Category Archives: Geestelijke aangelegenheden

Een Bijbels antwoord op uw vraag naar aanleiding van ons geloof dat Jezus niet God was van in het begin

Regelmatig bereiken ons vragen en reacties naar aanleiding van ons geloof dat Jezus niet God was van den beginne, maar de Zoon van God, 2000 jaar geleden verwekt uit de heilige Geest in Maria. Deze keer daarom wat stof tot nadenken over deze kwestie die het Christendom al meer dan 1600 jaar verdeeld doet zijn.

De woorden in Jesaja 9 worden vaak aangevoerd als ‘bewijs’ dat het beloofde kind God Zelf is:

“en men noemt hem: Wonderbare Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst” (Jes. 9:5, NBG’51).

Maar de woorden even daarvoor:

“Een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven”

kunnen toch moeilijk betrekking hebben op Jehovah, de Allerhoogste God.
Want zoals een zoon moet worden onderscheiden van een vader, moet dit Kind worden onderscheiden van God de Vader. Het zou toch onredelijk zijn van u te vragen dat u gelooft dat Jehovah (of Jahweh), de HERE, de machtige Schepper en God van Israël, de belofte deed dat Hij als Zoon (van Zichzelf?) zou verschijnen?

Neen, er wordt de zoon uit de dynastie van David bedoeld, die door geloof en gehoorzaamheid recht heeft op de troon
(Jes. 9:6; Ezech. 21:27; Luc. 1:32). Deze zoon wordt elders in Jesaja de knecht of dienaar van Jehovah genoemd (Jes. 53:11). God en zijn knecht worden duidelijk onderscheiden. Dat onderscheid maakt Jezus zelf ook (Joh. 17:3). Jesaja noemt hem

‘Wonderbare raadsman, Goddelijke held, Eeuwige vader, Vredevorst (Jes. 9:5 NBV).

Jezus vertegenwoordigt zijn God en mag in die zin ‘God’ of ‘Goddelijke Held’ worden genoemd. Uiteraard niet in absolute zin, anders zou Jesaja in meerdere Goden hebben geloofd – wat volledig indruist tegen zijn boodschap (zie ook Jes. 45:5). De dienstknecht van God is gehoorzaam geweest tot de dood aan het kruishout, en dat bewijst dat hij niet God was maar mens
(zie ook de prediking van Petrus en Paulus, Hand. 2:22,23,32; 17:31).

Jezus zal als een ‘vader’ zijn voor zijn volk. Hij heeft volmacht gekregen om zijn volk te leiden. Zoals God de Herder is van zijn volk, heeft Jezus macht ontvangen om herder te zijn van allen die in Hem geloven. Het kwam vaker voor dat een koning ‘vader’ was voor Gods volk (Jes. 22:21). Een zoon eert zijn vader, een dienaar zijn heer (Mal. 1:6). Uiteindelijk is er maar één God, één Vader (Jehovah).

“Hebben wij niet allemaal dezelfde vader, heeft niet een en dezelfde God ons geschapen?” (Mal. 2:10).

Jezus is Gods zoon en zo schilderen alle nieuwtestamentische schrijvers hem! Het hoeft dan ook niet te verbazen dat Jezus
zich nooit ‘God’ heeft genoemd!

+

Aanvullende lectuur

  1. Overdenking voor vandaag: Al of niet luisterend naar de mensenzoon Jezus en de Waarheid opzoekend
  2. God versus goden
  3. Rond God de Allerhoogste
  4. Eigenheden aan God toegeschreven
  5. God is Één
  6. God de Vader (1)
  7. God de Vader (2)
  8. God Helper en Bevrijder
  9. God heeft nooit Zijn Naam veranderd en zal deze ook niet veranderen
  10. Geloven in God
  11. Geloof in slechts één God
  12. God boven alle goden
  13. Jehovah wiens Naam Heilig is
  14. Erkenning van Jehovah’s soevereiniteit
  15. Afstraling van Gods heerlijkheid
  16. De verkeerde held
  17. Lang Aangekondigde
  18. Gezondene van God
  19. Rond Jezus
  20. Hij die komt – de Mensenzoon
  21. Voorbestaan Jezus
  22. Het begin van Jezus #1 Menselijke aspecten
  23. Het begin van Jezus #7 Een Nieuwe Adam, zoon van Abraham
  24. Het begin van Jezus #8 Beloofde Gezalfde zoon van God
  25. Het begin van Jezus #11 Goddelijk verwezenlijkt en niet geïncarneerd
  26. Het begin van Jezus #13 Een te komen mens
  27. Jezus Christus in het vlees gekomen
  28. Betreffende Christus # 1 Een god of de God, een mensenzoon en zoon van God
  29. Jezus is Niet God
  30. Jezus Christus De Zoon van Adam, de Zoon van God
  31. Zoon van God
  32. Jezus van Nazareth #3 De Zoon van God
  33. Jezus zoon van God
  34. Christus Jezus – de zoon van God
  35. Christus Jezus: de zoon van God
  36. Eigenheden aan Jezus toegeschreven
  37. Betreffende Christus # 1 Een god of de God, een mensenzoon en zoon van God
  38. Betreffende Christus # 2 Goddelijke bron, verband en goddelijk mens
  39. De Ekklesia #4 De troon van David en De gezalfde des Heren
  40. Verkondiger Jezus ook de redder
  41. De Verlosser of Terugkoper
  42. De Verlosser 1 Senior en junior
  43. Jezus moest sterven
  44. Een losgeld voor iedereen 2 Een verheven persoon van vlees en bloed
  45. Zoenoffer
  46. Lam van God -Voorspeld
  47. Onschuldig Lam
  48. Lam van God – offer gebracht ter verzoening
  49. Opstanding van Jezus Christus
  50. Terugkeer van Jezus
  51. Een koning die zijn onderdanen wetten oplegt waarvan hij weet dat zij zich er nooit aan kunnen houden
  52. De god zoon, koning en zijn onderdanen
  53. Hij die zit aan de rechterhand van Zijn Vader
  54. Christus Koning
  55. Geloof in Jezus Christus
  56. Heilige Drievuldigheid of Drie-eenheid
  57. Overdenking: De ware Christus: een mens als wij en toch volmaakt
  58. Overdenking: Gemeenschap met de Vader en met Zijn Zoon Jezus Christus
  59. Geloof voor God aanvaardbaar
  60. Geloof volgens eerste eeuw patronen
  61. Geloofspunten van de Christadelphians
  62. Een Credo of geloofsartikelen van de Broeders in Christus
  63. Christadelfiaanse geloofspunten #2 Jezus de zoon van God
  64. Christadelfiaanse geloofspunten #6 Redding uit vrouw van het nageslacht van koning David
  65. Christadelfiaanse geloofspunten #7 Jezus de Emmanuel of God met ons
  66. Christadelfiaanse geloofspunten #8 Boodschap van Jezus wiens vergoten bloed vergeving van onze overtredingen brengt
  67. Christadelfiaanse geloofspunten #13 Koninkrijk van God na vernietiging van wereldse machten gegeven aan Zijn uitverkoren zoon
  68. Voor de Wil van Hem die groter is dan Jezus
  69. Hellenistische invloeden

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Vragen van lezers

Een leven terug onder taliban

New York, Washington D.C., nabij Shanksville (alle in de Verenigde Staten) op 11 september 2001 getroffen door de terreurorganisatie Al Qaeda onder leiding van de Saoedi-Arabische multimiljonair Osama bin Laden.

Een niet te vergeten dag

Over enkele weken herdenken wij weer 11 september, toen wij eerst dachten dat er ongeluk was gebeurd. Maar toen wij op rechtstreekse beelden op televisie een tweede vliegtuig in de World Trade Centre zagen vliegen, wisten wij snel dat dit niet om zo maar een ongeluk ging. Dit was duidelijk met opzet gebeurd. Ook de leidinggevenden in Amerika wisten al snel dat het hier om een terreurdaad en zelfs om een oorlogsdaad ging.  Na deze terroristische aanslagen die worden beschouwd als de grootste uit de geschiedenis en waarbij bijna drieduizend mensen, afkomstig uit 87 landen, rechtstreeks omkwamen ging Amerika ten oorlog tegen Al Qaeda.

Uitschakelen van Moslimfundamentalisten

Deze terreurdaden op het einde van vorige eeuw zou de geallieerden in Afghanistan brengen om daar voor twee decennia hun best te doen om de Islamitische fundamentalisten uit te bannen. Maar zo makkelijk leek het niet te gaan om Moslim fundamentalisten uit te schakelen.
In een fatwa of juridisch advies in de islam, uit 1998 werd er door Al Qaeda elke moslim opgeroepen om Amerikanen en hun bondgenoten te doden, volgens die fatwa is dat de wil van Allah en een individuele plicht van elke moslim. Dat veroorzaakte een golfstroom van meerdere terroristische daden in meerdere kapitalistische maar ook in ontwikkelingslanden.
Moslimfanaten creëerden verscheidene Jihad groepen die als paddestoelen uit de grond rezen  in het Oosten zo wel als in het Zuiden. De VS vroegen aan Afghanistan (waar hij zich sinds 1996 ophield) om zijn uitlevering maar daar werd niet op in gegaan. Honderden Taliban-schriftgeleerden kwamen toen bijeen om te beraadslagen. Zij verzochten Bin Laden Afghanistan te verlaten en wensten te onderhandelen met de VS. De VS gingen daar niet op in. Wel slaagde men er in op 2 mei 2011  de Saoedi-Arabische terrorist en oprichter van de islamistische terreurorganisatie Al Qaida of Al Qaeda, Osama bin Laden, dood te schieten tijdens een operatie met Navy SEALs in het zwaarbeveiligde huis in de Pakistaanse stad Abbottabad, waar hij op dat moment verbleef. De dood van hun leider bracht de beweging echter niet tot stilstand. Het stichten van een verenigd volk naar het model van het voormalige kalifaat werd nog steeds als het heilige doel gesteld. Op meerdere plaatsen werden dan ook Moslim getrouwen getraind om her en der de ‘ongelovige staten’ te ondermijnen.

Een oorlog tegen terrorisme

Uit een Pew Research-enquête uit 2012 (voordat Da’ish/Daesh of ISIS terrein won) bleek dat de grote meerderheid van de Iraakse bevolking (74%) werkloosheid als een “zeer groot probleem” voor het land beschouwde. Daarentegen beschouwde minder dan de helft van de bevolking conflicten tussen religieuze groepen als een zeer groot probleem. Maar de druk van de extreem religieuze moslims werd overmate groot in de gebieden van Irak, Syrië, Iran en Afghanistan.

Als onderdeel van de War on Terror, brachten de Verenigde Staten van Amerika allerlei geruchten in de wereld die het zou vergoelijken om landen zoals Irak en Iran aan te vallen. Volgens de opgezette coalitie moest men het regime van Saddam Hoessein ten val brengen omdat deze de Iraakse bevolking zou onderdrukken, het internationale terrorisme zou ondersteunen en massavernietigingswapens zou hebben ontwikkeld, bezitten en hebben ingezet. Weldenkende geesten konden eerder vermoeden dat de olie een eerdere reden zal geweest zijn.

De Amerikanen waren in 2001 Afghanistan binnen gevallen met als doel Bin Laden te overmeesteren en zo een einde te maken aan zijn terroristische beweging. Zij dachten ook een democratisch land te kunnen opbouwen als zij de talibanregering konden afzetten om na een overgangsregering onder Hamid Karzai hem in 2004 als president te bevestigen in de eerste vrije verkiezingen van het land. In 2004 werd ook een nieuwe grondwet opgesteld waarbij men dacht een weg naar meer vrijheid te kunnen verkrijgen.

Blijvende strijd

Aanhangers van het voormalige talibanregime gaven hun land niet zo maar af en bleven de NAVO troepen bevechten. De wereld moest zien hoe zij bleven strijden met aanslagen en terreurdaden tegen de aanwezigheid van ‘ongelovigen’ in Afghanistan, en ook tegen de Afghaanse regering, die zij als een marionet beschouwden. Ze opereerden vanuit het Pakistaanse grensgebied.

In die twintig jaar die er nu over heen gegaan zijn, sneuvelden ruim 3500 van de Amerikaanse militairen; er vielen 51.000 burgerdoden en 120.000 doden onder de strijdende partijen, evenals medewerkers van het Rode Kruis.

Hun bloed schreeuwt uit de aarde,

schrijft Wim Houtman in het commentaar voor het Nederlands Dagblad.

Vraag hierbij is

hoe lang moeten buitenlandse strijdkrachten Afghanistan helpen om het land onder controle te krijgen.

Want men kan niet zeggen dat er tijdens die twintig jaar enige zekere controle is geweest. Het is heel de tijd een wankel iets geweest waarbij de gehele bevolking slachtoffer van geweest is. Er is geen enkel moment geweest waarbij de bevolking zich echt vrij kon voelen en kleren konden dragen die zij wilden aan doen, lessen volgen voor wat zij wensten te studeren, boeken lezen die zij graag wilden lezen. Overal en altijd bleef er een wakend oog dat na ging of Islamitische regels niet werden overtreden.

Van godsdienstvrijheid kon men ook niet echt spreken. Meerdeeren die zich niet als een moslim gedroegen of niet overtuigend genoeg uitten, werden voor de keus gesteld om het Islamitische geloof aan te nemen of een kopje kleiner gemaakt te worden (letterlijk). Heel wat mensen vonden zich meer dan eens genoodzaakt om de vlucht te nemen van waar zij verbleven. Overal kon men mensen zien sterven door het nutteloze geweld, waar precies geen einde aan kwam.

Chaos op een vluchtheuvel naar de vrijheid

Datgene wat als de sleutel tot de stabiliteit van de Afghaanse hoofdstad werd aanzien is de laatste dagen tot een hel van chaos omgetoverd.  De vele strijdkrachten die zogenaamd de Westerse waarden verdedigden blijken nu niet zo ‘broederlijk’ te zijn, maar enkel nog ogen te hebben om hun eigen hachje te redden. Het lijkt niet zo dat zij voorzieningen hebben getroffen om hun vroegere helpers nu mee te helpen evacueren.

De woordvoerder van de Taliban wees de militaire aanwezigheid van wie dan ook af en gaf te kennen dat hij die ook zo vlug mogelijk uit het land wenste. Hij zei:

Al degenen die in ons land willen blijven, zullen we zeker als indringers beschouwen.

De wanhoop die hen trof die met de geallieerden hadden geholpen, en nu door hen in de steek werden gelaten, was duidelijk te zien op de beelden die vanaf de nationale luchthaven, Hamid Karzai International Airport, de wereld werden ingestuurd.

**

Op hallucinante beelden kan men hoofdzakelijk mannen zien die mee met de vliegtuigen hollen en er op klimmen om zo aan hun land onder dreiging te ontkomen, nu de radicaal-islamitische taliban er de macht hebben gegrepen. Deze vliegtuigen stopten echter niet, met gevolg dat hoe hoger het vliegtuig ging de laatste ‘klevenden’ naar beneden storten om zo aan hun einde te komen. Op bepaalde zenders kon men zulke beelden van neerstortende mensen zien en van vertrappelde mensen verspreid over de tarmac.
Onze vraag bij het zien van zo veel mannen is, waar hun vrouwen zijn. Laten zij die zo maar achter voor de Taliban, zodat deze op hen wraak zou nemen?

In video’s van ooggetuigen is ook te zien en te horen hoe de Amerikaanse soldaten in de lucht schieten, in een poging de mensen tot bedaren te brengen. Met lede ogen kan het Westen zien hoe duizenden mensen op het tarmac doorgedrongen zijn, in een poging hun land te ontvluchten, maar ook hoe door hun eigen onbeheerstheid vliegtuigen niet veilig kunnen landen of opstijgen, wat de ‘ontscheping’ nog moeilijker maakt.

Volgens de Qatarese nieuwszender al-Jazeera hebben de taliban een cordon opgezet om mensen te verhinderen de terminal van de luchthaven binnen te gaan. De taliban, die zwaar bewapend zijn, zouden ook waarschuwingsschoten gelost hebben om mensen weg te houden.

Aarzelende westerse naties

Het is onbegrijpelijk dat België er zo lang over doet om zelfs maar tot de beslissing te komen om grote vliegtuigen te sturen om vluchtelingen op te vangen. Nederland en Duitsland hebben wel al vliegtuigen gestuurd. Maar de chaos is zo groot dat een Nederlands militair vliegtuig niet eens kon landen. Ten lange leste heeft België dan toch besloten vliegtuigen richting Kaboel te sturen. Maar tot enkele dagen geleden durfde een parlementslid voor Buitenlandse Zaken die lid is van de C’D&V of zogenaamd christelijke partij nog zeggen dt hij er geen graten in zag om Afghaanse vluchtelingen terug naar hun eigen land te sturen.

Alle commerciële vluchten van en naar Kaboel zijn intussen geschrapt. Alleen militaire vluchten zijn nog toegestaan. Daarmee proberen westerse landen in hoog tempo staatsburgers en ambassadepersoneel en andere medewerkers te evacueren.

De razendsnelle val van Kaboel zadelt de wereld met veel vragen én zorgen op. Hoe vreedzaam zal de machtswissel verlopen, welk soort regime zullen de taliban installeren en hoe zullen zij omgaan met de mensen die vroeger voedsel en ander materiaal of diensten aan de geallieerde troepen hebben geleverd? In welke mate zal men de klok nu al of niet terug draaien?

Bij velen is er wel de vrees dat men zich niet meer zal mogenkleden zoals men wenst alsook niet meer zal mogen uiten hoe en wat men wil zeggen of uitdrukken. Sommigen vrezen zelfs dat zij niet meer zullen mogen lachen.

Voorgaande

Uit de oude doos: Soennitische en Shiitische Moslims

Het failliet van de war on terror

Duizenden op de vlucht voor Taliban

++

Aanvullende lectuur

  1. Te late hulp voor Syrië uit Westen voedingsbodem voor Vechters voor een Islamitische Staat
  2. Fundamentalisme en religie #1 Noorwegen
  3. Fundamentalisme en religie #6 Versplintering
  4. 2015 het jaar dat ISIS duidelijk maakte dat het ook in Europa is
  5. 2015 het jaar dat ISIS duidelijk maakte dat het ook in Europa is – Vervolg 1
  6. 2015 het jaar dat ISIS duidelijk maakte dat het ook in Europa is – Vervolg 2
  7. Veroverende geloofsgroep
  8. Uitdrijving bevolking provincie Idlib
  9. Politici die trachten het geloof in de privesfeer te duwen of uit de maatschappij te bannen

+++

Gerelateerd

  1. De knikkers van Qadir
  2. Bijleveld verantwoordt zich voor sturen militairen naar Afghanistan
  3. Amerikaanse militaire delegatie bezoekt Turkije om de luchthaven van Kabul te bespreken
  4. Afghanistan: de VS druipen af, komt Turkije in de plaats?
  5. Chaos op luchthaven Kabul, duizenden Afghanen proberen te vertrekken

3 Comments

Filed under Beelden van de wereld (Foto's & Video's), Geestelijke aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Stel dat het waar zou zijn dat Jezus geboren is

Shalom,

Stel dat het waar zou zijn dat Jezus geboren is

Stel dat het waar zou zijn dat Jezus in Bethlehem

geboren is

Stel dat het waar zou zijn dat….

Stel dat het waar zou zijn dat Jezus 2000 jaar geleden
geboren zou zijn

Stel dat dat waar zou zijn dat Jezus bestaat

Stel dat het waar zou zijn dat Jezus echt bestaat

Een mens van vlees en bloed….

Stel dat het woord van God mens werd

Stel dat Jezus dit woord is….

Dan was Hij niet van eeuwigheid tot eeuwigheid

God

Dan was Hij niet God uit God

Maar wat zou dat?

Hij zou toch Gods Zoon zijn

zoals Adam zoon van God was.

Maar in dat geval anders gedefinieerd dan gewoonlijk wordt gedaan.

Hij zou de Zoon zijn die God vanaf het begin beloofd had

De tweede Adam!

De beloofde Zoon

Uit het geslacht van Adam en Eva

Degene die om en voor onze zonden stierf aan het kruishout.

En uit doden is opgewekt

Stel dat dit de bevrijdende boodschap van God zou zijn

Goed, dan zou Hij niet de eeuwige God zijn

Dan zou Hij een ander dan God zijn

Een ander dan JHWH, de God van Israël

Maar dan zou Hij precies dezelfde zijn die vanaf Genesis beloofd is

Dan vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats.

Dan is Hij mens

de nakomeling die de slang zou vermorzelen.

Stel dat dit waar zou zijn

Dan zullen een heleboel teksten geherinterpreteerd moeten worden.

Dan zouden wij een ander christendom hebben.

Zonder in strijd te zijn met de Bijbel!

Martin Rozestraten

 

Leave a comment

Filed under Bezinningsteksten, Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings

Steven Paas’ poging om het wankele zendingsbesef van Westerse christenen te doen ontwaken

In welke mate beseffen zij die zich Christen noemen wel het besef van wat hun taken zouden moeten zijn als zij geloof hebben in Christus?

Groot probleem daarbij is dat velen die zich Christen noemen zich al niet zo goed aan de leer van Christus houden en een andere god aanbidden dan Diegene Die Jezus aanbad. Maar dat terzijde gelaten zou men denken dat zij verder in de voetstappen zouden stappen van diegenen die het geloof over heel de wereld deden verspreiden.

Dr. Steven Paas s.

Dr. Steven Paas sr., is een kerkhistoricus die ook bekwaamheid heeft bewezen als missioloog met een warm hart voor de zending. Als vroeger zendingswerker in Malawi, heeft hij ervaring opgedaan in het zendingswerk dat hij kon gebruiken om een korte bondige missiologie aan te reiken voor Westerse christenen, die gevangen zitten in een neo-kolonialistische voorstelling van zending.
Hij publiceerde over Europese en Afrikaanse kerkgeschiedenis, zending, het verschijnsel van het Israëlisme in de uitleg van Bijbelse profetie, en de lexicografie van het Chichewa, een veel gesproken taal in Centraal Afrika.

Westerse christenen met hun buren onderweg – Deelnemers aan de missie van Jezus, dichtbij en veraf

In “Westerse christenen met hun buren onderweg – Deelnemers aan de missie van Jezus, dichtbij en veraf”  laat Paas zien dat elke vorm van superioriteitsdenken het missiologische wezen van de kerk beschadigt en botst met de Bijbelse betekenis van zending. Daar raakt hij een zeer gevoelig punt, want in het huidige zendingswerk van bepaalde protestantse groeperingen zien wij heel wat gevaarlijk weerwerk gebeuren, waarbij die zendelingen zich van alles veroorloven en zelfs mensen tegen elkaar opzetten (zie maar wat er in midden Afrika gebeurd).
Spaas daarentegen spoort Westerse christenen en hun buren van een andere (niet-)religieuze en culturele achtergrond aan om gehoorzaam te zijn aan de grote opdracht van Jezus.

Hij wil mensen doe nadenken over de zending en hen laten bezinnen over de opdracht die elke christen zou moeten uitvoeren. Voor hem is het namelijk duidelijk dat een christen een opdracht te vervullen heeft. Met zijn  boek hoopt hij mensen hun deelname aan Jezus’ zending te stimuleren.

Vroegere denkwijze

In het verleden geraakten oprechte zendingsmotieven verstrengeld met de handelsbelangen van de imperiale staat. Met de kennis van nu zien we de denkfout die men toen maakte: men verbond kerk en staat in een politiek-theocratisch model, waardoor de zending niet enkel de dekmantel werd voor staatsbelangen maar ook voor de belangen van die specifieke kerkgroepen of kloostergemeenschappen.

In het verleden was er het superioriteitsgevoelen dat het blanke ras het superieure volk was en dat zij het geciviliseerde ras was dat anderen tot beschaving kon brengen. Om mensen te bekeren zijn  er in het verleden heel wat slachtoffers gemaakt. Want in de vorige eeuwen is de Kerk niet vrij van bloedschuld geweest in haar bekeringswerk.

Ook in de moderne tijden heeft men dikwijls de houding aangenomen dat derde-wereld-volken  heidenen waren welke moesten opgevoed worden om tot betere menselijke wezens te worden.

“Zij hadden het evangelie nodig om het eeuwige leven te kunnen ontvangen.”

Dat was de diepste drijfveer achter de zending, al vanaf de zeventiende eeuw, versterkt door de opwekkingen in de negentiende eeuw.

Startpunt en doel van christelijke zending of missie

Na een inleidend overzicht van de zendingswoorden van Jezus, bespreekt de auteur in vijf hoofdstukken het startpunt en het doel van christelijke zending of missie. Vervolgens bespreekt hij de veronderstelde overlappingen of raakvlakken tussen het christelijke geloof en de religies en culturen van de wereld, het superieure zelfbeeld van christenen in de Westerse cultuur, en de verhouding van het Westerse christendom met Israël en de Joden. In hoofdstuk zeven stelt hij de theologische discussie over de reikwijdte van het verzoeningswerk van Jezus aan de orde. Uiteenlopende inzichten daarover hebben de potentie om het zendingsbewustzijn van christenen te verzwakken of juist te versterken.

Vervolgens beschrijft hij, in twee hoofdstukken, een aantal ontwijkende houdingen en belemmeringen onder Westerse christenen, die de zending hebben verzwakt of verlamd. De auteur benadrukt steeds het trinitarische karakter van zending, ofwel de Missio Dei, het gezonden zijn van Jezus zelf door God de Vader, als fundament van Zijn grote opdracht, waarvan de discipelen en al hun opvolgers deelnemers zijn.

Door het werk van de Heilige Geest blijft de grote opdracht om deel te nemen aan Zijn missie zich richten tot de harten en de hoofden van alle christenen van alle tijden en plaatsen. Daardoor is de gemeente (de kerk) per definitie een missionair organisme, hetgeen ingrijpende gevolgen heeft voor haar organisatie als instituut en voor de geloofshouding van haar leden.

Niet in eigen kracht

Als trinitariër gaat hij uit van een standpunt dat het aparte elementen of persoonlijkheden van God  zijn waarvan wij afhankelijk zijn. Toch herkent hij dat wij Gods Kracht of Heilige Geest in het zendingswerk nodig hebben om onze eigen zwakheden te kunnen overwinnen. Alsook geeft hij toch aan dat Jezus gezonden is door God en dat bij hem een aanvang zich heeft voltrokken van een zendelingswerk dat ingezet is geworden door de discipelen van Jezus.

Het werk van de Heilige Geest is onmisbaar. Hij wekt op tot berouw en bekering. Niet alleen bij de ‘buren’ die nog onbekend zijn met Christus. Maar ook bij christenen zelf. De Geest doet bij hen het ontwijkende gedrag en de belemmeringen verdwijnen. Zo wordt de weg geplaveid voor het vertrouwen in de onoverwinnelijke kracht van Hem die gezonden is en die anderen zendt: Jezus Christus. In Hem is alle zendingswerk begonnen. In Hem gaat het werk verder. En in Hem zal het ook volmaakt Zijn doel bereiken en worden beëindigd. Het is de bedoeling van Jezus dat alle christenen deelnemers zijn of worden aan Zijn zending. Dat is wat de auteur in dit boek wil beklemtonen.

In die zin kan het voor de niet-trinitarische christen ook boeiend zijn om “in de ziel van die trinitarische zendeling” te kijken, vooral ook omdat de heer Spaas vanuit het Bijbelse fundament van zending bespreekt hij de bezwaren die worden geopperd en hij de lezer leidt naar de manier waarop individuele en communale hindernissen kunnen worden overwonnen, om zo het evangelie van Jezus Christus effectief te delen met niet-christenen.

+

Voorgaande

de Nederlandse Protestantse Kerk en haar wil om Joden tot hun geloof te brengen

Leave a comment

Filed under Culturele aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

de Nederlandse Protestantse Kerk en haar wil om Joden tot hun geloof te brengen

Jodenzending

Dr. Steven Paas sr. bracht een zeer boeiend opiniestuk in  het Reformatorisch Dagblad (RD)met als titel: Respecteren cultuur geldt niet alleen voor arbeid onder Joden

Respect voor medemens en andersgelovigen

Volgens hem hebben Christenen liefde en respect voor de medemensen met wie ze het Evangelie willen delen en voor hun cultuur. Maar hier kunnen wij niet echt mee akkoord gaan. Regelmatig ondervinden wij zelf hoe agressief trinitarische Christenen vijandig over unitarische Christenen staan. Volgens Trinitariërs zijn Unitariërs of Niet-Trinitariërs zelfs geen Chirsten, alhoewel de niet-trinitarische Christenen nog het meest Jezus Christus navolgen en zijn God aanbidden en in werkelijkheid dus eigenlijk de ware christenen zijn.

In februari gaf Maarten Stolk in het RD aan dat in veel Nederlandse kerken de aandacht voor Israël toenam. Toch kan het volgens hem wel wat meer. Zo heeft de Hersteld Hervormde Kerk (HHK) haar visie op papier gezet en gemeld dat

„De kerk is geroepen om antisemitisme te ontmaskeren als haat tegen de God van Israël.”

Volgens Paas hebben veel kerken in de gereformeerde gezindte moeite met de term ”Jodenzending”.  Hij schrijft:

In plaats daarvan benoemen ze hun verhouding met het Joodse volk uiteenlopend. Het dichtst bij zending ligt de aanduiding ”verkondiging”. De Hersteld Hervormde Kerk gebruikt deze term in haar nieuwe visiedocument, onder nadrukkelijke afwijzing van ”Jodenzending” (RD 6-2). De benadering van de Gereformeerde Gemeenten lijkt hier sterk op.

Daarbij kan de vraag gesteld worden welk verschil zij zien in zending en verkondiging alsook in missionering. Want wat is hun betrachting met hun wil om Joden van hun Enige Ware God tot een Drie-Voudige godheid te brengen?

De Gereformeerde Kerken vrijgemaakt handhaven nog de duiding ”zending onder de Joden”, wat aangeeft dat zij als zendelingen hen willen benaderen. Andere kerkgenootschappen typeren hun relatie met de Joden bijvoorbeeld als:

arbeiden onder de Joden, luisteren naar de Joodse uitleg van de Schrift, diaconaat en handreikingen tot verzoening, met elkaar dialogiseren op voet van gelijkwaardigheid. {Respecteren cultuur geldt niet alleen voor arbeid onder Joden}

Ds. R. van de Kamp, voorzitter van de commissie Israël van de Hersteld Hervormde Kerk, en predikant uit Opheusden, erkent dat de belangstelling voor het Joodse volk bij meerdere Christenen toe neemt.

„Steeds meer mensen zien dat er Bijbelse beloften worden vervuld, zoals in de oprichting van de staat Israël in 1948 en de terugkeer van Joden naar hun land. Het aantal Messiasbelijdende Joden groeit. Dat zijn wonderlijke dingen.” {Geen Jodenzending, wel verkondiging}

Graag willen heel wat protestanten op gelijke voet staan met de Joden en zelfs over gaan tot met elkaar dialogiseren op voet van gelijkwaardigheid. Alhoewel dat bij die protestanten de hoop voorop ligt om te ‘hervormen’ of om Joden van gedachten te doen veranderen en zich te laten dopen tot hun ‘christelijk’ geloof, dit terwijl bij de Joden er helemaal geen opzet tot zieltjeswinnerij. In hun bereidwilligheid om met anderen te dialogeren is het voor de Joden nooit de bedoeling mensen tot het Joodse geloof om te vormen.

Verbondenheid van de Kerk met Israël

Dr. Steven Paas sr. schrijft:

Officieel geformuleerd of niet, de kerken gaan in het algemeen uit van een verbondenheid van de Kerk met Israël. Waaruit die verbondenheid dan wordt verondersteld te bestaan, varieert nogal. Het wordt, wat mij betreft, het minst duidelijk bij de Protestantse Kerk in Nederland, in haar befaamde artikel I-7 van de Kerkorde. In ieder geval lijkt ook deze kerk weg te willen blijven van de klassieke betekenis van christelijke zending. {Respecteren cultuur geldt niet alleen voor arbeid onder Joden}

Niemand kan ontkennen dat de Stichting van de staat Israël iets van de blijvende geldigheid van Gods belofte aan Abraham is. Maar hierbij moet men beseffen dat het niet aan mensen ligt om de tijd noch de grenzen er van vast te leggen.

Sommige Christelijke groeperingen zien wel een verbintenis met het Volk van God en het Volk van Israël, en gaan zelfs zo ver dat zij bepaalde gebruiken en feesten willen overnemen, maar daarbij toch nog aan hun Drie-eenheid willen vast houden in plaats van over te gaan tot het geloof in de God van Israël. Erg is het als zij zich Messiaansen noemen en zo Joden in hun groepering willen lokken met de voorwendselen dat zij dan hun geloof niet moeten stop zetten. Voor meerdere Joden is het dan ook een doorn in het oog als men over het Messiaans Jodendom spreekt en daarbij aan de Trinitarische groepen denkt. Om die reden gebruiken zij liever de naam Jeshuaisme, waarbij wordt aangegeven dat men bij de volgers van Jeshua behoort die dezelfde God aanhangen als Jeshua de Messias aanhing.

In het visiedocument van de Hersteld Hervormde Kerk staat dat met de komst van Christus alle ceremoniële wetten zijn vervuld. Zij zijn dan ook duidelijk met de zegging:

„Wij wijzen elke beweging van christenen uit de volken die naar deze wetten terugkeren af.”

Volgens hen mogen christenen zelfs geen Loofhuttenfeest vieren of de sabbat gaan houden. Voor hen lijkt dat wel een vloek ook al zien zij ook dat dit steeds meer om hen heen gebeurt.

Dat wordt weleens gekscherend ”omkeringstheologie” genoemd, waarin christenen terugkeren naar de schaduwen, terwijl met de komst van Christus het licht helder is gaan schijnen.”

zegt Ds. R. van de Kamp.

Jezus’ zendingswoorden

Opvallend is dat kerken zending bedrijven onder Joodse medemensen schuwen. Jezus wilde, getuige Zijn oproep tot deelname aan de ”Missio Dei” (de zending van God), immers dat de discipelen hun zendingsactiviteiten „bij Jeruzalem” zouden beginnen. De evangelist Lukas meldt dat nadrukkelijk (24:47). In Handelingen 1:8 schrijft hij dat volgens Jezus de discipelen hun werk „in Jeruzalem” moesten beginnen en dat Hij ook het gebied nabij de stad erbij betrok: „zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria.”

merkt Dr. Steven Paas sr. op en vervolgt:

De discipelen keken daarvan niet op. Want al voor Zijn kruisiging had Jezus ”de twaalf” erop uitgezonden om „het Koninkrijk van God te prediken” onder de Joden (Mattheüs 10:1-5; Markus 6:7-13; Lukas 9:1-2; vgl. Lukas 22:35-36). En later stuurde hij een groep van zeventig volgelingen met hetzelfde doel (Lukas 10:1-3).

Als de Kerk van vandaag een voortzetting is van de eerste leerlingen van Jezus, dan behoort zending onder de Joden vanzelfsprekend tot haar taak.

Prediking naar niet-Joden

De Joodse leermeester Jeshua (Jezus Christus) wenste de weg naar God open stellen voor alle soorten Joden maar ook voor niet-Joden. Zijn leerlingen kregen de opdracht het Goede Nieuws over de gehele wereld uit te dragen. Nooit heeft hij er op gestaan dat dit met geweld of verplichte bekering moest gebeuren. De Weg naar God is een pad dat de mensen voor zichzelf moeten uitmaken en kiezen.

Voor zijn volgelingen kwam het er op aan om geen onderscheid te maken tussen de mensen, want voor God is er niet zulk een onderverdeling per land, besnedenen of onbesnedenen, maar allen hoorden in eendracht één met Christus te zijn. (Galaten 3:28; Romeinen 10:12; Efezen 2:11-16)

Door Jezus volgelingen werd de hoop gesteld dat de liefde van Christus verder verkondigt kon worden en mensen er toe brengen verder meer naastenliefde te doen opbrengen, zodat zij ook door middel van de martelpaal alle volkeren in één lichaam met God zouden verzoenen.

Jezus heeft nooit tot doel gehad een nieuwe godsdienst te scheppen. Hijzelf, als zeer godvruchtige Jood, zou zeker niet tevreden zijn indien zijn volgelingen de mensen er toe zouden brengen een andere God te aanbidden dan hij en de vroegere profeten aanbaden.

*

Spijtig genoeg kon ik het artikel maandag niet verder lezen zonder te registreren. Maar het is onbetaalbaar om op alle kranten een abonnement te nemen of dagelijks vele gedrukte krantenversies te kopen.   Wij raden u dus aan om zelf verder de bovenvermelde artikelen te lezen en verder aan Besluitvorming te doen.  Verdere bespreking van de artikelen is hier van harte welkom.

++

Aangeraden lectuur

  1. Verschil tussen Messiaans Jodendom, Jeshuaisme of Jesjoeaïsme, Christendom en Christenheid
  2. Een misverstand over het Messiaans Jodendom
  3. Wie of wat is een Jeshuaist of Jesjoeaist?
  4. Beleidsverklaring van de Jeshuaist-gemeenschap
  5. Betreft het specifieke geloof in het Jeshuaisme
  6. Opdracht voor Christen
  7. Opdracht tot Getuigenis
  8. Evangelisatiewerk blijvende opdracht
  9. Getuigenis afleggen
  10. Gods vergeten Woord 24 Getuigen 3 De opdracht om te prediken
  11. Schijnbaar onmogelijke opdracht

5 Comments

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Religieuze aangelegenheden

Ik manifesteer een perfecte blogpost

Tijdens de maanden van Corona lockdown kregen geestelijke websites (zoals de onze) heel wat meer bezoekers en vragen over leven en dood. Opmerkelijk daarbij is dat bij velen door het wegvallen van een geloof in een Opperwezen (God) en het ontbreken van een religieuze activiteit in hun leven, er een grote leegte is ontstaan die zij zoeken in te vullen met een hele hoop alternatieven.

Om hun mentale problemen op te lossen gaan velen nu een houvast in het spirituele zoeken.

Bij de huidige generaties valt het oog voornamelijk op materiële goederen. Het is niet bepaald de wetenschappelijkere kijk op de wereld die de oorzaak van de daling religiositeit zou veroorzaken. Wetenschap en religie hoeven elkaar niet uit te sluiten. Maar het is meer het materialisme, het oog voor Mamon de god van het geld, dat de mensen verblindt.

Toch is er het ongekende dat aantrekt en maakt dat jongeren ook wel op zoek durven gaan naar dat mysterieuze onbekende en het spirituele.

Jongeren zetten zich af van het traditionele geloof. Ze zijn nog steeds geïnteresseerd in het transcendente aspect van het leven, maar doen dat op een meer individualistische manier.

 

+

Vindt ook te lezen

  1. Gods vergeten Woord 14 Schepping 6 De Schepping als doel en garantie
  2. Op zoek naar spiritualiteit 1 Inleiding
  3. Op zoek naar spiritualiteit 2 Hoe te vinden
  4. Op zoek naar spiritualiteit 3 Zin van Christus
  5. Op zoek naar spiritualiteit 4 Zin van Christus leren kennen
  6. Op zoek naar spiritualiteit 5 Vrucht van de geest
  7. Op zoek naar spiritualiteit 6 Spiritualiteit en gebed
  8. Op zoek naar spiritualiteit 7 Prediking van het goede nieuws
  9. Op zoek naar spiritualiteit 8 Eigen spiritualiteit
  10. Spirualiteit geeft smaak aan leven
  11. Godsgebeuren en Kerk in Europa
  12. Jongeren interesseren zich voor spiritualiteit
  13. ‘Heilig Vuur – religie en spiritualiteit in de moderne kunst’
  14. Zinloosheid of zin van leven volgens Bas Heijne
  15. Vragen om onder de vleugels van God te komen
  16. Reeks over de plaats waar doden bevinden of wat dood zijn eigenlijk inhoudt.
  17. Wie straalt, loopt nooit in het donker
  18. Beter niets doen dan druk doen om niets
  19. Kerkshoppen: “Arrogant tegenover kerklidmaatschap”
  20. Voor- en nadelen van internetspiritualiteit
  21. Aanroepen van Gods Naam

 

+++

Gerelateerd

  1. Een parel
  2. Heidendom met diepgang
  3. Vraag en antwoord tussen Neil Donald Walsch en zijn God van Morgen
  4. De Kerk heeft rafelranden nodig
  5. Bezield leven

Godin Robin

Dat religie de deur uit wordt gegooid, zoals een vuilzak de avond voor de ophaling, dat wisten we al langer. Jongeren breken zich los van de gewoontes die vorige generaties meekregen van hun ouders. Is een wetenschappelijkere kijk op de wereld de oorzaak van de daling religiositeit? Of zijn we van religiositeit overgestapt naar spiritualiteit?

Jongeren zetten zich af van het traditionele geloof. Ze zijn nog steeds geïnteresseerd in het transcendente aspect van het leven, maar doen dat op een meer individualistische manier. Vroeger was het vanzelfsprekend dat je je bij een van de religies voegde. Het woord religie stamt af van het Latijnse woord religare wat gebonden betekend. Vroeger was religie of zingeving meer georganiseerd, tegenwoordig is het voornamelijk een individueel proces (Versteegh, 2012). In dat individueel proces komt er plaats voor andere manieren van spiritualiteit.

Hoe verplaatsen jongeren zich door die reis van spirituele ontdekking? Ook over dit…

View original post 428 more words

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Religieuze aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Jurgen Mettepenningen mag dan door sommigen een idioot gevonden worden, hij heeft wel gelijk.

Uit de oude doos: een reactie op een opinie-stuk van Jürgen Mettepenningen op redactie.be.

malakhahavah

Vandaag verscheen op de redactie.be een opinie-stuk van Jürgen Mettepenningen. Terwijl ik het stuk vrij goed kon smaken wil ik het niet zozeer hebben over zijn opinie-stuk, maar wel over de reacties die het op facebook teweeg bracht, vooral natuurlijk door de man met de pet die steeds hoog van de toren blaast, zolang het maar veilig van achter zijn PC is.

Eerst en vooral wil ik ten stelligste ontkennen dat Mettepenningen een idioot zou zijn, of dom zou zijn. Mettepenningen is theoloog verbonden aan de KU Leuven en tevens bisschoppelijk afgevaardigde Onderwijs in het aartsbisdom Mechelen-Brussel. Geloof maakt iemand niet noodzakelijk dom, en zeker niet op dit niveau van de wetenschap. Zoals Polkinghorne ook al stelde (een fysicus en Anglicaans priester): wetenschap en geloof kunnen hand in hand gaan. De faculteit theologie aan de KU Leuven is misschien een kleine, maar het zit boordevol mensen op zoek naar zingeving…

View original post 906 more words

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Religieuze aangelegenheden

Zonen van God, in Genesis 6, mensen

Reacties op in ons gedrukt blad verschenen artikelen en reacties op onze teksten  in gepubliceerde boekjes.

Vraag:

In het boekje ‘Engelen en andere hemelse wezens’ schrijft u dat de zonen van God, in Genesis 6, mensen zijn. Ik heb altijd gedacht dat het engelen waren. Hieruit zouden dan reuzen zijn geboren.

Hoe ziet u de reuzen dan?

ANTWOORD:

De uitdrukking ‘zonen van God’ duidt soms op engelen, zoals in Job 83:7:

“… terwijl de morgensterren tezamen juichten, en al haar zonen Gods jubelden”.

Maar vaker op mensen die in een bijzondere relatie tot God staan.

In Christus kunnen mensen worden aangenomen als Gods kinderen (Joh.1:12; Gal. 3:26; Efez. 1:5; 1 Joh. 3:1),
maar ook in het Oude Testament werden de gelovige Israëlieten zonen Gods genoemd. Een zoon lijkt op zijn vader, heeft hem lief en gehoorzaamt hem (Maleachi 1:6). En in de beschrijving van een persoon (mens of engel) als een ‘zoon van God’ is deze gedachte steeds aanwezig. De rechters in Israël droegen de verantwoordelijkheid voor het toepassen van Gods wet op de samenleving in Israël, en vanwege deze bijzondere taak worden ook zij zonen Gods genoemd. In een aanklacht tegen deze richters zegt God:

“Wel heb Ik gezegd: Jullie zijn goden, ja allen zonen van de Allerhoogste …” (Ps. 82:6).

Jezus citeerde deze woorden, toen de Joden Hem van godslastering beschuldigden omdat hij zich Gods Zoon noemde (Joh. 10: 34-36). In Lucas 20:35-36 lezen we:

“Die waardig gekeurd zijn deel te verkrijgen aan die eeuw en aan de opstanding uit de doden, huwen niet en worden niet ten huwelijk genomen. Want zij kunnen niet meer sterven, immers zij zijn aan de engelen gelijk en zij zijn kinderen Gods”.

Ook hier zien we dat de gelovigen kinderen van God genoemd worden. Maar ook dat het ondenkbaar is dat engelen kinderen verwekken.

Laten we nu Genesis 6 eens onder de loep nemen. De originele Hebreeuwse woorden die in de Bijbel gebruikt worden voor ‘Zonen van God’ zijn ‘Benêj ha Elohim’.
Benêj zijn de ‘zonen’; het woord ‘ben’ kennen we van namen als ben-jamin of ben-hadad.
Elohim is het meervoud van ‘el’, dat sterk of machtig betekent. Dit woord el wordt vaak gebruikt als algemene naam voor God, goden en idolen. Vandaar de vertaling ‘zonen van God”. Maar een andere goede vertaling
is ‘zonen van machtige mannen’, ‘zonen van overwinnaars’ of zelfs ‘krachtige jonge mannen’. Het boek Genesis maakt onderscheid tussen de nakomelingen van Seth en die van Kaïn. Genesis 5 volgt daarbij de godvrezende lijn van Seth. Adam, geschapen naar Gods gelijkenis (Lucas 3:38 zegt: Adam de zoon van God), verwekte een zoon ‘naar zijn gelijkenis’, Seth:

“Toen begon men de naam des Heren aan te roepen.”

Deze nakomelingen zijn allen zonen van God. Maar zij begonnen zich te vermengen met de zonen van Kaïn, en werden verleid om het kwade te doen: de zonen van God misdroegen zich. Je ziet hier een parallel met de eerste zonde. De vrouw zag dat de vrucht goed was, maar ze neemt die nog niet direct. De vrucht is vervolgens
een lust voor het oog, dan begeerlijk en uiteindelijk kan ze de verleiding niet weerstaan. Hier is het nog erger. Zij zien dat de vrouwen mooi zijn en bedenken zich niet: ze nemen wie ze maar willen. Dat duidt op geweld. Jehovah zegt dan:

“Mijn Geest zal niet altoos in de mens blijven nu zij zich misgaan hebben”.

Let op dat er staat dat de mens heeft zich misgaan. God geeft de mensheid nog 120 jaar, en dan komt er een oordeel: de zondvloed.

De reuzen

In vers 4 lezen we dan:

De reuzen waren in die dagen op de aarde, en ook daarna…dit zijn de geweldigen uit de voortijd (= de tijd vóór de zondvloed), mannen van naam.

Doet dit ons niet aan de nakomelingen van Kaïn denken?

Genesis 4:17-24 vertelt ons van de prestaties van de zonen van Kaïn als stichters van steden, de uitvinders van muziek en metaalbewerking, maar ook van de gewelddadigheid.
Vers 23:

“Ik (Lamech) sloeg een man dood om mijn wonde en een knaap om mijn striem.”

Het woord “reuzen” is de vertaling van het Hebreeuwse woord ‘nephilim’ dat ofwel ‘reuzen’ óf ‘gevallenen’ betekent. In het verband van Genesis 6:1-7 heeft dit in feite betrekking op rechtvaardigen die van hun Schepper waren vervreemd, in goddeloosheid waren gevallen en door hun wetteloosheid Gods reactie hierop
uitlokten. Ze waren gevallen vanuit hun positie als rechtvaardigen, als zonen Gods, en daardoor verworden tot de gevallenen: de nephilim.
In dit ene woord vinden we daarom een heel drama samengevat. Het drama van rechtvaardigen die de rechtvaardige God verlieten en Hem bedroefden met hun afvalligheid en hun zonden. Reuzen komen we later in de bijbel op verschillende plaatsen opnieuw tegen. Het zijn altijd mensen die een abnormale lengte hebben, én gewelddadig zijn, zoals de Refaïeten en de Enakieten.

++

Vindt ook te lezen:

  1. Hoofdbronnen van afwijkende gedachten
  2. Betreft Engelen
  3. Dienende geesten 4 Gevallen engelen
  4. Bestaat er iets als engelen en kunnen die zondigen
  5. Satan het kwaad in ons
  6. Kinderen van God
  7. Christadelphians kinderen van God

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Vragen van lezers

Zij die in lockdown zaten in het begin van onze jaartelling

Velen vergeten wel eens wat het werkelijk betekend om in werkelijk “lockdown” te zijn of echt opgesloten te zitten.

Doorheen de geschiedenis hebben meermaals gelovigen zich moeten “insluiten” of “opsluiten” om zo met niemand in contact te komen of door niemand gezien of ontmoet te worden.

De apostelen hadden een zeer boeiende tijd gehad met hun leermeester uit Nazareth. Toen ze met hem op stap waren vreesden ze helemaal niet de toestroom van mensen. Maar nu Jezus gestorven en begraven was, was het helemaal anders. Angst was over hen gekomen. Zelfs Petrus die zo trouw aan Jezus was had verraad gepleegd en toen hij werd opgemerkt als een van Jezus discipelen, ontkende hij dat met klem. Hij wilde niet herkend worden als een volgeling van Jezus.

Na Jezus zijn dood zochten ze elk hun eigen plekje op om te schuilen. Als trouwe vrienden van Jezus vonden ze het veiligst om in lockdown te gaan. Zelfs nadat ze het gehoord hadden dat Jezus was opgestaan uit de doden, wat een ongelofelijk goed nieuws was, durfden ze toch nog niet in het openbaar verschijnen.

Eerst geloofden zij dat nieuws van Jezus opstanding niet. Maar na enkele verschijningen aan hen waren ze er wel van overtuigd. Toch gaf het hen nog niet de moed om naar buiten te komen en hier luidruchtig over rond te bazuinen.

Na een aantal wonderlijke verschijningen hadden zij hun meester de aarde zien verlaten om zijn positie als hogepriester voor God in te nemen. Zij kwamen ook te horen dat hun meester daar in de hemel ook als bemiddelaar voor hen zou optreden bij zijn hemelse Vader. Dat was ook voor hen nog uitstekend nieuws en de moeite waard om aan anderen te vertellen. Maar toch durfden zij nog niet naar buiten komen met al die goede berichten.

Het waren dagen van eenzaamheid, want het gemis van hun leermeester was groot. Zij dachten er wel aan dat Jezus hen een “Helper” zou sturen, maar wanneer die zou komen en wie het zou zijn wisten ze niet goed.

Vandaag moeten wij eens denken aan die vrienden van Jezus die achter een gesloten deur in Jeruzalem – niet bepaald de veiligste plek voor hen in die dagen! – moesten blijven wachten op de vervulling van die bijzondere belofte. Zij keken er wel naar uit dat die helper zou komen. Maar vooraleer die er zou komen durfden ze toch niet naar buiten gaan, op eigen kracht.

Vandaag weten wij hoe goed God voor die getrouwe leerlingen van Jezus gezorgd heeft. Ook al gingen de vissers nu niet meer alle nachten uit varen, toch konden ze zich zelf goed voorzien van voedsel en mogelijkheden om hun leven in zekere zin dragelijk te maken. Ze mochten hun leermeester geloven dat ze in elk geval niet als wezen zouden achterblijven. Jezus had voor een bijzondere Plaatsvervanger, Trooster en Pleitbezorger gezorgd.

Ook in onze dagen kunnen wij best die Pleitbezorger aanspreken en in ons huis van isolatie binnen laten.

Dezer dagen, nog steeds in lockdown, laten wij eens extra aandacht schenken aan al die gelovigen die in hun leven een periode van opsluiting door moesten maken. De apostelen, de anabaptisten, de baptisten, heel wat Bijbelstudenten in Frankrijk en België, en meermaals en in meerdere landen werd het Volk van God, de Joden veel meer beproefd dan de christenen. Zij hebben het nog het zwaarst gehad. Denk maar eens aan de Tweede Wereld oorlog en de jaren er voor. Van 1936 tot en met 1945 hebben velen een nachtmerrie beleefd, waar velen niet levend zijn uitgekomen. Onze huidige lockdown is niets in vergelijking met wat zij moesten door maken.

Leave a comment

Filed under Bezinningsteksten, Geestelijke aangelegenheden, Geschiedenis, Gezondheid, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Kerk met toekomst

Ongelofelijk hoe bepaalde kerken zijn blijven vasthouden aan kerkdiensten waarbij hun gelovigen mee samen kwamen in het kerkgebouw, in plaats van zich te houden aan de coronamaatregelen en gewoon hun diensten via het net te laten verlopen.

Ook via het net kan men verbondenheid tonen, daar zijn de online diensten van de Broeders in Christus of de wereldwijde geloofsgemeenschap van de Christadelphians een goed voorbeeld van. Al sinds maart 2020 hebben zij al hun diensten, vergaderingen en bijbelklassen on-line laten verlopen.

De verbondenheid met de geloofsgemeenschap kon zelfs nog beter gevoeld worden met een veel hogere opkomst van gelovigen dan in de eigenlijke ‘lijfelijke’ kerkdienst, die trouwens bij vele van de Christadelphian gemeenschappen ook al werd uitgezonden voor die leden die niet aanwezig konden zijn.

Als men de vraag stelt wat de kern van de geloofsgemeenschap is en welke kernwaarden er bij horen, duiden wij op het één zijn in Christus en de verbondenheid met zijn God.
Het getuigen van liefde voor een ander houdt ook in het beschermen van de ander en daartoe werden persoonlijke of lijfelijke contacten vermeden, ook al werden de hulpverleningen niet gestopt, maar steeds met de voorzichtige coronamaatregelingen in acht genomen.

Het besef van het “samen bidden tot God” is mede een belangrijke verbindingsfactor. Hierbij beseffen wij ook dat deze isolatievoorwaarden van beperkte duur zijn, ook al kunnen ze gerust tot september 2021 of nog later duren. In de eerste eeuwen hebben de eerste volgers van Christus heel wat meer isolaties moeten mee maken en diensten in eigen huis, maar dan ongeweten door anderen, moeten meemaken. Nu kunnen onze huisdiensten kenbaar gemaakt worden en dankzij de moderne techniek ook met anderen gedeeld worden.

Laten wij dus elkaar beschermen en enkel in onze kleine bubbel God dienen, wetende dat wij verbonden zijn mét Christus en mét medegelovigen van over de gehele wereld.

In vele Katholieke en protestantse kerken zijn de gelovigen slechts aanzitters en niet echt actieve mede deelnemers van de dienst. Bij de Christadelphians stelt daar geen probleem voor de activiteit van de gelovigen daar er steeds een deelname in de dienst wordt verwacht. We zien echter wel in vele Katholieke kerken dat zij door afwezigheid van betrekking van de gelovigen hierdoor het enthousiasme van die gelovigen om naar de kerk te gaan enorm gedaald is.

Veel geloofsgemeenschappen zijn al jaren bezig om vooral op de winkel te passen en hebben geen gehoor gegeven aan de wensen van diegenen die nog naar de dienst kwamen. Het besef dat het eigenlijk gaat om een relatie of huishouden is bij vele gemeenschappen niet aanwezig. Hierdoor ontbreekt ook de gebondenheid met elkaar of het familiaal gevoel.

De trauma-dominee Alexander Veerman schrijft

Het gaat met name om relaties: we zijn als geloofsgemeenschap het Lichaam van Christus. Het betekent dat relaties op de eerste plaats komen.

en dat is wat een groot deel van geestelijken of kerkleiders de laatste jaren over het hoofd hebben gezien of vergeten.

Hij merkte ook hoe het coronavirus razendsnel om zich heen greep en op 12 maart 2020 hen gespannen bracht  te luisteren naar de persconferentie van premier Rutte en minister Bruins.  Voor zijn kerkgemeenschap was het zoals bij de Christadelphians duidelijk dat men  beter kon stoppen met fysieke samenkomsten en activiteiten.

Met Pinksteren 2020 waren de diensten nog steeds digitaal. In juli kwamen voorzichtige versoepelingen. 30 mensen in de kerk. Activiteiten die schuchter werden opgepakt. 100 mensen in de kerk. Plannen maken voor het nieuwe seizoen. {Een God van levenden}

De schrijver voelde in die periode vanaf mei veel onrust. Hij vroeg zich dan ook af hoe het verder moest met de geloofsgemeenschap?

Hoe konden we elkaar bemoedigen en versterken in onze relatie met God en in onze onderlinge relaties?

De voorzichtige versoepelingen versterkten de onrust: een kerkdienst met 30 of 100 mensen op 1,5 meter, met verplichte looproutes, met een soort onzichtbare dans om maar niet in elkaars ruimte te komen, zonder gemeentezang en zonder ontmoetingsmoment na de dienst – is dat het nu?
Het miste de saamhorigheid van de tijd van voor de corona en het wekte ook niet het verlangen naar de toekomst. Voor alle duidelijkheid: ik heb bijzonder veel waardering en respect voor alle vrijwilligers die telkens activiteiten en samenkomsten mogelijk maakten en maken, en steeds weer adequaat reageren op nieuwe ontwikkelingen. En: de noodzaak van deze maatregelen staan voor mij niet ter discussie. {Een God van levenden}

schreef hij op 26 februari 2021 Voor hem was een jaar lang kerk-zijn met beperkende maatregelen onze eerste uitdaging. Hij gaat verder:

Maar er kwam en komt iets bij. Sinds het het coronavirus zich verspreidde in Nederland, is onze gemeente getroffen door een hevige golf van verlies. In het afgelopen kerkelijk jaar (van november 2019 – 22 november 2020) overleden er 19 gemeenteleden. Dat was voor onze gemeente een ingrijpend aantal. We vonden het ook moeilijk dat afscheid nemen van de overledenen en het troosten van nabestaanden door de coronamaatregelen vaak zo ingewikkeld was. In het nieuwe kerkelijk jaar nam de dood, het mis en het gedenken een steeds nadrukkelijker plaats in. Sinds 1 december zijn er 14 gemeenteleden overleden. Het slaat een gat in onze geloofsgemeenschap. {Een God van levenden}

en stelde de vraag:

Hoe kunnen we voorkomen dat de dood ook de grond onder onze voeten wegslaat?. {Een God van levenden}

Juist in deze tijd van rouw en schrik worden we opnieuw bepaalt bij de hoop die ons draagt en op ons toekomt. Halik (Niet zonder hoop) spreekt over hoop als de deur die naar de toekomst opengaat. Juist een crisis die je terugwerpt op je laatste houvast, doet de hoop ontvlammen. Dwars door ‘de donkere nacht van de ziel’ biedt de hoop nieuw perspectief. De christelijke hoop is verbonden met het lijden, sterven en de opstanding van Jezus Christus. God is een God van de levenden – niet de het duister, de chaos of de dood heeft het laatste woord, maar het eerste en is laatste woord is het scheppende woord van de Levende God. {Een God van levenden}

Deze dagen denken wij in het bijzonder aan die dagen dat Jezus zijn einde zag naderen en hoe hij zijn apostelen voorbereidde op het ‘hun eigen zijn’. Over enkele dagen, na dat laatste avondmaal, moesten zij hun eigen plan trekken en er toe komen om uit isolatie te stappen, want zij zouden de wijde wereld moeten intrekken om het Goede Nieuws van het evangelie te gaan verkondigen.

Kerken moeten zich bewust zijn van de kracht van de Heilige Geest. Deze kwam over de apostelen en kan heden nog steeds ons helpen om het Lichaam van Christus verder op te bouwen.

*

Ter herinnering

  • coronacrisis grijpt diep in in het kerkelijk leven.
  • meeste kerken snel digitaal gegaan => aanblik van lege kerkzalen + moeite om onderlinge verbondenheid vast te houden + stilvallen van kerkelijke activiteiten => moedeloosheid + apathie
  • kerken ondervinden invloed van individualisme + lossere onderlinge verbanden.
  • coronacrisis =>  andere crisis (secularisatie)= versnelt + verdiept.
  • crisis = tijd van verlies en zorg +  biedt ook kansen > geloofsgemeenschap uitgenodigd + uitgedaagd om na te denken over onze kernboodschap
  • meer inzetten op verschillende soorten vieringen binnen een geloofsgemeenschap.
  • toeschouwers liturgie eigen maken => zo deelnemer worden
  • vraag naar verbinding van belang

+

Voorgaand

Voor erediensten met Kerstmis

Een stille week

Tijden van gevangenschap, verbanning en verlossing

++

Lees ook

  1. Zij die de coronamaatregelen van de overheid een inbreuk op hun persoonlijke vrijheden vinden
  2. Nederlandse kerken willen te veel risico nemen
  3. Hans Maat roept onwijs mensen op om samen te komen
  4. Brave huisvaders
  5. Kerkdienst in openlucht tijdens vakantie
  6. Wanneer u een ware volger van Jezus wil zijn #1 Geestelijke ondersteuning
  7. Voorbeelden voor een te volgen weg
  8. Voorbeeld van hem die zijn leven gaf voor velen
  9. Normaal gesproken Openbare Samenkomsten
  10. Gods vergeten Woord 19 Het Lichaam van Christus 3 Gezamenlijke dienst
  11. Stille of Goede week
  12. Stilstaan of uitvliegen
  13. Kerk van eenzelfde lichaam levendig houden of laten groeien
  14. Zet het gehele pantser op van God

+++

Gerelateerd

  1. Kerkdienst met poes
  2. Een kerkdienst zonder kerkgangers?
  3. Top 2000 kerkdienst gaat online door
  4. Van Goede Vrijdag naar Stille Zaterdag in tijden van pandemie
  5. Vaccinatiepaspoort en gele ster
  6. God, zingeving en verbondenheid
  7. Thema – krant 2, periode 1 – Thuisisolatie

Alexander Veerman

Toen de eerste coronagolf net over zijn hoogtepunt heen was, publiceerden Remmelt Meijer en Peter Wierenga hun boek Herkerken. De toekomst van geloofsgemeenschappen. De coronacrisis grijpt diep in in het kerkelijk leven. De meeste kerken zijn snel digitaal gegaan. Maar de aanblik van lege kerkzalen, de moeite om de onderlinge verbondenheid vast te houden en het stilvallen van kerkelijke activiteiten werken moedeloosheid en apathie in de hand. Volgens de auteurs laat de coronacrisis in de kerken zien wat al veel langere tijd al dan niet sluimerend aanwezig is. Al veel langer ondervinden kerken de invloed van individualisme en lossere onderlinge verbanden. door de coronacrisis wordt die andere crisis (secularisatie) versnelt en verdiept.

De crisis is niet alleen een tijd van verlies en zorg, maar biedt ook kansen. Ik betrek het maar op onze eigen geloofsgemeenschap: we worden uitgenodigd en uitgedaagd om na te denken over onze kernboodschap na te denken…

View original post 849 more words

1 Comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn