigen is Gods wet overtreden. (1 Joh. 3:4)

Hij vat dat samen met:

“Ieder die in hem blijft, zondigt niet (= niet bewust)”, maar “ieder die (bewust) zondigt, heeft hem nooit gezien en kent hem niet.” (vs 6).

En vervolgens trekt hij dan de conclusie:

Het kan niet zo zijn dat wie uit God is geboren, tegelijkertijd willens en wetens bezig is dingen te doen die God heeft verboden. Dat is logisch gesproken onmogelijk! Vrij vertaald schrijft hij:

“Wie werkelijk uit God is wedergeboren, doet niet willens en wetens dingen die de Schrift aanduidt als zonde; want hij heeft het zaad van het evangelie (dat in zijn hart is gezaaid) blijvend in zich en hij kan dus onmogelijk tegelijkertijd bezig zijn met zulke dingen, want hij is wedergeboren.” (vs 9)

Hij heeft het dus niet over een fysieke onmogelijkheid om zonde te doen, maar over de logische onmogelijkheid om willens en wetens dingen te doen waarvan hij kan weten dat ze zonde zijn. Wie dat toch doet is niet werkelijk wedergeboren.

3 Comments

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Vragen van lezers

Moeilijkheid om te vergeven

Reacties op in ons  tijdschrift verschenen artikelen en veel gestelde vragen via het internet

Vraag:

In Lukas 23:34 zegt Jezus: ‘Vader, vergeef hun, want ze weten niet wat ze doen.’ Betekent dit dat wij het aan God kunnen overlaten mensen te vergeven waarvoor wij dat zelf te moeilijk vinden?

In Mattheüs 18 vinden we Jezus’ eigen leer hierover. Hij geeft daar (vs 23-35) een gelijkenis over twee slaven. De eerste is zijn heer een enorm bedrag schuldig (ca.€150 miljoen), dat hij hem dus nooit zou kunnen terugbetalen. Wanneer zijn heer dan beslist dat hij daarom met zijn gehele gezin verkocht moet worden, om op die manier de schuld te voldoen, smeekt hij zijn heer om genade. Die scheldt hem daarop die gehele schuld kwijt. Dan treft die slaaf een mede-slaaf die hem 100 schellingen schuldig is (ca.€250). Hij eist dat bedrag op, en wanneer hij hem niet onmiddellijk kan betalen, laat hij hem gijzelen (in de gevangenis zetten) totdat hij heeft betaald. Wanneer de heer daarvan hoort, laat hij de eerste slaaf alsnog boeten voor zijn onbetaalde schuld.

Jezus’ les is dan:

“Zo zal mijn hemelse Vader ook ieder van jullie behandelen die zijn broeder of zuster niet van harte vergeeft.” (vs 35).

Dat zou duidelijk moeten zijn! Wij hebben een enorme schuld bij God, die wij nooit zouden kunnen afbetalen. Die kan alleen afbetaald worden met ons leven. God is echter bereid ons die schuld volledig kwijt te schelden, en ons daarmee dat leven te schenken. Maar dan moeten wij, op onze beurt, wel bereid zijn onze medemensen hun schulden kwijt te schelden. Daarom heeft Jezus ons geleerd te bidden:

“Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij hebben vergeven wie ons iets schuldig was.” (Matth. 6:12).

Dat laatste is de onontkoombare voorwaarde voor het eerste. Wanneer wij daar niet toe bereid zijn, geldt voor ons, net als voor die eerste slaaf, dat onze Heer (God) zijn kwijtschelding weer intrekt, en ons alsnog verantwoordelijk houdt voor onze eigen schuld. Want zo iemand heeft kennelijk niet begrepen hoe oneindig groot de kwijtschelding is die hij zelf heeft ontvangen, en schiet daarmee, net als die slaaf, tekort in dankbaarheid. En voor een goed begrip: het is ook dan nog heel goed mogelijk dat God die ander wel degelijk vergeeft; de enige die in die situatie geen vergiffenis ontvangt zijn wijzelf.

En wat bedoelt Jezus dan met zijn uitspraak op het kruis? Zij die ervoor verantwoordelijk waren dat hij daar hing, hadden daarmee grote schuld op zich geladen. Maar Jezus stierf daar voor de schuld van anderen, dus in principe ook voor die van hen. Hij gaf zijn leven in plaats van het hunne. We kunnen dus onmogelijk zeggen dat Jezus daar aan zijn Vader vraagt:

‘vergeeft U het ze maar, want Ik doe het niet!’

Integendeel: hij doet daar alles wat hij kan, tot aan het uiterste. En hij vraagt zijn Vader dat offer te accepteren, en van zijn kant die mensen ook te vergeven. Want alleen God kan beslissen of die mensen voor hun zonde moeten sterven, of dat hij ze hun schulden kwijtscheldt en ze laat leven. Jezus geeft ons daarmee een voorbeeld, dat wij moeten navolgen (zie ook Stefanus). En wie dat moeilijk vindt, moet God bidden hem daarbij te helpen, niet om dat van hem over te nemen. Want anders loopt het met hem, net als met die slaaf, slecht af.

+

Vervolg van

Is het nodig dat wij onze zonden belijden aan God, nadat Jezus voor onze zonden gestorven is?

Vindt ook

Genoegdoening

++

Aanverwant

  1. De Falende mens #2 Vrije keuze
  2. De toorn van God
  3. Lam van God #3 Tegenover onschuldig dier een onschuldig man #2
  4. Zonde en rekenschap
  5. Een man die anderen niet kan vergeven
  6. Status Quo
  7. Vergeving altijd mogelijk
  8. Vergeven
  9. Geestelijke vorming tot heiligheid #3

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden, Vragen van lezers

Is het nodig dat wij onze zonden belijden aan God, nadat Jezus voor onze zonden gestorven is?

 

In het Onze Vader wordt hierover gesproken maar toen woonde Jezus nog op de aarde. Het is nuttig eerst iets dieper in te gaan op de begrippen verlossing en vergiffenis.

De eis die eigenlijk aan ons wordt gesteld, is dat wij in het geheel niet zondigen. Alleen absolute volmaaktheid maakt ons aanvaardbaar voor God. Helaas is alleen Jezus er in geslaagd die volmaaktheid te tonen. De overige mensen slagen daar niet in, en hebben daarom verlossing nodig.

De openbaring van Gods verlossingsplan maakt duidelijk dat wij op bepaalde voorwaarden toch kunnen worden aangenomen, en zo ontkomen aan de dood die wij eigenlijk zouden verdienen. En dat het verlossingswerk van Christus daar een grote rol bij speelt. Maar het basisprincipe is en blijft dat zonde onacceptabel is voor God. Met andere woorden: van ons wordt gevraagd dat wij ons uiterste best doen die volmaaktheid van Jezus, op zijn minst zo goed mogelijk, te benaderen. Maar wanneer wij daarin tekort schieten, is het niet een kwestie van ‘game over’ (zoals onder de wet van Mozes strikt genomen het geval was), en zelfs niet van ‘terug naar af’ en opnieuw beginnen (zoals in sommige andere religies, zoals het boeddhisme), maar kunnen we vergiffenis vragen en verdergaan. De bedoeling is dan uiteraard wel dat wij van onze fouten leren, en wel degelijk naar dat voorbeeld van Christus toegroeien.

Uiteraard kan het niet de bedoeling zijn dat wij gewoon ons eigen leven leiden, en de rekening daarvoor door Christus laten betalen. Zijn verlossingswerk is geen vrijbrief om onze eigen gang te gaan.
Waar wij tekort schieten, mogen (!) we ons beroepen op de verlossing die hij tot stand bracht, maar dat is geen verkregen recht. Christus betaalt als het ware onze schulden, maar dit betekent wel dat wij niet de vrijheid hebben om bewust nieuwe schulden te maken, omdat de rekening toch al zou zijn voldaan. Dit houdt in dat wij, wanneer we toch weer in de fout zijn gegaan, in elk geval bereid moeten zijn te erkennen dat het fout was. En dat kunnen we alleen maar doen door onze zonde te belijden. En de tweede eis is, dat wij onze uiterste best moeten doen om herhaling te voorkomen. En dit op zijn beurt vergt dat wij ons bewust zijn van onze fouten. En niets maakt je zo goed bewust van je fouten als de noodzaak ze te belijden. Anders gaan we maar denken dat het allemaal wel meevalt.

Jacobus raadt ons zelfs aan die fouten te belijden tegenover elkaar (Jac. 5:16), hoeveel te meer aan God. De Schrift vertelt ons dat we radicaal moeten veranderen. We moeten al onze menselijke neigingen achter ons laten, en ons zo volledig mogelijk richten op het voorbeeld van Jezus. En die verandering moet zo radicaal zijn, dat het ons wordt voorgesteld als het worden van ‘een nieuwe mens’ (Efez. 4:22-24), of van een opnieuw geboren worden (Joh. 3:3). Dat kan alleen wanneer we ons voortdurend bewust zijn van wat we nog verkeerd doen, waar we nog tekort schieten, en wat er dus beter moet. En zelfs wanneer we in dit leven nooit die volmaaktheid van Jezus zelf zullen bereiken: we moeten wel groeien, we moeten er wel steeds dichter in de buurt komen. Dat is een leerproces; en we leren het snelst van onze fouten. We herkennen onze fouten alleen wanneer we gedwongen worden die te erkennen, niet in de laatste plaats tegenover onszelf. Maar wanneer we al niet bereid zijn die toe te geven tegenover God, dan hebben we smoezen genoeg om ze te ontkennen tegenover onszelf. Vandaar.

Daarom: ja, onze schulden worden ons kwijtgescholden, en de rekening daarvoor is al voldaan. Maar we hebben geen carte blanche om dan maar onze gang te gaan; we kunnen niet op pad gaan met Jezus’ creditcard opzak. We zullen voor elke nieuwe schuld weer met het schuldbriefje bij God langs moeten gaan, en nederig vragen of dat misschien weer afgeboekt mag worden. Op zijn minst leren we ons dan te schamen voor ons gedrag. Dat klinkt misschien allemaal erg negatief, en in werkelijkheid zal het effect ook veel positiever zijn: we bouwen een relatie op, die we anders niet zouden hebben. Maar we moeten nooit de vergissing maken dat zonde sinds Christus’ dood niet serieus meer is. Dat is die wel.

In Gods ogen is zonde nog steeds bloedserieus. En het belijden daarvan maakt ons daar beter dan wat dan ook van bewust.

Nog een laatste opmerking over het feit dat Jezus zijn discipelen het ‘Onze Vader’ leerde, toen Hij ‘nog op aarde’ was. Uit zijn woorden blijkt dat hij hier was om de zijnen voor te bereiden op het nieuwe Verbond en het nieuwe tijdperk dat komen ging. Het lijkt daarom niet logisch te verwachten dat hij zijn discipelen een ‘nieuw gebed’ zou leren, dat enkele jaren later alweer achterhaald zou zijn. We mogen er daarom van uitgaan dat dit gebed een patroon bevat, dat door alle eeuwen heen van belang blijft.

2 Comments

Filed under Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Vragen van lezers

Gods alles-wetendheid en toch te ‘berouwen’ zaken

Wanneer God alles van tevoren weet, hoe moet ik dan die verzen zien waarin staat dat het ‘God berouwde’ dat Hij dit of dat gedaan had?

Het Hebreeuwse woord waar het hier om gaat, isnacham. Het komt bijna 100 maal voor in het OT, in de NBG’51 ruim 30 maal vertaald met iets als ‘berouw’ of ‘berouwen’ en ruim 60 maal met iets als‘troost’ of ‘troosten’. Opvallend is echter dat het in het eerste geval meestal over God gaat, en in het tweede geval meestal over mensen. Alsof God wel berouw zou kennen, maar mensen niet.

De grondbetekenissen van het Hebreeuwse woord zijn:

  1. • van gedachten veranderen
  2. • betreuren

Daarvan afgeleide betekenissen zijn dan:

  • • er nu anders over denken: er, bij nader inzien, twijfels over hebben
  • • spijt of berouw hebben
  • • smart lijden
  • • medelijden hebben of tonen
  • • troosten, bemoedigen

Naar onze mening heeft het woord ‘berouw’ in de meeste gevallen dan ook een veel te sterke morele betekenis. Een goed voorbeeld vinden we in Exodus 13:17:

“God leidde (het volk) niet op de weg naar het land der Filistijnen, hoewel deze de naaste was; want God zeide:

Het volk mocht eens berouw krijgen, wanneer zij in strijd gewikkeld werden, en naar Egypte terugkeren”.

Het gaat hier niet om een morele inkeer: God overweegt dat als het volk meteen tegen moeilijkheden aanloopt, het die hele uittocht ineens niet meer zo zal zien zitten. Zij zouden op slag last krijgen van koudwatervrees en maar liever weer willen omkeren. Dit is duidelijk ‘van gedachten veranderen’, ‘er, bij nader inzien, twijfels over gaan hebben’. Iets meer morele lading lijkt het woord te hebben bij Jeremia:

“Ik [God] heb Efraïm horen klagen:

Gij hebt mij getuchtigd … bekeer (shub) mij,dan zal ik mij bekeren (shub), want Gij, HERE, zijt mijn God. Want nadat ik tot inkeer (shub) ben gekomen, heb ik berouw (nacham)gekregen” (Jer. 31:18-19).

We zien hier dat inkeer en berouw niet identiek zijn, want het eerste gaat vooraf aan het tweede.

Dat woord shub betekent: ‘omkering’. Letterlijk staat er dus niet meer dan:

‘Doe mij omkeren, dan zal ik mij omkeren, want nadat U mij hebt doen omkeren ben ik een nieuwe weg ingeslagen.’

Het is dus in de grond een heel letterlijk beeld. Zij gaan de verkeerde weg en vragen God hen op de goede weg te leiden. Pas wanneer wij dat toepassen krijgt het een morele component. In het geval van God is het nog zwakker bedoeld. God komt zeker niet tot een vorm van morele inkeer, maar het kan zelfs niet zo zijn dat God van gedachten verandert omdat het Hem zou zijn tegengevallen. Wat we zien is dat God ons lessen wil leren, en dat Hij daarom, in Zijn omgang met de mens, allerlei wijzen van aanpak uitvoert, zoals wij die zouden kiezen (let op: niet probeert, want Hij weet wat het resultaat zal zijn), om zo de mens leren dat die geen van alle tot het gewenste resultaat leiden. Dat moet ons ervan overtuigen dat alleen Zijn oplossing werkt.

Het woord nacham vertelt ons in zulke gevallen dat God ‘besluit’ dat het zo wel genoeg is, en dat de tijd gekomen is voor de volgende fase van Zijn plan, dus dat Hij van nu af een nieuwe weg inslaat. Dit is het einde van dit ‘experiment’, dus deze les, en begint de volgende. Wanneer we het gebruik van het woord nacham in verband met God nagaan, blijkt dat het steeds te maken heeft met het bereiken van zo’n keerpunt: het vertelt ons dat voor God de tijd gekomen is om een nieuwe richting in te slaan. Het is dus alleen maar het feit dat de vertalers, om vrij onduidelijke redenen, het woord ‘berouw’ gekozen hebben, dat ons op het verkeerde been zet. Dit woord ‘berouw’ heeft in onze taal veel te veel morele lading, die het in het Hebreeuws zelden heeft. Het feit dat nachamin de NBG’51 in slechts drie gevallen met ‘berouw’ is vertaald als het om mensen gaat (waar morele inkeer in principe wel mogelijk is, maar waar dat desondanks ook daar toch niet is bedoeld, zie bovenstaande voorbeelden), geeft al aan dat de morele betekenis daar niet voorop staat. Hoeveel te minder dan voor God.

8 Comments

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Vragen van lezers

Wie bedoelde Jezus met de “andere schapen” (Johannes 10:16)?

“ Ik heb nog andere schepen, die niet uit deze schaapsstal zijn. Ook die moet ik leiden en zij zullen naar mijn stem luisteren en het zal worden: een kudde, een herder.” (Joh 10:16 WV78)

De herder is in het Oude Testament een bekend beeld voor de zorg van God voor zijn volk – voor de enkeling (Psalm 23), maar vooral voor de natie, die Hij uit slavernij leidde en voedde en beschermde (Psalm 74:1; 79:13; 80:2; 95:7; 100:3; Jesaja 63:5). Het was geen toeval dat zowel de grote leider, Mozes, als de grote koning, David, herders waren voordat God hen riep om zijn volk te hoeden.

Toen het volk Israël door zijn “herders” te gronde werd gericht, beloofde God dat Hij zelf zijn kudde zou redden en de Messias, de Zoon van David, zou aanstellen, als hun herder:

“Dan zal ik één herder over hen aanstellen, die hen weiden zal: mijn knecht David. Die zal hen weiden, die zal hun herder zijn” (Ezechiël 34:23).

Micha zei eveneens van Degene die in Bethlehem geboren zou worden:

“Dan zal hij staan en hen weiden in de kracht van de HERE, zijn God”( Micha 5:3);

en Jesaja:

“Hij zal als een herder zijn kudde weiden, in zijn arm de lammeren vergaderen…” (Jesaja 40:11).

Jezus was die “goede herder” die door de profeten aan Israël was beloofd. Gedurende zijn leven was zijn werk beperkt gebleven tot

“de verloren schapen van het huis van Israël”( Mattheüs 15:24; 10:6).

Pas na zijn dood en opstanding kregen zijn discipelen de opdracht om behoudenis in hem in de hele wereld te gaan prediken. Voortaan werden ook de heidenen geroepen om deel te hebben aan Gods beloften: ook zij waren binnen de kudde van Israël gebracht. In de woorden van Paulus in Efeziërs 2:13:

“Thans in Christus Jezus bent u, die eertijds veraf was, dichtbij gekomen door het bloed van Christus”.

De toekomstige niet-Joodse gelovigen werden dus de “andere schapen die niet van deze stal zijn”, die aan Gods volk, zijn kudde toegevoegd zouden worden, om één kudde te vormen; en

“het Lam, dat in het midden van de troon is, zal hen weiden en hen voeren naar waterbronnen des levens” (Openbaringen 7:17)

++

Vindt meer achtergrond

  1. Overdenking: Elke Schrifttekst is door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven
  2. Betreffende Christus # 1 Een god of de God, een mensenzoon en zoon van God
  3. Jezus zoon van David, zoon van Abraham en zoon van God
  4. Jezus van Nazareth #1 Jezus Geboorte
  5. Het begin van Jezus #10 Een Heraut kondigt aan
  6. Andere Schapen
  7. Kleine kudde getrouwe beheerder
  8. Niet alle Getuigen behorend tot Getuige van Jehovah

1 Comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Vragen van lezers

Een veel voorkomende vraag: Waarom moest Jezus of God naar de hel?

Waarom moest Jezus of God naar de hel terwijl mensen die slechte dingen hebben gedaan rechtstreeks naar de hemel mogen?

Grote Vraag - Big Question - Wat nu? What now?

De grote vraag – Big Question – Wat is er hierna? Wat is er na dit leven?

Als wij na onze dood ofwel eerst naar het vagevuur gaan en dan naar de hemel, waarom en voor wie moet Jezus dan terug komen om de doden en levenden te oordelen?

Indien wij gered zijn en onze ziel naar de hemel gaat waarom prediken er nog zovelen over verdoemenis in de hel?

Waarom als wij zogezegd gered zijn door het bloed van Christus zijn er nog kerken die hun leden bang maken met hellevuur en eeuwige foltering, terwijl zij zeggen dat wij geen werken meer moeten doen omdat wij gered zijn?

Hebt u zich al eens afgevraagd of God wel kan sterven en dan in een hel zou terecht komen?

Volgens de Bijbel heeft Dé God geen geboorte, geen begin van leven mits Hij altijd al bestaan heeft. De Godheid heeft ook geen einde aan Zijn leven. Er staat in de Bijbel vermeld dat geen mens Hem kan zien en leven, maar ook dat geen enkel mens Hem iets kan aandoen. Nochtans weten wij dat Jezus door zeer veel mensen is gezien, die dan toch niet dood vielen, en dat hij zelfs enkele tot leven bracht, terwijl hij zelf toch dood ging aan een houten paal, opgehangen door de Romeinen en begraven door enkele toegewijden.

God, volgens de Bijbel, kan overal tegelijkertijd zijn. Hij is noch gebonden door plaats, noch door tijd. Aldus kan men zeggen dat God in de hemel kan zijn, maar ook op aarde alsook in de hel.  Maar indien de hel een folterplaats voor zondigen zou zijn kan men zich ook wel afvragen wat God daar zou horen te doen. Als men weet dat Jezus zonder zonden zou zijn kan men het ook stellen dat het zeer vreemd is dat Jezus naar de hel zou moeten gaan, terwijl hij vrij van zonden is.

Wat zijn eigenlijk dat vagevuur en die hel?

Heb jij al ergens over een vagevuur gelezen in de Bijbel?

Voorgeborchte of het verblijf van de zielen die na het sterven niet toegelaten worden tot de hemelse glorie van Christus en ook niet naar de hel of het vagevuur gezonden worden. – Domenico Beccafumi. De nederdaling van Christus in de Limbus. 1530-1535.

Nergens in de Bijbel wordt er over een vagevuur gesproken. Nergens wordt er gezegd dat mensen na hun dood nog eens voor een tweede maal zouden gestraft worden voor hun gedane fouten. Ook wordt er nergens over een voorgeborgte of voorgeborchte, gesproken waar kleine kinderen indien zij nog niet gedoopt waren, of zielen die na het sterven niet toegelaten zouden worden tot de hemelse glorie van Christus en ook niet naar de hel of het vagevuur zouden gezonden worden, naar toe zouden moeten gaan. Volgens de Heilige Schrift is de straf voor de zonde eenvoudigweg de dood. Daar eindigt het leven en daarmee is het eindpunt bereikt van ons als zondig wezen. De dood zelf is de straf die ons is opgelegd.

Kan u een rechtvaardige Vader of rechter voorstellen die nogmaals straft als een straf voor een bepaald feit al verricht is geworden?

De Elohim Hashem Jehovah wordt volgens het Boek der boeken, de Bijbel, voorgesteld als een rechtvaardige Vader en Herder. Kan u zich een liefdevolle vader voorstellen die continue zijn kinderen blijft straffen voor dezelfde fouten? Wat zou u er van denken als die Liefdevolle Vader telkenmale een straf volbracht is voor eenzelfde feit opnieuw een straf zou geven en dan nog eens en nog eens, om zo het kind tot in het oneindige te laten lijden?

Als rechtvaardige Vader is het wel zo dat Hij gemaakte fouten niet ongestraft kan laten.

“Die de weldadigheid bewaart aan vele duizenden, Die de ongerechtigheid, en overtreding, en zonde vergeeft; Die den schuldige geenszins onschuldig houdt, {9 } bezoekende de ongerechtigheid der vaderen {10 } aan de kinderen, {11 } en aan de kindskinderen, in het derde en vierde lid. {12 } (Ex 34:7 STV)

“Dat niemand zijn broeder vertrede, {12 } noch bedriege {13 } in zijn handeling; want de Heere is een wreker over dit alles, gelijk wij u ook te voren gezegd en betuigd hebben.” (1Th 4:6 STV)

“Hoeveel te zwaarder straf, meent gij, zal hij waardig geacht worden, die den Zoon van God vertreden heeft, {56 } en het bloed des testaments {57 } onrein geacht heeft, {58 } waardoor hij geheiligd was, {59 } en den Geest der genade {60 } smaadheid heeft aangedaan?” (Heb 10:29 STV)

“Komt dan, en laat ons samen {58 } rechten, zegt de HEERE; al waren uw zonden als scharlaken, {59 } zij zullen wit {60 } worden als sneeuw, al waren zij rood {61 } als karmozijn, {62 } zij zullen worden als witte wol.” (Jes 1:18 STV)

“Want de bezoldiging der zonde {62 } is de dood, {63 } maar de genadegift Gods {64 } is het eeuwige leven, {65 } door Jezus Christus, onzen Heere.” (Ro 6:23 STV)

Als de dood door God als de ultieme straf wordt aanzien, waarom zou er dan nog eens een straf in een vagevuur of in een hellevuur moeten volgen?

Wat is de hel?

Heb jij gemerkt dat er in de bijbel over de hel of Gehenna, Hades, Sjeool, Sheool of Tartarus wordt gesproken, welke allemaal hetzelfde zouden zijn?

Heb jij daar al bij stil gestaan wat dat eeuwig of steeds brandende vuur zou zijn?

In de vroegere tijden braken wel eens ziekten uit die zeer besmettelijk waren. Om de besmetting inte perken werden de lijken zo vlug mogelijk verbrand, zodat zij geen nieuwe slachtoffers meer konden maken. Omdat het zo belangrijk was die besmettelijke ziekten onder controle te houden werd er buiten de stadsmuren steeds een vuur aan gehouden om zo vlug mogelijk daar de lijken te verbranden zodat er niets meer dan stof zou van overblijven, welk dan ook niemand meer zou kunnen besmetten. Dat steeds brandend vuur werd “hel” genoemd zoals ook de graven “sheol” of “sheool” werden genoemd. Dat vuur buiten de bewoonde wereld werd namelijk als het “graf” bedoeld, of de “eeuwige rustplaats” voor de overledene.

Ook vandaag moeten wij nog steeds de lezing in de Bijbel opvatten als toenertijd. Maar zoals toen waren er mensen die filosofeerden en hoopten dat er na dit leven nog iets zou zijn of dat de mens over ging tot een andere gedaante. Telkenmale als men stierf zou men terug tot leven komen in een gedaante, afhangende van het voorgaande leven. Had men goede dingen verricht zou men verbeteren, had men slechte daden verricht zou men naar een lagere stand terug keren. Zulke incarnaties zijn tegen de leer van God, maar zijn ook bij meerdere geloofsgroepen binnen geslopen. Wij horen ons hier echter van zulke gedachten  te ontdoen.

Is Jezus een incarnatie van een God-mens?

Door al die Griekse filosofische gedachten rond een steeds terugkerende mens of een “reïncernatie” is ook de gedachte opgekomen van een “god-mens reïncarnatie”. Door woordverdraaiingen kwamen valse leraren er toe mensen te overtuigen dat het woord ook een mens maar tegelijkertijd God kon zijn. Aldus kwam het geloof er in dat

Het Woord is vlees geworden

zou inhouden dat God zelf vlees zou geworden zijn, en dat het niet ging om het Woord van God, namelijk de uitspraken van God, die vlees zouden zijn geworden (wat de intentie van de evangelieschrijver was).  Volgens meerder mensen die zich ‘geloofsgeleerden” of “godsgeleerden” (“theologen”) noemden moest zulk een schrijven wel inhouden dat het over God ging die zich zogenaamd bekleedde met vlees zoals bij een materialisatie of een reïncarnatie. Hun interpretatie betekent dat God zogezegd werd wat de mens was — vlees en bloed — opdat Hij een van ons mensen zou zijn. Sommigen beweren zelfs dat dat één van de noozaken was om ons te verlossen. Vreemd is dat zij dan niet afvragen waarom God dan zo vele eeuwen wachtte om naar de aarde te komen en te doen alsof Hij verleid werd (want God kan niet verleid of misleid worden) en om te doen dat de mens Hem iets kon aandoen en Hem zelfs ter dood zou kunnen brengen (want God kan niet sterven en de mens kan Hem niets doen).

Hoe wij Johannes’ geschriften ook doorzoeken, wij kunnen nergens vinden dat hij zegt dat het Woord een God-Mens, een combinatie van God en mens werd.

Van waar komt dat God-mens zijn?

Ook al bestonden er al zeer veel mythen over goddelijke wezens en god mensen bij de heidense volkeren is de uitdrukking God-Mens speciaal geworden bij de trinitariërs die het zich heel eigen maakten en van “de zoon van God” “god de zoon ” maakten, alsof dat juist het zelfde zou zijn. Velen zien zelfs niet meer het verschil tussen die twee en zijn er van overtuigd dat Jezus zowel zoon van God is als God zelf is. Voor hen is Jezus een deel god van een Driegodheid, naar de gelijkenis van de vele drie-godheden in polytheïstische groepen. Maar daarbij valt op dat bij die meergoden aanbidders hun subgoden dikwijls meer gelijkheden vertonen met de hoofdgod dan Jezus met zijn goddelijke Vader. Om dit te vergoeilijken gaan sommigen zo ver om het een kat-en-muis spelletje te noemen waarbij zij wel naar strikvragen kijken maar niet de essentie van Jezus antwoorden ter harte nemen. zij durven dan zelfs te schrijven

Blijkbaar zit er iets in Jezus’ antwoord verstopt dat zó explosief is dat men daar het liefst een eind bij uit de buurt blijft. {God, de enige God, is in Zijn Zoon Jezus onze naaste geworden}

en dan draaien zij rond de pot die zij wel weten, namelijk dat

God alleen God is en dat er geen andere God dan Hij is (12:32) {God, de enige God, is in Zijn Zoon Jezus onze naaste geworden}

en beseffen zij wel

Juist de Joden wisten als geen ander dat deze Enige zijn eer niet deelt met een ander (Jesaja 42:8, 48:11). Dat had God duidelijk gemaakt na de ellende van de ballingschap als straf voor een volk dat andere goden (!) achterna liep. {God, de enige God, is in Zijn Zoon Jezus onze naaste geworden}

Nergens heeft Jezus zich gelijk gesteld aan God, integendeel heeft hij zelfs gezegd dat hij niets kan doen zonder God, die veel groter is dan hem.

“Jezus dan antwoordde en zeide tot hen: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: De Zoon kan niets van Zichzelven doen, {15 } tenzij Hij den Vader dat ziet doen; {16 } want zo wat Die doet, {17 } hetzelve doet ook {18 } de Zoon desgelijks.” (Joh 5:19 STV)

“Gij hebt gehoord, dat Ik tot u gezegd heb: Ik ga heen, en kom weder {57 } tot u. Indien gij {58 } Mij liefhadt, zo zoudt gij u verblijden, omdat Ik gezegd heb: Ik ga heen tot den Vader; want Mijn Vader is meerder dan Ik. {59 } (Joh 14:28 STV)

Wat wij als het Onfeilbare Woord van God beschouwen (de Bijbel) heeft het zelfs regelmatig over „de Zoon des mensen”, hetgeen wel zeer afwijkt van God-Mens. Alsook wordt daarin vermeld dat God zelf, Die geen leugens vertelt, verklaart dat God Zijn welbeminde zoon is.

“21  En het geschiedde, toen al het volk gedoopt werd, en Jezus ook gedoopt was, en bad, dat de hemel geopend werd; 22 En dat de Heilige Geest op Hem nederdaalde, {24 } in lichamelijke gedaante, gelijk een duif; en dat er een stem geschiedde uit den hemel, zeggende: Gij zijt Mijn geliefde Zoon, in U heb Ik Mijn welbehagen! 23 En Hij, Jezus, begon omtrent dertig jaren oud te wezen, {25 } zijnde (alzo men meende) de zoon van Jozef, den zoon van Heli, {26 } (Lu 3:21-23 STV)

In Johannes’ geschriften wordt de uitdrukking „Zoon des mensen” zestien maal op het Woord van toepassing gebracht. Dit duidt erop dat die mensenzoon en niet “god de zoon” door een menselijke geboorte op aarde „vlees geworden” is. Zijn vleeswording betekende niets minder dan dat Jezus als mens van vlees en bloed zichtbaar werd voor iedereen. God kan door geen enkel mens gezien worden, maar Jezus werd door velen gezien. Hij was ook tastbaar en bevestigde dat hij geen geest was zoals zijn hemelse Vader wel een geest is, die dan ook geen vlees, beenderen en bloed heeft.

“Ziet Mijn handen en Mijn voeten; want Ik ben het Zelf; {36 } tast Mij aan, en ziet; want een geest heeft geen vlees en benen, gelijk gij ziet, dat Ik heb.” (Lu 24:39 STV)

“God is een Geest, en {22 } die Hem aanbidden, moeten Hem aanbidden in geest en waarheid.” (Joh 4:24 STV)

“Hij zeide verder: Gij zoudt Mijn aangezicht {31 } niet kunnen zien; {32 } want Mij zal geen mens zien, en leven. {33 } (Ex 33:20 STV)

Een materialisatie of incarnatie van God of van een hemelse zoon Gods kan moeilijk als een rechtvaardige oplossing aanzien worden. Hierbij moet men dan trouwens de vraag stellen waarom God zolang gewacht heeft en indien wij mensen dan nu zouden verlost zijn, waarom hij ons dan nog zo lang laat lijden en zovelen nog steeds in het ongewisse laat?

de god Apis

De Egyptische godheid die haar eigen dodenpriesters kreeg en later als Apisstier van Memphis meer karaktertrekken toebedeeld kreeg en de aardse belichaming van de god Ptah werd.

Men moet weten dat bij zeer veel heidense groepen reïncarnatie tot het normale gebeuren mag behoren. Niet alleen zijn in zulke groepen dieren gewijd aan bepaalde goden, maar sommige dieren worden daar ook beschouwd als de incarnatie van een bepaalde god of godin. De Apisstier bijvoorbeeld werd als de incarnatie van de god Osiris beschouwd en ook als een emanatie van de schepper god Ptah of Peteh, de vergoddelijking van de primordiale wereld in de Enneadische kosmogonie, dat letterlijk Ta-tenen werd genoemd met de betekenis van verrezen land, of als Tanen, met de betekenis van ondergelopen land.

Zondeval en Losgeld

God kon zo met een vingerknip de mens laten verdwijnen en opnieuw een ander menselijk wezen geschapen hebben. Maar dat zou niets aan het gestelde vraagstuk oplossen. De mens had gerebelleerd tegen God en Zijn rechtschapenheid en recht op heerschappij in vraag gesteld. Met de zondeval in de Tuin van Eden heeft de mens de dood als straf voor die rebellie tegen God over zich gekregen.

Als wij sterven hebben wij met onze dood betaald voor de schuld van onze weerstand en ongehoorzaamheid aan God. Er is dan verder helemaal geen reden om nogmaals een andere straf te krijgen of om nogmaals een aflossing te voorzien voor onze schulden. Want Jezus Christus als mensenzoon is er in geslaagd om onze schuld af te lossen doordat hij als mens er in geslaagd is om volledig Gods Wil te doen en zich aan te bieden als een Offerlam ten behoeve van het Losgeld voor alle mensen hun schulden.

Mits God aanvaard heeft dat Jezus zijn eigen wil ter zijde heeft geschoven en zijn plengoffer aanvaard heeft zijn wij nu begenadigd met de vrijspraak, indien wij dat Offer ook willen erkennen en bereid zijn om te geloven dat Jezus de Weg naar God is, de Gezondene, de Heiland en Onze Verlosser.

Wij moeten beseffen dat wij misschien niet onderuit kunnen om te gaan sterven, maar doordat Jezus een volmaakt offer aan god heeft aangeboden ligt er voor ons een Genadegave klaar welke ons toch nog iets na de dood kan opleveren. Maar als wij sterven zullen wij of in een graf gelegd worden of gecremeerd worden. Bij beiden zal ons lichaam tot stof en as vergaan, zoals in de bijbel staat opgetekend. Daarbij zal ons denken ook vergaan, terwijl voor de nabestaanden enkel de herinneringen en onze vroegere geschriften zullen achterblijven. Verder zal er voor ons geen mogelijkheid meer zijn om met hen te communiceren of zo. Alles zal gedaan zijn. Indien wij nog iets hadden moeten doen, dan moest dat voor dat stervenspunt gebeurd zijn.

“Ziet, alle zielen {7 } zijn Mijne; {8 } gelijk de ziel des vaders, alzo ook de ziel des zoons, zijn Mijne; de ziel, die zondigt, die zal sterven. {9 } (Eze 18:4 STV)

“Want de levenden {22 } weten, dat zij sterven zullen, maar de doden weten niet met al; {23 } zij hebben ook geen loon {24 } meer, maar hun gedachtenis is vergeten. {25 } (Pre 9:5 STV)

“Alles, {40 } wat uw hand vindt {41 } om te doen, doe dat {42 } met uw macht; want er is geen werk, {43 } noch verzinning, {44 } noch wetenschap, noch wijsheid in het graf, daar gij heengaat.” (Pre 9:10 STV)

“Want het graf {50 } zal U niet loven, de dood {51 } zal U niet prijzen; die in den kuil nederdalen, zullen op Uw waarheid niet hopen. {52 } (Jes 38:18 STV)

“19 Want wat den kinderen der mensen wedervaart, dat wedervaart ook den beesten; en enerlei wedervaart {36 } hun beiden; gelijk die sterft, {37 } alzo sterft deze, {38 } en zij allen {39 } hebben enerlei adem, {40 } en de uitnemendheid der mensen boven de beesten is geen; {41 } want allen zijn zij ijdelheid. {42 }20 Zij gaan allen naar een plaats; {43 } zij zijn allen uit het stof, {44 } en zij keren allen weder tot het stof.” (Pre 3:19-20 STV)

“In het zweet uws aanschijns zult gij brood eten, {38 } totdat gij tot {39 } de aarde wederkeert, dewijl gij daaruit genomen zijt; want gij zijt stof, en gij zult tot stof wederkeren.” (Ge 3:19 STV)

Ook voor Jezus, die mens van vlees en bloed, stond er niets anders op dan na zijn dood in het graf gelegd geworden. Maar daar zal het grote verschil, zijn opstanding een bewijs moeten zijn voor ons mensen, dat er ook voor ons zo iets moois te verwachten valt. Indien Jezus God zou zijn dan hadden wij nu als mensen nog steeds geen bewijs dat een mens uit de dood zou kunnen opstaan. Dan waren wij nu nog steeds in het ongewisse. Nu echter hebben wij een verzekerde hoop!

+

Voorgaand

Antwoord op Vragen van lezers: Gelijk Mozes de slang in de woestijn verhoogd heeft, zo moet ook de Zoon des mensen verhoogd worden

Bijbels antwoord op uw vraag: Wat gebeurt er met ons na het sterven?

Trinitarische zendelingen die Joden tot Christus willen brengen

Uitlopen om uit lichaam te wonen

++

Aansluitend

  1. Zonde en rekenschap
  2. Wat gebeurt er als wij sterven
  3. Dood
  4. Vindt er een transfer plaats na de dood?
  5. Lichaam en ziel één
  6. Sterfelijkheid en onsterfelijkheid 1 Levensadem en ziel
  7. Sterfelijkheid en onsterfelijkheid 2 Scheiding van God
  8. Al of niet onsterfelijkheid
  9. Onsterfelijkheid – Immortaliteit
  10. Eeuwenlange verkondiging van de hel als martelplaats
  11. Hemel
  12. Hemel en Hel
  13. Hellevuur
  14. Kinderen niet naar het voorgeborgte
  15. Sheol, Sheool, Sjeool, Hades, Hel, Graf, Sepulcrum
  16. Graf
  17. Is er meer in dit leven dan dit?
  18. Wat is de bedoeling van dit leven
  19. Beperktheid van de mens tot in zijn dood
  20. De Bijbel haar relevatie over God
  21. Kroniekschrijvers en profeten #3 Poëtische boeken
  22. Bekommerende God
  23. Plan van de goddelijke maker
  24. Bestemming van de aarde
  25. Bestemming getrouwen en rechtvaardigen
  26. Bestraffing vermijden
  27. Redding mogelijk voor allen
  28. Bevrijding
  29. Christelijke hoop op eeuwig leven
  30. Reddingsplan
  31. Psalm 59 David in grote moeilijkheden #1 Red mij van mijn vijanden
  32. Hoop
  33. Hoop op een man
  34. De onschuldige
  35. Plaatsing van Jezus door zogenaamd Bijbelstudie webruimte
  36. Doctrine van de Drievuldigheid
  37. Jezus de Weg naar God
  38. Offers van mensen onvolkomen tegenover het volmaakte slachtoffer door God te leveren 1
  39. Offers van mensen onvolkomen tegenover het volmaakte slachtoffer door God te leveren 2
  40. Für den Willen dessen, der größer ist als Jesus
  41. Lam van God #1 Sprekers voor God
  42. Verzoening en Broederschap 1 Getrouwheid en vergoeding
  43. Christus Jezus: de zoon van God
  44. Hoop voor de toekomst
  45. Hoop eerste christenen
  46. Hoop op leven
  47. Hij die komt
  48. Jezus moest sterven
  49. Zoon van God – de weg naar God
  50. Een losgeld voor iedereen 1 De Voorziening van een tweede Adam
  51. Een losgeld voor iedereen 2 Een verheven persoon van vlees en bloed
  52. Vertrouwen in Jezus Christus
  53. Jezus drie dagen in de hel
  54. Hij die zit aan de rechterhand van zijn Vader
  55. Geloof in Jezus Christus
  56. Geloof in slechts één God
  57. Staat God achter al het kwaad hier op aarde
  58. God is positief
  59. God komt ons ten goede
  60. Gods hoop en onze hoop
  61. Er zijn geen teleurstellingen voor degenen wier testamenten zijn begraven in de wil van God
  62. Keuze van levende zielen tot de dood
  63. Gods redding
  64. Gods beloften
  65. Christus wederkomst
  66. Sterfelijk en spiritueel lichaam
  67. Heerlijk einde
  68. Waarheid van mens of van God
  69. Verzoening
  70. Zoenoffer
  71. Verzoend met God
  72. Koninkrijk van Christus en Koninkrijk van God
  73. Koninkrijk van God
  74. Koninkrijk Gods
  75. Laatste dagen omroepers
  76. Azteekse en Romeinse tradities die ons nog steeds beïnvloeden
  77. Kerkzijn in een ik-gerichte tijd

+++

Gerelateerd

  1. Als anderen niet langer meedoen en/of niet meer in God geloven: hoe houden we het dan vol om kerk te zijn?
  2. Christen-populisme helpt niet. Christelijke spelregels voor geloofwaardig optreden
  3. Zondeval
  4. Dag 4 – De zondeval
  5. Perspectief na de zondeval
  6. De hel van veraf en dichtbij
  7. God, de enige God, is in Zijn Zoon Jezus onze naaste geworden
  8. God wil in en met ons winnen
  9. ‘En toen kwam Jezus’ – Heb. 1, 1-4
  10. ‘God in ons midden’ – 3. ‘TomTom+’
  11. Verduistering
  12. Verzoening?
  13. Spreken over Gods oordeel begint bij de gekruisigde Jezus
  14. In Search of Immortality, Book Review
  15. Reincarnation 1
  16. Reincarnation 2
  17. Reincarnation – 5 Incredible Stories Told By Young Children Around the World
  18. Reincarnation for the Curious Christian, Part 1
  19. Why Children and Childhood? – The answer from a Spirit
  20. Re-Merging With Source God
  21. Buddhism, Christianity, and Islam 101: Religion on the Rebound, Religion on the Run…

14 Comments

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Vragen van lezers