Category Archives: Geestelijke aangelegenheden

Stel dat het waar zou zijn dat Jezus geboren is

Shalom,

Stel dat het waar zou zijn dat Jezus geboren is

Stel dat het waar zou zijn dat Jezus in Bethlehem

geboren is

Stel dat het waar zou zijn dat….

Stel dat het waar zou zijn dat Jezus 2000 jaar geleden
geboren zou zijn

Stel dat dat waar zou zijn dat Jezus bestaat

Stel dat het waar zou zijn dat Jezus echt bestaat

Een mens van vlees en bloed….

Stel dat het woord van God mens werd

Stel dat Jezus dit woord is….

Dan was Hij niet van eeuwigheid tot eeuwigheid

God

Dan was Hij niet God uit God

Maar wat zou dat?

Hij zou toch Gods Zoon zijn

zoals Adam zoon van God was.

Maar in dat geval anders gedefinieerd dan gewoonlijk wordt gedaan.

Hij zou de Zoon zijn die God vanaf het begin beloofd had

De tweede Adam!

De beloofde Zoon

Uit het geslacht van Adam en Eva

Degene die om en voor onze zonden stierf aan het kruishout.

En uit doden is opgewekt

Stel dat dit de bevrijdende boodschap van God zou zijn

Goed, dan zou Hij niet de eeuwige God zijn

Dan zou Hij een ander dan God zijn

Een ander dan JHWH, de God van Israël

Maar dan zou Hij precies dezelfde zijn die vanaf Genesis beloofd is

Dan vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats.

Dan is Hij mens

de nakomeling die de slang zou vermorzelen.

Stel dat dit waar zou zijn

Dan zullen een heleboel teksten geherinterpreteerd moeten worden.

Dan zouden wij een ander christendom hebben.

Zonder in strijd te zijn met de Bijbel!

Martin Rozestraten

 

Leave a comment

Filed under Bezinningsteksten, Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings

Steven Paas’ poging om het wankele zendingsbesef van Westerse christenen te doen ontwaken

In welke mate beseffen zij die zich Christen noemen wel het besef van wat hun taken zouden moeten zijn als zij geloof hebben in Christus?

Groot probleem daarbij is dat velen die zich Christen noemen zich al niet zo goed aan de leer van Christus houden en een andere god aanbidden dan Diegene Die Jezus aanbad. Maar dat terzijde gelaten zou men denken dat zij verder in de voetstappen zouden stappen van diegenen die het geloof over heel de wereld deden verspreiden.

Dr. Steven Paas s.

Dr. Steven Paas sr., is een kerkhistoricus die ook bekwaamheid heeft bewezen als missioloog met een warm hart voor de zending. Als vroeger zendingswerker in Malawi, heeft hij ervaring opgedaan in het zendingswerk dat hij kon gebruiken om een korte bondige missiologie aan te reiken voor Westerse christenen, die gevangen zitten in een neo-kolonialistische voorstelling van zending.
Hij publiceerde over Europese en Afrikaanse kerkgeschiedenis, zending, het verschijnsel van het Israëlisme in de uitleg van Bijbelse profetie, en de lexicografie van het Chichewa, een veel gesproken taal in Centraal Afrika.

Westerse christenen met hun buren onderweg – Deelnemers aan de missie van Jezus, dichtbij en veraf

In “Westerse christenen met hun buren onderweg – Deelnemers aan de missie van Jezus, dichtbij en veraf”  laat Paas zien dat elke vorm van superioriteitsdenken het missiologische wezen van de kerk beschadigt en botst met de Bijbelse betekenis van zending. Daar raakt hij een zeer gevoelig punt, want in het huidige zendingswerk van bepaalde protestantse groeperingen zien wij heel wat gevaarlijk weerwerk gebeuren, waarbij die zendelingen zich van alles veroorloven en zelfs mensen tegen elkaar opzetten (zie maar wat er in midden Afrika gebeurd).
Spaas daarentegen spoort Westerse christenen en hun buren van een andere (niet-)religieuze en culturele achtergrond aan om gehoorzaam te zijn aan de grote opdracht van Jezus.

Hij wil mensen doe nadenken over de zending en hen laten bezinnen over de opdracht die elke christen zou moeten uitvoeren. Voor hem is het namelijk duidelijk dat een christen een opdracht te vervullen heeft. Met zijn  boek hoopt hij mensen hun deelname aan Jezus’ zending te stimuleren.

Vroegere denkwijze

In het verleden geraakten oprechte zendingsmotieven verstrengeld met de handelsbelangen van de imperiale staat. Met de kennis van nu zien we de denkfout die men toen maakte: men verbond kerk en staat in een politiek-theocratisch model, waardoor de zending niet enkel de dekmantel werd voor staatsbelangen maar ook voor de belangen van die specifieke kerkgroepen of kloostergemeenschappen.

In het verleden was er het superioriteitsgevoelen dat het blanke ras het superieure volk was en dat zij het geciviliseerde ras was dat anderen tot beschaving kon brengen. Om mensen te bekeren zijn  er in het verleden heel wat slachtoffers gemaakt. Want in de vorige eeuwen is de Kerk niet vrij van bloedschuld geweest in haar bekeringswerk.

Ook in de moderne tijden heeft men dikwijls de houding aangenomen dat derde-wereld-volken  heidenen waren welke moesten opgevoed worden om tot betere menselijke wezens te worden.

“Zij hadden het evangelie nodig om het eeuwige leven te kunnen ontvangen.”

Dat was de diepste drijfveer achter de zending, al vanaf de zeventiende eeuw, versterkt door de opwekkingen in de negentiende eeuw.

Startpunt en doel van christelijke zending of missie

Na een inleidend overzicht van de zendingswoorden van Jezus, bespreekt de auteur in vijf hoofdstukken het startpunt en het doel van christelijke zending of missie. Vervolgens bespreekt hij de veronderstelde overlappingen of raakvlakken tussen het christelijke geloof en de religies en culturen van de wereld, het superieure zelfbeeld van christenen in de Westerse cultuur, en de verhouding van het Westerse christendom met Israël en de Joden. In hoofdstuk zeven stelt hij de theologische discussie over de reikwijdte van het verzoeningswerk van Jezus aan de orde. Uiteenlopende inzichten daarover hebben de potentie om het zendingsbewustzijn van christenen te verzwakken of juist te versterken.

Vervolgens beschrijft hij, in twee hoofdstukken, een aantal ontwijkende houdingen en belemmeringen onder Westerse christenen, die de zending hebben verzwakt of verlamd. De auteur benadrukt steeds het trinitarische karakter van zending, ofwel de Missio Dei, het gezonden zijn van Jezus zelf door God de Vader, als fundament van Zijn grote opdracht, waarvan de discipelen en al hun opvolgers deelnemers zijn.

Door het werk van de Heilige Geest blijft de grote opdracht om deel te nemen aan Zijn missie zich richten tot de harten en de hoofden van alle christenen van alle tijden en plaatsen. Daardoor is de gemeente (de kerk) per definitie een missionair organisme, hetgeen ingrijpende gevolgen heeft voor haar organisatie als instituut en voor de geloofshouding van haar leden.

Niet in eigen kracht

Als trinitariër gaat hij uit van een standpunt dat het aparte elementen of persoonlijkheden van God  zijn waarvan wij afhankelijk zijn. Toch herkent hij dat wij Gods Kracht of Heilige Geest in het zendingswerk nodig hebben om onze eigen zwakheden te kunnen overwinnen. Alsook geeft hij toch aan dat Jezus gezonden is door God en dat bij hem een aanvang zich heeft voltrokken van een zendelingswerk dat ingezet is geworden door de discipelen van Jezus.

Het werk van de Heilige Geest is onmisbaar. Hij wekt op tot berouw en bekering. Niet alleen bij de ‘buren’ die nog onbekend zijn met Christus. Maar ook bij christenen zelf. De Geest doet bij hen het ontwijkende gedrag en de belemmeringen verdwijnen. Zo wordt de weg geplaveid voor het vertrouwen in de onoverwinnelijke kracht van Hem die gezonden is en die anderen zendt: Jezus Christus. In Hem is alle zendingswerk begonnen. In Hem gaat het werk verder. En in Hem zal het ook volmaakt Zijn doel bereiken en worden beëindigd. Het is de bedoeling van Jezus dat alle christenen deelnemers zijn of worden aan Zijn zending. Dat is wat de auteur in dit boek wil beklemtonen.

In die zin kan het voor de niet-trinitarische christen ook boeiend zijn om “in de ziel van die trinitarische zendeling” te kijken, vooral ook omdat de heer Spaas vanuit het Bijbelse fundament van zending bespreekt hij de bezwaren die worden geopperd en hij de lezer leidt naar de manier waarop individuele en communale hindernissen kunnen worden overwonnen, om zo het evangelie van Jezus Christus effectief te delen met niet-christenen.

+

Voorgaande

de Nederlandse Protestantse Kerk en haar wil om Joden tot hun geloof te brengen

Leave a comment

Filed under Culturele aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

de Nederlandse Protestantse Kerk en haar wil om Joden tot hun geloof te brengen

Jodenzending

Dr. Steven Paas sr. bracht een zeer boeiend opiniestuk in  het Reformatorisch Dagblad (RD)met als titel: Respecteren cultuur geldt niet alleen voor arbeid onder Joden

Respect voor medemens en andersgelovigen

Volgens hem hebben Christenen liefde en respect voor de medemensen met wie ze het Evangelie willen delen en voor hun cultuur. Maar hier kunnen wij niet echt mee akkoord gaan. Regelmatig ondervinden wij zelf hoe agressief trinitarische Christenen vijandig over unitarische Christenen staan. Volgens Trinitariërs zijn Unitariërs of Niet-Trinitariërs zelfs geen Chirsten, alhoewel de niet-trinitarische Christenen nog het meest Jezus Christus navolgen en zijn God aanbidden en in werkelijkheid dus eigenlijk de ware christenen zijn.

In februari gaf Maarten Stolk in het RD aan dat in veel Nederlandse kerken de aandacht voor Israël toenam. Toch kan het volgens hem wel wat meer. Zo heeft de Hersteld Hervormde Kerk (HHK) haar visie op papier gezet en gemeld dat

„De kerk is geroepen om antisemitisme te ontmaskeren als haat tegen de God van Israël.”

Volgens Paas hebben veel kerken in de gereformeerde gezindte moeite met de term ”Jodenzending”.  Hij schrijft:

In plaats daarvan benoemen ze hun verhouding met het Joodse volk uiteenlopend. Het dichtst bij zending ligt de aanduiding ”verkondiging”. De Hersteld Hervormde Kerk gebruikt deze term in haar nieuwe visiedocument, onder nadrukkelijke afwijzing van ”Jodenzending” (RD 6-2). De benadering van de Gereformeerde Gemeenten lijkt hier sterk op.

Daarbij kan de vraag gesteld worden welk verschil zij zien in zending en verkondiging alsook in missionering. Want wat is hun betrachting met hun wil om Joden van hun Enige Ware God tot een Drie-Voudige godheid te brengen?

De Gereformeerde Kerken vrijgemaakt handhaven nog de duiding ”zending onder de Joden”, wat aangeeft dat zij als zendelingen hen willen benaderen. Andere kerkgenootschappen typeren hun relatie met de Joden bijvoorbeeld als:

arbeiden onder de Joden, luisteren naar de Joodse uitleg van de Schrift, diaconaat en handreikingen tot verzoening, met elkaar dialogiseren op voet van gelijkwaardigheid. {Respecteren cultuur geldt niet alleen voor arbeid onder Joden}

Ds. R. van de Kamp, voorzitter van de commissie Israël van de Hersteld Hervormde Kerk, en predikant uit Opheusden, erkent dat de belangstelling voor het Joodse volk bij meerdere Christenen toe neemt.

„Steeds meer mensen zien dat er Bijbelse beloften worden vervuld, zoals in de oprichting van de staat Israël in 1948 en de terugkeer van Joden naar hun land. Het aantal Messiasbelijdende Joden groeit. Dat zijn wonderlijke dingen.” {Geen Jodenzending, wel verkondiging}

Graag willen heel wat protestanten op gelijke voet staan met de Joden en zelfs over gaan tot met elkaar dialogiseren op voet van gelijkwaardigheid. Alhoewel dat bij die protestanten de hoop voorop ligt om te ‘hervormen’ of om Joden van gedachten te doen veranderen en zich te laten dopen tot hun ‘christelijk’ geloof, dit terwijl bij de Joden er helemaal geen opzet tot zieltjeswinnerij. In hun bereidwilligheid om met anderen te dialogeren is het voor de Joden nooit de bedoeling mensen tot het Joodse geloof om te vormen.

Verbondenheid van de Kerk met Israël

Dr. Steven Paas sr. schrijft:

Officieel geformuleerd of niet, de kerken gaan in het algemeen uit van een verbondenheid van de Kerk met Israël. Waaruit die verbondenheid dan wordt verondersteld te bestaan, varieert nogal. Het wordt, wat mij betreft, het minst duidelijk bij de Protestantse Kerk in Nederland, in haar befaamde artikel I-7 van de Kerkorde. In ieder geval lijkt ook deze kerk weg te willen blijven van de klassieke betekenis van christelijke zending. {Respecteren cultuur geldt niet alleen voor arbeid onder Joden}

Niemand kan ontkennen dat de Stichting van de staat Israël iets van de blijvende geldigheid van Gods belofte aan Abraham is. Maar hierbij moet men beseffen dat het niet aan mensen ligt om de tijd noch de grenzen er van vast te leggen.

Sommige Christelijke groeperingen zien wel een verbintenis met het Volk van God en het Volk van Israël, en gaan zelfs zo ver dat zij bepaalde gebruiken en feesten willen overnemen, maar daarbij toch nog aan hun Drie-eenheid willen vast houden in plaats van over te gaan tot het geloof in de God van Israël. Erg is het als zij zich Messiaansen noemen en zo Joden in hun groepering willen lokken met de voorwendselen dat zij dan hun geloof niet moeten stop zetten. Voor meerdere Joden is het dan ook een doorn in het oog als men over het Messiaans Jodendom spreekt en daarbij aan de Trinitarische groepen denkt. Om die reden gebruiken zij liever de naam Jeshuaisme, waarbij wordt aangegeven dat men bij de volgers van Jeshua behoort die dezelfde God aanhangen als Jeshua de Messias aanhing.

In het visiedocument van de Hersteld Hervormde Kerk staat dat met de komst van Christus alle ceremoniële wetten zijn vervuld. Zij zijn dan ook duidelijk met de zegging:

„Wij wijzen elke beweging van christenen uit de volken die naar deze wetten terugkeren af.”

Volgens hen mogen christenen zelfs geen Loofhuttenfeest vieren of de sabbat gaan houden. Voor hen lijkt dat wel een vloek ook al zien zij ook dat dit steeds meer om hen heen gebeurt.

Dat wordt weleens gekscherend ”omkeringstheologie” genoemd, waarin christenen terugkeren naar de schaduwen, terwijl met de komst van Christus het licht helder is gaan schijnen.”

zegt Ds. R. van de Kamp.

Jezus’ zendingswoorden

Opvallend is dat kerken zending bedrijven onder Joodse medemensen schuwen. Jezus wilde, getuige Zijn oproep tot deelname aan de ”Missio Dei” (de zending van God), immers dat de discipelen hun zendingsactiviteiten „bij Jeruzalem” zouden beginnen. De evangelist Lukas meldt dat nadrukkelijk (24:47). In Handelingen 1:8 schrijft hij dat volgens Jezus de discipelen hun werk „in Jeruzalem” moesten beginnen en dat Hij ook het gebied nabij de stad erbij betrok: „zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria.”

merkt Dr. Steven Paas sr. op en vervolgt:

De discipelen keken daarvan niet op. Want al voor Zijn kruisiging had Jezus ”de twaalf” erop uitgezonden om „het Koninkrijk van God te prediken” onder de Joden (Mattheüs 10:1-5; Markus 6:7-13; Lukas 9:1-2; vgl. Lukas 22:35-36). En later stuurde hij een groep van zeventig volgelingen met hetzelfde doel (Lukas 10:1-3).

Als de Kerk van vandaag een voortzetting is van de eerste leerlingen van Jezus, dan behoort zending onder de Joden vanzelfsprekend tot haar taak.

Prediking naar niet-Joden

De Joodse leermeester Jeshua (Jezus Christus) wenste de weg naar God open stellen voor alle soorten Joden maar ook voor niet-Joden. Zijn leerlingen kregen de opdracht het Goede Nieuws over de gehele wereld uit te dragen. Nooit heeft hij er op gestaan dat dit met geweld of verplichte bekering moest gebeuren. De Weg naar God is een pad dat de mensen voor zichzelf moeten uitmaken en kiezen.

Voor zijn volgelingen kwam het er op aan om geen onderscheid te maken tussen de mensen, want voor God is er niet zulk een onderverdeling per land, besnedenen of onbesnedenen, maar allen hoorden in eendracht één met Christus te zijn. (Galaten 3:28; Romeinen 10:12; Efezen 2:11-16)

Door Jezus volgelingen werd de hoop gesteld dat de liefde van Christus verder verkondigt kon worden en mensen er toe brengen verder meer naastenliefde te doen opbrengen, zodat zij ook door middel van de martelpaal alle volkeren in één lichaam met God zouden verzoenen.

Jezus heeft nooit tot doel gehad een nieuwe godsdienst te scheppen. Hijzelf, als zeer godvruchtige Jood, zou zeker niet tevreden zijn indien zijn volgelingen de mensen er toe zouden brengen een andere God te aanbidden dan hij en de vroegere profeten aanbaden.

*

Spijtig genoeg kon ik het artikel maandag niet verder lezen zonder te registreren. Maar het is onbetaalbaar om op alle kranten een abonnement te nemen of dagelijks vele gedrukte krantenversies te kopen.   Wij raden u dus aan om zelf verder de bovenvermelde artikelen te lezen en verder aan Besluitvorming te doen.  Verdere bespreking van de artikelen is hier van harte welkom.

++

Aangeraden lectuur

  1. Verschil tussen Messiaans Jodendom, Jeshuaisme of Jesjoeaïsme, Christendom en Christenheid
  2. Een misverstand over het Messiaans Jodendom
  3. Wie of wat is een Jeshuaist of Jesjoeaist?
  4. Beleidsverklaring van de Jeshuaist-gemeenschap
  5. Betreft het specifieke geloof in het Jeshuaisme
  6. Opdracht voor Christen
  7. Opdracht tot Getuigenis
  8. Evangelisatiewerk blijvende opdracht
  9. Getuigenis afleggen
  10. Gods vergeten Woord 24 Getuigen 3 De opdracht om te prediken
  11. Schijnbaar onmogelijke opdracht

5 Comments

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Religieuze aangelegenheden

Ik manifesteer een perfecte blogpost

Tijdens de maanden van Corona lockdown kregen geestelijke websites (zoals de onze) heel wat meer bezoekers en vragen over leven en dood. Opmerkelijk daarbij is dat bij velen door het wegvallen van een geloof in een Opperwezen (God) en het ontbreken van een religieuze activiteit in hun leven, er een grote leegte is ontstaan die zij zoeken in te vullen met een hele hoop alternatieven.

Om hun mentale problemen op te lossen gaan velen nu een houvast in het spirituele zoeken.

Bij de huidige generaties valt het oog voornamelijk op materiële goederen. Het is niet bepaald de wetenschappelijkere kijk op de wereld die de oorzaak van de daling religiositeit zou veroorzaken. Wetenschap en religie hoeven elkaar niet uit te sluiten. Maar het is meer het materialisme, het oog voor Mamon de god van het geld, dat de mensen verblindt.

Toch is er het ongekende dat aantrekt en maakt dat jongeren ook wel op zoek durven gaan naar dat mysterieuze onbekende en het spirituele.

Jongeren zetten zich af van het traditionele geloof. Ze zijn nog steeds geïnteresseerd in het transcendente aspect van het leven, maar doen dat op een meer individualistische manier.

 

+

Vindt ook te lezen

  1. Gods vergeten Woord 14 Schepping 6 De Schepping als doel en garantie
  2. Op zoek naar spiritualiteit 1 Inleiding
  3. Op zoek naar spiritualiteit 2 Hoe te vinden
  4. Op zoek naar spiritualiteit 3 Zin van Christus
  5. Op zoek naar spiritualiteit 4 Zin van Christus leren kennen
  6. Op zoek naar spiritualiteit 5 Vrucht van de geest
  7. Op zoek naar spiritualiteit 6 Spiritualiteit en gebed
  8. Op zoek naar spiritualiteit 7 Prediking van het goede nieuws
  9. Op zoek naar spiritualiteit 8 Eigen spiritualiteit
  10. Spirualiteit geeft smaak aan leven
  11. Godsgebeuren en Kerk in Europa
  12. Jongeren interesseren zich voor spiritualiteit
  13. ‘Heilig Vuur – religie en spiritualiteit in de moderne kunst’
  14. Zinloosheid of zin van leven volgens Bas Heijne
  15. Vragen om onder de vleugels van God te komen
  16. Reeks over de plaats waar doden bevinden of wat dood zijn eigenlijk inhoudt.
  17. Wie straalt, loopt nooit in het donker
  18. Beter niets doen dan druk doen om niets
  19. Kerkshoppen: “Arrogant tegenover kerklidmaatschap”
  20. Voor- en nadelen van internetspiritualiteit
  21. Aanroepen van Gods Naam

 

+++

Gerelateerd

  1. Een parel
  2. Heidendom met diepgang
  3. Vraag en antwoord tussen Neil Donald Walsch en zijn God van Morgen
  4. De Kerk heeft rafelranden nodig
  5. Bezield leven

Godin Robin

Dat religie de deur uit wordt gegooid, zoals een vuilzak de avond voor de ophaling, dat wisten we al langer. Jongeren breken zich los van de gewoontes die vorige generaties meekregen van hun ouders. Is een wetenschappelijkere kijk op de wereld de oorzaak van de daling religiositeit? Of zijn we van religiositeit overgestapt naar spiritualiteit?

Jongeren zetten zich af van het traditionele geloof. Ze zijn nog steeds geïnteresseerd in het transcendente aspect van het leven, maar doen dat op een meer individualistische manier. Vroeger was het vanzelfsprekend dat je je bij een van de religies voegde. Het woord religie stamt af van het Latijnse woord religare wat gebonden betekend. Vroeger was religie of zingeving meer georganiseerd, tegenwoordig is het voornamelijk een individueel proces (Versteegh, 2012). In dat individueel proces komt er plaats voor andere manieren van spiritualiteit.

Hoe verplaatsen jongeren zich door die reis van spirituele ontdekking? Ook over dit…

View original post 428 more words

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Religieuze aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Jurgen Mettepenningen mag dan door sommigen een idioot gevonden worden, hij heeft wel gelijk.

Uit de oude doos: een reactie op een opinie-stuk van Jürgen Mettepenningen op redactie.be.

malakhahavah

Vandaag verscheen op de redactie.be een opinie-stuk van Jürgen Mettepenningen. Terwijl ik het stuk vrij goed kon smaken wil ik het niet zozeer hebben over zijn opinie-stuk, maar wel over de reacties die het op facebook teweeg bracht, vooral natuurlijk door de man met de pet die steeds hoog van de toren blaast, zolang het maar veilig van achter zijn PC is.

Eerst en vooral wil ik ten stelligste ontkennen dat Mettepenningen een idioot zou zijn, of dom zou zijn. Mettepenningen is theoloog verbonden aan de KU Leuven en tevens bisschoppelijk afgevaardigde Onderwijs in het aartsbisdom Mechelen-Brussel. Geloof maakt iemand niet noodzakelijk dom, en zeker niet op dit niveau van de wetenschap. Zoals Polkinghorne ook al stelde (een fysicus en Anglicaans priester): wetenschap en geloof kunnen hand in hand gaan. De faculteit theologie aan de KU Leuven is misschien een kleine, maar het zit boordevol mensen op zoek naar zingeving…

View original post 906 more words

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Religieuze aangelegenheden

Zonen van God, in Genesis 6, mensen

Reacties op in ons gedrukt blad verschenen artikelen en reacties op onze teksten  in gepubliceerde boekjes.

Vraag:

In het boekje ‘Engelen en andere hemelse wezens’ schrijft u dat de zonen van God, in Genesis 6, mensen zijn. Ik heb altijd gedacht dat het engelen waren. Hieruit zouden dan reuzen zijn geboren.

Hoe ziet u de reuzen dan?

ANTWOORD:

De uitdrukking ‘zonen van God’ duidt soms op engelen, zoals in Job 83:7:

“… terwijl de morgensterren tezamen juichten, en al haar zonen Gods jubelden”.

Maar vaker op mensen die in een bijzondere relatie tot God staan.

In Christus kunnen mensen worden aangenomen als Gods kinderen (Joh.1:12; Gal. 3:26; Efez. 1:5; 1 Joh. 3:1),
maar ook in het Oude Testament werden de gelovige Israëlieten zonen Gods genoemd. Een zoon lijkt op zijn vader, heeft hem lief en gehoorzaamt hem (Maleachi 1:6). En in de beschrijving van een persoon (mens of engel) als een ‘zoon van God’ is deze gedachte steeds aanwezig. De rechters in Israël droegen de verantwoordelijkheid voor het toepassen van Gods wet op de samenleving in Israël, en vanwege deze bijzondere taak worden ook zij zonen Gods genoemd. In een aanklacht tegen deze richters zegt God:

“Wel heb Ik gezegd: Jullie zijn goden, ja allen zonen van de Allerhoogste …” (Ps. 82:6).

Jezus citeerde deze woorden, toen de Joden Hem van godslastering beschuldigden omdat hij zich Gods Zoon noemde (Joh. 10: 34-36). In Lucas 20:35-36 lezen we:

“Die waardig gekeurd zijn deel te verkrijgen aan die eeuw en aan de opstanding uit de doden, huwen niet en worden niet ten huwelijk genomen. Want zij kunnen niet meer sterven, immers zij zijn aan de engelen gelijk en zij zijn kinderen Gods”.

Ook hier zien we dat de gelovigen kinderen van God genoemd worden. Maar ook dat het ondenkbaar is dat engelen kinderen verwekken.

Laten we nu Genesis 6 eens onder de loep nemen. De originele Hebreeuwse woorden die in de Bijbel gebruikt worden voor ‘Zonen van God’ zijn ‘Benêj ha Elohim’.
Benêj zijn de ‘zonen’; het woord ‘ben’ kennen we van namen als ben-jamin of ben-hadad.
Elohim is het meervoud van ‘el’, dat sterk of machtig betekent. Dit woord el wordt vaak gebruikt als algemene naam voor God, goden en idolen. Vandaar de vertaling ‘zonen van God”. Maar een andere goede vertaling
is ‘zonen van machtige mannen’, ‘zonen van overwinnaars’ of zelfs ‘krachtige jonge mannen’. Het boek Genesis maakt onderscheid tussen de nakomelingen van Seth en die van Kaïn. Genesis 5 volgt daarbij de godvrezende lijn van Seth. Adam, geschapen naar Gods gelijkenis (Lucas 3:38 zegt: Adam de zoon van God), verwekte een zoon ‘naar zijn gelijkenis’, Seth:

“Toen begon men de naam des Heren aan te roepen.”

Deze nakomelingen zijn allen zonen van God. Maar zij begonnen zich te vermengen met de zonen van Kaïn, en werden verleid om het kwade te doen: de zonen van God misdroegen zich. Je ziet hier een parallel met de eerste zonde. De vrouw zag dat de vrucht goed was, maar ze neemt die nog niet direct. De vrucht is vervolgens
een lust voor het oog, dan begeerlijk en uiteindelijk kan ze de verleiding niet weerstaan. Hier is het nog erger. Zij zien dat de vrouwen mooi zijn en bedenken zich niet: ze nemen wie ze maar willen. Dat duidt op geweld. Jehovah zegt dan:

“Mijn Geest zal niet altoos in de mens blijven nu zij zich misgaan hebben”.

Let op dat er staat dat de mens heeft zich misgaan. God geeft de mensheid nog 120 jaar, en dan komt er een oordeel: de zondvloed.

De reuzen

In vers 4 lezen we dan:

De reuzen waren in die dagen op de aarde, en ook daarna…dit zijn de geweldigen uit de voortijd (= de tijd vóór de zondvloed), mannen van naam.

Doet dit ons niet aan de nakomelingen van Kaïn denken?

Genesis 4:17-24 vertelt ons van de prestaties van de zonen van Kaïn als stichters van steden, de uitvinders van muziek en metaalbewerking, maar ook van de gewelddadigheid.
Vers 23:

“Ik (Lamech) sloeg een man dood om mijn wonde en een knaap om mijn striem.”

Het woord “reuzen” is de vertaling van het Hebreeuwse woord ‘nephilim’ dat ofwel ‘reuzen’ óf ‘gevallenen’ betekent. In het verband van Genesis 6:1-7 heeft dit in feite betrekking op rechtvaardigen die van hun Schepper waren vervreemd, in goddeloosheid waren gevallen en door hun wetteloosheid Gods reactie hierop
uitlokten. Ze waren gevallen vanuit hun positie als rechtvaardigen, als zonen Gods, en daardoor verworden tot de gevallenen: de nephilim.
In dit ene woord vinden we daarom een heel drama samengevat. Het drama van rechtvaardigen die de rechtvaardige God verlieten en Hem bedroefden met hun afvalligheid en hun zonden. Reuzen komen we later in de bijbel op verschillende plaatsen opnieuw tegen. Het zijn altijd mensen die een abnormale lengte hebben, én gewelddadig zijn, zoals de Refaïeten en de Enakieten.

++

Vindt ook te lezen:

  1. Hoofdbronnen van afwijkende gedachten
  2. Betreft Engelen
  3. Dienende geesten 4 Gevallen engelen
  4. Bestaat er iets als engelen en kunnen die zondigen
  5. Satan het kwaad in ons
  6. Kinderen van God
  7. Christadelphians kinderen van God

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Vragen van lezers

Zij die in lockdown zaten in het begin van onze jaartelling

Velen vergeten wel eens wat het werkelijk betekend om in werkelijk “lockdown” te zijn of echt opgesloten te zitten.

Doorheen de geschiedenis hebben meermaals gelovigen zich moeten “insluiten” of “opsluiten” om zo met niemand in contact te komen of door niemand gezien of ontmoet te worden.

De apostelen hadden een zeer boeiende tijd gehad met hun leermeester uit Nazareth. Toen ze met hem op stap waren vreesden ze helemaal niet de toestroom van mensen. Maar nu Jezus gestorven en begraven was, was het helemaal anders. Angst was over hen gekomen. Zelfs Petrus die zo trouw aan Jezus was had verraad gepleegd en toen hij werd opgemerkt als een van Jezus discipelen, ontkende hij dat met klem. Hij wilde niet herkend worden als een volgeling van Jezus.

Na Jezus zijn dood zochten ze elk hun eigen plekje op om te schuilen. Als trouwe vrienden van Jezus vonden ze het veiligst om in lockdown te gaan. Zelfs nadat ze het gehoord hadden dat Jezus was opgestaan uit de doden, wat een ongelofelijk goed nieuws was, durfden ze toch nog niet in het openbaar verschijnen.

Eerst geloofden zij dat nieuws van Jezus opstanding niet. Maar na enkele verschijningen aan hen waren ze er wel van overtuigd. Toch gaf het hen nog niet de moed om naar buiten te komen en hier luidruchtig over rond te bazuinen.

Na een aantal wonderlijke verschijningen hadden zij hun meester de aarde zien verlaten om zijn positie als hogepriester voor God in te nemen. Zij kwamen ook te horen dat hun meester daar in de hemel ook als bemiddelaar voor hen zou optreden bij zijn hemelse Vader. Dat was ook voor hen nog uitstekend nieuws en de moeite waard om aan anderen te vertellen. Maar toch durfden zij nog niet naar buiten komen met al die goede berichten.

Het waren dagen van eenzaamheid, want het gemis van hun leermeester was groot. Zij dachten er wel aan dat Jezus hen een “Helper” zou sturen, maar wanneer die zou komen en wie het zou zijn wisten ze niet goed.

Vandaag moeten wij eens denken aan die vrienden van Jezus die achter een gesloten deur in Jeruzalem – niet bepaald de veiligste plek voor hen in die dagen! – moesten blijven wachten op de vervulling van die bijzondere belofte. Zij keken er wel naar uit dat die helper zou komen. Maar vooraleer die er zou komen durfden ze toch niet naar buiten gaan, op eigen kracht.

Vandaag weten wij hoe goed God voor die getrouwe leerlingen van Jezus gezorgd heeft. Ook al gingen de vissers nu niet meer alle nachten uit varen, toch konden ze zich zelf goed voorzien van voedsel en mogelijkheden om hun leven in zekere zin dragelijk te maken. Ze mochten hun leermeester geloven dat ze in elk geval niet als wezen zouden achterblijven. Jezus had voor een bijzondere Plaatsvervanger, Trooster en Pleitbezorger gezorgd.

Ook in onze dagen kunnen wij best die Pleitbezorger aanspreken en in ons huis van isolatie binnen laten.

Dezer dagen, nog steeds in lockdown, laten wij eens extra aandacht schenken aan al die gelovigen die in hun leven een periode van opsluiting door moesten maken. De apostelen, de anabaptisten, de baptisten, heel wat Bijbelstudenten in Frankrijk en België, en meermaals en in meerdere landen werd het Volk van God, de Joden veel meer beproefd dan de christenen. Zij hebben het nog het zwaarst gehad. Denk maar eens aan de Tweede Wereld oorlog en de jaren er voor. Van 1936 tot en met 1945 hebben velen een nachtmerrie beleefd, waar velen niet levend zijn uitgekomen. Onze huidige lockdown is niets in vergelijking met wat zij moesten door maken.

Leave a comment

Filed under Bezinningsteksten, Geestelijke aangelegenheden, Geschiedenis, Gezondheid, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Kerk met toekomst

Ongelofelijk hoe bepaalde kerken zijn blijven vasthouden aan kerkdiensten waarbij hun gelovigen mee samen kwamen in het kerkgebouw, in plaats van zich te houden aan de coronamaatregelen en gewoon hun diensten via het net te laten verlopen.

Ook via het net kan men verbondenheid tonen, daar zijn de online diensten van de Broeders in Christus of de wereldwijde geloofsgemeenschap van de Christadelphians een goed voorbeeld van. Al sinds maart 2020 hebben zij al hun diensten, vergaderingen en bijbelklassen on-line laten verlopen.

De verbondenheid met de geloofsgemeenschap kon zelfs nog beter gevoeld worden met een veel hogere opkomst van gelovigen dan in de eigenlijke ‘lijfelijke’ kerkdienst, die trouwens bij vele van de Christadelphian gemeenschappen ook al werd uitgezonden voor die leden die niet aanwezig konden zijn.

Als men de vraag stelt wat de kern van de geloofsgemeenschap is en welke kernwaarden er bij horen, duiden wij op het één zijn in Christus en de verbondenheid met zijn God.
Het getuigen van liefde voor een ander houdt ook in het beschermen van de ander en daartoe werden persoonlijke of lijfelijke contacten vermeden, ook al werden de hulpverleningen niet gestopt, maar steeds met de voorzichtige coronamaatregelingen in acht genomen.

Het besef van het “samen bidden tot God” is mede een belangrijke verbindingsfactor. Hierbij beseffen wij ook dat deze isolatievoorwaarden van beperkte duur zijn, ook al kunnen ze gerust tot september 2021 of nog later duren. In de eerste eeuwen hebben de eerste volgers van Christus heel wat meer isolaties moeten mee maken en diensten in eigen huis, maar dan ongeweten door anderen, moeten meemaken. Nu kunnen onze huisdiensten kenbaar gemaakt worden en dankzij de moderne techniek ook met anderen gedeeld worden.

Laten wij dus elkaar beschermen en enkel in onze kleine bubbel God dienen, wetende dat wij verbonden zijn mét Christus en mét medegelovigen van over de gehele wereld.

In vele Katholieke en protestantse kerken zijn de gelovigen slechts aanzitters en niet echt actieve mede deelnemers van de dienst. Bij de Christadelphians stelt daar geen probleem voor de activiteit van de gelovigen daar er steeds een deelname in de dienst wordt verwacht. We zien echter wel in vele Katholieke kerken dat zij door afwezigheid van betrekking van de gelovigen hierdoor het enthousiasme van die gelovigen om naar de kerk te gaan enorm gedaald is.

Veel geloofsgemeenschappen zijn al jaren bezig om vooral op de winkel te passen en hebben geen gehoor gegeven aan de wensen van diegenen die nog naar de dienst kwamen. Het besef dat het eigenlijk gaat om een relatie of huishouden is bij vele gemeenschappen niet aanwezig. Hierdoor ontbreekt ook de gebondenheid met elkaar of het familiaal gevoel.

De trauma-dominee Alexander Veerman schrijft

Het gaat met name om relaties: we zijn als geloofsgemeenschap het Lichaam van Christus. Het betekent dat relaties op de eerste plaats komen.

en dat is wat een groot deel van geestelijken of kerkleiders de laatste jaren over het hoofd hebben gezien of vergeten.

Hij merkte ook hoe het coronavirus razendsnel om zich heen greep en op 12 maart 2020 hen gespannen bracht  te luisteren naar de persconferentie van premier Rutte en minister Bruins.  Voor zijn kerkgemeenschap was het zoals bij de Christadelphians duidelijk dat men  beter kon stoppen met fysieke samenkomsten en activiteiten.

Met Pinksteren 2020 waren de diensten nog steeds digitaal. In juli kwamen voorzichtige versoepelingen. 30 mensen in de kerk. Activiteiten die schuchter werden opgepakt. 100 mensen in de kerk. Plannen maken voor het nieuwe seizoen. {Een God van levenden}

De schrijver voelde in die periode vanaf mei veel onrust. Hij vroeg zich dan ook af hoe het verder moest met de geloofsgemeenschap?

Hoe konden we elkaar bemoedigen en versterken in onze relatie met God en in onze onderlinge relaties?

De voorzichtige versoepelingen versterkten de onrust: een kerkdienst met 30 of 100 mensen op 1,5 meter, met verplichte looproutes, met een soort onzichtbare dans om maar niet in elkaars ruimte te komen, zonder gemeentezang en zonder ontmoetingsmoment na de dienst – is dat het nu?
Het miste de saamhorigheid van de tijd van voor de corona en het wekte ook niet het verlangen naar de toekomst. Voor alle duidelijkheid: ik heb bijzonder veel waardering en respect voor alle vrijwilligers die telkens activiteiten en samenkomsten mogelijk maakten en maken, en steeds weer adequaat reageren op nieuwe ontwikkelingen. En: de noodzaak van deze maatregelen staan voor mij niet ter discussie. {Een God van levenden}

schreef hij op 26 februari 2021 Voor hem was een jaar lang kerk-zijn met beperkende maatregelen onze eerste uitdaging. Hij gaat verder:

Maar er kwam en komt iets bij. Sinds het het coronavirus zich verspreidde in Nederland, is onze gemeente getroffen door een hevige golf van verlies. In het afgelopen kerkelijk jaar (van november 2019 – 22 november 2020) overleden er 19 gemeenteleden. Dat was voor onze gemeente een ingrijpend aantal. We vonden het ook moeilijk dat afscheid nemen van de overledenen en het troosten van nabestaanden door de coronamaatregelen vaak zo ingewikkeld was. In het nieuwe kerkelijk jaar nam de dood, het mis en het gedenken een steeds nadrukkelijker plaats in. Sinds 1 december zijn er 14 gemeenteleden overleden. Het slaat een gat in onze geloofsgemeenschap. {Een God van levenden}

en stelde de vraag:

Hoe kunnen we voorkomen dat de dood ook de grond onder onze voeten wegslaat?. {Een God van levenden}

Juist in deze tijd van rouw en schrik worden we opnieuw bepaalt bij de hoop die ons draagt en op ons toekomt. Halik (Niet zonder hoop) spreekt over hoop als de deur die naar de toekomst opengaat. Juist een crisis die je terugwerpt op je laatste houvast, doet de hoop ontvlammen. Dwars door ‘de donkere nacht van de ziel’ biedt de hoop nieuw perspectief. De christelijke hoop is verbonden met het lijden, sterven en de opstanding van Jezus Christus. God is een God van de levenden – niet de het duister, de chaos of de dood heeft het laatste woord, maar het eerste en is laatste woord is het scheppende woord van de Levende God. {Een God van levenden}

Deze dagen denken wij in het bijzonder aan die dagen dat Jezus zijn einde zag naderen en hoe hij zijn apostelen voorbereidde op het ‘hun eigen zijn’. Over enkele dagen, na dat laatste avondmaal, moesten zij hun eigen plan trekken en er toe komen om uit isolatie te stappen, want zij zouden de wijde wereld moeten intrekken om het Goede Nieuws van het evangelie te gaan verkondigen.

Kerken moeten zich bewust zijn van de kracht van de Heilige Geest. Deze kwam over de apostelen en kan heden nog steeds ons helpen om het Lichaam van Christus verder op te bouwen.

*

Ter herinnering

  • coronacrisis grijpt diep in in het kerkelijk leven.
  • meeste kerken snel digitaal gegaan => aanblik van lege kerkzalen + moeite om onderlinge verbondenheid vast te houden + stilvallen van kerkelijke activiteiten => moedeloosheid + apathie
  • kerken ondervinden invloed van individualisme + lossere onderlinge verbanden.
  • coronacrisis =>  andere crisis (secularisatie)= versnelt + verdiept.
  • crisis = tijd van verlies en zorg +  biedt ook kansen > geloofsgemeenschap uitgenodigd + uitgedaagd om na te denken over onze kernboodschap
  • meer inzetten op verschillende soorten vieringen binnen een geloofsgemeenschap.
  • toeschouwers liturgie eigen maken => zo deelnemer worden
  • vraag naar verbinding van belang

+

Voorgaand

Voor erediensten met Kerstmis

Een stille week

Tijden van gevangenschap, verbanning en verlossing

++

Lees ook

  1. Zij die de coronamaatregelen van de overheid een inbreuk op hun persoonlijke vrijheden vinden
  2. Nederlandse kerken willen te veel risico nemen
  3. Hans Maat roept onwijs mensen op om samen te komen
  4. Brave huisvaders
  5. Kerkdienst in openlucht tijdens vakantie
  6. Wanneer u een ware volger van Jezus wil zijn #1 Geestelijke ondersteuning
  7. Voorbeelden voor een te volgen weg
  8. Voorbeeld van hem die zijn leven gaf voor velen
  9. Normaal gesproken Openbare Samenkomsten
  10. Gods vergeten Woord 19 Het Lichaam van Christus 3 Gezamenlijke dienst
  11. Stille of Goede week
  12. Stilstaan of uitvliegen
  13. Kerk van eenzelfde lichaam levendig houden of laten groeien
  14. Zet het gehele pantser op van God

+++

Gerelateerd

  1. Kerkdienst met poes
  2. Een kerkdienst zonder kerkgangers?
  3. Top 2000 kerkdienst gaat online door
  4. Van Goede Vrijdag naar Stille Zaterdag in tijden van pandemie
  5. Vaccinatiepaspoort en gele ster
  6. God, zingeving en verbondenheid
  7. Thema – krant 2, periode 1 – Thuisisolatie

Alexander Veerman

Toen de eerste coronagolf net over zijn hoogtepunt heen was, publiceerden Remmelt Meijer en Peter Wierenga hun boek Herkerken. De toekomst van geloofsgemeenschappen. De coronacrisis grijpt diep in in het kerkelijk leven. De meeste kerken zijn snel digitaal gegaan. Maar de aanblik van lege kerkzalen, de moeite om de onderlinge verbondenheid vast te houden en het stilvallen van kerkelijke activiteiten werken moedeloosheid en apathie in de hand. Volgens de auteurs laat de coronacrisis in de kerken zien wat al veel langere tijd al dan niet sluimerend aanwezig is. Al veel langer ondervinden kerken de invloed van individualisme en lossere onderlinge verbanden. door de coronacrisis wordt die andere crisis (secularisatie) versnelt en verdiept.

De crisis is niet alleen een tijd van verlies en zorg, maar biedt ook kansen. Ik betrek het maar op onze eigen geloofsgemeenschap: we worden uitgenodigd en uitgedaagd om na te denken over onze kernboodschap na te denken…

View original post 849 more words

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Een stille week

In verscheidene christelijke kerken wordt er deze week een stille week gehouden. Ze noemen deze week ondermeer Stille Week, Heilige Week, Grote Week of Lijdensweek. Voor hen zijn het dagen tot en met het Hoogfeest van Pasen waarin alle gebeurtenissen worden herdacht die de kern van het christelijk geloof zouden moeten uitmaken, met name het lijden, sterven en verrijzen van Jezus Christus.

De Broeders in Christus met vele andere ernstige Bijbelstudenten of Bijbelonderzoekers, hadden dit weekend het belangrijkste weekend van het jaar, waarin de uittocht van de slavernij in Egypte en de uittocht van de menselijke slavernij aan zonde en dood werd herdacht.

Het was een heel stil weekend, met een ongebruikelijk herdenken in zeer kleine kring. Normaal gesproken wordt 14 Nisan in een grote kring herdacht, met broeders en zusters uit alle uithoeken van het land die elkaar opzoeken om Jezus laatste avondmaal te gedenken. Voor onze gemeenschap is die avond een bezinningsavond om na te denken over wat Jezus Christus voor ons gedaan heeft en over wat hij heeft kunnen verwezenlijken door zich als een offerlam aan zijn hemelse Vader aan te bieden.

Het was een weekend om stil te worden of stil te zijn. Want wat is er niet vreselijker dan een geliefde te verliezen. De apostelen wisten het nog niet maar enkele uren later zouden zij hun meester verliezen. Wij worden er stil van als wij bedenken hoe mensen blind waren en niet inzagen dat daar in Jeruzalem de veel aangekondigde figuur te vinden was die God heeft voorzien voor de mensheid.

Zij die Jezus als God aannemen hebben eigenlijk geen reden om stil te zijn, noch eigenlijk om hoop te hebben, die wij wel kunnen koesteren. God kan namelijk niet sterven. Dus als Jezus God is, had hij helemaal niets te vrezen. Toch weten wij dat die man daar in Jeruzalem enorme angsten doorstond. Het was zelfs zo erg dat hij bij wijze van spreken “bloed zweette”. Zij die Jezus als hun god aanschouwen zouden uit meerdere verzen in de Schrift moeten kunnen verstaan dat Jezus helemaal God niet is, maar wel de gezonden eniggeboren welbeminde zoon van God is, die onderworpen is aan God. Zulke gelovigen in een ‘god de zoon’ weigeren de Woorden van God in acht te nemen waar deze zelf bevestigt dat Jezus Zijn zoon is.

“16 Zodra Jezus gedoopt was en uit het water omhoogkwam, opende de hemel zich voor hem en zag hij hoe de Geest van God als een duif op hem neerdaalde. 17 En uit de hemel klonk een stem:

‘Dit is mijn geliefde Zoon, in hem vind ik vreugde.’” (Mt 3:16-17 NBV)

Ook bij andere gelegenheden gaf God aan dat die man van vlees en bloed Zijn geliefde zoon is. Dat zij dat niet willen inzien is ook een van de redenen die ons stil maken. Want Jezus heeft zo veel voor de mensheid gedaan dat zijn persoonlijkheid niet erkennen geweld aan doet aan de Bijbelse hoop die eigenlijk door de mens in hem kan gesteld worden. De Eeuwige God (betekenend dat Hij geen geboorte of dood heeft, maar altijd heeft bestaan en zal bestaan), die door geen enkel mens kan gezien worden gaf Zijn geliefde zoon, die wel door zeer velen gezien werd, het recht van spreken en handelen. Soevereiniteit behoort God toe, maar Hij heeft Jezus de autoriteit gegeven om in Zijn Naam te handelen en spreken.

“Jezus kwam op hen toe en zei: ‘Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde.” (Mt 28:18 NBV)

Die Macht die Jezus had verkregen, kwam van een hogere persoonlijkheid dan Jezus, wat Jezus ook altijd kenbaar maakte en er ook bewust van was dat hij niets zonder Die God, die hoger is dan hij, kon doen.

“Jullie hebben toch gehoord dat ik zei dat ik wegga en bij jullie terug zal komen? Als je me liefhad zou je blij zijn dat ik naar mijn Vader ga, want de Vader is meer dan ik.” (Joh 14:28 NBV)

“Jezus reageerde hierop met de volgende woorden: ‘Waarachtig, ik verzeker u: de Zoon kan niets uit zichzelf doen, hij kan alleen doen wat hij de Vader ziet doen; en wat de Vader doet, dat doet de Zoon op dezelfde manier.” (Joh 5:19 NBV)

Al deze woorden slaan de Drie-eenheidsaanbiders in de wind. Ook negeren zij dat later Jezus, die zit aan de rechterhand van zijn Vader, ook alles zal overdragen aan Die Enige Ware God. Verder negeren zij dat Jezus een hogepriester is van God en voor ons optreed als bemiddelaar tussen God en ons.

“Want er is maar één God, en maar één bemiddelaar tussen God en mensen, de mens Christus Jezus,” (1Ti 2:5 NBV)

En het is die dood van die mens, de mensenzoon uit het geslacht van koning David die wij vorig weekend herdachten en andere (zogenaamde) christenen deze week herdenken.

Ook al brengt zijn dood droefheid over ons en stilte, zijn wij langs een andere kant ook verheugd en stil van bewondering. Het verheugd zijn komt doordat het vertrouwen van Jezus in zijn God niet geschaad is geworden en dat God zijn offer aanvaard heeft als een losprijs voor velen. Zijn dood geeft ons in zekere zin vrede, omdat door God Zijn aanvaarding van dat loskoopoffer, wij gered kunnen worden.

“Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.” (Joh 14:27 NBV)

Met die daad van Jezus hoeven wij ons nu niet meer ongerust te maken en hebben met zijn opstanding uit de dood, drie dagen na zijn dood, een prachtige hoop mee gekregen. Zij die Jezus als hun god nemen en denken dat hij God is, zijn er aan voor de moeite, want dan hebben zij nog geen enkel bewijs dat een mens uit de dood zou kunnen opstaan. Ook maakt het God tot een grove leugenaar en bedrieger indien Jezus God is, want als onsterfelijk heeft hij daar dan een klucht of tragedie gebracht welk misschien een boeiend schouwspel kon zijn, maar niets tot de mensheid bracht. Alsook heeft Jezus meerdere malen gezegd dat hij bepaalde zaken niet wist omdat het enkel God gegeven is om die dingen te weten. Maar als Jezus God is wist hij die natuurlijk wel en verzweeg hij die belangrijke zaken, wat niet getuigt van medelievendheid.

Wij hebben echter het geluk als wij in Jezus Christus als zoon van God geloven, want dan kunnen wij in zijn opstanding uit de doden geloven in de mogelijkheid van een mens om blijvend uit de dood op te staan. Wij zijn namelijk door ons geloof gerechtvaardigd. Door aan te nemen wie en wat Jezus gedaan heeft voor ons kunnen wij in een herstelde relatie met Jehovah God leven. Dankzij Jezus offerdaad kunnen wij nu leven in ‘vrede’ met God. Jezus is het, die door zijn bemiddeling en door ons geloof de toegang heeft ontsloten tot die genade. Hiredoor kunnen wij juichen op grond van werkelijk tastbare hoop (gegrond op realiteit) waarin wij staan.

“1  Wij zijn dus als rechtvaardigen aangenomen op grond van ons geloof en leven in vrede met God, door onze Heer Jezus Christus. 2 Dankzij hem hebben we door het geloof toegang gekregen tot Gods genade, die ons fundament is, en in de hoop te mogen delen in zijn luister prijzen we ons gelukkig.” (Ro 5:1-2 NBV)

In de Tuin van Eden sprak God al over die te komen oplossing voor of tegen de banvloek van de zonde en dood. Dat zaad dat zou komen uit de vrouw vanuit het geslacht David is die man die wij deze dagen in herinnering nemen en ons bij wijze tot stilte brengt. De vrede die voor de zondeval in de Koninklijke Tuin van God heerste kan nu dankzij het Zoenoffer van Christus terug in ere hersteld worden. In stilte maar ook met veel vreugde kunnen wij naar die toekomende Vrede van Christus kijken.

Deze dagen zijn wij bedroefd niet enkel omdat Jezus zo moest lijden voor zijn dood, maar meer nog voor al diegenen die zich christen noemen maar Jezus offerdaad niet de volle erkenning willen geven. Zij zijn als het ware in de val van de Antichrist gevallen en helpen deze tegenstander van God met het tegen in gaan van hen die de ware Jezus verkondigen.

God is Geest en heeft als geestelijk Wezen geen lichaam, vlees of bloed, maar Jezus als mens zijnde is niet gekomen om door andermans bloed te vergieten mensen te bevrijden en zijn koninkrijk in te luiden. Jezus heeft werkelijk zijn eigen bloed vergoten voor velen. Door zich aan te bieden als hogepriester voor God en zichzelf als loskoopoffer aan te bieden heeft hij voor ons verlossing kunnen verwerven.

“11 Christus daarentegen is aangetreden als hogepriester van al het goede dat ons is toebedacht: hij is door een indrukwekkender en volmaakter tent-die niet door mensenhanden gemaakt is en niet behoort tot onze schepping 12 voor eens en altijd het hemelse heiligdom binnengegaan, en dan niet met bloed van bokken en jonge stieren maar met zijn eigen bloed. Zo heeft hij een eeuwige verlossing verworven. 13 Want als het lichaam van wie onrein is al wordt gereinigd en geheiligd wanneer het besprenkeld wordt met het bloed van bokken en stieren of bestrooid met de as van een jonge koe, 14 hoeveel te meer zal dan niet het bloed van Christus, die dankzij de eeuwige Geest zichzelf heeft kunnen opdragen als offer zonder smet, ons geweten reinigen van daden die tot de dood leiden, en het heiligen voor de dienst aan de levende God?” (Heb 9:11-14 NBV)

Jezus, die zijn wil opzij schoof om altijd de Wil van God te doen heeft niet de anderen – mensen en dieren – zijn zonden laten dragen maar hij heeft gewillig de zonden van de anderen op zich genomen door zich als een misdadiger aan de paal te laten nagelen:

“Hij heeft in zijn lichaam onze zonden het kruishout op gedragen, opdat wij, dood voor de zonde, rechtvaardig zouden leven. Door zijn striemen bent u genezen.” (1Pe 2:24 NBV)

Voor hen die Jezus als hun god nemen en zeggen dat hij als god de zoon ook God is, valt het dikwijls moeilijk om God te zoeken en te vinden, doordat zij zo verblind worden door de valse leerstelling van de Heilige Drievuldigheid. Indien zij Jezus zouden aanvaarden zouden zij beseffen hoe alles uit de Bijbel netjes als een prachitge puzzle in elkaar past. Dan zouden zij ook stilte en vrede in hun hart kunnen krijgen en zoals al diegenen die in Jezus Bloed als bezegeling van het Nieuwe Verbond met God geloven, kunnen leven met een prachtig vooruitzicht van een hersteld Paradijs, waar allen die geloof oefenen in Jezus en zijn en Gods geboden opvolgen, zullen kunnen genieten van een euwidurende vrede.

+

Voorgaande

2017 Nisan 10, uitkijkend naar 14 Nisan

Jezus’ dood ons al of niet in vlam zettend

Antwoord op Vragen van lezers: Was Jezus schijndood

Waarom moest Jezus lijden en sterven om de mensheid los te kopen?

Niemand heeft grotere liefde dan hij die zijn leven geeft voor zijn vrienden

Hedendaagse protestanten tegenover Katholieken of de Antichrist

++

Vindt ook om te lezen

  1. Rond God de Allerhoogste
  2. Geloof in slechts één God
  3. De Enige Ware God
  4. God is één
  5. Onzichtbare Geest om te vereren
  6. Onvergankelijke Onzichtbare Enige God
  7. Onzichtbare God
  8. Onzichtbare God boven alle goden
  9. Onzichtbare Wezen God
  10. Onzichtbare onvergankelijke God
  11. Onzichtbare Schepper
  12. Ongeloof in Jeshua
  13. Ongeloof in Jeshua – blindheid
  14. Zoon van God
  15. Christus Jezus – de zoon van God
  16. Jezus zoon van God
  17. Is God Drie-eenheid – De zoon van God of god de zoon
  18. Zoon van God – Vleesgeworden woord
  19. Zoon van God – de weg naar God
  20. Zoenoffer
  21. Lijden bedekt door Zoenoffer
  22. Hij die zit aan de rechterhand van zijn Vader
  23. Christus in Profetie #7 De psalmen (1B) Psalm 110 – Priester aan de Rechterhand van God
  24. Offers van mensen onvolkomen tegenover het volmaakte slachtoffer door God te leveren 4 Verzet tegen God en Overeenkomstige prijs
  25. Overdenking: De ware Christus: een mens als wij en toch volmaakt
  26. Kracht en koninkrijk van onze God en de autoriteit van Zijn Christus
  27. Jezus laatste avondmaal
  28. Samen eten, drinken en Jezus gedenken
  29. Lam van God #3 Tegenover onschuldig dier een onschuldig man #2
  30. Verlossing #4 Het Paaslam
  31. Verlossing #7 Christus levend in de gelovige
  32. Jezus vertrouwend op zijn God
  33. Voorbeeld van hem die zijn leven gaf voor velen
  34. Opstanding
  35. Redding, vertrouwen en actie in Jezus #5 Verblijven in Christus
  36. Verhoord vanwege zijn ontzag voor God
  37. Zij die Jezus vrienden kan noemen
  38. Niemand heeft grotere liefde dan hij die zijn leven geeft voor zijn vrienden
  39. Na meer dan een jaar van isolaties en vele doden
  40. Vanavond 27 maart 2021 een avond om te herinneren
  41. Een herinneringsmaaltijd in kleine kring
  42. 2021 Gedachtenisviering van de dood van Christus
  43. 27-28 maart 2021 een herinneringsweekend als geen ander
  44. Niet zo onbelangrijk
  45. Verscheidene Verbondakkoorden 7 Het nieuwe verbondsslachtoffer en bemiddelaar
  46. Voorbeelden voor een te volgen weg
  47. Aan een betere opstanding deelhebben
  48. Christadelfiaanse geloofspunten #6 Redding uit vrouw van het nageslacht van koning David

+++

Verder aanverwant

  1. Een mooie dag
  2. Op weg naar Pasen
  3. Een Palmzondagmeditatie in tijden van corona
  4. Zondags woord en beeld – 5
  5. De laatste 24 uur van Jezus’ leven – Het laatste avondmaal
  6. De Vrede van God
  7. Achtergrond van De Kruisweg
  8. Moresnet opnieuw
  9. ‘Jezus ter dood veroordeeld’ besproken zondag 24 maart
  10. Rianne schrijft over de Stille week terwijl ze kijkt naar een veertigdagentijd die nog nooit zoveel ruimte had voor bezinning, zonder stage en fysieke schooldagen, zonder bezoek en feestjes, en toch blijft de stilte voor haar moeilijk te vinden. Toch blijkt God zoeken zelfs als men alle tijd van de wereld heeft best lastig.
  11. Dood en verrijzenis, lijden en opstaan

2 Comments

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden

Waarom moest Jezus lijden en sterven om de mensheid los te kopen?

Waarom moest Jezus lijden en sterven om de mensheid los te kopen? Kon God het doodvonnis niet gewoon intrekken?

Toen Jehovah de wereld creëerde plaatse Hij de mens op aarde in de hoop dat deze de wereld ging bevolken. De eerste mens Adam was volmaakt, of zonder zonde, toen hij gemaakt werd.

Hoewel Adam gemaakt was om eeuwig te leven, werd hij toen hij verkoos om tegen Gods Wil in te gaan, vanwege zijn zonde veroordeeld tot de dood. Door Adam

‘is de zonde de wereld binnengekomen en door de zonde de dood, en aldus heeft de dood zich tot alle mensen uitgebreid omdat zij allen gezondigd hadden’ (Romeinen 5:12).

Dezer dagen herdenken wij dat Jezus zich aan zijn hemelse Vader gaf als een loskoopoffer om ons te bevrijden van die vloek van de dood voor zonde. Het is door Jezus’ dood dat we van zonde bevrijd worden en dat iedereen die in hem gelooft niet meer tot de dood veroordeeld zal worden. De Bijbel vat het als volgt samen:

‘Opdat, zoals de zonde als koning heeft geregeerd met de dood, zo ook de onverdiende goedheid als koning zou regeren door middel van rechtvaardigheid met eeuwig leven in het vooruitzicht door bemiddeling van Jezus Christus, onze Heer’ (Romeinen 5:21).

Natuurlijk hebben we nu nog geen eeuwig leven. Maar God belooft dat hij rechtvaardige mensen in de toekomst eeuwig leven zal geven en dat hij de doden tot leven zal wekken, zodat ook zij voordeel kunnen hebben van Jezus’ offer (Psalm 37:29)

22  Want zoals in Adam iedereen sterft,v zo zal ook in de Christus iedereen levend gemaakt worden.w (1 Korinthiërs 15:22).

De mens had met zijn daad van ongehoorzaamheid ook aan God de indruk gegeven dat zij dachten het beter of even goed te kunnen doen zonder Hem. Hun verzet zou aan andere mensen de indruk kunnen geven dat als zij zich niet aan Gods geboden konden houden anderen dat eveneens niet zouden kunnen doen. Nochtans is God er van overtuigd dat er wel mensen naar de Wil van God kunnen leven en Zijn voorschriften kunnen nakomen, zonder Hem als een dwingeland te aaanschouwen.

Door de tegenstanders van God, Satan, werd beweerd dat mensen God alleen zouden gehoorzamen als ze er iets voor terugkregen. En dat ze hem zeker in de steek zouden laten als hun leven op het spel stond! (Job 2:4) Maar Jezus, die ook een volmaakt mens was, gehoorzaamde God en bleef hem trouw, zelfs toen hij een vernederende en pijnlijke dood onderging (Hebreeën 7:26). Hij bleef onbesmet en gin onschuldig de dood in.

Dat beantwoordde het vraagstuk voorgoed:

wat voor beproeving een mens ook meemaakt, hij kan trouw blijven aan God.

Waarom moest Jezus lijden en sterven om de mensheid los te kopen? Kon God het doodvonnis niet gewoon intrekken?

Volgens Gods wet

‘is het loon dat de zonde betaalt de dood’ (Romeinen 6:23).

God had deze wet niet verborgen gehouden voor Adam; hij had Adam duidelijk verteld dat hij zou moeten sterven als hij ongehoorzaam zou zijn (Genesis 3:3). Toen Adam zondigde hield God, ‘die niet liegen kan’, zich aan zijn woord (Titus 1:2). Adam gaf aan zijn nakomelingen niet alleen zonde door, maar ook het loon van de zonde — de dood.

Hoewel zondige mensen de dood verdienen, betoonde God hun ‘de rijkdom van zijn onverdiende goedheid’ (Efeziërs 1:7). Zijn voorziening om de mensheid los te kopen — Jezus als volmaakt offer naar de aarde sturen — was zowel rechtvaardig als enorm barmhartig.

1 Comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Vragen van lezers