Category Archives: Politieke aangelegenheden

Beesten of mensen

Vervolg van: Verwerpelijk migratiebeleid in de Europese Unie

Men kan zich afvragen waarom de Europese Gemeenschap niet meer werk maakt van dit prangende vluchtelingen probleem.

“We voelen ons hier als beesten”

Jaber en zijn gezin ontvluchtten de oorlog in Syrië.

“We zijn in november 2019 in Samos aangekomen. Het is hier niet veilig. Hier is geen elektriciteit, geen water. Ik voel me alsof we echt beesten zijn die in een jungle leven. De lange asielprocedure heeft een enorme impact op ons. We zijn geestelijk en lichamelijk erg moe. Mijn vrouw krijgt hier psychologische zorg. Ze is constant moe en depressief. Wij hebben Syrië verlaten omdat onze waardigheid en onze grondrechten niet werden gerespecteerd. Maar wat we in Europa zochten, hebben we hier niet gevonden. We willen óók een toekomst hebben, ik wil mijn kind óók naar school sturen.”

Ongelofelijk hoe in Zuid Europa de massa vluchtelingen op elkaar gepropt worden zonder dat er snel werk van gemaakt wordt om die hulpzoekende mensen over gans Europa te verdelen.

Mensen die geweld en ontberingen hebben overleefd worden hier opgesloten in kampen waar de hygiënische toestanden erbarmelijk zijn. Verder worden zij als het ware aan hun lot over gelaten en krijgen zij geen informatie over hun wettelijke status. Zij worden onderworpen aan strenge en ingewikkelde grens- en asielprocedures, en dat terwijl ze worden vastgehouden in dagelijkse horror. Dit systeem heeft niks dan ellende veroorzaakt, levens in gevaar gebracht en vooral het recht op asiel volledig uitgehold.

In 2019 en 2020 behandelden de gezondheidszorgteams van AZG op Chios, Lesbos en Samos 1.369 patiënten. Velen van hen leden aan ernstige psychische aandoeningen, waaronder posttraumatische stress en depressie. Meer dan 180 mensen hadden aan zelfverminking gedaan of zelfs een zelfmoordpoging ondernomen. Twee derde van hen waren kinderen, de jongste was pas zes jaar oud.

De patiënten die bij AZG terecht kwamen benoemden dagelijkse stress en voortdurende angsten als belangrijkste invloed op hun welzijn en geestelijke gezondheid. Het gaat onder meer om het leven in slechte omstandigheden, ingewikkelde administratieve en asielprocedures, geweld en onveiligheid, scheiding van gezinnen, medische behoeften die niet worden tegemoetgekomen en angst voor deportatie.

De mensen in de kampen – op zoek naar veiligheid na jaren van trauma, geweld of crisis in hun thuisland of op hun route – worden bewust in de vergeetput gestopt. Hun meest elementaire levensbehoeften werden jarenlang verwaarloosd op de Griekse eilanden, van medische zorg tot sanitaire voorzieningen. Het water in het overbevolkte op het eiland Samos is bijvoorbeeld ondrinkbaar. Tussen oktober 2019 en mei 2021 hebben de AZG teams meer dan 43 miljoen liter schoon moeten aanvoeren voor deze mensen.

Mooie praatjes voor verándering van beleid vs. miljoenenbudget voor verstérking van beleid

Of deze verschrikkelijke ellende in de toekomst kan worden vermeden? Of het Europese afschrikbeleid kan worden herzien?

“No more Morias”,

beloofde eurocommissaris Ylva Johannsson nog vorig jaar na de brand die het vluchtelingenkamp verwoestte. Een paar weken later werd op het eiland Lesbos… een tweede Moria opgericht.

“Ondanks dat ze beweren dat verandering er komt, geven de EU en de Griekse regering miljoenen euro’s uit om beleid dat al zoveel schade heeft aangericht te standaardiseren. Meer nog: te kopiëren en te versterken,”

is Iorgos Karagiannis, landcoördinator van Griekenland, duidelijk.

No more Morias? Er komen net meer Moria’s!

De Moria-hotspot op Lesbos – die niet alleen disfunctioneel maar ook dodelijk was – is nu de blauwdruk geworden voor nieuwe hotspot op Samos, op een afgelegen en onbeschut gebied van het eiland. Het wordt een ware gevangenis: de mensen zullen er worden vastgehouden in zeecontainers, omgeven door prikkeldraad, met gecontroleerde in- en uitgang. Dit kan niet worden verkocht als een verbetering van de levensomstandigheden van de mensen. Integendeel, het lijden van de mensen zal verder duren en… nu nog meer onzichtbaar worden.

Europa, het is nog niet te laat

“Het is nog niet te laat voor medelijden, menselijkheid en gezond verstand”,

blijft Reem strijdvaardig.

“De EU moet een einde maken aan het opsluitingsbeleid. Mensen die in Europa aankomen moeten toegang krijgen tot dringende hulp, tot bescherming en moeten worden overgebracht naar een veilige opvang én integratie in gemeenschappen in heel Europa.”

> Download hier het AZG rapport

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Gezondheid, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Maart en april in één gril

Met de Covid periode lijkt het wel of wij de tel kwijt geraken. Maart was zo voorbij en april liet weinig grillen zien dit jaar nadat maart zijn staart niet had kunnen roeren.

Het eerste kwartaal van het jaar was zo voorbij gegaan en liet ons niet proeven van een lente die zich zou hebben mogen aanbieden. De wandelpaden werden wel druk belopen en ergerlijk genoeg vonden wij er meer afval door achteloze wandelaars achtergelaten. Ook al mochten mensen niet met velen samentroepen kwamen wij toch regelmatig grotere groepen wandelaars tegen (10 à 20 man waarvan de meesten geen mondmasker of kapje droegen).

Op de nieuwsuitzendingen kregen wij te horen dat het afgelopen coronajaar heel wat mensen van job veranderd zijn en daarbij zelfs een eigen zaak zijn durven opstarten. Laten wij hopen dat die nieuwe jobs een nieuwe start moge inluiden. Het weer leek er echter geen zin in te hebben om ons de lenteprikkels te laten voelen. Verrassend was het wel te horen dat er niet bepaald meer geboortes zijn geweest. Wie weet bracht de Corona-lockdown toch niet voldoende gezellige tijd “samenzijn”.

Sommige politiekers kon het wel verleiden dingen te doen die niet door de beugel kunnen. Anderzijds was er een zogezegde “bekende Nederlander” die met zijn onderdeel klaarblijkelijk geen weg wist en dan maar voor 17.000 € dat van een jongeling wenste te zien.

Meerderen leken in deze pandemie te puberen en kwamen te klagen dat ze hun jeugd verloren en dat zij gevangen werden gehouden. Dit weekend kwamen dan in plaats van de 40 000 verwachtte betogers tegen de coronamaatregelen slechts een kleine 2 000 in Brussel opdagen. Waarom Duitsers, Luxemburgers en Nederlanders naar hier wensten te komen om te beweren dat er in Europa geen democratie zou zijn mag Joost weten. Gelukkig waren er dan 38 000 op enkele dagen tijd wat wijzer geworden.

Zij die wensten te wachten tot de ijsheiligen waren er aan toen ze dit weekend dan eindelijk naar de bloemencentra gingen. Heel wat planten waren al verkocht en worden niet meer ingenomen voor dit jaar.

De vorige weken waren het echter geen dagen om te gaan planten. Over dag en ‘s nacht nog veel te koud en gure verdrogende winden. De bosanemoontjes stoorden zich daar niet aan, maar ook daar kwamen lelijke coronawandelaars roet in het eten strooien en deden deze plantjes uit het zicht verdwijnen. Anderen zagen wij achteloos tussen de mooie bloempjes stappen en deze vertrappelen, om hun zo geliefde selfie te nemen (dat ten koste van de levende plantjes om die pracht niet voor anderen te laten, maar in de eigen telefoon op te slaan.)

Een troost mocht er zijn. Namelijk dat heel wat mensen dachten dat er enkel aan de kust lekker kan gewandeld worden. Daar konden wij op televisie de massa’s toegestroomde onverantwoordelijke mensenmassa zien terwijl ware natuurgenieters fijn doorheen België prachtige plekjes konden vinden om rustig te wandelen. De gratis NMBS trein ticketten waren daarbij zeer welkom en zijn dan ook allemaal opgebruikt.

Gevlekt longkruid

Gevlekt longkruid (Pulmonaria officinalis)

helleborusfoetidusbloeiwijzen

Stinkend nieskruid (Helleborus foetidus)

Het Gevlekt Longkruid zal gedacht hebben dat het zich beter koest kon houden nu er dat longvirus welig tierde. Schriel en angstig durft het nu pas haar ware gelaat te tonen. Zelfs het Stinkend Nieskruid bleek op haar hoede te zijn en kwam maar zeer voorzichtig om de hoek kijken.

Vreemd genoeg ziet men in maart meestal heel wat mensen aan de grote schoonmaak beginnen. Ook hier in huis is daar niet veel in huis van gebracht. De raamkozijnen schreeuwen wel voor een nieuwe opfrisbeurt, maar de donkere regendagen hielden ons er van om de bijts boven te halen.
Vele mensen hebben zich echter wel bezig gehouden tijdens de lockdown en verplichte thuisdagen om thuis heel wat te knutselen. Heel wat verbouwingen hebben plaats gegrepen en gouden zaken opgebracht voor de “Doe het zelf” zaken.

Dit jaar mocht april het tweeling zusje zijn van maart. Ook zij wist niet waar zich te keren en wat aan te trekken. Het trakteerde ons dan maar met druppels water  nu en dan en als wij dan toch buiten waren verraste het ons dan nog met een stortbui. Hagelkorrels van allerlei grootte mochten ook met hevige winden nu en dan voorbij vliegen en trommelen op de ramen.

Mei wenste dan maar de deuren dicht te doen en offreerde ons van hetzelfde liedje, tot het zich plotseling bedacht en vond dat het dit weekend eindelijk eens tijd werd om ons te laten voelen dat “Lente” nog zoiets is dat bestaat.

De VRT moet gedacht hebben met al die binnenblijvers wordt het tijd om ook een boekenprogramma op televisie uit te zenden. Zo werd de motor op zee boven gehaald. Het moet gezegd worden, door heel wat mensen is er nu heel wat meer gelezen. Maar wij moeten toegeven dat veel brol op de staats- en commerciële zenders ons heeft doen wegvluchten naar internet televisie en binchwatching op Netflix.

Ook valt op dat er heel wat mensen deze lockdown periode genomen hebben om te bezinnen, over wat ze al gedaan hebben en wat ze nog graag zouden willen doen, en hoe ze dat willen doen. Velen namen nu ook de kans waar om iets te gaan studeren of herscholen. En nu kunnen zij denken:

De maand april is ten einde en wat een maand was het! Tijd voor mei. En mij.{Dots mindset April 2021}

+++

Vindt verder te lezen

  1. Zij die de coronamaatregelen van de overheid een inbreuk op hun persoonlijke vrijheden vinden
  2. Must-Cults: Maart!
  3. Opruimen in maart: de ontspulkalender
  4. Dit was maart 2021
  5. Lente
  6. Tuintips maart
  7. Plan je mee? Mijn maart 2021 doelen
  8. Mijn acties voor april | Plan je mee?
  9. Stinkend nieskruid
  10. Grote sneeuwroem : Chionodoxa siehei
  11. Oosterse sterhyacint : Scilla siberica
  12. Bosanemoon ; Anemone nemorosa
  13. Gele anemoon ; Anemone ranunculoides
  14. Herderstasje ; Capsella bursa-pastoris
  15. Bloeiend in maart in de Lage Landen
  16. Bloeiend in april in de Lage Landen
  17. Brassinga: maart
  18. Een rondje van 1/2
  19. Een rondje van 2/2
  20. Wrap up: April

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Ik luister

Een zeer grote groep mensen in onze maatschappij zijn de “vergetenen”, de vluchtelingen, daklozen, marginalen en armen.

De politici die het voor het zeggen hebben zijn met hun gedachten meestal zeer ver van de harde werkelijkheid en leven in hun eigen cocon, waarbij de wereld van de machtigen en rijken de r aarde prioriteit verkrijgt.

Velen moeten het weten te rooien zonder systemen die de parlementariërs wel voorzien. Maar een grote meerderheid valt tussen de mazen van het net.

Met deze periode van social distancing hebben ook heel wat mensen afstand genomen van de “andere” en hebben zij zichzelf prioritair gesteld. Het egoïsme is zienderogen versterkt. En als er mensen gingen samen klappen om 20 uur was dat toch niet zozeer uit medegevoelen doch eerder om zichzelf te laten zien aan anderen, dat zij toch nog mee telden in deze maatschappij.

Na alle afzondering, sluiting van winkels en bedrijven hopen zij hun werk terug te vinden, maar komen nu die “buitenlanders” nog meer als bedreiging van hun eigen stekje te zien.
Toch zullen zij moeten komen in te zien dat wij die toevloed van buiten Europa ook nodig hebben en dat wij maar beter dat mooie woord “blijveling” als een positieve meerwaarde voor onze maatschappij gaan zien.

Kirsten van den Hul, lid van de Nederlandse Tweede Kamer namens de Partij van de Arbeid, heeft zoals kamerleden in België heel wat portefeuilles in haar handen, namelijk Onderwijs, Wetenschap, Emancipatie, Media, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking.

Volgens haar is de tijd gekomen voor een (enorme) verandering. Zij gelooft in een een (s)hevolution, waarbij mannen en vrouwen samen de wereld veranderen en de emancipatie van de vrouw voortzetten.
Niet omdat dat moet van de politiek, of van de feministen, of van hun partner. Maar omdat de economie, onze relaties en de hele maatschappij er aantoonbaar beter van worden als zaken tussen mannen en vrouwen beter zijn verdeeld dan nu.

Het kan misschien mogelijk zijn dat wij hier te maken hebben met een wat vreemde eend in de bijt, een politicus die zoals in de Belgische PvdA, echt begaan is met wat er onder de mensen leeft. Haar oog(merk ) mag dan misschien op de vrouw vallen die een revolutie kan veroorzaken, wat wij vandaag nodig hebben zijn mensen die hun stem willen verheffen om de gewone man en vrouw, jongens en meisjes van alle slag aan het woord te laten en hun een plaats te bezorgen in een voor hen leefbare omgeving.

Zij weet het zeker dat dit een eeuw voor de vrouw wordt, maar hopelijk zal zij ook inzien hoe die vrouw aan het roer het moet opnemen voor het algemeen welzijn van plant, dier en elk mens. Voorzeker mag het deel-tijddilemma, de loonkloof, huiselijk geweld niet ontbreken. Vooral dat laatste is kenbaar enorm toegenomen in deze corona tijd. Maar geweld onder kinderen is ook een enorm opvallend probleem geworden. De laatste maanden zijn wij overstelpt met moorden gepleegd door minderjarigen. Uit de hand gelopen pesterijen, met dood tot gevolg van ocharme 13 en 14 jarigen.
Onze maatschappij zit duidelijk met een groot probleem van normen en waarden.

Het is goed te merken dat zij inziet dat in onze huidige maatschappij wel genoeg ellende is voor nog minstens vijf boeken.

Zij sprak de afgelopen drie jaar vaak over ‘gelijke kansen‘. Als het ging om te lage schooladviezen voor kinderen met lager opgeleide ouders of (groot)ouders met een migratie-achtergrond bijvoorbeeld. Of over het lerarentekort, dat inmiddels door heel Nederland en België pijnlijk voelbaar is. Maar zoals in België voelen nog minder leerkrachten er iets voor om in scholen les te geven waar ‘minderbegaafden’, ‘minderheden’ of ‘allochtonen’ zitten. Niet veel leerkrachten staan te popelen om les te gaan geven in scholen met relatief meer leerlingen met risico’s op achterstanden. Van den Hul schreef er een initiatiefnota over en bestookte onderwijsministers Slob en Van Engelshoven geregeld met Kamervragen en moties.

Zij zegt

Maar de meeste indruk maakten niet de debatten, Kamervragen, of stemmingen (al blijft het natuurlijk best een bijzonder gevoel als een motie wordt aangenomen, zoals deze bijvoorbeeld😊). De meeste indruk maakten de gesprekken die ik had met de mensen die ik onderweg tegenkwam.

IMG_20200130_151038_901

Gesprekken met leraren, over hun gigantische werkdruk en hun zorgen over de toekomst van ons onderwijs. Met ouders, die soms al jaren worstelden met het vinden van passend onderwijs voor hun kind. Met leerlingen in het Voortgezet Speciaal Onderwijs, die me vroegen om in debatten ook het VSO niet te vergeten. Gesprekken met vluchtelingen uit Congo en Soedan in een kamp in Oeganda, dat we bezochten tijdens een indrukwekkend werkbezoek aan Oost-Afrika. En vooral: de vele gesprekken met vrouwen in de vrouwenopvang, die me vertelden over hun pijn en hun dromen.

Want daarmee begon het allemaal voor mij, met een heel persoonlijke initiatiefnota over geweld achter de voordeur. Een onderwerp dat voor mij veel meer is dan alleen politiek: ik kan er helaas zelf als voormalig slachtoffer over meepraten. Best bloot voelde dat, jezelf zo kwetsbaar opstellen onder het oog van collega’s, pers en publiek. Maar ik ben blij dat ik zo een steentje heb kunnen bijdragen aan het bespreekbaar maken van dat hardnekkige taboe. {Waarom ik door wil als Kamerlid}

 

Met meer dan een jaar een proberen om te gaan met een ons zeer beperkende pandemie zijn er heel wat taboes boven water komen drijven die aangepakt moeten worden. Dus heel wat werk aan de winkel.

Wat gisteren nog opviel op het nieuws was hoe een Iraans leraar Engels hier een korte cursus had gelopen en zo de mogelijkheid kreeg om hier als bemiddelaar te kunnen optreden. Opmerkelijk was hoe goed die man in één jaar tijd Nederlands had geleerd. Tegenover veel Belgen en Nederlanders die een bepaalde job niet willen uitvoeren, omdat ze deze te min voor zichzelf vinden, heeft deze man de handen uit de mauwen gestoken, hogeschool gevolgd en op één jaar tijd een diploma behaald waarmee hij nu verder kan en in België ook zijn diensten kan aanbieden.

Overal in Europa hebben wij zulke moedige en hardwerkende durvers en blijvelingen nodig. Zij zullen binnenkort ook moeten meewerken om onze landen weer op de juiste weg te helpen na de coronacrisis.

Niet enkel politici moeten hun oor te luisteren leggen ook zeer vele mensen die het nog steeds niet geloven dat wij met een echte pandemie te maken hebben en dat wij ook nood hebben aan mensen van het buitenland om onze verouderde bevolking aan te vullen en op te vangen.

+

Voorgaande

Waarom doen we niets aan de oorzaak?

Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal

Politici handig gebruik makend van immigranten en jihad angst

Gastvrijheid: een pijnlijke weg om anderen te verwelkomen

++

Aanvullend

Hoe omgaan met huidige moeilijkheden

Politici die trachten het geloof in de privesfeer te duwen of uit de maatschappij te bannen

Met christenen flirtende politici

De politicus en schaamte

Wie of welke generatie verantwoordelijk

Democratische ondergang

Een tijd van plicht, verantwoordelijkheid en verantwoording

+++

Verder gerelateerd

Werkelijkheid

Vluchtelingen, medemensen in nood: welkom!

Interview in Tertio: “Hopen is daden stellen”

Kamerlid in Coronatijd

Kirsten van den Hul

Verkiezingscampagnes gaan vaak over wie het hardst kan roepen. Wie het meest in het nieuws is, wie de concurrentie het best kan aftroeven, wie het meest gevatte antwoord geeft in debatten. Ik heb mijzelf een ander doel gesteld deze campagne. Ik wil vooral luisteren.

De afgelopen vier jaar heb ik mij als Kamerlid met veel liefde verdiept in veel verschillende onderwerpen. Van kansengelijkheid in ons onderwijs tot de aanpak van ‘huiselijk’ geweld, van eerlijke handel tot LHBT-veiligheid. De berichten, mails, brieven en telefoontjes die ik over al die onderwerpen kreeg waren daarbij vaak van onschatbare waarde. In aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen van 17 maart leg ik mijn oor dan ook graag te luisteren bij (ervarings)deskundigen in het land: studenten, professionals, onderzoekers, mensen die uit eigen ervaring kunnen spreken. Op zoek naar de meest prangende problemen, en wat daar volgens jullie aan gedaan moet worden.

Zo sprak ik vandaag met…

View original post 217 more words

Leave a comment

Filed under Culturele aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden

Welke politieke partij is het meest duurzaam?

Het is altijd fijn om even alles te overlopen en in diagrammen te zien. Belangrijk voor onze maatschappij is echter dat wij niet altijd te laat achter de feiten zullen aan gaan, maar dat het hoogtijd is om de feiten voor te gaan.

Sander Does Science

Verkiezingstijd!

Het is weer verkiezingstijd. Elke partij schreeuwt om aandacht in de mainstream- en social media. Partijleiders maken beweringen over wat zij willen met jouw stem en ze beloven allemaal dat zij jouw belangen het beste zullen behartigen. Alle partijen die meedoen in de komende verkiezingen hebben hiervoor een verkiezingsprogramma opgesteld waarin precies staat wat zij van plan zijn te doen in de komende vier jaar.

Duurzaam?

Duurzaamheid wordt een steeds belangrijker, maar ook een steeds meer omstreden onderwerp. Iedereen wil zorgen voor planeet en klimaat, daarom belooft iedere partij ook dat ze grote stappen willen maken op het gebied van duurzaamheid (behalve Forum Voor Democratie, die nog steeds denkt dat klimaatverandering niet aan de hand is). De vraag is alleen: hoeveel moeten we doen en welke keuzes moeten we hierin maken?

Een onafhankelijke partij geeft raad

Elke vier jaar publiceert het PBL een rapport waarin zij de verkiezingsprogramma’s van…

View original post 716 more words

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs

Nederlandse jongeren willen verandering

Vandaag mogen ongeveer 13 miljoen Nederlanders naar de stembus.  Bouwkundestudente Myrthe Viveen (19) heeft er ‘super veel zin in’ om haar eerste biljet in de stembus te steken.

Bij vrienden en leeftijdsgenoten ziet Viveen veelal sympathie voor GroenLinks en ChristenUnie, maar Forum voor Democratie is zeker geen uitzondering.

‘Middenpartijen hebben de macht al en jongeren willen verandering’,

analyseert ze.

‘Dan ga je voor een uitgesproken partij. Forum-stemmers zie ik niet als vijanden. Mensen zijn meer dan wat ze stemmen. Uiteindelijk willen we allemaal wat het beste is voor Nederland, alleen kunnen de wegen daar naartoe nogal uiteenlopen. Op Instagram ga ik regelmatig de discussie aan met Forum-stemmers. Dan horen we elkaars kant van het verhaal en dat vind ik hartstikke goed. Dat houdt mij scherp, want mijn mening is niet altijd de juiste.’

> Lees verder:

Stemmen voor klimaat en gelijkheid. ‘Jongeren willen verandering. Dan ga je voor een uitgesproken partij’

+

Voorgaande

Stemronde in coronatijd voor Nederlanders

Leave a comment

Filed under Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden

Stemronde in coronatijd voor Nederlanders

De Nederlanders konden de vorige dagen hun voorkeur kenbaar maken voor wie het land zou mogen regeren. Vandaag is het de laatste stemdag voor 2021.

Vandaag mogen ongeveer 13 miljoen Nederlanders naar de stembus. Benieuwd wie de stappen gaat nemen om zijn voorkeur kenbaar te maken. Men kan de vraag ook stellen in welke mate deze coronacrisis en de klimaat situatie een inslag zullen hebben. Men kan er niet naast zien dat klimaatactie nodig is en dat wij als levende wezens ernstig gaan moeten na gaan hoe wij met andere levende wezens (dieren maar ook planten) gaan omgaan.

De corona situatie heeft mensen erg gealarmeerd. Het coronavirus heeft er voor gezorgd dat heel wat mensen met hun haar in hun coronakapsel zaten. De situatie zorgt nog steeds voor een hoop kopzorgen. De gehele samenleving is in meerdere landen overhoop gehaald. Zo staat de zorg onder druk, dreigen verschillende horecazaken failliet te gaan en zorgen de strenge coronamaatregelen voor een tweedeling in de samenleving.

Angst voor ziek te worden en zelfs te sterven heeft velen bevangen. Niemand kon ontkomen aan wat er rondom hen gebeurde. Het was geen “ver-van-mijn-bed-show ” meer. Daar tegenover staat een ander drama dat al jaren door miljoenen mensen genegeerd wordt.

Hopelijk heeft deze corona-pandemie duidelijk gemaakt dat wij als mens verkeerd bezig zijn en dat er een drastische verandering moet gebeuren. Er zijn wel de corona en de klimaatsverandering ontkenners, maar die nemen niet weg dat een meerderheid van de bevolking bewust kan gemaakt worden van de nodige veranderingen. Toch valt het op dat sinds 2020 uit rechtse hoek heel wat groepen naar voor kwamen die aandacht opriepen en verkregen alsook er in slaagden aanhangers te winnen door de vele leugens die ze konden verspreiden.

Sommige christenen, ook onder de Broeders in Christus, beweren dat wij niet mee moeten doen aan “stemmen” en mits er in Nederland geen stemplicht geldt, welke wel in België geldt, vinden velen van die christenen dat ze dan maar thuis moeten blijven en moeten afwachten wat anderen zullen bepalen. Maar dat is wel gaan voor een gemakkelijke manier om de eigen verantwoordelijkheid af te wimpelen.

In 2018 vroegen wij ons al af of deze wereld afstevende op een toenemende onverschilligheid. De roep van de Belgische Christadelphians om anders te gaan leven leek enkel in dovemansoren terecht te komen. Het bracht wel veel spot op, van de velen die ons veel te donker vonden kijken. Maar wij vertelden vroeger al dat bepaalde virussen zich makkelijk verder konden ontwikkelen als wij niet meer zorg gingen dragen voor het omgaan met plant en dier.

Ook wezen wij al jaren op een ander soort virus dat onze maatschappij aantastte. Namelijk dat van onverdraagzaamheid. De laatste jaren groeiden de pesterijen aan net als discriminatie en racisme, dat torenhoge proporties leek te verkrijgen in deze tijden van isolatie. Men zou denken dat nu meerdere mensen eens konden voelen wat het betekende opgesloten te zijn in eigen “kot”, dat zij een groter medevoelen zouden krijgen met de duizenden die in tentenkampen het barre weer moesten trotseren. Maar niets is minder waar..

Het Sociaal en Cultureel Planbureau van Nederland heeft een rapport uitgebracht met als titel: ‘Een jaar met corona‘. Uit dat rapport blijkt het vertrouwen in de medemens ernstig te zijn gedaald tijdens de tweede coronagolf. De saamhorigheid die Nederland nog had tijdens de eerste coronagolf, zoals het applaudisseren voor de zorg, is inmiddels ver te zoeken.

Ook in België zien wij dat er nog maar weinig overschiet van een samenhorigheidsgevoel. Velen denken enkel aan zichzelf en wat de toekomst voor hen mag opbrengen. Maar wij mogen “de kop niet in het stand steken” en horen ons hoofd koel te houden terwijl wij duidelijk een verwachtingspatroon kenbaar moeten maken en keuzes naar voren moeten brengen welke een beleid zullen kunnen verkrijgen dat toekomstgericht naar een herstel van deze zieke aarde kan komen.

Indien men zijn stem kan uit brengen moet men er gebruik van maken. Men moet durven spreken voor diegenen of die dingen die niet voor zichzelf kunnen spreken. De natuur schreeuwt om help en die roep voor hulp mogen wij niet negeren. Dit vereist actie, nu en niet morgen. Daarom komt het er op aan dat wij onze politici wakker schudden en van hen eisen om de nodige maatregelen te treffen die ons weer op het rechte pad brengen naar een leefbare wereld.

+

Voorgaande

België staat voor een nieuwe epidemie

2020 Het Jaar van de leugen

Naar het einde van 2020

Extremisme is terug van nooit weggeweest

2020 en het onfatsoen van het grote geld

++

Aanverwant

  1. 2019-2020-2021 Twee seizoenen vol veranderingen #1
  2. 2019-2020-2021 Twee seizoenen vol veranderingen #2
  3. Zij die de coronamaatregelen van de overheid een inbreuk op hun persoonlijke vrijheden vinden
  4. Nederlandse kerken willen te veel risico nemen
  5. Een tijd van plicht, verantwoordelijkheid en verantwoording
  6. Kerkgebeuren voor 2020
  7. Kaap van 100 000 Covid-doden in Verenigd Koninkrijk overschreden
  8. Coronacrisis en Hand van God
  9. Een tijd van plicht, verantwoordelijkheid en verantwoording
  10. Brave huisvaders
  11. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #2
  12. Crimineel ontoelaatbaar geweld door Nederlandse jongeren
  13. Bepaal de aandrijving

+++

Gerelateerde berichten

  1. Corona Tsunami, bijna 7.000 nieuwe gevallen
  2. De coronacrisis: Wanneer alles wegvalt
  3. COVID-19 bij gezondheidswerkers systematisch bekeken
  4. Thema – krant 2, periode 1 – Thuisisolatie
  5. Poll v/d dag: Geldproblemen door coronacrisis?
  6. Geert Wilders noemt herstelplan Mark Rutte ‘campagnetruc’
  7. Kabinet bezig met coronapaspoort
  8. Corona 1 jaar later
  9. Corona schrikwekkender dan klimaatverandering
  10. Het is maar het begin
  11. dat is zooooo IRRITANT!!!Dit is het broeikaseffect en zo verklein je jouw koolstofvoetafdruk
  12. Waterstof Frankrijk: Hydrogen Business For Climate CONNECT: 13 en 14 januari 2021
  13. De wereld sterft niet door coronavirus, maar door afval
    Het virus en de geldboom – 1Het virus en de geldboom – 2
  14. De gevolgen van klimaatverandering
  15. Welke politieke partij is het meest duurzaam?
  16. Jesse Klaver beticht VVD van ‘klimaatbedrog’
  17. Advies voor VVD-stemmers
  18. We zijn geen losers, geen winnaars, we zijn vooral mensen die hun best doen

3 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Ecologische aangelegenheden, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Gevangen in vrijwilligheid

In heel wat landen wordt het werk van vrijwilligers onderschat. Men moet ook beseffen dat heel wat werk indien het niet zou gedaan worden door mensen die zich vrijwillig en onbetaald inzetten, een heel kostelijke grap zou worden voor de maatschappij en zelfs nog meerdere mensen in problemen brengen dan er nu al zijn.

Groot gevaar is natuurlijk hoe ver men het laat komen bij en voor vrijwilligheid, want een staat of gemeenschap kan zich makkelijk van haar taken onttrekken met het besef dat het dan wel zou gedaan worden door vrijwilligers of naastenliefde hebbende burgers. En daar staat dan de deur open voor de profiteurs en groepen die genoeg geld hebben maar het niet willen uit geven, liever profiterend van hen die zij ‘naïevelingen’ noemen.

Onze welvaartsstaat moet beseffen dat iedereen haar verantwoordelijkheid moet nemen en dat iedereen naar werken hoort gerespecteerd en betaald te worden. Een eerlijke verdeling gaat armoede en uitsluiting vermijden en uiteindelijk de economie ten goede komen en de cultuur verrijken.

Ontmoetingen~Encounters

Ervaring als vrijwilliger werkt nieuwe Nederlanders bij sollicitaties juist tégen.

Gepubliceerd in de Volkskrant 4 januari 2021 door Razan Damlakhi & Esseline van de Sande

Je vrijwillig inzetten voor de samenleving is een groot goed in Nederland. Van nieuwkomers wordt dat ook verwacht. Maar hen betalen, zou veel beter zijn. Nederland is wereldwijd koploper in vrijwilligerswerk. Wat wordt vergeten is dat vrijwilligheid ongelijkheid in de hand werkt en vele getalenteerde personen aan het lijntje houdt. Vooral nieuwe Nederlanders worden uitgesloten door onze cultuur van vrijwilligheid.

Nederland is terecht trots op zijn vrijwilligers. Jarenlang onbetaald vrijwilligerswerk is vaak de solide basis van van een voordracht voor een stadsprijs of een koninklijk lintje. Er wordt wel gezegd dat vrijwilligers het cement van onze samenleving vormen. Het CBS berekende over 2017 dat bijna de helft van de Nederlanders boven de 15 jaar zich minimaal één keer per jaar vrijwillig inzet.

Uit onderzoek…

View original post 659 more words

Leave a comment

Filed under Economische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Grenzeloze Hopeloosheid

Vast en zeker kende het Coronavirus geen grenzen, maar ook heel wat mensen konden geen grenzen trekken voor hun gedrag en veroorloofden het zich om zo maar grenzen op alle gebieden te overkruisen, in plaats zich aan de corona-maatregelen te houden.

Leave a comment

Filed under Economische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Wereld aangelegenheden

De ellendigste tendens van 2020

December 2019 bracht een eerste tijding van een soort virus dat in een marktplaats zou opgetreden zijn. Volgens China dat dit nieuws liefst niet kenbaar had gemaakt was dat vreemde nog ongekende virus dat in december 2019 in de stad Wuhan was uitgebroken, het coronavirus, van mens op mens overdraagbaar. De dokter die voor dat nieuwe dodelijke virus had gewaarschuwd was eerder wegens zijn slechte nieuwsvoering opgesloten in de gevangenis. Maar door de snelle verspreiding van het virus dat ook na het Chinese nieuwjaar buiten China werd gebracht, kon men de feiten niet meer stil houden. In Wuhan waar  zo’n elf miljoen mensen wonen werd de hoogste besmettingsgraad waargenomen in China en moesten de mensen zelfs 76 dagen lang in een harde lockdown, waarbij mensen helemaal niet naar buiten mochten. (Dus heel wat anders dan hier, waar meerderen steen en been kloegen.)

De nieuwsuitzending doorheen het jaar brachten ons allerlei corona weetjes. Uren radio en tévé geweld gingen aan dat coronavirus verloren. Soms leek het wel of er niets anders in de wereld gebeurde. Natuurlijk mocht Donald Trump op het palmares niet ontbreken. Met zijn bagatellisering van de “Chinese ziekte” en andere absurde uitlatingen mocht hij ook wel ons televisiescherm bijna dagelijks bezoedelen. Hierbij deed hij ons wel meermaals de ‘zure’ lach op anders ernstige gezichten brengen.

Naar het jaar 2020 dichter bij haar einde kwam doken wel wat meer positieve berichten op om die onverwachte pandemie klein te krijgen. Overall in de wereld waren dokters en verplegend personeel druk in de weer geweest om mensen er bovenop te helpen. Toch kwamen over geheel de wereld heel wat mensen te overlijden. 19.581 Belgen en 11.529 Nederlanders verloren het leven, wat niets lijkt te zijn tegenover de 346 000 doden die de Verenigde Staten moest optekenen, waarvan er honderd duizenden konden vermeden worden indien de president de nodige maatregelen had getroffen. In Nederland was de bevolking in 2019 nog gegroeid met 132.000 mensen, tot 17,4 miljoen inwoners, aldus het CBS. De sterkste groei sinds 1975, maar nu leek een uitdunningsslag begonnen te zijn.

Heel wat mensen in de rijkere landen vonden dat hun vrijheden werden beperkt en dat ze het oh zo moeilijk hadden dat ze het niet meer aan konden. Wat zij zeker niet zagen of niet in hun geest op riepen was datgene wat heel wat minder in het nieuws kwam maar daarom niet minder ernstig was.

De ellendigste tendens van 2020, waarvoor ook 2021 geen vaccin belooft, is namelijk die van vluchtelingenkampen en -stromen, en harde politieke dijken en dammen.2020 bracht geen einde aan de vluchtelingencrisis waarmee Europa al enkele jaren zit mee te kampen. Ook al mocht de pers er minder over gesproken hebben mochten wij dit afgelopen jaar  een recordaantal van bijna tachtig miljoen medemen-sen op de vlucht aantreffen. Ruim de helft van hen is ontheemd in eigen land, dertig miljoen hebben een erkende vluchtelingenstatus, ruim vier miljoen zijn in afwachting van hun asielaanvraag. Veruit de grootste massa’s vluchtelingen worden – geheel conform een populair politiek devies – ‘opgevangen in de regio’. In Turkije (uit Syrië), Colombia (uit Venezuela), Pakistan (uit Afghanistan) en Uganda (uit Zuid-Sudan, Congo en Somalië). Op een strookje als Libanon wonen naar schatting 1,5 miljoen vluchtelingen naast 4,5 miljoen Libanezen – en dan gebeurt juist dáár een ramp van nucleaire omvang, waarna de regering aftrad.

Erg genoeg waren er asielzoekers die ten einde raad hun tenten in brand staken, in de hoop beter onderdak te krijgen. Dit bracht hen echter in nog grotere ellende, onder de blote hemel in nachten die alsmaar kouder en natter werden. De komst van het coronavirus maakte de toestand nog nijpender, daar de gewone bevolking rond de kampen die mensen als een mogelijkedreiging begonnen te zien en hen afhield om verder hulp te bieden. De Verenigde Naties bleef vragen om extra noodhulp ter waarde van 500 mil-joen euro voor huisvesting, voedsel en gezondheidszorg. De extra belasting aftrek die door de Belgische regering werd beloofd voor giften aan goede doelen zal hopelijk toch ook iets extra hebben mogen bijdragen. De cijfers zijn hiervan nog niet gekend. Wel is geweten dat veel donoren toch nog aarzelden, want bij vorige acties bleek dikwijls het geld en goederen niet toe te komen waar het hoorde aan te komen. Omtrent Syrië was men ook bang dat het geld en de goederen in handen zou vallen van jihadistische strijdgroeperingen. Die bleven nog lange tijd doorvechten, omdat Idlib de laatste provincie was die nog niet in handen van Assad was en nog een goed toevluchtsoord leek.

De corona-epidemie beheerste zodanig het nieuws in 2020, en zeker in april, toen het virus zich wereldwijd uitbreidde en dagelijks duizenden levens eiste. Nieuws dat anders de voorpagina’s zou hebben bepaald, werd helemaal naar de marge geduwd. Waar dat sinds 2014 een burgeroorlog heerst, die aan meer dan 112.000 mensen het leven heeft gekost, kwam nog uitzonderlijk één Vlaamse reporter ons toch nog wat schrijnend nieuws brengen.

Over Jemen, bijvoorbeeld, wordt weinig meer vernomen. In het land, in het zuidwesten van het Arabische schiereiland, woedt de strijd vooral tussen de rege-ring en de Houthi-rebellen maar voort. Door bemoeienis van Saudi-Arabië, dat de soennitische regering steunt, en Iran, dat de Houthi’s steunt, bleef het conflict daar maar meer mensen verarmen en kampen met voedsel tekort maar ook met een tekort aan medische zorgen. Na vijf jaar oorlog is de helft van alle ziekenhuizen en klinieken verwoest. Er is gebrek aan voedsel, medicijnen en kleren. Miljoenen mensen dreigen te verhongeren.

Ook al mocht het positief lijken dat ISIS of Daesh zware tegenslagen had opgelopen in het Midden Oosten, konden zij ondertussen in Afrika nieuwe uitvalsbases oprichten. Dit deden zij door samenwerking met terroristengroeperingen als Al-Shabaab en Boko Haram. Aanslagen in Nigeria, Mozambique, Congo, Kenia en Somalië, kwamen eigenlijk onvoldoende aan bod in de Westerse media. Algerije en Ethiopië kwamen iets meer in de kijker doordat zuid Europa weer een toename van vluchtelingen te verwerken kreeg uit die streken.

Volgens de cijfers van de UNHCR zijn zestig miljoen vluchtelingen langdurig op de vlucht. De kans dat vluchtelingen naar hun land van herkomst terugkeren, neemt al jaren af. In de jaren negentig keerden nog anderhalf miljoen mensen terug, de laatste tien jaar is dat gedaald tot 385.000. Meer dan zestig miljoen vluchtelingen verblijven in landen of gebieden waar voedselschaarste en ondervoeding heersen, en waar de gevolgen van klimaat- en natuurrampen zich laten gelden. Een aanzienlijk deel van de tachtig miljoen vluchtelingen is nog kind: naar schatting zijn dat er tussen de 30 en 34 miljoen.

1 Comment

Filed under Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Het grote verzuim voortgezet in 2020

Vijf jaar geleden bereikten de bijna 200 deelnemende landen aan de internationale klimaat conferentie overeenstemming over een bindend klimaatakkoord. Iedereen zag wel in dat wij dringend iets moesten doen om de toenemende verandering in ons weer gestel bij te sturen. Men was er ook bewust van dat de uitstoot van broeikasgassen, zoals CO2, moesten worden teruggedrongen en de opwarming van de aarde moet worden beperkt tot maximaal 2 graden, met 1,5 graad als streefwaarde.

De uitkomst van de klimaatconferentie werd met veel vreugde ontvangen ook al was men er bewust van dat men niet ver genoeg was geraakt met de broodnodige afspraken. Zo zijn er geen afspraken gemaakt over de vervuilende lucht- en scheepvaartsector.

Het klimaatverdrag dat in september 2016 geratificeerd kon worden kon op 4 november 2016 in werking treden, maar had al snel een Amerikaanse president die het met de voeten trad en in de Verenigde Staten de vervuiling meer kansen gaf om toe te nemen. De Verenigde Staten waren al de opvallende afwezige op de 1995 conferentie in Berlijn en voor het tekenen van het Kyoto-protocol.

Het Klimaatakkoord van Parijs 2020-2050 moest ons zekerheden brengen dat de 195 ondertekende landen de situatie nu ernstig zouden aanpakken en zo snel mogelijk hun best zouden gaan doen om de uitstoot van broeikasgassen en schadelijke stoffen te verminderen in combinatie met de beschikbare techniek van dat moment. Daarbij houdt het Klimaatakkoord van Parijs rekening met verschillen tussen landen.

Er was afgesproken dat armere landen die moeite konden hebben met het behalen van klimaatdoelstellingen zouden kunnen putten uit een fonds dat door rijkere landen zou worden gevuld. Dit is echter geen bindende afspraak wat ons doet inzien waarom het nu vijf jaar later nog steeds niet goed verloopt. Wanneer alle rijke landen zich aan de afspraak uit het Klimaatakkoord van Parijs zouden houden, dan ging het in de jaren 2020-2025 om een fonds van 91 miljard euro (100 miljard dollar) per jaar gaan.

Wat wij de laatste jaar wel hebben kunnen zien is dat geld nog steeds in de watten wordt gelegd, maar de natuur en de mensen nog altijd niet. De maatschappelijk onmacht ten aanzien van de geldmarkten die sociale ongelijkheid creëren blijft onverantwoord groot. Dat er nu meer over wordt gepraat, betekent voorlopig niet dat er ook iets verandert.

Wij zijn meer en meer in een maatschappij komen te wonen waarbij de meerderheid van de bevolking het meest geïnteresseerd is in eigen gewin. Liefst hebben ze die hebbedingetjes waar hun oog op gevallen is en kijken zij uit om het meest recente materiaal op de kop te tikken. Waar het vandaan komt en hoe en door wie het gemaakt is interesseert velen niet.

Een grote meerderheid van de bevolking bleek in 2020 zo veel te consumeren dat het leek alsof zij er geen idee van hebben dat het niet goed gaat met onze aarde. Ze willen er ook niet bij stil staan hoe het komt dat wij de laatste jaren met bepaalde ziekten en crisissen (zoals de dioxinecrisis) opgescheept werden. In welke mate er onrecht aan dieren wordt gedaan willen velen niet weten en als wij het vele dierenleed aanhalen wordt ons verweten te emotioneel te zijn en geen oog te hebben voor wat wij als mens wel nodig hebben.

Nochthans moeten al die consumenten beseffen dat alles wat zij willen eten gekweekt moet worden, en dat daarvoor ook grond en water voor nodig zijn. Het water dat we drinken, het voedsel dat we eten, de andere energie die we nodig hebben en tal van natuurlijke rijkdommen die de basis voor onze welvaart vormen zijn zaken waar wij als mens en gebruiker veel meer bewust van moeten worden. De consument moet meer bewust gemaakt worden dat als we allemaal samen steeds meer de draagkracht van dat natuurlijke kapitaal overvragen, we niet alleen in nesten zullen geraken, maar ook het hele gestel zullen ondermijnen en uiteindelijk een hele reeks mensen ook zullen doen lijden door tekorten en onverdraaglijke weersomstandigheden.

De grote meerderheid heeft in de afzonderingstijd met de meerdere lockdowns niet echt tijd genomen om eens over zijn gebruik na te denken. Veeleer hebben verscheidene mensen meer tijd genomen om rondom zich nog meer hebbedingetjes aan te schaffen, en koerierdiensten maar heen en weer te laten rijden om zo nog eens extra bij te dragen aan de luchtvervuiling. En we zijn zo stom om dat inderdaad te blijven doen. Zo holt de biodiversiteit, ondanks wat inspanningen, verder achteruit. Al te veel broeikasgassen warmen de aarde verder op, waardoor wij in België dit jaar het warmste jaar sinds de metingen kunnen noemen.

Men zou denken dat de grootmachten van de wereld er iets aan zouden doen om de inwoners te beschermen.  Maar een mondiale economie bleef nog steeds de ecologische pijngrenzen van onze planeet verder doorboren.

Gelukkig mag er een klein lichtpuntje geweest zijn in 2020. Dat de samenleving er enkel naar kijkt, bleek onjuist te zijn. Wetenschappers wijzen al meer dan veertig jaar op de systemische onhoudbaarheid van onze ongebreidelde opsoeperende levenswijze. Tijdens de extra televisieprogramma’s die op de Vlaamse huiskamers werden losgelaten kon men meerdere mensen horen die aankloegen hoe verkeerd het aan het gaan is met onze maatschappij en hoe het tijd wordt om het tij te keren. Ook leek het wel nu dat mensen meer thuis moesten blijven, ze ook de tijd namen om meer te gaan wandelen. Ook al viel het op dat daar dan in de natuur meer vervuild werd, kon men toch hopen dat meerderen de mooiheid van onze aarde weer zouden gaan waarderen.

In ieder geval kon men de vorige jaren meerdere milieubewegingen en ecologische partijen hun leden alsook hun financiële mogelijkheden zien aangroeien, dat als een teken kon opgevangen worden dat in 2020 wel wat meer mensen hiervoor oog kregen. De grotere aftrekmogelijkheid voor de belastingaftrek was hier bij een welgekomen tegemoetkoming van vader staat.

Maar het tij keren konden deze groeperingen nog niet, allesbehalve zelfs. Steeds meer lijken milieubewegingen zich vast te rijden in een systeem dat niet functioneert. Ze hoppen mee van milieutop naar klimaattop, die al te vaak zonder enig besluit of resultaat uiteengaan… en in geen geval de systemische veranderingen brengen die hoogdringend zijn.

Men mag zelfs zeggen dat er in dat realpolitieke klimaat een vorm van zinsverbijstering optreed bij woordvoerders van sommige milieubewegingen die men soms moeilijk nog kan begrijpen. 2050 blijkt namelijk een jaar te worden waar wij met veel ongenoegen zullen moeten vaststellen dat we het weer niet gehaald hebben.

Toch kon 2020 wat meer hoop brengen als wij zagen hoe bepaalde grote concerns toch blijk geven van zich te willen inspannen. Ze maken zelfs al reclame met hun pogingen om het milieu te ontlasten. En dat is een goed voorteken. Het betekent dat ze beseffen dat ze met een groen beleid ook nog geld zullen kunnen verdienen. Meer mensen zijn ook bereid meer te betalen voor een bepaald product als ze mogen geloven dat er fair trade achter zit en de natuur niet overbelast.

We zien grote energieconcerns niet langer investeren in fossiele brandstoffen maar wel in windenergie. We zien zelfs banken die adviseren om niet langer voor klassieke energiecentrales te kiezen maar wel voor zonne-energie en de ethische en ecologische fondsen zitten in de lift.

Hoewel heel reëel en in de goede richting gaat, is het toch onvoldoende om het tij te keren. Iedereen moet degelijk beseffen dat er geen tijd is voor uitstelgedrag. We moeten ons terdege af gaan vragen wat wij willen opofferen voor de luxe die wij wensen te genieten en of er geen andere mogelijkheid is om diezelfde of zelfs nog meer luxe te hebben zonder zulke schade aan onze omgeving aan te richten.

+

Voorgaande

De domper op velen hun succespad

2020 en het onfatsoen van het grote geld

Constant schuldig verzuim in 2020 als het om ongelijkheid draait

Interview ‘De liberale democratie is bezig zijn eigen graf te graven’

Mens of Consumens: Wat is tegenwoordig nog sociaal?

Toenemende overstromingen bedreigen vijfde van wereldeconomie

Geen tijd meer voor uitstelgedrag

Coronacrisis biedt geen oplossing voor het broeikaseffect

Hoe Gaan We Dit Uitleggen – Jelmer Mommers (boekbespreking)

++

Aanvullende artikelen

+++

Gerelateerd

  1. Mensen
  2. dat is zooooo GEK!!!
  3. Dat is zoooooo JAMMER!!!
  4. Vergeleken met klimaatverandering is covid-19 een lachertje
  5. Circulaire, groene- of blauwe economie? Nee, duurzaamheid sukkel!
  6. CO2 neutraal leven: kan dat?
  7. De wereld van informatie en de impact op het milieu
  8. Hoe alles met elkaar verbonden is | kettingreacties bij klimaatverandering
  9. Natuurrampen ten gevolge van klimaatverandering die zich NU voltrekken
  10. Om woest van te worden, als met dezelfde ‘vermeende’ lege retoriek wordt teruggeslagen in klimaatdebat @fd #eu @EU_Commission @TimmermansEU
  11. In Goede En Superkutte Dagen
  12. Hoeveel (on)gelijkheid kunnen wij aan?
  13. 4 weken zonder nieuws
  14. Pandemie kan ook hier beginnen
  15. Geen tijd meer voor uitstelgedrag
  16. De groene mama ligt nu in de winkels en webshops! [Inkijkje in de hoofdstukken]
  17. Een terugblik op mijn milieudoelen van 2020: wat is gelukt en wat niet?
  18. Ik ging op zoek naar de groenste energieleverancier
  19. Een milieuvriendelijke stadstuin creëren
  20. Te weinig oog voor ziektes door klimaatverandering
  21. Madeliefjes
  22. Global Warming
  23. The Climate Bomb is Ticking
  24. Maastricht University evening course health and climate change

1 Comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Wereld aangelegenheden