Category Archives: Juridische aangelegenheden

Geen plaats voor Jezus volgende Joden in Nederlandse Kerk noch in Israël

Heel veel mensen nemen wel het woord ‘joods-christelijk’ in de mond zonder goed te weten waar ze het over hebben of zonder enige affiniteit te willen voelen met het Joodse volk of hun geloof.

Diverse politieke partijen, vaak juist niet-christelijke, willen nog weleens roepen dat de Europese beschaving joods-christelijke wortels heeft.

Die term ‘joods-christelijk’ mag ook nogal raar zijn wanneer men weet dat veel Christenen eeuwenlang Joden hebben onderdrukt, vervolgd en verketterd. Ook zijn er heel wat joden die niet veel van Christus en christenen moeten hebben. Ook voor de ware volgers van Jeshua of Jezus Christus (zoals hij door velen is gekend) is het dikwijls moeilijk om zich te vereenzelvigen met christenen of om zich er maar mee verwant te voelen, daar zij vinden dat de meerderheid van christenen Jezus verloochend door zijn ongelofelijke daad van overgave niet te willen erkennen en hem tot hun god te maken.

Men kan echter niet ontkennen dat Jeshua een bijzonder figuur was die van een enorme invloed is geweest op het gebeuren in Europa. Het valt niet te ontkennen dat de christelijke godsdienst de Europese geschiedenis diepgaand heeft beïnvloed. Hoe men het draait of keert is er ook heel wat gediscussieerd, gepalaverd maar ook gevochten rond die persoon Jeshua of Jezus, die ook de Christus wordt genoemd.

Ook al werd door de eeuwen heen er heel wat gedaan om het jodendom de mond te snoeren of te vernietigen, is het de enige geloofsgroep die zich als enige de repressie van andere godsdiensten heeft weten te overleven. Ontegensprekelijk moet men in dat Joodse geloof de wortels zien van het christendom en christenheid. De aartsvader Abraham, koning David uit wiens geslacht Jezus voortkwam, de schrijvers van de boekrollen en de vele profeten waren Joden. Zelfs het Nieuwe testament werd geschreven door Joden. De eerste volgelingen van Jeshua (de Jood Jezus) waren zoals hij ook Joden. Zonder hen was de beweging “De Weg” niet op gang gekomen en zou het Christendom niet ontstaan zijn.

Nederlandse kerkvaders zien echter niet graag een verbintenis met het Joodse geslacht. Er zijn ook meerdere Nederlanders die er iets op tegen hebben om te wijzen naar de term  ‘joods-christelijk’ omdat de twee onderdelen van de term namelijk ongelijk zijn. Voor hen slaat het woord ‘joods’ op een periode voor pakweg 100 na Christus, de term ‘christelijk’ op de overige 1900 jaar.

Daarmee wordt ‘joods’ antiek verklaard – een neiging die door heel de kerkgeschiedenis te vinden is. De contemporaine jood wordt daarmee niet in zijn waarde gelaten: hij is antiek, ouderwets, aanhanger van een achterhaalde godsdienst. Hij zelf is geen onderdeel van de term ‘joods-christelijk’, terwijl zijn identiteit daar wel genoemd is.

Ook wensen zij te benadrukken dat

Alles wat genoemd is aan joodse bronnen, Oude en Nieuwe Testament, worden in deze term door christenen geïnterpreteerd, ja zelfs van naam voorzien. Het Oude Testament heet alleen maar zo, omdat er een Nieuwe Testament bestaat in het christendom.

De Nederlandse gereformeerden vinden dat het jodendom hun Hebreeuwse geschriften op een geheel eigen wijze interpreteren en mits zij Jezus niet als God erkennen ook niet onder de zaligheid van God kunnen vallen. Door die typische Joodse interpretatie is in de term ‘joods-christelijk’ volgens hen dan ook geen ruimte.

Als dat namelijk wel zo zou zijn, zouden we in onze ‘joods-christelijke’ cultuur heel wat makkelijker omgaan met jongensbesnijdenis, met speciale voedingsvoorschriften, met het idee dat er geofferd zou kunnen worden, met sluiers of hoofddoekjes of pruiken, met noem maar op. Juist omdat het christendom het Oude Testament heel anders interpreteert en deze interpretatie al eeuwen als de enig geldende meeneemt, zijn deze joodse (en islamitische) instellingen vreemd aan de Europese cultuur. Kortom, ‘joods-christelijk’ is een term vanuit de macht, niet een term die gewaardeerd wordt door de minderheid. Het is een term die de werkelijkheid versluierd: het lijkt erop alsof ‘wij’ een meerderheid en een minderheid waarderen in Nederland, maar in werkelijkheid staan we op het standpunt van de meerderheid en sluiten we twee minderheden buiten. {Eveline van St}

De Messiaans Joodse theoloog Mark S. Kinzer vraagt aandacht voor wat hij noemt een ‘bipolaire ecclesiologie’. Dat wil zeggen dat er binnen de kerk als lichaam van Christus ruimte zou moeten zijn voor een kerk uit de besnijdenis, die zich kan houden aan de Joodse wetten. Hierop vinden de Nederlandse christelijke theologen dat wij helemaal niet meer aan oude voorschriften moeten houden en dat zulk een keuze voor Joodse wetten dan zou getuigen van een niet erkenning van Jezus Christus zijn godheid en zijn positie als vernietiger van de Mozaïsche wetten. Meerdere Joden die Jeshua als hun Verlosser hebben aanvaard vinden dan wel dat zij als Joden die Jezus als de Messias volgen niet moeten ophouden zich als Joden te gedragen. De vele Messias belijdende rabbijnen vinden ook dat wij ons aan de Thora moeten houden en dat wij volledig in ons recht zijn om ons te blijven onderscheiden van de heidenen in hun levenswandel. Zo is ook de stelling van Kinzer. Daarmee hebben volgen hem deze Messiaanse Joden een dubbele taak. Enerzijds verbinden zij het lichaam van Christus met het Joodse volk, anderzijds vormen zij binnen het Joodse volk een levende verbinding met Jeshua of Jezus die de Messias is en met de kerk als zijn lichaam.

Kinzer geeft toe dat de stem van Messiasbelijdende Joden tot nog toe nauwelijks gehoord is in het nadenken over het “Joods-Christelijk” gebeuren. Kinzer biedt een handreiking aan zij die geloven dat Christus de diepste grond is onder het specifieke verbond van God met Israël.
Volgens hem zijn Joden en heidenen binnen het lichaam van Christus verbonden, omdat zij horen één te zijn in hem. De Joodse volgelingen van Jeshua zijn één in Christus, maar daardoor niet hetzelfde geworden. Meerdere Christenen begrijpen die “eenheid” niet en denken dat die “eenheid van Jezus met God” inhoudt dat Jezus God zou zijn. Maar zulk een gedachte maakt de woorden van Christus Jezus die vraagt dat wij één zouden worden met hem zoals hij één is met de Vader, voor die vele trinitarische christen zeer moeilijk, want dan zouden wij ook Jezus worden maar eveneens God worden of zijn. Dat maakt het voor die theologen in het christendom even verwerpelijk als sommige farizeeën het verwerpelijk vonden toen Jezus over die eenheid sprak, en zich dan volgens hen gelijk stelde met God. Volgens dat denken zouden Messiaanse Joden Jesjoeanen (Jesjoeaansen) of Jeshuaisten zich dan ook gelijk stellen met God. Maar niets is minder waar. Jeshuaisten als volgers van Jeshua beseffen dat Jeshua niet God is en dat het volgen van Jeshua en één worden met Jeshua helemaal niet inhoudt dat men aan God gelijk zou kunnen worden.
Wel geloven Jeshuaisten dat zij die Jeshua als de Messias willen aanvaarden onder de gemeenschap van Christus vallen. Maar Jeshuaisten geloven ook dat Jeshua de weg heeft geopend naar goyim en dat zo heidenen ook mede-erfgenamen mogen zijn, of mede-leden en mede-deelgenoten. Dat is volgens ons namelijk het mysterie van het evangelie.

Wij geloven dat Israël Gods uitverkoren volk is en dat kan misschien moeilijk liggen in de harten van vele “Christenen” en zeker van bepaalde Katholieke en protestantse theologen, die vinden dat enkel ‘godsgeleerden‘ het Woord van God kunnen verduidelijken en beslissen wie tot het Christendom mag of kan behoren. Velen van de theologen schijnen te vergeten (of niet te willen zien) dat de christelijke kerk is voort gekomen vanuit de Joodse sekte die de eerste christelijke gemeente vormde en ondenkbaar is zonder Israël. Met de Joden die Jezus als Messias belijden zouden zij zich in het geloof verbonden moeten voelen als broeders en zusters.

In 2017 trokken spanningen tussen Israëls rabbinaat en de liberale stromen in het Judaïsme, zowel in Israël als in het buitenland de aandacht door geschillen over religieus pluralisme. Maar een andere groep, die van de Messiaanse Joden, werd voortdurend geboycot door zowel het hoofdstroom van het wereld-Jodendom als Israël.

Zo nu en dan bereikt een verhaal de media over iemand die zichzelf als Jood ziet, waarvan de immigratie-aanvraag naar Israël, oftewel alya, geweigerd werd op grond van het feit dat hij of zij een Messiaanse Jood of Jeshuaist is.

Dit was zo bijvoorbeeld het geval met de Zweedse psychologe Rebecca Floer (64) en de dochter van een Holocaust-overlevende, die in november 2017 uit Israël werd gedeporteerd. Hoewel ze zichzelf niet als een Messiaanse Jodin definieert, gelooft zij in Jeshua, de naam die door Messiaanse gelovigen en Jeshuaisten voor Jezus wordt gebruikt. Maar Jeshuaisten geven zich niet graag uit als Messiaanse Joden, omdat bij die groepen heel wat trinitarische gelovigen zitten of Joden die een andere Messias belijden dan Jeshua.

In Israël is het probleem dat Jesjoeanen of Jeshuaisten niet aangesloten zijn bij de Joodse gemeenschap waardoor zij uit de boot vallen voor immigratie, aldus een hoge ‘aliya’-ambtenaar van het Agentschap, Yehuda Scharf {aan The Jerusalem Post}.

“Als iemand verklaart dat hij in Jezus gelooft, dan is hij geen Jood – hij gelooft niet in ons geloof,”

voegt hij eraan toe.

“Het is simpel. Een Jood, die naar Israël wil emigreren, zal naar Israël verhuizen als hij zijn Judaïsme kan aantonen. Indien hij zijn Jodendom niet kan bewijzen, dan is het een ander verhaal.”

De Wet op het recht van Terugkeer was door de Knesset in 1950 tot wet verheven. Om die wet te omzeilen zijn er heel wat gelovigen in Jeshua die zich in Israël ook aansluiten bij een gewone Joodse synagoge en daardoor met hun geheimhouding van hun geloof in Jeshua toch hun geloof kunnen belijden maar ook aanvaard worden als Jood.

Opmerkelijk is dat Mevrouw Floer al drie jaar deels in het noorden van Israël had gewoond op een hernieuwd toeristenvisum, werd haar paspoort inmiddels op de zwarte lijst geplaatst en kon haar advocaat haar enkel waarschuwen dat het moeilijk, zo niet onmogelijk, voor haar zal zijn om naar het land terug te keren.

Zowel in Israël als in de Joodse wereld, is er een bijna algehele verwerping van Messiaanse Joden of Joden, die in Jezus geloven zoals Jeshuaisten (of Jesjoeanen). Zij komen niet in aanmerking voor aliya, want terwijl ze zichzelf als Joden beschouwen, wordt niet geaccepteerd dat een Jood in Jeshua of Jezus kan geloven. In 1970 werd Amendement 4A van de Wet op het recht van Terugkeer aangenomen, waarin staat:

“De rechten van een Jood in het kader van deze wet en de rechten van een oleh (immigrant) onder de Nationaliteitswetgeving, 5712-1952, evenals de rechten van een oleh krachtens enige andere wet, zijn ook van toepassing op een kind en een kleinkind van een Jood, de echtgenote van een Jood, de echtgenote van een kind van een Jood en de echtgenote van een kleinkind van een Jood, met uitzondering van iemand, die een Jood was en vrijwillig zijn/haar religie heeft veranderd.”

Aldus oordeelde de Hoge Raad in 1989 dat het geloof van Messiaanse Joden in Jezus hen Christenen maakt en dat ze dus niet in aanmerking komen voor automatisch Israëlisch burgerschap, maar die beslissing werd evenwel opengelaten voor toekomstige veranderingen.

“De ‘seculaire test’ bestaat uit verschillende onderdelen en het is mogelijk om onderling de fundamenten van de Joodse godsdienst, de Hebreeuwse taal, de geschiedenis van het Joodse volk en de herbouw van de onafhankelijkheid in de staat, op te noemen. Het gewicht van deze elementen is in de loop van de tijd veranderd en zal in de toekomst veranderen. De seculier-liberale voorstelling is een dynamisch concept, dat verandert met het levenspad van het Joodse volk gedurende de geschiedenis,”

is er geschreven.

In april 2008 oordeelde het Hof dat verscheidene Messiaanse Joden in Israël recht hadden op Israëlisch burgerschap, omdat zij de afstammelingen waren van Joodse vaders of grootvaders, maar zelf nooit Joods geweest waren en zich dus niet hadden bekeerd.

“Je moet er een onderscheid tussen maken, of zij in aanmerking komen als Jood of als familielid van een Jood (amendement 4A),”

legt Prof. Barak Medina, hoogleraar staatsrecht van de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem, uit. Medina merkt op, dat indien iemand zichzelf definieert als een Messiaanse Jood, hij niet verkiesbaar is op grond van zijn eigen verdienste, maar op grond van de verdienste van zijn Joodse familielid – zolang hij niet vrijwillig bekeerd is. Iemand die zich vrijwillig bekeerd heeft, benadrukt hij, wordt beschouwd als zijn recht op aliya te hebben opgegeven.

”Ik denk niet, dat deze benadering in de nabije toekomst gaat veranderen,”

zegt Medina.

Groot probleem bij de kijk naar Jeshua volgelingen of Messiaanse Joden is dat anderen bang zijn dat dit groepen zijn die anderen volstrekt willen bekeren tot hun geloof.

Rabbijn David Rosen, adviseur voor interreligieuze zaken bij het Opperrabbinaat van Israël, die tevens fungeert als de directeur van het Departement van Interreligieuze Zaken van het Amerikaans Joodse Comité bij het kijken naar Jeshua belijdende Joden gaat een enorme vergissing aan te denken dat zij mensen zijn die zouden geloven dat Jezus één van de personen van de drie-eenheid van God is. Ware volgers van Jeshua geloven namelijk niet in de valse doctrine van de Drie-eenheid. Het is juist om die reden dat In Nederland en België kerkleiders zulke gelovige niet onder het christendom willen aanvaarden. Ook al zegt rabbijn David Rosen

“Ze kunnen dus zichzelf identificeren als etnisch Joodse Christenen of Joodse Christenen, als ze dat willen. Maar ze zijn Christelijk”

Kerkvader Hieronymus zei over Messiasbelijdende Joden.

„Terwijl ze verlangen zowel Joden als christenen te zijn, zijn ze geen van beiden.”

In de Jules Isaac Stichting (opgericht in 2015) vernoemd naar de Franse Joodse historicus Jules Isaac doen ze een poging om de ontwikkeling te bevorderen van een volwaardige christelijke theologie die volgens hen werkelijk vrij is van vervangingsdenken. Zulke vervangingstheologie staat voor het idee dat de kerk de plaats van het volk Israël zou hebben ingenomen. Voor hen zijn Jeshua volgende Joden al 1500 jaar lang volkomen buiten beeld en daarom vroegen zij zich op 23 maart af wat de belangrijke Messiaans Joodse theologen als Mark Kinzer de kerk te bieden hebben en hoe het komt dat deze gelovigen nu meer in het openbaar beginnen te komen.

Hen valt het op dat de sterke opkomst van het Messiaans Jodendom sinds de jaren zestig van de afgelopen eeuw zonder meer tot de meest opmerkelijke ontwikkelingen behoort van de laatste vijftig jaar. Bewust zijnde dat Messiaans Jodendom (Messianic Judaism) staat voor de internationale beweging van Joden die het geloof in Jezus niet in strijd zien met hun Joodse identiteit kijken zij wel op naar de reden om zulk een beweging of groep niet in het christendom te aanvaarden.

Men moet nagaan waarom vanaf de vierde eeuw voor deze Joodse Jezus gelovigen geen plaats meer binnen de Kerk bleek te zijn. Vanaf toen werden zij alleen nog slechts getolereerd wanneer ze volledig afstand deden van hun Joodse identiteit.

Als gevolg van deze kerkelijke maatregel waren Messiaanse Joden 1500 jaar lang volledig van het toneel verdwenen. Maar sinds de afgelopen eeuw zijn ze terug van weggeweest. Hun aantal wordt intussen geschat op 150.00 – 200.000. En dat aantal groeit gestaag, vooral in Israël en de Verenigde Staten. Het is fascinerend te zien, hoe de beweging waarmee de kerk 2000 jaar geleden begon, juist in onze tijd opnieuw groeit en bloeit. Redenen genoeg om een studiedag te wijden aan deze fascinerende en belangrijke ontwikkeling.

vond de Jules Isaac Stichting.

Jeroen Bol, voorzitter van de Jules Isaac Stichting, gaf in zijn lezing een historisch overzicht van het Messiaans Jodendom. Zoals de periode vóór de Reformatie gekenmerkt werd door sterke anti-Joodse trekken in kerk en theologie, is er volgens hem kort ná de Reformatie, met name in Engeland, sprake van een trendbreuk.

Théodore de Bèze (Theodorus Beza) in 1577

Het zijn de Engelse puriteinen geweest die in toenemende mate afstand begonnen te nemen van het anti-judaïsme in de theologie van de middeleeuwse rooms-katholieke kerk. Was de klassieke theologie tot dan toe doortrokken van wat men later de ‘teaching of contempt’ (‘catechese der verguizing’) is gaan noemen, bij de Engelse puriteinen zien we rond 1600 een ‘teaching of esteem’ ontstaan. Het begin van deze omslag wordt doorgaans gezien bij de kanttekening die Beza rond 1560 in de Geneva Bible plaatste bij Romeinen 11:25-26. Contra Calvijn die hij zojuist in Geeve had opgevolgd stelde Beza dat Israël hier niet staat voor de kerk maar voor het Joodse volk. In diezelfde periode rond 1560 doceerden de grote theologen Martin Bucer en Peter Martyr op grond van Romeinen 11 dat de kerk nog een toekomstige massale bekering van het Joodse volk staat te wachten. Steeds meer puriteinse theologen na hen brachten met name op grond van hun exegese van Rom.11:12-15 die toekomstige massale bekering in verband met een eveneens te verwachten massale wereldwijde opwekking van ongekende proporties. Ook de latere Humble Attempt van Jonathan Edwards moet helemaal in deze traditie gezien worden. Het is een bij uitstek optimistische theologie waarin een positieve (toekomstige) rol voor het Joodse volk is weggelegd. Dit staat in scherp contrast met het Middeleeuws scenario waarin de Joden doorgaans het bij uitstek voor altijd verdoemde volk waren.

schrijft Bol, die verder betoogt

Grote namen uit de tijd rond 1600 waren o.a. de puriteinse theologen Thomas Brightman en Hugh Broughton. Broughton was een groot geleerde op het gebied van het Hebreeuws en de geschriften van de rabbijnen. Hij was de eerste Engelsman die het plan opvatte om als zendeling onder de Joden in het Nabije Oosten te gaan werken. Hij stond ook in nauw contact met rabbijn Abraham Ruben van Constantinopel. Deze rabbijn had contact gezocht met Broughton omdat hij zijn hulp wilde bij het vertalen van het Nieuwe Testament in het Hebreeuws. De hele 17e eeuw wordt overigens in zowel Engeland, Holland en Duitsland gekenmerkt door een enorme belangstelling onder protestante theologen voor de studie van het Hebreeuws en van Joodse geschriften als de Talmud en de Mishna. Het Joodse volk stond, anders dan in de Middeleeuwen, voor het eerst in de geschiedenis van de kerk veel positiever op de radar in protestant West Europa.

In de 18 eeuw valt die intense aandacht voor de plaats van Israël terug, ze is dan veel minder prominent aanwezig. Maar het oude kerkelijke antijudaïsme wint niet opnieuw terrein in Engeland. Het is of het nieuwe denken over Israël even pas op de plaats maakt. De 18e eeuw is de eeuw van de grote internationale evangelical awakening. Een opwekking van een geografische en getalsmatige orde van grootte die tot dan ongeëvenaard was. Engeland, Wales, Schotland, Noord Ierland, Scandinavië, Duitsland en niet te vergeten het toen nog Engelse Noord Amerika, in al die landen was sprake van opwekking en kerkgroei. het was de geboortetijd van evangelicaal christendom.

De daarop volgende 19e eeuw wordt eveneens gekenmerkt door krachtige opwekkingen en verdere groei en ontwikkeling van de evangelicale beweging. Het is ook de eeuw van de grote doorbraken op het gebied van zending. Engeland is deze eeuw het brandpunt, maar ook piëtistisch Duitsland speelt een belangrijke rol. Het is in deze eeuw dat aandacht voor het Joodse volk weer volop in het middelpunt van de evangelicale agenda komt te staan. Zending onder de Joden en passie voor de in de Schrift voorzegde terugkeer van het Joodse volk naar Palestina, het was gemeengoed in het denken van vooral de calvinistische evangelicale christenen in het Engeland van de 19e eeuw. Sterk aanwezig was ook het bewustzijn dat de Joden met name van de hand van de Rooms Katholieke Kerk eeuwenlang onnoemelijk veel en verschrikkelijk onrecht was aangedaan. Deze evangelicale christenen wilden heel nadrukkelijk een heel ander gezicht van het christendom laten zien: werkelijke naastenliefde, daadwerkelijke hulp, opkomen voor gerechtigheid. In diezelfde 19e eeuw treffen we dit type opwekkingschristendom in Nederland aan in de kringen van het Reveil (Isaac Da Costa) en bij een beweging als het Heil des Volks (ds. Jan de Liefde). In Engeland was Lord Shaftesbury wel de bekendste onder hen. Andere bekende namen in Engeland zijn o.a. Charles Simeon en Robert Murray McCheyne. Uiteindelijk bleek dit geheel nieuwe protestante pro-Joodse christendom in Engeland zo sterk dat het zelfs in staat bleek de Balfour Declaration in het leven te roepen. En zo heeft het filosemitische Engelse evangelicale christendom aan de wieg gestaan van de huidige staat Israël

Als Jeroen Bol terugkijkt op vier eeuwen calvinistisch gestempeld opwekkingschristendom in de Engelstalige wereld valt er zijns inziens een lans te breken voor de idee dat deze grote opwekkingen mogelijk een bijzondere door God georkestreerde connectie hebben gehad met Gods plannen met het Joodse volk. Hij haalt aan

Zou het niet zo kunnen zijn dat de God van Israël de Reformatie en de daaruit voorkomende puriteinen en opwekkingsbewegingen mede in het leven heeft geroepen om een einde te maken aan de vreselijke dwaling van christelijk antijudaïsme en het lot van de Europese Joden positief te beïnvloeden?

En zou het niet zo kunnen zijn dat de God van Israël, die ook de Heer van de Kerk is, dit evangelicale christendom ook om die reden drie eeuwen lang zo onvoorstelbaar rijk heeft gezegend met enorme opwekkingen en doorbraken op het gebied van zending?

Hij vraagt zich af of God dit opwekkingschristendom destijds niet mede om die reden zo enorm sterk heeft gemaakt om zo een keer te brengen in het lot van Zijn uitverkoren volk Israël. Hij vraagt zich af

Sprak deze zelfde God al niet in Genesis 12 tot Abraham en over Abrahams hoofd ook tot de kerk der eeuwen:

“Ik zal zegenen wie u zegent en wie u vervloekt zal ik vervloeken”?

Bergt dit alles voor de kerk van vandaag niet zowel een belofte als een waarschuwing in zich ? Ligt er niet nog steeds, of wellicht juist nu, een belofte van grote zegen voor een kerk die het Joodse volk en Israël werkelijk tot zegen zoekt te zijn?

Maar vandaag zien wij juist dat meerdere kerken helemaal geen zegen zien in dat Joodse Volk noch in Joodse volgelingen van Jezus (zoals Jeshuaisten) of Messiaanse Joden.

Michael Mulder, universitair docent Nieuwe Testament en Judaïca aan de Theologische Universiteit in Apeldoorn die tevens Kerk en Israël aan de CHE in Ede doceert en directeur is van het Centrum voor Israël Studies, sprak over de identiteit van Messiaanse Joden in Nederland en Israël,en vond dat zij helemaal niet thuis horen in de kerk in Nederland heel eenvoudig weg omdat zij noch Christen noch Jood zijn volgens hem.

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Juridische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Oordelen is denken te weten

De wereld gebeurt.
En jij kan over alles meepraten.
Elk medium heeft een forum.
Je mag zeggen wat je denkt.
Doe maar. Zeg maar.

Maar bij elke gebeurtenis horen mensen.
Mensen met een verhaal, mensen met een hart.
En wat jij zegt, raakt dat hart, raakt die mens.
Wees zacht als je iets leest.
Wees grondig als je er over nadenkt.
Wees voorzichtig als je iets wil zeggen.
Zwijg als je niet alles weet.
De binnen en de buitenkant.

Want oordelen is nog niet weten.
Oordelen is denken te weten.

Engelse versie / English version: To judge is to think you know

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Bezinningsteksten, Bond Zonder Naam, Juridische aangelegenheden, Kennis en Wijsheid, Levensstijl, Sociale Aangelegenheden

Moeten Christenen over zich heen laten walsen

Flirters met de Christelijke cultuur

De predikant/pastor Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) Matthijs Haak die op jonge leeftijd heet ervaren dat God er is en daarom ook zelf voor de Hem heeft gekozen, kijkt in zijn artikelen op de geloofsbeleving van onze maatschappij. Hij beweert sinds ongeveer 1993/4 in de ban van Jezus te zijn, maar ziet nog steeds in hem zijn god, in plaats de woorden van God aan te nemen dat het Gods zoon is. Maar hij geeft wel toe dat Jezus volgen voor hem betekent dat de (op Jezus gerichte) gemeente centraal staat.
Hij ziet in dat wij in een tijd gekomen zijn waar het gaat over identiteit, normen en waarden. Deze worden heen en weer geschud. Voor Christenen is er echter een belangrijk gegeven dat zij niet mogen verwaarlozen. Hij schrijft

Een christen dankt God voor het goede in een cultuur. Maar in de eerste plaats richt een christen zich op Christus. Hij zegt dat hij alleen de weg naar de Vader is (Johannes 14). {De (af)goden van onze tijd}

Een grote meerderheid van Christenen neemt Jezus echter nog steeds als hun god en zien in Jezus dezelfde persoon als de Vader, wat het voor hen ook moeilijk maakt en Jezus niet de weg naar God maakt, zoals het volgens de Bijbel is en voor alle Christenen zou moeten zijn.

Verder schrijft de predikant:

First book printed in slovenian language - Cat...

First book printed in slovenian language – Catechismus from 1550/51 (Photo credit: Wikipedia)

Wat geeft deze tijd veel kansen en (geloofs)ruimte om dat nieuws te laten zien en daarvan te getuigen. De Catechismus heeft als polemiek de strijd tegen Rome (Catechismus 34 en 35). Het toneel is veranderd maar de strijd blijft: afgoden, beelden, eigenzinnige manieren om (God) te vereren zitten wijd verspreid en diep in onze tijd en cultuur. Jezus helpt ons om van hem te getuigen en het goede te doen in onze samenleving, op de plek waar Jezus je roept (1 Petrus). {De (af)goden van onze tijd}

In zeer veel christelijke kerken, tegenwoordig zelfs in zeer veel protestantse kerken, kan men afgodenbeelden vinden; Men vindt er kruisbeelden, beelden van Bijbelse figuren en zogenaamde heiligen die er ook worden aanbeden. Hij mag het eigenzinnige manieren noemen om God te vereren, die diep verspreid en verankerd zitten in de westerse cultuur. Maar naar de eindtijd nadert moet men inzien dat die Keltische gebondenheid of die heidense tradities verwerpelijk zijn voor de ogen van God en dat wij er ons moeten van ontdoen.

In deze tijden gaan, zoals in de bijbel voorspeld, heel wat geestelijke groepen – verenigingen of kerken – zich keren tegen elkaar. Meerdere geloofsgroepen gaan heftig tegen elkaar in en sommige groepen beweren een religieuze oorlog te voeren in naam van de Allerhoogste Allah of God. Hierdoor gaan anderen zich verzetten tegen Allah of God alsook tegen ware gelovigen van die ene Ware God.

Zogenaamd Islamieten slagen er in om het Islamitisch geloof zwart te maken en iedereen bang te maken voor elke Moslim die zich uiterlijk als Moslim wil definiëren. Hier bij kan men wel stellen dat de Moslim veel te laks is geweest en veel te laat is gaan duidelijk maken tegen anders gelovigen dat ISIS of Daesh geen ware Islamieten zijn en zelfs de satan of tegenstanders van God zijn.

Het zijn verscheidene geloofsgroepen die ver afgedwaald zijn van het geven van glorie en eer aan de Allerhoogste Schepper van hemel en aarde. Nochtans is Hij de enige die al die glorie verdient. Niet aan enig mens of enige geloofsgemeenschap maar aan de Ene Ware GodJehovah – horen wij Zijn Naam alle eer te geven, om Zijn liefde en trouw (Psalm 115:1).

Predikant Haak schrijft

niet ons, HEER. Niet ons. Nee. Want het is al zoveel over ons gegaan: over onze strijd, ons onvermogen te geloven, onze tekorten, onze inspanning en geweldige resultaten – en noem maar op. Nu richten we de blik op God. Op God alleen. Hij gaat het maken. In die toonsoort, met die verwachting, eindigen de Psalmen. {Alle eer aan God. Preek Psalm 115}

Zelfs niet aan Christus komt alle eer toe. Indien God de offergave van Jezus niet aanvaard had, stonden wij nergens. Zonder de aanvaarding van Jezus dood als losgeld voor onze zonden zouden wij nog steeds niet vrijgekocht zijn van de vloek des doods voor de beleden zonden.

Elke ware gelovige in de Schepper van hemel en aarde zou moeten zeggen

Nu richten we de blik op God. Op God alleen. Hij gaat het maken. In die toonsoort, met die verwachting, eindigen de Psalmen. {Alle eer aan God. Preek Psalm 115}

Maar christenen moeten als volgelingen ook hun ogen gericht houden op hem die hen is voorgegaan: de Joodse Nazareen, die zijn leven voor ons heeft gegeven na een voorbeeldfunctie waargenomen te hebben hier op aarde. Hij heeft God geopenbaard en de Weg naar God getoond.

Tegenwoordig zien wij heel wat mensen die zelf voor god willen spelen. Zij dwingen hun god ook in hun straatjes en willen wel dat hij hun dilemma’s zal oplossen en steeds bij hen zal zijn wanneer zij maar willen. Maar dan is het wel die god die zich zal moeten aanpassen aan hen.  Doch, zullen zij tot het besef moeten komen dat Dé God niet door een mens in een hoekje kan geduwd worden of gevormd worden. God is het die de mensen vormt. Hij is het die hen wijsheid geeft en kracht. Maar dan moeten zij die zulke dingen (gaven) van God willen ontvangen zich ook bereid tonen om zich door God te laten vormen. Zij moeten God in hun hart toelaten.

Als je God God laat zijn, weet je je gekend en hoef je je voor God en een ander niet anders voor te doen dan hoe je bent. En dan maakt God je ook tot een zegen in heel je leven (vers 12, 13 en 17 en 18). {Alle eer aan God. Preek Psalm 115}

schrijft de dominee terecht.

Het wordt hoog tijd dat mensen zich eens afvragen wie hun heer eigenlijk is. Men kan best zich eens afvragen “wie/wat beheerst mij?” alsook eens stellen “Waar doe ik het voor?” of “Waar leef ik voor?

Onze tijd hier op aarde is beperkt. Wij kunnen hem zo laten voorbij gaan en van niets aantrekken dan alleen ons zelf. Maar wat betreft het gene wat er rondom ons gebeurd? Moeten wij er onze ogen en oren voor sluiten? Moeten wij doen alsof onze neus bloedt?

Horen wij onze stem niet te laten horen als er iets verkeerd aan de gang is?

Om een voorbeeld aan te halen. Deze weken lag de Belgische Ecclesia der Vrije Christadelphians weer onder vuur. Op het net waren verschrikkelijke leugens over hen verteld. Moesten zij dit zo maar ter zijde laten liggen, of waren zij in hun recht om er op te reageren, zoals zij op hun interne Facebook account ook hun leden op de hoogte brachten van de valse beschuldigingen en van de oneerlijke figuren die van de ecclesia leden geld trachtten af te dwingen. Vreemd genoeg waren er enkele personen die vonden dat zulks niet in het openbaar mocht gebracht worden. Misschien vergaten zij dat zij op een gesloten Facebook account, als vriend toegelaten waren, zulke waarschuwingsberichten en interne nota’s van de ecclesia konden lezen. Ons inzien is het de verantwoordelijkheid van de ouderlingen om hun gemeenteleden te waarschuwen voor gevaren en zodoende was zulk een nieuwsverspreiding belangrijk voor eenieders veiligheid en om een duidelijk beeld te scheppen wat er omging en verspreid werd in de media.

Maar ook buiten het gemeenteleven is het belangrijk om op nieuwsberichten te reageren of om valse beschuldigingen te ontkrachten.

In vele landen kunnen wij zien dat politici flirten met de christelijke cultuur terwijl ze ondertussen de barmhartigheid als kernwaarde van die cultuur met voeten treden (ND, 20 februari). {Zet Jezus niet in voor culturele doeleinden} Ook gebruiken ze het als dekmantel om zich te verzetten tegen anders gelovigen en om aan populariteit te winnen bij de meer conservatieve christelijke gelovigen. Zij zijn er bewust van dat meerdere christenen een heilige angst hebben voor de moslim cultuur. Hier weten zij dan ook handig op in te spelen vooral daar zij beseffen dat velen geen benul hebben van die andere cultuur, noch van een degelijk woord besef. Zo wordt bijvoorbeeld een ‘burkini‘ door velen op dezelfde voet geplaatst als een ‘burka‘, al hoewel zij totaal iets anders zijn.

Inquisitie verhoor met foltering

Vele Christenen ontkennen al het vroeger geweld van zogenaamde christenen, die zoals Daesh (of Islamitische Staat) nu, ook in hun tijd de kans zagen om in naam van geloof, te verkrachten en op rooftocht te gaan. Anderen maakten gebruik van hun geloof om weer andere van het eigen christelijk geloof uit te schakelen, omdat ze te veel macht of geld hadden. Zo heeft de inquisitie heel wat mensen onterecht van het leven beroofd. Christenen mogen dat verleden niet ontkennen of negeren, alsook moeten zij ook zien wat er vandaag nog steeds in Afrika gebeurt alsook in het Midden Oosten waar ook niet steeds alles kosher verloopt voor de bekering tot het christelijk geloof.

Haak schrijft

Christelijke bezinning kan zich alleen maar richten op het evangelie. Dat vertelt dat uitgerekend God zelf zich in Jezus liet terroriseren en afslachten. In dat licht kunnen christenen zich er niet vanaf maken met de gedachte dat zij geen terroristen zijn. Zij hebben zich iets anders af te vragen: of zij werkelijk zonder geweld of dwang zijn. Dat is helaas niet zo. Ik denk dan bijvoorbeeld aan de opluchting die in 2013 bleek toen de wet op de smalende godslastering werd afgeschaft ten gunste van de vrijheid van meningsuiting. Het debat daarover gaf blijk van een gevoel van bevrijding van een christelijk, wettelijk vastgelegd dwangmiddel. {Christendom niet vredelievender dan islam}

Press Freedom Index 2013, rangschikking van landen naar persvrijheid gepubliceerd door Verslaggevers Zonder Grenzen

Vandaag de dag zien wij dat velen gesprekspunten uit de weg willen gaan door bepaalde zaken niet te willen aankaarten. Men gaat zelfs zo ver vandaag dat men het grondwettelijk recht van meningsuiting, dé basisgarantie van een samenleving, wil gaan ondermijnen, ook al is het de cruciale voorwaarde en waarborg voor godsdienstvrijheid, persvrijheid, academische vrijheid en de vrijheid van elke individuele burger om kritiek te mogen uiten of om een eigen geloof er te mogen op na houden.

Het is niet omdat wij Christus willen navolgen dat iedereen die man moet navolgen of het zelfde moet geloven als wij. Maar andersom ook. Niet omdat anderen er anders over denken moet onze gedachte niet de mond gesnoerd worden. Wat sommigen wel trachten te doen.

Tegen tegenspraak kan men of mag men niets hebben. Dat maakt deel uit van het democratisch proces. Dit betekent echter niet dat wij alles zo maar moeten laten zeggen over ons of over een ander. Elk onrecht moet bestreden worden en alles moet deel kunnen uitmaken van een open en fair debat. Debat en tegenspraak zijn een inherent deel van een democratie. En wij in onze westerse maatschappij moeten er zorg voor dragen dat deze lang bevochten warden en vrijheden niet opnieuw ingedijkt worden. Want indien wij niet opletten gaan wij daar wel weer toe.

Vandaag zien wij bepaalde groepering het recht in eigen handen nemen en zien wij dat zij de anderen het zwijgen willen opleggen. Meerderen zijn er van overtuigd dat zij het bij het rechte eind hebben en dat de ander zich naar hen hoort te schikken. In plaats van ruimte te laten voor allebei of voor meerdere vormen, met het besef dat wij heden ten dagen in een multiculturele samenleving moeten aarden.

In meerdere landen zien wij dat politici gretig gebruik maken van de angst door onwetendheid van de mensen, om nog meer verdeeldheid te zaaien, en om meerdere beperkingen door te voeren, die uiteindelijk later als een boemerang op henzelf ook terecht zal komen.

Niet enkel valt er een radicalisme op islamitisch vlak vast te stellen. Het Christelijk radicalisme was in Noord Amerika al een hele tijd voor kopzorgen aan het zorgen. Indien wij niet opletten zal dit ook verder in Europa gaan uitgroeien zoals de wortels van citroenmelisse zich vlak onder het grondoppervlak verder uitbreiden.

Diegenen die echter enige kritiek geeft met de vinger wijzen, helpen ook mee om tot beknotting van de vrijheid van spreken. Op allerlei platformen worden de lelijkste woorden naar elkaar toe gesproken of beter gezegd, dikwijls zelfs geschreeuwd.

Terwijl wij elkaar ‘stenigen’ op Twitter, is verbinding nodig in onze maatschappij. {Zet Jezus niet in voor culturele doeleinden}

Kan men wekelijk gaan zeggen

Juist nu de angst voor de opkomende (politieke) islam het maatschappelijke debat beheerst, realiseren christenen zich dat zij een uniek getuigenis hebben. {Zet Jezus niet in voor culturele doeleinden}

Is het wel zo dat Christenen wel beseffen dat Jezus niet allereerst van hen is, maar een geschenk aan ons?

… zo lief had God de wereld dat Hij zijn enige zoon gaf. {Zet Jezus niet in voor culturele doeleinden}

Het grootste deel van de Christenen aanvaard nog steeds niet dat God Zijn enige zoon gaf, maar willen geloven dat God naar de aarde kwam om te doen alsof hij verleid werd en om te doen alsof Hij door mensen kon gedood worden. Het komt er op aan dat meerderen zullen komen in te zien dat er eerst en vooral slechts één Ware God is, de God van Israël. Die God van Abraham, Isaak, Jakob, Jezus en zijn leerlingen is één eeuwig alleswetend Geestelijk Wezen dat een vredelievende wereld wil zien onder Zijn schepselen.

Joden, christenen en moslims zouden allen die Ene Ware God moeten aanbidden en zouden zichzelf niet als vijanden maar als broeders in het geloof moeten aanschouwen.

Zij die beweren Christen te zijn zullen ook moeten beseffen dat er meerdere manieren kunnen zijn om het geloof te belijden en dat er zodoende ook meerdere geloofsgroepen kunnen zijn die zoals onderdelen van een lichaam zeer verschillend kunnen zijn, maar toch deel uit maken van dat ene lichaam van Christus. Van hen die zich dan ook Christen noemen verwachten wij dan ook dat zich als volgeling van Christus zullen gedragen.

Als christenen dat geloof dat Jezus hen heeft voorgedaan leven, zullen zij altijd en overal tot zegen zijn en zal God hen ook tot een gave maken. Ook al zal men er dan moge over vals spreken, zullen zij indien zij op een waardige manier daar tegen in gaan en bewijzen dat het leugens zijn die over hen verteld worden, zullen zij er ook in slagen om de waarheid aan het licht te brengen en zullen anderen hun ogen hierdoor open kunnen gaan., waardoor van het slechte er toch noch iets goeds kan uit komen.

+

Voorgaand

Republikeins congreslid boycot paus wegens klimaat

Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal

Politici handig gebruik makend van immigranten en jihad angst

Religieuze feesten in mei 2016

Respect for all

Fatsoensnormen Online

++

Aanverwant

  1. Religie en samenleving één geheel
  2. Werk maken van Godsdienstvrijheid
  3. Europese kerkleiders steunen bouw moskeeën
  4. Christendom meest vervolgde godsdienst
  5. Staat Europa voor vrijheid van godsdienst
  6. Motie over Godsdienstvrijheid
  7. Gezin in postmoderne samenleving meer in verdrukking
  8. Voor- en nadelen van internetspiritualiteit
  9. Stichters van de Nieuwe Wereld en Godsdienstvrijheid
  10. China langzaam naar wettelijke status religie
  11. Bij de opheffing van de Vereniging voor Bijbelstudie
  12. Russische Hooggerechtshof oordeelt tegen Jehovah’s Getuigen en religieuze vrijheid
  13. Spanje verstrengt Godsdienstwet
  14. Overdracht van mening te vrijwaren
  15. Europa berispt de godsdienstvrijheid beperkers
  16. Waar staat Obama tegenover religieuze vrijheid
  17. Noodzaak om geweld tegen moslims ook in kaart te brengen
  18. Pakistaanse schoolhandboeken voeden op tot Discriminatie
  19. Kardinaal Danneeels te gast in ‘De Keien van de Wetstraat
  20. Angst voor ouderwetse regels en verlies van christenen
  21. Koran tegenover veel oudere Heilige Geschriften
  22. Focussen op Christus
  23. Door Christus’ dood kunt u worden aangenomen als een kind van God
  24. Kerkshoppen: “Arrogant tegenover kerklidmaatschap”
  25. Een vergadering omtrent aan te houden gedrag en te houden handelingen
  26. Vertraging door ongehoorde moeilijkheden
  27. Lam van God #1 Sprekers voor God
  28. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #3 Stem van God #5 Meditatie en transformatie
  29. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #18 Volbrenging
  30. De Falende mens #1 Voor en na zondvloed
  31. 2015 het jaar dat ISIS duidelijk maakte dat het ook in Europa is – Vervolg 2
  32. Fundamentalisme en religie #6 Versplintering
  33. Mens en leed
  34. Wrok verwerpen
  35. Belang van rechtvaardigheid gekend bij Nederlanders

 

+++

Verder verwant

  1. Het Democratisch deficit
  2. Vrede is de vijand van onze vrijheid
  3. Het Oost-Europees Anti-Populisme is openlijke terugkeer naar de dictatuur
  4. #Nationalisme is een reactie op ongewenste prikkels
  5. Ook in het Oost-Blok haat men ons
  6. #Democratie of #oligarchie?
  7. Gewoon
  8. Statenloosheid is beter voor de samenleving (& economie)
  9. Wat er mis is met het concept natiestaat
  10. Zwemles Zwitserse moslimmeisjes verplicht
  11. ‘Christendom is meer dan paasei’, zo stelt dagblad @Trouw terecht, maar is de waarheid is multi-interpretabel #religie #vrijheidvangodsdienst @gertjansegers
  12. Een heel nuttige herinnering van staatsrechtelijke beginselen door Erik Jurgens @volkskrant #godsdienstvrijheid #kledingvoorschriften
  13. Het verband tussen én het geheim van de scheiding van kerk en staat als de formalisering van de begrippen tolerantie en verdraagzaamheid in ons land en de betekenis hiervan voor de groeiende aanhang van de islam alhier
  14. Laffe EU staat niet principieel achter Turkse #persvrijheid, zo stelt een Volkskrant-opiniebijdrage terecht vast @eu
  15. Amerikanen zijn nu ook de weg kwijt als een Democraat zijn hele leven politiek al blijkt te wisselen @volkskrant #a-politiekpoliticus #wegmethetbestel
  16. De florerende antidemocratie in Nederland
  17. Asielopvang – suggesties
  18. A Paris, la révolution égyptienne sort du silence et défie la répression
  19. Bientôt il sera trop tard !
  20. Démocratie directe: Fausse bonne idée?

+++

5 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Culturele aangelegenheden, Geschiedenis, Juridische aangelegenheden, Kennis en Wijsheid, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Denemarken zwicht onder druk van anti asielzoekers

Nederlands: Nederlandse vertaling CIA kaart

In 2008 had Denemarken amper immigranten uit de categorie ‘overig’, waar ook toegewezen asielverzoeken onder vallen. In 2009 steeg dat, naar 7,6 immigranten per 10.000 inwoners. Dat was toen evenveel als in Nederland, maar het land werd meer begeerd en haalde in 2010 Nederland in. De categorie ‘overig’ telde voor Denemarken in 2010 9,7, voor Nederland 7,2.

Danish politician Lars Løkke Rasmussen. (This ...

Deens politicius Lars Løkke Rasmussen. (This image is a cropped version of File:Dmitry Medvedev in Denmark 28 April 2010-12.jpeg). Attribution: http://www.kremlin.ru. (Photo credit: Wikipedia)

Toen premier Lars Løkke Rasmussen van de centrum-rechtse partij Venstre zijn nieuwe kabinet in juni 2015 presenteerde zag het er naar uit dat een strenger beleid er zou aankomen vooral doordat de toestroom alsmaar verhoogde.

Op dinsdag 26 januari werd het in december voorgestelde plan een beetje afgezwakt en tot nieuwe wet gestemd.

De Deense regering wil duidelijk maken dat alle afgewezen asielzoekers meteen worden teruggestuurd, maar wil ook een ontrading brengen door de eigendommen van inwijkelingen af te nemen.

Nazistisch gedachtegoed lijkt alsmaar meer in Europa terug naar boven te komen. Door bepaalde mensengroepen uit te sluiten van een verloop tussen gemeenschappen schept men een gevaarlijk onderscheid. Indien men geld zou vragen aan mensen om zich te mogen vestigen in het land zou men nog kunnen aanvaarden. Maar om slechts van één bevolkingsgroep, vluchtelingen zo maar dingen als kostbare juwelen en geldbedragen boven de 1.000 euro af te pakken is ongehoord.Wie gaat er ook bepalen welke goederen van emotionele waarde mogen behouden worden en welke de prijzig zijn om behouden te worden? In ieder geval creëert het ook de mogelijkheid voor de politiemacht om goederen zo maar te ontfutselen van diegenen die het land trachten binnen te komen en van die in beslag genomen goederen in eigen zak te laten verdwijnen.

Maar goed dat Europees commissielid Louis Michel zijn verontwaardiging te kennen gaf in het Europees parlement, waar een echt democratisch debat niet mogelijk bleek te zijn gisteren. Terecht reageert de internationale gemeenschap met verontwaardiging op het nieuwe plan en zijn er gelukkig stemmen te horen die zien dat de wet een gelijksoortige gevoelswaarde heeft als dat van Nazi-Duitsland, waar joden hun gouden juwelen af moesten staan aan de Duitsers. Men kan dan wel beweren dat die bezittingen afgegeven moeten worden om zodoende het verblijf van de migranten in het Noordse land te financieren, maar een vaste intrede som zou veel billijker en minder willekeurig zijn. Doch is het uitsluiten van mensen op de vlucht ook indruisend tegen humane wetten.

Ook al heeft de wet het doel om migratie naar het land minder aantrekkelijk te maken is deze een schandvlek op de Europese Unie.

Dat Premier Lars Løkke Rasmussen van de rechts liberale partij Venstre op de kritiek reageert als

“de meest onbegrepen wet uit de Deense geschiedenis”

bewijst hoe de regering onbekwaam is om de mensen duidelijk te maken welke hun sociale taak is in een vrij democratisch Europa waarin iedereen het recht moet hebben om vreedzaam met elkaar te kunnen wonen.

Uit een opiniepeiling in het land kwam naar voren dat ruim 70 procent van de Denen het immigratieprobleem als voornaamste politieke bezorgdheid ziet. Dat kunnen wij gerust aannemen. Maar de regering en de media hadden er meer werk van kunnen maken om de inwoners van het land duidelijk te maken dat het niet allemaal islamitische fundamentalisten en criminelen zijn, maar grotendeels mensen die op de vlucht zijn voor het oorlogsgeweld. De anderen, economische vluchtelingen, had men al veel eerder er uit moeten ziften.

+

Vindt ook: Een schandvlek op de Europese Unie

English readers may find: A stain of shame for the European Union

4 Comments

Filed under Economische aangelegenheden, Headlines - News, Juridische aangelegenheden, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden