Author Archives: Marcus Ampe

About Marcus Ampe

Retired dancer, choreographer, choreologist Founder of the Dance impresario office and archive: Danscontact-Dansarchief plus the Association for Bible scholars, the Lifestyle magazines "Stepping Toes" and "From Guestwriters" and creator of the site "Messiah for all". - Gepensioneerd danser, choreograaf, choreoloog. Stichter van Danscontact-Dansarchief plus van de Vereniging voor Bijbelvorsers, de Lifestyle magazines "Stepping Toes" en "From Guestwriters" en maker van de site "Messiah for all".

Sta op en ga voorwaarts

Meer dan eens vallen wij in ons leven.
Dan komt het er op aan
om weer recht te staan
en verder te gaan
~ Marcus Ampe

Leave a comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Voelen en Welzijn

Geen tijd om stil te staan bij het voorbije maar om te genieten van het nú

Bij aanvang van de zomervakantie
draaien velen de rug toe naar het oude schooljaar.
Velen nemen de tijd om stil te staan bij voorgaande gebeurtenissen.
Anderen gaan dan weer juist tobben, vitten en sakkeren over het voorbije.

Met de zomervakantie is er echter een tijd aangebroken om te genieten.
Genieten van het goede weer.
Genieten van tijd te hebben voor het gezin.
Genieten van het nú.
~ Marcus Ampe

Leave a comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Educatieve aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Klaar staan voor elkaar

Heeft alles te maken met
het voor elkaar klaar staan.
~ Marcus Ampe

Leave a comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

A look at China wanting to be everywhere in the world

The last two decades we could see how china has more become a hyper capitalist state, it putting all interests in becoming the world-leader in all businesses no matter at what costs. Lots of people had to leave their house because they had to make a place for a great dam or for an immense stadium. Lots of people where put in small apartments with no garden because the government ordered them to move, making place for modern developments.

Nobody can ignore the neo-colonial expansion of China’s post-Mao economic model. The People’s Republic has become an economic superpower that has witnessed continued GDP growth while lifting millions out of poverty.

Head shot of Xi Jinping in 2019. He is wearing a black suit jacket, white shirt and a blue necktie.

Xi Jinping, (°1953), Chinese politician and government official who served as vice president of the People’s Republic of China (2008–13), general secretary of the Chinese Communist Party (CCP; 2012– ), and president of China (2013– ).

China wanted to show the world that it is able to restore overland trade routes from China to Central Asia and Europe — the ancient “Silk Road.” In Indonesia, president Xi Jinping of China introduced the concept of a “maritime Silk road,” which is essentially the already well-traveled sea corridor South from China to the Middle East and Europe.  In seven years of implementation, the initiative has become quite controversial, especially in the West.  The controversy is fuelled by a lack of transparency that makes it difficult to get reliable information on the financing involved in the initiative, as well as the specific projects and their terms. There are a growing number of academic efforts, however, to collect and analyse data on ‘The Belt and Road Initiative’ (BRI), with a consistent set of findings.

The republic got a lot of African countries in its power by giving them loans and workforce, though many of those Chinese worker were forced to go to work in Africa, often in very bad conditions and months away from their family. At the same time China uses the same colonial tactics of getting as much treasures from those ‘colonies’ as possible, even worse than King Leopold II of Belgium did with the Belgian colonies or other colonial countries did. [Belgium controlled 3 colonies and 3 concessions during its history, the Belgian Congo (modern DRC) from 1908 to 1960, and Ruanda-Urundi (Rwanda and Burundi) from 1922 to 1962. It also had a small concession in China and was a co-administrator of the Tangier International Zone in Morocco. ]

In a smart way the republic of China is gaining more control over several countries widely spread all over the world. By its technological and industrial espionage, it also managed to introduce its ‘own’ technological features in several capitalist countries, having created as such a good stable economic platform or insured economic outlet.

As the owings of developing countries to China have mushroomed debt sustainability is a mounting concern, exacerbated further by the impact of COVID-19 economic shut-downs.  China has given some short-term debt relief but it does not belong to the Paris Club of creditors, and sets its own rules and ethics. By now Beijing has those countries which can’t service their expensive loans in their clamps and power. Question might be if the loans will be converted into strategic extra-territorial acquisitions.

Sri Lanka, as a coveted geopolitical outpost of China, is a case in point. Since the end of the three-decade separatist war there, China’s role in the Indian Ocean has received much attention for its infamous debt-trap led extraterritorial approach. However, within Sri Lanka (and many African countries) the response is mixed – China is both the land grabber, the political influencer, the military supplier and the friendly brother capable of fuelling long-awaited economic growth.

The eyes of China are directed to countries often left aside by Europe and the United States of America, because too poor and of no economical interest because too dangerous or for being highly corrupt and conflict ridden zones. Counties who want some financial help from China may not have alliances with Taiwan or have to stop their relationship with them.

The narrative that China is engaging in problematic debt trap diplomacy has taken off since 2018. Coined the preceding year by an Indian pundit, the term implies that Beijing is purposely striking unsustainable debt-for-infrastructure deals with developing countries along the routes of its ubiquitous Belt and Road Initiative (BRI).
Sri Lanka’s Hambantota port, which a Chinese state-owned firm acquired via a ninety-nine-year lease in 2017 after the Sri Lankan government could not service its loans, has been cited repeatedly as evidence that the Chinese government is practicing debt trap diplomacy. Many countries which do not receive enough aid from Europe or the U.S. hope that China will help them. China does not show any interest in the conflicts those countries may have as long as their are enough goods to explore and to transport to China.
Certain countries are starting to see how China wants to integrate in as many countries as it can.

Poorly planned and badly executed energy and infrastructure deals involving China in Latin American countries like Venezuela and Ecuador have increasingly attracted critical headlines. Even in Europe, Beijing’s efforts to finance and build a railway between the capitals of Hungary and Serbia have run into obstacles and sparked backlash.
The colonial expansion of China is something we would have to watch with Argus eyes also investigating how they treat the people who work for their institutions of firms in that country where they so-called offer their help.
The Chinese government and the developing countries it partners with too often have failed to consult sufficiently with the people most directly affected by grandiose infrastructure projects.
The trending Chinese role model is that of an authoritarian goliath that can make its doctors and billionaires disappear while protecting favoured war-crime offenders and military regimes elsewhere, while meanwhile it exploits a lot of people and makes them work as slave labourers while the managers of the company rake in all the big money.

Leave a comment

Filed under Activism and Peace Work, Economical affairs, Headlines - News, Political affairs, World affairs

De ellendigste tendens van 2020

December 2019 bracht een eerste tijding van een soort virus dat in een marktplaats zou opgetreden zijn. Volgens China dat dit nieuws liefst niet kenbaar had gemaakt was dat vreemde nog ongekende virus dat in december 2019 in de stad Wuhan was uitgebroken, het coronavirus, van mens op mens overdraagbaar. De dokter die voor dat nieuwe dodelijke virus had gewaarschuwd was eerder wegens zijn slechte nieuwsvoering opgesloten in de gevangenis. Maar door de snelle verspreiding van het virus dat ook na het Chinese nieuwjaar buiten China werd gebracht, kon men de feiten niet meer stil houden. In Wuhan waar  zo’n elf miljoen mensen wonen werd de hoogste besmettingsgraad waargenomen in China en moesten de mensen zelfs 76 dagen lang in een harde lockdown, waarbij mensen helemaal niet naar buiten mochten. (Dus heel wat anders dan hier, waar meerderen steen en been kloegen.)

De nieuwsuitzending doorheen het jaar brachten ons allerlei corona weetjes. Uren radio en tévé geweld gingen aan dat coronavirus verloren. Soms leek het wel of er niets anders in de wereld gebeurde. Natuurlijk mocht Donald Trump op het palmares niet ontbreken. Met zijn bagatellisering van de “Chinese ziekte” en andere absurde uitlatingen mocht hij ook wel ons televisiescherm bijna dagelijks bezoedelen. Hierbij deed hij ons wel meermaals de ‘zure’ lach op anders ernstige gezichten brengen.

Naar het jaar 2020 dichter bij haar einde kwam doken wel wat meer positieve berichten op om die onverwachte pandemie klein te krijgen. Overall in de wereld waren dokters en verplegend personeel druk in de weer geweest om mensen er bovenop te helpen. Toch kwamen over geheel de wereld heel wat mensen te overlijden. 19.581 Belgen en 11.529 Nederlanders verloren het leven, wat niets lijkt te zijn tegenover de 346 000 doden die de Verenigde Staten moest optekenen, waarvan er honderd duizenden konden vermeden worden indien de president de nodige maatregelen had getroffen. In Nederland was de bevolking in 2019 nog gegroeid met 132.000 mensen, tot 17,4 miljoen inwoners, aldus het CBS. De sterkste groei sinds 1975, maar nu leek een uitdunningsslag begonnen te zijn.

Heel wat mensen in de rijkere landen vonden dat hun vrijheden werden beperkt en dat ze het oh zo moeilijk hadden dat ze het niet meer aan konden. Wat zij zeker niet zagen of niet in hun geest op riepen was datgene wat heel wat minder in het nieuws kwam maar daarom niet minder ernstig was.

De ellendigste tendens van 2020, waarvoor ook 2021 geen vaccin belooft, is namelijk die van vluchtelingenkampen en -stromen, en harde politieke dijken en dammen.2020 bracht geen einde aan de vluchtelingencrisis waarmee Europa al enkele jaren zit mee te kampen. Ook al mocht de pers er minder over gesproken hebben mochten wij dit afgelopen jaar  een recordaantal van bijna tachtig miljoen medemen-sen op de vlucht aantreffen. Ruim de helft van hen is ontheemd in eigen land, dertig miljoen hebben een erkende vluchtelingenstatus, ruim vier miljoen zijn in afwachting van hun asielaanvraag. Veruit de grootste massa’s vluchtelingen worden – geheel conform een populair politiek devies – ‘opgevangen in de regio’. In Turkije (uit Syrië), Colombia (uit Venezuela), Pakistan (uit Afghanistan) en Uganda (uit Zuid-Sudan, Congo en Somalië). Op een strookje als Libanon wonen naar schatting 1,5 miljoen vluchtelingen naast 4,5 miljoen Libanezen – en dan gebeurt juist dáár een ramp van nucleaire omvang, waarna de regering aftrad.

Erg genoeg waren er asielzoekers die ten einde raad hun tenten in brand staken, in de hoop beter onderdak te krijgen. Dit bracht hen echter in nog grotere ellende, onder de blote hemel in nachten die alsmaar kouder en natter werden. De komst van het coronavirus maakte de toestand nog nijpender, daar de gewone bevolking rond de kampen die mensen als een mogelijkedreiging begonnen te zien en hen afhield om verder hulp te bieden. De Verenigde Naties bleef vragen om extra noodhulp ter waarde van 500 mil-joen euro voor huisvesting, voedsel en gezondheidszorg. De extra belasting aftrek die door de Belgische regering werd beloofd voor giften aan goede doelen zal hopelijk toch ook iets extra hebben mogen bijdragen. De cijfers zijn hiervan nog niet gekend. Wel is geweten dat veel donoren toch nog aarzelden, want bij vorige acties bleek dikwijls het geld en goederen niet toe te komen waar het hoorde aan te komen. Omtrent Syrië was men ook bang dat het geld en de goederen in handen zou vallen van jihadistische strijdgroeperingen. Die bleven nog lange tijd doorvechten, omdat Idlib de laatste provincie was die nog niet in handen van Assad was en nog een goed toevluchtsoord leek.

De corona-epidemie beheerste zodanig het nieuws in 2020, en zeker in april, toen het virus zich wereldwijd uitbreidde en dagelijks duizenden levens eiste. Nieuws dat anders de voorpagina’s zou hebben bepaald, werd helemaal naar de marge geduwd. Waar dat sinds 2014 een burgeroorlog heerst, die aan meer dan 112.000 mensen het leven heeft gekost, kwam nog uitzonderlijk één Vlaamse reporter ons toch nog wat schrijnend nieuws brengen.

Over Jemen, bijvoorbeeld, wordt weinig meer vernomen. In het land, in het zuidwesten van het Arabische schiereiland, woedt de strijd vooral tussen de rege-ring en de Houthi-rebellen maar voort. Door bemoeienis van Saudi-Arabië, dat de soennitische regering steunt, en Iran, dat de Houthi’s steunt, bleef het conflict daar maar meer mensen verarmen en kampen met voedsel tekort maar ook met een tekort aan medische zorgen. Na vijf jaar oorlog is de helft van alle ziekenhuizen en klinieken verwoest. Er is gebrek aan voedsel, medicijnen en kleren. Miljoenen mensen dreigen te verhongeren.

Ook al mocht het positief lijken dat ISIS of Daesh zware tegenslagen had opgelopen in het Midden Oosten, konden zij ondertussen in Afrika nieuwe uitvalsbases oprichten. Dit deden zij door samenwerking met terroristengroeperingen als Al-Shabaab en Boko Haram. Aanslagen in Nigeria, Mozambique, Congo, Kenia en Somalië, kwamen eigenlijk onvoldoende aan bod in de Westerse media. Algerije en Ethiopië kwamen iets meer in de kijker doordat zuid Europa weer een toename van vluchtelingen te verwerken kreeg uit die streken.

Volgens de cijfers van de UNHCR zijn zestig miljoen vluchtelingen langdurig op de vlucht. De kans dat vluchtelingen naar hun land van herkomst terugkeren, neemt al jaren af. In de jaren negentig keerden nog anderhalf miljoen mensen terug, de laatste tien jaar is dat gedaald tot 385.000. Meer dan zestig miljoen vluchtelingen verblijven in landen of gebieden waar voedselschaarste en ondervoeding heersen, en waar de gevolgen van klimaat- en natuurrampen zich laten gelden. Een aanzienlijk deel van de tachtig miljoen vluchtelingen is nog kind: naar schatting zijn dat er tussen de 30 en 34 miljoen.

1 Comment

Filed under Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Wishing you a Happy New Year in this time of Corona

Happy new year! 

I do not now how the year 2020 went for you. For me it was like a rollercoaster ride having to bring over all the pages from the old Google sites into different multiple New Google sites.

It took months to transfer all the pages manually (because the website was to huge to convert,hence now divided in sites for each of the four languages.

It looks like the year took only two months, for me.

For everybody it was a year of isolation and perhaps also some coronastress. I have put on some corona kilos.

I do hope you were not to badly affected by the corona crisis.

We are not yet rid of this virus which took the whole world. With vaccinations started we may look forward to some better times. Though we shall still have to be patient until next Summer.

For now I send you and your family our warmest wishes for 2021. May this new start give each of us fresh inspiration and determination for the year ahead.

1 Comment

Filed under Announcement, Being and Feeling, Headlines - News, Health affairs, Lifestyle, Social affairs

Het grote verzuim voortgezet in 2020

Vijf jaar geleden bereikten de bijna 200 deelnemende landen aan de internationale klimaat conferentie overeenstemming over een bindend klimaatakkoord. Iedereen zag wel in dat wij dringend iets moesten doen om de toenemende verandering in ons weer gestel bij te sturen. Men was er ook bewust van dat de uitstoot van broeikasgassen, zoals CO2, moesten worden teruggedrongen en de opwarming van de aarde moet worden beperkt tot maximaal 2 graden, met 1,5 graad als streefwaarde.

De uitkomst van de klimaatconferentie werd met veel vreugde ontvangen ook al was men er bewust van dat men niet ver genoeg was geraakt met de broodnodige afspraken. Zo zijn er geen afspraken gemaakt over de vervuilende lucht- en scheepvaartsector.

Het klimaatverdrag dat in september 2016 geratificeerd kon worden kon op 4 november 2016 in werking treden, maar had al snel een Amerikaanse president die het met de voeten trad en in de Verenigde Staten de vervuiling meer kansen gaf om toe te nemen. De Verenigde Staten waren al de opvallende afwezige op de 1995 conferentie in Berlijn en voor het tekenen van het Kyoto-protocol.

Het Klimaatakkoord van Parijs 2020-2050 moest ons zekerheden brengen dat de 195 ondertekende landen de situatie nu ernstig zouden aanpakken en zo snel mogelijk hun best zouden gaan doen om de uitstoot van broeikasgassen en schadelijke stoffen te verminderen in combinatie met de beschikbare techniek van dat moment. Daarbij houdt het Klimaatakkoord van Parijs rekening met verschillen tussen landen.

Er was afgesproken dat armere landen die moeite konden hebben met het behalen van klimaatdoelstellingen zouden kunnen putten uit een fonds dat door rijkere landen zou worden gevuld. Dit is echter geen bindende afspraak wat ons doet inzien waarom het nu vijf jaar later nog steeds niet goed verloopt. Wanneer alle rijke landen zich aan de afspraak uit het Klimaatakkoord van Parijs zouden houden, dan ging het in de jaren 2020-2025 om een fonds van 91 miljard euro (100 miljard dollar) per jaar gaan.

Wat wij de laatste jaar wel hebben kunnen zien is dat geld nog steeds in de watten wordt gelegd, maar de natuur en de mensen nog altijd niet. De maatschappelijk onmacht ten aanzien van de geldmarkten die sociale ongelijkheid creëren blijft onverantwoord groot. Dat er nu meer over wordt gepraat, betekent voorlopig niet dat er ook iets verandert.

Wij zijn meer en meer in een maatschappij komen te wonen waarbij de meerderheid van de bevolking het meest geïnteresseerd is in eigen gewin. Liefst hebben ze die hebbedingetjes waar hun oog op gevallen is en kijken zij uit om het meest recente materiaal op de kop te tikken. Waar het vandaan komt en hoe en door wie het gemaakt is interesseert velen niet.

Een grote meerderheid van de bevolking bleek in 2020 zo veel te consumeren dat het leek alsof zij er geen idee van hebben dat het niet goed gaat met onze aarde. Ze willen er ook niet bij stil staan hoe het komt dat wij de laatste jaren met bepaalde ziekten en crisissen (zoals de dioxinecrisis) opgescheept werden. In welke mate er onrecht aan dieren wordt gedaan willen velen niet weten en als wij het vele dierenleed aanhalen wordt ons verweten te emotioneel te zijn en geen oog te hebben voor wat wij als mens wel nodig hebben.

Nochthans moeten al die consumenten beseffen dat alles wat zij willen eten gekweekt moet worden, en dat daarvoor ook grond en water voor nodig zijn. Het water dat we drinken, het voedsel dat we eten, de andere energie die we nodig hebben en tal van natuurlijke rijkdommen die de basis voor onze welvaart vormen zijn zaken waar wij als mens en gebruiker veel meer bewust van moeten worden. De consument moet meer bewust gemaakt worden dat als we allemaal samen steeds meer de draagkracht van dat natuurlijke kapitaal overvragen, we niet alleen in nesten zullen geraken, maar ook het hele gestel zullen ondermijnen en uiteindelijk een hele reeks mensen ook zullen doen lijden door tekorten en onverdraaglijke weersomstandigheden.

De grote meerderheid heeft in de afzonderingstijd met de meerdere lockdowns niet echt tijd genomen om eens over zijn gebruik na te denken. Veeleer hebben verscheidene mensen meer tijd genomen om rondom zich nog meer hebbedingetjes aan te schaffen, en koerierdiensten maar heen en weer te laten rijden om zo nog eens extra bij te dragen aan de luchtvervuiling. En we zijn zo stom om dat inderdaad te blijven doen. Zo holt de biodiversiteit, ondanks wat inspanningen, verder achteruit. Al te veel broeikasgassen warmen de aarde verder op, waardoor wij in België dit jaar het warmste jaar sinds de metingen kunnen noemen.

Men zou denken dat de grootmachten van de wereld er iets aan zouden doen om de inwoners te beschermen.  Maar een mondiale economie bleef nog steeds de ecologische pijngrenzen van onze planeet verder doorboren.

Gelukkig mag er een klein lichtpuntje geweest zijn in 2020. Dat de samenleving er enkel naar kijkt, bleek onjuist te zijn. Wetenschappers wijzen al meer dan veertig jaar op de systemische onhoudbaarheid van onze ongebreidelde opsoeperende levenswijze. Tijdens de extra televisieprogramma’s die op de Vlaamse huiskamers werden losgelaten kon men meerdere mensen horen die aankloegen hoe verkeerd het aan het gaan is met onze maatschappij en hoe het tijd wordt om het tij te keren. Ook leek het wel nu dat mensen meer thuis moesten blijven, ze ook de tijd namen om meer te gaan wandelen. Ook al viel het op dat daar dan in de natuur meer vervuild werd, kon men toch hopen dat meerderen de mooiheid van onze aarde weer zouden gaan waarderen.

In ieder geval kon men de vorige jaren meerdere milieubewegingen en ecologische partijen hun leden alsook hun financiële mogelijkheden zien aangroeien, dat als een teken kon opgevangen worden dat in 2020 wel wat meer mensen hiervoor oog kregen. De grotere aftrekmogelijkheid voor de belastingaftrek was hier bij een welgekomen tegemoetkoming van vader staat.

Maar het tij keren konden deze groeperingen nog niet, allesbehalve zelfs. Steeds meer lijken milieubewegingen zich vast te rijden in een systeem dat niet functioneert. Ze hoppen mee van milieutop naar klimaattop, die al te vaak zonder enig besluit of resultaat uiteengaan… en in geen geval de systemische veranderingen brengen die hoogdringend zijn.

Men mag zelfs zeggen dat er in dat realpolitieke klimaat een vorm van zinsverbijstering optreed bij woordvoerders van sommige milieubewegingen die men soms moeilijk nog kan begrijpen. 2050 blijkt namelijk een jaar te worden waar wij met veel ongenoegen zullen moeten vaststellen dat we het weer niet gehaald hebben.

Toch kon 2020 wat meer hoop brengen als wij zagen hoe bepaalde grote concerns toch blijk geven van zich te willen inspannen. Ze maken zelfs al reclame met hun pogingen om het milieu te ontlasten. En dat is een goed voorteken. Het betekent dat ze beseffen dat ze met een groen beleid ook nog geld zullen kunnen verdienen. Meer mensen zijn ook bereid meer te betalen voor een bepaald product als ze mogen geloven dat er fair trade achter zit en de natuur niet overbelast.

We zien grote energieconcerns niet langer investeren in fossiele brandstoffen maar wel in windenergie. We zien zelfs banken die adviseren om niet langer voor klassieke energiecentrales te kiezen maar wel voor zonne-energie en de ethische en ecologische fondsen zitten in de lift.

Hoewel heel reëel en in de goede richting gaat, is het toch onvoldoende om het tij te keren. Iedereen moet degelijk beseffen dat er geen tijd is voor uitstelgedrag. We moeten ons terdege af gaan vragen wat wij willen opofferen voor de luxe die wij wensen te genieten en of er geen andere mogelijkheid is om diezelfde of zelfs nog meer luxe te hebben zonder zulke schade aan onze omgeving aan te richten.



De domper op velen hun succespad

2020 en het onfatsoen van het grote geld

Constant schuldig verzuim in 2020 als het om ongelijkheid draait

Interview ‘De liberale democratie is bezig zijn eigen graf te graven’

Mens of Consumens: Wat is tegenwoordig nog sociaal?

Toenemende overstromingen bedreigen vijfde van wereldeconomie

Geen tijd meer voor uitstelgedrag

Coronacrisis biedt geen oplossing voor het broeikaseffect

Hoe Gaan We Dit Uitleggen – Jelmer Mommers (boekbespreking)


Aanvullende artikelen



  1. Mensen
  2. dat is zooooo GEK!!!
  3. Dat is zoooooo JAMMER!!!
  4. Vergeleken met klimaatverandering is covid-19 een lachertje
  5. Circulaire, groene- of blauwe economie? Nee, duurzaamheid sukkel!
  6. CO2 neutraal leven: kan dat?
  7. De wereld van informatie en de impact op het milieu
  8. Hoe alles met elkaar verbonden is | kettingreacties bij klimaatverandering
  9. Natuurrampen ten gevolge van klimaatverandering die zich NU voltrekken
  10. Om woest van te worden, als met dezelfde ‘vermeende’ lege retoriek wordt teruggeslagen in klimaatdebat @fd #eu @EU_Commission @TimmermansEU
  11. In Goede En Superkutte Dagen
  12. Hoeveel (on)gelijkheid kunnen wij aan?
  13. 4 weken zonder nieuws
  14. Pandemie kan ook hier beginnen
  15. Geen tijd meer voor uitstelgedrag
  16. De groene mama ligt nu in de winkels en webshops! [Inkijkje in de hoofdstukken]
  17. Een terugblik op mijn milieudoelen van 2020: wat is gelukt en wat niet?
  18. Ik ging op zoek naar de groenste energieleverancier
  19. Een milieuvriendelijke stadstuin creëren
  20. Te weinig oog voor ziektes door klimaatverandering
  21. Madeliefjes
  22. Global Warming
  23. The Climate Bomb is Ticking
  24. Maastricht University evening course health and climate change

1 Comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Constant schuldig verzuim in 2020 als het om ongelijkheid draait

In 2020 kon er nog geen kantelmoment komen waarop wij bij aanvang van de 21ste eeuw hadden op gehoopt.

Decennia lang moesten wij blijven zien hoe maar weinig aandacht voor ongelijkheid kon opgebracht worden. Als hippies streefden wij naar een wereld vol liefde, gelijkheid en een wederzijds respect. Van al onze dromen in de jaren zestig van vorig eeuw is er bij velen niets meer of niet veel meer van over gebleven. Sommigen blijven nog steeds hun hoop verder koesteren en door gaan met hun activeringswerk. Zo maakt deze website een onderdeel van Marcus Ampe zijn betrachtingen om mensen dichter bij elkaar te brengen en bewuster te maken van dingen die al of niet goed gaan en hoe wij naar een betere wereld kunnen blijven evolueren.

Wat wel op viel in de heropbouw jaren, na WO II, was dat er een enorme competitiviteitsdrang werd aangemoedigd. Wij moesten ondervinden hoe wij tegenover anderen in competitie moesten gaan. Dikwijls was het niet goed genoeg wat wij deden. Het moest ook alsmaar beter zijn. Bij velen van ons was er de wens of de drang om als de beste naar voor te komen. Alles leek ook vergeleken te worden met wat er vroeger was en met wat een ander wel kon. Niet enkel in de school was er een druk om het beter te doen, maar ook in de clubs na schooltijd. Elke turnclub deed wel mee aan agglomeratie, provinciale, nationale zelfs internationale meetings en competities. In zekere zin was dat wel leuk, want wij konden zo met mensen van verschillende landen kennis maken in wat voor ons een gezonde competitiegeest leek te zijn.

Ik moet toegeven dat de druk van bepaalde ouders enkelen wel intens deed dromen van kampioen te worden. Zelfs in onze vrijetijdsbesteding, tot in de Scoutbeweging werd er op toegezien dat wij allerlei vaardigheden aankonden en onze brevetten haalden maar ook tactisch konden handelen alsook strategische allianties konden smeden.

Nooit leek het dat men zich echt moest inspannen om bij deze of gene groep bij te horen. Daarentegen ziet men nu allerlei jongeren volop inspanningen leveren om anderen toch te laten zien dat zij er bij horen (of willen bij horen). In tegenstelling to nu waren wij echter meestal bezig in team verband te denken. Het leek nooit echt alsof wij voor onszelf bezig waren roem te proberen te bereiken. Onze inzet was steeds in het algemeen voor de groep, de school- of sportvereniging. Het eigen ik leek steeds op de tweede plaats te komen na het groepsverband. Nu lijkt het echter allemaal te gaan om dat eigen “Ik” bij velen.

Bij onze houding van samen iets te verwezenlijken, vormden vele gedachtewisselingen een belangrijk element in ons samenzijn. Vooral dat samen zijn en samen dingen kunnen doen alsook weldegelijk iets kunnen verwezenlijken was zeer belangrijk. Wel moet ik toegeven dat vele van ons  (zoals ik) zeer utopische ideeën hadden, die spijtig genoeg door velen opzij zijn geschoven om beter bij de grote hoop te kunnen passen.

Een hele tijd werd het stil, maar dan leek het even dat sinds in 2011 er terug wat verandering kon komen in de goede richting. Een golf van verontwaardiging spoelde toen over de wereld. En in 2014 doken begrippen als kapitaal, vermogen en zelfs een rechtmatige belasting ervan geregeld op in het publieke debat … omdat er gesprekken op gang kwamen dat zowel wie van werk leefde als wie van kapitaalinkomsten leefde een faire bijdrage moest leveren aan de belastingen en de publieke goederen. Dat bleken toen terug meerdere mensen heel verantwoord te vinden. Toch bleek dat van korte duur. Onze oproepen toen om iedereen een basisloon van 1500€ te geven werd honend weg gelachen. Nu zag men onze eis vorig jaar in meerdere politieke partijen weer terug aangehaald, maar zodra zij aan de macht kwamen werd dat maar al gauw weer op zij geschoven.

Niet enkel in ons land verhoogde dit jaar de ongelijkheid met een veelvoud van procenten. De Verenigde Staten van Amerika mag kwestie verhoging van ongelijkheid de kroon spannen. De 45ste president van die vroegere Verenigde Staten heeft er alles aan gedaan om zo veel mogelijk verdeeldheid te scheppen en om de ongelijkheid enorm te doen toe nemen. Betreft rassendiscriminatie zitten we weer zo een 70 jaar terug in het verleden. De komende president zal heel wat werk hebben om het trompettengeschal van de huidige president te kunnen doen temperen.

Bepaalde politiekers in meerdere landen wensten met hun vinger naar een zondebok te wijzen of sloegen er in populistisch in te spelen op een stigmatisering van bepaalde bevolkingsgroepen die men al enkele jaren zag aangroeien.
De twaalfde editie van de “Democracy Index”constateerde dat voor de 2019 index de gemiddelde globale score al gedaald was van 5,48 in 2018 naar 5,44 en met het coronajaar verliep het nog slechter. Dit is de slechtste gemiddelde mondiale score sinds The Economist Intelligence Unit voor het eerst de Democracy Index produceerde in 2006. Gedreven door sterke terugval in Latijns-Amerika en Sub-Sahara Afrika, zijn vier van de vijf categorieën waaruit de globale gemiddelde score bestaat verslechterd. Hoewel de scores van bepaalde landen een aantal dramatische neergangen hadden, hebben andere de algemene trend tegengegaan en mochten er verrassend genoeg toch enkele indrukwekkende verbeteringen geregistreerd worden.

Duidelijk is onze maatschappij er niet in geslaagd om een sterke generatie te vormen die oog en oor heeft voor haar omgeving en er toe bereid wil zijn om daarvoor haar hand in het vuur te steken, zoals wij dat in onze jongerenjaren dat wel wilden doen.

Ludwig van El geeft de indruk dat de schuld bij die Babyboomers zou liggen. De voorgaande generatie van diegenen die nu aan het roer staan zouden zich volgens hem op de borst moeten kloppen:

 om hoe sociaal ze waren, {Niet klagen over egoïsme}

en horen nu volgens hem hun eigen verantwoordelijkheid maar te nemen.

De groep van de middelbare leeftijd en twintigers vond dat ze door hun regering in hun vrijheden werden beknot. Bepaalde religieuze groepen riepen uit dat de godsdienstvrijheid ook werd geschonden door dat zij hun erediensten noet in levende lijve konden houden. continu bleven er in meerdere landen bepaalde groepen de Islam en het Jodendom zwartmaken of de schuld in de schoenen steken van óf de verarming van de staat óf van de mogelijke verrijking van die volksgroep (de Joden)  tegenover de ‘verstoken’ gemeenschap.Betreft die geloofsgroepen viel op dat bepaalde groepen helemaal geen benul van de maatregelen hadden doordat ze gewoonweg niet naar de Belgische televisie of radia luisteren. Zo trof men in bepaalde Joodse gemeenschappen overtredingen aan van het scholingsverbod, waarbij die rabbijnen dan opriepen op het recht van vrije godsdienstbeleving en eredienst. Maar opvallend viel zulk een commentaar ook op te merken bij de evangelische gemeenschappen zowel in België als in Nederland. Ergerlijk riepen meerdere protestantse gemeenschappen in Nederland hun gelovigen op om toch samen te komen in hun kerkgebouwen om het vergaderen niet na te laten.

De roep om vrijheid van eredienst werd dan vermengd met heel wat negatieve commentaren dat men hier zo maar moskeeën kon blijven voort bouwen en zogezegd andere godsdiensten daar voorkeuren gaf terwijl de katholieke kerken hun deuren moesten sluiten.

Wat wel op viel in 2020 was dat de toestroom van immigranten wel sterk verminderd was maar dat de opeengepakte asielzoekers er niet voor terugdeinsden om hun kampen in brand te steken om zo de aandacht van de wereld op te roepen en hun erbarmelijke situatie aan het licht te laten komen.

De berichtgeving werd volgens meerdere groepen gestuurd door mensen die de democratie geen goed hart toe dragen en ons allemaal willen controleren. Er zijn er zelfs die zo ver willen gaan, mensen bang te maken dat er zogezegd chips in het corona vaccins zouden zitten. Hoe gek kan men het niet bedenken? Hoe zou men zulk een kleine chip kunnen maken dat deze in zulk een vloeistof niet zou opvallen en die dunne naald niet zou verstoppen?!

2020 was een jaar waar wij een verhoging zagen van zeggingskracht van uiterst rechtse groepen.
Extreemnationalisme en extreemrechts staan zeker in Europa, in Hongarije, Frankrijk en tal van landen, opnieuw op uit de macabere ruïnes waarin ze dit continent achterlieten in Wereldoorlog II, na het op de meest onmenselijke wijze te hebben gegeseld. Meestal gaat dit extremisme samen met vreemdelingenhaat, een onzalig verbond. Politiek, samenleving en media zijn vrij alert voor dit fenomeen maar bepaalde politiekers schrikken er niet voor terug om die sociale media zo goed mogelijk te gebruiken. Het Vlaams Belang heeft er daarom ook heel wat geld ingestoken.

Zoals extreemnationalisten geen plaats zien voor ‘andere’ mensen, zo zien religieus gedreven extremisten geen plaats voor ‘andere’ overtuigingen. Sinds enkele jaren werden voornamelijk Moslims en Joden geviseerd, maar niet-trinitarische Christenen kregen het de laatste jaren ook moeilijker te verduren. Bij meerdere Christen Joden of Jeshuaisten gaf dit aanleiding om België te verlaten. Alleen het eigen gelijk telt, ‘hun’ godsdienst, en alleen hun interpretatie ervan, moet het leven van iedereen regelen. Zij willen niet aanvaarden dat er plaats en erkenning moet komen voor en van democratie en persoonlijke vrijheden, waaronder trouwens de vrijheid van religie. Religieuze intolerantie en fundamentalisme, en politiek misbruikte religie vormen een oud zeer, de wereld rond. Wat zich afspeelt in o.a. Syrië, Irak, Pakistan, India, Nigeria en elders confronteert de wereld met een etterende wonde waarvan ze te makkelijk de blik afwendt: gewelddadig fundamentalisme blijft de menselijke samenleving bedreigen.

Voor de liberalen in dit land moet de economie in de eerste plaats komen. Bij vele maatregelen die tijdens de regering Wilmés genomen werden zag men duidelijk hoe de halfslachtige en soms tegenstrijdige maatregelen genomen werden om zo veel mogelijk de economie te doen draaien. De melkkoe mocht zeker niet geslcacht worden, maar of de gezondheid van velen daarvoor in gevaar moest gebracht worden is een andere vraag.

Het krotzinnig uitgangspunt om de welvaart van de staat voorop te zetten heeft ons land een absurd hoge tweede golf doen mee maken, die wel degelijk vermeden kon worden als de politici op tijd duidelijke maatregelen hadden genomen en het publiek voldoende zouden hebben voorgelicht. In 2020 kon men dan ook nogmaals zien hoe liberalen de materialisten hun mauwen veegden en hen nog wensten te verwennen. Zo konden zij vanwege hun economische focus de wereld de verkeerde richting uitsturen.

Terwijl ik dit artikel aan het schrijven ben stormt het hier. Al meerdere dagen is het hier ook donker en guur weer.  En eigenlijk is dat het eindbeeld voor 2020. Het was een zwart jaar, waar heel wat slachtoffers konden vermeden worden indien men niet het geldgewin voorop gezet had. Ook kon er heel wat kwaad vermeden zijn indien meerdere politiekers eindelijk eens hun mond durfden open te doen en niet zo laf waren om zoveel mogelijk partijbelangen en de rijkere klasse te willen plezieren. Zij die dan toch hun mond durfden open te doen hadden wel andere redenen dan het beschermen van de gehele gemeenschap. Liefst jutte zij de bevolking op om tegen de standaard regeringspartijen op te komen. In de VS gingen het zelfs zo ver dat er bijna een burgeroorlog nabij kwam om een president die niet wenste af te treden op de troon te houden.

Het grote gevaar van al die verwrongen toestanden die wij in de zogenaamd geciviliseerde en rijke landen zagen, is dat wij daar een ander onderhuids virus zagen opkomen dat als een parasiet de democratie zou kunnen gaan aantasten als wij niet tijdig optreden.

Geldgewin is de grote drijfveer geworden in onze landen en de consument is grotendeels gewonnen voor dat eigen zelfgenoegzame materialisme, dat de ander hem niet veel interesseert, zo lang zijn eilandje maar onaangeroerd blijft. Veel jongeren zijn heden helemaal niet meer geïnteresseerd in nastrevenswaardige idealen zoals gelijkheid, emancipatie en sociale rechtvaardigheid. Voor hen staat de eigen portomonee voorop en komt het er op aan in de eigen kring zo veel mogelijk van alle rijkdom te genieten, ook al zou dat ten koste gaan van uitbuiting van kindarbeiders en slaven in andere landen maar ook voor de ongelijkehid die in eigen land zou kunnen optreden. Velen zeggen dat zij die arm zijn in Vlaanderen dat te wijten hebben aan hun  eigen schuld. Alle mensen moeten volgens hen zelf opkomen om zo veel mogelijk winst te maken en te genieten van die dingen waar ze kunnen beslag op leggen. Of dat nu voor nog meer ongelijkheid zorgt is dan de schuld van die ander en van hen die zich laten onderdrukken. Maar daarbij zien zij niet dat zij elf slaaf zijn geworden van hen die nog meer geld hebben dan hen en hun rijkdom nog meer kunnen verhogen door hen uit te melken en hen bang te maken dat ze hun job zouden gaan verliezen als zij niet ingeven en toegeven aan hun baas en onderdanig werken voor die maatschappij die de meeste tijd van de dag hun opeist.



Naar het einde van 2020

Extremisme is terug van nooit weggeweest

2020 en het onfatsoen van het grote geld

Niet klagen over egoïsme

Armoede is Seksistisch. Elk jaar een Holocaust van stervende kinderen.

Mensen van verschillende culturen, geloofs- en politieke overtuigingen broederlijk naast elkaar

Mens of Consumens: Wat is tegenwoordig nog sociaal?

Uit de Oude doos: Een steeds kleiner wordende wereld


Aanverwante lectuur

  1. Nieuwkomers, nieuwelingen, immigranten, allochtonen en import
  2. Motie over Godsdienstvrijheid
  3. Religiestress en corona maatregelen
  4. Nederlandse kerken willen te veel risico nemen
  5. Kerkdienst in openlucht tijdens vakantie
  6. Angst voor Islamisering dat juist leidt tot indoctrinatiemogelijkheden
  7. Noodzaak om geweld tegen moslims ook in kaart te brengen
  8. Een schandvlek op de Europese Unie
  9. Uiting tegen armoede en sociale uitsluiting
  10. Geïnstitutionaliseerde discriminatie
  11. Geen teken van vooruitgang
  12. Goede mensen en verborgen christenen
  13. Lappendeken als uithangbord
  14. Witte, grijze en zwarte tinten voor de Lage Landen en Europa
  15. Angst voor Islamisering dat juist leidt tot indoctrinatiemogelijkheden
  16. GeenStijl-columnist Ebru Umar reageert op Geert Wilders die alle 475 moskeeën in Nederland wilsluiten
  17. Moeten kerken zich beperken tot online diensten?
  18. Coronasluitingen tegen gaan voor zogezegde godsdienstvrijheid


Gerelateerde lectuur

  1. De Gewenning
  2. We moeten ons leven flink veranderen
  3. De antiracismegroep roept op om de politie te ontmaskeren en de raciale ongelijkheid eindigde in de NHS
  4. Hoeveel (on)gelijkheid kunnen wij aan?
  5. Wat was er echt belangrijk in mijn academisch leven?
  6. Is solidaire zijn met zwarte mannen een bodemloze put?
  7. Racisme als hedendaags trauma geldt ook voor moslims @trouw #racisme-dient-als-psychotherapie-benaderd-te-worden
  8. ‘Onvrijheid is het werkelijke probleem’ @trouw #waardenbewustzijn
  9. Systemische discriminatie? Nee, bij ons niet… denk ik…
  10. Alex’ view – Leefbare samenleving
  11. Recensie Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom in NTKR, Tijdschrift voor Recht en Religie
  12. Wat was er eerder, de democratische recessie of de wederopleving van het populisme?
  13. Artikel “De democratie wordt bedreigd, mede door eigen tekortkomingen”, Het Goede Leven, 27 april 2020
  14. Verloren land: Dit is een historische trend, die de banaliteit van het kwaad verandert in het kwaad van de banaliteit.
  15. De zaak Organon “dat afbraak van werknemersrechten en het uitkeren van zo veel mogelijk middelen aan de kapitaalbezitters economisch gezien het beste beleid zou zijn”
  16. Waarom rechtse en linkse populistische partijen blijvertjes zijn @fd #populis1dimensionaal #politiek spectrum
  17. Wat als de minister niet doet wat het parlement – Eerste Kamer – wil? @fd #populisme #staatsrecht
  18. Eenzijdig optreden van een president alléén voor eigen achterban schendt alle normen van het algemeen belang @volkskrant #onrecht #discriminatie #staatshoofdbovendepartijen #dualisme
  19. Politiek influencer Rutte schiet te kort in de strijd tegen racisme
  20. Etnisch profileren door de overheid
  21. Over racisme werd eindelijk inhoudelijk gesproken’ @parool #racismedebat
  22. Politie voert app in tegen etnisch profileren maar effectiviteit is nu al twijfelachtig
  23. Discriminatie en arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in het kader van aanvullende pensioenplannen
  24. Memento mori en stop de lockdown
  25. Interview ‘De liberale democratie is bezig zijn eigen graf te graven’
  26. Bespreking enkele resultaten NWO-project ‘Nederlandse kerk-staatverhoudingen in beweging’ in Nederlands Juristenblad
  27. Met lokale worteling van gesubsidieerde kunst neem je het populisme wind uit de zeilen
  28. Grondrechten op de helling’ door de ogen van een advocaat betrokken bij Wildersproces (dl2) #vrijheidvmeningsuiting #grenzenvrijheidsbeleving @tweedekamer
  29. Goed verslag: ‘Ongewenst? Ja, maar niet in strijd met de wet’ @fd #onderzoekscommissieTK #salafisme @tweedekamer
  30. Kernprobleem van orthodox-salafistische islam in ons land is niet de godsdienstvrijheid, maar strijdigheid met de basiswaarden van onze Grondwet @trouw #staatsrecht #interpretatie-art-6/23Gw
  31. Vrijheid’ heeft niemand begrepen en liberalen al helemaal niet @volkskrant
  32. Is China to blame for the COVID-19 pandemic?
  33. Failed nation U.S.A.
  34. New publication on the conceptualization of everyday racism in health research


Filed under Activisme & Vredeswerk, Economische aangelegenheden, Educatieve aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Geschiedenis, Kennis en Wijsheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

2020 en het onfatsoen van het grote geld

Het corona jaar 2020 bracht heel wat mensen op droog zaad, terwijl anderen dankzij de beperkingen om zich veel uit huis te begeven en te gaan winkelen, stukken van mensen konden verdienen.

Dit brengt ons tot een extremisme dat te zelden als dusdanig wordt gepresenteerd, dat van de financiële terreur. Onder de vlag van het neoliberalisme gaan de moderne roofridders van het financiële kapitalisme hun gangen. Al enkele jaren zien wij hoe kapitaalkrachtigen en beheerders van grote bedrijven hun personeel onder de duim houden. Elke seconde gijzelen ze de reële economie van de mensen en plegen ze hun moorddadige aanslagen op de inkomens van miljarden mensen en op de draagkracht van de planeet, ons grootste kapitaal waarvan we moeten leven.

Starbuckswinkel in Brussels Airport

Starbuckswinkel in Brussels Airport in vroegere tijden

Overal ter wereld waar er ‘genoeg’ bomen staan en rijke grondstoffen te vinden zijn, kan men de uitbuiters van het systeem hun slag zien slaan. Zonder pardon worden er in het zuidelijk halfrond bomen gekapt en roofbouw gepleegd of het niets is. En de wereld kijkt toe en lacht er naar. Er zijn zelfs firma’s die er in slagen grond water op te pompen en de wateraanvoer voor de plaatselijke bevolking in te perken terwijl die internationale concerns dat water aan een hoge prijs verkopen in het rijke westen. De consument laat dit maar gebeuren en is blij met zijn Nestlé watertje om met zijn valse fair trade koffie van Starbucks te kunnen pronken. door bepaalde ‘onchristelijke’ praktijken kunnen bepaalde zaken zoals o.a. Starbucksgaan behoren tot ‘s werelds grootste ketens van dit of geen product.

Amerikaans ondernemer en investeerder Jeff Bezos die er zeer goed in slaagd om zich onnoemijk te verrijken op de kap van een ander en dan nog doet of hij de grote weldoener is die zo veel mensen te werk kan stellen.

Men zal Jeffrey Preston Bezos zeker niet horen klagen over het coronajaar 2020, want voor hem heeft dat jaar zeker geen windeieren gelegd.

Thema’s als milieu en sociale zekerheid laten vele politici liefst aan de “loosers” over en wil men niet zo veel aan de orde laten komen. Voor hen zijn er wel belangrijker zaken te bespreken. Meerderen willen er niet aan denken of ter tafel brengen hoe grote geldverdieners soms veel leed en moeilijkheden berokkenen aan de kleine gebruikers en hun familie

Honderden miljoenen verdienen door hun toedoen te weinig om fatsoenlijk rond te komen, tientallen miljoenen worden definitief richting ondervoeding en hongerdood gedreven. Dit alles kan enkel omdat we toestaan dat de beurzen en de financiële markten de democratieën constant onder het zwaarste oorlogsvuur nemen en een politiek forceren die 99 procent van de mensen zou afwijzen indien zij daar goed geïnformeerd en democratisch over zouden kunnen beslissen. Maar, dat is wel zeker, onze economie is door deze financiële terreur allerminst democratisch.

Vorig jaar zag de reissector wel zwart zaad. Na het onverwachte dat zo onmogelijk leek kreeg Neckermann weinig kansen om terug op het droge te komen. Zij die liever te water gingen zagen hun  cruiseboten in de coronacrisis aan de kettingen liggen. Ook kozen nog maar weinigen voor een vliegvakantie. Dat leverde een stevige deuk op in het vermogen van taxfree-imperiumbouwer Willem Blijdorp. Ook offshoreveteraan Pieter Heerma zag zijn vermogen onder het miljard uitkomen.

Al snel bleek dat de rijkste mensen op aarde niet immuun konden blijven voor het coronavirus. Terwijl de pandemie zijn greep op Europa en Amerika verstevigde, implodeerden de wereldwijde aandelenmarkten en vergaarden veel fortuinen. Tijdens 2020 zagen heel wat miljardairs hun fortuin smelten in de zon. Folgens Forbes zijn in ruwe termen zijn de miljardairs van de wereld $ 8 biljoen waard, $ 700 miljard minder dan in 2019.

Erg genoeg kon men tijdens de crisis ellen lange rijen staan voor de winkels van de Iers-Engels-Walese keten Penney. Met PrimMark (Primark Stores Limited is geregistreerd in Engeland en Wales), heeft zij al meer dan 380 winkels aanwezig in dertien verschillende landen in Europa en de VS. Vele consumenten schuiven daar maar al te graag aan, zonder zich af te vragen hoe bepaalde kleren daar zo goedkoop aan de man of vrouw kunnen gebracht worden. Het erge is dat de meeste consumenten in onze contreien daar geen vragen meer bij stellen, waar hun producten en onder welke voorwaarden hun goederen zijn gefabriceerd.

Wat duidelijk in de lift zat tijdens deze corona crisis was de postorder verkoop.

De e-commercegigant Amazon die Jeff Bezos runt, kon wel geen haar op het kale hoofd brengen, maar deed hem niet verlegen zijn om te pochen over zijn doeltreffende zaak  die mooi in de schijnwerpers kon komen te staan tijdens de pandemie. Terwijl de Belgische Post mensen te kort kwam om een goede pakjesverdeling te garanderen kon Amazon er prat op gaan wel 100.000 full- en parttime werknemers in dienst te kunnen nemen om te helpen voldoen aan de toegenomen vraag van consumenten die thuis bleven en online winkelden.
Jeff Bezos mag voor het derde jaar op rij als werelds rijkste persoon op de Forbes lijst pronken, hoewel hij vorige zomer $ 36 miljard aan Amazon-aandelen aan zijn ex-vrouw MacKenzie Bezos heeft moeten afstaan, als onderdeel van hun echtscheidingsregeling. Volgens Forbes is hij nu toch nog $ 113 miljard waard, ondersteund door een stijging van het aandeel van Amazon met 15% sinds hun lijst van 2019.

De grootste winst in dollars is voor Qin Yinglin, wiens bedrijf op de 8ste plaats mag staan op de Forbes lijst. Hij mag zich nu werelds rijkste varkensfokker noemen, ook al staat hij op nummer 43 van de Forbes lijst en is $ 18,5 miljard waard – een sprong van $ 14,2 miljard sinds de 2019-lijst, nadat de aandelen van zijn in Shenzhen genoteerde Muyuan Foods bijna verdrievoudigden doordat de Afrikaanse varkensgriep het aanbod van varkens verminderde en de prijzen opdreef.

Uit de bepaalde griepen die zich de laatste jaren voor deden,  bleek duidelijk dat vele dieren ziek werden door met veel te veel opgesloten te zitten in veel te kleine ruimtes. Duidelijk gaat daar de mens in de fout. Deze willen allen prijzen zo veel mogelijk winst maken zonder al te veel kosten te moeten maken of zonder al te veel terrein te moeten opofferen om dat doel te bereiken. De dieren een waardig leven bezorgen ligt niet in hun woordenschat of op een opdienblaadje voor de verzekering van de oplopende dollarbriefjes.

Op dat vlak zal onze wereld nu toch eens haar lessen moeten gaan trekken. Na meerdere vleesschandalen, vogelgriepen en ebola kwamen Coronavirussen een stokje in de wielen steken van de kleine man. CoViD-19 voorzag de kroon op het werk van de laatste jaren waarbij de mens geen oog had voor mens, dier en plant.

Benieuwd of 2021 nu meer wijsheid zal mogen brengen en de consumenten zal wakker schudden om nu meer lokale goederen tegen een waardige prijs aan te schaffen.



Uit de Oude doos: Een steeds kleiner wordende wereld

Dirk Van Duppen over de samenleving op een kruispunt

Naar het einde van 2020

Extremisme is terug van nooit weggeweest


Aanvullende lectuur

  1. Slag om waardigheid in zuivere natuur
  2. Onverantwoord gedrag van vele burgers
  3. Zij die de coronamaatregelen van de overheid een inbreuk op hun persoonlijke vrijheden vinden
  4. Economie en degradatie
  5. Christelijke houding tegenover slavernij


Vindt ook te lezen

  1. Niet klagen over egoïsme
  2. Rechtsextremisme
  3. Moslimextremisme in de kiem smoren
  4. Oplossing voor sociaal en economisch gekwakkel
  5. Mens of Consumens: Het gebroken systeem: Een land gebouwd op schulden en verslaving
  6. Wie gelooft er nog in fabeltje van marktwerking?
  7. Elk jaar weer
  8. 3e golf
  9. Wie is de economie?
  10. Betekeniseconomie
  11. Winkels in Monickendam en Volendam
  12. Nexit is in belang van Europa
  13. Zwaar
  14. Wat gaat de coronacrisis met de rentes doen
  15. Mens of Consumens: Donder en Bliksem (Mijn idee over het vuurwerkverbod)
  16. Mens of Consumens: Wat is tegenwoordig nog sociaal?
  17. Mens of Consumens: Gratis/goedkoop werken, het nieuwe verdien model
  18. Grapperhaus: strenger optreden tegen winkeliers die lockdown omzeilen
  19. 20 décembre… 1848 – L’esclavage est aboli sur l’île de La Réunion
  20. ONU : Un déficit de 5,1 milliards de dollars menace les actions de l’organisation
  21. Les fausses promesses de Jeff Bezos pour réduire les impacts environnementaux


Filed under Economische aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Sociale Aangelegenheden, Voeding, Wereld aangelegenheden

Extremisme is terug van nooit weggeweest

Extremisme is terug van nooit weggeweest

In het jaar van de zogenmaamde “Chinese ziekte” waren er presidenten die gebruik maakten van het snel verspreidende virus, om mensen nog meer tegen elkaar op te zetten.

Bepaalde groepen waren maar al te graag bereid de schuld op iemand anders te steken, in plaats van in eigen boezem te kijken.

2020 was nog maar eens een jaar waar wij konden zien hoe de mensenrechten in meerdere landen werden geschonden. In de welstellende landen waren daar tegenover heel wat mensen die kloegen dat hun mensenrechten en hun vrijheden werden geschonden door de corona maatregelen. Van die vele klagers was de meerderheid zich niet bewust van de schandalig bevoorrechte positie waarin zij hier nog kunnen leven, dit terwijl er heel wat armoede en hongersnood zich in de wereld voor doet. Maar ook in eigen streek is in dit corona jaar de armoede fel toegenomen en hebben heel wat meer mensen hun toevlucht gezocht tot de voedselbanken.

Men kon heel duidelijk de tegenstellingen zien en op sociale media waarnemen, waarmee men het niet kon nalaten op te merken hoe de meerderheid van de bevolking wel oog had voor bepaalde maatregelen, maar een kleine minderheid voor de anderen het verbrodde, door hun egoïsme en hun kortzichtigheid.

In meerdere landen konden populistische partijen heel wat meer mensen naar zich toe trekken door valse berichten in de wereld te sturen, die via de populaire media makkelijk intrek konden vinden. Populistische regeringsleiders deinsden er niet voor terug om op onverantwoorde manier mensen te laten samen komen en mensen op te stoken zich te verzetten tegen virologen en tegen hen die wel de coronamaatregelen serieus namen.

De lockdown perioden riepen heel wat mensen op tot verzet, niet inziend dat het voor hun eigen bestwil en bescherming was. Maar dat is eigen aan het zelfzuchtig gedrag van bepaalde bevolkingsgroepen die makkelijk meegesleept kunnen worden met enkele agitanten en relschoppers, die niet liever hebben dan de wereld op zijn kop te zetten.

En in 2020 kwam de wereld als het ware letterlijk op zijn kop te staan. In de rijke landen nam de verslaggeving rond de ziekte zodanig toe dat de ogen als het ware gesloten bleven voor al het onrecht dat in de wereld plaats greep. Dat onrecht was helemaal niet verminderd maar had onzichtbaar en als het ware onhoorbaar zich ook verder over de aardbol verspreid.
Op dat vlak is er een trein op gang gekomen maar ook op hol geslagen die wij in 2021 zullen moeten gaan afremmen.


Op ramkoers met democratie en mensenrechten


Extreem nationalisme en extreemrechts,
religieus en levensbeschouwelijk gedreven extremisme,
extreem dictatoriaal communisme en extreem extremisme, neoliberaal en financieel extremisme…
allemaal hebben ze gemeen dat ze opgebouwd zijn uit dogma’s die geen enkele tegenspraak dulden.
Allemaal liggen ze in hetzelfde dodelijke ziekbed dat de ‘andere’ niet wil en kan erkennen,
tenzij als vijand.
Allemaal liggen ze op ramkoers met democratie en mensenrechten.



Filed under Activisme & Vredeswerk, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden