Category Archives: Politieke aangelegenheden

Antisemitische misdaden in 1919 met 13 procent gestegen in Duitsland

Uit een jaarverslag dat dinsdag door de Duitse minister van Binnenlandse Zaken Horst Seehofer en Holger Münch, de voorzitter van de Duitse federale recherchedienst (BKA), officieel wordt voorgesteld, blijkt volgens de zondagskrant Welt am Sonntag dat Antisemitische misdaden vorig jaar met 13 procent gestegen zijn in Duitsland.

In het jaarverslag over politiek geïnspireerde misdrijven staat onder andere dat er in 2019 zo’n 2.000 misdaden werden gepleegd jegens joden en joodse instellingen. Het jaar voordien waren er dat nog 1.799.

Meer algemeen stegen de politiek geïnspireerde misdaden in totaal met 14 procent naar ruim 41.000, tegenover 36.062 in 2018.

In ongeveer 22.000 gevallen werden de strafbare feiten toegeschreven aan daders uit rechtse hoek, terwijl in zo’n 10.000 van de gevallen sprake is van een linkse overtreder.

Vooral in de deelstaten Brandenburg en Thüringen was de toename met respectievelijk 52,5 en 40 procent opmerkelijk te noemen.

Leave a comment

Filed under Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

50 jaar geleden, te gast in Malmedy voor Cwarmê

In de vorige eeuw werd er in de jaren 60-80 in veel karnavalsteden bewezen dat men geen bevolkings- of geloofsgroepen moest zwart maken om plezier te maken.

In veel Katholieke landen wordt nog steeds voor de 40-dagen vastentijd voor Pasen eerst nog uitvoerig uit de bol gegaan met vraatzuchtig te eten en te drinken. Het Mardi Gras of Vette Dinsdag of Vastenavond, de laatste avond van carnaval, is daarbij de hoogdag van uitzinnigheid.
Tijdens dat vierdaagse festival gekscheert men en willen velen zich voordoen als rijken, ook al bezitten zij niet veel geld. Het is ongelofelijk wat een geld zij dan toch spenderen aan praal of parade wagens en kostuums.

Het spotten is altijd onderdeel van dat feest geweest, maar na de 2de wereld oorlog mocht er van uitgegaan worden dat het om te lachen ging en niet om te kwetsen of te kleineren.
Langs Waalse zijde is de volkspret niet storend geweest tot nu toe. Maar aan Vlaamse zijde is de vervloeking van anders zijnden duidelijk naar voor gekomen, met eerst het spotten met de Koran en Islam waarna vervolgens de vinger voor het slecht gaan in het land zoals in de Nazi-periode weer naar de Joden wordt gewezen, met identieke karikaturen. Afgelopen jaar werden de Joden langs alle kanten geviseerd, belachelijk gemaakt en als minderwaardig voorgesteld en behandeld.

Tot nu toe heeft de regering laten begaan tot wrevel van binnen- en buitenlandse Joodse en mensenrechten instanties. Dit jaar durfden enkele buitenlandse regeringsleiders België verzoeken op te treden, maar wij moeten nog afwachten of de Belgische politici werkelijk hun ware gezicht zullen durven laten zien en eerlijk stappen  ondernemen tegen het gedane onrecht.

Dat het anders kan zouden de Vlamingen best eens bij hun Waalse buren gaan leren.

+

Voorgaande

Glimlach raam naar je ziel

Neem afstand van heidense vastenperiodes

Hoe ver kan men gaan om zich te beroepen op Vrije meningsuiting

Aalst Carnaval: Unia analyseert meldingen

++

Gerelateerd

  1. Pauselijjk verzoek gemeenschappelijke viering door alle christelijke kerken van Pasen
  2. Paus roept op tot herontdekking van de vasten
  3. Kapitalistisch vooruitgangsgeloof
  4. 13 Adar opening naar 14 Nisan
  5. Prinsesjes en carnavalstoestanden #1 Aalst Carnaval 2019
  6. Niet te negeren gebeurtenissen rond Joden in België
  7. Haat tegen verarming en tegen Israël nieuwe manier om Joden te haten
  8. Europees spilland en antisemitisme
  9. Gemelde antisemitische voorvallen neemt toe
  10. Prinsesjes en carnavalstoestanden #3 Lente-gebeuren

Toen gisteren nog vandaag was

Het oudste spoor van het Malmedy-carnaval dateert uit 1459.

De Cwarmê duidt in Malmedy de carnavalsperiode aan die vier dagen duurt.

Het begint op vrijdag om middernacht en duurt tot Mardi Gras om middernacht.

Deze vier dagen dragen de Waalse naam Grandès haguetes in tegenstelling tot de P’titès haguètes (ook wel de vier dikke donderdagen genoemd) die aan het carnaval voorafgaan.

De naam van het Malmedy-carnaval zou afkomstig zijn van het Latijnse woord quadragesima , vereenvoudigd in quaresima , wat veertig – veertig betekent voor het aantal dagen tussen Aswoensdag en Paasdag.

Quaresima evolueerde om het woord Lent in het Frans en het woord Cwarmê in het Waals van de regio te geven.

Op veel plaatsen op de planeet vieren we Mardi Gras, zo genoemd vanwege de grote hoeveelheid voedsel die werd opgenomen vóór de ontbering van de vastentijd.

In Malmedy is het de laatste dag van het carnaval. Dit…

View original post 68 more words

1 Comment

Filed under Beelden van de wereld (Foto's & Video's), Culturele aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Hoe ver kan men gaan om zich te beroepen op Vrije meningsuiting

Erg genoeg heeft iemand die het hoofd hoort te zijn van een gehele gemeenschap zijn inwoners niet opgeroepen om een gezond verstand te gebruiken. Doorheen het jaar leken zijn woorden betreft zijn keuze om de vrijheid van meningsuiting te vrijwaren olie op het vuur te zijn op de carnavalisten van Aalst. Maar al te graag gingen zij verder met het marginaliseren en bespotten van een bepaalde bevolkingsgroep.

Doordat er vorig jaar geen maatregelen waren getroffen of repercussies waren getroffen, voelden zij dit jaar nog versterkt om hun gal op de joden uit te spugen. Joden waren bij meerdere groepen en ook toeschouwers de kop van jut.

Wij beseffen wel dat in België niet enkel de Joden als ongewensten te boek staan bij bepaalde politieke partijen. Islamieten worden door bepaalde politici ook verkeerd afgeschilderd en oorlogsvluchtelingen hebben het ook helemaal verkorven.

Bij het zien van bepaalde carnaval verenigingen hun praalwagens (als men dat zo kan noemen), valt wel erg de gelijkenis op met wat men in vorige eeuwen ook al in parades kon aantreffen. De gekende karikaturen werden dit jaar dan ook maar al te gretig weer uit de kast gehaald, want men voelt zich geruggensteund door meerdere politieke figuren in dit en omliggende landen, alsook door de terroristische daden van enkelen die de pers hebben gehaald met het uitroeien van enkele “ongewensten”.

In België bestaat er wel een centrum voor gelijke kansen dat zich ook zou richten op discriminatie. Maar wij kunnen ons als ingezetenen van dit land, alleen maar afvragen welke hun acties wel zijn om meerdere bevolkingsgroepen en anders zijnden te beschermen.

Vraag bij dit jaarlijkse volksgebeuren voor de Katholieke vastentijd is, in welke mate dit in overeenstemming is met het Katholieke geloof, of hoe lang de Katholieke Kerk dit maal (tegenover in de Naziperiode) zal wachten vooraleer haar gelovigen op te roepen om een Christelijke houding aan te nemen.

Eveneens kan men zich afragen wanneer Unia, het interfederaal centrum voor gelijke kansen, het nodig zal vinden om eindelijk mensen voor de rechtbank te brengen? Hoe lang zal het duren eer politici hun nek zullen uitsteken om een halt toe te roepen tegen de verhogende rassenhaat en het toenemend oproepen (door bepaalde politieke groeperingen), om bepaalde groepen van mensen uit dit land te verwijderen?

De burgemeester van Aalst (van de N-VA) mag zich dan beroepen op zogenaamde vrije meningsuiting, maar hoe ver mag men daar in gaan vooraleer men spotterij en bepaalde woorden en handelingen als haatdragend gaat aanschouwen? Hij mag dan uit politieke overtuiging vinden dat België eigenlijk niet hoort te bestaan en men daar in Vlaanderen woont waar enkel Vlamingen thuis horen, dit strookt niet met onze huidige Europese en ethische waarden. Eveneens is zijn houding misschien politiek gezien een goede opbrengst voor zijn en de stad haar portemonnee en partij, maar economisch zal dit voor het land heel wat schade toe brengen.

In ieder geval flatteert het carnavalsgebeuren het staatsbeeld niet van dit kleine landje. Ook is dat gebeuren een smet op de huidige democratie waar men toch zou moeten staan voor bepaalde waarden én voor openheid en respect naar andere geloofsgroepen en rassen.

Voor het ogenblik kunnen wij slechts bang afwachten of er al of niet juridisch zal opgetreden worden op deze wantoestand.

Vast en zeker komt hier nog een staart aan en wordt dit nog vervolgd.

+

Voorgaand

The danger of having less than 25 000 Jews in Belgium

Perhaps Anti-Semitism for lots of people isn’t always easy to see

++

Aanverwant

  1. Gemelde antisemitische voorvallen neemt toe
  2. Europees spilland en antisemitisme
  3. Haat tegen verarming en tegen Israël nieuwe manier om Joden te haten
  4. Niet te negeren gebeurtenissen rond Joden in België
  5. Prinsesjes en carnavalstoestanden #1 Aalst Carnaval 2019
  6. Naast Joodse Jeshua volgers ook Geen plaats voor de islam in Nederland
  7. Corona en carnaval makkelijk gebakken broodjes voor verhogend racisme
  8. The fight against anti-Semitism is also a fight for a democratic, value-based Europe
  9. Luca Jahier, EESC President on the present intolerance
  10. 2019 was #4 a Year of much deceit in Belgium and the rest of Europe
  11. Auschwitz survivors providing a warning of rising anti-Semitism and exclusion of free thinking
  12. Paus roept op tot herontdekking van de vasten
  13. Kapitalistisch vooruitgangsgeloof

5 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Geert Mak – Grote Verwachtingen. In Europa. 1999-2019.

Kun je geschiedenis herkennen als je er middenin zit?

Persoonlijke verhalen vormen de basis van de nieuwe serie “In Europa”. Verhalen van ooggetuigen die – zonder dat ze het doorhadden – deel uitmaakten van historische gebeurtenissen, die achteraf als ‘sleutelmoment’ kunnen worden gezien.

Met recht en rede mag de te Vlaardingen geboren ex-redacteur van het weekblad de Groene Amsterdammer, en medewerker en stadsredacteur van NRC/Handelsblad, en buitenlandredacteur van de VPRO-radio, de lezers en kijkers in de Lage Landen begeesteren.

Nu zijn reeks ‘In Europa” op de Nationale Belgische Omroep loopt, is het de moeite meerdere boeken van Geert Mak onder de loep te nemen en te zien waarom hij in 2004 een eredoctoraat kreeg van zo wel de Open Universiteit Heerlen als van de Westfälische Wilhelmsuniversität in Münster voor zijn verdiensten op het gebied van geschiedschrijving.

Dat hij zijn lezers of de televisie kijkers aanzet tot het stellen van kritische vragen is één van zijn goede kenmerken, die aangeven dat hij niets opdringt maar verder wil aanzetten tot kritisch nadenken, evalueren en stappen ondernemen.

Grote verwachtingen: In Europa - 1999-2019

*

Te herinneren

  • Tijd = vriend + vijand van historicus.
  • verre verleden = een gegeven.
  • Verbindingen – oorzaak + gevolg
  • Hoe dichter de tijd de historicus nadert => hoe troebeler het zicht.
  • Feiten en gebeurtenissen > soepel beschrijven
  • consequenties > moeilijk te overzien.
  • ondergaan onze tijd
  • nieuwe eeuw vol voorspoed voor ons => afscheid nemen van treurnis van 20e eeuw
  • zaadjes al gepland > klimaat + terrorisme + stroom vluchtelingen + bankencrisis
  • Onze wereld = drastisch aan het veranderen
  • verbindingen van verleden naar heden
  • kinderen na 9/11 niet meer naar etnische afkomst keken.
  • Irak oorlog > Irakese inval 2003 ~=~  onbezonnen Russisch-Japanse oorlog van 1904.
  •  Westen viel  opnieuw van een voetstuk
  • val van de Muur = overwinning van liberalisme => ‘the end of history’ <= Europeanen in voormalige Oostblok – met name Polen + Hongaren = ineenstorting Sovjet-imperium = 1. nationalistisch feest= nieuw begin voor duizend en één nationale ambities.
  • veel Midden-Europese landen leefden tot 1918 onder het Oostenrijks-Hongaarse Rijk of onder de Ottomanen, daarna onder het nazi-imperium, na de Tweede Wereldoorlog onder de Sovjets.
  • Mak zoomt in op vluchtelingen > duizelingwekkende aantallen doden zien > maakt ze mens, geeft ze namen, leeftijden + reden van dood
  • Brexit > Britten beschouwden zichzelf sinds 1945 (…) als overwinnaars. (…)
  • triomfantelijke gevoelens kende rest van Europa nauwelijks.
  • oprichting van EU vr Verenigd Koninkrijk = belangrijk onderdeel van vredes- en verzoeningsproces + vooral handelsblok met verguld randje
  • bankencrisis > narcistische, op winst beluste managers
  • Nederland aantal zelfdodingen na 2008 v. 9 naar 11 per honderdduizend inwoners  gestegen
  • andere landen vanaf 2008 aantal zelfmoorden met duizenden gestegen <= Niet ondenkbaar crisis grote rol = psychologische gevolgen v. neoliberalisme > geweld vrije markt => leven v mens klein + futiel. 
  • hoe lang voordat vrije markt definitief bankroet raakt.
  • bestuurlijk Europa > politici = “westerse blindheid”.
  • massale opkomst v.h. populisme, overal in Europa.
  • Amsterdam kampt met uithollende gevolgen van de globalisering.
  • Friesland > Leeuwarden culturele hoofdstad van Europa > inbreng Friezen weinig ruimte.

Tonny Mollema

Tijd is de vriend en de vijand van de historicus. Vanuit de overzichtelijke zetel van het heden is al datgene wat in het verre verleden gebeurde een gegeven. Verbindingen dienen zich aan, oorzaak en gevolg vloeien feilloos in elkaar over en decennialange vraagstukken hebben in een paar pagina’s een antwoord gevonden. Hoe dichter echter de tijd de historicus nadert, hoe troebeler het zicht. Feiten en gebeurtenissen laten zich nog soepel beschrijven, maar consequenties zijn steeds moeilijk te overzien. Geert Mak zelf weet dit maar al te goed. Al vroeg in het boek beschrijft hij over de slimme geschiedenisstudent uit 2069 die over onze tijd zal gaan schrijven. Hij zou zo graag meekijken met hem. Wat schrijft hij over de tijd van nu? We ondergaan onze tijd, we doen wat we doen en de toekomst zal haar oordeel over ons vellen.

View original post 1,349 more words

1 Comment

Filed under Economische aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Breendonk het kamp van de waanzin

Op 9 september 2004, juist 60 jaar na de bevrijding van het kamp van Breendonk werd in Histories (Canvas) de reportage Breendonk, het kamp van de waanzin, uitgezonden waarin het gaat over leven maar belangrijker en meer over “overleven”.

Het kamp werd voorgedaan als een vakantiekolonie, maar dat was het allerminst.

Met de hand moesten de gevangenen 300 000 kubieke meter grond afgraven, waarbij even een rustpauze nemen niet bij behoorde. Voor elke 30 gedetineerden was er één bewaker waardoor dit kamp het meest gecontroleerde bleek te zijn, waarbij moeilijk aan de ogen van de bewakers kon ontsnapt worden. Nergens waren de fysieke en psychologische terreur zo geïndividualiseerd.

°°°

Onmiddellijk na de bezetting van België werden er her en der groepjes gevormd die het gezag van de Duitsers wensten te ondermijnen maar ook ervoor wensten te zorgen dat de nodige mensen beschermd konden worden, waarbij vooral de aandacht uit ging naar hier in nood zijnde vechters tegen de Duitse bezetter. Men kan niet negeren dat er vanaf het begin heel wat individueel verzet was, bijvoorbeeld van ambtenaren in overheidsdienst die weigerden mee te werken of de samenwerking met de bezetter saboteerden.

De collaborerende partijen in de gemeentebesturen waren voor sommigen een doorn in het oog. Zo verzamelden de stichters van de door Marcel De Mol, de koster van Tisselt, opgerichtte Zwarte Hand reeds in de zomer van 1940 inlichtingen omtrent Duitsgezinden in hun gemeenten. Na contact te hebben gehad met verzetsleden uit Brussel, begonnen ook zij ook pamfletten te maken die waren gericht tegen het gemeentebestuur dat bestond uit leden van het Vlaamsch Nationaal Verbond. Hun pamfletten kregen ze via de Brusselse Maria Moens. Ook kwamen er bepaalde vormen van weerstand, elk met een specifiek karakter en doel, die reeds tijdens de Eerste Wereldoorlog hun nut bewezen hadden: inlichtingen garing, clandestiene of sluik pers, hulp aan ondergedoken geallieerde soldaten en piloten met ontsnappingslijnen…

Naargelang de krijgskansen slechter werden en de verzetslieden actiever werden verslechterde de toestand in Breendonk nog meer. Men kan niet spreken van een professioneel georganiseerd orgaan. In vele gemeenten waren het eerder individuele en erg amateuristische sabotage-acties, tot na de invoering van de verplichte tewerkstelling, welk hen meer deed samenspannen en beter deed organiseren ook omdat het risico van de acties groter werd.  Doordat het gewapend verzet voor de bezetter en de collaboratie echt hinderlijk begon te worden verhoogde de wrevel van de Duitsgezinden en de bezetter.
Ook al mochten collaborerenden van verscheiden geestelijken horen dat zulk een samengaan met de Duitsers verkeerd was, gaf de Katholieke Kerk toch nog onvoldoende duidelijkheid wat aanschouwd moest worden als Vaderlandse plicht of burgerschap. Wat mocht namelijk het als juist aanschouwde gedrag zijn, wanneer er Vlamingen waren die er rotsvast van overtuigd waren dat zij het beste voor hadden met hun “land” (Vlaanderen).
In een herderlijke brief van 7 oktober 1940 schreven de bisschoppen het volgende:
‘Zonder twijfel is het noodzakelijk de bezettende autoriteit als een feitelijke macht te erkennenen er aan te gehoorzamen binnen de limieten van de internationale conventies, maar het Belgisch vaderland blijft bestaan, en al haar kinderen moeten haar trouw zijn en bijstand verlenen. Zorg er voor dat uw gedrag dus in alle omstandigheden correct en waardig is, zodat u zich in geweten niet hoeft te berouwen of te schamen!’
De Kerk trachtte zich dus zo goed mogelijk aan de nieuwe situatie aan te passen en heeft zich niet gewaagd een duidelijk standpunt in te nemen tegen de mensonwaardige toestanden waarvan zij duidelijk van op de hoogte moeten geweest zijn. De bezetter werd zoveel mogelijk ontzien, maar het VNV kon van in het begin niet op enige toegeeflijkheid rekenen. Voor Rex lagen de zaken enigszins anders. Tenslotte werd Rex door de kerkleiders als een katholieke ‘dissidentie’ beschouwd, die zij vóór de oorlog het liefst naar de katholieke schaapsstal hadden teruggeleid.
Toen op op 6 oktober 1942 de tewerkstelling in Duitsland werd ingevoerd heeft het episcopaat onmiddellijk de intrekking of op zijn minst de versoepeling van deze verordening gevraagd en zelfs de tussenkomst van het Vaticaan proberen te bekomen. Het antwoord was dat de Heilige Stoel geen invloed had bij de regering van het Derde Rijk. Begin 1943 leidde dit tot een open conflict tussen het Belgisch episcopaat en het MilitairBestuur.
Erg genoeg toen Vlaamse SS-ers het in Breendonk overnamen van de Duitsers overtrof hun wreedheid deze van de Duitsers.

De ontsnappingslijnen werden geleidelijk aan ook meer gebruikt om naast geallieerde piloten ook gewone burgers naar Engeland over te brengen en voor hulpverlening aan joden en onderduikers.

Yvonne Nèvejean directrice NWK tijdens WOII

Hertz Jospa (Rezina Bessarabia) en Hava Groisman alias Yvonne Jospa, stichters van het Joods Defensiecomité – le Comité de Défense des Juifs (CDJ)

Van de 66.651 joodse inwoners in België werden er 32.652 gedeporteerd. 34.000 wisten op de een of andere manier aan de Duitse handen te ontsnappen, in veel gevallen door welgezinde medeburgers. Zo konden daarvan een 25.000 in België onderduiken. Yvonne Nèvejean, directrice van het Oeuvre de l’Enfance of het Nationaal werk voor Kinderwelzijn, werd  benaderd door het Comité de Défence des Juifs en Belgique, het Joods Defensiecomité (CDJ) de belangrijkste Joodse ondergrondse organisatie van België (opgericht in 1942 door Hertz Jospa zijn vrouw Hava Groisman alias Yvonne Jospa), en gevraagd om Joodse kinderen te redden die gescheiden waren van hun ouders.

Nèvejean en haar medewerkers slaagden er zo in om 4.000 kinderen te redden door hen onder te brengen bij katholieke gezinnen en instellingen. Andere organisaties zoals het Rode Kruis, de Kerk en Winterhulp speelden ook een rol in de hulpverlening aan ondergedoken joodse families.

Youra Livchitz (avant 1943).jpg

De in Kiev geboren Yura Livchitz, met zijn oorlogsnaam Georges, woonde in Brussel met zijn moeder Rachel Livchitz en oudere broer, waar zij het linkse intellectuele milieu frequenteren dat wordt bezocht door Hertz Jospa en zijn vrouw Yvonne. Samen met zijn jeugdvriend Robert Leclercq organiseeert hij het Cercle du Libre Examen (Librex).In de Librex-kring ontmoette hij enkele vrienden en met Richard Altenhoff en Jean Burgers, die in 1942 de Groep G oprichtten broeden zij plannen uit om België van haar bezetters te bevrijden. Om de kost te verdienen, is Youra een vertegenwoordiger voor het Belgische farmaceutische bedrijf Pharmacobel.

Het Joods Verdedigingscomité en het Mobiel Korps van het of saboteerden de deportaties. Zo konden Yura Livschitz, jongere broer van Alexandre Livchitz, en Robert Maistriau op 19 april 1943, gewapend met een pistool en een lamp te Boortmeerbeek-Wespelaar het XXe konvooi doen stoppen. Ongeveer één op zeven van de 1.631 personen van dit konvooi wisten te ontsnappen. Livschitz en zijn broer werden aangehouden, opgesloten te Breendonk en terechtgesteld op de Nationale Schietbaan te Brussel.

Sommige verzetsgroepen werden gesticht op basis van een duidelijke politieke ideologie, andere ageerden uit zuivere vaderlandsliefde. Het Molotov-Ribbentroppact of niet-aanvalsverdrag tussen de Sovjet-Unie en Nazi-Duitsland leidde tot een grote controverse binnen de gehele communistische wereldbeweging en daarmee ook de KPB. In de beginfase van de Tweede Wereldoorlog hield de KPB zich op grond van het beleid van Moskou gedeisd. Maar toen door de Nazi’s het niet-aanvalspact tussen de Sovjetunie en nazi-Duitsland werd verbroken trad de communistische partij, de enige die een sociale revolutie nastreefde, in haar geheel in het verzet. Samen met andere groepen en gelijksgezinden richtte ze het Onafhankelijkheidsfront op, een pluralistische beweging. De nazi’s in België hadden deze ommekeer voorbereid en brachten onmiddellijk de KPB een zware slag toe met Operation Sonnenwende (Operatie Sonnenwende).  Vooral de parketten en gerechtelijke politie van Antwerpen en Luik hadden de Duitsers informatie verstrekt, naast wat die laatsten zelf in beslag hadden genomen. Spilfiguur was de Haupt-V-Mann van de Sipo-SD in België en Noord-Frankrijk Emiel Van Thielen alias Max Günther.
Over het hele land drongen de Duitsers op 22 en 23 juni binnen bij mandatarissen, militanten en sympathisanten van de KPB, die overigens buiten de wet werd gesteld. De arrestanten werden afgevoerd naar het Fort van Hoei en de Auffanglager Breendonk (of het Opvangkamp Breendonk). In aanwezigheid van Günther werden de communistische leiders gefolterd in de gruwelbunker van Breendonk.

Auffanglager Breendonk in Fort Breendonk – gang naar de martelkamer of hel

Martelkamer in Auffanglager Breendonk (Opvangkamp Breendonk)

Vele arrestanten zaten op het treinkonvooi dat op 22 september 256 politieke gevangenen naar Neuengamme deporteerde (107 uit Breendonk en 149 uit Hoei). Ook het naast het of opgerichte partizanenleger was een communistisch initiatief.

Het Belgisch Legioen (later het Geheim Leger) was een initiatief van koningsgezinde Belgische officieren die de orde wilden herstellen in een staat geleid door een sterke vorst, Leopold III. Toen dit niet mogelijk bleek, streed deze groep als een gehergroepeerd Belgisch leger tegen de bezetter.

De Nationale Koninklijke Beweging was gewonnen voor het toekennen van dictatoriale machten aan de koning. Ook de Belgische Nationale Beweging had ultraconservatieve bedoelingen. Neutrale vaderlandslievende groepen als de Witte Brigade en de Groep G wilden niet de Belgische staatsstructuur veranderen, maar wél het land bevrijden

In onderstaande video kan u een reconstructie vinden hoe het er aan toe ging in het “Kamp van de Waanzin” in het Fort van Breendonk

Waarschuwing bij deze video!

Een interessante en kritische beschouwing over deze uitzending is terug te vinden op https://wo2forum.nl/viewtopic.php?f=3…  waar o.a. wordt bekriticeerd:
… de kennis van zowel de tv-makers als van de gevangenen over de interne structuur was zeer matig tot slecht. Men bleef spreken over ,,SS’ers” terwijl de officieren duidelijk Sicherheitsdienst waren, met ondersteuning van regulier Wehrmacht-wachtpersoneel. Dat de WH hier bewaking uitoefende is wel opmerkelijk. Zoals je al opmerkte werd op dit punt amper aandacht gericht. Eén zin van een gevangene en dat was het. Ik ga hierover door in de voorlaatste alinea, maar in ,,de processen van Mechelen”, zoals vermeld in de uitzending, werd slechts één persoon ter dood veroordeeld (en gebracht) die met de SS te maken had, en dat was dan nog iemand van de Germaanse-SS. {Thomas op WO2 forum}
+
De commentaar gemaakt bij de opnames van het proces waren typisch voor de geest van die tijd. De huidige commentaar (“het belgisch gerecht doet zijn werk”) was een flater van jewelste: zelfs het kleinste kind weet de repressie- en epicuratiemachine de meest onbetrouwbare rechtspraak opleverde uit de hele belgische geschiedenis. Typisch is het geval van Ernest Claes. Lange tijd zonder reden of grond opgepakt en in de cel geworpen. Toen hij voor de rechter werd voorgeleid deed deze laatste zijn ,,strafdossier” open en er zat alleen een blanco pagina in. {Thomas op WO2 forum}

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Beelden van de wereld (Foto's & Video's), Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Video, Wereld aangelegenheden

Uit de oude doos: Nucleaire dubbelzinnigheid?

In een hoorzitting van de Senaat, eind 2006, verwees minister van defensie Robert Gates naar de nucleaire macht van Israël, en leek, in een politieke 180 graden ommekeer, aan te geven dat de VS een nucleair Iran kon gedogen. Deze opzienbarende uitspraak werd gevolgd door een andere, deze keer van de premier van Israël, die, in een interview met een Duitse TV-zender, zei:

“Israël bedreigt geen enkel land”,

“Iran dreigt openlijk, uitdrukkelijken publiekelijk Israël van de kaart te zullen vegen. Kunt u dit zien in het licht van het streven een kernwapen te hebben, zoals de VS, Frankrijk, Israël en Rusland?”.

Deze uitspraak veroorzaakte een politieke storm in Israël, omdat het de eerste officiële bevestiging leek te zijn dat het land kernwapens heeft. Of het nu een verspreking was of niet, Teheran lijkt munt te willen slaan uit deze erkenning van Israël, door zijn eigen nucleaire programma te rechtvaardigen in termen van zelfverdediging. Het is zeker dat deze ontwikkeling de regio alleen maar instabieler kan maken.

Leave a comment

Filed under Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Uit de oude doos: Soennitische en Shiitische Moslims #2

In het Nieuws: Belangrijke en interessante nieuwsfeiten in het licht van de Bijbel.

Deze keer het tweede en laatste deel van een achtergrondartikel van de hand van Keith Worthington, dat verscheen in the Christadelphianvan oktober 2006.

Soennitische en Shiitische Moslims (2)

De recente oorlog in Libanon

Vier dagen na het begin van hun oorlog tegen Hezbollah in juli 2006, had Israël alle doelen vernietigd die de luchtmacht, met behulp van de Israëlische militaire inlichtingendienst, bekend waren. In dit opzicht werden de voordelen merkbaar van de samenwerking van inlichtingendiensten, in de wereldwijde oorlog tegen het terrorisme. Voor de eerste keer in de geschiedenis van Israël hielpen Arabische landen Israël met hun inlichtingen over de posities van Hezbollah in Libanon. Het kan zijn dat zij Israël gebruikten als front voor het bereiken van hun grotere doel tegen Iran en de Shiitische revolutionaire fundamentalisten, en niet alleen maar tegen Hezbollah. Toen de staakt-het-vuren overeenkomst van 14 augustus 2006 in de VN tot stand was gekomen, zag Israël zich verre van het bereiken van de doelen die het zich had gesteld voor de campagne in Libanon. Omdat er aan beide kanten geen duidelijke overwinning was, en het de eerste keer was in de 58-jarige geschiedenis van het moderne Israël dat het faalde zijn tegenstanders te overwinnen, zou dit een drastische verandering teweeg kunnen brengen in het machtsevenwicht in het Midden-Oosten. Saudi Arabië, Koeweit en de andere Golfstaten zouden wel eens behoorlijk kunnen worstelen met het falen van Israël Hezbollah op de knieën te krijgen. De bitterste pil die zij moesten slikken, was de triomfantelijke wijze waarop de Libanese Shiitische groep en zijn ondersteuners in Teheran en Damascus zichzelf feliciteerden.

Gedurende het conflict was het een publiek geheim dat Saudi Arabië, Koeweit en andere Golfstaten er naar uitkeken dat Hezbollah verslagen zou worden, of dat de organisatie tenminste machteloos gemaakt zou worden, zelfs als dat een overwinning van Israël zou inhouden. Men was uit op een zware nederlaag van Hezbollah, niet alleen omdat het een slag zou toebrengen aan de Shiitische militaire macht, maar ook de as Teheran-Damascus zou breken. Er zijn nu signalen dat er in Riyad, Doha, Cairo en Amman sprake is van bittere teleurstelling dat Hezbollah er in slaagde stand te houden bij de aanval van Israël.

Sinds het staakt-het-vuren is de populariteit van Hezbollah toegenomen – niet alleen onder de Shiitische Moslims, maar bij de gehele locale bevolking, omdat zij ermee begonnen de puinhopen uit de straten van Libanon op te ruimen. Iran heeft Hezbollah genoeg geld gegeven om het hen mogelijk te maken duizenden dollars te geven aan elke familie die verliezen of schade heeft geleden in de oorlog, zodat zij voedsel en nieuwe meubels kunnen kopen en een jaar lang huur voor hun huizen kunnen betalen. Het is niet duidelijk wie de overhand zal hebben in een toekomstige confrontatie tussen Soennieten en Shiiten. Afgezien van hun theologische verschillen zijn hun nationale en internationale wrijvingen altijd ernstig geweest, omdat deze twee groepen wantrouwig zijn tegenover elkaar. Het Shiitische Iran heeft het Soennitische Saudi Arabië altijd gezien als het corrupte werktuig in de handen van de Verenigde Staten, terwijl radicale Soennieten menen dat Iran met de Verenigde Staten samenwerkt in Irak en Afghanistan.
+

Voorgaande:

Uit de oude doos: Soennitische en Shiitische Moslims

Leave a comment

Filed under Geschiedenis, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Geen tijd meer voor uitstelgedrag

Jelmer Mommers in zijn boek “Hoe Gaan We Dit Uitleggen” mag dan al oplossingen brengen om de klimaatverandering te temperen, want we moeten er bewust van zijn dat we ze niet zullen kunnen stoppen. Maar zeker mogen wij ons hoofd niet in het zand steken en moeten we onze verantwoordelijkheid nemen om de na ons komende generaties een goed leefbaar klimaat te geven.

Wij kunnen het niet nalaten stappen te ondernemen, anders zou dit getuigen hoe zelfzuchtig wij als individu wel durven zijn. Als maatschappij moeten wij samen verantwoorde stappen nemen om de opwarming van de aarde tegen te gaan. Dit vergt eerst en vooral politieke moed, waarna ook economische gevolgen onder ogen moeten gezien worden. Men kan niet ontkennen dat het algemeen een economische impact zal hebben voor meerdere jaren. Ook naar beroepen zal het een impact hebben. Er moet namelijk op landbouwgebied een hele herziening komen. Mensen moeten er toe komen om  minder vlees te eten en beter om te springen met het voedsel en voedselvoorraden. Het is hoog tijd dat ons consumptiegedrag ernstig onder de loep wordt genomen.

De Aarde en de toekomst van de mensheid liggen heden in onze handen. Er mag geen lafheid en geen egoïsme zijn. Elkeen moet tot het besef komen hoe kostbaar onze planeet is. Zij die niet willen zien moeten wij de ogen open doen. Er moet openlijk durven over gepraat worden. We mogen onze tijd niet passief ondergaan. Het kan makkelijk zijn om te zeggen

“We doen wat we doen en de toekomst zal haar oordeel over ons vellen.”

De vluchtelingen- en de bankencrisis van vorig decennium is niets in vergelijking met de groter wordende stroom van klimaatvluchtelingen, die nu al waar genomen kan worden en zal toenemen met de komende jaren.

Het neoliberalisme met haar geweld van de vrije markt heeft er voor gezorgd dat het leven van een mens klein en futiel werd, maar ook verstoord in zijn eigen achtertuin. De gehele technische revolutie ligt mee aan de oorzaak van wat we nu en in de komende jaren nog tegemoet moeten gaan zien, van hoger wordende temperaturen en aangroeiende woestijnen.

Sinds de technologische revolutie van de 19de eeuw hebben we generatie na generatie zien profiteren van vooruitgang. Nu echter is er een kantelpunt bereikt waarbij onze kinderen en kleinkinderen, het slechter hebben dan onze generatie. De globalisering en de overconsumptie laten zich voelen.

Erg genoeg zien we heel wat gepalaver en nodeloos heen en weer gepraat dat blijkbaar niet veel schijnt op te lossen. Men moet geen deskundige te zijn om in te zien dat we die vooropgestelde doelstelling uit het Parijse klimaatakkoord niet gaan halen. Zelfs met heel uitgebreide en  drastische maatregelen zal het moeilijk zijn door het niet eensgezind zijn van de geïndustrialiseerde landen en hun bewindsvoerders.

https://geengratislunch.files.wordpress.com/2017/02/krista102.jpg?w=365&h=365&crop=1

Krista Bruns bij het behalen van haar Phd bachelor diploma aan de Universiteit van Utrecht, waar na ze een premaster jaar in Econometrics aan de Erasmus Universiteit van Rotterdam volgde en een uitwisselingsemester aan de Universidad de Complutense in Madrid.

De 28 jarige Krista Bruns, sinds kort woonachtig in Den Haag en onlangs gepromoveerd in de Economie, en zich bij een ouderwetse blog verkiest te houden, wordt, zoals wij,  toch ook een beetje verdrietig als zij over de klimaatproblematiek nadenkt. Net als wij gelooft zij dat het nog niet te laat is en beseft ze dat het momentum en de noodzaak beiden aanwezig zijn. Ze drukt zelfs de hoop uit:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Zij durft ook te kijken naar het huidige menselijk (wan)gedrag, waarbij de politiek onze dagelijkse belevenissen wel (on)handig weet te verstoren.

Wel met een economische blik, niet gehinderd door wetenschappelijke conventies of al te veel jargon. {Blog}

dringt zij zich nu ook op in de bloggerswereld, met haar eigen persoonlijke standpunten, los van haar functie als beleidsmedewerker van het Nederlandse Ministerie van Financiën. Ze hoopt zo met haar stem ook iets te kunnen verwezenlijken. (Wat wij toch allemaal hopen, is het niet?)

Zij schrijft verder:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

planetb

Met heet besef dat we te weinig doen en te laat stelt zij dat er geen tijd meer is voor uitstelgedrag.

Klimaatverandering is een probleem met mogelijk desastreuze gevolgen, maar deze ontwikkelen zich vergeleken met een mensenleven vrij langzaam en onzichtbaar. We hadden het dus pas door toen het al bijna te laat was, en zelfs nu we het weten doen we er weinig aan.

Dit innerlijke conflict, waarin we weten dat er iets aan de hand is, maar het gevoel hebben dat we er niks aan kunnen doen wordt cognitieve dissonantie genoemd. Het treedt op wanneer gedrag, emotie en cognitie (kennis) niet op één lijn liggen. Dit leidt bij mensen tot een groot intern ongemak, en als reactie daarop gaan we klimaatverandering negeren, bagatelliseren of ontkennen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

struisvogel

Ons hoofd nite in het zandsteken eist het durven aanzien van onze eigen invloed op wat er voort het ogenblik aan het gebeuren is.
Probleem is dat mensen die op de problemen willen wijzen of hun vinger uitsteken, wel meer dan eens als lastigaards worden aanschouwd. Onze met haatberichten en lelijke woorden vollopende brieven bussen bewijzen dat zelfs dagelijks.

Psychologe Florien Cramwinckel (zie video hieronder) toonde in haar onderzoek ook aan dat we mensen die sterk hun morele waardes proberen over te brengen vaak een beetje irritant vinden, omdat ze ons confronteren met onze eigen tekortkomingen op dat gebied. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Algemeen moeten we iedereen er toe komen om de hand in eigen boezem te steken.

Ik denk dus dat we een stuk verder zouden komen als we een soort generaal pardon uitspreken … {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Bruns denkt aan een wijs man die ooit zei:

Het beste tijdstip om te beginnen was 20 jaar geleden, het op-een-na beste tijdstip om te beginnen is vandaag. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het is waar dat het geen zin heeft om te blijven zeuren over wat er in het verleden verkeerd gegaan is. Men moet de koe met de hoorns aanpakken wanneer dat geweldig dier langs komt.

De politici van vandaag zijn geen grote hulp. Vooral de populisten trachten met allerlei verzinsels de mensen te misleiden. Ze schamen zich niet om zelfs bevinden van erkende wetenschappers te negeren en nog erger, hun bevindingen in twijfel te trekken of als onzin af te schepen.

Betreft de klimaatskeptici schrijft Bruns:

Een derde reden dat we last hebben van uitstelgedrag is volgens mij dat klimaatwetenschappers, meer dan hun collega’s in andere vakgebieden, nog steeds vaak worden uitgemaakt voor een soort religieuze fanaten en dat hun resultaten in twijfel worden getrokken. Onderzoek proberen te reproduceren en falsificeren is nobel werk, maar in dit gebied gaat het er soms heftig aan toe met alternative facts en voor- en tegenstanders die zich beiden te sterk door hun eigen agenda laten leiden. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het wordt hoog tijd dat het gewone volk hun leiders ter verantwoording roept, maar ook dat zij zelf gaan inzien dat we zogvuldiger moeten omspringen met het gebruik van gronden, zij het om landbouw er op te verrichten of om het te bebouwen met woonelementen (huizen of apartementen) die op een milieuvriendelijk wijze moeten onderhouden en verwarmd worden.

extinction wave

Al enkele jaren kunnen wij getuigen zijn van uitzonderlijke weersomstandigheden.

Het extremere weer zal ook niemand ontgaan zijn. 2017 was het jaar met de meeste bosbranden, het duurste orkaanseizoen als het gaat om schade, ijskappen die afbreken in een niet eerder gezien tempo. 2018 lijkt wat betreft temperaturen alle records te gaan breken, in Nederland althans. Zélfs als je van mening bent dat al deze processen zich voornamelijk buiten de schuld van mensen voltrekken, dan zou je in een wereld waarin we alles en iedereen proberen te controleren, toch zoveel mogelijk willen doen om dit proces tegen te gaan? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

We kunnen slechts hopen dat er wel degelijk langzaamaan aan het besef begint te ontstaan dat er iets gedaan móet worden.

Een stijgende zeespiegel, extremere weersomstandigheden en het vernietigen van de natuurrijkdommen die in miljarden jaren zijn opgebouwd, zal ontegensprekelijk, leiden tot meer conflicten, oorlogen, migratiestromen, hongersnoden en economische crises.

paaseiland
Paaseiland, één van de door Diamond beschreven beschavingen die teniet zijn gegaan. Als ik dan toch nog een keer teveel CO2 ga uitstoten, dan wil ik hier wel heel graag heen.

 

Wat kun je doen?
Stap 1: informeer jezelf. Ik ben er van overtuigd dat deze verandering van inzichten van binnenuit moet komen. Het is niet erg als je vroeger dingen deed die je met de kennis van nu beter niet meer kunt doen. Maar ééns gelezen kun je het niet meer ontlezen. Doe wat met die kennis! Vroeger wist ik ook dat er vegetariërs bestonden. En dat vlees van dode dieren kwam. Maar ik besefte me nog niet de echte impact van vlees op het milieu, de bizarre manier waarop in de bio-industrie met dieren omgegaan werd. Hetzelfde geldt voor vliegen, een reisje naar een lekker warm eiland waar ik een paar jaar geleden geen seconde over twijfelde, wordt nu toch heel wat minder aantrekkelijk.

Leestips  
David McKay Sustainable Energy without the hot Air
Paul Collier Plundered Planet
Kate Raworth Doughnut Economics
Jared Diamond Collapse
Jorgen Randers et. al Limits to Growth
Tim Jackson Prosperity without Growth

Ik snap wel dat het lastig is om structuur en helderheid te scheppen in de enorme stroom van goede en foutieve informatie die er omtrent dit alomvattende probleem te vinden is. Dat iedereen moeite heeft om dit probleem te omvatten en de informatie te structureren blijkt wel uit het klimaatakkoord, waar na maandenlang nadenken door deskundigen uiteindelijk geen concrete maatregel in bleek te staan. Een helder boek was voor mij Sustainable energy without the hot air van David McKay. Het wordt ook wel het ‘Freakonomics’ van de klimaatproblematiek genoemd en het zet in heldere tabellen en figuren uiteen welk potentieel er nog is voor milieuvriendelijke energie-opwekking en hoeveel we zelf kunnen besparen op onze uitstoot. Op de website van McKay zijn ook leuke rekentools te vinden. De belangrijkste boodschap uit dit boek is: maak een plan wat onder de streep uitkomt. We kunnen leuk allemaal onze opladers uit het stopcontact halen als we ze niet nodig halen, onder het motto ‘alle beetjes helpen’, maar dit is alsnog maar een miniem percentage van ieders verbruik en uitstoot op een dag. Zelfs als we dit allemaal doen gaat het dus weinig zoden aan de dijk zetten: er zijn grote beetjes nodig. Kijk wat er echt een verschil maakt en ga hiermee aan de slag, ook al betekent dat soms afstand doen van verworven luxe.

Wat dan wel?
200 jaar economische ontwikkeling heeft ons een hoop welvaart en ontzettend veel gemak gebracht. Maar onder de ronkende motors van het kapitalisme is ook een feedback loop ingezet die zichzelf niet zal stoppen. Producenten geven weinig om negatieve externaliteiten en zijn op zoek naar de goedkoopste productiemethode om zoveel mogelijk spullen aan ons te verkopen. Wij als consumenten hebben weinig weet van waar die spullen vandaan komen en wat daar voor nodig is en blijven ze dus kopen, wat de producenten weer sterkt in hun verdienmodel.

Je energieverbruik binnen de 4 muren van je eigen huis is zeker belangrijk en makkelijk te sturen. Begin eens met elke maand de meterstanden opschrijven en experimenteer om te kijken wat daar veel invloed op heeft. Maar besef ook dat het grootste deel van onze uitstoot niet ontstaat binnen ons huis maar door de productie van goederen die wij aankopen. Volgens mij moeten we weer terug naar een cultuur van genoeg. Vraag je eens af of het nodig is om elke dag vlees te eten. Of om elk jaar een mooie vliegreis te maken. Laat die kaki-vruchten, hoe mooi ze er ook uitzien, eens liggen en koop lekkere stoofpeertjes in de winter. Repareer een kapot kledingstuk in plaats van voor een paar euro iets nieuws te kopen zonder je af te vragen hoe dat in godsnaam voor die prijs geproduceerd kan worden en vanuit Bangladesh hier naartoe verscheept. McKay rekent uit dat 60 van de ca. 195 kilowatt uur die een gemiddelde Westerling per dag nodig heeft komt van het produceren en verschepen van onze spullen.

Het lijkt misschien een opoffering, maar ik heb dat zelf helemaal nooit zo ervaren. Vlees eten mis ik helemaal niet, maar zelfs als je niet zonder kunt: smaakt het niet lekkerder als je het bewaart voor speciale gelegenheden? Wat vakanties betreft: natuurlijk zijn er plekken op de wereld die ik ooit nog wel eens wil zien. Hier ga ik voor sparen en dan ga ik alles eruit halen wat er in zit. Maar de afgelopen 2 jaar heb ik ook ervaren dat ‘staycations’ of vakanties dichtbij huis ontzettend relaxt zijn: je hebt geen lijstje van bezienswaardigheden die je moet afvinken, je bent vrij om te doen waar je zin in hebt en ook korte afstand van huis is er zo ontzettend veel moois te ontdekken!

schwarzwald
Het prachtige Zwarte Woud waar ik dit jaar op vakantie was

Wat kan de overheid doen?
Bij dit soort grote transities kijkt men vaak (terecht) als eerste naar nationale overheden en supranationale instituties. Met belastingen, subsidies en regulering hebben die grote middelen in handen om gedrag te beïnvloeden. De Nederlandse overheid heeft deze taak serieus genomen en gaat ambitieuzer dan de in het Parijsakkoord gemaakte afspraken aan de slag. Toch passen hier ook een paar kanttekeningen.

De eerste is dat belastingen vaak werken als het zwaard van Damocles: ze gaan vaak ten onder aan hun eigen succes en teveel instrumentalisme heeft ongewenste bijwerkingen. Kijk maar naar het verstorende effect van de verschillende bijtellingen voor hybride auto’s op de automarkt. ‘De vervuiler betaalt’ is een mooi principe, maar als dit betekent dat rijke vervuilers hun schade af kunnen kopen en dat het arme vervuilers verder de armoede in duwt schiet je er weinig mee op. Daarnaast zal een effectieve belasting op vervuiling uiteindelijk zijn eigen grondslag uithollen en daarmee niet meer het primaire doel van een belasting vervullen: geld ophalen om publieke middelen van te betalen.

Een tweede kanttekening is dat er momenteel erg macro gedacht wordt. In Parijs zijn stevige afspraken gemaakt. Daarnaast heeft de regering besloten dat de gaskraan in Groningen dicht moet. Als er echter geen vertaalslag gemaakt wordt naar wat dit voor een gemiddeld gezin betekent, zijn we niet dichter bij huis. Bij gelijkblijvende consumptie zullen we de energie dan gewoon uit het buitenland importeren. Schotel mensen het eerlijke plaatje voor: wat gebeurt er als we niets doen? Iedereen wil een leefbare wereld voor zijn kinderen. Wat is er voor nodig om dat te halen? Kan een gemiddeld gezin nog 2 keer per week vlees eten en eens in de 5 jaar een verre vliegreis maken? Als we die cijfers helder hebben, wordt de gedragsverandering ook makkelijker te bewerkstelligen.

Een derde overweging is wel dat dit soort veranderingen zich vaak eerst langzaam, en dan ineens snel en onvoorspelbaar voltrekken. Het is voor overheden lastig om in te schatten welke kant de technologie opgaat en in het verleden zijn hier ook grove fouten in gemaakt, door bijvoorbeeld flink te subsidiëren om een kritische massa te bereiken voor een technologie, die enkele jaren later ingehaald bleek te zijn door iets beters. We kunnen dus moeilijk op de realiteit vooruit lopen. De markt kan dit doorgaans beter inschatten, maar is nog niet altijd bereid om zich in te zetten en risico te nemen op het vlak van sociaal ondernemerschap. Al komt dit wel steeds meer op gang.

Tenslotte is er voor de transitie een grote investering nodig. Economisch gezien betekent investeren vaak geld lenen voor hoge startkosten, die later terug zullen worden verdiend. Dit geldt in brede zin ook voor veel milieuvriendelijke hervormingen, zoals het isoleren van huizen, het aanleggen van infrastructuur voor elektrisch rijden, het verbeteren van het internationale treinennetwerk en ga zo maar door. Ik ben van mening dat de huidige kapitaalmarkt massaal aan het investeren is in projecten waarvan de negatieve externe effecten nog niet in de prijs doorgekomen zijn. Wanneer deze kennishiaat in de markt omslaat, zou het ook wel eens snel kunnen gaan met private investeringen in duurzame projecten. Tot die tijd is het echter een medeplichtigheid van de overheid om te bedenken hoe dit eerlijk en kosteneffectief gefinancierd kan worden.

Eerlijk is hier een lastig begrip, want hoe spreid je de lasten over huidige en toekomstige generaties? Paul Collier heeft hier een heel inzichtelijk boek over geschreven, waarin hij betoogt hoe de romantici die het probleem ‘tegen elke kosten’ willen aanpakken en de ‘struisvogels’ die liever hun kop in het zand steken nader tot elkaar moeten komen. De crux is in Collier’s ogen dat we toekomstige generaties niet precies dezelfde natuurlijke omgeving hoeven terug te geven als degene die wij nu hebben, maar wel een wereld met exact dezelfde verdiencapaciteit als hoe wij hem aantroffen. Dit zou bijvoorbeeld kunnen door de opbrengsten van het delven van fossiele brandstoffen in een fonds te stoppen waarmee investeringen in duurzame ontwikkeling worden gefinancierd. Dit model is in Noorwegen gehanteerd, en daarmee hebben zij een buffer van 1 biljoen USD opgebouwd om publieke voorzieningen als pensioenen mee te financieren.

Wat ga je morgen doen?

Zoals ik eerder al schreef, er is een hoop informatie en die lijkt soms onmogelijk te doorgronden. Daardoor krijgen we het gevoel dat we er niks aan kunnen doen en steken we liever als struisvogels onze hoofden in het zand of doen we aan gevoelsmatige gewetensbestrijding zoals de tv niet op standby zetten. Toch ben ik ook hoopvol, het momentum is aanwezig en we bezitten meer technologie en kennis dan ooit tevoren.

Vandaag is t-0 en morgen komt wat mij betreft het algemeen klimaatpardon. Schud dus je schuldgevoel van je af, maar lees je in en analyseer welke grote beetjes jij zelf kunt bijdragen. En bovenal: vertel je omgeving wat je hebt geleerd. Niet als moralistische betweter, maar omdat we allemaal hetzelfde doel nastreven. Kennis is macht, en als wij als samenleving eisen dat het over is met de race naar de bodem op het gebied van massaproductie en vervuiling, dan moeten producenten en overheden wel luisteren. En net zoals wij tot kortgeleden niet beter wisten dan dat spullen en eten uit de supermarkt kwamen en dat je je daar verder niet druk om hoefde te maken, zo zullen onze kinderen en kleinkinderen niet beter weten dan dat het normaal is om lokaal in te kopen, niet meer spullen te kopen dan je nodig hebt en jezelf zonder uitstoot voort te bewegen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Hoe Gaan We Dit Uitleggen – Jelmer Mommers (boekbespreking)

*

Om te herinneren:

  • Gebeurtenissen van historische betekenis + van buitengewoon belang voor de mensheid = komen zelden uit het niets + zelden onaangekondigd.
  • In alledaagse werkelijkheid hangt alles nauw met elkaar samen + acties van individuen die de waarheid gezamenlijk bepalen.
  • Met wetenschap van nu = nauwelijks nog objectief kijken naar vroegere figuren zoals bijv. de jonge man die een monsterlijke Führer zou gaan worden.
  • Nauwelijks te geloven dat Trump president van de Verenigde Staten zou kunnen worden <= vergeten te luisteren naar de signalen die er zijn. > Geert Mak zei dat Trump = resultaat van onze eigen fascinatie met narcisme > leider niet los zien van tijdsgeest.
  • Trump met een positieve boodschap opwarming van de Aarde durft +  kan ontkennen of bagatelliseren
  • dankzij Al Gore + David Attenborough + BBC ongemakkelijke waarheid > opwarming van de Aarde + desastreuze impact van klimaatverandering op de natuur zichtbaar.
  • Klimaatverandering = hot issue.
  • wetenschappelijke waarheid staat wereldwijd ter discussie omdat mensen het er gewoon niet mee eens zijn.
  • En ze komen er mee weg! Ik ben vast niet de enige die zich aan de huidige tijdsgeest irriteert, maar ik moest voor het lezen van dit boek erkennen dat ik zelf deelgenoot ben. Ook ik kende de mogelijke gevolgen en de schrijnende situatie onvoldoende.
  • Jelmer Mommers zou best eens een van de mensen kunnen zijn die een noodlot zien aankomen. Hij stelt: we gaan een hittetijd tegemoet. > kunnen alleen de schade nog beperken.
  • in 1850 waarschuwden de eerste mensen al dat we voorzichtig met de natuur moesten omgaan, dat er een balans is tussen alles wat leeft en dat we daar respect voor zouden moeten hebben.
  • vervuilers weten al decennia hoeveel schade ze aanrichten.
  • In de jaren ’60 van vorige eeuw wisten oliemaatschappijen dat ze schade toebrachten aan het milieu.
  • Mommers toont maar weer eens dat het probleem van CO₂ in de atmosfeer ons eeuwenlang zal blijven achtervolgen.
  • 2 scenario’s voor situatie in 2050: Extreme weersomstandigheden van nu zullen ieder jaar intensiveren. => Nederland > regenseizoen kennen. + optimistisch scenario > technologische ontwikkelingen
  • Mommers biedt mogelijke oplossingen + nieuw verhaal nodig => duidelijk “nee” tegen de huidige, gevaarlijke weg. => + kiezen voor “het groene toekomstverhaal”. = oplossing zodat politieke speelveld niet kan worden gekaapt door ontkenning.

Tonny Mollema

Gebeurtenissen van historische betekenis en van buitengewoon belang voor de mensheid, of het nou immense rampen zijn of taferelen van uitzonderlijk geluk, komen zelden uit het niets. Zelden komen ze onaangekondigd. Er is altijd wel iemand die het noodlot ziet aankomen, iemand met een vooruitziende blik, iemand die de signalen oppikt. Het vervelende is dat we, als mensheid, diegene vaak pas naderhand kunnen aanwijzen. Of misschien treffender: durven aanwijzen. Er zijn voorbeelden te over, de een wezenlijker dan de ander: de kernramp van Chernobyl, de Watersnoodramp, de zaak Armstrong, de opkomst van het nationaal socialisme en de daaropvolgende Holocaust. Pas na afloop, als het kwaad geschied is, kan het hele verhaal geschreven worden, is het opeens duidelijk wie goed was en wie als de geschiedenisboeken ingaat als de schuldige.

View original post 1,549 more words

2 Comments

Filed under Ecologische aangelegenheden, Geschiedenis, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Uit de oude doos: Soennitische en Shiitische Moslims

In het Nieuws: Belangrijke en interessante nieuwsfeiten in het licht van de Bijbel

Deze keer het eerste deel van een achtergrondartikel van de hand van Keith Worthington, dat verscheen in het Engels in the Christadelphian van oktober 2006

Verdeeldheid onder Moslims

 Soennitische en Shiitische Moslims

De Islam kent twee hoofdgroepen, die fundamenteel gezien dezelfde religieuze overtuigingen hebben. Het probleem ontstond na de dood van Mohammed, omdat hij niemand als zijn opvolger had aangewezen, en ook geen methode had vastgesteld om een nieuwe leider te kiezen. Na zijn dood in 632 na Chr. streden verschillende groepen Moslims om het leiderschap. De meerderheid wees Abu Bakr, een van de vooraanstaande volgelingen van Mohammed, aan als kalief. Deze groep werd de Soennieten, terwijl een veel kleinere groep, die de Shiiten werd, Abu Bakr verwierp, omdat zij aanvoerden dat Mohammeds schoonzoon Ali de leider moest zijn, en dat het leiderschap binnen de familie van Mohammed moest blijven. Er is altijd een grote onderlinge spanning geweest tussen deze twee gemeenschappen.

Landen met een moslimbevolking van minimaal 10% (groen is soennitisch, rood is sjiitisch, blauw is ibadisch)

Extreme verdeeldheid

De terugkeer van Ruhollah Musavi Khomeini uit Parijs (Teheran, 1 februari 1979). Khomeini wordt door de piloot van het Air France-toestel de trap af geholpen.

Soennieten, die bijna 90% van alle Moslims uitmaken, leven voor het grootste deel in de zuidelijke streken van het Midden-Oosten – Saudi-Arabië, Jordanië, Egypte en Noord Afrika – en worden beschouwd als orthodoxe Moslims. De volken van de noordelijke landen – Iran, Irak en Libanon – hebben een Shiitische meerderheid. En hoewel Syrië voor het merendeel Soennitisch is, wordt het geregeerd door de Alavieten, een Shiitische splintergroepering. Hezbollah (of Hetzb’Allah)is een radicale Shiitische groepering, die voortkwam uit de Iraanse revolutie van 1979, toen de Sjah werd afgezet. Ayatollah Khomeini kreeg toen de macht en riep Iran uit tot Islamitische Republiek. Iran ziet Hezbollah als een van zijn steunpilaren in zijn strategische veiligheid, en de voorste verdedigingslinie tegen Israël.

Ahmadinejad inspects Natanz nuclear plant in central Iran

Mahmoud Ahmadinejad die een nucleaire plant inspecteert in 2008

De huidige President Mahmoud Ahmadinejad draagt de revolutie nu uit over zijn landsgrenzen. Beide groepen hebben radicale terroristische organisaties. Zo worden al-Qa’eda en Hamas geleid door Soennitische Moslims. Zij staan gewoonlijk vijandig tegenover alle Shiiten, zodat er sprake is van extreme verdeeldheid binnen het moslimgeloof.

De Soennitische al-Qa’eda guerilla strijdkrachten, die worden gesteund door Jordaanse en Syrische organisaties met dezelfde religieuze overtuiging, laten bommen ontploffen in Irak, meestal gericht tegen de armste Shiitische Moslims. Daarom zijn de VS meer geneigd samen te werken met de Shiiten in Irak en de Soennieten in de zuidelijke streken. De Koerden, die leven in de noordelijke delen van Irak, zijn Soennieten en worden gehaat door de Shiiten.

Op 31 augustus 2005 was er een zeer ernstig incident. Op geruchten dat er zelfmoordaanslagen zouden plaatsvinden, werden bijna 1000 Shiiten – waarvan vele vrouwen en kinderen – die bezig waren met hun jaarlijkse pelgrimstocht naar het Mousa al-Kadhim heiligdom, of vertrapt of van de brug over de Tigris in Bagdad gegooid. Dit leidde bijna tot een burgeroorlog. President Ahmadinejad van Iran beweert dat het Soennitische radicalisme het uiterste van zijn mogelijkheden heeft bereikt in zijn strijd tegen het door de VS geleide globale systeem, en dat het nu de beurt is van de Shiiten, geleid door Iran, het roer over te nemen. Hun jihad strekt zich nu uit van Spanje tot Afghanistan.

Verzet tegen Israël

King Abdullah portrait.jpg

Abdoellah II bin al-Hoessein koning van het Hasjemitische Koninkrijk Jordanië. – Abdoellah behoort tot de stam van de Hasjemieten en is volgens zijn stamboom een nazaat van de profeet Mohammed in de 41e generatie.

Alle Moslims hebben één ding gemeenschappelijk: hun verzet tegen Israël. In de 7e eeuw na Chr. vielen de Saracenen het Midden-Oosten binnen en bezetten het grootste deel daarvan. Daaruit kwam het Ottomaanse Rijk voort. Als Moslims wijdden zij al hun land aan Allah, maar sinds 1948, zeggen zij, is dit land ontheiligd door de Israëlische bezetting, en zij moeten voorgoed verdreven worden van hun bezette gebied. Hierbij moet worden aangetekend dat Koning Abdullah van Jordanië, de Egyptische President Hosni Mubarak en de Saudische Minister van Buitenlandse zaken en hun onderdanen Soennitische Moslims zijn, en bondgenoten van Amerika en Groot-Britannië.  Zij vormen de ‘koning van het zuiden’ waarover in de Bijbel wordt gesproken. Deze leiders hebben notitie genomen van de recente regionale ontwikkelingen een ‘Shiitische halve maan’ te vormen (zoals Koning Abdullah dezebeschreef) in de noordelijke gebieden van het Midden-Oosten.

1 Comment

Filed under Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden