Category Archives: Nieuwsgebeurtenissen – Journaal

Uit de oude doos: Nucleaire dubbelzinnigheid?

In een hoorzitting van de Senaat, eind 2006, verwees minister van defensie Robert Gates naar de nucleaire macht van Israël, en leek, in een politieke 180 graden ommekeer, aan te geven dat de VS een nucleair Iran kon gedogen. Deze opzienbarende uitspraak werd gevolgd door een andere, deze keer van de premier van Israël, die, in een interview met een Duitse TV-zender, zei:

“Israël bedreigt geen enkel land”,

“Iran dreigt openlijk, uitdrukkelijken publiekelijk Israël van de kaart te zullen vegen. Kunt u dit zien in het licht van het streven een kernwapen te hebben, zoals de VS, Frankrijk, Israël en Rusland?”.

Deze uitspraak veroorzaakte een politieke storm in Israël, omdat het de eerste officiële bevestiging leek te zijn dat het land kernwapens heeft. Of het nu een verspreking was of niet, Teheran lijkt munt te willen slaan uit deze erkenning van Israël, door zijn eigen nucleaire programma te rechtvaardigen in termen van zelfverdediging. Het is zeker dat deze ontwikkeling de regio alleen maar instabieler kan maken.

Leave a comment

Filed under Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Uit de oude doos: Soennitische en Shiitische Moslims #2

In het Nieuws: Belangrijke en interessante nieuwsfeiten in het licht van de Bijbel.

Deze keer het tweede en laatste deel van een achtergrondartikel van de hand van Keith Worthington, dat verscheen in the Christadelphianvan oktober 2006.

Soennitische en Shiitische Moslims (2)

De recente oorlog in Libanon

Vier dagen na het begin van hun oorlog tegen Hezbollah in juli 2006, had Israël alle doelen vernietigd die de luchtmacht, met behulp van de Israëlische militaire inlichtingendienst, bekend waren. In dit opzicht werden de voordelen merkbaar van de samenwerking van inlichtingendiensten, in de wereldwijde oorlog tegen het terrorisme. Voor de eerste keer in de geschiedenis van Israël hielpen Arabische landen Israël met hun inlichtingen over de posities van Hezbollah in Libanon. Het kan zijn dat zij Israël gebruikten als front voor het bereiken van hun grotere doel tegen Iran en de Shiitische revolutionaire fundamentalisten, en niet alleen maar tegen Hezbollah. Toen de staakt-het-vuren overeenkomst van 14 augustus 2006 in de VN tot stand was gekomen, zag Israël zich verre van het bereiken van de doelen die het zich had gesteld voor de campagne in Libanon. Omdat er aan beide kanten geen duidelijke overwinning was, en het de eerste keer was in de 58-jarige geschiedenis van het moderne Israël dat het faalde zijn tegenstanders te overwinnen, zou dit een drastische verandering teweeg kunnen brengen in het machtsevenwicht in het Midden-Oosten. Saudi Arabië, Koeweit en de andere Golfstaten zouden wel eens behoorlijk kunnen worstelen met het falen van Israël Hezbollah op de knieën te krijgen. De bitterste pil die zij moesten slikken, was de triomfantelijke wijze waarop de Libanese Shiitische groep en zijn ondersteuners in Teheran en Damascus zichzelf feliciteerden.

Gedurende het conflict was het een publiek geheim dat Saudi Arabië, Koeweit en andere Golfstaten er naar uitkeken dat Hezbollah verslagen zou worden, of dat de organisatie tenminste machteloos gemaakt zou worden, zelfs als dat een overwinning van Israël zou inhouden. Men was uit op een zware nederlaag van Hezbollah, niet alleen omdat het een slag zou toebrengen aan de Shiitische militaire macht, maar ook de as Teheran-Damascus zou breken. Er zijn nu signalen dat er in Riyad, Doha, Cairo en Amman sprake is van bittere teleurstelling dat Hezbollah er in slaagde stand te houden bij de aanval van Israël.

Sinds het staakt-het-vuren is de populariteit van Hezbollah toegenomen – niet alleen onder de Shiitische Moslims, maar bij de gehele locale bevolking, omdat zij ermee begonnen de puinhopen uit de straten van Libanon op te ruimen. Iran heeft Hezbollah genoeg geld gegeven om het hen mogelijk te maken duizenden dollars te geven aan elke familie die verliezen of schade heeft geleden in de oorlog, zodat zij voedsel en nieuwe meubels kunnen kopen en een jaar lang huur voor hun huizen kunnen betalen. Het is niet duidelijk wie de overhand zal hebben in een toekomstige confrontatie tussen Soennieten en Shiiten. Afgezien van hun theologische verschillen zijn hun nationale en internationale wrijvingen altijd ernstig geweest, omdat deze twee groepen wantrouwig zijn tegenover elkaar. Het Shiitische Iran heeft het Soennitische Saudi Arabië altijd gezien als het corrupte werktuig in de handen van de Verenigde Staten, terwijl radicale Soennieten menen dat Iran met de Verenigde Staten samenwerkt in Irak en Afghanistan.
+

Voorgaande:

Uit de oude doos: Soennitische en Shiitische Moslims

Leave a comment

Filed under Geschiedenis, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Geen tijd meer voor uitstelgedrag

Jelmer Mommers in zijn boek “Hoe Gaan We Dit Uitleggen” mag dan al oplossingen brengen om de klimaatverandering te temperen, want we moeten er bewust van zijn dat we ze niet zullen kunnen stoppen. Maar zeker mogen wij ons hoofd niet in het zand steken en moeten we onze verantwoordelijkheid nemen om de na ons komende generaties een goed leefbaar klimaat te geven.

Wij kunnen het niet nalaten stappen te ondernemen, anders zou dit getuigen hoe zelfzuchtig wij als individu wel durven zijn. Als maatschappij moeten wij samen verantwoorde stappen nemen om de opwarming van de aarde tegen te gaan. Dit vergt eerst en vooral politieke moed, waarna ook economische gevolgen onder ogen moeten gezien worden. Men kan niet ontkennen dat het algemeen een economische impact zal hebben voor meerdere jaren. Ook naar beroepen zal het een impact hebben. Er moet namelijk op landbouwgebied een hele herziening komen. Mensen moeten er toe komen om  minder vlees te eten en beter om te springen met het voedsel en voedselvoorraden. Het is hoog tijd dat ons consumptiegedrag ernstig onder de loep wordt genomen.

De Aarde en de toekomst van de mensheid liggen heden in onze handen. Er mag geen lafheid en geen egoïsme zijn. Elkeen moet tot het besef komen hoe kostbaar onze planeet is. Zij die niet willen zien moeten wij de ogen open doen. Er moet openlijk durven over gepraat worden. We mogen onze tijd niet passief ondergaan. Het kan makkelijk zijn om te zeggen

“We doen wat we doen en de toekomst zal haar oordeel over ons vellen.”

De vluchtelingen- en de bankencrisis van vorig decennium is niets in vergelijking met de groter wordende stroom van klimaatvluchtelingen, die nu al waar genomen kan worden en zal toenemen met de komende jaren.

Het neoliberalisme met haar geweld van de vrije markt heeft er voor gezorgd dat het leven van een mens klein en futiel werd, maar ook verstoord in zijn eigen achtertuin. De gehele technische revolutie ligt mee aan de oorzaak van wat we nu en in de komende jaren nog tegemoet moeten gaan zien, van hoger wordende temperaturen en aangroeiende woestijnen.

Sinds de technologische revolutie van de 19de eeuw hebben we generatie na generatie zien profiteren van vooruitgang. Nu echter is er een kantelpunt bereikt waarbij onze kinderen en kleinkinderen, het slechter hebben dan onze generatie. De globalisering en de overconsumptie laten zich voelen.

Erg genoeg zien we heel wat gepalaver en nodeloos heen en weer gepraat dat blijkbaar niet veel schijnt op te lossen. Men moet geen deskundige te zijn om in te zien dat we die vooropgestelde doelstelling uit het Parijse klimaatakkoord niet gaan halen. Zelfs met heel uitgebreide en  drastische maatregelen zal het moeilijk zijn door het niet eensgezind zijn van de geïndustrialiseerde landen en hun bewindsvoerders.

https://geengratislunch.files.wordpress.com/2017/02/krista102.jpg?w=365&h=365&crop=1

Krista Bruns bij het behalen van haar Phd bachelor diploma aan de Universiteit van Utrecht, waar na ze een premaster jaar in Econometrics aan de Erasmus Universiteit van Rotterdam volgde en een uitwisselingsemester aan de Universidad de Complutense in Madrid.

De 28 jarige Krista Bruns, sinds kort woonachtig in Den Haag en onlangs gepromoveerd in de Economie, en zich bij een ouderwetse blog verkiest te houden, wordt, zoals wij,  toch ook een beetje verdrietig als zij over de klimaatproblematiek nadenkt. Net als wij gelooft zij dat het nog niet te laat is en beseft ze dat het momentum en de noodzaak beiden aanwezig zijn. Ze drukt zelfs de hoop uit:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Zij durft ook te kijken naar het huidige menselijk (wan)gedrag, waarbij de politiek onze dagelijkse belevenissen wel (on)handig weet te verstoren.

Wel met een economische blik, niet gehinderd door wetenschappelijke conventies of al te veel jargon. {Blog}

dringt zij zich nu ook op in de bloggerswereld, met haar eigen persoonlijke standpunten, los van haar functie als beleidsmedewerker van het Nederlandse Ministerie van Financiën. Ze hoopt zo met haar stem ook iets te kunnen verwezenlijken. (Wat wij toch allemaal hopen, is het niet?)

Zij schrijft verder:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

planetb

Met heet besef dat we te weinig doen en te laat stelt zij dat er geen tijd meer is voor uitstelgedrag.

Klimaatverandering is een probleem met mogelijk desastreuze gevolgen, maar deze ontwikkelen zich vergeleken met een mensenleven vrij langzaam en onzichtbaar. We hadden het dus pas door toen het al bijna te laat was, en zelfs nu we het weten doen we er weinig aan.

Dit innerlijke conflict, waarin we weten dat er iets aan de hand is, maar het gevoel hebben dat we er niks aan kunnen doen wordt cognitieve dissonantie genoemd. Het treedt op wanneer gedrag, emotie en cognitie (kennis) niet op één lijn liggen. Dit leidt bij mensen tot een groot intern ongemak, en als reactie daarop gaan we klimaatverandering negeren, bagatelliseren of ontkennen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

struisvogel

Ons hoofd nite in het zandsteken eist het durven aanzien van onze eigen invloed op wat er voort het ogenblik aan het gebeuren is.
Probleem is dat mensen die op de problemen willen wijzen of hun vinger uitsteken, wel meer dan eens als lastigaards worden aanschouwd. Onze met haatberichten en lelijke woorden vollopende brieven bussen bewijzen dat zelfs dagelijks.

Psychologe Florien Cramwinckel (zie video hieronder) toonde in haar onderzoek ook aan dat we mensen die sterk hun morele waardes proberen over te brengen vaak een beetje irritant vinden, omdat ze ons confronteren met onze eigen tekortkomingen op dat gebied. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Algemeen moeten we iedereen er toe komen om de hand in eigen boezem te steken.

Ik denk dus dat we een stuk verder zouden komen als we een soort generaal pardon uitspreken … {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Bruns denkt aan een wijs man die ooit zei:

Het beste tijdstip om te beginnen was 20 jaar geleden, het op-een-na beste tijdstip om te beginnen is vandaag. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het is waar dat het geen zin heeft om te blijven zeuren over wat er in het verleden verkeerd gegaan is. Men moet de koe met de hoorns aanpakken wanneer dat geweldig dier langs komt.

De politici van vandaag zijn geen grote hulp. Vooral de populisten trachten met allerlei verzinsels de mensen te misleiden. Ze schamen zich niet om zelfs bevinden van erkende wetenschappers te negeren en nog erger, hun bevindingen in twijfel te trekken of als onzin af te schepen.

Betreft de klimaatskeptici schrijft Bruns:

Een derde reden dat we last hebben van uitstelgedrag is volgens mij dat klimaatwetenschappers, meer dan hun collega’s in andere vakgebieden, nog steeds vaak worden uitgemaakt voor een soort religieuze fanaten en dat hun resultaten in twijfel worden getrokken. Onderzoek proberen te reproduceren en falsificeren is nobel werk, maar in dit gebied gaat het er soms heftig aan toe met alternative facts en voor- en tegenstanders die zich beiden te sterk door hun eigen agenda laten leiden. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het wordt hoog tijd dat het gewone volk hun leiders ter verantwoording roept, maar ook dat zij zelf gaan inzien dat we zogvuldiger moeten omspringen met het gebruik van gronden, zij het om landbouw er op te verrichten of om het te bebouwen met woonelementen (huizen of apartementen) die op een milieuvriendelijk wijze moeten onderhouden en verwarmd worden.

extinction wave

Al enkele jaren kunnen wij getuigen zijn van uitzonderlijke weersomstandigheden.

Het extremere weer zal ook niemand ontgaan zijn. 2017 was het jaar met de meeste bosbranden, het duurste orkaanseizoen als het gaat om schade, ijskappen die afbreken in een niet eerder gezien tempo. 2018 lijkt wat betreft temperaturen alle records te gaan breken, in Nederland althans. Zélfs als je van mening bent dat al deze processen zich voornamelijk buiten de schuld van mensen voltrekken, dan zou je in een wereld waarin we alles en iedereen proberen te controleren, toch zoveel mogelijk willen doen om dit proces tegen te gaan? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

We kunnen slechts hopen dat er wel degelijk langzaamaan aan het besef begint te ontstaan dat er iets gedaan móet worden.

Een stijgende zeespiegel, extremere weersomstandigheden en het vernietigen van de natuurrijkdommen die in miljarden jaren zijn opgebouwd, zal ontegensprekelijk, leiden tot meer conflicten, oorlogen, migratiestromen, hongersnoden en economische crises.

paaseiland
Paaseiland, één van de door Diamond beschreven beschavingen die teniet zijn gegaan. Als ik dan toch nog een keer teveel CO2 ga uitstoten, dan wil ik hier wel heel graag heen.

 

Wat kun je doen?
Stap 1: informeer jezelf. Ik ben er van overtuigd dat deze verandering van inzichten van binnenuit moet komen. Het is niet erg als je vroeger dingen deed die je met de kennis van nu beter niet meer kunt doen. Maar ééns gelezen kun je het niet meer ontlezen. Doe wat met die kennis! Vroeger wist ik ook dat er vegetariërs bestonden. En dat vlees van dode dieren kwam. Maar ik besefte me nog niet de echte impact van vlees op het milieu, de bizarre manier waarop in de bio-industrie met dieren omgegaan werd. Hetzelfde geldt voor vliegen, een reisje naar een lekker warm eiland waar ik een paar jaar geleden geen seconde over twijfelde, wordt nu toch heel wat minder aantrekkelijk.

Leestips  
David McKay Sustainable Energy without the hot Air
Paul Collier Plundered Planet
Kate Raworth Doughnut Economics
Jared Diamond Collapse
Jorgen Randers et. al Limits to Growth
Tim Jackson Prosperity without Growth

Ik snap wel dat het lastig is om structuur en helderheid te scheppen in de enorme stroom van goede en foutieve informatie die er omtrent dit alomvattende probleem te vinden is. Dat iedereen moeite heeft om dit probleem te omvatten en de informatie te structureren blijkt wel uit het klimaatakkoord, waar na maandenlang nadenken door deskundigen uiteindelijk geen concrete maatregel in bleek te staan. Een helder boek was voor mij Sustainable energy without the hot air van David McKay. Het wordt ook wel het ‘Freakonomics’ van de klimaatproblematiek genoemd en het zet in heldere tabellen en figuren uiteen welk potentieel er nog is voor milieuvriendelijke energie-opwekking en hoeveel we zelf kunnen besparen op onze uitstoot. Op de website van McKay zijn ook leuke rekentools te vinden. De belangrijkste boodschap uit dit boek is: maak een plan wat onder de streep uitkomt. We kunnen leuk allemaal onze opladers uit het stopcontact halen als we ze niet nodig halen, onder het motto ‘alle beetjes helpen’, maar dit is alsnog maar een miniem percentage van ieders verbruik en uitstoot op een dag. Zelfs als we dit allemaal doen gaat het dus weinig zoden aan de dijk zetten: er zijn grote beetjes nodig. Kijk wat er echt een verschil maakt en ga hiermee aan de slag, ook al betekent dat soms afstand doen van verworven luxe.

Wat dan wel?
200 jaar economische ontwikkeling heeft ons een hoop welvaart en ontzettend veel gemak gebracht. Maar onder de ronkende motors van het kapitalisme is ook een feedback loop ingezet die zichzelf niet zal stoppen. Producenten geven weinig om negatieve externaliteiten en zijn op zoek naar de goedkoopste productiemethode om zoveel mogelijk spullen aan ons te verkopen. Wij als consumenten hebben weinig weet van waar die spullen vandaan komen en wat daar voor nodig is en blijven ze dus kopen, wat de producenten weer sterkt in hun verdienmodel.

Je energieverbruik binnen de 4 muren van je eigen huis is zeker belangrijk en makkelijk te sturen. Begin eens met elke maand de meterstanden opschrijven en experimenteer om te kijken wat daar veel invloed op heeft. Maar besef ook dat het grootste deel van onze uitstoot niet ontstaat binnen ons huis maar door de productie van goederen die wij aankopen. Volgens mij moeten we weer terug naar een cultuur van genoeg. Vraag je eens af of het nodig is om elke dag vlees te eten. Of om elk jaar een mooie vliegreis te maken. Laat die kaki-vruchten, hoe mooi ze er ook uitzien, eens liggen en koop lekkere stoofpeertjes in de winter. Repareer een kapot kledingstuk in plaats van voor een paar euro iets nieuws te kopen zonder je af te vragen hoe dat in godsnaam voor die prijs geproduceerd kan worden en vanuit Bangladesh hier naartoe verscheept. McKay rekent uit dat 60 van de ca. 195 kilowatt uur die een gemiddelde Westerling per dag nodig heeft komt van het produceren en verschepen van onze spullen.

Het lijkt misschien een opoffering, maar ik heb dat zelf helemaal nooit zo ervaren. Vlees eten mis ik helemaal niet, maar zelfs als je niet zonder kunt: smaakt het niet lekkerder als je het bewaart voor speciale gelegenheden? Wat vakanties betreft: natuurlijk zijn er plekken op de wereld die ik ooit nog wel eens wil zien. Hier ga ik voor sparen en dan ga ik alles eruit halen wat er in zit. Maar de afgelopen 2 jaar heb ik ook ervaren dat ‘staycations’ of vakanties dichtbij huis ontzettend relaxt zijn: je hebt geen lijstje van bezienswaardigheden die je moet afvinken, je bent vrij om te doen waar je zin in hebt en ook korte afstand van huis is er zo ontzettend veel moois te ontdekken!

schwarzwald
Het prachtige Zwarte Woud waar ik dit jaar op vakantie was

Wat kan de overheid doen?
Bij dit soort grote transities kijkt men vaak (terecht) als eerste naar nationale overheden en supranationale instituties. Met belastingen, subsidies en regulering hebben die grote middelen in handen om gedrag te beïnvloeden. De Nederlandse overheid heeft deze taak serieus genomen en gaat ambitieuzer dan de in het Parijsakkoord gemaakte afspraken aan de slag. Toch passen hier ook een paar kanttekeningen.

De eerste is dat belastingen vaak werken als het zwaard van Damocles: ze gaan vaak ten onder aan hun eigen succes en teveel instrumentalisme heeft ongewenste bijwerkingen. Kijk maar naar het verstorende effect van de verschillende bijtellingen voor hybride auto’s op de automarkt. ‘De vervuiler betaalt’ is een mooi principe, maar als dit betekent dat rijke vervuilers hun schade af kunnen kopen en dat het arme vervuilers verder de armoede in duwt schiet je er weinig mee op. Daarnaast zal een effectieve belasting op vervuiling uiteindelijk zijn eigen grondslag uithollen en daarmee niet meer het primaire doel van een belasting vervullen: geld ophalen om publieke middelen van te betalen.

Een tweede kanttekening is dat er momenteel erg macro gedacht wordt. In Parijs zijn stevige afspraken gemaakt. Daarnaast heeft de regering besloten dat de gaskraan in Groningen dicht moet. Als er echter geen vertaalslag gemaakt wordt naar wat dit voor een gemiddeld gezin betekent, zijn we niet dichter bij huis. Bij gelijkblijvende consumptie zullen we de energie dan gewoon uit het buitenland importeren. Schotel mensen het eerlijke plaatje voor: wat gebeurt er als we niets doen? Iedereen wil een leefbare wereld voor zijn kinderen. Wat is er voor nodig om dat te halen? Kan een gemiddeld gezin nog 2 keer per week vlees eten en eens in de 5 jaar een verre vliegreis maken? Als we die cijfers helder hebben, wordt de gedragsverandering ook makkelijker te bewerkstelligen.

Een derde overweging is wel dat dit soort veranderingen zich vaak eerst langzaam, en dan ineens snel en onvoorspelbaar voltrekken. Het is voor overheden lastig om in te schatten welke kant de technologie opgaat en in het verleden zijn hier ook grove fouten in gemaakt, door bijvoorbeeld flink te subsidiëren om een kritische massa te bereiken voor een technologie, die enkele jaren later ingehaald bleek te zijn door iets beters. We kunnen dus moeilijk op de realiteit vooruit lopen. De markt kan dit doorgaans beter inschatten, maar is nog niet altijd bereid om zich in te zetten en risico te nemen op het vlak van sociaal ondernemerschap. Al komt dit wel steeds meer op gang.

Tenslotte is er voor de transitie een grote investering nodig. Economisch gezien betekent investeren vaak geld lenen voor hoge startkosten, die later terug zullen worden verdiend. Dit geldt in brede zin ook voor veel milieuvriendelijke hervormingen, zoals het isoleren van huizen, het aanleggen van infrastructuur voor elektrisch rijden, het verbeteren van het internationale treinennetwerk en ga zo maar door. Ik ben van mening dat de huidige kapitaalmarkt massaal aan het investeren is in projecten waarvan de negatieve externe effecten nog niet in de prijs doorgekomen zijn. Wanneer deze kennishiaat in de markt omslaat, zou het ook wel eens snel kunnen gaan met private investeringen in duurzame projecten. Tot die tijd is het echter een medeplichtigheid van de overheid om te bedenken hoe dit eerlijk en kosteneffectief gefinancierd kan worden.

Eerlijk is hier een lastig begrip, want hoe spreid je de lasten over huidige en toekomstige generaties? Paul Collier heeft hier een heel inzichtelijk boek over geschreven, waarin hij betoogt hoe de romantici die het probleem ‘tegen elke kosten’ willen aanpakken en de ‘struisvogels’ die liever hun kop in het zand steken nader tot elkaar moeten komen. De crux is in Collier’s ogen dat we toekomstige generaties niet precies dezelfde natuurlijke omgeving hoeven terug te geven als degene die wij nu hebben, maar wel een wereld met exact dezelfde verdiencapaciteit als hoe wij hem aantroffen. Dit zou bijvoorbeeld kunnen door de opbrengsten van het delven van fossiele brandstoffen in een fonds te stoppen waarmee investeringen in duurzame ontwikkeling worden gefinancierd. Dit model is in Noorwegen gehanteerd, en daarmee hebben zij een buffer van 1 biljoen USD opgebouwd om publieke voorzieningen als pensioenen mee te financieren.

Wat ga je morgen doen?

Zoals ik eerder al schreef, er is een hoop informatie en die lijkt soms onmogelijk te doorgronden. Daardoor krijgen we het gevoel dat we er niks aan kunnen doen en steken we liever als struisvogels onze hoofden in het zand of doen we aan gevoelsmatige gewetensbestrijding zoals de tv niet op standby zetten. Toch ben ik ook hoopvol, het momentum is aanwezig en we bezitten meer technologie en kennis dan ooit tevoren.

Vandaag is t-0 en morgen komt wat mij betreft het algemeen klimaatpardon. Schud dus je schuldgevoel van je af, maar lees je in en analyseer welke grote beetjes jij zelf kunt bijdragen. En bovenal: vertel je omgeving wat je hebt geleerd. Niet als moralistische betweter, maar omdat we allemaal hetzelfde doel nastreven. Kennis is macht, en als wij als samenleving eisen dat het over is met de race naar de bodem op het gebied van massaproductie en vervuiling, dan moeten producenten en overheden wel luisteren. En net zoals wij tot kortgeleden niet beter wisten dan dat spullen en eten uit de supermarkt kwamen en dat je je daar verder niet druk om hoefde te maken, zo zullen onze kinderen en kleinkinderen niet beter weten dan dat het normaal is om lokaal in te kopen, niet meer spullen te kopen dan je nodig hebt en jezelf zonder uitstoot voort te bewegen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Uit de oude doos: Soennitische en Shiitische Moslims

In het Nieuws: Belangrijke en interessante nieuwsfeiten in het licht van de Bijbel

Deze keer het eerste deel van een achtergrondartikel van de hand van Keith Worthington, dat verscheen in het Engels in the Christadelphian van oktober 2006

Verdeeldheid onder Moslims

 Soennitische en Shiitische Moslims

De Islam kent twee hoofdgroepen, die fundamenteel gezien dezelfde religieuze overtuigingen hebben. Het probleem ontstond na de dood van Mohammed, omdat hij niemand als zijn opvolger had aangewezen, en ook geen methode had vastgesteld om een nieuwe leider te kiezen. Na zijn dood in 632 na Chr. streden verschillende groepen Moslims om het leiderschap. De meerderheid wees Abu Bakr, een van de vooraanstaande volgelingen van Mohammed, aan als kalief. Deze groep werd de Soennieten, terwijl een veel kleinere groep, die de Shiiten werd, Abu Bakr verwierp, omdat zij aanvoerden dat Mohammeds schoonzoon Ali de leider moest zijn, en dat het leiderschap binnen de familie van Mohammed moest blijven. Er is altijd een grote onderlinge spanning geweest tussen deze twee gemeenschappen.

Landen met een moslimbevolking van minimaal 10% (groen is soennitisch, rood is sjiitisch, blauw is ibadisch)

Extreme verdeeldheid

De terugkeer van Ruhollah Musavi Khomeini uit Parijs (Teheran, 1 februari 1979). Khomeini wordt door de piloot van het Air France-toestel de trap af geholpen.

Soennieten, die bijna 90% van alle Moslims uitmaken, leven voor het grootste deel in de zuidelijke streken van het Midden-Oosten – Saudi-Arabië, Jordanië, Egypte en Noord Afrika – en worden beschouwd als orthodoxe Moslims. De volken van de noordelijke landen – Iran, Irak en Libanon – hebben een Shiitische meerderheid. En hoewel Syrië voor het merendeel Soennitisch is, wordt het geregeerd door de Alavieten, een Shiitische splintergroepering. Hezbollah (of Hetzb’Allah)is een radicale Shiitische groepering, die voortkwam uit de Iraanse revolutie van 1979, toen de Sjah werd afgezet. Ayatollah Khomeini kreeg toen de macht en riep Iran uit tot Islamitische Republiek. Iran ziet Hezbollah als een van zijn steunpilaren in zijn strategische veiligheid, en de voorste verdedigingslinie tegen Israël.

Ahmadinejad inspects Natanz nuclear plant in central Iran

Mahmoud Ahmadinejad die een nucleaire plant inspecteert in 2008

De huidige President Mahmoud Ahmadinejad draagt de revolutie nu uit over zijn landsgrenzen. Beide groepen hebben radicale terroristische organisaties. Zo worden al-Qa’eda en Hamas geleid door Soennitische Moslims. Zij staan gewoonlijk vijandig tegenover alle Shiiten, zodat er sprake is van extreme verdeeldheid binnen het moslimgeloof.

De Soennitische al-Qa’eda guerilla strijdkrachten, die worden gesteund door Jordaanse en Syrische organisaties met dezelfde religieuze overtuiging, laten bommen ontploffen in Irak, meestal gericht tegen de armste Shiitische Moslims. Daarom zijn de VS meer geneigd samen te werken met de Shiiten in Irak en de Soennieten in de zuidelijke streken. De Koerden, die leven in de noordelijke delen van Irak, zijn Soennieten en worden gehaat door de Shiiten.

Op 31 augustus 2005 was er een zeer ernstig incident. Op geruchten dat er zelfmoordaanslagen zouden plaatsvinden, werden bijna 1000 Shiiten – waarvan vele vrouwen en kinderen – die bezig waren met hun jaarlijkse pelgrimstocht naar het Mousa al-Kadhim heiligdom, of vertrapt of van de brug over de Tigris in Bagdad gegooid. Dit leidde bijna tot een burgeroorlog. President Ahmadinejad van Iran beweert dat het Soennitische radicalisme het uiterste van zijn mogelijkheden heeft bereikt in zijn strijd tegen het door de VS geleide globale systeem, en dat het nu de beurt is van de Shiiten, geleid door Iran, het roer over te nemen. Hun jihad strekt zich nu uit van Spanje tot Afghanistan.

Verzet tegen Israël

King Abdullah portrait.jpg

Abdoellah II bin al-Hoessein koning van het Hasjemitische Koninkrijk Jordanië. – Abdoellah behoort tot de stam van de Hasjemieten en is volgens zijn stamboom een nazaat van de profeet Mohammed in de 41e generatie.

Alle Moslims hebben één ding gemeenschappelijk: hun verzet tegen Israël. In de 7e eeuw na Chr. vielen de Saracenen het Midden-Oosten binnen en bezetten het grootste deel daarvan. Daaruit kwam het Ottomaanse Rijk voort. Als Moslims wijdden zij al hun land aan Allah, maar sinds 1948, zeggen zij, is dit land ontheiligd door de Israëlische bezetting, en zij moeten voorgoed verdreven worden van hun bezette gebied. Hierbij moet worden aangetekend dat Koning Abdullah van Jordanië, de Egyptische President Hosni Mubarak en de Saudische Minister van Buitenlandse zaken en hun onderdanen Soennitische Moslims zijn, en bondgenoten van Amerika en Groot-Britannië.  Zij vormen de ‘koning van het zuiden’ waarover in de Bijbel wordt gesproken. Deze leiders hebben notitie genomen van de recente regionale ontwikkelingen een ‘Shiitische halve maan’ te vormen (zoals Koning Abdullah dezebeschreef) in de noordelijke gebieden van het Midden-Oosten.

1 Comment

Filed under Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Mura-stam ten strijde om regenwoud te verdedigen.

Leden van de Mura-stam trekken ten strijde om hun regenwoud te verdedigen.

De kapitalistische wereld lijkt het niet al te nauw te nemen met natuur en klimaat. Vele landen hun ogen zijn gericht op het uitbreiden van palmboomplantages voor bio-brandstof. Dat dit dikwijls ten koste gaat van voedsel opbrengend landschap deert hen niet. Het geldgewin ligt voorop.

Ontbossing door landbouwbedrijven en illegale houtkappers bedreigt de Amazone Mura stam hun thuis. Daarom nemen ze pijl en boog en knuppels op om het te verdedigen.

In Brazilië woeden de zwaarste bosbranden sinds jaren. Sinds januari namen het vuur en de ontbossing in het grootste land van Zuid-Amerika met 83 procent toe vergeleken met dezelfde periode van vorig jaar.

Braziliaanse inheemse volkeren uit het Amazonenwoud zeggen dat president Jair Bolsonaro een bedreiging vormt voor hun biotoop. Deze laat grote bedrijven hun gang gaan om verder te ontbossen en steekt de schuld voor de vele brandhaarden op de westerse wereld (lees West Europeanen en Noord Amerikanen).

Leden van de Mura-stam zien de industriële ontbossing  aan als een bedreiging voor hun land en leefwereld. Zij voelen zich triest want het woud is aan het sterven. Het 60-jarige stamhoofd Handerch Wakana Mura zegt:

‘We voelen het klimaat veranderen en de wereld heeft het woud nodig.’

Hij roept de mensen buiten Brazilië op om hun politici aan te moedigen om acties te ondernemen om dat voor het klimaat zo belangrijke gebied te beschermen. Want het is hoogtijd dat men er bewust van wordt hoe die regenwouden de long van de wereld zijn. Zonder dat gebied vol met bomen, nodig voor de luchtzuivering en waterbeheer, gaan wij verdere woestijnvorming tegemoet.

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Ecologische aangelegenheden, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Wereld aangelegenheden

Mazelenepidemie in de Democratische Republiek Congo

Mazelenuitslag bij een Nigeriaans meisje. De meerderheid van de ziekten in de wereld is van invloed op het Afrikaanse continent.

In de Democratische Republiek Congo is op maandag 10 juni officieel een mazelenepidemie uitgeroepen. Deze uitbraak wordt naar alle waarschijnlijkheid de dodelijkste sinds de ziekte naar het land is teruggekeerd in 2011-2012: sinds januari hebben de mazelen in Congo al meer dan 1.500 levens geëist.

U kan helpen om deze epidemie in te dijken.

Mazelen is een uiterst besmettelijke ziekte die vooral kinderen onder vijf jaar treft. Enkel door vaccinatie kunnen we de verspreiding ervan een halt toeroepen. De teams van Artsen Zonder Grenzen (AZG-MSF) hebben sinds het begin van dit jaar in totaal al 361.079 kinderen ingeënt en 14.785 patiënten verzorgd. Maar dat is niet genoeg: veel meer kinderen moeten nog gevaccineerd worden.

Om een goede interventie te voorzien kan Congo niet zonder uw steun. Elke gift is belangrijk en stelt de medici in staat deze epidemie beter te bestrijden.

Ik doe een gift

Leave a comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Activisme & Vredeswerk, Gezondheid, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal

Geen plaats voor Jezus volgende Joden in Nederlandse Kerk noch in Israël

Heel veel mensen nemen wel het woord ‘joods-christelijk’ in de mond zonder goed te weten waar ze het over hebben of zonder enige affiniteit te willen voelen met het Joodse volk of hun geloof.

Diverse politieke partijen, vaak juist niet-christelijke, willen nog weleens roepen dat de Europese beschaving joods-christelijke wortels heeft.

Die term ‘joods-christelijk’ mag ook nogal raar zijn wanneer men weet dat veel Christenen eeuwenlang Joden hebben onderdrukt, vervolgd en verketterd. Ook zijn er heel wat joden die niet veel van Christus en christenen moeten hebben. Ook voor de ware volgers van Jeshua of Jezus Christus (zoals hij door velen is gekend) is het dikwijls moeilijk om zich te vereenzelvigen met christenen of om zich er maar mee verwant te voelen, daar zij vinden dat de meerderheid van christenen Jezus verloochend door zijn ongelofelijke daad van overgave niet te willen erkennen en hem tot hun god te maken.

Men kan echter niet ontkennen dat Jeshua een bijzonder figuur was die van een enorme invloed is geweest op het gebeuren in Europa. Het valt niet te ontkennen dat de christelijke godsdienst de Europese geschiedenis diepgaand heeft beïnvloed. Hoe men het draait of keert is er ook heel wat gediscussieerd, gepalaverd maar ook gevochten rond die persoon Jeshua of Jezus, die ook de Christus wordt genoemd.

Ook al werd door de eeuwen heen er heel wat gedaan om het jodendom de mond te snoeren of te vernietigen, is het de enige geloofsgroep die zich als enige de repressie van andere godsdiensten heeft weten te overleven. Ontegensprekelijk moet men in dat Joodse geloof de wortels zien van het christendom en christenheid. De aartsvader Abraham, koning David uit wiens geslacht Jezus voortkwam, de schrijvers van de boekrollen en de vele profeten waren Joden. Zelfs het Nieuwe testament werd geschreven door Joden. De eerste volgelingen van Jeshua (de Jood Jezus) waren zoals hij ook Joden. Zonder hen was de beweging “De Weg” niet op gang gekomen en zou het Christendom niet ontstaan zijn.

Nederlandse kerkvaders zien echter niet graag een verbintenis met het Joodse geslacht. Er zijn ook meerdere Nederlanders die er iets op tegen hebben om te wijzen naar de term  ‘joods-christelijk’ omdat de twee onderdelen van de term namelijk ongelijk zijn. Voor hen slaat het woord ‘joods’ op een periode voor pakweg 100 na Christus, de term ‘christelijk’ op de overige 1900 jaar.

Daarmee wordt ‘joods’ antiek verklaard – een neiging die door heel de kerkgeschiedenis te vinden is. De contemporaine jood wordt daarmee niet in zijn waarde gelaten: hij is antiek, ouderwets, aanhanger van een achterhaalde godsdienst. Hij zelf is geen onderdeel van de term ‘joods-christelijk’, terwijl zijn identiteit daar wel genoemd is.

Ook wensen zij te benadrukken dat

Alles wat genoemd is aan joodse bronnen, Oude en Nieuwe Testament, worden in deze term door christenen geïnterpreteerd, ja zelfs van naam voorzien. Het Oude Testament heet alleen maar zo, omdat er een Nieuwe Testament bestaat in het christendom.

De Nederlandse gereformeerden vinden dat het jodendom hun Hebreeuwse geschriften op een geheel eigen wijze interpreteren en mits zij Jezus niet als God erkennen ook niet onder de zaligheid van God kunnen vallen. Door die typische Joodse interpretatie is in de term ‘joods-christelijk’ volgens hen dan ook geen ruimte.

Als dat namelijk wel zo zou zijn, zouden we in onze ‘joods-christelijke’ cultuur heel wat makkelijker omgaan met jongensbesnijdenis, met speciale voedingsvoorschriften, met het idee dat er geofferd zou kunnen worden, met sluiers of hoofddoekjes of pruiken, met noem maar op. Juist omdat het christendom het Oude Testament heel anders interpreteert en deze interpretatie al eeuwen als de enig geldende meeneemt, zijn deze joodse (en islamitische) instellingen vreemd aan de Europese cultuur. Kortom, ‘joods-christelijk’ is een term vanuit de macht, niet een term die gewaardeerd wordt door de minderheid. Het is een term die de werkelijkheid versluierd: het lijkt erop alsof ‘wij’ een meerderheid en een minderheid waarderen in Nederland, maar in werkelijkheid staan we op het standpunt van de meerderheid en sluiten we twee minderheden buiten. {Eveline van St}

De Messiaans Joodse theoloog Mark S. Kinzer vraagt aandacht voor wat hij noemt een ‘bipolaire ecclesiologie’. Dat wil zeggen dat er binnen de kerk als lichaam van Christus ruimte zou moeten zijn voor een kerk uit de besnijdenis, die zich kan houden aan de Joodse wetten. Hierop vinden de Nederlandse christelijke theologen dat wij helemaal niet meer aan oude voorschriften moeten houden en dat zulk een keuze voor Joodse wetten dan zou getuigen van een niet erkenning van Jezus Christus zijn godheid en zijn positie als vernietiger van de Mozaïsche wetten. Meerdere Joden die Jeshua als hun Verlosser hebben aanvaard vinden dan wel dat zij als Joden die Jezus als de Messias volgen niet moeten ophouden zich als Joden te gedragen. De vele Messias belijdende rabbijnen vinden ook dat wij ons aan de Thora moeten houden en dat wij volledig in ons recht zijn om ons te blijven onderscheiden van de heidenen in hun levenswandel. Zo is ook de stelling van Kinzer. Daarmee hebben volgen hem deze Messiaanse Joden een dubbele taak. Enerzijds verbinden zij het lichaam van Christus met het Joodse volk, anderzijds vormen zij binnen het Joodse volk een levende verbinding met Jeshua of Jezus die de Messias is en met de kerk als zijn lichaam.

Kinzer geeft toe dat de stem van Messiasbelijdende Joden tot nog toe nauwelijks gehoord is in het nadenken over het “Joods-Christelijk” gebeuren. Kinzer biedt een handreiking aan zij die geloven dat Christus de diepste grond is onder het specifieke verbond van God met Israël.
Volgens hem zijn Joden en heidenen binnen het lichaam van Christus verbonden, omdat zij horen één te zijn in hem. De Joodse volgelingen van Jeshua zijn één in Christus, maar daardoor niet hetzelfde geworden. Meerdere Christenen begrijpen die “eenheid” niet en denken dat die “eenheid van Jezus met God” inhoudt dat Jezus God zou zijn. Maar zulk een gedachte maakt de woorden van Christus Jezus die vraagt dat wij één zouden worden met hem zoals hij één is met de Vader, voor die vele trinitarische christen zeer moeilijk, want dan zouden wij ook Jezus worden maar eveneens God worden of zijn. Dat maakt het voor die theologen in het christendom even verwerpelijk als sommige farizeeën het verwerpelijk vonden toen Jezus over die eenheid sprak, en zich dan volgens hen gelijk stelde met God. Volgens dat denken zouden Messiaanse Joden Jesjoeanen (Jesjoeaansen) of Jeshuaisten zich dan ook gelijk stellen met God. Maar niets is minder waar. Jeshuaisten als volgers van Jeshua beseffen dat Jeshua niet God is en dat het volgen van Jeshua en één worden met Jeshua helemaal niet inhoudt dat men aan God gelijk zou kunnen worden.
Wel geloven Jeshuaisten dat zij die Jeshua als de Messias willen aanvaarden onder de gemeenschap van Christus vallen. Maar Jeshuaisten geloven ook dat Jeshua de weg heeft geopend naar goyim en dat zo heidenen ook mede-erfgenamen mogen zijn, of mede-leden en mede-deelgenoten. Dat is volgens ons namelijk het mysterie van het evangelie.

Wij geloven dat Israël Gods uitverkoren volk is en dat kan misschien moeilijk liggen in de harten van vele “Christenen” en zeker van bepaalde Katholieke en protestantse theologen, die vinden dat enkel ‘godsgeleerden‘ het Woord van God kunnen verduidelijken en beslissen wie tot het Christendom mag of kan behoren. Velen van de theologen schijnen te vergeten (of niet te willen zien) dat de christelijke kerk is voort gekomen vanuit de Joodse sekte die de eerste christelijke gemeente vormde en ondenkbaar is zonder Israël. Met de Joden die Jezus als Messias belijden zouden zij zich in het geloof verbonden moeten voelen als broeders en zusters.

In 2017 trokken spanningen tussen Israëls rabbinaat en de liberale stromen in het Judaïsme, zowel in Israël als in het buitenland de aandacht door geschillen over religieus pluralisme. Maar een andere groep, die van de Messiaanse Joden, werd voortdurend geboycot door zowel het hoofdstroom van het wereld-Jodendom als Israël.

Zo nu en dan bereikt een verhaal de media over iemand die zichzelf als Jood ziet, waarvan de immigratie-aanvraag naar Israël, oftewel alya, geweigerd werd op grond van het feit dat hij of zij een Messiaanse Jood of Jeshuaist is.

Dit was zo bijvoorbeeld het geval met de Zweedse psychologe Rebecca Floer (64) en de dochter van een Holocaust-overlevende, die in november 2017 uit Israël werd gedeporteerd. Hoewel ze zichzelf niet als een Messiaanse Jodin definieert, gelooft zij in Jeshua, de naam die door Messiaanse gelovigen en Jeshuaisten voor Jezus wordt gebruikt. Maar Jeshuaisten geven zich niet graag uit als Messiaanse Joden, omdat bij die groepen heel wat trinitarische gelovigen zitten of Joden die een andere Messias belijden dan Jeshua.

In Israël is het probleem dat Jesjoeanen of Jeshuaisten niet aangesloten zijn bij de Joodse gemeenschap waardoor zij uit de boot vallen voor immigratie, aldus een hoge ‘aliya’-ambtenaar van het Agentschap, Yehuda Scharf {aan The Jerusalem Post}.

“Als iemand verklaart dat hij in Jezus gelooft, dan is hij geen Jood – hij gelooft niet in ons geloof,”

voegt hij eraan toe.

“Het is simpel. Een Jood, die naar Israël wil emigreren, zal naar Israël verhuizen als hij zijn Judaïsme kan aantonen. Indien hij zijn Jodendom niet kan bewijzen, dan is het een ander verhaal.”

De Wet op het recht van Terugkeer was door de Knesset in 1950 tot wet verheven. Om die wet te omzeilen zijn er heel wat gelovigen in Jeshua die zich in Israël ook aansluiten bij een gewone Joodse synagoge en daardoor met hun geheimhouding van hun geloof in Jeshua toch hun geloof kunnen belijden maar ook aanvaard worden als Jood.

Opmerkelijk is dat Mevrouw Floer al drie jaar deels in het noorden van Israël had gewoond op een hernieuwd toeristenvisum, werd haar paspoort inmiddels op de zwarte lijst geplaatst en kon haar advocaat haar enkel waarschuwen dat het moeilijk, zo niet onmogelijk, voor haar zal zijn om naar het land terug te keren.

Zowel in Israël als in de Joodse wereld, is er een bijna algehele verwerping van Messiaanse Joden of Joden, die in Jezus geloven zoals Jeshuaisten (of Jesjoeanen). Zij komen niet in aanmerking voor aliya, want terwijl ze zichzelf als Joden beschouwen, wordt niet geaccepteerd dat een Jood in Jeshua of Jezus kan geloven. In 1970 werd Amendement 4A van de Wet op het recht van Terugkeer aangenomen, waarin staat:

“De rechten van een Jood in het kader van deze wet en de rechten van een oleh (immigrant) onder de Nationaliteitswetgeving, 5712-1952, evenals de rechten van een oleh krachtens enige andere wet, zijn ook van toepassing op een kind en een kleinkind van een Jood, de echtgenote van een Jood, de echtgenote van een kind van een Jood en de echtgenote van een kleinkind van een Jood, met uitzondering van iemand, die een Jood was en vrijwillig zijn/haar religie heeft veranderd.”

Aldus oordeelde de Hoge Raad in 1989 dat het geloof van Messiaanse Joden in Jezus hen Christenen maakt en dat ze dus niet in aanmerking komen voor automatisch Israëlisch burgerschap, maar die beslissing werd evenwel opengelaten voor toekomstige veranderingen.

“De ‘seculaire test’ bestaat uit verschillende onderdelen en het is mogelijk om onderling de fundamenten van de Joodse godsdienst, de Hebreeuwse taal, de geschiedenis van het Joodse volk en de herbouw van de onafhankelijkheid in de staat, op te noemen. Het gewicht van deze elementen is in de loop van de tijd veranderd en zal in de toekomst veranderen. De seculier-liberale voorstelling is een dynamisch concept, dat verandert met het levenspad van het Joodse volk gedurende de geschiedenis,”

is er geschreven.

In april 2008 oordeelde het Hof dat verscheidene Messiaanse Joden in Israël recht hadden op Israëlisch burgerschap, omdat zij de afstammelingen waren van Joodse vaders of grootvaders, maar zelf nooit Joods geweest waren en zich dus niet hadden bekeerd.

“Je moet er een onderscheid tussen maken, of zij in aanmerking komen als Jood of als familielid van een Jood (amendement 4A),”

legt Prof. Barak Medina, hoogleraar staatsrecht van de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem, uit. Medina merkt op, dat indien iemand zichzelf definieert als een Messiaanse Jood, hij niet verkiesbaar is op grond van zijn eigen verdienste, maar op grond van de verdienste van zijn Joodse familielid – zolang hij niet vrijwillig bekeerd is. Iemand die zich vrijwillig bekeerd heeft, benadrukt hij, wordt beschouwd als zijn recht op aliya te hebben opgegeven.

”Ik denk niet, dat deze benadering in de nabije toekomst gaat veranderen,”

zegt Medina.

Groot probleem bij de kijk naar Jeshua volgelingen of Messiaanse Joden is dat anderen bang zijn dat dit groepen zijn die anderen volstrekt willen bekeren tot hun geloof.

Rabbijn David Rosen, adviseur voor interreligieuze zaken bij het Opperrabbinaat van Israël, die tevens fungeert als de directeur van het Departement van Interreligieuze Zaken van het Amerikaans Joodse Comité bij het kijken naar Jeshua belijdende Joden gaat een enorme vergissing aan te denken dat zij mensen zijn die zouden geloven dat Jezus één van de personen van de drie-eenheid van God is. Ware volgers van Jeshua geloven namelijk niet in de valse doctrine van de Drie-eenheid. Het is juist om die reden dat In Nederland en België kerkleiders zulke gelovige niet onder het christendom willen aanvaarden. Ook al zegt rabbijn David Rosen

“Ze kunnen dus zichzelf identificeren als etnisch Joodse Christenen of Joodse Christenen, als ze dat willen. Maar ze zijn Christelijk”

Kerkvader Hieronymus zei over Messiasbelijdende Joden.

„Terwijl ze verlangen zowel Joden als christenen te zijn, zijn ze geen van beiden.”

In de Jules Isaac Stichting (opgericht in 2015) vernoemd naar de Franse Joodse historicus Jules Isaac doen ze een poging om de ontwikkeling te bevorderen van een volwaardige christelijke theologie die volgens hen werkelijk vrij is van vervangingsdenken. Zulke vervangingstheologie staat voor het idee dat de kerk de plaats van het volk Israël zou hebben ingenomen. Voor hen zijn Jeshua volgende Joden al 1500 jaar lang volkomen buiten beeld en daarom vroegen zij zich op 23 maart af wat de belangrijke Messiaans Joodse theologen als Mark Kinzer de kerk te bieden hebben en hoe het komt dat deze gelovigen nu meer in het openbaar beginnen te komen.

Hen valt het op dat de sterke opkomst van het Messiaans Jodendom sinds de jaren zestig van de afgelopen eeuw zonder meer tot de meest opmerkelijke ontwikkelingen behoort van de laatste vijftig jaar. Bewust zijnde dat Messiaans Jodendom (Messianic Judaism) staat voor de internationale beweging van Joden die het geloof in Jezus niet in strijd zien met hun Joodse identiteit kijken zij wel op naar de reden om zulk een beweging of groep niet in het christendom te aanvaarden.

Men moet nagaan waarom vanaf de vierde eeuw voor deze Joodse Jezus gelovigen geen plaats meer binnen de Kerk bleek te zijn. Vanaf toen werden zij alleen nog slechts getolereerd wanneer ze volledig afstand deden van hun Joodse identiteit.

Als gevolg van deze kerkelijke maatregel waren Messiaanse Joden 1500 jaar lang volledig van het toneel verdwenen. Maar sinds de afgelopen eeuw zijn ze terug van weggeweest. Hun aantal wordt intussen geschat op 150.00 – 200.000. En dat aantal groeit gestaag, vooral in Israël en de Verenigde Staten. Het is fascinerend te zien, hoe de beweging waarmee de kerk 2000 jaar geleden begon, juist in onze tijd opnieuw groeit en bloeit. Redenen genoeg om een studiedag te wijden aan deze fascinerende en belangrijke ontwikkeling.

vond de Jules Isaac Stichting.

Jeroen Bol, voorzitter van de Jules Isaac Stichting, gaf in zijn lezing een historisch overzicht van het Messiaans Jodendom. Zoals de periode vóór de Reformatie gekenmerkt werd door sterke anti-Joodse trekken in kerk en theologie, is er volgens hem kort ná de Reformatie, met name in Engeland, sprake van een trendbreuk.

Théodore de Bèze (Theodorus Beza) in 1577

Het zijn de Engelse puriteinen geweest die in toenemende mate afstand begonnen te nemen van het anti-judaïsme in de theologie van de middeleeuwse rooms-katholieke kerk. Was de klassieke theologie tot dan toe doortrokken van wat men later de ‘teaching of contempt’ (‘catechese der verguizing’) is gaan noemen, bij de Engelse puriteinen zien we rond 1600 een ‘teaching of esteem’ ontstaan. Het begin van deze omslag wordt doorgaans gezien bij de kanttekening die Beza rond 1560 in de Geneva Bible plaatste bij Romeinen 11:25-26. Contra Calvijn die hij zojuist in Geeve had opgevolgd stelde Beza dat Israël hier niet staat voor de kerk maar voor het Joodse volk. In diezelfde periode rond 1560 doceerden de grote theologen Martin Bucer en Peter Martyr op grond van Romeinen 11 dat de kerk nog een toekomstige massale bekering van het Joodse volk staat te wachten. Steeds meer puriteinse theologen na hen brachten met name op grond van hun exegese van Rom.11:12-15 die toekomstige massale bekering in verband met een eveneens te verwachten massale wereldwijde opwekking van ongekende proporties. Ook de latere Humble Attempt van Jonathan Edwards moet helemaal in deze traditie gezien worden. Het is een bij uitstek optimistische theologie waarin een positieve (toekomstige) rol voor het Joodse volk is weggelegd. Dit staat in scherp contrast met het Middeleeuws scenario waarin de Joden doorgaans het bij uitstek voor altijd verdoemde volk waren.

schrijft Bol, die verder betoogt

Grote namen uit de tijd rond 1600 waren o.a. de puriteinse theologen Thomas Brightman en Hugh Broughton. Broughton was een groot geleerde op het gebied van het Hebreeuws en de geschriften van de rabbijnen. Hij was de eerste Engelsman die het plan opvatte om als zendeling onder de Joden in het Nabije Oosten te gaan werken. Hij stond ook in nauw contact met rabbijn Abraham Ruben van Constantinopel. Deze rabbijn had contact gezocht met Broughton omdat hij zijn hulp wilde bij het vertalen van het Nieuwe Testament in het Hebreeuws. De hele 17e eeuw wordt overigens in zowel Engeland, Holland en Duitsland gekenmerkt door een enorme belangstelling onder protestante theologen voor de studie van het Hebreeuws en van Joodse geschriften als de Talmud en de Mishna. Het Joodse volk stond, anders dan in de Middeleeuwen, voor het eerst in de geschiedenis van de kerk veel positiever op de radar in protestant West Europa.

In de 18 eeuw valt die intense aandacht voor de plaats van Israël terug, ze is dan veel minder prominent aanwezig. Maar het oude kerkelijke antijudaïsme wint niet opnieuw terrein in Engeland. Het is of het nieuwe denken over Israël even pas op de plaats maakt. De 18e eeuw is de eeuw van de grote internationale evangelical awakening. Een opwekking van een geografische en getalsmatige orde van grootte die tot dan ongeëvenaard was. Engeland, Wales, Schotland, Noord Ierland, Scandinavië, Duitsland en niet te vergeten het toen nog Engelse Noord Amerika, in al die landen was sprake van opwekking en kerkgroei. het was de geboortetijd van evangelicaal christendom.

De daarop volgende 19e eeuw wordt eveneens gekenmerkt door krachtige opwekkingen en verdere groei en ontwikkeling van de evangelicale beweging. Het is ook de eeuw van de grote doorbraken op het gebied van zending. Engeland is deze eeuw het brandpunt, maar ook piëtistisch Duitsland speelt een belangrijke rol. Het is in deze eeuw dat aandacht voor het Joodse volk weer volop in het middelpunt van de evangelicale agenda komt te staan. Zending onder de Joden en passie voor de in de Schrift voorzegde terugkeer van het Joodse volk naar Palestina, het was gemeengoed in het denken van vooral de calvinistische evangelicale christenen in het Engeland van de 19e eeuw. Sterk aanwezig was ook het bewustzijn dat de Joden met name van de hand van de Rooms Katholieke Kerk eeuwenlang onnoemelijk veel en verschrikkelijk onrecht was aangedaan. Deze evangelicale christenen wilden heel nadrukkelijk een heel ander gezicht van het christendom laten zien: werkelijke naastenliefde, daadwerkelijke hulp, opkomen voor gerechtigheid. In diezelfde 19e eeuw treffen we dit type opwekkingschristendom in Nederland aan in de kringen van het Reveil (Isaac Da Costa) en bij een beweging als het Heil des Volks (ds. Jan de Liefde). In Engeland was Lord Shaftesbury wel de bekendste onder hen. Andere bekende namen in Engeland zijn o.a. Charles Simeon en Robert Murray McCheyne. Uiteindelijk bleek dit geheel nieuwe protestante pro-Joodse christendom in Engeland zo sterk dat het zelfs in staat bleek de Balfour Declaration in het leven te roepen. En zo heeft het filosemitische Engelse evangelicale christendom aan de wieg gestaan van de huidige staat Israël

Als Jeroen Bol terugkijkt op vier eeuwen calvinistisch gestempeld opwekkingschristendom in de Engelstalige wereld valt er zijns inziens een lans te breken voor de idee dat deze grote opwekkingen mogelijk een bijzondere door God georkestreerde connectie hebben gehad met Gods plannen met het Joodse volk. Hij haalt aan

Zou het niet zo kunnen zijn dat de God van Israël de Reformatie en de daaruit voorkomende puriteinen en opwekkingsbewegingen mede in het leven heeft geroepen om een einde te maken aan de vreselijke dwaling van christelijk antijudaïsme en het lot van de Europese Joden positief te beïnvloeden?

En zou het niet zo kunnen zijn dat de God van Israël, die ook de Heer van de Kerk is, dit evangelicale christendom ook om die reden drie eeuwen lang zo onvoorstelbaar rijk heeft gezegend met enorme opwekkingen en doorbraken op het gebied van zending?

Hij vraagt zich af of God dit opwekkingschristendom destijds niet mede om die reden zo enorm sterk heeft gemaakt om zo een keer te brengen in het lot van Zijn uitverkoren volk Israël. Hij vraagt zich af

Sprak deze zelfde God al niet in Genesis 12 tot Abraham en over Abrahams hoofd ook tot de kerk der eeuwen:

“Ik zal zegenen wie u zegent en wie u vervloekt zal ik vervloeken”?

Bergt dit alles voor de kerk van vandaag niet zowel een belofte als een waarschuwing in zich ? Ligt er niet nog steeds, of wellicht juist nu, een belofte van grote zegen voor een kerk die het Joodse volk en Israël werkelijk tot zegen zoekt te zijn?

Maar vandaag zien wij juist dat meerdere kerken helemaal geen zegen zien in dat Joodse Volk noch in Joodse volgelingen van Jezus (zoals Jeshuaisten) of Messiaanse Joden.

Michael Mulder, universitair docent Nieuwe Testament en Judaïca aan de Theologische Universiteit in Apeldoorn die tevens Kerk en Israël aan de CHE in Ede doceert en directeur is van het Centrum voor Israël Studies, sprak over de identiteit van Messiaanse Joden in Nederland en Israël,en vond dat zij helemaal niet thuis horen in de kerk in Nederland heel eenvoudig weg omdat zij noch Christen noch Jood zijn volgens hem.

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Juridische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Joodse begraafplaatsen in Litouwen en Stolpersteine in München

Te onthouden:

initiatiefneemster en kunstenares Ellis Berlijn > Erdemuseum in Berlijn-Neukölln foto-installatie expositie Joodse begraafplaatsen in Litouwen.

coöperatie met de Aktion Sühnezeichen Friedensdienste + kleine ngo organisatie Maceva in Litouwen.

Stolpersteine – project van Keulse kunstenaar Gunter Demnig > in heel Duitsland + in 23 Europese landen meer dan 69.000 Stolpersteine.

Charlotte Knobloch, vond het “onverdraaglijk” namen van vermoordde Joden op plaatjes te lezen die op de grond worden geplaatst + waar met voeten “op getrapt” wordt => Beierse hoofdstad München, voormalige NSDAP-centrale + in 2015 een museum over de nazitijd geopend > tegen Stolpersteine

individuele herdenkingstekens voor slachtoffers van het nationaalsocialisme vormgegeven als stèle of muurplaat > Ontworpen zijn ze door ontwerper Kilian Stauss >  extra mogelijkheid: gerasterde foto + extra informatie tonen.

+

Vindt ook om te lezen

  1. Holocaust memorial cobblestones laid around Europe – and beyond
  2. Herdenkingsstenen die doen buigen voor de slachtoffers
  3. Herdenking Antwerpse Joodse slachtoffers WOII
  4. Stolpersteine voor Antwerpen en een nieuwe naam voor een groot dok
  5. Pavé de mémoire en Belgique
  6. Stolpersteine and necessity of a monument to remember

Blog Allard van Gent

Ellis Berlijn geeft tekst en uitleg bij de foto’s.

Gisteren opende in het Erdemuseum in Berlijn-Neukölln de expositie Joodse begraafplaatsen in Litouwen. “Een werk voor de toekomst en de huidige tijd – in dit geval Litouwen – door ambachtelijk bezig te zijn met het verleden”, aldus de Nederlandse initiatiefneemster en kunstenares Ellis Berlijn. De getoonde foto-installatie ontstond tijdens de twee keren dat ze deelnam aan een zomerkamp op de Joodse begraafplaatsen in Litouwen, in coöperatie met de Aktion Sühnezeichen Friedensdienste en de kleine ngo organisatie Maceva in Litouwen.

Gunter Demnig
Precies tachtig jaar vóór de dag van de vernissage vond de Kristallnacht plaats, een door de nazi’s georganiseerde actie (pogrom) gericht tegen de Joodse bevolking in Duitsland. In de loop van de avond sprak ik met de kunstenares, de Nederlandse kunstenares en galeriehoudster Li Koelan en enkele bezoekers over de zogenaamde Stolpersteine. Dit project van de…

View original post 430 more words

Leave a comment

Filed under Culturele aangelegenheden, Geschiedenis, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Wereld aangelegenheden

Stolpersteine voor Antwerpen en een nieuwe naam voor een groot dok

De stad aarzelde lang om het toe te staan omdat er bij sommige Joodse groepen bezwaar werd gemaakt, maar uiteindelijk zijn ze er gekomen, de beruchte “Stolpersteine”. Volgens sommige Joden kon het niet dat er kon gestapt of getrapt worden op een gedenksteen voor een Jood. Voor sommigen waren de gedenkstenen te oneerbiedig, maar na “wetenschappelijk advies” zette het stadsbestuur het licht toch op groen. Na een aantal clandestien geplaatste stenen legde de stad in oktober vorig jaar de eerste officiële ‘Stolperstein’. Hij kwam op de stoep voor het huis waar in 1942 Rosa Marinower en haar twee kinderen werden opgepakt. Ze overleefden Auschwitz niet. Rosa was de tante van Antwerps schepen Claude Marinower (Open Vld).

Vorige dinsdag plaatste de Duitse kunstenaar Gunter Demnig (71) in de Boomgaardstraat, de Lange Kievitstraat, op het Tramplein en het Moorkensplein enkele “Struikelstenen”.

De twee Joodse broers Léon en Simon Helfgott bekochten hun verzet tegen de nazi’s met de dood.

De twee Joodse broers Léon en Simon Helfgott bekochten hun verzet tegen de nazi’s met de dood.

Het verhaal achter de twee tegels voor de Joodse broers Simon en Léon Helfgott toont volgens Borgerhouts districtsschepen Ben Van Duppen (PVDA) aan dat fascisme geen diversiteit verdraagt.

“Joodse mensen, homoseksuelen, zigeuners, mensen met een handicap, politieke tegenstanders, verzetsstrijders: ze waren allemaal slachtoffers van de nazi’s. Simon Helfgott was een Antwerpse jongen van 23 jaar met Poolse roots. Hij was arbeider in de diamant en lid van de communistische partij. In 1943 stierf hij als verzetsman tijdens een actie nabij het Sportpaleis. Zijn broer Léon werd gedeporteerd naar Litouwen en daar vermoord.”

In de Boomgaardstraat in Antwerpen werden gedenkstenen ingewijd voor de vroegere woning van Wolf en Sura Szpigielmann. Ze werden in 1942 gedeporteerd en vermoord.

“Het is belangrijk om een plaats te hebben waar we onze grootouders écht kunnen herinneren”,

zei kleinzoon Alain Adler.

Vanuit de Verenigde Staten van Amerika waren familieleden gekomen om dit ogenblik van in herinnering neming mee te maken.

Rector Herman Van Goethem blijft het wel vreemd vinden dat de Eerste Wereldoorlog in Antwerpen beter bekend is dan de Tweede Wereldoorlog.

“Terwijl we toch de stad zijn van de V-bommen, de deportaties van Joden en heel veel politieke gevangenen. Het hoogste aantal oorlogsslachtoffers viel in Antwerpen. Dat proberen we meer ruimte te geven in de straten van onze stad.”

Ook de huidige burgemeester wil wat van het vroegere collaboratie verleden van de stad opkuisen. Zo werd voorzien in een naamsverandering van het Delwaid dok. Uit onderzoek was gebleken dat Antwerps oorlogsburgemeester Leo Delwaide “een actieve rol” in de Jodenrazzia’s heeft gespeeld tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Herman Van Goethem, historicus en rector van de Universiteit Antwerpen heeft een onderzoek geleverd dat leert dat de christendemocratische oorlogsburgemeester Delwaide een “actieve rol” speelde in de organisatie en uitvoering van de Jodendeportaties vanuit Antwerpen in 1942. Tot nu toe werd aangenomen dat hij enkel had toegekeken, maar er zijn nu genoeg bewijzen gevonden dat hij er ook wel een rol in gespeeld heeft. Onder het bewind van oorlogsburgemeester Leo Delwaide werden Duitsgezinde agenten ingezet om razzia’s te houden in de Joodse wijken van de stad.

Schepen Claude Marinower (Open VLD), zelf van Joodse afkomst, stelt dat ‘1942’ geen volledig nieuw verhaal vertelt, maar wel ‘elke nog mogelijke twijfel wegneemt’ en de verschillende verantwoordelijkheden voor de Jodenvervolging in Antwerpen duidelijk maakt.

‘Het is ook geen roman, maar een wetenschappelijk werk op basis van zeer veel betrouwbare bronnen. Het is dus goed om daar snel het juiste gevolg aan te geven’,

zegt hij.

“Als de stad een havendok naar iemand vernoemt, dan is dat een bijzonder grote eer. We moeten ons afvragen of dat nog gepast is voor een oud-burgemeester die volgens historici actief heeft meegewerkt met de nazi’s om Antwerpse Joden te deporteren”,

zegt Wouter Van Besien van Groen in De Morgen.

“Na lectuur van het boek was de zaak duidelijk: de naam is niet houdbaar”,

zegt burgemeester Bart De Wever (N-VA).

Volgend jaar viert de stad Antwerpen 75 jaar bevrijding. Volgens Bart De Wever ontvallen ons de getuigen die het nog hebben meegemaakt een na een in ijltempo.

“Daarom is de urgentie om zo’n naamsverandering snel door te voeren, nog groter.”

Michael Freilich:

“Enerzijds is het niet haalbaar dat tientallen straten en monumenten in dit land van naam veranderen, anderzijds moeten we respect betonen voor de slachtoffers van de Holocaust en hun nazaten hier bij ons. Mijn eigen grootvader werd in de straten van Antwerpen opgepakt door de politie en de Gestapo, ik weet dus uit eerste hand waar het over gaat.”

Het Delwaidedok krijgt een andere naam

Haven van Antwerpen – Delwaide dok dat andere naam zal krijgen

+

Vindt ook om te lezen

  1. Herdenkingsstenen die doen buigen voor de slachtoffers
  2. Herdenking Antwerpse Joodse slachtoffers WOII
  3. Holocaust memorial cobblestones laid around Europe – and beyond

+++

Aanvullend

  1. Struikelstenen
  2. Ä hiubä hinech, i Gedankä bini binech
  3. Stolpersteine
  4. Stolpersteine in Haarlem
  5. On Holocaust Memorial Day, 2019: Torn from Home
  6. Could it happen again?
  7. SP: Kindertransport 80

1 Comment

Filed under Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal

Opmerkelijk: Resolutie van Franse parlementsleden ‘antisemitisme = ‘anti-Zionisme’

Niets nieuws onder de zon maar wel verpakt in een nieuw kleedje, waarbij politici weer eens de weg van het populisme kiezen en blij zijn dat zij mee met de vinger naar een zondebok mogen wijzen.

*

Te onthouden:

anti-Zionisme of anti-Israëlisme = moderne uitdrukking voor aloude barbaarse antisemitisme teruggaand tot ver voorbij de Duistere Middeleeuwen.

Midden-Oosten = decennialang bonton om Jood, Israëli, Israëliet en Zionist door elkaar te gebruiken => Voor moslims + Arabieren > antisemitisme + anti-Zionisme = twee kanten van dezelfde munt.

anti-Zionistische + antisemitische kreten = “Wegwezen, jij Zionist sh*t”, “Vuile Zionist”, “F*ck your mother”, “Frankrijk is van ons” en meer van dat minder fraais..

haatmisdrijven in Frankrijk in 2018, waarbij aanvallen op Joden = dagelijks verschijnsel

+

Voorgaand

Niet te negeren gebeurtenissen rond Joden in België

Haat tegen verarming en tegen Israël nieuwe manier om Joden te haten

+++

Verdere lectuur

  1. Gerstenfeld: Duitsland bevordert antisemitisme en anti-Israëlisme
  2. Gerstenfeld: antisemitisme is een integraal deel van de Europese cultuur
  3. Hoe door de massa-immigratie in Europa het antisemitisme zijn rentree maakt
  4. Door de rentree van de Islam in Europa is het antisemitisme helemaal terug
  5. Antisemitisme bestrijd je niet met een speciaal loket
  6. Mobiliser les chrétiens contre l’antisémitisme?
  7. At Ménilmontant, the rassemblement des “vrais antiracistes” contre l’antisémitisme
  8. Antisémitisme et antisionisme, those différence?
  9. Expliquez-nous… Antisémitisme et antisionisme

Een Ander Israëlisch Geluid

Stilaan begint het in Frankrijk te dagen dat anti-Zionisme of anti-Israëlisme gewoon een moderne uitdrukking is voor het aloude barbaarse antisemitisme dat al terug gaat tot ver voorbij de Duistere Middeleeuwen.

In het Midden-Oosten is het al decennialang bonton om Jood, Israëli, Israëliet en Zionist door elkaar te gebruiken. Voor moslims en Arabieren zijn antisemitisme en anti-Zionisme immers de twee kanten van dezelfde munt.

Critici hameren voorspelbaar op het recht om anti-Israël of Israëlkritisch te mogen zijn. Die vinden het niet leuk als je hen antisemitisme verwijt. Dat oogt niet zo goed op hun visitekaartje. Maar wacht nog even. Dra wordt dit omgebogen tot een strijd voor “het recht om antisemiet te zijn” en ja, dan zijn we terug bij AF.

Waarover gaat het? Een groep parlementsleden in Frankrijk zal deze week nieuwe wetgeving voorstellen die anti-zionisme zal classificeren als een vorm van antisemitisme, en daarom een ​​misdaad, meldden…

View original post 456 more words

1 Comment

Filed under Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden