Category Archives: Wereld aangelegenheden

Uit de oude doos: Nucleaire dubbelzinnigheid?

In een hoorzitting van de Senaat, eind 2006, verwees minister van defensie Robert Gates naar de nucleaire macht van Israël, en leek, in een politieke 180 graden ommekeer, aan te geven dat de VS een nucleair Iran kon gedogen. Deze opzienbarende uitspraak werd gevolgd door een andere, deze keer van de premier van Israël, die, in een interview met een Duitse TV-zender, zei:

“Israël bedreigt geen enkel land”,

“Iran dreigt openlijk, uitdrukkelijken publiekelijk Israël van de kaart te zullen vegen. Kunt u dit zien in het licht van het streven een kernwapen te hebben, zoals de VS, Frankrijk, Israël en Rusland?”.

Deze uitspraak veroorzaakte een politieke storm in Israël, omdat het de eerste officiële bevestiging leek te zijn dat het land kernwapens heeft. Of het nu een verspreking was of niet, Teheran lijkt munt te willen slaan uit deze erkenning van Israël, door zijn eigen nucleaire programma te rechtvaardigen in termen van zelfverdediging. Het is zeker dat deze ontwikkeling de regio alleen maar instabieler kan maken.

Leave a comment

Filed under Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Uit de oude doos: Soennitische en Shiitische Moslims #2

In het Nieuws: Belangrijke en interessante nieuwsfeiten in het licht van de Bijbel.

Deze keer het tweede en laatste deel van een achtergrondartikel van de hand van Keith Worthington, dat verscheen in the Christadelphianvan oktober 2006.

Soennitische en Shiitische Moslims (2)

De recente oorlog in Libanon

Vier dagen na het begin van hun oorlog tegen Hezbollah in juli 2006, had Israël alle doelen vernietigd die de luchtmacht, met behulp van de Israëlische militaire inlichtingendienst, bekend waren. In dit opzicht werden de voordelen merkbaar van de samenwerking van inlichtingendiensten, in de wereldwijde oorlog tegen het terrorisme. Voor de eerste keer in de geschiedenis van Israël hielpen Arabische landen Israël met hun inlichtingen over de posities van Hezbollah in Libanon. Het kan zijn dat zij Israël gebruikten als front voor het bereiken van hun grotere doel tegen Iran en de Shiitische revolutionaire fundamentalisten, en niet alleen maar tegen Hezbollah. Toen de staakt-het-vuren overeenkomst van 14 augustus 2006 in de VN tot stand was gekomen, zag Israël zich verre van het bereiken van de doelen die het zich had gesteld voor de campagne in Libanon. Omdat er aan beide kanten geen duidelijke overwinning was, en het de eerste keer was in de 58-jarige geschiedenis van het moderne Israël dat het faalde zijn tegenstanders te overwinnen, zou dit een drastische verandering teweeg kunnen brengen in het machtsevenwicht in het Midden-Oosten. Saudi Arabië, Koeweit en de andere Golfstaten zouden wel eens behoorlijk kunnen worstelen met het falen van Israël Hezbollah op de knieën te krijgen. De bitterste pil die zij moesten slikken, was de triomfantelijke wijze waarop de Libanese Shiitische groep en zijn ondersteuners in Teheran en Damascus zichzelf feliciteerden.

Gedurende het conflict was het een publiek geheim dat Saudi Arabië, Koeweit en andere Golfstaten er naar uitkeken dat Hezbollah verslagen zou worden, of dat de organisatie tenminste machteloos gemaakt zou worden, zelfs als dat een overwinning van Israël zou inhouden. Men was uit op een zware nederlaag van Hezbollah, niet alleen omdat het een slag zou toebrengen aan de Shiitische militaire macht, maar ook de as Teheran-Damascus zou breken. Er zijn nu signalen dat er in Riyad, Doha, Cairo en Amman sprake is van bittere teleurstelling dat Hezbollah er in slaagde stand te houden bij de aanval van Israël.

Sinds het staakt-het-vuren is de populariteit van Hezbollah toegenomen – niet alleen onder de Shiitische Moslims, maar bij de gehele locale bevolking, omdat zij ermee begonnen de puinhopen uit de straten van Libanon op te ruimen. Iran heeft Hezbollah genoeg geld gegeven om het hen mogelijk te maken duizenden dollars te geven aan elke familie die verliezen of schade heeft geleden in de oorlog, zodat zij voedsel en nieuwe meubels kunnen kopen en een jaar lang huur voor hun huizen kunnen betalen. Het is niet duidelijk wie de overhand zal hebben in een toekomstige confrontatie tussen Soennieten en Shiiten. Afgezien van hun theologische verschillen zijn hun nationale en internationale wrijvingen altijd ernstig geweest, omdat deze twee groepen wantrouwig zijn tegenover elkaar. Het Shiitische Iran heeft het Soennitische Saudi Arabië altijd gezien als het corrupte werktuig in de handen van de Verenigde Staten, terwijl radicale Soennieten menen dat Iran met de Verenigde Staten samenwerkt in Irak en Afghanistan.
+

Voorgaande:

Uit de oude doos: Soennitische en Shiitische Moslims

Leave a comment

Filed under Geschiedenis, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Geen tijd meer voor uitstelgedrag

Jelmer Mommers in zijn boek “Hoe Gaan We Dit Uitleggen” mag dan al oplossingen brengen om de klimaatverandering te temperen, want we moeten er bewust van zijn dat we ze niet zullen kunnen stoppen. Maar zeker mogen wij ons hoofd niet in het zand steken en moeten we onze verantwoordelijkheid nemen om de na ons komende generaties een goed leefbaar klimaat te geven.

Wij kunnen het niet nalaten stappen te ondernemen, anders zou dit getuigen hoe zelfzuchtig wij als individu wel durven zijn. Als maatschappij moeten wij samen verantwoorde stappen nemen om de opwarming van de aarde tegen te gaan. Dit vergt eerst en vooral politieke moed, waarna ook economische gevolgen onder ogen moeten gezien worden. Men kan niet ontkennen dat het algemeen een economische impact zal hebben voor meerdere jaren. Ook naar beroepen zal het een impact hebben. Er moet namelijk op landbouwgebied een hele herziening komen. Mensen moeten er toe komen om  minder vlees te eten en beter om te springen met het voedsel en voedselvoorraden. Het is hoog tijd dat ons consumptiegedrag ernstig onder de loep wordt genomen.

De Aarde en de toekomst van de mensheid liggen heden in onze handen. Er mag geen lafheid en geen egoïsme zijn. Elkeen moet tot het besef komen hoe kostbaar onze planeet is. Zij die niet willen zien moeten wij de ogen open doen. Er moet openlijk durven over gepraat worden. We mogen onze tijd niet passief ondergaan. Het kan makkelijk zijn om te zeggen

“We doen wat we doen en de toekomst zal haar oordeel over ons vellen.”

De vluchtelingen- en de bankencrisis van vorig decennium is niets in vergelijking met de groter wordende stroom van klimaatvluchtelingen, die nu al waar genomen kan worden en zal toenemen met de komende jaren.

Het neoliberalisme met haar geweld van de vrije markt heeft er voor gezorgd dat het leven van een mens klein en futiel werd, maar ook verstoord in zijn eigen achtertuin. De gehele technische revolutie ligt mee aan de oorzaak van wat we nu en in de komende jaren nog tegemoet moeten gaan zien, van hoger wordende temperaturen en aangroeiende woestijnen.

Sinds de technologische revolutie van de 19de eeuw hebben we generatie na generatie zien profiteren van vooruitgang. Nu echter is er een kantelpunt bereikt waarbij onze kinderen en kleinkinderen, het slechter hebben dan onze generatie. De globalisering en de overconsumptie laten zich voelen.

Erg genoeg zien we heel wat gepalaver en nodeloos heen en weer gepraat dat blijkbaar niet veel schijnt op te lossen. Men moet geen deskundige te zijn om in te zien dat we die vooropgestelde doelstelling uit het Parijse klimaatakkoord niet gaan halen. Zelfs met heel uitgebreide en  drastische maatregelen zal het moeilijk zijn door het niet eensgezind zijn van de geïndustrialiseerde landen en hun bewindsvoerders.

https://geengratislunch.files.wordpress.com/2017/02/krista102.jpg?w=365&h=365&crop=1

Krista Bruns bij het behalen van haar Phd bachelor diploma aan de Universiteit van Utrecht, waar na ze een premaster jaar in Econometrics aan de Erasmus Universiteit van Rotterdam volgde en een uitwisselingsemester aan de Universidad de Complutense in Madrid.

De 28 jarige Krista Bruns, sinds kort woonachtig in Den Haag en onlangs gepromoveerd in de Economie, en zich bij een ouderwetse blog verkiest te houden, wordt, zoals wij,  toch ook een beetje verdrietig als zij over de klimaatproblematiek nadenkt. Net als wij gelooft zij dat het nog niet te laat is en beseft ze dat het momentum en de noodzaak beiden aanwezig zijn. Ze drukt zelfs de hoop uit:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Zij durft ook te kijken naar het huidige menselijk (wan)gedrag, waarbij de politiek onze dagelijkse belevenissen wel (on)handig weet te verstoren.

Wel met een economische blik, niet gehinderd door wetenschappelijke conventies of al te veel jargon. {Blog}

dringt zij zich nu ook op in de bloggerswereld, met haar eigen persoonlijke standpunten, los van haar functie als beleidsmedewerker van het Nederlandse Ministerie van Financiën. Ze hoopt zo met haar stem ook iets te kunnen verwezenlijken. (Wat wij toch allemaal hopen, is het niet?)

Zij schrijft verder:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

planetb

Met heet besef dat we te weinig doen en te laat stelt zij dat er geen tijd meer is voor uitstelgedrag.

Klimaatverandering is een probleem met mogelijk desastreuze gevolgen, maar deze ontwikkelen zich vergeleken met een mensenleven vrij langzaam en onzichtbaar. We hadden het dus pas door toen het al bijna te laat was, en zelfs nu we het weten doen we er weinig aan.

Dit innerlijke conflict, waarin we weten dat er iets aan de hand is, maar het gevoel hebben dat we er niks aan kunnen doen wordt cognitieve dissonantie genoemd. Het treedt op wanneer gedrag, emotie en cognitie (kennis) niet op één lijn liggen. Dit leidt bij mensen tot een groot intern ongemak, en als reactie daarop gaan we klimaatverandering negeren, bagatelliseren of ontkennen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

struisvogel

Ons hoofd nite in het zandsteken eist het durven aanzien van onze eigen invloed op wat er voort het ogenblik aan het gebeuren is.
Probleem is dat mensen die op de problemen willen wijzen of hun vinger uitsteken, wel meer dan eens als lastigaards worden aanschouwd. Onze met haatberichten en lelijke woorden vollopende brieven bussen bewijzen dat zelfs dagelijks.

Psychologe Florien Cramwinckel (zie video hieronder) toonde in haar onderzoek ook aan dat we mensen die sterk hun morele waardes proberen over te brengen vaak een beetje irritant vinden, omdat ze ons confronteren met onze eigen tekortkomingen op dat gebied. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Algemeen moeten we iedereen er toe komen om de hand in eigen boezem te steken.

Ik denk dus dat we een stuk verder zouden komen als we een soort generaal pardon uitspreken … {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Bruns denkt aan een wijs man die ooit zei:

Het beste tijdstip om te beginnen was 20 jaar geleden, het op-een-na beste tijdstip om te beginnen is vandaag. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het is waar dat het geen zin heeft om te blijven zeuren over wat er in het verleden verkeerd gegaan is. Men moet de koe met de hoorns aanpakken wanneer dat geweldig dier langs komt.

De politici van vandaag zijn geen grote hulp. Vooral de populisten trachten met allerlei verzinsels de mensen te misleiden. Ze schamen zich niet om zelfs bevinden van erkende wetenschappers te negeren en nog erger, hun bevindingen in twijfel te trekken of als onzin af te schepen.

Betreft de klimaatskeptici schrijft Bruns:

Een derde reden dat we last hebben van uitstelgedrag is volgens mij dat klimaatwetenschappers, meer dan hun collega’s in andere vakgebieden, nog steeds vaak worden uitgemaakt voor een soort religieuze fanaten en dat hun resultaten in twijfel worden getrokken. Onderzoek proberen te reproduceren en falsificeren is nobel werk, maar in dit gebied gaat het er soms heftig aan toe met alternative facts en voor- en tegenstanders die zich beiden te sterk door hun eigen agenda laten leiden. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het wordt hoog tijd dat het gewone volk hun leiders ter verantwoording roept, maar ook dat zij zelf gaan inzien dat we zogvuldiger moeten omspringen met het gebruik van gronden, zij het om landbouw er op te verrichten of om het te bebouwen met woonelementen (huizen of apartementen) die op een milieuvriendelijk wijze moeten onderhouden en verwarmd worden.

extinction wave

Al enkele jaren kunnen wij getuigen zijn van uitzonderlijke weersomstandigheden.

Het extremere weer zal ook niemand ontgaan zijn. 2017 was het jaar met de meeste bosbranden, het duurste orkaanseizoen als het gaat om schade, ijskappen die afbreken in een niet eerder gezien tempo. 2018 lijkt wat betreft temperaturen alle records te gaan breken, in Nederland althans. Zélfs als je van mening bent dat al deze processen zich voornamelijk buiten de schuld van mensen voltrekken, dan zou je in een wereld waarin we alles en iedereen proberen te controleren, toch zoveel mogelijk willen doen om dit proces tegen te gaan? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

We kunnen slechts hopen dat er wel degelijk langzaamaan aan het besef begint te ontstaan dat er iets gedaan móet worden.

Een stijgende zeespiegel, extremere weersomstandigheden en het vernietigen van de natuurrijkdommen die in miljarden jaren zijn opgebouwd, zal ontegensprekelijk, leiden tot meer conflicten, oorlogen, migratiestromen, hongersnoden en economische crises.

paaseiland
Paaseiland, één van de door Diamond beschreven beschavingen die teniet zijn gegaan. Als ik dan toch nog een keer teveel CO2 ga uitstoten, dan wil ik hier wel heel graag heen.

 

Wat kun je doen?
Stap 1: informeer jezelf. Ik ben er van overtuigd dat deze verandering van inzichten van binnenuit moet komen. Het is niet erg als je vroeger dingen deed die je met de kennis van nu beter niet meer kunt doen. Maar ééns gelezen kun je het niet meer ontlezen. Doe wat met die kennis! Vroeger wist ik ook dat er vegetariërs bestonden. En dat vlees van dode dieren kwam. Maar ik besefte me nog niet de echte impact van vlees op het milieu, de bizarre manier waarop in de bio-industrie met dieren omgegaan werd. Hetzelfde geldt voor vliegen, een reisje naar een lekker warm eiland waar ik een paar jaar geleden geen seconde over twijfelde, wordt nu toch heel wat minder aantrekkelijk.

Leestips  
David McKay Sustainable Energy without the hot Air
Paul Collier Plundered Planet
Kate Raworth Doughnut Economics
Jared Diamond Collapse
Jorgen Randers et. al Limits to Growth
Tim Jackson Prosperity without Growth

Ik snap wel dat het lastig is om structuur en helderheid te scheppen in de enorme stroom van goede en foutieve informatie die er omtrent dit alomvattende probleem te vinden is. Dat iedereen moeite heeft om dit probleem te omvatten en de informatie te structureren blijkt wel uit het klimaatakkoord, waar na maandenlang nadenken door deskundigen uiteindelijk geen concrete maatregel in bleek te staan. Een helder boek was voor mij Sustainable energy without the hot air van David McKay. Het wordt ook wel het ‘Freakonomics’ van de klimaatproblematiek genoemd en het zet in heldere tabellen en figuren uiteen welk potentieel er nog is voor milieuvriendelijke energie-opwekking en hoeveel we zelf kunnen besparen op onze uitstoot. Op de website van McKay zijn ook leuke rekentools te vinden. De belangrijkste boodschap uit dit boek is: maak een plan wat onder de streep uitkomt. We kunnen leuk allemaal onze opladers uit het stopcontact halen als we ze niet nodig halen, onder het motto ‘alle beetjes helpen’, maar dit is alsnog maar een miniem percentage van ieders verbruik en uitstoot op een dag. Zelfs als we dit allemaal doen gaat het dus weinig zoden aan de dijk zetten: er zijn grote beetjes nodig. Kijk wat er echt een verschil maakt en ga hiermee aan de slag, ook al betekent dat soms afstand doen van verworven luxe.

Wat dan wel?
200 jaar economische ontwikkeling heeft ons een hoop welvaart en ontzettend veel gemak gebracht. Maar onder de ronkende motors van het kapitalisme is ook een feedback loop ingezet die zichzelf niet zal stoppen. Producenten geven weinig om negatieve externaliteiten en zijn op zoek naar de goedkoopste productiemethode om zoveel mogelijk spullen aan ons te verkopen. Wij als consumenten hebben weinig weet van waar die spullen vandaan komen en wat daar voor nodig is en blijven ze dus kopen, wat de producenten weer sterkt in hun verdienmodel.

Je energieverbruik binnen de 4 muren van je eigen huis is zeker belangrijk en makkelijk te sturen. Begin eens met elke maand de meterstanden opschrijven en experimenteer om te kijken wat daar veel invloed op heeft. Maar besef ook dat het grootste deel van onze uitstoot niet ontstaat binnen ons huis maar door de productie van goederen die wij aankopen. Volgens mij moeten we weer terug naar een cultuur van genoeg. Vraag je eens af of het nodig is om elke dag vlees te eten. Of om elk jaar een mooie vliegreis te maken. Laat die kaki-vruchten, hoe mooi ze er ook uitzien, eens liggen en koop lekkere stoofpeertjes in de winter. Repareer een kapot kledingstuk in plaats van voor een paar euro iets nieuws te kopen zonder je af te vragen hoe dat in godsnaam voor die prijs geproduceerd kan worden en vanuit Bangladesh hier naartoe verscheept. McKay rekent uit dat 60 van de ca. 195 kilowatt uur die een gemiddelde Westerling per dag nodig heeft komt van het produceren en verschepen van onze spullen.

Het lijkt misschien een opoffering, maar ik heb dat zelf helemaal nooit zo ervaren. Vlees eten mis ik helemaal niet, maar zelfs als je niet zonder kunt: smaakt het niet lekkerder als je het bewaart voor speciale gelegenheden? Wat vakanties betreft: natuurlijk zijn er plekken op de wereld die ik ooit nog wel eens wil zien. Hier ga ik voor sparen en dan ga ik alles eruit halen wat er in zit. Maar de afgelopen 2 jaar heb ik ook ervaren dat ‘staycations’ of vakanties dichtbij huis ontzettend relaxt zijn: je hebt geen lijstje van bezienswaardigheden die je moet afvinken, je bent vrij om te doen waar je zin in hebt en ook korte afstand van huis is er zo ontzettend veel moois te ontdekken!

schwarzwald
Het prachtige Zwarte Woud waar ik dit jaar op vakantie was

Wat kan de overheid doen?
Bij dit soort grote transities kijkt men vaak (terecht) als eerste naar nationale overheden en supranationale instituties. Met belastingen, subsidies en regulering hebben die grote middelen in handen om gedrag te beïnvloeden. De Nederlandse overheid heeft deze taak serieus genomen en gaat ambitieuzer dan de in het Parijsakkoord gemaakte afspraken aan de slag. Toch passen hier ook een paar kanttekeningen.

De eerste is dat belastingen vaak werken als het zwaard van Damocles: ze gaan vaak ten onder aan hun eigen succes en teveel instrumentalisme heeft ongewenste bijwerkingen. Kijk maar naar het verstorende effect van de verschillende bijtellingen voor hybride auto’s op de automarkt. ‘De vervuiler betaalt’ is een mooi principe, maar als dit betekent dat rijke vervuilers hun schade af kunnen kopen en dat het arme vervuilers verder de armoede in duwt schiet je er weinig mee op. Daarnaast zal een effectieve belasting op vervuiling uiteindelijk zijn eigen grondslag uithollen en daarmee niet meer het primaire doel van een belasting vervullen: geld ophalen om publieke middelen van te betalen.

Een tweede kanttekening is dat er momenteel erg macro gedacht wordt. In Parijs zijn stevige afspraken gemaakt. Daarnaast heeft de regering besloten dat de gaskraan in Groningen dicht moet. Als er echter geen vertaalslag gemaakt wordt naar wat dit voor een gemiddeld gezin betekent, zijn we niet dichter bij huis. Bij gelijkblijvende consumptie zullen we de energie dan gewoon uit het buitenland importeren. Schotel mensen het eerlijke plaatje voor: wat gebeurt er als we niets doen? Iedereen wil een leefbare wereld voor zijn kinderen. Wat is er voor nodig om dat te halen? Kan een gemiddeld gezin nog 2 keer per week vlees eten en eens in de 5 jaar een verre vliegreis maken? Als we die cijfers helder hebben, wordt de gedragsverandering ook makkelijker te bewerkstelligen.

Een derde overweging is wel dat dit soort veranderingen zich vaak eerst langzaam, en dan ineens snel en onvoorspelbaar voltrekken. Het is voor overheden lastig om in te schatten welke kant de technologie opgaat en in het verleden zijn hier ook grove fouten in gemaakt, door bijvoorbeeld flink te subsidiëren om een kritische massa te bereiken voor een technologie, die enkele jaren later ingehaald bleek te zijn door iets beters. We kunnen dus moeilijk op de realiteit vooruit lopen. De markt kan dit doorgaans beter inschatten, maar is nog niet altijd bereid om zich in te zetten en risico te nemen op het vlak van sociaal ondernemerschap. Al komt dit wel steeds meer op gang.

Tenslotte is er voor de transitie een grote investering nodig. Economisch gezien betekent investeren vaak geld lenen voor hoge startkosten, die later terug zullen worden verdiend. Dit geldt in brede zin ook voor veel milieuvriendelijke hervormingen, zoals het isoleren van huizen, het aanleggen van infrastructuur voor elektrisch rijden, het verbeteren van het internationale treinennetwerk en ga zo maar door. Ik ben van mening dat de huidige kapitaalmarkt massaal aan het investeren is in projecten waarvan de negatieve externe effecten nog niet in de prijs doorgekomen zijn. Wanneer deze kennishiaat in de markt omslaat, zou het ook wel eens snel kunnen gaan met private investeringen in duurzame projecten. Tot die tijd is het echter een medeplichtigheid van de overheid om te bedenken hoe dit eerlijk en kosteneffectief gefinancierd kan worden.

Eerlijk is hier een lastig begrip, want hoe spreid je de lasten over huidige en toekomstige generaties? Paul Collier heeft hier een heel inzichtelijk boek over geschreven, waarin hij betoogt hoe de romantici die het probleem ‘tegen elke kosten’ willen aanpakken en de ‘struisvogels’ die liever hun kop in het zand steken nader tot elkaar moeten komen. De crux is in Collier’s ogen dat we toekomstige generaties niet precies dezelfde natuurlijke omgeving hoeven terug te geven als degene die wij nu hebben, maar wel een wereld met exact dezelfde verdiencapaciteit als hoe wij hem aantroffen. Dit zou bijvoorbeeld kunnen door de opbrengsten van het delven van fossiele brandstoffen in een fonds te stoppen waarmee investeringen in duurzame ontwikkeling worden gefinancierd. Dit model is in Noorwegen gehanteerd, en daarmee hebben zij een buffer van 1 biljoen USD opgebouwd om publieke voorzieningen als pensioenen mee te financieren.

Wat ga je morgen doen?

Zoals ik eerder al schreef, er is een hoop informatie en die lijkt soms onmogelijk te doorgronden. Daardoor krijgen we het gevoel dat we er niks aan kunnen doen en steken we liever als struisvogels onze hoofden in het zand of doen we aan gevoelsmatige gewetensbestrijding zoals de tv niet op standby zetten. Toch ben ik ook hoopvol, het momentum is aanwezig en we bezitten meer technologie en kennis dan ooit tevoren.

Vandaag is t-0 en morgen komt wat mij betreft het algemeen klimaatpardon. Schud dus je schuldgevoel van je af, maar lees je in en analyseer welke grote beetjes jij zelf kunt bijdragen. En bovenal: vertel je omgeving wat je hebt geleerd. Niet als moralistische betweter, maar omdat we allemaal hetzelfde doel nastreven. Kennis is macht, en als wij als samenleving eisen dat het over is met de race naar de bodem op het gebied van massaproductie en vervuiling, dan moeten producenten en overheden wel luisteren. En net zoals wij tot kortgeleden niet beter wisten dan dat spullen en eten uit de supermarkt kwamen en dat je je daar verder niet druk om hoefde te maken, zo zullen onze kinderen en kleinkinderen niet beter weten dan dat het normaal is om lokaal in te kopen, niet meer spullen te kopen dan je nodig hebt en jezelf zonder uitstoot voort te bewegen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Cruise naar een veilige haven …

In ons leven zoeken we naar verschillende manieren om te overleven en willen we allerlei soorten havens vinden.
Ons leven is als een schip dat over de oceaan vaart, over de oceaan getijden en hoofden heen, op weg naar de veilige haven.
Ondiepten komen voor – soms scherpe rotsen.

Er zijn diepe, maar ook ondiepe wateren, waarbij de wind ons schip heen en weer slaat.
Tijdens stormen en buien beheert de man aan zijn roer het schip en hij bidt alles achter te laten. Van elke onderdrukking vertrouwt hij het leven aan God toe.

Hevige stormen en waters doorvaren weet hij uiteindelijk naar de rustige haven te komen waar een vuurtoren verlicht …

Dan kunnen we ons de woorden van Boleslaw van Pruisen herinneren

“Een ervaren zeeman vecht niet
met elektriciteit of wind, maar het laat hen drijven
in zijn richting. “

Naar: rejs do bezpiecznej przystani…

Engelstalige versie / English version: Cruise to a quiet harbour

1 Comment

Filed under Beelden van de wereld (Foto's & Video's), Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Hoe Gaan We Dit Uitleggen – Jelmer Mommers (boekbespreking)

*

Om te herinneren:

  • Gebeurtenissen van historische betekenis + van buitengewoon belang voor de mensheid = komen zelden uit het niets + zelden onaangekondigd.
  • In alledaagse werkelijkheid hangt alles nauw met elkaar samen + acties van individuen die de waarheid gezamenlijk bepalen.
  • Met wetenschap van nu = nauwelijks nog objectief kijken naar vroegere figuren zoals bijv. de jonge man die een monsterlijke Führer zou gaan worden.
  • Nauwelijks te geloven dat Trump president van de Verenigde Staten zou kunnen worden <= vergeten te luisteren naar de signalen die er zijn. > Geert Mak zei dat Trump = resultaat van onze eigen fascinatie met narcisme > leider niet los zien van tijdsgeest.
  • Trump met een positieve boodschap opwarming van de Aarde durft +  kan ontkennen of bagatelliseren
  • dankzij Al Gore + David Attenborough + BBC ongemakkelijke waarheid > opwarming van de Aarde + desastreuze impact van klimaatverandering op de natuur zichtbaar.
  • Klimaatverandering = hot issue.
  • wetenschappelijke waarheid staat wereldwijd ter discussie omdat mensen het er gewoon niet mee eens zijn.
  • En ze komen er mee weg! Ik ben vast niet de enige die zich aan de huidige tijdsgeest irriteert, maar ik moest voor het lezen van dit boek erkennen dat ik zelf deelgenoot ben. Ook ik kende de mogelijke gevolgen en de schrijnende situatie onvoldoende.
  • Jelmer Mommers zou best eens een van de mensen kunnen zijn die een noodlot zien aankomen. Hij stelt: we gaan een hittetijd tegemoet. > kunnen alleen de schade nog beperken.
  • in 1850 waarschuwden de eerste mensen al dat we voorzichtig met de natuur moesten omgaan, dat er een balans is tussen alles wat leeft en dat we daar respect voor zouden moeten hebben.
  • vervuilers weten al decennia hoeveel schade ze aanrichten.
  • In de jaren ’60 van vorige eeuw wisten oliemaatschappijen dat ze schade toebrachten aan het milieu.
  • Mommers toont maar weer eens dat het probleem van CO₂ in de atmosfeer ons eeuwenlang zal blijven achtervolgen.
  • 2 scenario’s voor situatie in 2050: Extreme weersomstandigheden van nu zullen ieder jaar intensiveren. => Nederland > regenseizoen kennen. + optimistisch scenario > technologische ontwikkelingen
  • Mommers biedt mogelijke oplossingen + nieuw verhaal nodig => duidelijk “nee” tegen de huidige, gevaarlijke weg. => + kiezen voor “het groene toekomstverhaal”. = oplossing zodat politieke speelveld niet kan worden gekaapt door ontkenning.

Tonny Mollema

Gebeurtenissen van historische betekenis en van buitengewoon belang voor de mensheid, of het nou immense rampen zijn of taferelen van uitzonderlijk geluk, komen zelden uit het niets. Zelden komen ze onaangekondigd. Er is altijd wel iemand die het noodlot ziet aankomen, iemand met een vooruitziende blik, iemand die de signalen oppikt. Het vervelende is dat we, als mensheid, diegene vaak pas naderhand kunnen aanwijzen. Of misschien treffender: durven aanwijzen. Er zijn voorbeelden te over, de een wezenlijker dan de ander: de kernramp van Chernobyl, de Watersnoodramp, de zaak Armstrong, de opkomst van het nationaal socialisme en de daaropvolgende Holocaust. Pas na afloop, als het kwaad geschied is, kan het hele verhaal geschreven worden, is het opeens duidelijk wie goed was en wie als de geschiedenisboeken ingaat als de schuldige.

View original post 1,549 more words

1 Comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Geschiedenis, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Wonderen van de schepping: De eik

Major Oak, een zeer oude eik in Sherwood Forest, Engeland

De eerste melding van een eik in de Bijbel vinden wij in Genesis 35:8, als Jakob Debora, de voedster van Rebekka, onder een eik begraven heeft. Er had daar een plechtige rouw plaatsgevonden, want Debora had haar meesteres meer dan 80 jaar gediend (Genesis 24:59).

Terpentijnboom

Bloemen van de terebint of terpentijnboom Pistacia terebinthus

In de Bijbel worden drie Hebreeuwse woorden vertaald met ‘eik’, maar ook wel met ‘terebint’.
Uit de context moet men bepalen welke soort wordt bedoeld. In algemeenheid kan worden gezegd, dat eiken veel groter dan terebinten zijn en meer verspreid over het land Israël voorkomen. In tegenstelling tot de ceders van de Libanon (zie een voorgaand artikel) zijn slechts enkele van de vele soorten eikenbomen in het land Israël altijd groen. Toch zijn er bepaalde overeenkomsten: beide zijn ze groot en sterk, leven ze lang, en verschaffen ze door hun brede vorm veel schaduw. In de Bijbel worden zij vaak gebruikt als beeld van menselijke sterkte en trots. Soms worden zij in één adem genoemd met de ceders, b.v. in Amos 2:9:

“En toch heb Ik terwille van jullie de Amorieten uitgeroeid, die zo groot waren als ceders en zo sterk als eiken.”

Vanwege de hardheid van hun hout werden eiken gebruikt om er roeiriemen van te maken:

“Van eiken uit Basan waren je riemen”

staat in een beschrijving van de toenmalige heerlijkheid van Tyrus (Ezechiël 27:6).

De beste eikenbomen waren kennelijk in het gebied Basan te vinden, zo kunnen wij b.v. lezen in Jesaja 2:13. Basan was een streek ten oosten van de rivier de Jordaan, die vroeger aan Og, een van de overgebleven reuzen, behoorde. Nadat Israël onder Jozua Basan had veroverd, kreeg de halve stam Manasse het gebied als erfdeel (Jozua 13:29-31).

Ook voor minder verheven doeleinden werden eiken gebruikt. God maakte zijn volk het verwijt, dat zij op de bergtoppen offers aan de afgoden brachten in plaats van Hem te eren. Deze afgoderij vond plaats onder de schaduwrijke bomen, waaronder eiken (Hosea 4:13). Maar de afgodsbeelden zelf werden ook wel van eikenhout gemaakt, en daarvoor werden zelfs bomen gekweekt (Jesaja 44:14).

Mount Tabor Oak Tree Quercus Ithaburensis Estimated At 600 Years …

C.T

+

Voorgaande

Wonderen van de Schepping: de Ceder

Leave a comment

Filed under Nature, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Uit de oude doos: Soennitische en Shiitische Moslims

In het Nieuws: Belangrijke en interessante nieuwsfeiten in het licht van de Bijbel

Deze keer het eerste deel van een achtergrondartikel van de hand van Keith Worthington, dat verscheen in het Engels in the Christadelphian van oktober 2006

Verdeeldheid onder Moslims

 Soennitische en Shiitische Moslims

De Islam kent twee hoofdgroepen, die fundamenteel gezien dezelfde religieuze overtuigingen hebben. Het probleem ontstond na de dood van Mohammed, omdat hij niemand als zijn opvolger had aangewezen, en ook geen methode had vastgesteld om een nieuwe leider te kiezen. Na zijn dood in 632 na Chr. streden verschillende groepen Moslims om het leiderschap. De meerderheid wees Abu Bakr, een van de vooraanstaande volgelingen van Mohammed, aan als kalief. Deze groep werd de Soennieten, terwijl een veel kleinere groep, die de Shiiten werd, Abu Bakr verwierp, omdat zij aanvoerden dat Mohammeds schoonzoon Ali de leider moest zijn, en dat het leiderschap binnen de familie van Mohammed moest blijven. Er is altijd een grote onderlinge spanning geweest tussen deze twee gemeenschappen.

Landen met een moslimbevolking van minimaal 10% (groen is soennitisch, rood is sjiitisch, blauw is ibadisch)

Extreme verdeeldheid

De terugkeer van Ruhollah Musavi Khomeini uit Parijs (Teheran, 1 februari 1979). Khomeini wordt door de piloot van het Air France-toestel de trap af geholpen.

Soennieten, die bijna 90% van alle Moslims uitmaken, leven voor het grootste deel in de zuidelijke streken van het Midden-Oosten – Saudi-Arabië, Jordanië, Egypte en Noord Afrika – en worden beschouwd als orthodoxe Moslims. De volken van de noordelijke landen – Iran, Irak en Libanon – hebben een Shiitische meerderheid. En hoewel Syrië voor het merendeel Soennitisch is, wordt het geregeerd door de Alavieten, een Shiitische splintergroepering. Hezbollah (of Hetzb’Allah)is een radicale Shiitische groepering, die voortkwam uit de Iraanse revolutie van 1979, toen de Sjah werd afgezet. Ayatollah Khomeini kreeg toen de macht en riep Iran uit tot Islamitische Republiek. Iran ziet Hezbollah als een van zijn steunpilaren in zijn strategische veiligheid, en de voorste verdedigingslinie tegen Israël.

Ahmadinejad inspects Natanz nuclear plant in central Iran

Mahmoud Ahmadinejad die een nucleaire plant inspecteert in 2008

De huidige President Mahmoud Ahmadinejad draagt de revolutie nu uit over zijn landsgrenzen. Beide groepen hebben radicale terroristische organisaties. Zo worden al-Qa’eda en Hamas geleid door Soennitische Moslims. Zij staan gewoonlijk vijandig tegenover alle Shiiten, zodat er sprake is van extreme verdeeldheid binnen het moslimgeloof.

De Soennitische al-Qa’eda guerilla strijdkrachten, die worden gesteund door Jordaanse en Syrische organisaties met dezelfde religieuze overtuiging, laten bommen ontploffen in Irak, meestal gericht tegen de armste Shiitische Moslims. Daarom zijn de VS meer geneigd samen te werken met de Shiiten in Irak en de Soennieten in de zuidelijke streken. De Koerden, die leven in de noordelijke delen van Irak, zijn Soennieten en worden gehaat door de Shiiten.

Op 31 augustus 2005 was er een zeer ernstig incident. Op geruchten dat er zelfmoordaanslagen zouden plaatsvinden, werden bijna 1000 Shiiten – waarvan vele vrouwen en kinderen – die bezig waren met hun jaarlijkse pelgrimstocht naar het Mousa al-Kadhim heiligdom, of vertrapt of van de brug over de Tigris in Bagdad gegooid. Dit leidde bijna tot een burgeroorlog. President Ahmadinejad van Iran beweert dat het Soennitische radicalisme het uiterste van zijn mogelijkheden heeft bereikt in zijn strijd tegen het door de VS geleide globale systeem, en dat het nu de beurt is van de Shiiten, geleid door Iran, het roer over te nemen. Hun jihad strekt zich nu uit van Spanje tot Afghanistan.

Verzet tegen Israël

King Abdullah portrait.jpg

Abdoellah II bin al-Hoessein koning van het Hasjemitische Koninkrijk Jordanië. – Abdoellah behoort tot de stam van de Hasjemieten en is volgens zijn stamboom een nazaat van de profeet Mohammed in de 41e generatie.

Alle Moslims hebben één ding gemeenschappelijk: hun verzet tegen Israël. In de 7e eeuw na Chr. vielen de Saracenen het Midden-Oosten binnen en bezetten het grootste deel daarvan. Daaruit kwam het Ottomaanse Rijk voort. Als Moslims wijdden zij al hun land aan Allah, maar sinds 1948, zeggen zij, is dit land ontheiligd door de Israëlische bezetting, en zij moeten voorgoed verdreven worden van hun bezette gebied. Hierbij moet worden aangetekend dat Koning Abdullah van Jordanië, de Egyptische President Hosni Mubarak en de Saudische Minister van Buitenlandse zaken en hun onderdanen Soennitische Moslims zijn, en bondgenoten van Amerika en Groot-Britannië.  Zij vormen de ‘koning van het zuiden’ waarover in de Bijbel wordt gesproken. Deze leiders hebben notitie genomen van de recente regionale ontwikkelingen een ‘Shiitische halve maan’ te vormen (zoals Koning Abdullah dezebeschreef) in de noordelijke gebieden van het Midden-Oosten.

1 Comment

Filed under Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Instrumenten voor de vervulling van de profetie

We moeten christenen en moslims beschouwen als
instrumenten voor de vervulling van de profetie
dat de kennis van God zich op een dag over de aarde zal verspreiden.
Terwijl de volken vóór hen afgoden aanbaden, Gods bestaan ​​ontkenden,
en dus niet de kracht of vergelding van God erkende,
de opkomst van het christendom en de islam diende zich te verspreiden onder de naties,
naar de verste uiteinden van de aarde,
de wetenschap dat er Eén God is die de wereld regeert,
die beloont en straft en Zichzelf openbaart aan de mens.

~ Jacob Emden, ook bekend als Ya’avetz

ZviAshkenasiPortrait.jpg

Jacob Emden, waarschijnlijk rond 1760

De zoon van de Chacham Tzvi, en een afstammeling van Elia Ba’al Sem van Chelm, Jacob Emden (geboren Ashkenazi), was een traditionalist die reageerde op de idealen van tolerantie die in de 18e eeuw werden verspreid. Hij strekte de traditionele inclusivistische positie in universele richtingen en, zoals Maimonides, geloofde hij dat het christendom en de islam een ​​belangrijke rol spelen in Gods plan voor de mensheid,

Engelse tekst / English text: Instruments for the fulfilment of the prophecy

2 Comments

Filed under Aanhalingen of Citaten, Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Aankloppende of fluisterende herfst

Hoewel de herfst voor veel mensen een trieste en sombere periode van het jaar is, is het ook een tijd van overvloed en prachtige oogsten. Na de lekkere zonnewarmte krijgen we nu de overvloed aan vruchten, granen en groenten van het jaarlijks terugkerend proces.

42173474_2015417298508581_4077566982168248320_o

Kunstwerk door Holly Sierra, Mabon – Harvest Goddess Tekst- en afbeeldingsbron: Rivers in the Ocean https://www.facebook.com/RiversInTheOcean/

Die overvloed aan fruit wordt ons gebracht terwijl de wereld rondom kleurt in een verscheidenheid van moeilijk te verwoorden kleuren.

We kunnen  ons soms niet voorstellen wat die wonderlijke kleurenwereld ons wel aanbiedt. Alsook kunnen wij ons afvragen hoe de bladeren wel zouden kunnen denken (als ze dat konden doen) hoe comfortabel het zal zijn om de aarde aan te raken in plaats van het niets in lucht en eindeloze windstoten.

De bomen met hun bladeren en zwiepende takken zingen een lied dat verhoogd bij het vallen van de duisternis, zodat we hen niet zouden vergeten en ‘s morgens wakker zouden kunnen worden met een vers uitgespreid kleurentapijt.

Autumn by Morgan Weistling

De herfst kleurt prachtig in geel en rood en brengt ons ook een oogsttijd, wanneer de mens wordt geleid om de vruchten van zweet en zwoegen te vergaren, van lieve Moeder Aarde, de diepe rijke grond.

(Geïnspireerd naar tekst van Gertrude Tooley Buckingham)

Aanvullend op: Autumn, gorgeous in yellow and red,

Leave a comment

Filed under Beelden van de wereld (Foto's & Video's), Bezinningsteksten, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Zolang de herfst duurt, ….

Een seizoen van machtige tinten licht en een ongelooflijke hoeveelheid kleuren presenteert zich om ons te laten dromen van mysterieuze dingen.

“Zolang de herfst duurt,
Ik zal niet genoeg handen, canvas en kleuren hebben
om de mooie dingen die ik zie te schilderen. ‘
~ Vincent van Gogh

~ Afbeelding door Vincent Brassinne
Bron tekst en afbeelding: The Garden Of Pensiveness https://www.facebook.com/The-Garden-Of-Pensiveness-367268523352486/

+

Engelse versie / English version: As long as autumn lasts,….

1 Comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Beelden van de wereld (Foto's & Video's), Ecologische aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden