Category Archives: Ecologische aangelegenheden

Zolang de herfst duurt, ….

Een seizoen van machtige tinten licht en een ongelooflijke hoeveelheid kleuren presenteert zich om ons te laten dromen van mysterieuze dingen.

“Zolang de herfst duurt,
Ik zal niet genoeg handen, canvas en kleuren hebben
om de mooie dingen die ik zie te schilderen. ‘
~ Vincent van Gogh

~ Afbeelding door Vincent Brassinne
Bron tekst en afbeelding: The Garden Of Pensiveness https://www.facebook.com/The-Garden-Of-Pensiveness-367268523352486/

+

Engelse versie / English version: As long as autumn lasts,….

1 Comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Beelden van de wereld (Foto's & Video's), Ecologische aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Mura-stam ten strijde om regenwoud te verdedigen.

Leden van de Mura-stam trekken ten strijde om hun regenwoud te verdedigen.

De kapitalistische wereld lijkt het niet al te nauw te nemen met natuur en klimaat. Vele landen hun ogen zijn gericht op het uitbreiden van palmboomplantages voor bio-brandstof. Dat dit dikwijls ten koste gaat van voedsel opbrengend landschap deert hen niet. Het geldgewin ligt voorop.

Ontbossing door landbouwbedrijven en illegale houtkappers bedreigt de Amazone Mura stam hun thuis. Daarom nemen ze pijl en boog en knuppels op om het te verdedigen.

In Brazilië woeden de zwaarste bosbranden sinds jaren. Sinds januari namen het vuur en de ontbossing in het grootste land van Zuid-Amerika met 83 procent toe vergeleken met dezelfde periode van vorig jaar.

Braziliaanse inheemse volkeren uit het Amazonenwoud zeggen dat president Jair Bolsonaro een bedreiging vormt voor hun biotoop. Deze laat grote bedrijven hun gang gaan om verder te ontbossen en steekt de schuld voor de vele brandhaarden op de westerse wereld (lees West Europeanen en Noord Amerikanen).

Leden van de Mura-stam zien de industriële ontbossing  aan als een bedreiging voor hun land en leefwereld. Zij voelen zich triest want het woud is aan het sterven. Het 60-jarige stamhoofd Handerch Wakana Mura zegt:

‘We voelen het klimaat veranderen en de wereld heeft het woud nodig.’

Hij roept de mensen buiten Brazilië op om hun politici aan te moedigen om acties te ondernemen om dat voor het klimaat zo belangrijke gebied te beschermen. Want het is hoogtijd dat men er bewust van wordt hoe die regenwouden de long van de wereld zijn. Zonder dat gebied vol met bomen, nodig voor de luchtzuivering en waterbeheer, gaan wij verdere woestijnvorming tegemoet.

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Ecologische aangelegenheden, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Wereld aangelegenheden

Soms heb ik het gevoel dat ik daadwerkelijk op de verkeerde planeet ben.

 

 

Soms heb ik het gevoel dat ik daadwerkelijk op de verkeerde planeet ben.
Het is geweldig als ik in mijn tuin ben,
maar zodra ik uit de poort ga denk ik:
‘Wat doe ik hier in godsnaam?’

~ George Harrison

Heel vaak leven veel mensen in hun eigen cocon. Anderen zijn op weg terwijl ze hun eigen wereld creëren, hun voorkeur gevend aan een andere wereld dan diegen die ze aanschouwen.

Hoevelen zijn bereid om de wereld in te gaan en zich af te vragen wat ze daar doen en zich af te vragen of ze er niet iets beter zouden kunnen van maken van die wereld die volgens hun draait zoals het niet hoort?

+

Originele Engelse versie / Original English version:  Sometimes I feel like I’m actually on the wrong planet.

1 Comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Beelden van de wereld (Foto's & Video's), Bezinningsteksten, Ecologische aangelegenheden, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Wonderen van de Schepping: De kwartel

Voorbeelden uit de natuurwereld van Gods’ grote wijsheid

Quaglia.jpgDe kwartel (Coturnix coturnix) een vogel uit de familie der fazanten (Phasianidae) en de enige trekvogel uit de orde der hoendervogels.

Van de veldhoenders (patrijsachtigen) is de kwakkel, of kwartel, de kleinste. Het is een trekvogel, zo groot als een leeuwerik. Rond de Middellandse Zee kan men er soms duizenden oprapen, die door hun overtocht uitgeput raakten. De kwakkels die men in Israël of de Sinaï uit tropisch en Oost-Afrika ziet komen, zijn op weg naar Midden- en Oost-Europa.

In de Bijbel komen kwakkels twee keer voor. In beide gevallen dienden zij als voedsel voor de Israëlieten op weg van Egypte naar Kanaän. In Exodus 16:1-3 lezen wij hoe het volk tegen Mozes en Aäron morde dathet geen eten had, waarop God het vlees en brood beloofde (vn.11-12). Maar hoe?

Het was juni en de trektijd voor kwakkels was voorbij. Toch bracht God er genoeg bijeen om het hele volk te verzadigen. Niettemin was Hij niet van plan dit wonder elke dag te herhalen; Hij had Zijn volk een andere kost bereid, het manna. Dat was het hemelse brood, met eengeestelijk les:

“Ja, Hij verootmoedigde u, deed u honger lijden en gaf u het manna te eten … om u te doen weten, dat de mens niet alleen van brood leeft, maar dat de mens leeft van alles wat de mond van de HERE uitgaat” (Deut. 8:3).

Het manna stelt dus het geestelijke voor, en de kwakkels het vleselijke. Israël moest leren op God, en niet op vlees, te vertrouwen. Veelzeggend is het commentaar van de Psalmist:

“Zij vroegen en Hij deed kwakkelen komen, met brood uit de hemel verzadigde Hij hen” (Ps. 105:40).

Slechts het ware brood uit de hemel kan ons verzadigen.Twee jaar later kwamen de Israëlieten weer tegen Mozes in opstand. Zij waren het manna zat, en verlangden vlees te eten (Num. 11:4-6). Gods toorn ontbrandde en Hij gaf hen een onvergetelijke les:

“De HERE zal u vlees geven … een volle maand lang, totdat het uw neus uitkomt en gij ervan walgt … omdat gij de HERE hebt veracht” (vn.18-20).

Mozes kon zijn oren niet geloven, maar Gods hand is niet beperkt! Uit twee richtingen bracht God grote vluchten kwakkels samen, één uit Arabië (O), de andere uit Oost-Afrika (Z) (Ps. 78:26-27). Maar dat hielp hen niet want terwijl zij het vlees nog aan het kauwen waren, sloeg God hen met een zware slag (of, plaag) en velen kwamen om (Ps. 106:15).

Hoe zit het met onze smaak – hebben wij liever hemels brood, of ‘s werelds vlees?

C.T.

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden

Hoge herkenningen. . . We moeten de aarde verrijken met liefde en vriendelijkheid.

Wij zijn niet de eigenaren van deze wereld, maar als huurders en toegestane gebruikers moeten we zorgen voor wat ons wordt gegeven om in te leven en onze liefde te delen.

“We moeten de aarde verrijken met liefde en vriendelijkheid.
We moeten planten en dieren in onze handen houden en ze beschermen,
want wij zijn dienaren, voogden, beschermers,
en bijgevolg meesters op aarde! “

– Roselis von Sass (De waarheid over de Inca’s)

Tekst- en afbeeldingsbron: Garden of Illumination https://web.facebook.com/Garden-of-Illumination-1433140463620723/

Engelse versie / English version: High Recognitions . . . We must enrich the Earth with love and kindness. > origineel: High Recognitions . . . We must enrich the Earth with love and kindness.

Leave a comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Activisme & Vredeswerk, Bezinningsteksten, Ecologische aangelegenheden, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Wonderen van de Schepping: De struisvogel

Toen God Job tot het besef van Zijn almacht en wijsheid wilde brengen, koos Hij als voorbeeld o.a. de struisvogel (Job 39:16-21). Dat lijkt vreemd omdat het juist deze vogel aan wijsheid ontbreekt!

Mannetje (links) en vrouwtje (rechts) nabij Cape Point (Zuid-Afrika)

Afrikaanse loopvogel en het enige nog levende lid van de familie Struthionidae: Struisvogel mannetje (links) en vrouwtje (rechts) nabij Cape Point (Zuid-Afrika)

De struisvogel is de grootste, en waarschijnlijk ook sterkste van alle vogels, maar hij kan niet vliegen! Daaruit mogen wij niet concluderen dat hij een ontwikkeling tussen reptiel en vogel is. Hij is een vogel met grote slagpennen, die hij gebruikt bij het wegrennen. Met een topsnelheid van ca. 100 km per uur is hij sneller dan een antilope. Daarom

“lacht hij om ros en ruiter”.

Je zou denken dat hij niet te vangen is, zeker als je ook denkt aan zijn scherpe gezichtsvermogen en voorzichtigheid. Maar als tegenbewijs vinden wij hem in bijna elke dierentuin. Hoe komt dat? Een voorbeeld van zijn gebrek aan wijsheid: in plaats van rechtuit te rennen loopt hij in een grote cirkel!

Lopende struisvogel in Namibië

Struisvogelnest

De struisvogel is een bewoner van woeste plaatsen, en kan, evenals een kameel, lange tijd zonder water. Hij is alleseter en lust zowel dierlijk (insecten), als plantaardig voedsel (zaden). Daarom werd hij voor de Israëlieten onrein verklaard (Deut.14:15).
Zodra het vrouwtje haar eieren in een nestholte op de grond heeft gelegd, zorgt zij er niet meer voor. Het mannetje moet dan de verantwoordelijkheid overnemen. ’s Nachts zit hij op de eieren, om ze warm te houden en tegen jakhalzen te beschermen, maar overdag laat hij de eieren vaak onder een laag zand liggen, om door de zon verwarmd te worden.Vroeger waren struisvogels een algemeen verschijnsel van Noord-Afrika tot in Mesopotamië. Dit blijkt uit het boek Job maar ook uit die van Jesaja en Jeremia. Deze profeten beschrijven het verwoeste Babel o.a. als een woonplaats voor struisvogels (Jes. 13:21; Jer. 50:39), om een treffend beeld van haar verlatenheid te geven. Hierop doelt waarschijnlijk ook de engel in Openbaring, wanneer hij de val van het geestelijke Babel uitroept en het

“een schuilplaats van alle onrein en verfoeid gevogelte”

noemt (Openb. 18:2). Maar een mens kan zich ook zo verlaten voelen, zoals Job ervoer in zijn ellende.

“Een broeder van jakhalzen ben ik geworden, en een metgezel van struisvogels” (Job 30:29).

Kort geleden kon ik enkele struisvogels in een dierentuin bewonderen. De mannelijke vogel liep heen en weer met zijn trotse blik en statige houding, alsof hij wilde zeggen

‘ik ben de koning!’

Het leek mij een goed beeld van de mens

“die met al zijn praal geen inzicht heeft”

en daarom

“gelijk (is) aan de beesten, die vergaan” (Ps. 49:21).

Wijmoetendaaromzorgen dat wijhemelsewijsheidverkrijgen om het rechte spoor te gaan.

“Want de Here geeft wijsheid, uit zijn mond komen kennis en verstandigheid; Hij bewaart hulp voor de oprechten, Hij is een schild voor wie onberispelijk wandelen, terwijl Hij waakt over de paden van het recht, en de weg zijner gunstgenoten beschermt.” (Spr. 2:6-8).

C.T.

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Kennis en Wijsheid, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings

Hoe staat het met de mens zijn geweten

Waar staat de mens van vandaag?

Hoe kijkt de mens vandaag naar zijn omgeving?

Eindelijk zijn er jongeren opgestaan om de ouderen eens wakker te schudden. Lange tijd leek het alsof de jongeren vandaag enkel geïnteresseerd waren in hun vele gadgets en gefocust waren op het zich profileren op sociale media.

De ouderen, die in mei 1968 op de bres hadden gestaan, zagen met lede ogen aan hoe onze maatschappij gewetenloos was ontwikkeld naar een wereld waarbij eenieder op zichzelf focust. Men kon zich afvragen waar het geweten van de mens naartoe was gegaan. Want weinigen lijken of leken last te hebben van een geweten of van wat er allemaal mank loopt in dezer dagen.

Filosofiestudent Boris van Meurs, in De Klos, vindt dat het schone geweten een gevaar is,

omdat het zelf besmet is met de kwaal die het slechts bij anderen waarneemt: de overmoed, hubris. {Tegen het Schone Geweten}

Hij schrijft

Het schone geweten is een geweten dat zichzelf onbevlekt waant, dat zijn principes kent en in het vertrouwen berust deze te verwezenlijken. {Tegen het Schone Geweten}

Maakt dat in zijn ogen dat het geweten dus onbevlekt is 

in die zin dat het vertoonde gedrag geen spatten maakt op het vel waarop de morele principes in sierlijk schrift neergeschreven zijn

of waar men kan stellen dat

het gedrag in harmonie is met de principes?

Doorheen de eeuwen heen hebben heel wat mensen pogingen gedaan om de menselijke geest te ontrafelen en te zoeken naar bepaalde waarheden?  Graag wensten velen ook normen en waarden te definiëren. Die normen en waarden vast te stellen en ze over te dragen in gemeenschappen. Godsdienstgroepen en/of geestelijken namen daarbij een belangrijke plaats in, daar zij hun aandacht toespitsten op voor hen belangrijke normen en waarden.

Mensen zochten naar oplossingen om hun gemeenschappen leefbaar te maken. Ook zochten zij om hun eigendommen te vrijwaren maar ook om zichzelf te verrijken. Daarbij kon men wel de vraag stellen in welke mate dit mocht gebeuren ten koste van de ander. Was men daar bereid om zijn geheugen aan te spreken? Wenste men wel na te denken of het wel gepast was dat dier te gaan doden? Was men bereid om zich vragente stellen over de houding tegenover anderen?

Men kan stellen dat het schone geweten orde en transparantie wil maar is dat wel zo? Voorzeker heeft het geweten bij velen de zin om controle te hebben over het handelen, en vaak gaat de hersenpan ook nog zoeken naar mogelijkheden om controle te hebben over anderen. Hierdoor zijn we beland bij het discours over twee essentiële aspecten

  • a) het morele handelen, wat het praktisch-maken van de abstracte morele wet is en
  • b) deze morele wet zelf.

van Meurs stelt

Het onderscheid tussen deze aspecten is wezenlijk, omdat het illustreert dat het schone geweten enerzijds een individuele taak behelst, maar een taak die tegelijkertijd gerechtvaardigd wordt door en rechtvaardiging moet afleggen aan een universele morele wet. Het is het individu dat het schone geweten heeft, omdat hij zijn handelen smeedt naar de plichten en taken van een wet die groter is dan hijzelf. {Tegen het Schone Geweten}

Maar wie of wat kan er die “Wet” opstellen?

De wet kan van God komen, in de Redelijkheid stoelen, op common sense leunen of simpelweg in de onderbuik huizen: belangrijk is dat het individu tegelijkertijd in haar universaliteit als haar vanzelfsprekendheid gelooft. Het schone geweten staat twijfel toe over het hoe van de verwezenlijking van de morele wet, maar niet over haar bestaansrecht. {Tegen het Schone Geweten}

Kan de wet van de ene mens in evenredigheid even gerechtigd staan of evenwaardig zijn indien die wetten door mensen opgesteld oh zo verschillend kunnen zijn? Welke principes wil die mens opnemen om zijn of haar wetten te stellen? En in welke zin zouden zijn of haar wetten meer gerechtvaardigd zijn dan de wetten van de ander?

Grote vraag is

Welke wetten wil men hanteren?

Alsook

Vanuit welke principes wil men die wetten gaan opstellen of kiezen voor welke wetten?

Vreemd genoeg geeft van Meurs de indruk dat

principes niet wankelbaar zijn. {Tegen het Schone Geweten}

Maar is niet elk geweten zeer wankelbaar? Vertoond de maatschappij niet telkenmale hoe fragiel het geweten wel is?

Is het niet zo dat vele generaties zichzelf morele wetten hebben voorgeschreven, die wel zeer verschillend kunnen zijn? Hoe kijkt men bijvoorbeeld niet tegenaan de relaties tussen mensen onderling? In één generatie kon het misschien totaal okay zijn om meerdere vrouwen te hebben of om met dezelfde sekse diepe liefdesverhoudingen aan te gaan. In een andere generatie kon elke verhouding die buiten het beeld van man-vrouw als echtgenoot-echtgenote ging als taboe beschouwd worden. bij één volk kon iets heel normaal zijn terwijl een andere bevolking dat totaal onverantwoord of immoreel vond (vind).

Klaarblijkelijk wordt in vele gemeenschappen de geest van het morele geweten bepaald hoe de meerderheid er tegenaan ziet en bereid is om de ander hiervoor schouderklopjes te geven.

Men herkent de aanwezigheid van de geest van het schone geweten daar waar al te veel schouderklopjes worden uitgedeeld – aan zichzelf, aan anderen -, als er wordt weggelachen, als er gespot en gehoond wordt, zonder zichzelf te bespotten en honen, het is te herkennen aan een gebrek aan guitigheid, een overdaad aan plechtigheid en serieuze fronzen. {Tegen het Schone Geweten}

schrijft de filosoof.

Opvallend in deze wereld van “overcorrectie” of is het “super correctie” of “over correctheid” is dat men nu zich zodanig wil inspannen om al het mogelijk verkeerd opgevatte uit te sluiten. Dit maakt bijvoorbeeld dat men in musea bordjes met ellenlange beschrijvingen gaat aanplakken omdat korte makkelijke woordjes als “onjuist” of “racistisch” zouden aanzien worden (Kijk bijvoorbeeld naar het Afrika museum in Tervuren). In welke mate wil men daar soms niet het gewone denken of het geweten in een verdomhoekje sturen, met de bedenking dat elke mens wel verkeerd denkt of zelf niet kan differentiëren?

In onze huidige wereld van populisme valt het wel op dat er groeperingen zijn die maar al te graag veralgemenen of karikaturale uitvergrotingen willen naar voor brengen. In de wil om zó “zuiver” te zijn gaan velen niet meer nuchter denken en gaan ze over in overdreven eenrichtingsverkeer waarbij het logisch denken bijna wordt uitgesloten.
Ook zijn er mensen die van het ene uiterste in het andere vervallen, zoals van het overmatig vlees eten over gaan tot enkel groenten eten, maar dan elke vleeseter vies aankijken alsof zij moordenaars zijn, dat terwijl zij nooit eens denken aan mogelijk leed dat zij ook aan de planten zouden kunnen aandoen. Als vegetariër ben ik wel bewust van dat leed aan dat deel van de schepping, maar ben ik ook bewust van de voorzien die er is gemaakt om ons te voeden. Maar daarbij moet ik zoals elke vegetariër zou moeten doen er bewust van zijn dat wij voorzichtig moeten omspringen met alles wat er voor ons te eten valt en mogen wij niet toelaten dat er verspilling zou zijn of onnodig gekortwiekt zou worden.

Van Meurs is ook een vegetariër en zegt over die vegetariërs die zo hevig tekeer gaan tegen vleeseters

Begrijp mij niet verkeerd, ik ben een dierenvriend en vegetariër, maar om jezelf zo buiten de geschiedenis te plaatsen, om vanaf deze morele hoogte het woord van je eigen gelijk te doen donderden over aarde vind ik getuigen van een enorme naïviteit en blindheid voor de historie en contingentie van de eigen moraal. {Tegen het Schone Geweten}

Maar hij waarschuwt ook hen die lelijk kijken naar veganisten of vegetariërs die zoals zo velen ook gebruik maken van vliegtuigen om ergens in een ver exotisch land van de zon te gaan genieten of alles in het werk stellen om ergens ver van het leven te gaan genieten.

Het is een flauw trekje van het platte denken om de inconsistentie van vegetariërs en veganisten te willen aanwijzen (maar je eet wel vis? maar je vliegt wel? maar je gebruikt wel plastic?), toch is deze herinnering aan de ambiguïteit onderliggend aan het schone geweten van grote waarde als een tegengif voor diens universele streven. {Tegen het Schone Geweten}

Waar is dat schone geweten? Wat willen wij wel toelaten op de wereld waar wij willen leven?

Want wie het geweten schoon wil hebben, moet zich onttrekken aan het empirische, opgaan in het universele – maar de vraag is of zo’n haat voor het doorleefde leven niet werkelijk berust op zelfhaat, levensangst, vrees voor het vlees. Een ethiek van het leven kan nooit onbevlekt zijn. {Tegen het Schone Geweten}

Waar wil men met welke ethiek naartoe gaan? en wie wil ofmag bepalen wat ethisch verantwoord is en wat wel of niet mag of mag aanzien worden als moreel aanvaardbaar?

We beleven rumoerige dagen waarin veel van het gereedschap dat ons hielp de wereld te begrijpen plots bot blijkt te zijn. Niet langer voldoen onze concepten, en misschien ook onze ethiek niet, om recht te doen aan de vragen die afgelopen jaar voor ons Europeanen opwierp. {Voorbij tolerantie}

Velen lijken vandaag moeilijkheden te hebben met de normen en waarden, of laten duidelijk merken dat zij er lak aan hebben. Is dat een gevolg van de ontkerstening? Is het een teken aan de wand hoe de mens verder van de Schepper is afgedwaald? Voor velen is Allah een boeman geworden en behoort God tot de oorzaak van al de moeilijkheden die hier op aarde zijn. Zulke ‘gelovigen’ vergeten echter dat het juist onttrekken aan die godheid de oorzaak is van het ‘wild gaan’ van de mens.

Dat de mens gaan worstelen is met milieuvraagstukken of vluchtelingenvraagstukken heeft alles te maken met de verhouding van hem met de schepping. De mens van vandaag heeft zich overmatig op zichzelf gericht waarbij onderlinge solidariteit een vreemde gedachte is geworden of bij sommigen zelfs een vloekwoord. Voor anderen zijn de internationale betrekkingen wel belangrijk geworden maar dan weer ten koste van het menselijke en van respect naar het milieu.

Mijn hoofd mag wel tollen van de vragen die er in opkomen, maar ik geloof dat bij velen juist het probleem ontstaat doordat zij zich te weinig vragen stellen. De jonge filosoof denkt ook dat hert zo ver is gekomen dat wij gezamenlijk voor de moeilijke taak staan om een nieuwe vraaghorizon te ontdekken,

vanuit én voorbij aan het denken zoals dat ons bekend is. {Voorbij tolerantie}

Als men over het geweten spreekt kan men de houding van het wezen naar een ander wezen niet uitsluiten. Tolerantie is een onafscheidelijk element voor het gewetensvolle.

Derrida linkt het begrip van tolerantie aan het christelijke denken, waardoor het niet zo’n neutraal begrip blijkt te zijn als dat het zich voor doet. In het moderne denken, bijvoorbeeld bij Spinoza, vinden we een verdediging van tolerantie vaak juist als onderdeel van een geseculariseerde redelijkheid. Het begrip zou juist voorbij zijn aan het christelijke. Derrida ontkent dit, doordat hij het begrip linkt aan liefdadigheid, in de christelijke zin. Tolerantie is dan een analogie voor het geven van de rijken aan de armen, oftewel een symptoom van een vrij sterke paternalistische relatie. Het probleem is daardoor dat tolerantie een éénzijdige en daardoor ook voorwaardelijke relatie is. De meerderheid bepaalt wie ze tolereert en onder welke voorwaarden. Wie getolereerd wordt, heeft daardoor het gevoel niet gelijkwaardig aan de tolererende partij te zijn. De vraag is daarom voor Derrida of tolerantie niet eigenlijk verhulde discriminatie is, die in werkelijkheid gelijkwaardigheid tegenwerkt. {Voorbij tolerantie}

Wat beweegt de mens en hoe wil de mens staan tegenover de beweegredenen van de ander? In deze wereld die zo doorspekt is met haatgedachten en onverdraagzaamheid moeten diegenen die hun geweten zuiver willen houden op staan en laten zien waar er weer normen en warden kunnen gevonden worden die waard zijn om te leven. Vandaag vinden wij hij wat mensen die geen plaats willen voorzien voor hen die anders denken of zelfs anders spreken. Onverdraagzaamheid is zoals in vorige eeuwen ook wel meer dan eens gebeurde, ook nu weer enorm toegenomen. De ander is de ‘ongeliefde’ of ‘ongewenste’ geworden. Voor de ander willen velen geen plaats vrij houden.

Tegenover tolerantie plaats Derrida daarom zijn concept van onvoorwaardelijke gastvrijheid.

“Pure en onvoorwaardelijke gastvrijheid, gastvrijheid zelf, opent of is bij voorbaat open voor iemand die noch verwacht, noch uitgenodigd is, voor wie er dan ook aankomt als een absoluut onbekende bezoeker, als een nieuwe aankomst, niet identificeerbaar en onvoorzienbaar, kortom, een volledige ander.” (eigen vertaling uit Borradori, 2003, p. 17)

Gastvrijheid als onvoorwaardelijke openheid is voor Derrida het werkelijke ethische ideaal. In Derridas ethiek gaat het namelijk om de relatie met de Ander, die zichzelf volledig als Ander mag behouden. Dat wil zeggen, we zoeken geen gemeenschappelijke grond, maar respecteren elkaar juist daar waar we verschillen. Tolerantie zet stiekem de wet van de heersende meerderheid vooruit en ziet de acceptatie van iedere afwijking van deze wet als een liefdadigheid. {Voorbij tolerantie}

Maar hoe ver wil men gaan “in de liefde”?

Het is een liefde die overwint, een liefde waarin de ander gekend en omarmd wordt. Het is de liefde van de verliefde, die de afstand tot de ander ondragelijk vindt, die de ander de zijne wil maken. Het is het verlangen dat op zoek is naar consumptie van het andere, samensmelting in een roes van genot en nattigheid. Ze ligt hierin dichtbij de lust, die ook streeft naar de vernietiging van het andere als andere opdat het ’t zelfde genot kan worden. Misschien is het daarom niet verbazend dat de pop industrie met zo’n gemak haar dubbele boodschap van liefde en consumptieve erotiek uitstoot. {Het offer van de liefde}

Wil de huidige Europeaan ruimte maken voor onvoorwaardelijk gastvrijheid en zich inzetten om zodanig te gaan leven en eten dat er een natuurlijk evenwicht kan behouden worden in de natuur? Wil men zo ver gaan dat men het consumptiegedrag wil gaan aanpassen om meer evenwicht te krijgen? wil men over gaan naar een liefde die dus respectvol wil en kan zijn waarbij ook de ander anders te laten-zijn hoort? Hoe ver willen wij gaan om onze onze autonomiteit op te geven of ons aan te passen aan nieuwe toestanden? In hoeverre willen wij bepaalde toestanden laten evolueren en in welke mate willen wij reageren op heersende toestanden?

De gele hesjes brengen voor het ogenblik al weken een enorm spoor van vernieling, verontreiniging, destructie, en zorgen er zelfs voor dat de gemeenschap maar ook veel private burgers moeten opdraaien voor de kosten van de vernietiging die zij hebben aangebracht. Meermaals zagen wij ook plunderingen tijdens die betogingen, dat ons doet afvragen waar hun werkelijke beweegreden is en in welke mate zij de politieke verdrukking zien waarover zij spreken. Waar is het geweten van diegenen die tijdens de betoging huizen in brand steken waar mensen in wonen en waar men dan de angst kan zien van vrouw en kinderen die om hulp roepen terwijl de vlammen om hen heen likken?

Men kan gerust tegen de gang van zaken zijn. Men kan gerust tegen regeringen zijn en zijn grieven te kennen geven, maar daarbij mag men zijn boekje niet te buiten gaan en moet men kunnen zien dat het niet om een zuiver egoïsme en hebberigheid gat. Dat is wel wat wij meer en meer de indruk van krijgen.  Wel durven wij toegeven dat tussen die gemeende betogers ook hooligans zullen tussen zitten. Wellustelingen die niets liever doen dan ‘keet schoppen’. Zij kunnen zeker en vast geen toonbeeld zijn van het “geweten van deze maatschappij”. Maar het wordt wel tijd dat deze maatschappij duidelijk har ware gezicht zal gaan tonen en naar de buitenwereld duidelijk zal laten gaan zien hoe het met haar geweten gesteld is.

1 Comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Kennis en Wijsheid, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

The Eagles Have Landed ~ de Arenden zijn geland

Bald Eagle populations in Southern California have been decimated in the past decades from residual DDT, habitat destruction, and human persecution. also in Europe at one point many different sorts of eagles had nearly disappeared from several regions, but slowly through nature conservation they come back more on the scene.

*

De meest gekende en meest kenmerkende arend mag wel de Amerikaanse zeearend of witkopzeearend (Haliaeetus leucocephalus) zijn die een van de roofvogels is die in Canada en in de Verenigde Staten broedt. Aan het eind van de twintigste eeuw stond de vogel op het punt van uitsterven, maar de populatie is tegenwoordig tot een stabiel niveau hersteld.

dsc01782
Soaring Eagles,

dsc01649
touch earth,
dsc02175
for a time,
dsc02145
but never really,
dsc02187
leave the sky.
dsc01774
Their home is always,
dsc01783
in the clouds.
Cheers to you the stunning eagles of Vancouver Island~
(Note: Dark colored eagle is a juvenile)

View original post

3 Comments

Filed under Ecological affairs, Ecologische aangelegenheden, Nature, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs

Niet wachten tot 2050

Er moet een krachtig en sociaal rechtvaardig investeringsplan komen dat alle burgers en bedrijven helpt en stimuleert om de transitie naar een klimaatneutrale samenleving te maken. Dat investeringsplan treedt ten laatste eind 2022 in werking.

Het kan allemaal wel goed en wel zijn om zoveel mogelijk naar CO2 uitstootloze energie te gaan, maar men ook bewust na gaan geen al te vervuilende alternatieve energieën te gebruiken. Hopen dat kernenergie onze electriciteitstekorten zal kunnen opvangen is wedden op de verkeerde paarden, mits de afval van kernenergie enorm vervuilend is.

Als bewuste burgers moeten wij vragen dat er een onafhankelijke evaluatie van het gevoerde beleid komt door een neutrale klimaatraad van experten. Alsook moeten wij onze politici vragen een degelijk klimaatplan uit te werken. Het komt er zelfs op aan om de doelstelling reeds vóór de 2050 klimaatneutrale doelstelling te bereiken in België en de tussentijdse doelstellingen vast te leggen in de wet.

Lees verder waarom het nuttig is om samen met anderen de politici wakker te schudden en uw handtekening te plaatsen om de volgende regering te vragen nu echt werk te maken van het klimaat en de toekomst van alle mensen in België.

 

1 Comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Activisme & Vredeswerk, Ecologische aangelegenheden, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Wereld aangelegenheden

Wonderen van de Schepping: De raaf

De raaf (Corvus corax)

De meester verteller Jezus vermaande zijn discipelen te letten op de raven, als voorbeeld van onbezorgdheid:

“Kijk naar de raven: ze zaaien niet en oogsten niet, ze hebben geen voorraadkamer en geen schuur, het is God die ze voedt” (Luc.12:24).

Dit in tegenstelling tot de rijke dwaas. Zijn voorraadkamers en schuren waren niet groot genoeg om zijn oogst op te slaan, en hij maakte zich druk met het bouwen van nog grotere (vv. 16-21). Hij dacht bij zichzelf:

‘Ik heb het voor elkaar, ik hoef niet meer te werken’.

Maar Jezus zei:

‘Je houdt geen rekening met God; als je dood gaat heb je niets’.

En tegen zijn discipelen:

“Weest niet bezorgd over uw leven”

en

“het leven is meer dan het voedsel” (vv.22-23).

Er zijn belangrijker dingen, namelijk de zorg hoe wij in het Koninkrijk van God komen (v.31).

Photo by Jesus/via Adobe

De raaf is de eerste soort vogel die in de Bijbel bij name genoemd wordt (Gen.8:7). Noach heeft na de grote vloed zowel van zijn vliegkunst als zijn intelligentie gebruik gemaakt. Later in de geschiedenis van Israël, dit keer tijdens een droogte, heeft God raven gebruikt om zijn profeet Elia
van voedsel te voorzien (1 Kon. 17:4-6). Ergens in een kaal, steil en verlaten bergdal ten oosten van de Jordaan, verborg deze man van God zich met geen ander gezelschap dan de God die hij diende en een groep raven. ’s Morgens en ’s avonds voorzagen zij hem van brood en vlees. Geen grote moeite voor raven, maar het blijft een wonder.
God had hun geboden voedsel met hem te delen!

Het is volkomen duidelijk dat God in staat is voor zijn dienaren te zorgen, al zijn de omstandigheden nog zo moeilijk. Niets is te moeilijk voor Hem (Gen.18:14; Jer.32:27; Matth.19:26). Hij die tot in de verafgelegen rotsspleten ziet en voor het ravenjong zorgt (Job 39:3; Ps.147:9), zal ook
voor de gelovigen zorgen en hen niet vergeten. Zoals de apostel Paulus constateert: zelf hebben wij niets in deze wereld meegebracht, en wij
kunnen er ook niets uit meenemen (1 Tim.6:7). De mens is net zo afhankelijk van God als de vogels, al beroemt hij zich op zijn velerlei uitvindingen. Wij mogen de zorg voor onze dagelijkse behoeften rustig aan God overlaten:

“Geef ons heden ons dagelijks brood”.

Dan zullen wij door Gods woord en zijn liefde opgebeurd worden en ons, zoals de raven, verheugen in een thermiek, die ons dichter bij God brengt.

C.T.

Raven

1 Comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden