Category Archives: Levensstijl

Wat je hebt, heb je vaak niet nodig

De zomer was vervullend met reizen naar alle uithoeken van de wereld.
We struinden langs winkels en deden koopjes.
We waren moe van het werkjaar, verwenden onszelf.
Nu de herfst er is, vullen we de koelkast met sauzen, soepen en sappen.
We vullen de kleerkast met truien en jassen en bijpassende sokken en rokken.
En terwijl wij vullen, kreunt de aarde.
Van ons vliegen.
Van ons vullen.
Van ons kopen.
Van ons wegwerpen.
Het is ook maar aan déze kant van de wereld
dat we kunnen leven zoals we leven.
Maar de aarde kreunt. Luister ernaar en vraag je af:
Wat heb ik écht nodig?

Leave a comment

Filed under Bezinningsteksten, Bond Zonder Naam, Ecologische aangelegenheden, Levensstijl, Wereld aangelegenheden

Een avontuurlijk leven betekent niet noodzakelijk bergen beklimmen


Een avontuurlijk leven betekent niet noodzakelijk bergen beklimmen,
zwemmen met haaien of springen van kliffen.
Het betekent jezelf riskeren
door een klein stukje van je achter te laten
in al diegenen die je onderweg tegenkomt. ”
~ Shawna Grapetin


English version / Engelse versie > An adventurous life does not necessarily mean climbing mountains

 

1 Comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden

Het geheim van geluk


“Het geheim van geluk is:
Zoek iets belangrijkers dan jij bent
en draag er je leven aan op. “

Dan Dennett

English version / Engelse versie > Secret of happiness

1 Comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Voelen en Welzijn

Zullen we er samen iets aan doen?

Elk jaar storten we zomaar 8 miljoen ton plastic in de oceanen.
Acht miljoen ton. Straks is er meer plastic dan vis.
En plastic vergaat niet.
Microplastics blijven achter in het water, dier en en planten.
Plastic vervuilt zo ook onze voeding. Eigenlijk vervuilen we onszelf.

Plastic zakje per plastic zakje vernietigen we de aarde.
En die heeft een houdbaarheidsdatum.
Ja producenten, winkeliers en beleidsmakers zijn verantwoordelijk.
Maar ook wij, burgers kunnen onze gewoontes aanpassen.
Zullen we er samen iets aan doen?

JA!

Why can't all plastic waste be recycled?

O Ja, ik winkel met een herbruikbare boodschappentas
of een kartonnen doos.
O Ja, ik koop zoveel mogelijk vers en in bulk.
Fruit en groenten leg ik los in mijn tas.
O Ja, ik drink kraantjeswater en neem een herbruikbare fles mee.
O Ja, ik gebruik een duurzame lunchbox.
O Ja, ik weiger plastic rietjes, bestek en bekers.
O Ja, ik raap plastic op in de natuur.

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Bond Zonder Naam, Ecologische aangelegenheden, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Wereld aangelegenheden

Stilte is van niemand en van iedereen 2

In een wereld waarin luid, snel en hard de norm lijken te zijn en waarin de meningen ons om de oren vliegen, kan net stilte een antwoord bieden. Steeds meer mensen zoeken dan ook bewust verstilling op om rust en dus levenskwaliteit te vinden. We praten met Dirk Sturtewagen, bezieler en coördinator van Waerbeke vzw, sterkhouder van de stiltebeweging in Vlaanderen. Een gesprek over aanvliegroutes, aandacht en ademhaling.

Sint-Amanduskerk van Waarbeke, een dorpje in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van de stad Geraardsbergen, in de Denderstreek aan de provinciegrens, waar de Vlaamse Ardennen overgaan in het Pajottenland, te midden van een sterk golvend landschap, waarvan de hoogte varieert van 35 m tot 80 m.

In Waarbeke, een gehucht van Geraardsbergen, is al sinds 2003 het Waerbekehuis gevestigd. Aanleiding was de officiële erkenning van het Stiltegebied Dender-Mark. Intussen telt Vlaanderen al acht gebieden met het Kwaliteitslabel Stiltegebied. Het zijn plekken waar je écht tot rust kan komen, middenin de natuur.

De kracht van de natuur
Dat stilte en natuur hand in hand gaan, lijdt geen twijfel. “De natuur hebben we als mens immers niet moeten bedenken en creëren. Het is geen architecturaal project dat bedacht moet worden in ons hoofd. De natuur is er gewoon, zonder innerlijke drukte en lawaai. En net daarom is het zo’n rustfactor”, legt Dirk uit.

“Soms krijgen we de vraag te bewijzen of stilte echt werkt. Wat zó evident is, moet vandaag statistisch onderbouwd worden. Trek gewoon zelf eens de natuur in en ervaar van binnenuit wat het met jou doet, is dan het beste antwoord.”

Wil dat dan zeggen dat je voor stilte altijd een externe fysieke locatie nodig hebt?

“Het gaat om de ontdekking van en de verbinding met je eigen innerlijke rust. Natuur kan daarbij helpen. Eens je die hebt gevonden, kan je zelfs in de moeilijkste situaties de rust en de stilte oproepen in jezelf.”

Van niemand en van iedereen
Nog al te vaak maken we stilte moeilijk. Alsof het een verplichting of zelfs een verbod is. Of een spirituele beleving voor wie het zich kan permitteren. En dat terwijl stilte en rust zo eenvoudig kunnen zijn.

“We willen van een stiltegebied geen dwangbuis van regels noch een luxeproduct maken”,

zegt Dirk overtuigd.

“Stilte gaat niet om beperking of reglementering, want die worden opgesteld tégen lawaai, of tégen geluidsoverlast. Iedereen heeft de aanleg om een ervaringsdeskundige te zijn als het op stilte en rust aankomt. En ook iedereen kan er toegang toe krijgen.”

“Er zijn verschillende aanvliegroutes richting stilte. Sporten, artistieke schoonheid of gewoon plezier beleven, kunnen even waardevolle stilte-ervaringen zijn als een diepgaande filosofische kijk. We maken allemaal die verbinding met onze innerlijke rust op onze eigen manier.”

Geen tijd
In de beleving van stilte valt tijd helemaal weg.

“Er zijn twee soorten tijd. Je hebt enerzijds de Chronos-tijd: de meetbare kloktijd met deadlines en soms stress en burn-outs tot gevolg. Maar aan de andere kant heb je ook de Kairos-tijd: een innerlijke tijdsbeleving wanneer we intens of intiem in iets opgaan. Het tijdsbesef valt dan helemaal weg. We zitten vaak in zo’n verslavende race tegen de klok, dat we de toegang tot die intensiteit kwijtraken.”

Bewust ademhalen
Gevraagd naar een gouden tip om in alle hectiek van elke dag stilte te vinden, geeft Dirk ons deze tip mee:

“Richt je aandacht – als het je eens teveel wordt – een paar minuten op je ademhaling, je meest nabije natuurlijke beweging. Net omdat we daar zelden bij stilstaan, kan die aandacht je helpen stilte, rust en ruimte te vinden. En anders maakte je je toch maar nodeloos druk in de zoveelste file.”

Alle informatie over de stiltebeweging en de stiltegebieden vind je op www.waerbeke.be en www.lne.be/stiltegebieden.

Waar vind jij de stilte?

Stuur Bond zonder Naam een brief of e-mail met waar jij de stilte opzoekt en maak kans op 1 van de 5 gratis deelnames aan hun nieuwe workshop “Gewoon Zijn” die in mei 2019 van start gaat.

Bond zonder Naam Stilteactie
Sint-Jacobsmarkt 39
2000 Antwerpen
of
stilteactie@bzn.be

+

Voorgaande

Stilte is van niemand en van iedereen 1

Stilte spatie in lawaai

Stilte is niet leeg

De stilte is niet leeg maar vol antwoorden

Stilte die we deelden

Vindt ook

  1. Dender-Mark eerste Vlaamse stiltegebied
  2. Stiltegebied Dender-Mark
  3. Wandelroute Stiltepad Dender/Mark (12 km)
  4. Het stiltegebied tussen Dender en Mark
  5. Waerbeke

Aanvullende lectuur

  1. Wees stil en luister

+++

Gerelateerd

  1. Leeg
  2. stilte.
  3. Nieuw project

Leave a comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Bond Zonder Naam, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden

Stilte is van niemand en van iedereen 1

De twee minuten stilte op de Dodenherdenking begin mei zijn “heilig” voor de Nederlanders. Maar actievoerders dreigden met veel lawaai, om aandacht te vragen voor de slachtoffers van de Nederlandse kolonisatie.

Kristien Bonneure VRT-journalist. Ze schreef “Stil leven. Een stem voor rust en ruimte in drukke tijden”. (
Er kwam in Nederland een rechter aan te pas om de twee stille minuten tijdens de Dodenherdenking op 4 mei te vrijwaren. De avond van 4 mei is bijzonder; dan worden de Nederlandse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en andere conflicten herdacht. Dat gebeurt al 73 jaar volgens een strak scenario, in aanwezigheid van het koningspaar. Nadat de klok van de Nieuwe Kerk acht keer heeft geslagen volgen twee volle minuten indrukwekkende stilte op de volgepakte Dam in Amsterdam.

Kaart van Nederlands-Indië door William Dampier, 1697

Het actiecomité “Geen 4 mei voor mij” heeft daar bezwaren tegen; de tegenstanders noemen de plechtigheid hypocriet en racistisch. De slachtoffers van het Nederlandse leger na de bevrijding in Nederlands-Indië (toen nog een Nederlandse kolonie) worden namelijk niet herdacht.

“Geen 4 mei voor mij” wilde tijdens de stilte van de Dodenherdenking letterlijk kabaal maken. Of als het moest zelfs een luchtalarm laten afgaan, om in oorlogssfeer te blijven. Nou moe! De rechter verbood de actie; de tegenstanders zagen er uiteindelijk van af. Ze zijn wel tevreden dat “de beerput is geopend” en het onderwerp nu op de kaart staat.

Er vallen gewichtige woorden over twee minuten stilte. De burgemeester van Amsterdam beschouwt de Dodenherdenking als een “heilig moment”, en het organisatiecomité wilde niet praten met de actievoerders

“omdat die zich buiten het maatschappelijk debat plaatsen”.

Opnieuw: nou moe!

De Dodenherdenking lijkt het volgende heilige huisje waarvan onverlaten de ruiten ingooien. Links en rechts vliegen elkaar weer eens een keer naar de strot met termen als politiek correct, lange tenen, geschiedvervalsing, traditie, cultuur, identiteit, koloniale erfenis, witte kramp… Ik hoor het koor aanzwellen als in een opera van Wagner. Of is dat de Koningin Elisabethwedstrijd voor zang?

Stilte, ruimte en tijd delen heeft grote verbindende betekenis

Mij treft vooral hoe stilte en lawaai opgeëist kunnen worden. Een minuut stilte kennen we als een gedeeld moment van respect. Op een openbare plek samen stil zijn en stil staan betekent wel wat. Na de aanslagen van 22 maart in Brussel en Zaventem, na àlle aanslagen, zie je mensen geschokt en bouche bée samentroepen op de plaats des onheils, om een bloem neer te leggen, een kaars te branden.

Helaas moet er nog al te vaak eerst iets heel ergs gebeuren. Een mooi voorbeeld van positieve stilte zijn de publieke sit-ins van “Silence for Peace” in Brussel, Antwerpen en andere steden. Zonder aanleiding, maar met des te meer betekenis: samen stilvallen in de wereld, verbinding zoeken en hopelijk ook uitstralen.

Menenpoort herdenkingsmonument in de Belgische stad Ieper.

Het is goed als ook de overheid daar gelegenheid toe biedt. Zo’n “officiële” stilte lijkt neutraal, als een soort seculier gebed. Maar het is een dubbeltje op zijn kant. Als ik onder de Menenpoort in Ieper de stilte hoor waarin de Last Post verdwijnt, dan beneemt me dat nog altijd de adem. Maar als ik mijn ogen opendoe en de vele militaire uniformen zie, dan snap ik ook waarom Unesco dit (nog) niet als (neutraal) Werelderfgoed erkent. Om de balans te herstellen ga ik steevast ook naar het Duitse Soldatenfriedhof in Vladslo, om stil te zijn in het gezelschap van de gebroken vader en moeder van Käthe Kollwitz.

Als de stilte politiek geclaimd wordt of zelfs heilig verklaard, dan is er weinig ruimte voor gefluister in de marge

De stilte van de Dodenherdenking in Amsterdam is wel erg geregisseerd, geritualiseerd en misschien ook gebetonneerd. Als het machthebbers zijn die beslissen wie, waar, wanneer en waarom stil moet zijn, dan komt er vroeg of laat een ogenblik waarop die stilte ter discussie staat.

Ik ben fan van stilte. In een (soort van) ideale definitie: stilte als vrijplaats om open te staan voor de buitenwereld en ruimte te scheppen om te reflecteren. Als ik dat samen met anderen kan beleven, des te beter. Hoe meer zielen, hoe meer stilte.

Maar ik ben me ook bewust van de problematische kant. Van Dale geeft bijvoorbeeld vooral negatieve definities van stilte: eigenschap van zonder beweging te zijn; toestand dat het niet of weinig waait, dat niemand geluid maakt, dat er niet gesproken wordt, afwezigheid van verkeer, vertier… Voor veel slachtoffers mag het net wat meer waaien, zeker als de stilte van bovenaf wordt opgelegd.

“Silence encourages the tormentor, never the tormented,”

zei de nazi-jager Elie Wiesel, toen hij de Nobelprijs voor de Vrede kreeg. Je leest het in de woordenschat: slachtoffers worden monddood gemaakt, wandaden doodgezwegen, potjes gedekt. Als stilte onderdrukt, dan is spreken – of schreeuwen – natuurlijk bevrijdend: inspraak krijgen, gehoord worden, een stem hebben. Eindelijk! MeToo! In die zin zijn stilte en lawaai politiek.

“Who gets to make a noise and who doesn’t, who gets their voice heard and who doesn’t, who gets to listen and who doesn’t is of crucial importance,”

schrijft David Hendy in zijn boek “Noise”.

In Nederland wilde “Geen 4 mei voor mij” lawaai maken tijdens een stille minuut, maar het kan ook omgekeerd. Tijdens de demonstraties in Turkije tegen de ontruiming van een centraal plein bleef eerst één choreograaf stil staan, en later vele anderen met hem. Een jaar nadat een storm over Pukkelpop raasde, vroeg zangeres Skunk Anansie om allemaal samen 20 seconden veel kabaal te maken, uit eerbied voor de slachtoffers.

Respect kan stil of luid zijn. Wat telt is de intentie en de aandacht. En dat is zeldzaam in de swipende wereld

Hoe los je dat nu op in Nederland? Tja, tegelijk stil zijn en lawaai maken kan natuurlijk niet. Maar de lawaaimakers hebben wel een punt dat zelfs officiële stille minuten niet in stenen tafelen gebeiteld zijn. Discussie is goed,

“de herrie brengt ons verder”,

zegt Ilse Raaijmakers, die een boek publiceerde over de Dodenherdenking met de veelzeggende titel “De stilte en de storm”.

Wellicht is het tijd om herdenkingen te her-denken met nieuwe vormen en gedachten. Ik zou het fijn vinden als dat in stilte blijft gebeuren. Ik denk aan de vierdaagse tocht IJzer 2018 waarbij ik vorige maand een stukje meefietste. Dichters hielden letterlijk halt in de berm. Ze lazen eigen gedichten en verzen van 100 jaar geleden voor, zowel van Vlaamse frontsoldaten, Britse war poets als van “den Duits” of van een Indiase dichter. We vielen daar met z’n allen voortdurend stil in de Westhoek. En dat zal me nog lang heugen.

In mijn ideale wereld is stilte een vrijplaats, politiek niet te claimen, inclusief, een ruimte die de tegenstellingen overstijgt, niet verkaveld, van niemand en voor iedereen.

You may say I’m a dreamer, but I’m not the only one.

VRT Nieuws – Cultuur en Media

+

Vervolg: Stilte is van niemand en van iedereen 2

Voorgaand

Stilte is niet leeg

De stilte is niet leeg maar vol antwoorden

Stilte spatie in lawaai

Stilte die we deelden

Religieuze feesten in mei 2016

Dodenherdenking. (Opinie)

At the closing hours of 2016 #1 Looking down at terror

+++

Gerelateerd

  1. stilte.
  2. Lawaaidemonstrant Meijerink verzint nieuw fenomeen!
  3. Aan de activisten die de dodenherdenking willen verstoren,
  4. Vanwege het belang van herdenken en antisemitisme; herdenken heeft alleen nut als we de inertie van vóór de oorlog loslaten @nrc #herdenkingslachtoffers
  5. Vrijheid
  6. The Dutch Girl Tales #2: Vrijheid
  7. Geen tijd, zeg je? Wees eens wat vaker stil en je hebt opeens zeeën van tijd
  8. Uit welke bron tappen zij?

1 Comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Niet hoe je valt, wel hoe je opstaat


Niet hoe je valt, wel hoe je opstaat

Aline zegt over deze spreuk

Dit doet me denken aan mijn beestje dat ‘perfectionisme’ heet. Het verstrikte me in een web van controle. Het stelde almaar hogere eisen en zorgde er heel subtiel voor dat ik mezelf en anderen voorbij liep. Ik was nog een schim van mezelf. Het beestje weet me nog steeds wonen. Maar stilaan durf ik uit te gaan van mijn eigenwaarde zodat ik minder in zijn val verstrikt geraak.

Luk zegt hierover

Tijdens een succesvolle loopbaan werd ik plots geconfronteerd met een diepe depressie. Plots was het licht uit. En vervolgens de wanhoop: al die mensen die op mij rekenen. Misschien wel het allerbelangrijkste was de onvoorwaardelijke steun. Van mijn echtgenote. En vooral van echte vrienden. Ze waren erbij toen ik viel. En ze waren erbij toen ik opstond.

Tot slot luisteren wij naar Abdelkarim hoe hij naar deze spreuk kijkt

Toen ik 12 was, zei een van de leerkrachten

“Dat bestaat niet, een school waar je door niets te doen toch goede punten haalt.”

Toenvoelde dat als een klap, maar ik ben er wel harder door gaanstuderen. Elf jaar later zocht ik hem met mijnmasterdiplomaingenieurswetenschappen in de hand weer op. Dat ik dat nog wist! Hijblij om wat ik had bereikt. Ik omdat ik had doorgezet.

Leave a comment

Filed under Bond Zonder Naam, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Voelen en Welzijn

Gun elkaar wat ademruimte

Jij bent jij.
En dat is heerlijk.
Dat jij bent wie je bent.
En dat jij anders bent dan ik en alle andere anderen.

Jij bent jij.
En dat is heerlijk.
Neem je eigen ruimte in.
Adem in en uit.
Laat ons de lucht koesteren die zuurstof geeft.
Het heldere water dat ons een spiegel voorhoudt.
Samenleven is de aarde koesteren.
En de ander laten zijn wie hij is.
Gun elkaar die ademruimte.

Leave a comment

Filed under Bezinningsteksten, Bond Zonder Naam, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

We hebben gekeken maar hebben we ook gezien?

Je stapt door je straat. Niets aan de hand.
Maar daar om de hoek,
vlakbij het treinstation waar je zometeen opstapt,
daar staat een bedelaar.
Elke dag opnieuw. Je weet dat hij er is.
Hij weet dat jij er bent.
Je loopt om hem heen, vermijdt oogcontact, je hebt haast.
Daar is de trein.

We hebben gekeken maar hebben we ook gezien?Maar daar om de hoek,
vlakbij het treinstation waar je zometeen opstapt,
daar staat opnieuw die bedelaar.
Je begroet hem.
Je haalt een koffie voor hem, voor jou.
Hij wenst je een fijne dag.
Jij zwaait.

Je hebt niet alleen gekeken.
Je hebt hem ook gezien.

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Bezinningsteksten, Bond Zonder Naam, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden

Enige geschenk dat we aan het leven kunnen geven


“Het enige geschenk dat we aan het leven kunnen geven,
is om in het huidige moment te komen
met de kracht om open te zijn.”
~ Ann Mortifee


English version / Engelse versie > Only gift we can give to life

1 Comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden