Category Archives: Gezondheid

Opkijkend naar een onzichtbare vijand

Als je het nieuws volgt en allerlei, getallen en verwachtingen hoort en ziet, kunnen we het ons voorstellen dat het allemaal wat teveel is.

Wij kunnen heden zien dat er een onzichtbare vijand rondwaart.

Zoals vele mensen niet in God geloven, omdat Hij niet zichtbaar is, wensten velen niet in dit virus te geloven dat nu over ons heen is gekomen.

Om alles te verwerken wat er op ons af komt, zou je haast een supermens moeten zijn. Het kan je vreugde roven en je verwachting temperen. Er lijkt een dief rond te gaan met een missie: om te roven, te slachten en verloren te laten gaan. Daarom is het belangrijk om even boven de situatie uit te kijken.
Klim met ons mee op de berg en aanschouw het tafereel wat wij zien.

Men zou kunnen stellen dat wij nu in een tijd zijn aanbeland waarin God mensen wakker roept.  Vandaag kunnen mensen doordat zij nu zonder werk zitten en bijna afgezonderd zichzelf moeten bezig houden, tijd nemen om ook even Gods Woord ter hand te nemen en  tot leven te laten komen

De Bijbel kan ook ons in deze moeilijke dagen troost bieden.

Koning David keerde zich steeds tot God. Regelmatig stortte hij zijn hart uit. Ook kunnen wij in de Geschriften zien hoe hij onder de indruk was van de grootheid, de genade en de liefde van God.

In de Psalmen staan prachtige, ontroerende en hartverwarmende woorden, die vandaag de dag nog even krachtig zijn. We willen graag Psalm 146 met je delen en hopen dat dit mag landen in je hart.

Halleluja!
Mijn ziel, loof de HEERE.
Ik zal de HEERE loven in mijn leven,
ik zal voor mijn God psalmen zingen zolang ik er nog ben.
Vertrouw niet op edelen, op het mensenkind, bij wie geen heil is.
Zijn geest gaat uit hem weg, hij keert terug tot zijn aardbodem;
op die dag vergaan zijn plannen.
Welzalig is hij die de God van Jakob tot zijn hulp heeft,
die zijn verwachting stelt op de HEERE, zijn God,
Die hemel en aarde gemaakt heeft, de zee en al wat daarin is;
Die voor eeuwig de trouw bewaart,
Die de onderdrukten recht doet,
Die de hongerigen brood geeft.
De HEERE maakt de gevangenen los,
de HEERE opent de ogen van de blinden.
De HEERE richt de gebogenen op,
de HEERE heeft de rechtvaardigen lief.
De HEERE bewaart de vreemdelingen,
Hij houdt wees en weduwe staande,
maar de weg van de goddelozen maakt Hij krom.
De HEERE zal voor eeuwig regeren;
uw God, Sion, is van generatie op generatie.

In deze tijden waar veel mensen onder druk staan is het belangrijk dat zij ook beseffen dat zij zich tot God kunnen wenden. Jehovah staat klaar om iedereen te ontvangen die Hem naderbij wil treden.
Onze God is het die je wil helpen, bemoedigen en ondersteunen, juist als zekerheden lijken weg te vallen. Hij is een Anker voor je ziel, een Trooster in tijden van nood.

 

Leave a comment

Filed under Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Positieve gedachten, Religieuze aangelegenheden, Voelen en Welzijn

3 miljoen Mensen in de val in Idlib, Syrië

In het noordwesten van Syrië zitten volgens de Verenigde Naties 3 miljoen mensen in de val, tussen de oprukkende frontlinies en de gesloten Turkse grens. Vooral rond de stad Idlib wordt de situatie steeds prangender.

Bommen vallen zonder onderscheid op scholen, vluchtelingenkampen en ziekenhuizen.  De zogeheten “veilige” zones worden steeds kleiner, de bevolking troept samen in overbevolkte vluchtelingenkampen.

Vorige week sneeuwde het nog in Idlib.  Sommige gezinnen leven gewoon langs de kant van de weg. Wij zagen schrijnende beelden van kinderen die buiten in de sneeuw lagen te slapen. Ook kregen wij een doodgevroren baby te zien. Zij die in tenten kunnen slapen mogen doordat zij meer beschut zijn en uit de wind zijn,  het misschien ietsje warmer hebben, maar het is daar nog steeds hartstikke koud. De mensen proberen zich op te warmen met allerlei onveilige brandstoffen, wat dan weer leidt tot luchtwegeninfecties of zelfs verstikking.

Deze mensen hadden geen keuze: ze moesten in allerijl hun huizen verlaten. De noden zijn dan ook enorm.

Mogen wij u vriendelijk verzoeken aan hen te denken en als het kan bij te springen door hulpverleners te steunen.

Voor deze mensen is het vijf voor twaalf. De mobiele teams van Artsen Zonder Grenzen gaan dan ook tot het uiterste:

noodhulp, hygiënekits, drinkbaar water, kleren en brandstof voor verwarming.
– medische zorgen voor mensen met luchtwegeninfecties, als gevolg van de barre levensomstandigheden en de winterse temperaturen.
– medische hulp voor zwangere vrouwen en kinderen.

We doen vandaag een beroep op u. Zo kunnen wij en AZG de levensnoodzakelijke steun voor deze mensen, die hoogdringend hulp nodig hebben, voortzetten.

Als schenker bent u een onmisbare schakel in de acties van Artsen Zonder Grenzen. Dankzij u kunnen hun teams hulp bieden in crisissituaties, zoals momenteel het geval is in Syrië.

Als u onze teams en die van AZG een hart onder de riem wil steken en hen extra wenst te ondersteunen met een bijkomende gift, dan willen wij u hiervoor alvast van harte danken. Wat uw beslissing ook moge zijn, dank voor uw vertrouwen in ons humanitair werk.

Op verschillende plaatsen ten noorden van Idlib delen we essentiële zaken uit, zoals water, dekens en brandstof om zich te verwarmen. © AZG, februari 2020.

Op verschillende plaatsen ten noorden van Idlib deelt Artsen Zonder Grenzen essentiële zaken uit, zoals water, dekens en brandstof om zich te verwarmen. © AZG, februari 2020.

>

Lees verder<
De interventies van Artsen Zonder Grenzen worden gefinancierd door het noodhulpfonds, waarmee ze onmiddellijk hulp kunnen bieden aan slachtoffers van een epidemie, een natuurramp of een conflict zoals dat in Idlib. 99% van de fondsen komt van particuliere schenkers zoals u. Uw hulp is dus essentieel voor hen: zo kunnen ze meteen noodhulp bieden.

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Gezondheid, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Kinderziekenhuis in Koutiala hoeksteen van pediatrisch project van AZG

Kaart van KoutialaIn 2009 startte Artsen Zonder Grenzen een pediatrisch project in Koutiala, een gebied in de regio Sikasso ten zuidoosten van Mali.

KoutialaHun doel is om gratis en kwalitatieve kinderzorg te bieden aan kinderen jonger dan vijf jaar in een regio waar één op de tien kinderen hun eerste verjaardag niet haalt.

Het project had meteen succes bij de bevolking. Zodanig zelfs, dat ze bijna moeite hadden om nog alle kinderen in het ziekenhuis op te nemen. Dus werden de koppen bij mekaar gestoken om na te gaan hoe ze iedereen konden  blijven behandelen.

Het antwoord was simpel: we bouwen een nieuw kinderziekenhuis 😍.

De opening van het nieuwe ziekenhuis ligt nu al een paar maanden achter ons. Medewerkers en lokale bewoners zijn enorm trots dat zij over zo’n gebouw kunnen beschikken. Eindelijk kunnen ze werken in kwaliteitsvolle omstandigheden die in de regio redelijk uniek zijn.

U kan in AZG hun videoreeks van 4 afleveringen de bouw van het kinderziekenhuis mee volgen, van de eerste steen tot het spiksplinternieuwe, superfunctionele ziekenhuis!

Maar het project stopte niet zomaar bij de aflevering van het nieuwe gebouw; het  gaat verder. De teams ondersteunen daarom ook een dertigtal gezondheidscentra in de regio die de zorg dichter bij de mensen brengen. Door kinderen te behandelen voordat hun toestand verslechtert, hopen de teams van Artsen Zonder Grenzen dat deze kinderen niet in het ziekenhuis moeten worden opgenomen en – als dat toch nodig zou blijken – om ze vroeger te kunnen opnemen.

*

Laat Luca Putteman uit Gent je mee nemen naar Koutiala en Ana Olmedo, de coördinator van het bouwproject, je doorheen dit werfbezoek leiden, voordat Albert Essoun, het hoofd van het ziekenhuis, je graag rond leidt in het spiksplinternieuwe ziekenhuis. Maar kijk ook eens naar een van de nieuwe gezondheidscentra: Het nieuw kinderziekenhuis in Mali

 

Leave a comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Activisme & Vredeswerk, Beelden van de wereld (Foto's & Video's), Gezondheid, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Geen tijd meer voor uitstelgedrag

Jelmer Mommers in zijn boek “Hoe Gaan We Dit Uitleggen” mag dan al oplossingen brengen om de klimaatverandering te temperen, want we moeten er bewust van zijn dat we ze niet zullen kunnen stoppen. Maar zeker mogen wij ons hoofd niet in het zand steken en moeten we onze verantwoordelijkheid nemen om de na ons komende generaties een goed leefbaar klimaat te geven.

Wij kunnen het niet nalaten stappen te ondernemen, anders zou dit getuigen hoe zelfzuchtig wij als individu wel durven zijn. Als maatschappij moeten wij samen verantwoorde stappen nemen om de opwarming van de aarde tegen te gaan. Dit vergt eerst en vooral politieke moed, waarna ook economische gevolgen onder ogen moeten gezien worden. Men kan niet ontkennen dat het algemeen een economische impact zal hebben voor meerdere jaren. Ook naar beroepen zal het een impact hebben. Er moet namelijk op landbouwgebied een hele herziening komen. Mensen moeten er toe komen om  minder vlees te eten en beter om te springen met het voedsel en voedselvoorraden. Het is hoog tijd dat ons consumptiegedrag ernstig onder de loep wordt genomen.

De Aarde en de toekomst van de mensheid liggen heden in onze handen. Er mag geen lafheid en geen egoïsme zijn. Elkeen moet tot het besef komen hoe kostbaar onze planeet is. Zij die niet willen zien moeten wij de ogen open doen. Er moet openlijk durven over gepraat worden. We mogen onze tijd niet passief ondergaan. Het kan makkelijk zijn om te zeggen

“We doen wat we doen en de toekomst zal haar oordeel over ons vellen.”

De vluchtelingen- en de bankencrisis van vorig decennium is niets in vergelijking met de groter wordende stroom van klimaatvluchtelingen, die nu al waar genomen kan worden en zal toenemen met de komende jaren.

Het neoliberalisme met haar geweld van de vrije markt heeft er voor gezorgd dat het leven van een mens klein en futiel werd, maar ook verstoord in zijn eigen achtertuin. De gehele technische revolutie ligt mee aan de oorzaak van wat we nu en in de komende jaren nog tegemoet moeten gaan zien, van hoger wordende temperaturen en aangroeiende woestijnen.

Sinds de technologische revolutie van de 19de eeuw hebben we generatie na generatie zien profiteren van vooruitgang. Nu echter is er een kantelpunt bereikt waarbij onze kinderen en kleinkinderen, het slechter hebben dan onze generatie. De globalisering en de overconsumptie laten zich voelen.

Erg genoeg zien we heel wat gepalaver en nodeloos heen en weer gepraat dat blijkbaar niet veel schijnt op te lossen. Men moet geen deskundige te zijn om in te zien dat we die vooropgestelde doelstelling uit het Parijse klimaatakkoord niet gaan halen. Zelfs met heel uitgebreide en  drastische maatregelen zal het moeilijk zijn door het niet eensgezind zijn van de geïndustrialiseerde landen en hun bewindsvoerders.

https://geengratislunch.files.wordpress.com/2017/02/krista102.jpg?w=365&h=365&crop=1

Krista Bruns bij het behalen van haar Phd bachelor diploma aan de Universiteit van Utrecht, waar na ze een premaster jaar in Econometrics aan de Erasmus Universiteit van Rotterdam volgde en een uitwisselingsemester aan de Universidad de Complutense in Madrid.

De 28 jarige Krista Bruns, sinds kort woonachtig in Den Haag en onlangs gepromoveerd in de Economie, en zich bij een ouderwetse blog verkiest te houden, wordt, zoals wij,  toch ook een beetje verdrietig als zij over de klimaatproblematiek nadenkt. Net als wij gelooft zij dat het nog niet te laat is en beseft ze dat het momentum en de noodzaak beiden aanwezig zijn. Ze drukt zelfs de hoop uit:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Zij durft ook te kijken naar het huidige menselijk (wan)gedrag, waarbij de politiek onze dagelijkse belevenissen wel (on)handig weet te verstoren.

Wel met een economische blik, niet gehinderd door wetenschappelijke conventies of al te veel jargon. {Blog}

dringt zij zich nu ook op in de bloggerswereld, met haar eigen persoonlijke standpunten, los van haar functie als beleidsmedewerker van het Nederlandse Ministerie van Financiën. Ze hoopt zo met haar stem ook iets te kunnen verwezenlijken. (Wat wij toch allemaal hopen, is het niet?)

Zij schrijft verder:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

planetb

Met heet besef dat we te weinig doen en te laat stelt zij dat er geen tijd meer is voor uitstelgedrag.

Klimaatverandering is een probleem met mogelijk desastreuze gevolgen, maar deze ontwikkelen zich vergeleken met een mensenleven vrij langzaam en onzichtbaar. We hadden het dus pas door toen het al bijna te laat was, en zelfs nu we het weten doen we er weinig aan.

Dit innerlijke conflict, waarin we weten dat er iets aan de hand is, maar het gevoel hebben dat we er niks aan kunnen doen wordt cognitieve dissonantie genoemd. Het treedt op wanneer gedrag, emotie en cognitie (kennis) niet op één lijn liggen. Dit leidt bij mensen tot een groot intern ongemak, en als reactie daarop gaan we klimaatverandering negeren, bagatelliseren of ontkennen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

struisvogel

Ons hoofd nite in het zandsteken eist het durven aanzien van onze eigen invloed op wat er voort het ogenblik aan het gebeuren is.
Probleem is dat mensen die op de problemen willen wijzen of hun vinger uitsteken, wel meer dan eens als lastigaards worden aanschouwd. Onze met haatberichten en lelijke woorden vollopende brieven bussen bewijzen dat zelfs dagelijks.

Psychologe Florien Cramwinckel (zie video hieronder) toonde in haar onderzoek ook aan dat we mensen die sterk hun morele waardes proberen over te brengen vaak een beetje irritant vinden, omdat ze ons confronteren met onze eigen tekortkomingen op dat gebied. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Algemeen moeten we iedereen er toe komen om de hand in eigen boezem te steken.

Ik denk dus dat we een stuk verder zouden komen als we een soort generaal pardon uitspreken … {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Bruns denkt aan een wijs man die ooit zei:

Het beste tijdstip om te beginnen was 20 jaar geleden, het op-een-na beste tijdstip om te beginnen is vandaag. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het is waar dat het geen zin heeft om te blijven zeuren over wat er in het verleden verkeerd gegaan is. Men moet de koe met de hoorns aanpakken wanneer dat geweldig dier langs komt.

De politici van vandaag zijn geen grote hulp. Vooral de populisten trachten met allerlei verzinsels de mensen te misleiden. Ze schamen zich niet om zelfs bevinden van erkende wetenschappers te negeren en nog erger, hun bevindingen in twijfel te trekken of als onzin af te schepen.

Betreft de klimaatskeptici schrijft Bruns:

Een derde reden dat we last hebben van uitstelgedrag is volgens mij dat klimaatwetenschappers, meer dan hun collega’s in andere vakgebieden, nog steeds vaak worden uitgemaakt voor een soort religieuze fanaten en dat hun resultaten in twijfel worden getrokken. Onderzoek proberen te reproduceren en falsificeren is nobel werk, maar in dit gebied gaat het er soms heftig aan toe met alternative facts en voor- en tegenstanders die zich beiden te sterk door hun eigen agenda laten leiden. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het wordt hoog tijd dat het gewone volk hun leiders ter verantwoording roept, maar ook dat zij zelf gaan inzien dat we zogvuldiger moeten omspringen met het gebruik van gronden, zij het om landbouw er op te verrichten of om het te bebouwen met woonelementen (huizen of apartementen) die op een milieuvriendelijk wijze moeten onderhouden en verwarmd worden.

extinction wave

Al enkele jaren kunnen wij getuigen zijn van uitzonderlijke weersomstandigheden.

Het extremere weer zal ook niemand ontgaan zijn. 2017 was het jaar met de meeste bosbranden, het duurste orkaanseizoen als het gaat om schade, ijskappen die afbreken in een niet eerder gezien tempo. 2018 lijkt wat betreft temperaturen alle records te gaan breken, in Nederland althans. Zélfs als je van mening bent dat al deze processen zich voornamelijk buiten de schuld van mensen voltrekken, dan zou je in een wereld waarin we alles en iedereen proberen te controleren, toch zoveel mogelijk willen doen om dit proces tegen te gaan? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

We kunnen slechts hopen dat er wel degelijk langzaamaan aan het besef begint te ontstaan dat er iets gedaan móet worden.

Een stijgende zeespiegel, extremere weersomstandigheden en het vernietigen van de natuurrijkdommen die in miljarden jaren zijn opgebouwd, zal ontegensprekelijk, leiden tot meer conflicten, oorlogen, migratiestromen, hongersnoden en economische crises.

paaseiland
Paaseiland, één van de door Diamond beschreven beschavingen die teniet zijn gegaan. Als ik dan toch nog een keer teveel CO2 ga uitstoten, dan wil ik hier wel heel graag heen.

 

Wat kun je doen?
Stap 1: informeer jezelf. Ik ben er van overtuigd dat deze verandering van inzichten van binnenuit moet komen. Het is niet erg als je vroeger dingen deed die je met de kennis van nu beter niet meer kunt doen. Maar ééns gelezen kun je het niet meer ontlezen. Doe wat met die kennis! Vroeger wist ik ook dat er vegetariërs bestonden. En dat vlees van dode dieren kwam. Maar ik besefte me nog niet de echte impact van vlees op het milieu, de bizarre manier waarop in de bio-industrie met dieren omgegaan werd. Hetzelfde geldt voor vliegen, een reisje naar een lekker warm eiland waar ik een paar jaar geleden geen seconde over twijfelde, wordt nu toch heel wat minder aantrekkelijk.

Leestips  
David McKay Sustainable Energy without the hot Air
Paul Collier Plundered Planet
Kate Raworth Doughnut Economics
Jared Diamond Collapse
Jorgen Randers et. al Limits to Growth
Tim Jackson Prosperity without Growth

Ik snap wel dat het lastig is om structuur en helderheid te scheppen in de enorme stroom van goede en foutieve informatie die er omtrent dit alomvattende probleem te vinden is. Dat iedereen moeite heeft om dit probleem te omvatten en de informatie te structureren blijkt wel uit het klimaatakkoord, waar na maandenlang nadenken door deskundigen uiteindelijk geen concrete maatregel in bleek te staan. Een helder boek was voor mij Sustainable energy without the hot air van David McKay. Het wordt ook wel het ‘Freakonomics’ van de klimaatproblematiek genoemd en het zet in heldere tabellen en figuren uiteen welk potentieel er nog is voor milieuvriendelijke energie-opwekking en hoeveel we zelf kunnen besparen op onze uitstoot. Op de website van McKay zijn ook leuke rekentools te vinden. De belangrijkste boodschap uit dit boek is: maak een plan wat onder de streep uitkomt. We kunnen leuk allemaal onze opladers uit het stopcontact halen als we ze niet nodig halen, onder het motto ‘alle beetjes helpen’, maar dit is alsnog maar een miniem percentage van ieders verbruik en uitstoot op een dag. Zelfs als we dit allemaal doen gaat het dus weinig zoden aan de dijk zetten: er zijn grote beetjes nodig. Kijk wat er echt een verschil maakt en ga hiermee aan de slag, ook al betekent dat soms afstand doen van verworven luxe.

Wat dan wel?
200 jaar economische ontwikkeling heeft ons een hoop welvaart en ontzettend veel gemak gebracht. Maar onder de ronkende motors van het kapitalisme is ook een feedback loop ingezet die zichzelf niet zal stoppen. Producenten geven weinig om negatieve externaliteiten en zijn op zoek naar de goedkoopste productiemethode om zoveel mogelijk spullen aan ons te verkopen. Wij als consumenten hebben weinig weet van waar die spullen vandaan komen en wat daar voor nodig is en blijven ze dus kopen, wat de producenten weer sterkt in hun verdienmodel.

Je energieverbruik binnen de 4 muren van je eigen huis is zeker belangrijk en makkelijk te sturen. Begin eens met elke maand de meterstanden opschrijven en experimenteer om te kijken wat daar veel invloed op heeft. Maar besef ook dat het grootste deel van onze uitstoot niet ontstaat binnen ons huis maar door de productie van goederen die wij aankopen. Volgens mij moeten we weer terug naar een cultuur van genoeg. Vraag je eens af of het nodig is om elke dag vlees te eten. Of om elk jaar een mooie vliegreis te maken. Laat die kaki-vruchten, hoe mooi ze er ook uitzien, eens liggen en koop lekkere stoofpeertjes in de winter. Repareer een kapot kledingstuk in plaats van voor een paar euro iets nieuws te kopen zonder je af te vragen hoe dat in godsnaam voor die prijs geproduceerd kan worden en vanuit Bangladesh hier naartoe verscheept. McKay rekent uit dat 60 van de ca. 195 kilowatt uur die een gemiddelde Westerling per dag nodig heeft komt van het produceren en verschepen van onze spullen.

Het lijkt misschien een opoffering, maar ik heb dat zelf helemaal nooit zo ervaren. Vlees eten mis ik helemaal niet, maar zelfs als je niet zonder kunt: smaakt het niet lekkerder als je het bewaart voor speciale gelegenheden? Wat vakanties betreft: natuurlijk zijn er plekken op de wereld die ik ooit nog wel eens wil zien. Hier ga ik voor sparen en dan ga ik alles eruit halen wat er in zit. Maar de afgelopen 2 jaar heb ik ook ervaren dat ‘staycations’ of vakanties dichtbij huis ontzettend relaxt zijn: je hebt geen lijstje van bezienswaardigheden die je moet afvinken, je bent vrij om te doen waar je zin in hebt en ook korte afstand van huis is er zo ontzettend veel moois te ontdekken!

schwarzwald
Het prachtige Zwarte Woud waar ik dit jaar op vakantie was

Wat kan de overheid doen?
Bij dit soort grote transities kijkt men vaak (terecht) als eerste naar nationale overheden en supranationale instituties. Met belastingen, subsidies en regulering hebben die grote middelen in handen om gedrag te beïnvloeden. De Nederlandse overheid heeft deze taak serieus genomen en gaat ambitieuzer dan de in het Parijsakkoord gemaakte afspraken aan de slag. Toch passen hier ook een paar kanttekeningen.

De eerste is dat belastingen vaak werken als het zwaard van Damocles: ze gaan vaak ten onder aan hun eigen succes en teveel instrumentalisme heeft ongewenste bijwerkingen. Kijk maar naar het verstorende effect van de verschillende bijtellingen voor hybride auto’s op de automarkt. ‘De vervuiler betaalt’ is een mooi principe, maar als dit betekent dat rijke vervuilers hun schade af kunnen kopen en dat het arme vervuilers verder de armoede in duwt schiet je er weinig mee op. Daarnaast zal een effectieve belasting op vervuiling uiteindelijk zijn eigen grondslag uithollen en daarmee niet meer het primaire doel van een belasting vervullen: geld ophalen om publieke middelen van te betalen.

Een tweede kanttekening is dat er momenteel erg macro gedacht wordt. In Parijs zijn stevige afspraken gemaakt. Daarnaast heeft de regering besloten dat de gaskraan in Groningen dicht moet. Als er echter geen vertaalslag gemaakt wordt naar wat dit voor een gemiddeld gezin betekent, zijn we niet dichter bij huis. Bij gelijkblijvende consumptie zullen we de energie dan gewoon uit het buitenland importeren. Schotel mensen het eerlijke plaatje voor: wat gebeurt er als we niets doen? Iedereen wil een leefbare wereld voor zijn kinderen. Wat is er voor nodig om dat te halen? Kan een gemiddeld gezin nog 2 keer per week vlees eten en eens in de 5 jaar een verre vliegreis maken? Als we die cijfers helder hebben, wordt de gedragsverandering ook makkelijker te bewerkstelligen.

Een derde overweging is wel dat dit soort veranderingen zich vaak eerst langzaam, en dan ineens snel en onvoorspelbaar voltrekken. Het is voor overheden lastig om in te schatten welke kant de technologie opgaat en in het verleden zijn hier ook grove fouten in gemaakt, door bijvoorbeeld flink te subsidiëren om een kritische massa te bereiken voor een technologie, die enkele jaren later ingehaald bleek te zijn door iets beters. We kunnen dus moeilijk op de realiteit vooruit lopen. De markt kan dit doorgaans beter inschatten, maar is nog niet altijd bereid om zich in te zetten en risico te nemen op het vlak van sociaal ondernemerschap. Al komt dit wel steeds meer op gang.

Tenslotte is er voor de transitie een grote investering nodig. Economisch gezien betekent investeren vaak geld lenen voor hoge startkosten, die later terug zullen worden verdiend. Dit geldt in brede zin ook voor veel milieuvriendelijke hervormingen, zoals het isoleren van huizen, het aanleggen van infrastructuur voor elektrisch rijden, het verbeteren van het internationale treinennetwerk en ga zo maar door. Ik ben van mening dat de huidige kapitaalmarkt massaal aan het investeren is in projecten waarvan de negatieve externe effecten nog niet in de prijs doorgekomen zijn. Wanneer deze kennishiaat in de markt omslaat, zou het ook wel eens snel kunnen gaan met private investeringen in duurzame projecten. Tot die tijd is het echter een medeplichtigheid van de overheid om te bedenken hoe dit eerlijk en kosteneffectief gefinancierd kan worden.

Eerlijk is hier een lastig begrip, want hoe spreid je de lasten over huidige en toekomstige generaties? Paul Collier heeft hier een heel inzichtelijk boek over geschreven, waarin hij betoogt hoe de romantici die het probleem ‘tegen elke kosten’ willen aanpakken en de ‘struisvogels’ die liever hun kop in het zand steken nader tot elkaar moeten komen. De crux is in Collier’s ogen dat we toekomstige generaties niet precies dezelfde natuurlijke omgeving hoeven terug te geven als degene die wij nu hebben, maar wel een wereld met exact dezelfde verdiencapaciteit als hoe wij hem aantroffen. Dit zou bijvoorbeeld kunnen door de opbrengsten van het delven van fossiele brandstoffen in een fonds te stoppen waarmee investeringen in duurzame ontwikkeling worden gefinancierd. Dit model is in Noorwegen gehanteerd, en daarmee hebben zij een buffer van 1 biljoen USD opgebouwd om publieke voorzieningen als pensioenen mee te financieren.

Wat ga je morgen doen?

Zoals ik eerder al schreef, er is een hoop informatie en die lijkt soms onmogelijk te doorgronden. Daardoor krijgen we het gevoel dat we er niks aan kunnen doen en steken we liever als struisvogels onze hoofden in het zand of doen we aan gevoelsmatige gewetensbestrijding zoals de tv niet op standby zetten. Toch ben ik ook hoopvol, het momentum is aanwezig en we bezitten meer technologie en kennis dan ooit tevoren.

Vandaag is t-0 en morgen komt wat mij betreft het algemeen klimaatpardon. Schud dus je schuldgevoel van je af, maar lees je in en analyseer welke grote beetjes jij zelf kunt bijdragen. En bovenal: vertel je omgeving wat je hebt geleerd. Niet als moralistische betweter, maar omdat we allemaal hetzelfde doel nastreven. Kennis is macht, en als wij als samenleving eisen dat het over is met de race naar de bodem op het gebied van massaproductie en vervuiling, dan moeten producenten en overheden wel luisteren. En net zoals wij tot kortgeleden niet beter wisten dan dat spullen en eten uit de supermarkt kwamen en dat je je daar verder niet druk om hoefde te maken, zo zullen onze kinderen en kleinkinderen niet beter weten dan dat het normaal is om lokaal in te kopen, niet meer spullen te kopen dan je nodig hebt en jezelf zonder uitstoot voort te bewegen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Proef Eenzaamheid

Niemand om je verhalen mee te delen, niemand die een arm om je heen slaat of samen met je lacht.

Op de Nederlandse televisie kan men in het nieuwe EO-programma Proef Eenzaamheid een kijkje nemen hoe er kan omgegaan worden met een kwaal die meerdere mensen vandaag lijkt te kwellen.

Ook al mogen wij nog zo omgeven zijn door veel mensen, blijken heel wat mensen last te hebben van eenzaamheid. De EO presenteert zes afleveringen waarbij in elke aflevering presentator Bert van Leeuwen iemand interviewt die vertelt hoe hij of zij in de eenzaamheid terecht is gekomen. Daarnaast komt er een leeftijdsgenoot in beeld die juist een druk, sociaal leven heeft. Deze wordt opgesloten in een woning, moet z’n telefoon inleveren en gaat een leven leiden dat heel erg lijkt op dat van die ander.

In onze maatschappij zijn er heel wat mensen die te kampen hebben met dat gevoel van eenzaamheid, zelfs ook mensen die omringd zijn door velen. Anderzijds valt ook op dat mensen die hun onafhankelijkheid willen behouden soms in het vergeethoekje geraken en door hun isoloment zich dan ook eenzaam of verlaten gaan voelen.

De afstand tussen families worden ook steeds groter. De kinderen spreiden uit over een heel wat groter gebied dan enkele decennia geleden. Sommigen moeten zelfs voor het werk naar het buitenland en vinden minder tijd om met hun familieleden contact te houden door het drukke werkschema.

Volgens Bert van Leeuwen heeft de EO deze serie gemaakt omdat het belangrijk is het probleem van eenzaamheid op een goede manier voor het voetlicht te brengen.

“Het is schrikbarend hoeveel Nederlanders eenzaam zijn,”

licht hij toe.

“We willen de verhalen achter eenzaamheid laten zien en mensen laten ervaren hoe het is om eenzaam te zijn. Iedereen kan hierin terecht komen.”

Van Leeuwen hoopt dat het EO-programma eraan bijdraagt dat eenzame mensen uit hun isolement komen.

“Ik denk met hen na over het hoe, maar besef ook dat een enkel gesprek geen wondermiddel is. Aan de ene kant moet je zelf initiatieven nemen, aan de andere kant hoop ik dat we door dit tv-programma meer oog krijgen voor de mensen om ons heen. En we zouden het mooi vinden als de verbonden deelnemers contact houden. Ik weet dat dit in een aantal gevallen is gelukt.”

Zo ook bij Klaske, die aan haar deelname een goede vriendschap met Sanne heeft overgehouden. Ze ondernemen samen maandelijks een activiteit, zoals een bezoekje aan de markt of een concert. Dat is niet het enige wat de opnames haar gebracht hebben.

“Ik heb een duwtje in de goede richting gekregen om nieuwe dingen te proberen. Proef Eenzaamheid heeft nogal wat deuren voor me geopend. Ik volg nu bokslessen, ga binnenkort weer aan het werk én heb koken herontdekt.”

Daarnaast heeft ze vriendschappen hernieuwd, omdat ze terug verhuisde naar haar geboortestad.

“Veel mensen die ik van vroeger kende, zijn weer op mijn pad gekomen.”

Klaske vertelt enthousiast dat ze veel reacties kreeg op haar deelname aan het EO-programma van mensen uit haar omgeving die helemaal niets van haar eenzaamheid wisten.

“Daar heb ik sommigen in mijn omgeving mee geschokt. Maar nu zijn ze er voor me als ik hen nodig heb.”

*

Proef Eenzaamheid

Zes afleveringen, elke woensdag vanaf 23 oktober, 22.20 uur, NPO 1

+++

Gerelateerd

  1. verliefd op dromen?
  2. Kwetsbaar en eenzaam?
  3. De weg kwijt (gedicht)
  4. Contact (gedicht)
  5. Soul
  6. Dutch review (GelezenOnline)

Leave a comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Activisme & Vredeswerk, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Mazelenepidemie in de Democratische Republiek Congo

Mazelenuitslag bij een Nigeriaans meisje. De meerderheid van de ziekten in de wereld is van invloed op het Afrikaanse continent.

In de Democratische Republiek Congo is op maandag 10 juni officieel een mazelenepidemie uitgeroepen. Deze uitbraak wordt naar alle waarschijnlijkheid de dodelijkste sinds de ziekte naar het land is teruggekeerd in 2011-2012: sinds januari hebben de mazelen in Congo al meer dan 1.500 levens geëist.

U kan helpen om deze epidemie in te dijken.

Mazelen is een uiterst besmettelijke ziekte die vooral kinderen onder vijf jaar treft. Enkel door vaccinatie kunnen we de verspreiding ervan een halt toeroepen. De teams van Artsen Zonder Grenzen (AZG-MSF) hebben sinds het begin van dit jaar in totaal al 361.079 kinderen ingeënt en 14.785 patiënten verzorgd. Maar dat is niet genoeg: veel meer kinderen moeten nog gevaccineerd worden.

Om een goede interventie te voorzien kan Congo niet zonder uw steun. Elke gift is belangrijk en stelt de medici in staat deze epidemie beter te bestrijden.

Ik doe een gift

Leave a comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Activisme & Vredeswerk, Gezondheid, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal

Vergeten predikers van het Goede Nieuws


God gebruikt vissers, taxichauffeurs en koelkastmonteurs om Zijn koninkrijk te bouwen.
Vaak zijn dit mensen die vanuit menselijk oogpunt onbeduidend zijn,
omdat ze geen grote theologische werken achter hun naam hebben staan.
Met vallen en opstaan brengen zij Jezus’ boodschap de wereld over.


Velen weten het niet, maar over de gehele wereld kan men predikers van het Goede Nieuws vinden. Zij zijn bereid naast hun dagelijkse job om in hun levensonderhoud te voorzien, te werken voor de Allerhoogste, zonder dat zij daar extra geld voor krijgen. Integendeel moeten zij daar dikwijls nog eigen geld insteken om dat werk te kunnen verwezenlijken.

De diepste drijfveer voor die vele vrijwilligers is de verkondiging van het koninkrijk van God. Dat gebeurt op heel veel plekken in deze wereld, en wij mogen blij zijn dat wij hierbij  ook het wereldwijde internet als hulpmiddel kunnen gebruiken. Hierbij kan dan ook elke internet gebruiker mee zijn of haar steentje bijdragen door onze boodschappen van het Goede Nieuws mee helpen uit te dragen.

Verscheidene ondernemingen van Broeders in Christus of Christadelphians trachten daar waar hulp op educatief en vormingsgebied nodig is dit aan te bieden. Daar waar nood is betreft de levensomstandigheden, door politiek of natuurgeweld, zijn er Christadelphian organisaties die op de bres springen om hulp te bieden. Zo zijn meerdere vrijwilligers in Afrika en Zuid Amerika werkzaam als lesgever en/of hulpverlener. Hiertoe zijn steeds hulpmiddelen welkom en worden op regelmatige tijdstippen ook kleding- en andere inzamelacties gehouden om dat nodige werk te ondersteunen.

In onze ogen is opvoeding een van de belangrijkste aspecten om tot een zelfstandig leven te komen. Daarom wordt daar dan ook zeer veel energie in gestoken. Op meerdere plaatsen richten wij daarom dan ook schooltjes op waar kinderen de basis van onderwijs kunnen krijgen om later dan ook verder te kunnen studeren. Daarnaast zorgen wij ook dat voor hun ontspanning voldoende middelen aanwezig zijn. Zo worden sportfaciliteiten mogelijk gemaakt en wordt er aan speelpleinwerking gedaan.

*

Laten wij die vele vrijwilligers niet vergeten. Vergeten wij ook niet dat voor al dat werk elke steun, geestelijk zo wel als financieel steeds welkom is.

1 Comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Activisme & Vredeswerk, Culturele aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

vzw. Nkoaranga Watoto in Tanzania

SONY DSC

Nkoaranga-Watoto (gezondheidzorg Tanzania)

Nkoaranga-Watoto is een non-profit organisatie opgericht in 2009 met als doel optimale gezondheidszorg te voorzien voor de kinderen in het Nkoaranga Lutheraans ziekenhuis in Tanzania. Luc van Braekel is, naast bestuurder van de organisatie, ook trotse vader van de bezielster van dit project, Tania Van Braekel. Tania werkt als leidinggevende en verpleegster in het ziekenhuis in Tanzania.

De vzw. Nkoaranga Watoto in Tanzania heeft nog steeds te kampen naar de overheid overstappende verpleegsters. Omdat de meeste verpleegkundigen voor een baan bij de overheid kiezen van zodra ze daar de kans toe krijgen moet het ziekenhuis telkens nieuwe jonge verpleegkundigen aanspreken, die net hun opleiding beëindigden, en nu nog eerst verder getrained moeten worden. Het ziekenhuis tracht dit probleem zo veel mogelijk aan te pakken door verdere opleidingen aan hun verpleegkundigen aan te bieden. De verpleegkundige zorg is reeds sterk verbeterd in het ziekenhuis, maar het is zeer belangrijk om kennis te delen en verdere studiemogelijkheden en praktijk uitwisselingen te blijven aanbieden.

SONY DSCAlle medewerkers in het ‘outpatient’ gedeelte van het ziekenhuis zijn nu gewend geraakt aan het elektronisch patiëntendossier en volledig gewend geraakt aan de computers. Informatie delen verloopt vlotter via de computer en de zorgverleners hebben veel eenvoudiger toegang tot alle patiëntengegevens waardoor er een betere continuïteit ontstaat in de zorgverlening.
Om het systeem verder uit te breiden werd er in december gestart met een opleiding omtrent het zusterprogramma, Web ERP. Dit programma zal het mogelijk maken om alle stock te beheren in het ziekenhuis, alle afdelingen (ook de ‘inpatients’ afdelingen) zullen hun orders via het systeem moeten bestellen waarna de ‘procurement officer’ de orders zal goedkeuren. Het systeem zal helpen om een correct stockbeheer te bewerkstelligen en helpt de accountant bij de boekhouding. Ze zijn volop in de fase om dit programma in het eerste kwartaal van 2019 live te laten gaan.

Volgens de Tanzaniaanse wetgeving moeten alle dispensaria volledig autonoom werken onder de leiding van de lokale District pastors. Het ziekenhuis heeft in overleg met de dispensaria een overgangsperiode besproken. Tot en met februari 2019 zullen deze onder het ziekenhuis vallen, daarna zullen de dispensaria zowel financieel als op het gebied van management afhangen van de lokale District pastors. Het ziekenhuis zal nog wel ‘supportive visits’ organiseren om de dispensaria bij te staan waar nodig.

Tanzania – Nkoaranga Watoto ziekenhuis kindertuin

In september werd de speeltuin, gebouwd door IBES en mede ontworpen door Jo Ampe, geopend. Deze speeltuin maakt het ziekenhuis meer kindvriendelijk. Kinderen die opgenomen zijn, kinderen van bezoekers, …. kunnen zich uitleven op de speeltuigen onder het groen van de prachtige bomen in de tuin van het ziekenhuis.
De omheining, waarmee ze gestart waren enkele maanden geleden, is ook helemaal af. Dit wil zeggen dat de ganse ziekenhuiscompound eindelijk helemaal beschermd is. Straathonden kunnen niet meer binnen en ’ s nachts is het veiliger voor de ziekenhuis medewerkers en patiënten. Ze plannen om tevens nachtverlichting te plaatsen zodat de nachtwakers eenvoudig een overzicht hebben van het reilen en zeilen ’s nachts.

SONY DSCIn november 2018 kwam ‘Feuerkinderteam’ met haar kinderorthopedisten meerdere kinderen en jongeren behandelen. Maar deze bezoekers brachten niet enkel goed nieuws voor de kinderen wachtende op hun operaties. Ze hadden ook een leuk voorstel voor enkele van de werknemers. In april 2019 zullen opnieuw vier Tanzaniaanse medewerkers de kans krijgen om gedurende twee weken het leven en werken in een Duits ziekenhuis te ondervinden. Een trip waar vier geselecteerden alvast heel erg naar uitkijken. Het ziekenhuis tracht om steeds meer in te zetten op ook dit soort uitwisseling. Uit vorige ervaring is al gebleken dat dit een enorme motivator is voor de lokale verpleging en artsen en dat dergelijke trip enorm leerrijk is.

24aDe meeste studenten zijn wederom begonnen met het verderzetten van hun studies. Twee werknemers startten begin oktober met hun opleiding. Pendaeli Sikawa, een certificate verpleegkundige, kreeg de kans om via een éénjarige opleiding zijn diploma in verpleegkunde te behalen. Hij zal terugkeren naar het ziekenhuis in september 2019 om het team op materniteit te vervoegen.
Maria Bhoke, een vaste waarde in de apotheek, kreeg een ‘scholarship’ om een éénjarig programma te volgen om zo haar diploma in farmacie te behalen. Zij zal in september 2019 voltijds naar het ziekenhuis terugkeren.
Scholarships zijn een zeer belangrijk onderdeel bij het verbeteren van de zorg en het verzekeren van een toekomst voor het ziekenhuis. Ook dit jaar kunnen verschillende medewerkers aangetroffen worden die graag willen verder studeren.

Uiteraard kunnen niet al deze medewerkers tegelijkertijd aan verdere studies startten. Het ziekenhuis en de board hebben op basis van hun inzet op het werk en de noden van het ziekenhuis al een eerste selectie gemaakt.

Het pediatrisch support programma blijft verderlopen. In het laatste kwartaal werden er 206 kinderen behandeld in de’ outpatient clinic’ en 46 kinderen werden opgenomen.

Een totaal van 252 kinderen werden dit kwartaal geholpen via het programma. Dit zijn enkel de kinderen die gebruik maken van het programma aan halve prijs, anderen gebruiken verzekering of worden gedekt door een programma zoals het pediatrisch orthopedisch team ‘Feuerkinder”.
Er werd geen outreach naar Namalulu georganiseerd omwille van het korte regenseizoen en de zeer moeilijke bereikbaarheid. Maar mid februari 2019 staat er een nieuwe outreach trip op het programma georganiseerd door Dr. Emmanuel.

Nu er continue meerdere kinderen via ‘outpatient’ en ‘inpatient clinic’ geholpen worden, wenst het ziekenhuis zeer graag een vast team verpleegkundigen te hebben op pediatrie. We sponseren reeds twee verpleegkundigen, als we daar nog eens 3 extra verpleegkundigen konden bij aannemen, heeft pediatrie terug zijn eigen team. Dit zou de zorgkwaliteit verhogen en bovendien hopen we dit team tevens naar specifieke bijscholingen te sturen over pediatrische gezondheidszorg.

We willen graag iedereen van harte bedanken voor alle support die we mogen ontvangen voor dit programma.

°°°

+ > Steunpunt voor iedereen die zich vrijwillig inzet
voor een project in het Zuiden: 4de pijler

 

FB header dag van de 4de pijler 2019 600

We nodigen je graag uit voor de zesde ‘Dag van de 4de Pijler’ op zaterdag 2 maart van 9u30 tot 16u00 in het Vlaams Parlement.

Iedereen die betrokken is bij een project in het Zuiden is van harte welkom voor een inspirerende dag vol informatie, workshops, ontmoetingen en uitwisseling met andere projecten.

Schrijf nu in en ontdek het programma

 

Leave a comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Gezondheid, Nederlandse teksten - Dutch writings, Wereld aangelegenheden

Jezus volgen bevrijdt van faalangst en prestatiedruk

In onze huidige maatschappij wordt er langs vele kanten druk geoefend op de mens.

Veel mensen worstelen ermee dat ze zich niet aanvaard of begrepen voelen. Er ligt een grote druk op onze schouders om te presteren. Faalangst ligt op de loer. Oh zo dikwijls gaan wij onszelf vergelijken met anderen en vinden ons dat niet goed genoeg. Wij lijken niet de toppen te bereiken die wij graag zouden bereiken.

Wij zien in deze wereld hoe mensen zich anders trachten voor te doen op de sociale media. De ‘vriend’ of Facebook lijkt op Facebook een andere persoon te zijn dan diegene die we in het echt kennen. Wat wij ook kunnen zien is dat dikwijls personen om zelf overeind te blijven, een ander in niet enkel in hun gedachten onder uit  halen maar ook in hun woorden ze omlaag trachten te halen.

Wanneer heb je het lef om je fouten toe te geven, zodat ze niet als een last op je schouders blijven liggen?
Wanneer heb je de ruimte om een ander te vergeven, zodat je niet door wrok wordt opgeslokt?

Zij die zich Christen voelen moeten zich de natuur van Christus aanmeten. Als Christus moeten zij open staan voor iedereen,ongeacht hun aard, ras of overtuiging. Dezer dagen zien wij hoe in vele West Europese landen hiertegenover gezondigd wordt en hoe velen zich keren tegen de vele vluchtelingen. Velen hebben vergeten wat eigen christen zijn inhoudt.

Velen voelen zich door anderen belaagd of in de hoek geduwd. Zij zien dat anderen plaatsen innemen die zij zelf graag hadden ingenomen of die hen ongerust maken omdat zij zich dan in een minderheid of benadeeld voelen.

Wij moeten open staan dat anderen worden geholpen en soms ook dingen krijgen die wij zelf niet hebben. Steeds moeten wij opletten dat jaloersheid ons niet overvalt.

Regelmatig doordat wij zien dat anderen dingen krijgen die ons niet lijken toe te komen, voelen wij ons mislukt. Dat gevoelen haalt ons nog verder naar beneden en doet ons verhinderen nieuwe of andere stappen te ondernemen. Het laat ons nog meer twijfelen aan ons zelf.

Om faalangst te vermijden kunnen wij best kijken naar die eenvoudige man die enkele eeuwen geleden zijn arbeiders familie verliet om rond te trekken en mensen er van te overtuigen dat er Iemand is Die ons vooruit trekt en Die ons het meest ideale leven kan bezorgen. Die arbeiderszoon was er van overtuigd dat de Oude Geschriften vol met wijsheid stonden die wij voor ons leven kunnen gebruiken. Hij ging daar dan ook verder op in en verklaarde vele van die geschriften. Hij was een meester verteller en een zeer groot leraar. Velen werden ook door zijn vertellingen aangetrokken alsook door de vele mirakelen die hij deed. Anderen werden hierdoor nijdiger op hem en gingen zelfs zo ver in hun na-ijver dat zij hem wilden doden en er ook voor zorgden dat die leermeester aan een paal werd opgehangen, zoals moordenaars om het leven werden gebracht als straf.

Ook al werd hij verguisd ging die Nazareense man voort en werd hij niet ontmoedigd om het Goede Nieuws te blijven verkondigen. zo een kleine twee duizend jaar geleden waren er ook vissers die zich geroepen voelden om deze man te volgen; Zij zagen ook hoe hij regelmatig beschimpt en bespot werd, maar hoe hij zich daar niets van leek aan te trekken. Zij nochtans waren meer dan eens bevreesd om te laten zien dat zij met hem betrokken waren of voor wat zij geloofden te uiten. tot dat zij kracht van de Heilige Geest kregen. Dan voelden zij zich gesterkt en durfden zij in vele talen spreken.

Jezus was dan al weg. Hij was niet letterlijk bij hen, maar toch voelden zij Jezus zeer nabij. En dat is wat wij ook horen aan te voelen. Dat Jezus dicht bij ons is als wij hem in ons hart willen toe laten. Dichtbij Jezus, daar is die ruimte te vinden die ons rust in ons leven kan geven. In jouw eigen omgeving zou het in de kring van gelovigen moeten zijn dat je samen met hen Jezus aanwezig voelt. Zij die problemen hebben op het werk of zich verstoten voelen in de maatschappij, moeten juist daar in gemeentelijke kring, de ecclesia, zich opgenomen voelen door broeders en zusters in Christus. Juist in de gemeente zou je uiteindelijk de veroordeling voorbij moeten kunnen komen.

Wij horen dat vele mensen in hun geloofsgemeenschap niet echt die verbondenheid voelen. In vele kerken is er helemaal geen persoonsgebonden verwantschap met Christus voelbaar. Christenen moeten in wezen familieleden van Christus alsook van God zijn. Men moet in een geloofsgemeenschap deel uitmaken van dat groter geheel wat wij het Lichaam van Christus noemen. Daar moet verbondenheid zijn. Daar mag er geen plaats zijn voor na-ijver, jaloersheid of haat.

In meerdere kerkgemeenschappen zien wij dat men niet snel klaar staat om anderen op te vangen. Ook merken wij dat in meerdere kerken er geen verlegenheid meer heerst om vies op te kijken naar anderen, kwaad te spreken over anderen of te roddelen. Voor vele dingen is er zelfs geen schaamte meer.

Willen we vruchtbaar leven met Jezus, dan moet dat onkruid eruit en moet er ruimte gemaakt worden voor het volgen van Jezus.

Ware christenen moeten al de moeite doen om in Jezus zijn voetsporen te stappen en als het ware als hem te worden. Één met Christus zijn houdt in gelijkaardig als hem te zijn. Zo mag er dan in onze persoonlijkheid geen plaats meer zijn voor het slechte of voor datgene wat God niet wil. Zoals Jezus de Wil van God deed moeten wij ook er toe komen om volledig de Wil van God te doen.

Hoe meer wij er aan werken om zoals Christus te worden zullen wij merken dat vele angsten zullen gaan verdwijnen. De prestatiedruk die uitgaat van deze materialistische wereld zullen wij niet meer zo gaan voelen, daar wij zullen beseffen dat dit leven en deze tijd maar een tijdelijk gebeuren zijn. Het is vergankelijk terwijl wij kunnen uitkijken naar iets onvergankelijks. Dat onvergankelijke berustend op de hoop die gegeven wordt in de geschriften zal ook iets zijn waar wij naar zullen kunnen uitkijken in vertrouwen, want op God kunnen wij rekenen, terwijl wij niet op elke mens kunnen rekenen.

Door het schild van Christus aan te trekken zullen wij voldoende gewapend zijn om de tegenstanders van God aan te kunnen. Door op God te vertrouwen en ons in Zijn handen te geven zullen wij er op aankunnen dat wij onder Zijn hoede ons werk naar best vermogen zullen kunnen verwezenlijken en dat wij er dan ook niet voor beschaamd hoeven te zijn. Wij zullen tevreden zijn met de riemen die wij gekregen hebben om er mee te roeien. Wij zullen dan ook die riemen durven te gebruiken en verder de stroom opwaarts durven gaan.

Laat ons in Jezus en zijn hemelse Vader vertrouwen en ons in hun handen leggen. Met Jezus hebben wij de beste voorspreker bij God en zullen daarom niet hoeven te vrezen.

er is helemaal geen reden voor controle verlies wanneer jijzelf over jezelf de controle wil geven aan Hem die Jezus ook volde, de Enige Ware God, de Elohim Hashem Jehovah.

+

Voorgaande

Goed Nieuws brengen met en door voorbeeld

Voor Katholieken ook een jaarthema rond barmhartigheid

De aanduiding door Paulus en Jacobus van de werken die wij horen te doen

Kom binnen en zet u

Wie luistert, ontwikkelt de gave van het spreken

++

Aanverwante lectuur

  1. Fragiliteit en actie #8 Eerste Wetsvoorziening
  2. Valse profeten en leraren als roofzuchtige wolven in schaapskleren #1 Stromen van gelovigen
  3. Valse profeten en leraren als roofzuchtige wolven in schaapskleren #4 Ambitieuze mannen, verdraaide woorden en akkoorden met wereldleiders
  4. De familie Palache, Joden en Ontroerende onzin
  5. Jehovah kan hem staande houden
  6. Christenen die het juiste hart hebben om anderen te roepen om naar God te komen
  7. God liefhebben en Bekommeren om je medemensen
  8. Verzoening en Broederschap 7 Eén zijn
  9. Missionaire hermeneutiek 5/5
  10. Paulus en Jakobus hulle skryf oor geloof en werke

+++

Gerelateerd

  1. Ons Onderwijs Is Een Panopticon
  2. Prestaties, bijles, diploma’s
  3. Persoonlijke & Zakelijke Oplossingen
  4. De steun van een boek
  5. Een beetje verloren
  6. Faalangst
  7. Faalangst, stop
  8. Faalangst? Controleverlies?
  9. Week 9: Rosanne slaagt op het Faal Festival
  10. Week 3: Nienke krijgt stoom uit haar oren
  11. geheel vrijwillig
  12. Ben jij een eeuwige twijfelaar?
  13. Zing, dans en lach net zoals een kind dat kan
  14. Zie jezelf in een nieuw licht
  15. De Nazarener
  16. Bewijs!
  17. Wat kan mense aan ons doen?

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geestelijke aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Eenvoud is niet eenvoudig

Het is makkelijk om kant en klaar eten te bestellen.
Het is makkelijk om bioscooptickets te kopen.
Het is makkelijk om kledij en speelgoed aan te schaffen.
Ons leven in een app.
Makkelijk, eenvoudig.
We winnen tijd.
Maar verliezen kwaliteit.
Eenvoud is de app even wegzwieren.
Samen koken met vrienden.
Tijd en aandacht geven aan onbekenden.
De lokale handelaar ondersteunen.
Wat je teveel hebt, doorgeven aan anderen.
Eenvoud is niet eenvoudig.
Maar wel warmer en dichterbij.

Leave a comment

Filed under Bezinningsteksten, Bond Zonder Naam, Economische aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn