Category Archives: Activisme & Vredeswerk

Verlangens van hedendaagse jongeren

Voor hen die Abraham gezien hebben is er een terugkijken naar wat zij van hun verlangens konden waar maken. Velen van hen zochten in de tweede helft van de vorige eeuw mogelijkheden om het beste van het leven te maken. Maar ook verschillende levenswijzen werden beproefd. Hierbij ging het er telkens om hoe wij konden omgaan met anderen en liefst met elkaar in gemeenschap konden leven.

De latere generaties begonnen zich meer op zichzelf te richten en stonden ook niet zo stil, zoals wij deden, rond geloof en onze verhouding tot de Schepper en schepping.

Vandaag lijkt het alsof de wereld haar best doet om de mensen zoveel mogelijk te prikkelen met materiële zaken. De winkels brengen schreeuwerige uitstalramen en om de zovele minuten worden wij in de media bekogelt met allerlei weerkerende reclamespots, die wij tot vervelens toe zo maar hoeven te slikken, lijkt het wel.

De oorlogs- en childboom-generatie wenste wel tot de top te geraken en succesvol te zijn in het leven, maar vandaag wordt iedereen gepusht om hoger en hoger te klimmen en meer en meer te hebben, want zonder de allernieuwste gadgets lijkt men niet geslaagd te zijn in het leven.

Ook het verlangen van hen die zich ‘christen’ noemen dreigt soms te seculariseren. Er zijn er niet zoveel meer die nog de oude christelijke notie beamen dat we genade ontvangen van God en dat onze identiteit in Christus ligt. Nog moeilijker is het om daarnaar te leven.
In onze samenleving ligt het zo veel meer voor de hand onze identiteit te ontlenen aan status of aan producten. Ten diepste bepalen anderen je identiteit dan, niet het geloof in Christus of wie of wat dan ook. Al willen de mensen nu heel graag opscheppen met allerlei trends waarbij zij aan anderen willen duidelijk maken dat zij daar ook al aan hebben mee gedaan. Het gaat niet meer om zich niet aan de trends te binden, ook al vervliegen die ook zeer vlug. De achterkomers worden dan ook maar ‘vies’ bekeken of als ‘achterlijk’ aanschouwd.

Ergerlijk is dat de wanende kerk als maar meer moeite doet om mee te gaan met de vele trends, niet beseffend dat zij meestal achteraan hinkt en hierbij veel te laat komt.
Kerken die zich niet als een bedrijfje presenteren met een passend product voor mensen met spirituele behoeften vallen uit de boot. In 2014 bracht het Researchbureau Motivaction voor de Nederlandse Protestantse Kerk al een rapport uit waar het volgende in staat:

‘De kerk kan inspringen in de onaangeboorde markt van religieuze behoeften’.

Het besef dat geloof door God geschonken wordt, verdwijnt in zulke taal snel naar de achtergrond. Men mag niet vergeten dat God roept, maar men moet mensen ook de kans geven die roep van God te horen. Als leek of gelovige moet men de kans zien de Woorden van God te horen en ook de resultaten van dat Woord te zien. Hiertoe dragen zij die zich Christen noemen de verantwoordelijkheid om duidelijk het verschil te tonen tussen een gelovige en een ongelovige. Het is namelijk zo dat elke atheïst ook in staat is zeer goed werk te leveren en anderen ook goed kan helpen en bijstaan in moeilijkheden. Als gelovige in God komt het er op aan je persoonlijkheid zodanig naar Zijn hand te zetten dat zij als bijzonder wordt ervaren door anderen.

In deze voornaamste periode van het kerkelijk jaar, de hoogdagen van ons geloofsleven, moeten wij naar buiten durven komen om die liefdesdaad van Christus Jezus te tonen, maar ook om anderen een bewijs te geven van het grote verschil tussen een gelovige en niet-gelovige.

Gelovigen hoeven geen taskforce catechese van verlangen in het leven te roepen. Veel belangrijker is de liturgie of de uitoefening van ‘kerk zijn’ of ‘kerkgemeenschap vormen’. In die kerkgemeenschap moet dat Woord van God de draagkracht van de gemeenschap zijn. Als gelovigen moeten wij laten zien hoe dat Woord ons leven schraagt en ons verbindt als broeders en zusters. Waar het mogelijk is om in gemeenschap liederen te laten klinken kunnen deze bijdragen tot de gezelligheid van een samenkomen waarbij dat Woord altijd centraal moet staan. Daarnaast kan de exhortatie of prediking meehelpen om de gemeenschap te ondersteunen. Zonder bellen en toeters, hoeven wij niet de allernieuwste snufjes in de gemeenschap. Wel hoort elkeen zijn zuivere persoonlijkheid te durven tonenen. In de kerkgemeenschap is er geen plaats voor de vervalste Faceboook timelines en voorkomens. enkel het echte ik moet er naar boven komen en moet zich bereid geven om gelijkwaardig met elkaar het brood en de wijn te delen.en de sacramenten. In dat samen zijn, samen de bijbel lezen en samen over dat Woord van God nadenken en bespreken is God zelf aan het werk.

Laat anderen voor onze bijzondere bijeenkomst op 14 Nisan proeven van onze gastvrijheid maar ook van de geest die in elke christelijke gemeenschap hoort te vertoeven. Laat het dan ook verder een aanzet zijn om buitenstaanders uit te nodigen om andere bijeenkomsten van ware volgers van Jezus bij te wonen, zodat zij de essentie van zulk een broederschap in Christus kunnen waarnemen.

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Vergeten predikers van het Goede Nieuws


God gebruikt vissers, taxichauffeurs en koelkastmonteurs om Zijn koninkrijk te bouwen.
Vaak zijn dit mensen die vanuit menselijk oogpunt onbeduidend zijn,
omdat ze geen grote theologische werken achter hun naam hebben staan.
Met vallen en opstaan brengen zij Jezus’ boodschap de wereld over.


Velen weten het niet, maar over de gehele wereld kan men predikers van het Goede Nieuws vinden. Zij zijn bereid naast hun dagelijkse job om in hun levensonderhoud te voorzien, te werken voor de Allerhoogste, zonder dat zij daar extra geld voor krijgen. Integendeel moeten zij daar dikwijls nog eigen geld insteken om dat werk te kunnen verwezenlijken.

De diepste drijfveer voor die vele vrijwilligers is de verkondiging van het koninkrijk van God. Dat gebeurt op heel veel plekken in deze wereld, en wij mogen blij zijn dat wij hierbij  ook het wereldwijde internet als hulpmiddel kunnen gebruiken. Hierbij kan dan ook elke internet gebruiker mee zijn of haar steentje bijdragen door onze boodschappen van het Goede Nieuws mee helpen uit te dragen.

Verscheidene ondernemingen van Broeders in Christus of Christadelphians trachten daar waar hulp op educatief en vormingsgebied nodig is dit aan te bieden. Daar waar nood is betreft de levensomstandigheden, door politiek of natuurgeweld, zijn er Christadelphian organisaties die op de bres springen om hulp te bieden. Zo zijn meerdere vrijwilligers in Afrika en Zuid Amerika werkzaam als lesgever en/of hulpverlener. Hiertoe zijn steeds hulpmiddelen welkom en worden op regelmatige tijdstippen ook kleding- en andere inzamelacties gehouden om dat nodige werk te ondersteunen.

In onze ogen is opvoeding een van de belangrijkste aspecten om tot een zelfstandig leven te komen. Daarom wordt daar dan ook zeer veel energie in gestoken. Op meerdere plaatsen richten wij daarom dan ook schooltjes op waar kinderen de basis van onderwijs kunnen krijgen om later dan ook verder te kunnen studeren. Daarnaast zorgen wij ook dat voor hun ontspanning voldoende middelen aanwezig zijn. Zo worden sportfaciliteiten mogelijk gemaakt en wordt er aan speelpleinwerking gedaan.

*

Laten wij die vele vrijwilligers niet vergeten. Vergeten wij ook niet dat voor al dat werk elke steun, geestelijk zo wel als financieel steeds welkom is.

Leave a comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Activisme & Vredeswerk, Culturele aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Naast Joodse Jeshua volgers ook Geen plaats voor de islam in Nederland

Onderzoek van Hoogleraar Ruud Koopmans bracht aan het licht dat  2/3 van alle Nederlanders van mening was dat de islam niet bij Nederland hoorde.  Stel je voor dat 2/3 van alle Nederlanders islamofoob en/of racist zou zijn.

Koopmans vond nog veel meer en durfde dat ook hardop te zeggen:

“Onder leden van Nederlandse moslims bestaan bijvoorbeeld enorme negatieve opvattingen over homoseksuelen, joden, of moslims die van het geloof afstappen.”

“Moslims moeten hun verantwoordelijkheid nemen en hun afwerende houding van ’dat is ons pakkie-an niet’ laten varen. Mensen zijn namelijk niet gek, die zien ook dat moslims wél massaal de straat op gaan om Erdogan te steunen of om tegen Israël te protesteren.”

“Er bestaat een sterke neiging om de oorzaken in de boze buitenwereld te zoeken in plaats van in de eigen gemeenschap. Moslims geven Geert Wilders de schuld, of westers kolonialisme, of Israël, of islamofobie.”

“‘Geweld heeft niets met de islam te maken’ is een drogreden waar je niet meer mee aan kan komen als terroristen zelf verklaren dat ze handelen vanuit het geloof.”

“Wereldwijd staan er 50 miljoen moslims klaar om geweld te gebruiken”

“Dat het de schuld van anderen is, zit bij veel moslims heel diep.” {Dr. Gert Jan Mulder over aantijgingen van extreemlinkse twitteraars}

Veelal wordt er verward gekeken naar mensen met een anders geloof dan de doorsnee Nederlander, waarbij zij ook geen verschil tussen de verschillende vormen in die moslimcultuur zien.

TwitterDr. Gert Jan Mulder gaat in een schrijven van 21 maart in op de aantijgingen van extreemlinkse twitteraars, die er twee weken terug in slaagden hem van Twitter te verdrijven. Hij hecht zich eraan te benadrukken dat haat nooit een motief is geweest om zich kritisch uit te laten over islam, of over individuele moslims en schrijft

Ik heb niets met geloof in het algemeen en al helemaal niets met islam en alles dat daarmee samenhangt. {Dr. Gert Jan Mulder over aantijgingen van extreemlinkse twitteraars}

Hij vind:

  • dat de toevloed van moslims naar Nederland geen toegevoegde waarde heeft gehad voor de Nederlandse maatschappij;
  • dat multiculturalisme heeft gefaald;
  • dat islam geen godsdienst is maar een politieke ideologie met als doel de rest van de wereld te onderwerpen (door jihad); {Dr. Gert Jan Mulder over aantijgingen van extreemlinkse twitteraars}

Hierbij lijkt hem te ontgaan dat zulk een politieke ideologie een bijverschijnsel is dat wij ook bij de Rooms Katholieke Kerk hebben kunnen waarnemen. Die Kerk heeft zich jaren bezondigd aan prediking met geweld op Europees, Afrikaans en Amerikaans grondgebied. Meerdere kruistochten werden georganiseerd in naam van die godsdienst. Die rooftochten, verkrachitngen en moorden hadden niets te maken met dat geloof in Christus, maar wel alles met macht, zoals wij nu ook met Daesh, ISIS, Bokoharam en konsoorten kunnen zien.

Pim Fortuyn op 4 mei 2002 (Foto: Roy Beusker)Volgens Gert Jan Mulder zou de cultuur die islam en moslims vertegenwoordigen en zo veel vernieuwing en uitzonderlijke kunst in de wereld heeft gebracht achterlijk zijn en verwijst hij naar lectuur van de van Israel naar Nederland geïmmigreerde David Pinto en naar de lectuur aan wie Pinto de duimen moest leggen, de bijzonder hoogleraar aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam die aanvankelijk met onder andere de Communistische Partij van Nederland sympathiseer, Pim Fortuyn.

Mr. Mulder ziet het allemaal donker in en ziet niet in dat er de komende 1400 jaar verandering zou komen, wat hij daarmee moge bedoelen? Voor hem staat het vast

Hierbij ziet hij meerdere samenwerkingsverbanden tussen Israëliërs en Palestijnen zowel als tussen Joden en Islamieten over het hoofd. Wie weet kent hij helemaal zulke initiatieven niet als Wahat al-Salam – Neve Shalom (uitgesproken “waaḥat’ as-salaam/nevei shalom”) wat Arabisch en Hebreeuws is voor Oasis van Vrede (Oasis of Peace) een opzettelijke bijeengebrachte gemeenschap, in 1970 gesticht door broeder Bruno Hussar en verder uitgewerkt door de jaren heen bij de Joodse en Palestijnse Arabische burgers van Israël. Het dorp ligt halverwege tussen Jeruzalem en Tel Aviv-Jaffa. De school die door die gemeenschap is gesticht wordt nu gretig bezocht door kinderen van Palestijnse  origine, Islamieten en Joden. Men is niet gelieerd aan enige politieke partij en mensen voelen zich vrij en buiten het touwgetrek van de Israëlische regering staande. Hierdoor is het samenwerkingsverband zeer aantrekkelijk en staan er meer dan 300 families op een wachtlijst om toegelaten te worden tot het dorp.

Ook bepaalde tradities blijkt de heer Mulder niet te onderscheiden van het ware geloof. Zo te zien trekt hij alles onder één lijn. Hij haalt dan ook de menselijke tradities aan die zelfs zeer plaatselijk gebonden mogen zijn, zoals

  • dat FGM (diverse vormen van vrouwen verminking, onder andere door tenminste clitoris verwijdering) eenvoudig afschuwelijk is;
  • dat de meeste mensen de reikwijdte hiervan niet begrijpen en niet willen zien (zelfs in Egypte met ruim 40 miljoen vrouwen zijn ruim 90% van alle vrouwen besneden); {Dr. Gert Jan Mulder over aantijgingen van extreemlinkse twitteraars}

Voor hem botsen vrijheid van meningsuiting en islam alhoewel dat in de vroegere eeuwen veel islamitische landen open stonden voor Joden en anders denkenden. Wel kan men zeggen dat hij terecht aanhaalt dat er in de islam een gevaar schuilt dat het

Maar daarop zou ik kunnen zeggen dat hij zoals vele anderen misschien eens wat meer met ware gelovigen moet praten en zich niet moet fixeren op fundamentalistische groeperingen, alsook dat hij zijn taalgebruik naar anders denkenden of gelovigen wat zou kunnen bij schaven of beschaafd houden. Waarom zulke lelijke woorden gebruiken naar medemensen?

Wat hij doet zou het zelfde zijn als moesten wij ons gaan fixeren op de fundamentalistische christenen, die dokters doden welke abortus plegen, of die huizen in brand steken van anders gelovigen of mensen waar zij het niet mee eens zijn, of in Afrika onder dwang mensen tot het christendom brengen.

Mr. Mulder begrijpt niet hoe simpele zielen zich verliezen in hem als racist te betitelen omdat dit alles volgens hem namelijk niets met racisme te maken heeft. Schrijft hij als verontschuldiging?

Ik maak wel degelijk onderscheid, discrimineer maar niet zonder dat daarvoor een gerechtvaardigde reden bestaat. {Dr. Gert Jan Mulder over aantijgingen van extreemlinkse twitteraars}

Velen mogen verschrikt opkijken als zij te horen krijgen hoeveel moskeeën er in Nederland en België wel mogen zijn. Hierbij denken ze dan ook dat de islam onze contreien aan het veroveren is. Maar moeten zij dan niet de vraag stellen hoe dat zou kunnen komen. Waaraan ligt het dat mensen van hier zich gaan aansluiten bij een godsdienstgroep die niet hier maar in het Midden-Oosten haar oorsprong vond? Hetzelfde kan gezegd worden betreft de verhoogde aanhang in de jaren 70-80 van vorige eeuw voor het boeddhisme. dat won toentertijd ook enorm aan gegadigden die over gingen to meditatievormen en het prevelen van gebeden in het Sanskriet.

In beide gevallen zien wij duidelijk een zoektocht naar het hogere en het buitengewone. Bij de overgang naar de islam kan men stellen dat mensen naar een godheid zoeken en naar verlichting die hun godsdienst niet heeft kunnen brengen. Hierbij mag men wel betreuren dat vele van die verlaters van hun christelijk geloof niet de moeite hebben genomen om eens bij ware christenen te gaan kijken. Maar hier kenden zij allen maar de ‘Getuigen van Jehovah’ die hen afschrikken omdat de goegemeente daar zo tegen is en deze als des duivels worden beschouwd. Van die christenen die naar de islam zijn overgestapt heeft 100% vast en zeker niet nar ware christenen, zoals de  ‘Christadelphians’ of ‘Broeders in Christus’ gezocht. Voorzekers heeft ook niemand daarvan gekeken wat de ‘Kerk van God’ hen te bieden zou kunnen hebben, of de Nazarener vrienden.

Mr. Mulder zou zich best eens afvragen waarom zo veel autochtonen zich willen bekeren en dan daarbij nog zo ver zouden willen gaan om zich heel anders te gaan kleden dan hier in deze streek de gewoonte is, terwijl in de islam zulke volledige versluiering van de vrouw niet eens verplicht is. eveneens vergeet de heer mulder hoe hier in de jaren 50-60 van de vorige eeuw de Katholieke vrouwen ook gesluierd of met een hoedje op de straat op moesten en links in de kerk gescheiden van de mannen moesten zitten. Of was dat voor zijn tijd en weet hij daar niets van omdat hij weinig van dat Katholieke geloof af weet?

Hij geeft toe dat hij niets met religies heeft maar zegt ook

nog minder met totalitaire ideologieën die alle waarden die wij in het “vrije westen” in eeuwen hebben bevochten niet respecteren en met voeten en hun jihad willen treden en vernietigen. Als u die ideologie aanhangt nodig ik u graag uit om weg te gaan. Ga fijn in een islamitisch land wonen.

Waaruit eens te meer dat hij geen onderscheid kan maken tussen de ware religie en de menselijke dogmatische groeperingen, zoals die in elke geloofsgroepering zich voordoen. Nederland is daar zelfs een pracht voorbeeld van van zulke fundamentalistische christelijke verenigingen en zeer conservatieve personen die eveneens weinig vrijheden aan hun volgelingen toelaten (zelfs geen televisie kijken of krant lezen op zondag).

 

Wij kunnen slechts hopen dat mensen als mr. Mulder gaan inzien dat er een groot verschil is tussen godsdiensten onderling en hoe mensen hun geloof willen dragen maar daarbij ook valselijk misleid kunnen worden door mensen die heel wat andere prioriteiten hebben dan dat (ware) geloof.

1 Comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geschiedenis, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Wanneer Joden uitschelden een routine werd

Sinds 2014 mogen we zeggen dat in Nederland, België en Frankrijk als het ware niet speciaal werd opgekeken wanneer Joden werden uitgescholden.

Mannelijke Moslims kregen niet zo veel opmerkingen als vrouwelijke moslims; Zij die te gesluierd rondliepen konden wel op reacties rekenen. Maar toch mag men zeggen dat zij in het algemeen minder last hadden dan de Joden. Joden kregen het niet alleen aan de stok met moslims, maar kregen ook haatwoorden van “mensen van hier”.

Vijf jaar geleden viel het oudere mensen, die de jaren ’30 hebben meegemaakt, al op dat wij in zekere zin terug naar die periode aan het gaan waren. Maar velen vonden erg genoeg ook dat de Jodenhaat vandaag de dag veel agressiever is dan voorheen. Het komt ook in een andere vorm tot uiting. Een soort vreemde macht.

In Nederland en België begonnen de oma’s en opa’s hun kleinkinderen aan te moedigen om deze contreien te verlaten. Ook al mocht Israël niet zonder gevaar zijn kon het daar toch beter zijn en kunnen wij er op rekenen dat de staat Israël voor ons zal zorgen. Vele Joodse gezinnen vonden het de laatste jaren dan ook veiliger om België te laten voor wat het was en hun intrek te nemen in het “Beloofde Land”.

Voor hen die in Nederland, België of Frankrijk wonen hangt de verhouding tegenover andere inwoners van die streken af van hun herkenbaar joods zijn en hoe zijt geloof al of niet uitdragen. Hoe minder herkenbaar als Jood hoe minder men met de Jodenhaat geconfronteerd word. Maar zij die zich als jood ben een ambassadeur van Israël voelen zullen echter ook meer weerstand vinden en verantwoording moeten afleggen voor wat de staat Israël allemaal aanricht.

Bij opperrabbijn Jacobs waar in 2014 te Amersfoort ruiten werden ingegooid en hij regelmatig uitgescholden werd valt het op dat uitschelden eigenlijk al routine is geworden. Hij zei

“Dat zie je van kilometers ver aankomen. Joden zijn daaraan gewend. Het is een realiteit waar iedereen mee leert leven. Daarom heb ik eieren voor mijn geld gekozen in plaats van blijven hopen dat de situatie verbetert.”

Hij schrok er ook niet van als er naar hem of zijn medebroeders

‘Dood aan de Joden’

werd geroepen in de Haagse Schilderswijk om dat dit al al jaren wordt geroepen. Hem stelt het hem niet zo teleur daar hij zich wel Nederlander aanschouwt, maar dat Nederlands zijn zijn identiteit niet laat bepalen. Hij zei

“Ik voel me ook Nederlander en heb liefde voor het land. Maar ik ben opgegroeid met het idee:

‘Ik heb een eigen land en dat is Israël.’

Omdat mijn Nederlandschap niet echt mijn identiteit bepaalt, ben ik nu niet zo teleurgesteld. Bovendien, als er sprake is van teleurstelling, is die al eerder bevestigd tijdens de Tweede Wereldoorlog.”

Voor hen die tijdens de tweede wereld oorlog zijn geboren of daarna, zijn er enkel de verhalen van onze ouders en grootouders. Sommigen behoren ook tot ouders die als kind waren opgevangen bij anders gelovigen. Dat maakt het dan weer zeer moeilijk hoe dat Joods zijn te plaatsen en geen verraad te voelen voor hen die onze familieleden in bescherming namen. Bij meerderen kan dit een zeer grote druk teweeg brengen. ook kunnen er opgevangen kinderen in een christelijk gezin opgegroeid zijn en zo met het christelijk geloof verstrengeld zijn geraakt dat het Joodse geloof op de achtergrond geraakt. Maar nu kunnen hun kinderen of kleinkinderen zich weer naar die Joodse wortels begeven of voelen zij zich toch sterk tot die Joodse wortels aangetrokken.

Van de kinderen of kleinkinderen van bij christenen opgevangen Joden, die sterk beïnvloed zijn door het christelijk geloof, zijn er dezen die wel aan nemen dat Jezus Christus de Messias is. Maar beseffen zij ook dat die Jezus een Jood was met de naam Jeshua die ook de God der Joden aanbad en niet zichzelf (zoals vele christen geloven). De nakomelingen van het Kindertransport zitten soms met een dilemma, vooral ook als er geen bewijzen meer zijn van de vroegere moeder of grootmoeder, mits deze in de kampen zijn omgekomen. De Joodse lijn lijkt dan zo verbroken of niet meer terug vindbaar. Maar diep in het hart is er dan wel dat Joodse gevoelen. Sommigen hebben gelukkig nog enkele aandenken aan hun Joodse voorouders en zoeken deze lijn weer sterk te maken. Ook al zou het voor hen inhouden dat zij nu Jeshua als de Messias aanschouwen en zo ook deel zouden kunnen uitmaken van de Christenheid. Echter willen zij duidelijk afstand nemen van het Christendom waar er christenen zijn die een Drie-eenheid aanbidden in plaats van de God van Abraham.

Voor deze die het Joodse verwantschap aanvoelen maar ook Jeshua als de Messias willen aannemen is het dikwijls nog moeilijker dan de Joden die nog uitkijken naar een eerste komst van de Messias. Als Messiasbelijdende Joden zijn die gelovigen die Jeshua als Messias aannemen in vele gevallen niet welkom bij andere joodse gemeenschappen. Maar bij vele christenen zijn ze ook niet welkom omdat zij weigeren Jezus als hun god te nemen. Dat maakt hun ergens wezens die nergens bij lijken toe te behoren en als eenzaten het langs nog meer kanten het te verduren krijgen, van Joden, Christenen en Moslims. Dezer dagen maakt dat het ook niet makkelijker.

Wij weten wel dat er rabbijnen zijn die zeggen dat het jodendom buiten Israël er is als een soort bijproduct van het hoofddoel: Israël. Maar als Messias belijdende Joden of Jeshuaisten beseffen wij dat Jeruzalem de hoofdstad zal zijn van het Beloofde Land Israël, maar dat Gods Koninkrijk zich ook zal uitstrekken naar alle landen van de wereld. Gods Koninkrijk zal plaatsgrijpen maar eveneens hier en wij geloven dat wij allemaal mogen uitkijken naar die komende vrede over de gehele wereld, en niet enkel naar een klein stukje in het Midden Oosten.

+

Lees ook

  1. Kritiek op Israël niet gelijkstellen met antisemitisme
  2. Geïnstitutionaliseerde discriminatie
  3. Wereld herdenkt Auschwitz met overlevenden
  4. Islamitische terreur doet hulp aan Palestijnen verminderen
  5. Geen groeiende moslimhaat in Europa, maar groeiende jodenhaat
  6. Over de ‘normaliteit’ van antisemitisme in Europa
  7. Jeruzalem en Joodse en Christenen hun angst voor uitsluiting
  8. Amsterdamse Joden voelen zich steeds onveiliger.
  9. Waarom vele van onze broeders zich stil houden voor de buitenwereld
  10. Europees spilland en antisemitisme
  11. Niet te negeren gebeurtenissen rond Joden in België
  12. Prinsesjes en carnavalstoestanden #1 Aalst Carnaval 2019
  13. Haat tegen verarming en tegen Israël nieuwe manier om Joden te haten
  14. Gemelde antisemitische voorvallen neemt toe

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Hoe staat het met de mens zijn geweten

Waar staat de mens van vandaag?

Hoe kijkt de mens vandaag naar zijn omgeving?

Eindelijk zijn er jongeren opgestaan om de ouderen eens wakker te schudden. Lange tijd leek het alsof de jongeren vandaag enkel geïnteresseerd waren in hun vele gadgets en gefocust waren op het zich profileren op sociale media.

De ouderen, die in mei 1968 op de bres hadden gestaan, zagen met lede ogen aan hoe onze maatschappij gewetenloos was ontwikkeld naar een wereld waarbij eenieder op zichzelf focust. Men kon zich afvragen waar het geweten van de mens naartoe was gegaan. Want weinigen lijken of leken last te hebben van een geweten of van wat er allemaal mank loopt in dezer dagen.

Filosofiestudent Boris van Meurs, in De Klos, vindt dat het schone geweten een gevaar is,

omdat het zelf besmet is met de kwaal die het slechts bij anderen waarneemt: de overmoed, hubris. {Tegen het Schone Geweten}

Hij schrijft

Het schone geweten is een geweten dat zichzelf onbevlekt waant, dat zijn principes kent en in het vertrouwen berust deze te verwezenlijken. {Tegen het Schone Geweten}

Maakt dat in zijn ogen dat het geweten dus onbevlekt is 

in die zin dat het vertoonde gedrag geen spatten maakt op het vel waarop de morele principes in sierlijk schrift neergeschreven zijn

of waar men kan stellen dat

het gedrag in harmonie is met de principes?

Doorheen de eeuwen heen hebben heel wat mensen pogingen gedaan om de menselijke geest te ontrafelen en te zoeken naar bepaalde waarheden?  Graag wensten velen ook normen en waarden te definiëren. Die normen en waarden vast te stellen en ze over te dragen in gemeenschappen. Godsdienstgroepen en/of geestelijken namen daarbij een belangrijke plaats in, daar zij hun aandacht toespitsten op voor hen belangrijke normen en waarden.

Mensen zochten naar oplossingen om hun gemeenschappen leefbaar te maken. Ook zochten zij om hun eigendommen te vrijwaren maar ook om zichzelf te verrijken. Daarbij kon men wel de vraag stellen in welke mate dit mocht gebeuren ten koste van de ander. Was men daar bereid om zijn geheugen aan te spreken? Wenste men wel na te denken of het wel gepast was dat dier te gaan doden? Was men bereid om zich vragente stellen over de houding tegenover anderen?

Men kan stellen dat het schone geweten orde en transparantie wil maar is dat wel zo? Voorzeker heeft het geweten bij velen de zin om controle te hebben over het handelen, en vaak gaat de hersenpan ook nog zoeken naar mogelijkheden om controle te hebben over anderen. Hierdoor zijn we beland bij het discours over twee essentiële aspecten

  • a) het morele handelen, wat het praktisch-maken van de abstracte morele wet is en
  • b) deze morele wet zelf.

van Meurs stelt

Het onderscheid tussen deze aspecten is wezenlijk, omdat het illustreert dat het schone geweten enerzijds een individuele taak behelst, maar een taak die tegelijkertijd gerechtvaardigd wordt door en rechtvaardiging moet afleggen aan een universele morele wet. Het is het individu dat het schone geweten heeft, omdat hij zijn handelen smeedt naar de plichten en taken van een wet die groter is dan hijzelf. {Tegen het Schone Geweten}

Maar wie of wat kan er die “Wet” opstellen?

De wet kan van God komen, in de Redelijkheid stoelen, op common sense leunen of simpelweg in de onderbuik huizen: belangrijk is dat het individu tegelijkertijd in haar universaliteit als haar vanzelfsprekendheid gelooft. Het schone geweten staat twijfel toe over het hoe van de verwezenlijking van de morele wet, maar niet over haar bestaansrecht. {Tegen het Schone Geweten}

Kan de wet van de ene mens in evenredigheid even gerechtigd staan of evenwaardig zijn indien die wetten door mensen opgesteld oh zo verschillend kunnen zijn? Welke principes wil die mens opnemen om zijn of haar wetten te stellen? En in welke zin zouden zijn of haar wetten meer gerechtvaardigd zijn dan de wetten van de ander?

Grote vraag is

Welke wetten wil men hanteren?

Alsook

Vanuit welke principes wil men die wetten gaan opstellen of kiezen voor welke wetten?

Vreemd genoeg geeft van Meurs de indruk dat

principes niet wankelbaar zijn. {Tegen het Schone Geweten}

Maar is niet elk geweten zeer wankelbaar? Vertoond de maatschappij niet telkenmale hoe fragiel het geweten wel is?

Is het niet zo dat vele generaties zichzelf morele wetten hebben voorgeschreven, die wel zeer verschillend kunnen zijn? Hoe kijkt men bijvoorbeeld niet tegenaan de relaties tussen mensen onderling? In één generatie kon het misschien totaal okay zijn om meerdere vrouwen te hebben of om met dezelfde sekse diepe liefdesverhoudingen aan te gaan. In een andere generatie kon elke verhouding die buiten het beeld van man-vrouw als echtgenoot-echtgenote ging als taboe beschouwd worden. bij één volk kon iets heel normaal zijn terwijl een andere bevolking dat totaal onverantwoord of immoreel vond (vind).

Klaarblijkelijk wordt in vele gemeenschappen de geest van het morele geweten bepaald hoe de meerderheid er tegenaan ziet en bereid is om de ander hiervoor schouderklopjes te geven.

Men herkent de aanwezigheid van de geest van het schone geweten daar waar al te veel schouderklopjes worden uitgedeeld – aan zichzelf, aan anderen -, als er wordt weggelachen, als er gespot en gehoond wordt, zonder zichzelf te bespotten en honen, het is te herkennen aan een gebrek aan guitigheid, een overdaad aan plechtigheid en serieuze fronzen. {Tegen het Schone Geweten}

schrijft de filosoof.

Opvallend in deze wereld van “overcorrectie” of is het “super correctie” of “over correctheid” is dat men nu zich zodanig wil inspannen om al het mogelijk verkeerd opgevatte uit te sluiten. Dit maakt bijvoorbeeld dat men in musea bordjes met ellenlange beschrijvingen gaat aanplakken omdat korte makkelijke woordjes als “onjuist” of “racistisch” zouden aanzien worden (Kijk bijvoorbeeld naar het Afrika museum in Tervuren). In welke mate wil men daar soms niet het gewone denken of het geweten in een verdomhoekje sturen, met de bedenking dat elke mens wel verkeerd denkt of zelf niet kan differentiëren?

In onze huidige wereld van populisme valt het wel op dat er groeperingen zijn die maar al te graag veralgemenen of karikaturale uitvergrotingen willen naar voor brengen. In de wil om zó “zuiver” te zijn gaan velen niet meer nuchter denken en gaan ze over in overdreven eenrichtingsverkeer waarbij het logisch denken bijna wordt uitgesloten.
Ook zijn er mensen die van het ene uiterste in het andere vervallen, zoals van het overmatig vlees eten over gaan tot enkel groenten eten, maar dan elke vleeseter vies aankijken alsof zij moordenaars zijn, dat terwijl zij nooit eens denken aan mogelijk leed dat zij ook aan de planten zouden kunnen aandoen. Als vegetariër ben ik wel bewust van dat leed aan dat deel van de schepping, maar ben ik ook bewust van de voorzien die er is gemaakt om ons te voeden. Maar daarbij moet ik zoals elke vegetariër zou moeten doen er bewust van zijn dat wij voorzichtig moeten omspringen met alles wat er voor ons te eten valt en mogen wij niet toelaten dat er verspilling zou zijn of onnodig gekortwiekt zou worden.

Van Meurs is ook een vegetariër en zegt over die vegetariërs die zo hevig tekeer gaan tegen vleeseters

Begrijp mij niet verkeerd, ik ben een dierenvriend en vegetariër, maar om jezelf zo buiten de geschiedenis te plaatsen, om vanaf deze morele hoogte het woord van je eigen gelijk te doen donderden over aarde vind ik getuigen van een enorme naïviteit en blindheid voor de historie en contingentie van de eigen moraal. {Tegen het Schone Geweten}

Maar hij waarschuwt ook hen die lelijk kijken naar veganisten of vegetariërs die zoals zo velen ook gebruik maken van vliegtuigen om ergens in een ver exotisch land van de zon te gaan genieten of alles in het werk stellen om ergens ver van het leven te gaan genieten.

Het is een flauw trekje van het platte denken om de inconsistentie van vegetariërs en veganisten te willen aanwijzen (maar je eet wel vis? maar je vliegt wel? maar je gebruikt wel plastic?), toch is deze herinnering aan de ambiguïteit onderliggend aan het schone geweten van grote waarde als een tegengif voor diens universele streven. {Tegen het Schone Geweten}

Waar is dat schone geweten? Wat willen wij wel toelaten op de wereld waar wij willen leven?

Want wie het geweten schoon wil hebben, moet zich onttrekken aan het empirische, opgaan in het universele – maar de vraag is of zo’n haat voor het doorleefde leven niet werkelijk berust op zelfhaat, levensangst, vrees voor het vlees. Een ethiek van het leven kan nooit onbevlekt zijn. {Tegen het Schone Geweten}

Waar wil men met welke ethiek naartoe gaan? en wie wil ofmag bepalen wat ethisch verantwoord is en wat wel of niet mag of mag aanzien worden als moreel aanvaardbaar?

We beleven rumoerige dagen waarin veel van het gereedschap dat ons hielp de wereld te begrijpen plots bot blijkt te zijn. Niet langer voldoen onze concepten, en misschien ook onze ethiek niet, om recht te doen aan de vragen die afgelopen jaar voor ons Europeanen opwierp. {Voorbij tolerantie}

Velen lijken vandaag moeilijkheden te hebben met de normen en waarden, of laten duidelijk merken dat zij er lak aan hebben. Is dat een gevolg van de ontkerstening? Is het een teken aan de wand hoe de mens verder van de Schepper is afgedwaald? Voor velen is Allah een boeman geworden en behoort God tot de oorzaak van al de moeilijkheden die hier op aarde zijn. Zulke ‘gelovigen’ vergeten echter dat het juist onttrekken aan die godheid de oorzaak is van het ‘wild gaan’ van de mens.

Dat de mens gaan worstelen is met milieuvraagstukken of vluchtelingenvraagstukken heeft alles te maken met de verhouding van hem met de schepping. De mens van vandaag heeft zich overmatig op zichzelf gericht waarbij onderlinge solidariteit een vreemde gedachte is geworden of bij sommigen zelfs een vloekwoord. Voor anderen zijn de internationale betrekkingen wel belangrijk geworden maar dan weer ten koste van het menselijke en van respect naar het milieu.

Mijn hoofd mag wel tollen van de vragen die er in opkomen, maar ik geloof dat bij velen juist het probleem ontstaat doordat zij zich te weinig vragen stellen. De jonge filosoof denkt ook dat hert zo ver is gekomen dat wij gezamenlijk voor de moeilijke taak staan om een nieuwe vraaghorizon te ontdekken,

vanuit én voorbij aan het denken zoals dat ons bekend is. {Voorbij tolerantie}

Als men over het geweten spreekt kan men de houding van het wezen naar een ander wezen niet uitsluiten. Tolerantie is een onafscheidelijk element voor het gewetensvolle.

Derrida linkt het begrip van tolerantie aan het christelijke denken, waardoor het niet zo’n neutraal begrip blijkt te zijn als dat het zich voor doet. In het moderne denken, bijvoorbeeld bij Spinoza, vinden we een verdediging van tolerantie vaak juist als onderdeel van een geseculariseerde redelijkheid. Het begrip zou juist voorbij zijn aan het christelijke. Derrida ontkent dit, doordat hij het begrip linkt aan liefdadigheid, in de christelijke zin. Tolerantie is dan een analogie voor het geven van de rijken aan de armen, oftewel een symptoom van een vrij sterke paternalistische relatie. Het probleem is daardoor dat tolerantie een éénzijdige en daardoor ook voorwaardelijke relatie is. De meerderheid bepaalt wie ze tolereert en onder welke voorwaarden. Wie getolereerd wordt, heeft daardoor het gevoel niet gelijkwaardig aan de tolererende partij te zijn. De vraag is daarom voor Derrida of tolerantie niet eigenlijk verhulde discriminatie is, die in werkelijkheid gelijkwaardigheid tegenwerkt. {Voorbij tolerantie}

Wat beweegt de mens en hoe wil de mens staan tegenover de beweegredenen van de ander? In deze wereld die zo doorspekt is met haatgedachten en onverdraagzaamheid moeten diegenen die hun geweten zuiver willen houden op staan en laten zien waar er weer normen en warden kunnen gevonden worden die waard zijn om te leven. Vandaag vinden wij hij wat mensen die geen plaats willen voorzien voor hen die anders denken of zelfs anders spreken. Onverdraagzaamheid is zoals in vorige eeuwen ook wel meer dan eens gebeurde, ook nu weer enorm toegenomen. De ander is de ‘ongeliefde’ of ‘ongewenste’ geworden. Voor de ander willen velen geen plaats vrij houden.

Tegenover tolerantie plaats Derrida daarom zijn concept van onvoorwaardelijke gastvrijheid.

“Pure en onvoorwaardelijke gastvrijheid, gastvrijheid zelf, opent of is bij voorbaat open voor iemand die noch verwacht, noch uitgenodigd is, voor wie er dan ook aankomt als een absoluut onbekende bezoeker, als een nieuwe aankomst, niet identificeerbaar en onvoorzienbaar, kortom, een volledige ander.” (eigen vertaling uit Borradori, 2003, p. 17)

Gastvrijheid als onvoorwaardelijke openheid is voor Derrida het werkelijke ethische ideaal. In Derridas ethiek gaat het namelijk om de relatie met de Ander, die zichzelf volledig als Ander mag behouden. Dat wil zeggen, we zoeken geen gemeenschappelijke grond, maar respecteren elkaar juist daar waar we verschillen. Tolerantie zet stiekem de wet van de heersende meerderheid vooruit en ziet de acceptatie van iedere afwijking van deze wet als een liefdadigheid. {Voorbij tolerantie}

Maar hoe ver wil men gaan “in de liefde”?

Het is een liefde die overwint, een liefde waarin de ander gekend en omarmd wordt. Het is de liefde van de verliefde, die de afstand tot de ander ondragelijk vindt, die de ander de zijne wil maken. Het is het verlangen dat op zoek is naar consumptie van het andere, samensmelting in een roes van genot en nattigheid. Ze ligt hierin dichtbij de lust, die ook streeft naar de vernietiging van het andere als andere opdat het ’t zelfde genot kan worden. Misschien is het daarom niet verbazend dat de pop industrie met zo’n gemak haar dubbele boodschap van liefde en consumptieve erotiek uitstoot. {Het offer van de liefde}

Wil de huidige Europeaan ruimte maken voor onvoorwaardelijk gastvrijheid en zich inzetten om zodanig te gaan leven en eten dat er een natuurlijk evenwicht kan behouden worden in de natuur? Wil men zo ver gaan dat men het consumptiegedrag wil gaan aanpassen om meer evenwicht te krijgen? wil men over gaan naar een liefde die dus respectvol wil en kan zijn waarbij ook de ander anders te laten-zijn hoort? Hoe ver willen wij gaan om onze onze autonomiteit op te geven of ons aan te passen aan nieuwe toestanden? In hoeverre willen wij bepaalde toestanden laten evolueren en in welke mate willen wij reageren op heersende toestanden?

De gele hesjes brengen voor het ogenblik al weken een enorm spoor van vernieling, verontreiniging, destructie, en zorgen er zelfs voor dat de gemeenschap maar ook veel private burgers moeten opdraaien voor de kosten van de vernietiging die zij hebben aangebracht. Meermaals zagen wij ook plunderingen tijdens die betogingen, dat ons doet afvragen waar hun werkelijke beweegreden is en in welke mate zij de politieke verdrukking zien waarover zij spreken. Waar is het geweten van diegenen die tijdens de betoging huizen in brand steken waar mensen in wonen en waar men dan de angst kan zien van vrouw en kinderen die om hulp roepen terwijl de vlammen om hen heen likken?

Men kan gerust tegen de gang van zaken zijn. Men kan gerust tegen regeringen zijn en zijn grieven te kennen geven, maar daarbij mag men zijn boekje niet te buiten gaan en moet men kunnen zien dat het niet om een zuiver egoïsme en hebberigheid gat. Dat is wel wat wij meer en meer de indruk van krijgen.  Wel durven wij toegeven dat tussen die gemeende betogers ook hooligans zullen tussen zitten. Wellustelingen die niets liever doen dan ‘keet schoppen’. Zij kunnen zeker en vast geen toonbeeld zijn van het “geweten van deze maatschappij”. Maar het wordt wel tijd dat deze maatschappij duidelijk har ware gezicht zal gaan tonen en naar de buitenwereld duidelijk zal laten gaan zien hoe het met haar geweten gesteld is.

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Kennis en Wijsheid, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Haat tegen verarming en tegen Israël nieuwe manier om Joden te haten

Aalst Karnaval 2019 Joodse Karrikaturen – Recycled puppets for 2019 Aalst Carnaval

Men kan er niet aan onderuit te merken hoe op sociale media tegen bepaalde bevolkingsgroepen gereageerd wordt. Joden en islamieten blijken de kop van Jut te zijn. Betreft de Joden worden nog steeds groteske stereotiepe beelden gepresteerd, welk nog eens bevestigd mocht worden met het Aalsters karnaval, waar een bedenkelijke karikatuur werd voorgesteld.

Wat in West Europa erg opvalt de laatste jaren is dat de bevolking een angst lijkt te krijgen voor het multiculturele. Het blijkt vele mensen af te schrikken dat wij naar een multiculturele samenleving aan het groeien zijn. Hiervoor hoeven zij echter niet bang te zijn indien zij zelf het toelaten dat er in onze maatschappij een verscheidenheid van culturen en ideeëngoed mag zijn.

Vele burgers denken verkeerd dat “de anderen” hun eigen cultuur zouden gaan afpakken. Maar de Joden hebben door de eeuwen heen in de verscheidene continenten bewezen dat het nooit in hun intentie ligt om zich op te dringen aan anderen noch om een noodzaak te voelen om anderen hun cultuur helemaal in de hunne op te nemen. Zij voelen zich eerder geneigd voor het respecteren van eenieders eigenheid, welk zij ook als een verrijking in een maatschappij beschouwen.

Opvallend is dat de laatste drie jaar het alsmaar gebeurd dat bepaalde termen zo maar door elkaar gebruikt worden en zeer veel gelijkgesteld worden als een racistisch gegeven. Voor velen is antisemitisme en anti-Zionisme van hetzelfde vat, dit terwijl een anti-Zionist niet bepaald tegen de Joden hoeft te zijn, noch tegen Israël als een natie. Begrijpelijk dat bepaalde schrijvers of denkers het niet fijn vinden als antisemiet uitgemaakt te worden als zij het wagen kritiek te uiten op Israël.

Wat wij nu echter meer zien gebeuren is dat het recht om kritiek te geven voor wat in Israël gebeurd ook bepaalde groeperingen doet voorkomen dat het moet mogelijk zijn om algemeen kritiek te geven op de Joodse gemeenschap  en om deze de vele ‘fouten’ in hun schoenen te schuiven. Het antizionisme gaan classificeren als een vorm van antisemitisme, en daarom het als een ​​misdaad gaan beschouwen gaat hieraan niet verhelpen,  … integendeel.

De regerende centrumrechtse partij La République en marche (LREM) in Frankrijk die de antisemitismestudiegroep leidt in de Nationale Assemblee van het land concludeerde in februari dat

“haat tegen Israël de nieuwe manier is om Joden te haten“

Sylvain Maillard zei terecht

“We kunnen de regering van Israël bekritiseren, maar niet het bestaan ​​van deze staat in twijfel trekken. Niemand twijfelt aan het bestaan ​​van de Franse staat of de Duitse staat.”

In Frankrijk heerst er al lang een wrevel tegen de Joodse gemeenschap. Zowel in België als in Frankrijk kan men aanbidders vinden die naar Shabbat-diensten gaan met een zekere angst. Niet enkel Joden die naar de Grote Synagoge in de Franse stad Straatsburg gaan worden meer dan eens vergast met antisemitische beledigingen en slogans. In Frankrijk ging de sociale protestbeweging van de Gilets Jaunes of  “gele hesjes” zo ver dat zij onaanvaardbare lelijke woorden tegen Joden riepen en er niet tegenop zagen om te urniren tegen de muur van de synagoge. Maurice Dahan, de voorzitter van de Consistoire juif du Bas-Rhin de l’Est de la France of Joodse kerkenraad van de regio Nederrijn in Oost-Frankrijk (Jewish Consistory of the Lower Rhine region of Eastern France) zei

“Dit kan niet worden getolereerd door de gele vesten, en het kan niet worden getolereerd in Frankrijk.”

Een verklaring van de Consistoire vermeldde met

“grote ontroering de gewelddadige antisemitische opmerkingen die werden gemaakt voor de synagoge en tegen Joodse burgers die de Sjabbat vierden, een wekelijks festival van rust en vrede.”

De verklaring vervolgde:

“De Franse wet staat iedereen toe vrijelijk te demonstreren, maar het moet de antisemitische beledigingen tegen de Republiek van vrijheid, gelijkheid en broederschap stevig en krachtig veroordelen.”

en die veroordeling moet er zeker komen nadat ook op meerdere plaatsen verscheidene grafzerken ‘ontheiligd’ werden. Meerdere malen al kregen wij te horen over grafschennis op Joodse begraafplaatsen. Ook moet men harder optreden tegen “Gele hesjes” betogers die de Holocaust als niet bestaande verklaren.

Rechtse politici en populisten maken handig gebruik van de onvrede van de mensen en over de “onleefbaarheid” waarmee meer en meer mensen te  maken hebben. Hun armoede wordt als een gevolg gezien, door velen, als de schuld van aandeelhouders en de rijke Joden. Alsof die Joden vandaag zo rijk zouden zijn. Zij zouden eens moeten weten hoe veel Joden in zekere zin ook in armoede of aan de armoede grens wonen. Heel wat Joden in België en Frankrijk moeten het met heel wat minder doen dan de modale Belg.

Bepaalde politici willen maar al te graag het economische deficit en de huidige crisis afwimpelen met de aandacht op de Joodse gemeenschap te richten, hun beschuldigend van zionisme, in die zin dat zij die hier nog zouden verblijven als Israëlische agenten zouden optreden. De Joodse gemeenschap wordt aanzien als iets dat men moet verwerpen. ook gaat het niet op dat Joden met hun kippah of hoed op zich niet zo zouden kunnen vertonen in bepaalde straten van dit land.

Hoe de Aalsterse carnaval groep er geen graten in ziet wat zij voorgesteld hebben getuigd van de beperkte visie maar beaamt in zekere zin ook de vooringenomenheid van bepaalde karakteristieke kenmerken die men bepaalde gemeenschappen wil toedichten. Dat burgemeester D’Haese  de Vismooil’n-groep verdedigde en te kennen gaf dat het niet in de bedoeling lag om te beledigen en dat

“zulke dingen zouden moeten worden toegestaan op het carnaval van Aalst.”

doet ons wel afvragen in hoeverre men wil gaan in het zogenaamd toelaatbare en waarom men niet tracht duidelijk te maken dat iets niet kan, indien de mensen dat niet zouden begrijpen.

Filip de Vidts, een technicus en de secretaris van Vismooil’n heeft “absoluut geen spijt” van deelname aan het display en zegt

“Ik denk dat de mensen die beledigd zijn in het verleden leven, van de Holocaust, maar dit ging over het heden.”

Hij mag het dan wel zien als een viering van humor, maar kan hij dan ook uitleggen waar de humor eigenlijk in zit?’

Het Joodse thema, zei hij, was

“omdat we niet zeker waren of we een 2020-tournee zouden doen [vanwege de stijgende kosten]. Dus dat zou betekenen dat we een sabbatical zouden nemen, en het ging verder vanaf daar. “

Dit maakt het mijns inziens zelfs nog erger en geeft dan duidelijk aan hoe zij denken over geld, geldhebbers en laart mij afvragen als men dan geld tekort heeft waarom men dan zoveel geld verprutst aan zulke grote poppen.

Mike Whine, de directeur van de regering en internationale zaken bij de Community Security Trust, de waakhondgroep van de Britse Joden vindt dat

“Het kan bij de overheid lang duren om de verandering te herkennen,”  {Jewish Telegraphic Agency}.

Vraag is echter hoe lang de regeringen werkelijk gaan ingrijpen en een halt gaan toeroepen aan het toenemend geweld tegen en stigmatiseren van de Joden.

+

Voorgaand

Niet te negeren gebeurtenissen rond Joden in België

+
Lees ook

  1. Rabbijn Van de Kamp: Kloof tussen joden en christenen blijft
  2. Veroverende geloofsgroep
  3. Waarom vele van onze broeders zich stil houden voor de buitenwereld
  4. Geen groeiende moslimhaat in Europa, maar groeiende jodenhaat
  5. Over de ‘normaliteit’ van antisemitisme in Europa
  6. Niet zomaar een sinister spook van antisemitisme
  7. Door probleem niet te durven benoemen oorzaak nooit aanpakken
  8. Jeruzalem en Joodse en Christenen hun angst voor uitsluiting
  9. Amsterdamse Joden voelen zich steeds onveiliger.
  10. De zoveelste grafschennis op een rij in Frankrijk

+++

Verdere lectuur

  1. Manfred Gerstenfeld: Antisemitisme herkennen is de eerste stap om het te bestrijden
  2. Opnieuw ca. 500 ‘Palestijnen’ vroegen en kregen asiel in België de eerste maand van 2019
  3. Melanie Phillips: Antisemitisme ontketent in het Westen; hoe is het zo uit de hand kunnen lopen?
  4. Ik dacht echt dat antisemitisme voorbij was maar ik was verkeerd
  5. Antisemitisme: waarom u gealarmeerd zou moeten zijn
  6. Opmerkelijk: Resolutie van Franse parlementsleden ‘antisemitisme = anti-Zionisme’
  7. Er is een nieuw ‘nieuw antisemitisme’ in West-Europa en het voelt griezelig vertrouwd aan
  8. Anti-Semitism among Yellow Vest protesters demoralizes France’s Jews
  9. Belgian mayor defends carnival float featuring Jews with money and a rat
  10. I spoke to the creators of Belgium’s anti-Semitic carnival float. They’re not sorry.

5 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Zich uitstrekken om te herstellen

Purplerays haalt Clarissa Pinkola Estes aan in …..but of stretching out to mend

“Het is niet onze taak om de hele wereld in één keer te herstellen,
maar om ons uit te strekken
om het deel van de wereld te herstellen

dat is binnen ons bereik. “

~ Clarissa Pinkola Estes

 

Photo ©A. Higr
Original English text & image source: Linda Iribarren https://www.facebook.com/lindairibarren

1 Comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

In Nederland nog meer mensen naar de Voedselbank

Opnieuw gaan meer mensen naar de Voedselbank

Binnenland: http://nos.nl/tekst/2274740

Ook vorig jaar zijn weer mensen naar de Voedselbank gegaan. De toename was 6 procent. Elke week halen ongeveer 140.000 mensen een pakket op bij een Voedselbank in hun woonplaats.

“De toelatingsnormen zijn versoepeld. Dat verklaart voor een belangrijk deel de stijging van het aantal klanten”,

zegt een woordvoerster.

“En we doen er alles aan om de drempel voor mensen om binnen te komen te verlagen.”

Zo lijken steeds meer Voedselbanken op een supermarkt en dat maakt het voor mensen minder ongemakkelijk.

“Mensen mogen daar zelf spullen uit de vakken halen. Ze mogen bijvoorbeeld vier stuks groenten of ontbijtproducten kiezen”,

zegt de woordvoerster.

Knuffelfactor

Elk jaar wordt door klanten ter waarde van zo’n 74 miljoen euro aan voedsel opgehaald.

Ook het aantal vrijwilligers is met 6 procent toegenomen, tot 11.700. Toch hebben de Voedselbanken nog steeds extra mensen nodig, vooral voor organisatorische zaken. Maar ook aan chauffeurs is een gebrek. Daarom is de website werkenbijvoedselbanken.nl gelanceerd.

De Voedselbank hoopt dat ook dit jaar het aantal vrijwilligers toeneemt.

“Gelukkig is onze reputatie goed en de knuffelfactor hoog.”

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Woorden die het hart bereiken


Je weet nooit waar woorden terecht kunnen komen
of
hoe ze ergens in de wereld een hart kunnen raken.
Zolang de woorden uit het hart kunnen komen
zullen zij in staat zijn om andere harten te bereiken
en
zouden anderen kunnen inspireren.


Dus, omdat ergens, iemand die dit moet lezen, dit nu leest.
We weten niet wie je bent, of wat je ertoe bracht om dit te lezen,
maar bedankt dat je hier bent.

+

Engelse versie / English version: Words reaching the heart

Leave a comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Activisme & Vredeswerk, Bezinningsteksten, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Niet zomaar een sinister spook van antisemitisme

Als wij rondom ons kijken in de pers, lijkt het bij sommige bladen alsof het Joodse Volk gebruikt wordt door staatslui om de gedachten af te wenden van zogenaamd “ernstiger zaken”.

Vooral in Frankrijk waar er al enige tijd hevig tumult is omtrent leefbaarheid en laksheid van de Franse regering om de mensen hun leven dragelijker te maken.

Men kan het er op na geven dat er heel wat koppige Fransen kunnen zijn. Ook al had de regering gedacht dat de oproep en de protestlust van de gele hesjes vlug zou uitdoven, kunnen wij nu al bijna vier maanden hun protesten op het Franse grondgebied de grondvesten zien daveren. Weekend na weekend slagen meerdere misnoegde Fransen in hun gele hesje Parijs tot een slagveld te maken.

Volgens “Fenixx” biedt de staat alles aan de politie: vreemde ongeïdentificeerde veiligheidstroepen, de Eurogendfor en deelsgewijs legertroepen om de mensen in toom te houden. Wij kunnen dan wel horen van massale arrestaties, honderden gewonden, enkele ernstige en enkele doden, maar toch zien wij geen schot in de zaak. Ook valt het op dat de mainstream media  slechts zeer sporadisch berichten over de gewonden en de doden en eigenlijk weinig moeite doen om het grotere probleem of de “oorzaak” van het probleem uit de voegen te lichten.

Volgens Rommel van Fenixx gaan ze nu in Frankrijk in de hoogste versnelling:

“tijdens het laatste Gele Hesjes-protest in het Parijse Montparnasse district gebeurde er een incident dat een nieuwe wending aan de hele agenda geeft. Een oudere joodse heer, de bekende filosoof Alain Finkielkraut, werd op straat beledigd. Een groep Gele Hesjes was onderweg toen Finkielkraut werd herkend. “Wij zijn het volk”, werd tegen hem geschreeuwd en “Rot op vuile zionistenduivel!”

Volgens Rommel sprong de pers onmiddellijk op deze kwestie, en steeg het sinistere spook van het antisemitisme plotseling overal op. De schrijver blijkt daarbij te vergeten dat al meer dan vijf jaar er in Frankrijk wel degelijk een groeiend antisemitisme waar te nemen valt.  Ook al mag de “donkere kant” van de Gele Hesjes “HET thema” zijn, kan men de rest van de gang van zaken niet negeren, alsook moet men sommige onderliggende ongenoegens ook durven boven te halen. Men zou beter ook eens dieper graven naar onderliggende oorzaken van ontevredenheid van de Franse, maar ook van de Belgische bevolking en er sterk over na denken om niet te vervallen in een vroeger zeer dat ook haar voedingsbodem vond in een gelijkaardige economische crisis, ook al is de huidige economische crisis helemaal niet zo erg of te vergelijken met de jaren 30 van vorige eeuw.

Voor Rommel komt de reactie op de roepende man naar Finkielkraut, die eerder wel zijn support aan de Gele Hesjes had gegeven, op een moment dat het gevestigde systeem geen raad weet hoe om te gaan met het fenomeen Gele Hesjes en zowel geen oplossing kan vinden noch kan toegeven.

Hij schrijft:

De veiligheidstroepen staan op de rand van uitputting, de EU nomenclatura vecht om te overleven: Want wanneer Frankrijk onder volksprotesten valt, valt de EU. Het incident met Finkielkraut komt voor de kaste van de EU-grandeurs als een geschenk uit de hemel.

Plotseling vernemen we van “Deutschlandfunk” via “Zeit”, “FAZ” tot “Spiegel” dat massaal antisemitische slogans op etalages van joodse winkels gekliederd zouden zijn, hakenkruis-graffiti en masse op joodse begraafplaatsen en op elke hoek aanvallen op Joden.

Alles in één nacht? Een gecoördineerde actie van de Gele Hesjes? Of is dit alles al maandenlang aan de orde van de dag en heeft de pers het discreet verborgen gehouden? Nauwelijks. Tenzij er natuurlijk nog niet over is gesproken, want dit antisemitisme is vooral afkomstig van moslimmigranten, die in Frankrijk even heilig zijn als in Duitsland. {De EU-omvolking-propaganda-pers is een enorme campagne gestart tegen het fenomeen van de Gele Hesjes: Antisemitisme}

Vanuit onze gemeenschap kunnen wij enkel vaststellen dat vele Joden tot nu toe niet veel in de openheid durfden komen betreft aanvallen tegen hen. Vanuit de gemeenschap is er ook een gevoelen om beter in de schaduw te blijven en niet te veel in het openbaar te brengen. Wij ook zitten met het dilemma van wat zullen wij of mogen wij publiceren. Twee weken geleden is zo de niet Joodse broeder Marcus Ampe uit Israël nog verzocht om bepaalde artikelen van zijn blog “Our World” weg te nemen wegens het in gevaar brengen van bepaalde mensen of groepen. Hierbij ging het wel meer omtrent gevaar voor Joden met interesse voor het geloof in de Messias en voor Christadelphians en dit hoofdzakelijk uitgaande van dreiging en aanvallen door fundamentalistische evangelischen.

Bij de Gele-hesjes kunnen er mensen van alle kanten gevonden worden,

een brede alliantie … van de mensen daar beneden tegen de mensen daarboven. Er was alles van links tot rechts, inclusief veel moslims uit de Franstalige landen van Noord-Afrika die naar Frankrijk emigreerden. Het antisemitisme van dit deel van de Franse samenleving is bekend en duidelijk. En dat de Gele Hesjes-beweging steeds meer steun krijgt van islamisten is bij iedereen in Frankrijk bekend. Er is zelfs sprake van een “toe-eigening” van de beweging door islamisten. Natuurlijk zijn er ook Franse rechtsradicalen, hooligans en racisten onder de Gele Hesjes, zoals in elk land. {De EU-omvolking-propaganda-pers is een enorme campagne gestart tegen het fenomeen van de Gele Hesjes: Antisemitisme}

Volgens Rommel moet de antisemietenknuppel nu de Gele Hesjes-beweging demoniseren en verdelen.

De opdracht aan de media om overal de luide trom te slaan om een Europees-wijde golf van distantiëring te veroorzaken en tweespalt te ontketenen binnen de Gele Hesjes wordt onmiddellijk opgepakt en uitgevoerd. Opnieuw maken de media zich tot de lakeien van de gevestigde orde. De beschuldiging van antisemitisme stroomt nu uit elke scheur en spleet. Men zou blind en doof moeten zijn om niet te herkennen wat hier wordt gespeeld. {De EU-omvolking-propaganda-pers is een enorme campagne gestart tegen het fenomeen van de Gele Hesjes: Antisemitisme}

Wij geven toe dat mensen het grote verschil moeten zien tussen antizionisme en antisemitisme, waarbij het ene niet het andere moet inhouden, maar waar het eerste een kritische houding voorstelt tegenover het agressieve, nationalistische beleid van overheersing en onderdrukking van de Palestijnen en in veel gevallen zelfs gaat over een seculiere groep en niet zozeer het geloofsmatige omhelst. Het is totaal verkeerd te denken dat diegenen die zich verzetten tegen bepaalde groepen zionisten ook het joodse volk als minderwaardig zouden beschouwen.

Men mag ook niet vergeten dat de heer Finkielkraut zelf meermaals de aandacht heeft getrokken met bedenkelijke opmerkingen en zelfs met  racistische uitlatingen tegen moslims.

rommel merkt op

Als u ooit een verzameling van zeer lasterlijke krantenkoppen wilt lezen van de links-tolerante-diverse pers tegen de heer Finkielkraut, waarin hij als racistisch, rechtsradicaal, misantroop en provocateur wordt bestempeld, is deze zeer interessante publicatie het lezen waard [Franstalig]. Het biedt overigens een zeer intelligent verslag van het Franse, linkse, divers islamofiele, globalistische medialandschap, dat tot nu toe zijn favoriete vijand in de heer Finkielkraut heeft gezien en zich in zijn beledigingen aan hem geenszins meer pietluttig gedraagt dan de Gele Hesjes in de video.

Een ongekende hypocrisie die je kaak doet bungelen op kniehoogte: Een zeer intelligent denkhoofd, maar niettemin een rechtse provocerende intellectueel die zich uitspreekt tegen moslimmigranten, die al jaren door de pers wordt aangevallen, wordt nu plotseling in heel Europa gestileerd als de kroongetuige van een vermeend antisemitisme van de Gele Hesjes – om de Gele Hesjes-beweging op doorzichtige wijze te belasteren en te verdelen. Dat is gewoon brutaal en schaamteloos. {De EU-omvolking-propaganda-pers is een enorme campagne gestart tegen het fenomeen van de Gele Hesjes: Antisemitisme}

Ook al mag die reactie op Finkielkraut door sommigen als gegrond gezien, mogen wij niet er naast kijken dat hiermee ook een ontwijking van twee gebeurtenissen wordt beoogd, namelijk de ware ontevredenheid van een grote groep Fransen die zich in het nauw gedreven voelen door economische redenen en een andere groep Fransen die zich ook in het nauw voelen gedreven maar dan omwille van vernedering wegens hun geloofsgroep en nijd voor hun positie en welslagen in de maatschappij

+

Lees verder ook:

 

4 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Economische aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden