Tag Archives: Nederland

Naast Joodse Jeshua volgers ook Geen plaats voor de islam in Nederland

Onderzoek van Hoogleraar Ruud Koopmans bracht aan het licht dat  2/3 van alle Nederlanders van mening was dat de islam niet bij Nederland hoorde.  Stel je voor dat 2/3 van alle Nederlanders islamofoob en/of racist zou zijn.

Koopmans vond nog veel meer en durfde dat ook hardop te zeggen:

“Onder leden van Nederlandse moslims bestaan bijvoorbeeld enorme negatieve opvattingen over homoseksuelen, joden, of moslims die van het geloof afstappen.”

“Moslims moeten hun verantwoordelijkheid nemen en hun afwerende houding van ’dat is ons pakkie-an niet’ laten varen. Mensen zijn namelijk niet gek, die zien ook dat moslims wél massaal de straat op gaan om Erdogan te steunen of om tegen Israël te protesteren.”

“Er bestaat een sterke neiging om de oorzaken in de boze buitenwereld te zoeken in plaats van in de eigen gemeenschap. Moslims geven Geert Wilders de schuld, of westers kolonialisme, of Israël, of islamofobie.”

“‘Geweld heeft niets met de islam te maken’ is een drogreden waar je niet meer mee aan kan komen als terroristen zelf verklaren dat ze handelen vanuit het geloof.”

“Wereldwijd staan er 50 miljoen moslims klaar om geweld te gebruiken”

“Dat het de schuld van anderen is, zit bij veel moslims heel diep.” {Dr. Gert Jan Mulder over aantijgingen van extreemlinkse twitteraars}

Veelal wordt er verward gekeken naar mensen met een anders geloof dan de doorsnee Nederlander, waarbij zij ook geen verschil tussen de verschillende vormen in die moslimcultuur zien.

TwitterDr. Gert Jan Mulder gaat in een schrijven van 21 maart in op de aantijgingen van extreemlinkse twitteraars, die er twee weken terug in slaagden hem van Twitter te verdrijven. Hij hecht zich eraan te benadrukken dat haat nooit een motief is geweest om zich kritisch uit te laten over islam, of over individuele moslims en schrijft

Ik heb niets met geloof in het algemeen en al helemaal niets met islam en alles dat daarmee samenhangt. {Dr. Gert Jan Mulder over aantijgingen van extreemlinkse twitteraars}

Hij vind:

  • dat de toevloed van moslims naar Nederland geen toegevoegde waarde heeft gehad voor de Nederlandse maatschappij;
  • dat multiculturalisme heeft gefaald;
  • dat islam geen godsdienst is maar een politieke ideologie met als doel de rest van de wereld te onderwerpen (door jihad); {Dr. Gert Jan Mulder over aantijgingen van extreemlinkse twitteraars}

Hierbij lijkt hem te ontgaan dat zulk een politieke ideologie een bijverschijnsel is dat wij ook bij de Rooms Katholieke Kerk hebben kunnen waarnemen. Die Kerk heeft zich jaren bezondigd aan prediking met geweld op Europees, Afrikaans en Amerikaans grondgebied. Meerdere kruistochten werden georganiseerd in naam van die godsdienst. Die rooftochten, verkrachitngen en moorden hadden niets te maken met dat geloof in Christus, maar wel alles met macht, zoals wij nu ook met Daesh, ISIS, Bokoharam en konsoorten kunnen zien.

Pim Fortuyn op 4 mei 2002 (Foto: Roy Beusker)Volgens Gert Jan Mulder zou de cultuur die islam en moslims vertegenwoordigen en zo veel vernieuwing en uitzonderlijke kunst in de wereld heeft gebracht achterlijk zijn en verwijst hij naar lectuur van de van Israel naar Nederland geïmmigreerde David Pinto en naar de lectuur aan wie Pinto de duimen moest leggen, de bijzonder hoogleraar aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam die aanvankelijk met onder andere de Communistische Partij van Nederland sympathiseer, Pim Fortuyn.

Mr. Mulder ziet het allemaal donker in en ziet niet in dat er de komende 1400 jaar verandering zou komen, wat hij daarmee moge bedoelen? Voor hem staat het vast

Hierbij ziet hij meerdere samenwerkingsverbanden tussen Israëliërs en Palestijnen zowel als tussen Joden en Islamieten over het hoofd. Wie weet kent hij helemaal zulke initiatieven niet als Wahat al-Salam – Neve Shalom (uitgesproken “waaḥat’ as-salaam/nevei shalom”) wat Arabisch en Hebreeuws is voor Oasis van Vrede (Oasis of Peace) een opzettelijke bijeengebrachte gemeenschap, in 1970 gesticht door broeder Bruno Hussar en verder uitgewerkt door de jaren heen bij de Joodse en Palestijnse Arabische burgers van Israël. Het dorp ligt halverwege tussen Jeruzalem en Tel Aviv-Jaffa. De school die door die gemeenschap is gesticht wordt nu gretig bezocht door kinderen van Palestijnse  origine, Islamieten en Joden. Men is niet gelieerd aan enige politieke partij en mensen voelen zich vrij en buiten het touwgetrek van de Israëlische regering staande. Hierdoor is het samenwerkingsverband zeer aantrekkelijk en staan er meer dan 300 families op een wachtlijst om toegelaten te worden tot het dorp.

Ook bepaalde tradities blijkt de heer Mulder niet te onderscheiden van het ware geloof. Zo te zien trekt hij alles onder één lijn. Hij haalt dan ook de menselijke tradities aan die zelfs zeer plaatselijk gebonden mogen zijn, zoals

  • dat FGM (diverse vormen van vrouwen verminking, onder andere door tenminste clitoris verwijdering) eenvoudig afschuwelijk is;
  • dat de meeste mensen de reikwijdte hiervan niet begrijpen en niet willen zien (zelfs in Egypte met ruim 40 miljoen vrouwen zijn ruim 90% van alle vrouwen besneden); {Dr. Gert Jan Mulder over aantijgingen van extreemlinkse twitteraars}

Voor hem botsen vrijheid van meningsuiting en islam alhoewel dat in de vroegere eeuwen veel islamitische landen open stonden voor Joden en anders denkenden. Wel kan men zeggen dat hij terecht aanhaalt dat er in de islam een gevaar schuilt dat het

Maar daarop zou ik kunnen zeggen dat hij zoals vele anderen misschien eens wat meer met ware gelovigen moet praten en zich niet moet fixeren op fundamentalistische groeperingen, alsook dat hij zijn taalgebruik naar anders denkenden of gelovigen wat zou kunnen bij schaven of beschaafd houden. Waarom zulke lelijke woorden gebruiken naar medemensen?

Wat hij doet zou het zelfde zijn als moesten wij ons gaan fixeren op de fundamentalistische christenen, die dokters doden welke abortus plegen, of die huizen in brand steken van anders gelovigen of mensen waar zij het niet mee eens zijn, of in Afrika onder dwang mensen tot het christendom brengen.

Mr. Mulder begrijpt niet hoe simpele zielen zich verliezen in hem als racist te betitelen omdat dit alles volgens hem namelijk niets met racisme te maken heeft. Schrijft hij als verontschuldiging?

Ik maak wel degelijk onderscheid, discrimineer maar niet zonder dat daarvoor een gerechtvaardigde reden bestaat. {Dr. Gert Jan Mulder over aantijgingen van extreemlinkse twitteraars}

Velen mogen verschrikt opkijken als zij te horen krijgen hoeveel moskeeën er in Nederland en België wel mogen zijn. Hierbij denken ze dan ook dat de islam onze contreien aan het veroveren is. Maar moeten zij dan niet de vraag stellen hoe dat zou kunnen komen. Waaraan ligt het dat mensen van hier zich gaan aansluiten bij een godsdienstgroep die niet hier maar in het Midden-Oosten haar oorsprong vond? Hetzelfde kan gezegd worden betreft de verhoogde aanhang in de jaren 70-80 van vorige eeuw voor het boeddhisme. dat won toentertijd ook enorm aan gegadigden die over gingen to meditatievormen en het prevelen van gebeden in het Sanskriet.

In beide gevallen zien wij duidelijk een zoektocht naar het hogere en het buitengewone. Bij de overgang naar de islam kan men stellen dat mensen naar een godheid zoeken en naar verlichting die hun godsdienst niet heeft kunnen brengen. Hierbij mag men wel betreuren dat vele van die verlaters van hun christelijk geloof niet de moeite hebben genomen om eens bij ware christenen te gaan kijken. Maar hier kenden zij allen maar de ‘Getuigen van Jehovah’ die hen afschrikken omdat de goegemeente daar zo tegen is en deze als des duivels worden beschouwd. Van die christenen die naar de islam zijn overgestapt heeft 100% vast en zeker niet nar ware christenen, zoals de  ‘Christadelphians’ of ‘Broeders in Christus’ gezocht. Voorzekers heeft ook niemand daarvan gekeken wat de ‘Kerk van God’ hen te bieden zou kunnen hebben, of de Nazarener vrienden.

Mr. Mulder zou zich best eens afvragen waarom zo veel autochtonen zich willen bekeren en dan daarbij nog zo ver zouden willen gaan om zich heel anders te gaan kleden dan hier in deze streek de gewoonte is, terwijl in de islam zulke volledige versluiering van de vrouw niet eens verplicht is. eveneens vergeet de heer mulder hoe hier in de jaren 50-60 van de vorige eeuw de Katholieke vrouwen ook gesluierd of met een hoedje op de straat op moesten en links in de kerk gescheiden van de mannen moesten zitten. Of was dat voor zijn tijd en weet hij daar niets van omdat hij weinig van dat Katholieke geloof af weet?

Hij geeft toe dat hij niets met religies heeft maar zegt ook

nog minder met totalitaire ideologieën die alle waarden die wij in het “vrije westen” in eeuwen hebben bevochten niet respecteren en met voeten en hun jihad willen treden en vernietigen. Als u die ideologie aanhangt nodig ik u graag uit om weg te gaan. Ga fijn in een islamitisch land wonen.

Waaruit eens te meer dat hij geen onderscheid kan maken tussen de ware religie en de menselijke dogmatische groeperingen, zoals die in elke geloofsgroepering zich voordoen. Nederland is daar zelfs een pracht voorbeeld van van zulke fundamentalistische christelijke verenigingen en zeer conservatieve personen die eveneens weinig vrijheden aan hun volgelingen toelaten (zelfs geen televisie kijken of krant lezen op zondag).

 

Wij kunnen slechts hopen dat mensen als mr. Mulder gaan inzien dat er een groot verschil is tussen godsdiensten onderling en hoe mensen hun geloof willen dragen maar daarbij ook valselijk misleid kunnen worden door mensen die heel wat andere prioriteiten hebben dan dat (ware) geloof.

1 Comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geschiedenis, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Geen plaats voor Jezus volgende Joden in Nederlandse Kerk noch in Israël

Heel veel mensen nemen wel het woord ‘joods-christelijk’ in de mond zonder goed te weten waar ze het over hebben of zonder enige affiniteit te willen voelen met het Joodse volk of hun geloof.

Diverse politieke partijen, vaak juist niet-christelijke, willen nog weleens roepen dat de Europese beschaving joods-christelijke wortels heeft.

Die term ‘joods-christelijk’ mag ook nogal raar zijn wanneer men weet dat veel Christenen eeuwenlang Joden hebben onderdrukt, vervolgd en verketterd. Ook zijn er heel wat joden die niet veel van Christus en christenen moeten hebben. Ook voor de ware volgers van Jeshua of Jezus Christus (zoals hij door velen is gekend) is het dikwijls moeilijk om zich te vereenzelvigen met christenen of om zich er maar mee verwant te voelen, daar zij vinden dat de meerderheid van christenen Jezus verloochend door zijn ongelofelijke daad van overgave niet te willen erkennen en hem tot hun god te maken.

Men kan echter niet ontkennen dat Jeshua een bijzonder figuur was die van een enorme invloed is geweest op het gebeuren in Europa. Het valt niet te ontkennen dat de christelijke godsdienst de Europese geschiedenis diepgaand heeft beïnvloed. Hoe men het draait of keert is er ook heel wat gediscussieerd, gepalaverd maar ook gevochten rond die persoon Jeshua of Jezus, die ook de Christus wordt genoemd.

Ook al werd door de eeuwen heen er heel wat gedaan om het jodendom de mond te snoeren of te vernietigen, is het de enige geloofsgroep die zich als enige de repressie van andere godsdiensten heeft weten te overleven. Ontegensprekelijk moet men in dat Joodse geloof de wortels zien van het christendom en christenheid. De aartsvader Abraham, koning David uit wiens geslacht Jezus voortkwam, de schrijvers van de boekrollen en de vele profeten waren Joden. Zelfs het Nieuwe testament werd geschreven door Joden. De eerste volgelingen van Jeshua (de Jood Jezus) waren zoals hij ook Joden. Zonder hen was de beweging “De Weg” niet op gang gekomen en zou het Christendom niet ontstaan zijn.

Nederlandse kerkvaders zien echter niet graag een verbintenis met het Joodse geslacht. Er zijn ook meerdere Nederlanders die er iets op tegen hebben om te wijzen naar de term  ‘joods-christelijk’ omdat de twee onderdelen van de term namelijk ongelijk zijn. Voor hen slaat het woord ‘joods’ op een periode voor pakweg 100 na Christus, de term ‘christelijk’ op de overige 1900 jaar.

Daarmee wordt ‘joods’ antiek verklaard – een neiging die door heel de kerkgeschiedenis te vinden is. De contemporaine jood wordt daarmee niet in zijn waarde gelaten: hij is antiek, ouderwets, aanhanger van een achterhaalde godsdienst. Hij zelf is geen onderdeel van de term ‘joods-christelijk’, terwijl zijn identiteit daar wel genoemd is.

Ook wensen zij te benadrukken dat

Alles wat genoemd is aan joodse bronnen, Oude en Nieuwe Testament, worden in deze term door christenen geïnterpreteerd, ja zelfs van naam voorzien. Het Oude Testament heet alleen maar zo, omdat er een Nieuwe Testament bestaat in het christendom.

De Nederlandse gereformeerden vinden dat het jodendom hun Hebreeuwse geschriften op een geheel eigen wijze interpreteren en mits zij Jezus niet als God erkennen ook niet onder de zaligheid van God kunnen vallen. Door die typische Joodse interpretatie is in de term ‘joods-christelijk’ volgens hen dan ook geen ruimte.

Als dat namelijk wel zo zou zijn, zouden we in onze ‘joods-christelijke’ cultuur heel wat makkelijker omgaan met jongensbesnijdenis, met speciale voedingsvoorschriften, met het idee dat er geofferd zou kunnen worden, met sluiers of hoofddoekjes of pruiken, met noem maar op. Juist omdat het christendom het Oude Testament heel anders interpreteert en deze interpretatie al eeuwen als de enig geldende meeneemt, zijn deze joodse (en islamitische) instellingen vreemd aan de Europese cultuur. Kortom, ‘joods-christelijk’ is een term vanuit de macht, niet een term die gewaardeerd wordt door de minderheid. Het is een term die de werkelijkheid versluierd: het lijkt erop alsof ‘wij’ een meerderheid en een minderheid waarderen in Nederland, maar in werkelijkheid staan we op het standpunt van de meerderheid en sluiten we twee minderheden buiten. {Eveline van St}

De Messiaans Joodse theoloog Mark S. Kinzer vraagt aandacht voor wat hij noemt een ‘bipolaire ecclesiologie’. Dat wil zeggen dat er binnen de kerk als lichaam van Christus ruimte zou moeten zijn voor een kerk uit de besnijdenis, die zich kan houden aan de Joodse wetten. Hierop vinden de Nederlandse christelijke theologen dat wij helemaal niet meer aan oude voorschriften moeten houden en dat zulk een keuze voor Joodse wetten dan zou getuigen van een niet erkenning van Jezus Christus zijn godheid en zijn positie als vernietiger van de Mozaïsche wetten. Meerdere Joden die Jeshua als hun Verlosser hebben aanvaard vinden dan wel dat zij als Joden die Jezus als de Messias volgen niet moeten ophouden zich als Joden te gedragen. De vele Messias belijdende rabbijnen vinden ook dat wij ons aan de Thora moeten houden en dat wij volledig in ons recht zijn om ons te blijven onderscheiden van de heidenen in hun levenswandel. Zo is ook de stelling van Kinzer. Daarmee hebben volgen hem deze Messiaanse Joden een dubbele taak. Enerzijds verbinden zij het lichaam van Christus met het Joodse volk, anderzijds vormen zij binnen het Joodse volk een levende verbinding met Jeshua of Jezus die de Messias is en met de kerk als zijn lichaam.

Kinzer geeft toe dat de stem van Messiasbelijdende Joden tot nog toe nauwelijks gehoord is in het nadenken over het “Joods-Christelijk” gebeuren. Kinzer biedt een handreiking aan zij die geloven dat Christus de diepste grond is onder het specifieke verbond van God met Israël.
Volgens hem zijn Joden en heidenen binnen het lichaam van Christus verbonden, omdat zij horen één te zijn in hem. De Joodse volgelingen van Jeshua zijn één in Christus, maar daardoor niet hetzelfde geworden. Meerdere Christenen begrijpen die “eenheid” niet en denken dat die “eenheid van Jezus met God” inhoudt dat Jezus God zou zijn. Maar zulk een gedachte maakt de woorden van Christus Jezus die vraagt dat wij één zouden worden met hem zoals hij één is met de Vader, voor die vele trinitarische christen zeer moeilijk, want dan zouden wij ook Jezus worden maar eveneens God worden of zijn. Dat maakt het voor die theologen in het christendom even verwerpelijk als sommige farizeeën het verwerpelijk vonden toen Jezus over die eenheid sprak, en zich dan volgens hen gelijk stelde met God. Volgens dat denken zouden Messiaanse Joden Jesjoeanen (Jesjoeaansen) of Jeshuaisten zich dan ook gelijk stellen met God. Maar niets is minder waar. Jeshuaisten als volgers van Jeshua beseffen dat Jeshua niet God is en dat het volgen van Jeshua en één worden met Jeshua helemaal niet inhoudt dat men aan God gelijk zou kunnen worden.
Wel geloven Jeshuaisten dat zij die Jeshua als de Messias willen aanvaarden onder de gemeenschap van Christus vallen. Maar Jeshuaisten geloven ook dat Jeshua de weg heeft geopend naar goyim en dat zo heidenen ook mede-erfgenamen mogen zijn, of mede-leden en mede-deelgenoten. Dat is volgens ons namelijk het mysterie van het evangelie.

Wij geloven dat Israël Gods uitverkoren volk is en dat kan misschien moeilijk liggen in de harten van vele “Christenen” en zeker van bepaalde Katholieke en protestantse theologen, die vinden dat enkel ‘godsgeleerden‘ het Woord van God kunnen verduidelijken en beslissen wie tot het Christendom mag of kan behoren. Velen van de theologen schijnen te vergeten (of niet te willen zien) dat de christelijke kerk is voort gekomen vanuit de Joodse sekte die de eerste christelijke gemeente vormde en ondenkbaar is zonder Israël. Met de Joden die Jezus als Messias belijden zouden zij zich in het geloof verbonden moeten voelen als broeders en zusters.

In 2017 trokken spanningen tussen Israëls rabbinaat en de liberale stromen in het Judaïsme, zowel in Israël als in het buitenland de aandacht door geschillen over religieus pluralisme. Maar een andere groep, die van de Messiaanse Joden, werd voortdurend geboycot door zowel het hoofdstroom van het wereld-Jodendom als Israël.

Zo nu en dan bereikt een verhaal de media over iemand die zichzelf als Jood ziet, waarvan de immigratie-aanvraag naar Israël, oftewel alya, geweigerd werd op grond van het feit dat hij of zij een Messiaanse Jood of Jeshuaist is.

Dit was zo bijvoorbeeld het geval met de Zweedse psychologe Rebecca Floer (64) en de dochter van een Holocaust-overlevende, die in november 2017 uit Israël werd gedeporteerd. Hoewel ze zichzelf niet als een Messiaanse Jodin definieert, gelooft zij in Jeshua, de naam die door Messiaanse gelovigen en Jeshuaisten voor Jezus wordt gebruikt. Maar Jeshuaisten geven zich niet graag uit als Messiaanse Joden, omdat bij die groepen heel wat trinitarische gelovigen zitten of Joden die een andere Messias belijden dan Jeshua.

In Israël is het probleem dat Jesjoeanen of Jeshuaisten niet aangesloten zijn bij de Joodse gemeenschap waardoor zij uit de boot vallen voor immigratie, aldus een hoge ‘aliya’-ambtenaar van het Agentschap, Yehuda Scharf {aan The Jerusalem Post}.

“Als iemand verklaart dat hij in Jezus gelooft, dan is hij geen Jood – hij gelooft niet in ons geloof,”

voegt hij eraan toe.

“Het is simpel. Een Jood, die naar Israël wil emigreren, zal naar Israël verhuizen als hij zijn Judaïsme kan aantonen. Indien hij zijn Jodendom niet kan bewijzen, dan is het een ander verhaal.”

De Wet op het recht van Terugkeer was door de Knesset in 1950 tot wet verheven. Om die wet te omzeilen zijn er heel wat gelovigen in Jeshua die zich in Israël ook aansluiten bij een gewone Joodse synagoge en daardoor met hun geheimhouding van hun geloof in Jeshua toch hun geloof kunnen belijden maar ook aanvaard worden als Jood.

Opmerkelijk is dat Mevrouw Floer al drie jaar deels in het noorden van Israël had gewoond op een hernieuwd toeristenvisum, werd haar paspoort inmiddels op de zwarte lijst geplaatst en kon haar advocaat haar enkel waarschuwen dat het moeilijk, zo niet onmogelijk, voor haar zal zijn om naar het land terug te keren.

Zowel in Israël als in de Joodse wereld, is er een bijna algehele verwerping van Messiaanse Joden of Joden, die in Jezus geloven zoals Jeshuaisten (of Jesjoeanen). Zij komen niet in aanmerking voor aliya, want terwijl ze zichzelf als Joden beschouwen, wordt niet geaccepteerd dat een Jood in Jeshua of Jezus kan geloven. In 1970 werd Amendement 4A van de Wet op het recht van Terugkeer aangenomen, waarin staat:

“De rechten van een Jood in het kader van deze wet en de rechten van een oleh (immigrant) onder de Nationaliteitswetgeving, 5712-1952, evenals de rechten van een oleh krachtens enige andere wet, zijn ook van toepassing op een kind en een kleinkind van een Jood, de echtgenote van een Jood, de echtgenote van een kind van een Jood en de echtgenote van een kleinkind van een Jood, met uitzondering van iemand, die een Jood was en vrijwillig zijn/haar religie heeft veranderd.”

Aldus oordeelde de Hoge Raad in 1989 dat het geloof van Messiaanse Joden in Jezus hen Christenen maakt en dat ze dus niet in aanmerking komen voor automatisch Israëlisch burgerschap, maar die beslissing werd evenwel opengelaten voor toekomstige veranderingen.

“De ‘seculaire test’ bestaat uit verschillende onderdelen en het is mogelijk om onderling de fundamenten van de Joodse godsdienst, de Hebreeuwse taal, de geschiedenis van het Joodse volk en de herbouw van de onafhankelijkheid in de staat, op te noemen. Het gewicht van deze elementen is in de loop van de tijd veranderd en zal in de toekomst veranderen. De seculier-liberale voorstelling is een dynamisch concept, dat verandert met het levenspad van het Joodse volk gedurende de geschiedenis,”

is er geschreven.

In april 2008 oordeelde het Hof dat verscheidene Messiaanse Joden in Israël recht hadden op Israëlisch burgerschap, omdat zij de afstammelingen waren van Joodse vaders of grootvaders, maar zelf nooit Joods geweest waren en zich dus niet hadden bekeerd.

“Je moet er een onderscheid tussen maken, of zij in aanmerking komen als Jood of als familielid van een Jood (amendement 4A),”

legt Prof. Barak Medina, hoogleraar staatsrecht van de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem, uit. Medina merkt op, dat indien iemand zichzelf definieert als een Messiaanse Jood, hij niet verkiesbaar is op grond van zijn eigen verdienste, maar op grond van de verdienste van zijn Joodse familielid – zolang hij niet vrijwillig bekeerd is. Iemand die zich vrijwillig bekeerd heeft, benadrukt hij, wordt beschouwd als zijn recht op aliya te hebben opgegeven.

”Ik denk niet, dat deze benadering in de nabije toekomst gaat veranderen,”

zegt Medina.

Groot probleem bij de kijk naar Jeshua volgelingen of Messiaanse Joden is dat anderen bang zijn dat dit groepen zijn die anderen volstrekt willen bekeren tot hun geloof.

Rabbijn David Rosen, adviseur voor interreligieuze zaken bij het Opperrabbinaat van Israël, die tevens fungeert als de directeur van het Departement van Interreligieuze Zaken van het Amerikaans Joodse Comité bij het kijken naar Jeshua belijdende Joden gaat een enorme vergissing aan te denken dat zij mensen zijn die zouden geloven dat Jezus één van de personen van de drie-eenheid van God is. Ware volgers van Jeshua geloven namelijk niet in de valse doctrine van de Drie-eenheid. Het is juist om die reden dat In Nederland en België kerkleiders zulke gelovige niet onder het christendom willen aanvaarden. Ook al zegt rabbijn David Rosen

“Ze kunnen dus zichzelf identificeren als etnisch Joodse Christenen of Joodse Christenen, als ze dat willen. Maar ze zijn Christelijk”

Kerkvader Hieronymus zei over Messiasbelijdende Joden.

„Terwijl ze verlangen zowel Joden als christenen te zijn, zijn ze geen van beiden.”

In de Jules Isaac Stichting (opgericht in 2015) vernoemd naar de Franse Joodse historicus Jules Isaac doen ze een poging om de ontwikkeling te bevorderen van een volwaardige christelijke theologie die volgens hen werkelijk vrij is van vervangingsdenken. Zulke vervangingstheologie staat voor het idee dat de kerk de plaats van het volk Israël zou hebben ingenomen. Voor hen zijn Jeshua volgende Joden al 1500 jaar lang volkomen buiten beeld en daarom vroegen zij zich op 23 maart af wat de belangrijke Messiaans Joodse theologen als Mark Kinzer de kerk te bieden hebben en hoe het komt dat deze gelovigen nu meer in het openbaar beginnen te komen.

Hen valt het op dat de sterke opkomst van het Messiaans Jodendom sinds de jaren zestig van de afgelopen eeuw zonder meer tot de meest opmerkelijke ontwikkelingen behoort van de laatste vijftig jaar. Bewust zijnde dat Messiaans Jodendom (Messianic Judaism) staat voor de internationale beweging van Joden die het geloof in Jezus niet in strijd zien met hun Joodse identiteit kijken zij wel op naar de reden om zulk een beweging of groep niet in het christendom te aanvaarden.

Men moet nagaan waarom vanaf de vierde eeuw voor deze Joodse Jezus gelovigen geen plaats meer binnen de Kerk bleek te zijn. Vanaf toen werden zij alleen nog slechts getolereerd wanneer ze volledig afstand deden van hun Joodse identiteit.

Als gevolg van deze kerkelijke maatregel waren Messiaanse Joden 1500 jaar lang volledig van het toneel verdwenen. Maar sinds de afgelopen eeuw zijn ze terug van weggeweest. Hun aantal wordt intussen geschat op 150.00 – 200.000. En dat aantal groeit gestaag, vooral in Israël en de Verenigde Staten. Het is fascinerend te zien, hoe de beweging waarmee de kerk 2000 jaar geleden begon, juist in onze tijd opnieuw groeit en bloeit. Redenen genoeg om een studiedag te wijden aan deze fascinerende en belangrijke ontwikkeling.

vond de Jules Isaac Stichting.

Jeroen Bol, voorzitter van de Jules Isaac Stichting, gaf in zijn lezing een historisch overzicht van het Messiaans Jodendom. Zoals de periode vóór de Reformatie gekenmerkt werd door sterke anti-Joodse trekken in kerk en theologie, is er volgens hem kort ná de Reformatie, met name in Engeland, sprake van een trendbreuk.

Théodore de Bèze (Theodorus Beza) in 1577

Het zijn de Engelse puriteinen geweest die in toenemende mate afstand begonnen te nemen van het anti-judaïsme in de theologie van de middeleeuwse rooms-katholieke kerk. Was de klassieke theologie tot dan toe doortrokken van wat men later de ‘teaching of contempt’ (‘catechese der verguizing’) is gaan noemen, bij de Engelse puriteinen zien we rond 1600 een ‘teaching of esteem’ ontstaan. Het begin van deze omslag wordt doorgaans gezien bij de kanttekening die Beza rond 1560 in de Geneva Bible plaatste bij Romeinen 11:25-26. Contra Calvijn die hij zojuist in Geeve had opgevolgd stelde Beza dat Israël hier niet staat voor de kerk maar voor het Joodse volk. In diezelfde periode rond 1560 doceerden de grote theologen Martin Bucer en Peter Martyr op grond van Romeinen 11 dat de kerk nog een toekomstige massale bekering van het Joodse volk staat te wachten. Steeds meer puriteinse theologen na hen brachten met name op grond van hun exegese van Rom.11:12-15 die toekomstige massale bekering in verband met een eveneens te verwachten massale wereldwijde opwekking van ongekende proporties. Ook de latere Humble Attempt van Jonathan Edwards moet helemaal in deze traditie gezien worden. Het is een bij uitstek optimistische theologie waarin een positieve (toekomstige) rol voor het Joodse volk is weggelegd. Dit staat in scherp contrast met het Middeleeuws scenario waarin de Joden doorgaans het bij uitstek voor altijd verdoemde volk waren.

schrijft Bol, die verder betoogt

Grote namen uit de tijd rond 1600 waren o.a. de puriteinse theologen Thomas Brightman en Hugh Broughton. Broughton was een groot geleerde op het gebied van het Hebreeuws en de geschriften van de rabbijnen. Hij was de eerste Engelsman die het plan opvatte om als zendeling onder de Joden in het Nabije Oosten te gaan werken. Hij stond ook in nauw contact met rabbijn Abraham Ruben van Constantinopel. Deze rabbijn had contact gezocht met Broughton omdat hij zijn hulp wilde bij het vertalen van het Nieuwe Testament in het Hebreeuws. De hele 17e eeuw wordt overigens in zowel Engeland, Holland en Duitsland gekenmerkt door een enorme belangstelling onder protestante theologen voor de studie van het Hebreeuws en van Joodse geschriften als de Talmud en de Mishna. Het Joodse volk stond, anders dan in de Middeleeuwen, voor het eerst in de geschiedenis van de kerk veel positiever op de radar in protestant West Europa.

In de 18 eeuw valt die intense aandacht voor de plaats van Israël terug, ze is dan veel minder prominent aanwezig. Maar het oude kerkelijke antijudaïsme wint niet opnieuw terrein in Engeland. Het is of het nieuwe denken over Israël even pas op de plaats maakt. De 18e eeuw is de eeuw van de grote internationale evangelical awakening. Een opwekking van een geografische en getalsmatige orde van grootte die tot dan ongeëvenaard was. Engeland, Wales, Schotland, Noord Ierland, Scandinavië, Duitsland en niet te vergeten het toen nog Engelse Noord Amerika, in al die landen was sprake van opwekking en kerkgroei. het was de geboortetijd van evangelicaal christendom.

De daarop volgende 19e eeuw wordt eveneens gekenmerkt door krachtige opwekkingen en verdere groei en ontwikkeling van de evangelicale beweging. Het is ook de eeuw van de grote doorbraken op het gebied van zending. Engeland is deze eeuw het brandpunt, maar ook piëtistisch Duitsland speelt een belangrijke rol. Het is in deze eeuw dat aandacht voor het Joodse volk weer volop in het middelpunt van de evangelicale agenda komt te staan. Zending onder de Joden en passie voor de in de Schrift voorzegde terugkeer van het Joodse volk naar Palestina, het was gemeengoed in het denken van vooral de calvinistische evangelicale christenen in het Engeland van de 19e eeuw. Sterk aanwezig was ook het bewustzijn dat de Joden met name van de hand van de Rooms Katholieke Kerk eeuwenlang onnoemelijk veel en verschrikkelijk onrecht was aangedaan. Deze evangelicale christenen wilden heel nadrukkelijk een heel ander gezicht van het christendom laten zien: werkelijke naastenliefde, daadwerkelijke hulp, opkomen voor gerechtigheid. In diezelfde 19e eeuw treffen we dit type opwekkingschristendom in Nederland aan in de kringen van het Reveil (Isaac Da Costa) en bij een beweging als het Heil des Volks (ds. Jan de Liefde). In Engeland was Lord Shaftesbury wel de bekendste onder hen. Andere bekende namen in Engeland zijn o.a. Charles Simeon en Robert Murray McCheyne. Uiteindelijk bleek dit geheel nieuwe protestante pro-Joodse christendom in Engeland zo sterk dat het zelfs in staat bleek de Balfour Declaration in het leven te roepen. En zo heeft het filosemitische Engelse evangelicale christendom aan de wieg gestaan van de huidige staat Israël

Als Jeroen Bol terugkijkt op vier eeuwen calvinistisch gestempeld opwekkingschristendom in de Engelstalige wereld valt er zijns inziens een lans te breken voor de idee dat deze grote opwekkingen mogelijk een bijzondere door God georkestreerde connectie hebben gehad met Gods plannen met het Joodse volk. Hij haalt aan

Zou het niet zo kunnen zijn dat de God van Israël de Reformatie en de daaruit voorkomende puriteinen en opwekkingsbewegingen mede in het leven heeft geroepen om een einde te maken aan de vreselijke dwaling van christelijk antijudaïsme en het lot van de Europese Joden positief te beïnvloeden?

En zou het niet zo kunnen zijn dat de God van Israël, die ook de Heer van de Kerk is, dit evangelicale christendom ook om die reden drie eeuwen lang zo onvoorstelbaar rijk heeft gezegend met enorme opwekkingen en doorbraken op het gebied van zending?

Hij vraagt zich af of God dit opwekkingschristendom destijds niet mede om die reden zo enorm sterk heeft gemaakt om zo een keer te brengen in het lot van Zijn uitverkoren volk Israël. Hij vraagt zich af

Sprak deze zelfde God al niet in Genesis 12 tot Abraham en over Abrahams hoofd ook tot de kerk der eeuwen:

“Ik zal zegenen wie u zegent en wie u vervloekt zal ik vervloeken”?

Bergt dit alles voor de kerk van vandaag niet zowel een belofte als een waarschuwing in zich ? Ligt er niet nog steeds, of wellicht juist nu, een belofte van grote zegen voor een kerk die het Joodse volk en Israël werkelijk tot zegen zoekt te zijn?

Maar vandaag zien wij juist dat meerdere kerken helemaal geen zegen zien in dat Joodse Volk noch in Joodse volgelingen van Jezus (zoals Jeshuaisten) of Messiaanse Joden.

Michael Mulder, universitair docent Nieuwe Testament en Judaïca aan de Theologische Universiteit in Apeldoorn die tevens Kerk en Israël aan de CHE in Ede doceert en directeur is van het Centrum voor Israël Studies, sprak over de identiteit van Messiaanse Joden in Nederland en Israël,en vond dat zij helemaal niet thuis horen in de kerk in Nederland heel eenvoudig weg omdat zij noch Christen noch Jood zijn volgens hem.

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Juridische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Wanneer Joden uitschelden een routine werd

Sinds 2014 mogen we zeggen dat in Nederland, België en Frankrijk als het ware niet speciaal werd opgekeken wanneer Joden werden uitgescholden.

Mannelijke Moslims kregen niet zo veel opmerkingen als vrouwelijke moslims; Zij die te gesluierd rondliepen konden wel op reacties rekenen. Maar toch mag men zeggen dat zij in het algemeen minder last hadden dan de Joden. Joden kregen het niet alleen aan de stok met moslims, maar kregen ook haatwoorden van “mensen van hier”.

Vijf jaar geleden viel het oudere mensen, die de jaren ’30 hebben meegemaakt, al op dat wij in zekere zin terug naar die periode aan het gaan waren. Maar velen vonden erg genoeg ook dat de Jodenhaat vandaag de dag veel agressiever is dan voorheen. Het komt ook in een andere vorm tot uiting. Een soort vreemde macht.

In Nederland en België begonnen de oma’s en opa’s hun kleinkinderen aan te moedigen om deze contreien te verlaten. Ook al mocht Israël niet zonder gevaar zijn kon het daar toch beter zijn en kunnen wij er op rekenen dat de staat Israël voor ons zal zorgen. Vele Joodse gezinnen vonden het de laatste jaren dan ook veiliger om België te laten voor wat het was en hun intrek te nemen in het “Beloofde Land”.

Voor hen die in Nederland, België of Frankrijk wonen hangt de verhouding tegenover andere inwoners van die streken af van hun herkenbaar joods zijn en hoe zijt geloof al of niet uitdragen. Hoe minder herkenbaar als Jood hoe minder men met de Jodenhaat geconfronteerd word. Maar zij die zich als jood ben een ambassadeur van Israël voelen zullen echter ook meer weerstand vinden en verantwoording moeten afleggen voor wat de staat Israël allemaal aanricht.

Bij opperrabbijn Jacobs waar in 2014 te Amersfoort ruiten werden ingegooid en hij regelmatig uitgescholden werd valt het op dat uitschelden eigenlijk al routine is geworden. Hij zei

“Dat zie je van kilometers ver aankomen. Joden zijn daaraan gewend. Het is een realiteit waar iedereen mee leert leven. Daarom heb ik eieren voor mijn geld gekozen in plaats van blijven hopen dat de situatie verbetert.”

Hij schrok er ook niet van als er naar hem of zijn medebroeders

‘Dood aan de Joden’

werd geroepen in de Haagse Schilderswijk om dat dit al al jaren wordt geroepen. Hem stelt het hem niet zo teleur daar hij zich wel Nederlander aanschouwt, maar dat Nederlands zijn zijn identiteit niet laat bepalen. Hij zei

“Ik voel me ook Nederlander en heb liefde voor het land. Maar ik ben opgegroeid met het idee:

‘Ik heb een eigen land en dat is Israël.’

Omdat mijn Nederlandschap niet echt mijn identiteit bepaalt, ben ik nu niet zo teleurgesteld. Bovendien, als er sprake is van teleurstelling, is die al eerder bevestigd tijdens de Tweede Wereldoorlog.”

Voor hen die tijdens de tweede wereld oorlog zijn geboren of daarna, zijn er enkel de verhalen van onze ouders en grootouders. Sommigen behoren ook tot ouders die als kind waren opgevangen bij anders gelovigen. Dat maakt het dan weer zeer moeilijk hoe dat Joods zijn te plaatsen en geen verraad te voelen voor hen die onze familieleden in bescherming namen. Bij meerderen kan dit een zeer grote druk teweeg brengen. ook kunnen er opgevangen kinderen in een christelijk gezin opgegroeid zijn en zo met het christelijk geloof verstrengeld zijn geraakt dat het Joodse geloof op de achtergrond geraakt. Maar nu kunnen hun kinderen of kleinkinderen zich weer naar die Joodse wortels begeven of voelen zij zich toch sterk tot die Joodse wortels aangetrokken.

Van de kinderen of kleinkinderen van bij christenen opgevangen Joden, die sterk beïnvloed zijn door het christelijk geloof, zijn er dezen die wel aan nemen dat Jezus Christus de Messias is. Maar beseffen zij ook dat die Jezus een Jood was met de naam Jeshua die ook de God der Joden aanbad en niet zichzelf (zoals vele christen geloven). De nakomelingen van het Kindertransport zitten soms met een dilemma, vooral ook als er geen bewijzen meer zijn van de vroegere moeder of grootmoeder, mits deze in de kampen zijn omgekomen. De Joodse lijn lijkt dan zo verbroken of niet meer terug vindbaar. Maar diep in het hart is er dan wel dat Joodse gevoelen. Sommigen hebben gelukkig nog enkele aandenken aan hun Joodse voorouders en zoeken deze lijn weer sterk te maken. Ook al zou het voor hen inhouden dat zij nu Jeshua als de Messias aanschouwen en zo ook deel zouden kunnen uitmaken van de Christenheid. Echter willen zij duidelijk afstand nemen van het Christendom waar er christenen zijn die een Drie-eenheid aanbidden in plaats van de God van Abraham.

Voor deze die het Joodse verwantschap aanvoelen maar ook Jeshua als de Messias willen aannemen is het dikwijls nog moeilijker dan de Joden die nog uitkijken naar een eerste komst van de Messias. Als Messiasbelijdende Joden zijn die gelovigen die Jeshua als Messias aannemen in vele gevallen niet welkom bij andere joodse gemeenschappen. Maar bij vele christenen zijn ze ook niet welkom omdat zij weigeren Jezus als hun god te nemen. Dat maakt hun ergens wezens die nergens bij lijken toe te behoren en als eenzaten het langs nog meer kanten het te verduren krijgen, van Joden, Christenen en Moslims. Dezer dagen maakt dat het ook niet makkelijker.

Wij weten wel dat er rabbijnen zijn die zeggen dat het jodendom buiten Israël er is als een soort bijproduct van het hoofddoel: Israël. Maar als Messias belijdende Joden of Jeshuaisten beseffen wij dat Jeruzalem de hoofdstad zal zijn van het Beloofde Land Israël, maar dat Gods Koninkrijk zich ook zal uitstrekken naar alle landen van de wereld. Gods Koninkrijk zal plaatsgrijpen maar eveneens hier en wij geloven dat wij allemaal mogen uitkijken naar die komende vrede over de gehele wereld, en niet enkel naar een klein stukje in het Midden Oosten.

+

Lees ook

  1. Kritiek op Israël niet gelijkstellen met antisemitisme
  2. Geïnstitutionaliseerde discriminatie
  3. Wereld herdenkt Auschwitz met overlevenden
  4. Islamitische terreur doet hulp aan Palestijnen verminderen
  5. Geen groeiende moslimhaat in Europa, maar groeiende jodenhaat
  6. Over de ‘normaliteit’ van antisemitisme in Europa
  7. Jeruzalem en Joodse en Christenen hun angst voor uitsluiting
  8. Amsterdamse Joden voelen zich steeds onveiliger.
  9. Waarom vele van onze broeders zich stil houden voor de buitenwereld
  10. Europees spilland en antisemitisme
  11. Niet te negeren gebeurtenissen rond Joden in België
  12. Prinsesjes en carnavalstoestanden #1 Aalst Carnaval 2019
  13. Haat tegen verarming en tegen Israël nieuwe manier om Joden te haten
  14. Gemelde antisemitische voorvallen neemt toe

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

In Nederland nog meer mensen naar de Voedselbank

Opnieuw gaan meer mensen naar de Voedselbank

Binnenland: http://nos.nl/tekst/2274740

Ook vorig jaar zijn weer mensen naar de Voedselbank gegaan. De toename was 6 procent. Elke week halen ongeveer 140.000 mensen een pakket op bij een Voedselbank in hun woonplaats.

“De toelatingsnormen zijn versoepeld. Dat verklaart voor een belangrijk deel de stijging van het aantal klanten”,

zegt een woordvoerster.

“En we doen er alles aan om de drempel voor mensen om binnen te komen te verlagen.”

Zo lijken steeds meer Voedselbanken op een supermarkt en dat maakt het voor mensen minder ongemakkelijk.

“Mensen mogen daar zelf spullen uit de vakken halen. Ze mogen bijvoorbeeld vier stuks groenten of ontbijtproducten kiezen”,

zegt de woordvoerster.

Knuffelfactor

Elk jaar wordt door klanten ter waarde van zo’n 74 miljoen euro aan voedsel opgehaald.

Ook het aantal vrijwilligers is met 6 procent toegenomen, tot 11.700. Toch hebben de Voedselbanken nog steeds extra mensen nodig, vooral voor organisatorische zaken. Maar ook aan chauffeurs is een gebrek. Daarom is de website werkenbijvoedselbanken.nl gelanceerd.

De Voedselbank hoopt dat ook dit jaar het aantal vrijwilligers toeneemt.

“Gelukkig is onze reputatie goed en de knuffelfactor hoog.”

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Voor Joden die meer willen weten over Jeshua of Jesjoea en over andere Joden die Jeshua volgen

Met de recente gebeurtenissen rond Joodse plaatsen kan men gerust begrijpen dat heel wat Joden in de schaduw willen leven. Niet veel Joden staan er op om zich kenbaar te maken om in het openbaar te komen met bepaalde ideeën. Het is niet altijd zonder gevaar als Joden zich in het openbaar kenbaar maken en bepaalde ideeën uiten.

Terwijl bepaalde Joden liever op de achtergrond of in de schaduw blijven zijn er anderen die beseffen wat de opdracht is die neergeschreven staat in de heilige Geschriften. Sommige Joden worden ook nieuwsgierig naar de Nazarener rebbe Jeshua (Jesjoea) en zouden graag meer over hem en zijn volgelingen willen weten. In Israël, Groot-Brittannië, Frankrijk, België en Nederland zijn Joodse broeders en zusters die het niet erg vinden om over die ongelooflijke meester verteller, leerkracht en genezer te vertellen. Als aanhangers van Jeshua of Jesjoea, in Nederland ook door sommigen Jesjoeaansen of Jesjoeaist genaamd (van een andere Nederlandse manier om Jeshua’s naam te schrijven: Jesjoea), hopen Jeshuaisten meer mensen te laten zien dat Jeshua / Jesjoea of Jezus Christus de weg is naar God en de langverwachte beloofde die door God gezonden werd en als de gezalfde of de Messias (de Moshiach = Kristos of Christus) redding voor de mensheid bracht.

Op internet kunt u vanuit het Vlaamse deel van België en uit het Brussels Gewest de algemene gepubliceerde website vinden:

Jeshuaisten / Jeshuaists Volgers van de Nazarener Joodse rebbe Jeshua – Followers of the Nazarene Jewish rebbe Jeshua

en nog twee persoonlijke sites van een Jeshuaist en van Immanuel Verbondskind

 

Van uit de Waalse regio van België kun je Jesjoeaisten vinden (van Genval in voornamelijk in het Engels en een beetje Frans) en de site die het Jeshuaisme bespreekt (ook van Genval maar in het Nederlands)

elk met hun blog

 

alsook elk met een eigen Forum

Uiteraard zijn zowel Joden als niet-Joden van harte welkom op die plaatsen die een licht willen werpen op de afgezonderde of Heilige Schrift en onze manier van leven, in het vooruitzicht van onze hoop in de Messias en het komende Koninkrijk van God.

Leave a comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden

Stilte is van niemand en van iedereen 1

De twee minuten stilte op de Dodenherdenking begin mei zijn “heilig” voor de Nederlanders. Maar actievoerders dreigden met veel lawaai, om aandacht te vragen voor de slachtoffers van de Nederlandse kolonisatie.

Kristien Bonneure VRT-journalist. Ze schreef “Stil leven. Een stem voor rust en ruimte in drukke tijden”. (
Er kwam in Nederland een rechter aan te pas om de twee stille minuten tijdens de Dodenherdenking op 4 mei te vrijwaren. De avond van 4 mei is bijzonder; dan worden de Nederlandse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en andere conflicten herdacht. Dat gebeurt al 73 jaar volgens een strak scenario, in aanwezigheid van het koningspaar. Nadat de klok van de Nieuwe Kerk acht keer heeft geslagen volgen twee volle minuten indrukwekkende stilte op de volgepakte Dam in Amsterdam.

Kaart van Nederlands-Indië door William Dampier, 1697

Het actiecomité “Geen 4 mei voor mij” heeft daar bezwaren tegen; de tegenstanders noemen de plechtigheid hypocriet en racistisch. De slachtoffers van het Nederlandse leger na de bevrijding in Nederlands-Indië (toen nog een Nederlandse kolonie) worden namelijk niet herdacht.

“Geen 4 mei voor mij” wilde tijdens de stilte van de Dodenherdenking letterlijk kabaal maken. Of als het moest zelfs een luchtalarm laten afgaan, om in oorlogssfeer te blijven. Nou moe! De rechter verbood de actie; de tegenstanders zagen er uiteindelijk van af. Ze zijn wel tevreden dat “de beerput is geopend” en het onderwerp nu op de kaart staat.

Er vallen gewichtige woorden over twee minuten stilte. De burgemeester van Amsterdam beschouwt de Dodenherdenking als een “heilig moment”, en het organisatiecomité wilde niet praten met de actievoerders

“omdat die zich buiten het maatschappelijk debat plaatsen”.

Opnieuw: nou moe!

De Dodenherdenking lijkt het volgende heilige huisje waarvan onverlaten de ruiten ingooien. Links en rechts vliegen elkaar weer eens een keer naar de strot met termen als politiek correct, lange tenen, geschiedvervalsing, traditie, cultuur, identiteit, koloniale erfenis, witte kramp… Ik hoor het koor aanzwellen als in een opera van Wagner. Of is dat de Koningin Elisabethwedstrijd voor zang?

Stilte, ruimte en tijd delen heeft grote verbindende betekenis

Mij treft vooral hoe stilte en lawaai opgeëist kunnen worden. Een minuut stilte kennen we als een gedeeld moment van respect. Op een openbare plek samen stil zijn en stil staan betekent wel wat. Na de aanslagen van 22 maart in Brussel en Zaventem, na àlle aanslagen, zie je mensen geschokt en bouche bée samentroepen op de plaats des onheils, om een bloem neer te leggen, een kaars te branden.

Helaas moet er nog al te vaak eerst iets heel ergs gebeuren. Een mooi voorbeeld van positieve stilte zijn de publieke sit-ins van “Silence for Peace” in Brussel, Antwerpen en andere steden. Zonder aanleiding, maar met des te meer betekenis: samen stilvallen in de wereld, verbinding zoeken en hopelijk ook uitstralen.

Menenpoort herdenkingsmonument in de Belgische stad Ieper.

Het is goed als ook de overheid daar gelegenheid toe biedt. Zo’n “officiële” stilte lijkt neutraal, als een soort seculier gebed. Maar het is een dubbeltje op zijn kant. Als ik onder de Menenpoort in Ieper de stilte hoor waarin de Last Post verdwijnt, dan beneemt me dat nog altijd de adem. Maar als ik mijn ogen opendoe en de vele militaire uniformen zie, dan snap ik ook waarom Unesco dit (nog) niet als (neutraal) Werelderfgoed erkent. Om de balans te herstellen ga ik steevast ook naar het Duitse Soldatenfriedhof in Vladslo, om stil te zijn in het gezelschap van de gebroken vader en moeder van Käthe Kollwitz.

Als de stilte politiek geclaimd wordt of zelfs heilig verklaard, dan is er weinig ruimte voor gefluister in de marge

De stilte van de Dodenherdenking in Amsterdam is wel erg geregisseerd, geritualiseerd en misschien ook gebetonneerd. Als het machthebbers zijn die beslissen wie, waar, wanneer en waarom stil moet zijn, dan komt er vroeg of laat een ogenblik waarop die stilte ter discussie staat.

Ik ben fan van stilte. In een (soort van) ideale definitie: stilte als vrijplaats om open te staan voor de buitenwereld en ruimte te scheppen om te reflecteren. Als ik dat samen met anderen kan beleven, des te beter. Hoe meer zielen, hoe meer stilte.

Maar ik ben me ook bewust van de problematische kant. Van Dale geeft bijvoorbeeld vooral negatieve definities van stilte: eigenschap van zonder beweging te zijn; toestand dat het niet of weinig waait, dat niemand geluid maakt, dat er niet gesproken wordt, afwezigheid van verkeer, vertier… Voor veel slachtoffers mag het net wat meer waaien, zeker als de stilte van bovenaf wordt opgelegd.

“Silence encourages the tormentor, never the tormented,”

zei de nazi-jager Elie Wiesel, toen hij de Nobelprijs voor de Vrede kreeg. Je leest het in de woordenschat: slachtoffers worden monddood gemaakt, wandaden doodgezwegen, potjes gedekt. Als stilte onderdrukt, dan is spreken – of schreeuwen – natuurlijk bevrijdend: inspraak krijgen, gehoord worden, een stem hebben. Eindelijk! MeToo! In die zin zijn stilte en lawaai politiek.

“Who gets to make a noise and who doesn’t, who gets their voice heard and who doesn’t, who gets to listen and who doesn’t is of crucial importance,”

schrijft David Hendy in zijn boek “Noise”.

In Nederland wilde “Geen 4 mei voor mij” lawaai maken tijdens een stille minuut, maar het kan ook omgekeerd. Tijdens de demonstraties in Turkije tegen de ontruiming van een centraal plein bleef eerst één choreograaf stil staan, en later vele anderen met hem. Een jaar nadat een storm over Pukkelpop raasde, vroeg zangeres Skunk Anansie om allemaal samen 20 seconden veel kabaal te maken, uit eerbied voor de slachtoffers.

Respect kan stil of luid zijn. Wat telt is de intentie en de aandacht. En dat is zeldzaam in de swipende wereld

Hoe los je dat nu op in Nederland? Tja, tegelijk stil zijn en lawaai maken kan natuurlijk niet. Maar de lawaaimakers hebben wel een punt dat zelfs officiële stille minuten niet in stenen tafelen gebeiteld zijn. Discussie is goed,

“de herrie brengt ons verder”,

zegt Ilse Raaijmakers, die een boek publiceerde over de Dodenherdenking met de veelzeggende titel “De stilte en de storm”.

Wellicht is het tijd om herdenkingen te her-denken met nieuwe vormen en gedachten. Ik zou het fijn vinden als dat in stilte blijft gebeuren. Ik denk aan de vierdaagse tocht IJzer 2018 waarbij ik vorige maand een stukje meefietste. Dichters hielden letterlijk halt in de berm. Ze lazen eigen gedichten en verzen van 100 jaar geleden voor, zowel van Vlaamse frontsoldaten, Britse war poets als van “den Duits” of van een Indiase dichter. We vielen daar met z’n allen voortdurend stil in de Westhoek. En dat zal me nog lang heugen.

In mijn ideale wereld is stilte een vrijplaats, politiek niet te claimen, inclusief, een ruimte die de tegenstellingen overstijgt, niet verkaveld, van niemand en voor iedereen.

You may say I’m a dreamer, but I’m not the only one.

VRT Nieuws – Cultuur en Media

+

Vervolg: Stilte is van niemand en van iedereen 2

Voorgaand

Stilte is niet leeg

De stilte is niet leeg maar vol antwoorden

Stilte spatie in lawaai

Stilte die we deelden

Religieuze feesten in mei 2016

Dodenherdenking. (Opinie)

At the closing hours of 2016 #1 Looking down at terror

+++

Gerelateerd

  1. stilte.
  2. Lawaaidemonstrant Meijerink verzint nieuw fenomeen!
  3. Aan de activisten die de dodenherdenking willen verstoren,
  4. Vanwege het belang van herdenken en antisemitisme; herdenken heeft alleen nut als we de inertie van vóór de oorlog loslaten @nrc #herdenkingslachtoffers
  5. Vrijheid
  6. The Dutch Girl Tales #2: Vrijheid
  7. Geen tijd, zeg je? Wees eens wat vaker stil en je hebt opeens zeeën van tijd
  8. Uit welke bron tappen zij?

1 Comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Sjoel West Amsterdam 60 jaar en springlevend

Op 25 september 1957, Erev Rosj Hasjana 5718, aan de vooravond van het nieuwe Joodse jaar, ging de Beit Knesset of synagoge van start, destijds gevestigd in het verenigingsgebouw aan de Vasco da Gamastraat 19. De inrichting van de huidige sjoel werd door de bezoekers zelf verzorgd, inclusief het schilderwerk, de aankoop van meubelen, het aanleggen van de verlichting, etc. Delen van het interieur zijn afkomstig uit de voormalige na-oorlogse sjoel aan de Linnaeusstraat. Grote dank is verschuldigd aan de industrieel ontwerper Piet Cohen die het interieur kleur gaf.
Bloeme Evers-Emden z.l.,  Nederlands ontwikkelingspsycholoog, universiteitsdocent en feministe, overlevende van het Auschwitz kamp, de ‘moeder van Sjoel West’ van 1971 tot haar overlijden vorig jaar in Israël, wenste dat iedereen welkom was in die Amsterdamse synagoge.

Tot op hoge leeftijd schreef Evers-Emden columns in het Nieuw Israëlitisch Weekblad, bleef ze waarschuwen voor het oplaaiend antisemitisme in Nederland en gaf ze les over het jodendom. Om Jodenhaat tegen te gaan kan men best niet-Joden de kans geven om meer te komen weten over de Joodse gemeenschap.

Juist omdat Sjoel West “laagdrempelig” is, draagt zij een steentje bij aan het overdragen van Jodendom. Zij straalt een sfeer uit die mensen uitnodigt erbij te willen horen. Dat is de kracht van deze sjoel.

“Sjoel West was van meet af aan een sjoel waar iedereen kon komen. Niemand hoefde zich opgelaten te voelen. Iedereen was welkom: rijk of arm, vroom of vrij. Dat leidde ertoe dat de mensen zich met elkaar verbonden voelden, ook buiten de sjoel …, ”

aldus Regina Israëls-Kern z.l., de echtgenote van oprichter Sander Israëls z.l., naar wie de sjoel werd vernoemd.

Het mooie mag zijn als een gebedshuis werkelijk een open huis is waar mensen elkaar mogen ontmoeten om samen op zoek te gaan naar de Elohim.

Sjoel West mag van geluk spreken dat zij nog steeds een kleine doch moedige en zeer levendige sjoelgemeenschap met een geheel eigen sfeer, middenin stadsdeel De Baarsjes mag zijn. Ook na het overlijden de grondleggers van de oorspronkelijke Sander Israëls Synagoge en van Bloeme Evers-Emden z.l. en haar man Hans z.l., die begin jaren ‘70 samen met hun kinderen een nieuwe impuls aan Sjoel West gaven, neemt Sjoel West nog steeds een bijzondere plaats in binnen de Amsterdamse kehilla. Hans Evers naast zijn leiderschap van de synagoge van Amsterdam West was onder andere voorzitter van de afdeling Amsterdam van de Nederlandse Zionistenbond, voorzitter van de Raad van de Joodse Gemeente. Hij was een beroemd expert, gespecialiseerd in de taxatie van antieke kunst en fungeerde jaren als voorzitter van het Europese orgaan van Experts.

Evers in 2011

Raphael (Rav) Evers

Zijn oudste zoon Raphael Evers is als rabbijn verbonden aan het Rabbinaat van de Joodse Gemeente, en fungeerde tevens als rabbijn van het Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap van 1990 tot 2016. Ook was hij rector van het Nederlands Israëlitisch Seminarium (het opleidingsinstituut voor Joodse leraren en leraressen en rabbijnen), waaraan hij tot dan als studiecoördinator was verbonden. Toen zijn moeder hoorde dat hij op 1 september 2016 opperrabbijn van de Joodse gemeente in Düsseldorf zou worden, verhuisde zij naar Israël, waar zij enkele maanden later overleed in een verzorgingstehuis.

De sjoel wordt momenteel gedragen door bezoekers uit m.n. de stadsdelen Amsterdam-West en Nieuw-West.

Door naast de tweewekelijkse sjabbatbijeenkomsten tal van extra activiteiten te organiseren (chazanoet concerten, filmmiddagen, matzebrunches, bijeenkomsten in de soeka, etc.), slaagt Sjoel West erin steeds nieuwe bezoekers te trekken, onder wie meer en meer jongeren.

Vandaag kunnen de leden van de gemeenschap terug kijken op de mooie heropstanding van hun Joodse Gemeenschap in Amsterdam. Leuk ook dat er steeds voldoende mensen gevonden kunnen worden om het draaiende te houden. Zoals het ook in onze Belgische en Engelse gemeente gebeurd zijn het toerbeurten die de werking zorgvuldig moeten doen verlopen. Dankzij een goed opgevolgd roostersysteem wordt bij toerbeurt alles klaargezet voor de dienst, ingekocht voor de kidoesj, schoongemaakt en opgeruimd.

 

 

Er is een bijzonder goede relatie met de buurt opgebouwd, vooral door het door de sjoel geïnitieerde Joods-Marokkaans Voetbaltoernooi in 2004. Nadat Joodse en Marokkaanse jongeren en opa’s met elkaar hadden gevoetbald, was de gespannen sfeer tussen Marokkanen en Joden in Amsterdam-West weggenomen. Het ‘MaJo voetbaltoernooi’ kreeg van stadsdeel De Baarsjes de Vrijwilligersprijs 2005 toegekend.

Image may contain: 2 people, people sitting, table and indoorElke 14 dagen is er sjabbatdienst, gevolgd door een gezellige kidoesj, waarbij heerlijk gegeten, gezongen en gepraat wordt.  Zoals bij de Christadelphians wordt er de gewoonte op na gehouden om in gemeenschap de maaltijd te gebruiken waardoor er ook nog eens extra tijd bij komt om met elkaar van gedachten te wisselen en over koetjes en kalfjes te praten. De gebeden voor en na de maaltijd geven een extra gezegend gebeuren aan dit gemeenschapsmoment.

Alle diensten in de Amsterdamse shul, inclusief de Hoge Feestdagen, volgen de West-Europese Asjkenazische Amsterdamse traditie. Vanwege de bijzondere mechitsa (scheidswand) zijn de vrouwen nauw betrokken bij alle diensten en het gebeuren rondom de bima. Er is een mooie, grote panel-soeka (loofhut) aanwezig, waar tijdens Soekot alle dagen gebruik van wordt gemaakt.

https://i1.wp.com/www.nik.nl/wp-content/uploads/2017/06/Sjoel-West-Amsterdam-herinwijding-sefer-Tora-buiten-130609.jpg

Sjoel West Amsterdam herinwijding sefer Tora buiten, met rabbijn Raphael Evers en zijn moeder Bloeme Evers, 2013.

+++

1 Comment

Filed under Culturele aangelegenheden, Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden

Trinitarische zendelingen die Joden tot Christus willen brengen

Van onze Joodse broeders in Amsterdam zijn wij te weten gekomen dat er bepaalde zendelingen zich in de joodse buurten willen opdringen en Joden willen bang maken dat als zij Jezus niet erkennen verdoemenis op hen komt.

Graag willen wij Joden er aan herinneren dat zij zich nooit mogen laten intimideren. Ook moeten zij weten dat de straf der zonde de dood is en dat God niet zulk een onrechtvaardige en gruwelijke God is dat Hij de mensen na hun strijd hier op aarde en na hun dood dan nog eens zou gaan doen laten lijden in een folterplaats genaamde hel. Joden zowel als ware christenen weten dat sheol gewoon het graf betekent en de uiteindelijke rustplaats is waar mens en dier terecht komen na hun leven.

Oostkant van Buitenveldert is een wijk in het stadsdeel Zuid in Amsterdam, in de Nederlandse provincie Noord-Holland, het Gijsbrecht van Aemstelpark.

Gekleed in opvallende t-shirts met Hebreeuws opschrift gaan de evangelisten in groepjes langs huizen. Zij richten zich op de Joodse bewoners. Gevraagd naar de reden van hun komst naar juist de Zuid Amsterdamse wijk Buitenveldert, toch op zichzelf een woonwijk als vele andere, was het antwoord van de missionarissen:

Hier in deze wijk wonen toch juist de Joden. Onze bedoeling is de Joden tot Jezus te brengen.

 

Deelnemers aan de zendingsactie kwamen uit Veenendaal, maar behoorden niet tot de in die Utrechtstse streken Broeders in Christus, die ook wel Jezus verkondigen maar geen Drie-eenheid aanbidden. Bij deze zendelingen waren er ook bij die naar eigen zeggen uit Maleisië kwamen en überhaupt geen Nederlands bleken te spreken. Daar hebben wij natuurlijk helemaal geen bezwaar tegen, maar er blijkt uit hoe die zendelingen ook wil inspelen op de voor geweld vluchtende Joden uit het zuidelijk halfrond.

In België en Nederland ligt de Joodse gemeenschap al een tijdje onder vuur van belagers allerlei soort. Dat evangelische christenen hier op inspelen mag duidelijk zijn. Zij maken handig gebruik van de angst die in de Joodse gemeenschap aan het groeien is.

Het valt te prijzen dat men Joden Jezus wil leren laten kennen maar dat hoeft niet op een angstaanjagende manier te gebeuren. Jezus was een Jood vol liefde voor zijn eigen gemeenschap en voor anderen. Jezus aanbad slechts één God, de God van Israël Die één is, en niet uit meerdere goden bestaat. Jezus predikte vrede en zaaide geen angst. Zijn wijze van mensen tot God te trekken berustte niet op hete paniek zaaien of om mensen de angst op het lijf te jagen met uitzinnige verhalen van eeuwige foltering of oneindige verbranding.

Het is fijn te merken dat bepaalde christenen er zich wel degelijk bewust van zijn van de belangrijkheid van het Heilige Land, Israël. Goed dat zij beseffen dat daar in Jeruzalem de hoofdstad zal gevestigd worden van het aardse Koninkrijk van God.  Maar nu doen bepaalde christenen alsof het aan hen gelegen is en alsof zij dat koninkrijk zullen gaan bezitten en dat verbondenheid met hun geloofsgroep als enige de toegang tot dat Koninkrijk van God zal kunnen waarmaken .

Getooid met Israëlische vlaggen, met enige regelmaat op vrijdagen zijn er nu christelijke predikers of moeten wij zeggen evangelischen, te vinden in de directe nabijheid van een aantal koosjere winkels in Buitenveldert. Ze komen muziek maken op vrijdagen, de dag dat het het drukst is bij de koosjere winkels. Na hun eerste optreden in september 2016 maakte de leider van de groep duidelijk dat zij waren gekomen met de Messias-boodschap.

Het mag dan wel zijn dat zij met heerlijke muziek de mensen mogen bekoren. Wij zijn er bewust van dat vele jongeren zich door de opgezweepte muziek mogen aangetrokken voelen. Er zijn dagen dat zij met 15 broeders en zusters in de Joodse wijk in Amsterdam muziek maken. Hierbij hopen zij alzo de mensen weer te bemoedigen en het licht van de Messias te laten schijnen.

Hun leider verwoordt zijn motto aldus:

Ik geloof dat de druk op Israël steeds meer toe gaat nemen, ook in Nederland. Juist in die druk kunnen we iets van de Messias laten zien. We zien ook steeds meer openheid onder het Joodse volk om te horen over de Messias. God is aan het werk en ik wil meegaan in dat waar Hij mee bezig is.

Het is wel degelijk zo dat er onder het Joodse Volk meer openheid begint te komen om naar broederlijkheid te streven en in te zien dat meerdere mensen als Volk van God zullen moeten komen samen te leven. Ook kunnen meerdere Joden tekenen zien dat het mogelijk kan zijn dat de Meshiach komende zal zijn. Hierdoor is de belangstelling voor de Messias bij sommige Joden toegenomen. Dezen moeten echter weten dat er helemaal geen reden is, wanneer zij die Messias zouden aanvaarden, om hun Joodse geloof ter zijde te leggen of om zich aan te sluiten bij een geloofsgroep die een Drie-eenheid aanbid. Voor die Joden die de Messias vinden en willen aanvaarden als hun redder staan er genoeg niet-trinitarische Christenen klaar om hen op te vangen. Wij kunnen slechts hopen dat die Joden die Jeshua of Jezus Christus als de Messias willen erkennen dan ook die christelijke geloofsgroepen zullen vinden die slechts één God aanbidden en geen Drie-eenheid. Voor hen mogen de Jeshua-isten een ideale groep zijn, die open staat voor zowel Joden als niet-Joden … voor allen die Jeshua willen erkennen als de Messias en volgens zijn leefregels willen leven.

 

+

Voorgaande

Voor Joden dezelfde positie als ieder volk

++

Aanvullend

  1. Schepper en Blogger God 11 Het Oude en Nieuwe Blog 1 Gericht op één mens
  2. Lam van God #2 Tegenover onschuldig dier een onschuldig man #1
  3. De wederkomst en de eindtijd #3 Let op de Vijgeboom
  4. De nacht is ver gevorderd 19 Studie 4 Wat te doen
  5. Israël en Gods koninkrijk hand in hand
  6. Nieuw boek over anti-joods geweld en consequenties van het Israëlisme
  7. Messiaans Pesach 2017 en verharde harten
  8. Jeshuaists or Followers of Jeshua

+++

Verder verwant

  1. Die Kerk (12) – Die Kerk in die Brief aan die Filippense
  2. Wat ik leerde van Luther

5 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Religieuze aangelegenheden

Geen groeiende moslimhaat in Europa, maar groeiende jodenhaat

Vandaag kijken wij naar een artikel van politicoloog, schrijver Freek van Beetz van het in 2015 opgerichte onafhankelijk opiniemagazine Opinie Z, “met confronterende, goed leesbare, niet politiek-correcte artikelen over politiek en maatschappij”.

Bewustzijnde dat ook in onze regionen de censuur ook toe neemt en het ons niet kan ontgaan dat migratie-kritische berichten, foto’s, video’s steeds vaker worden geweerd op Twitter, Facebook, YouTube … komt het er op aan dat wij bepaalde stemmen toch nog kansen geven om zich volledig te uiten en dat wij zelf onze stem niet verstillen of te bang worden ons gezicht te laten zien of om waarheden en feiten naar boven te brengen in het daglicht.

Weze het grote steden als Paris, Brussel, Antwerpen, Rotterdam of Amsterdam, overal beginnen sinds enkele jaren Joden zich minder op hun gemak te voelen en heerst er een dreiging van ongewenstheid. Die uiting van verwensing komt echter niet enkel van moslims maar veeleer van extreem rechtse groepen die in Frankrijk en de Benelux aan populariteit winnen door hun populistische visies.

Lange tijd wilden inzaten van die drie landen niet inzien dat er bepaalde bevolkingsgroepen uit hun eigen regionen verwenst werden of in de verdrukking kwamen.
Terwijl de media alsmaar de aandacht op een bepaalde terreurgroep wilden vestigen, brachten zij een vloek over de moslimgemeenschappen die wel vredelievend waren, maar deden ook het licht uit over de gebeurtenissen die een herhaling blijken te worden van wat er zich voordeed in de jaren 30 en 40 van vorige eeuw.

De politie heeft haar handen vol om zich zichtbaar op te stellen, maar intussen hebben zij het blijkbaar te druk met iftar, hoofddoekjes en offerfeestjes, om bepaalde haat uitingen tegenover inwoners van haar steden en gemeenten voor ernstig te nemen of om op te treden bij gevallen waarbij de eerbaarheid van de mens, zij het een kind, vrouw of man wordt geschonden.

De rozemutsenbrigade vindt het niet belangrijk. Te druk met woordjes als identity politics, mansplaining, manspreading in plaats van daadwerkelijke veiligheid. Het COA is te druk met het rondpompen van probleemmigranten. De rechterlijke macht is druk aan het navelstaren. Politici zijn druk aan het formeren. {Wordt het niet optreden tegen aanranding de norm?}

Politici en media zijn bang geworden om bepaalde dingen bij hun ware naam te noemen.

Zo komen we in Nederland anno 2017 in de situatie terecht dat een Hamas-conferentie geen Hamas-conferentie genoemd mag worden, ondanks overduidelijke banden en bevestiging daarvan door de Duitse inlichtingendiensten het verband blijven ontkennen. Hiermee geven zij een terreurorganisatie de ruimte om zichzelf in Nederland te profileren. Ten koste van de Joodse gemeenschap, want die heeft hier alles bij te vrezen. Dodelijk geweld tegen joodse burgers in Europa is de afgelopen jaren afkomstig uit één hoek: die van islamitische extremisten.

Na gruwelijke aanslagen op joodse kleuters en een leraar in Toulouse volgde de aanslag in het Joodse museum in Brussel en een jaar later op een joodse supermarkt in Parijs. Vervolgens wordt er bij elke anti-Israël demonstratie hardop in het Arabisch geschreeuwd dat Joden eenzelfde lot wacht als de joodse stammen die door de profeet werden uitgeroeid. En iedereen staat erbij en kijkt ernaar. {De politiek-correcte Fabeltjeskrant over de Hamas-conferentie}

Tanya Hoogwerf van het Nederlandse opinie blad is bewust dat lezers zo veilig in de bubbel blijven:

rechts is fout en potentieel gevaarlijk en links danwel islamitisch is goed en vredelievend. {De politiek-correcte Fabeltjeskrant over de Hamas-conferentie}

Jan Gajentaan schrijft dan weer dat het benoemen van islamitisch antisemitisme – dat net als christelijk antisemitisme eeuwenoud is – nog steeds not done is  in policor Europa.

De leidende gedachte van veel politiek-correcte geesten is nog steeds dat wij, “witte mensen”, de erfzonde dragen van kolonialisme en Holocaust. De enige manier om ons daarvan te bevrijden is Europa openstellen voor miljoenen islamitische migranten. Wie op de keerzijde daarvan probeert te duiden wordt uitgemaakt voor neonazi, of op zijn best iemand die de neonazi’s dienstig is. {De blindheid voor Arabisch antisemitisme}

Volgens Yves Mamou zijn de Joden in Frankrijk al jarenlang slachtoffer van moslimterreur. In het artikel van vandaag nemen wij niet enkel de meest recente voorbeelden van maart 2012 en mei en juli 2014 of oproepen tot

“Dood aan de joden”

welke te horen zijn in Brussel, Parijs en Kopenhagen waar Joden slachtoffer werden van moslim-fundamentalistisch geweld in Europa, anno 2016. Vraag is wanneer zekere islamietische jogeren roepen

Smerige joden, we hebben onze kalasjnikovs

deze niet hardhandiger worden aangepakt of er niet meer wordt op gewezen dat dit een ontoelaatbare discriminatie is.

Op de ARD kon men de documentaire,gemaakt in opdracht van de Frans-Duitse zender Arte, Auserwählt und ausgesetzt – der Hass auf Juden in Europa zien waaruit duidelijk blijkt hoe antisemitisme in Europa in opmars is.

Wanneer zullen dromen en roze olifanten zichtbaar worden voor de uilen die niet zienen willen?

+++

Verder aanverwant

  1. Europa’s medelevende haat tegen Israël
  2. Over de ‘normaliteit’ van antisemitisme in Europa
  3. Religiocide
  4. U heeft niets te vrezen?
  5. Het multiculturele ideaal bestaat toch!
  6. De Haat Tegen De Joden
  7. Al-Haddad in Utrecht: zijn meest controversiële uitspraken
  8. De Joden en het nazisme van de 21e eeuw
  9. Islamic State calls on Scottish Muslims to target businesses owned by Jews
  10. Studie: Judenhaß unter moslemischen Schülern weitverbreitet
  11. De eenzaamheid van Kuzu
  12. Audioversie Bidstond Waddinxveen 8febr.2017
  13. Attack on Israeli Embassy in Jordan
  14. Bondi synagogue ban over terrorism risk leaves Jewish community shocked and furious
  15. Hamas in Rotterdam
  16. Israel-ready-for-annual-training-cyber-attack

OpinieZ

“Ook buiten het VK groeit de moslimhaat. Islamofobie in Europa”, kopte de NRC vrijdag 23 juni. Ik moest even met de ogen knipperen. Heb ik iets gemist? Bij nadere lezing werd de alarmerende boodschap behoorlijk gerelativeerd en eigenlijk nauwelijks onderbouwd, maar het beeld dat de krant ons wilde opdringen was duidelijk: de moslims in Europa verkeren in groot gevaar.

Titelfoto: Screenshot door redactie OpinieZ van video ABS-CBN News

Ik geloof daar niets van, maar het is een beeld dat de media ons al jaren proberen voor te spiegelen: al die aanslagen door moslimextremisten, ach, een beetje vervelend, vooral voor de slachtoffers en hun nabestaanden, maar in het verkeer en thuis vallen veel meer doden (keukentrapje!) en de meeste moslims zijn vreedzame burgers.

Wegredeneren
Waar komt die onbedwingbare behoefte tot wegredeneren vandaan? Laat er geen twijfel over bestaan: de aanslag op moskeegangers in Londen is net zo goed…

View original post 612 more words

9 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Politici handig gebruik makend van immigranten en jihad angst

Zonder levensbeschouwelijke tolerantie kan een open samenleving niet functioneren,
dan is vrijheid onbestaande en diversiteit onmogelijk.

Eerst waren er Groot-Brittannië en daarna de Verenigde staten van America waar een mooiprater en/of bullebak handig gebruik wist te maken van de angst voor immigranten. Nu loeren in Nederland en Frankrijk het zelfde fenomeen om de hoek.

Wat in Nederland op valt is dat daar wel politiekers toch nog een andere troef willen uitspelen. Men kan het zelfs prachtig vinden dat politici zich inspannen om de christelijke traditie en geloof te herwaarderen. Men kan ook zeggen dat daar ook grote behoefte aan is, zowel in religieus als in cultureel opzicht.

Maar niet vanwege het goedkoop binnenharken van christelijke stemmers. En niet om te worden gebruiken als stok om de Islam mee te slaan.

schrijft de belijdend rooms-katholiek en academisch theoloog kan Frank Bosman niets anders concluderen dat de Westerse beschaving is gestoeld op twee millennia christelijke cultuur. Maar dezer dagen kijkt hij op hoe politici hem willen strikken om hun agenda van anti moslim gevoelen of zelfs moslimhaat door te voeren

Ik wens als christen niet misbruikt te worden om mijn moslimzusters en –broeders af te weren. Ik wens in hen het gelaat van de Christus te zien, die mij wenend aanklaagt omdat ik niet genoeg gedaan heb ‘voor de minsten van mijn broeders en zusters’ (Matteüs 25)

bevestigd Bosman die zich gisteren misbruikt voelde in het programma De Tafel van Tijs.

Ik voelde me misbruikt als christen. Of eigenlijk als christelijke stemmer. Voor de zoveelste keer misbruikt door politieke bewegingen die vlak voor de verkiezingen ‘mijn’ christendom willen gebruiken als hefboom om vreemdelingen, asielzoekers of moslims te kunnen wegzetten als tweederangs burgers. Ik pas daar beleefd maar zeer nadrukkelijk voor. {Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek}

In tegenstelling tot België waar de politici niet liever zouden hebben dat het geloof volledig uit het burgerleven verbannen zou worden en waar wij nu al moeten toezien hoe in rijks- of openbare scholen geen geloofssymbolen meer mogen gedragen worden door de leerlingen noch in de ruimten mogen vertoond worden. Daartegenover staat haaks de Katholieke scholen waarvan men zou denken dat zij enkel toezien op Katholiek gelovigen, waar dan wel de klederdracht volgens het geloof mag zijn en waar bij er zelfs scholen zijn die een bidruimte voor de moslims hebben ingericht. Nochtans zouden publieke scholen een voorbeeld van verdraagzaamheid moeten zijn en alle geloven naast elkaar zich zichtbaar moeten laten uiten.

De burgermeester van Mechelen, Bart Somers, vanuit zijn ervaringen in Mechelen schrijft dat zich religieus verbonden voelen niet fout is zolang dit ook gebeurt in een juiste verhouding met de huidige samenleving. Hij schrijft ook dat wanneer mensen zich afsluiten in hun religieuze gemeenschap en zich afsnijden van anderen, ze vastgepind worden op één allesbepalende identiteit …

dan krijg je eendimensionale, verschraalde mensen. {“Samen leven, een hoopvolle strategie tegen IS” , Bart Somers}

Een citaat van Bart Somers is ook de essentie van het boek “Het huis van de moskee”:

Door in onze medeburgers alleen nog maar de moslim te zien vergeten wij dat het mensen zijn zoals jij en ik. {“Het huis van de moskee”}

Het is juist door mensen zodanig te labellen en met de vinger te wijzen dat zij zich gaan afzonderen of getto’s gaan vormen, welke de integratie tegen gaat en maakt dat er makkelijker een onnavolgbare negatieve ontwikkeling kan plaats grijpen.

Dezer dagen zien wij mensen anderen verachten en een onverdraagzame houding aan nemen waarbij zij anderen in mee willen betrekken. Hierdoor worden velen uitgedaagd door mensen die onze democratische rechtstaat verachten, door zij die ons provoceren door bommen en terreur en door populisten.

Bart Somers

In het boek “Samen leven, een hoopvolle strategie tegen IS” dat Bart Somers opgedragen heeft aan zijn oom die met 15 jaar “in uniform” in Duitsland is gestorven, kan men lezen dat zonder levensbeschouwelijke tolerantie een open samenleving niet kan functioneren, dat vrijheid onbestaande is en diversiteit onmogelijk. Hij stelt ook dat

Door in onze medeburgers alleen nog maar de moslim te zien vergeten wij dat het mensen zijn zoals jij en ik. {Bart Somers bij verscheidene gelegenheden}

En toch dienen wij met engagement weerwerk te verrichten door meer in te zetten op vrijheid en tolerantie, mensenrechten en democratie …Een strijd om de ziel van onze samenleving.

Kader Abdolah (pseudonym of Hossein Sadjadi Gh...

Kader Abdolah (pseudoniem van Hossein Sadjadi Ghaemmaghami Farahani), in Iran geboren Nederlandse schrijver en zijn dochter Bahar Abdolah, die co-auteur is van een van zijn boeken (Foto credit: Wikipedia)

Kader Abdolah in zijn boek “Het huis der moskee” waarin hij de geschiedenis van Iran verteld vanuit het spanningsveld tussen religie en maatschappij, beschrijft hoe in het vroegere Perzië de islam het fundament was van een ganse cultuur en haar samenleving later verwesterd werd in de richting van een modern Teheran en Iran. In latere jaren werd de Iraanse maatschappij andermaal fundamenteel gewijzigd met dramatisch geweld, uitgaande van nieuwe religieuze en radicale leiders.

Relevant in dat boek is de idee dat de burger, de man in de straat, uiteindelijk goed en verdraagzaam wil zijn doch dat zijn verlangen naar evenwicht zwaar verstoord wordt door hogere krachten, gesteund op macht en economische belangen, waarbij radicale religie ook als voorwendsel werd aangewend voor autoriteit en machtsmisbruik.

In Nederland en Frankrijk ziet men nu ook hoe bepaalde politici roet in het eten willen gooien.

tafelvantijs

Frank Bosman bij de talkshow De tafel van Tijs (EO, NPO2)

Frank Bosman word altijd zo wantrouwig als politici – meestal vlak voor verkiezingstijd – opzichtig gaan flirten met de christenen in dit land.

Het politiek-electorale motief ligt er duimendik bovenop: hiér met die christelijke stemmen! Nee, dank u beleefd. Ik ben geen stemvee, dat één keer in de vier jaar een aai over de bol kan krijgen om vervolgens achtergelaten te worden als de eerste de beste straatschooier. Maar ik vind het nog veel erger dat ‘mijn’ christendom (als ik even zo onbescheiden mag zijn) wordt ‘geroofd’ om te fungeren als hefboom tegen mijn Islamitische zusters en broeders in dit land. {Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek}

Nederlanders moeten zich meer bewust worden van de christelijke wortels van ons land, vindt lijsttrekker Thierry Baudet van Forum voor Democratie.{Hengelen naar christelijke stemmen en gediscrimineerde éénverdieners}

Thierry Baudet (2).JPG

Thierry Henri Philippe (Thierry) Baudet Nederlands politicus, historicus, publicist en jurist

Op de vraag wat ‘we’ moeten doen tegen de ‘uitverkoop’ van onze normen en waarden, antwoordde Thierry Baudet:

‘Een ontmoedigingsbeleid voeren. Immigratie uit moslimlanden stoppen, geen moskeeën meer bouwen en geen islamitische scholen meer stichten.’ {Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek}

Juist door niet open te staan voor andere godsdiensten en niet toe te laten dat er openbare gebedshuizen komen, zorgt men er voor dat die religieuze groepering in de clandestiniteit verder gaat en erger nog meer kan radicaliseren zonder enige uitwendige controle.

Baudet ziet liefst het ‘eigen volk eerst’ met een sterk nationaal gevoelen dat niet slachtoffer is geworden van de volgens hem huidige ziekte ‘Oikofobie‘ waarbij er een verregaande vorm van cultuurrelativisme heerst. Oikofobie is volgens hem de ziekelijke afkeer van het eigene, het eigen nest. Met name bedoelt hij de instinctieve neiging om de eigen cultuur, de eigen gebruiken, de nationale identiteit en geschiedenis af te vallen of te ridiculiseren. De oikofobie manifesteert zich op ten minste drie manieren: via het multiculturalisme en het opengrenzenbeleid, via het modernisme in de kunst (waarbij niet langer het esthetische maar het conceptuele en bevreemdende het grootste belang heeft) en via de Europese integratie. Een gelijkaardig discours is terug te vinden bij onder anderen Guillaume Faye, Jean Raspail, Pascal Bruckner, Sid Lukkassen en Wim van Rooy. Het lijkt er op dat er velen van zijn slag angst hebben dat hun eigen identiteit verdrongen zou worden door hen die een andere religie aanhouden dan het christendom.

Baudet is niet de enige politicus die probeert de christelijke kiezer te paaien door met het christendom te flirten. Geert Wilders spreekt als sinds jaar en dag over de ‘joods-christelijke traditie’ die verdedigd moet worden tegen buitenlandse indringers, lees: moslims. Het vreemde is dat Wilders niet goed in staat is tot uitdrukking te brengen wat hij nu precies bedoelt met deze term. En dat is ook verdraaid moeilijk, omdat de ‘joods-christelijke traditie’ in verschillende tijdperken verschillende betekenissen had. De term werd echter altijd ingezet om ‘ons’ af te zetten tegen ‘hen’, of het nu ging om fascisten, communisten, of – nu – moslims (Wallet 2012). {Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek}

Volgens Bosman is

Baudets sympathie voor het christendom is vooral die van een intellectuele buitenstaander, zo bleek in De Tafel van Tijs:

‘De kern van het christendom is vrije gewetensvorming.’

Of in het RD:

‘Het christendom heeft de waarheid over de mens ontdekt. Het christendom is de belangrijkste morele ontwikkeling in de wereldgeschiedenis. God offert Zijn Zoon voor onze zonden. Wij hebben de moord op Jezus op ons geweten, omdat we niet in staat waren voorbij onze eigen kaders te denken. Als je dat tot je door laat dringen, word je gedwongen de ander als gelijke te zien.’

Hoog-theologische taal wordt direct gevolgd door een stevige relativering.

‘Tegelijk zeg ik: het is voor mij niet letterlijk waar wat er in de Bijbel staat. Maar dat vind ik niet zo relevant.’

Baudet noemt zich niet voor niets een ‘seculiere cultuurchristen’. En dat merk je aan alles. En dat is geen compliment. {Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek}

Een groot probleem met vele zogenaamde Christenen is dat zij meer waard vinden dan anders gelovigen. In Nederland is er zelfs onder de christenen dikwijls ruzie of een neerkijken naar anders denkende christenen en niet trinitarische christenen krijgen het daar helemaal te verduren. (Ook al beweren sommigen dat Nederlanders erg tolerant zijn.)

Geert Wilders in 2014

Geert Wilders, partijleider van de Partij voor de Vrijheid (PVV) + fractieleider in de Tweede Kamer

Bosman herkent dat zelfs de oudste Nederlandse politieke partij die in het parlement vertegenwoordigd is, de SGP met Kees van der Staaij als fractieleider, zich zoals Baudet en Wilders ook schuldig maakt aan dat superieursgevoelen. Die partij mag zich dan wel zogenaamd stellen op de grondslag van Gods Woord, zoals daarvan belijdenis gedaan wordt in de artikelen 2 tot en met 7 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis, maar toont toch niet die vredelievendheid en openheid die van een Christen zou mogen verwacht worden.

Zelfs de SGP maakt zich er op een bepaalde manier schuldig aan, namelijk in haar voortdurend gehamer op haar idee dat verschillende godsdiensten niet gelijkwaardig zijn of zo beschouwd moeten worden. Baudet, Wilders en de SGP zeggen hetzelfde: het christendom is superieur aan de Islam. Zo bepleitte de SGP laatst voor het afschaffen van de gebedsoproep vanaf de minaretten (RTLnieuws.nl, 14-10-16 ). Reden: de overheid moet de islamisering van de publieke ruimte niet in de hand werken. Dat dit rechtstreeks ingaat tegen de grondwet, doet voor de SGP niet zo ter zake. En dat is vreemd, want de partij staat (stond?) bekend  als een sterke staatsrechtelijke partij. Niettemin krijgt de SGP, samen met onder andere de PVV en de VVD, een ‘rode kaart’ van een groep hoogleraren, precies vanwege het uithollen van de rechtstaat (Trouw, 14-02-17 ). {Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek}

Bosman snapt dit geflirt van SGP, Forum voor Democratie en PVV wel, maar vindt het tegelijkertijd onbegrijpelijk. En wel om drie redenen.

In de eerste plaats is dit gekift tegen de Islam juist contraproductief als je het belang van de christenen in Nederland voor ogen hebt. Dat klinkt paradoxaal, maar dat is het niet. De religieuze vrijheid die jij (als christen) aan een andersgelovige (in casu: een moslim) geeft, is precies dezelfde ruimte die jij als christen voor je eigen traditie kan ‘opeisen’ op het publieke forum (in juridische, maar vooral in morele zin). De vrijheid van de ander, is mijn vrijheid, en omgekeerd. Baudet, Wilders en Kees van der Staaij (politiek leider SGP) begrijpen dit principe niet, of het gaat ze uiteindelijk niet om de verdediging van het christendom, maar om de vernietiging van de Islam in Nederland.

Ten tweede zou elke politieke verdediger van de christelijke normen en waarden in Nederland moeten reflecteren op wat dan wel precies de kern is van de christelijke traditie. Wilders komt überhaupt niet uit zijn woorden als het om dit onderwerp gaat. En Baudet komt ook niet verder dan enig gestamel over ‘vrijheid van geweten’ en ‘kinderen weten niet meer wat Pasen betekent’. Die laatste constatering is overigens waar, maar vormt niet het hart van de christelijke traditie.

Uiteindelijk is de kern van het christendom de liefde, de liefde tot God, je naasten en jezelf (Matteüs 22-35-40). En deze drie horen bij elkaar, zijn consequenties van elkaar. De rest is, om met de beroemde rabbijn Hillel te spreken, uitleg daarvan. Wie niet in staat is het gelaat van de Christus te herkennen in zijn Islamitische zuster of broeder heeft dit gebod niet begrepen.

Ten derde. De heren Wilders en Baudet denken, althans dat is mijn stellige indruk, bij het woord ‘christendom’ niet aan een geleefd geloof zoals dat door miljarden mensen wereldwijd wordt beleden en gevierd, maar eerder aan een set regels en noties zoals ‘tolerantie’ of ‘vrijheid’.  Nu zal ik de eerste zijn om te beamen dat noties als tolerantie en vrijheid kernbegrippen uit het Nieuwe Testament zijn, maar ik vind de religie-opvatting van dit soort politici toch uiteindelijk instrumenteel.

Het gaat hen niet om de religieuze waarheidsclaim die in elke religie zit, maar om de praktisch-ethische uitvloeiselen ervan, een ‘ethisch christendom’, dat tegelijkertijd al zijn tanden heeft laten trekken door een Verlichtingstandarts. ‘Kom je wel eens in de kerk?’ vroeg Van den Brink aan Baudet in De Tafel. ‘Soms,’ was zijn antwoord, maar nooit voor een viering, altijd min of meer ‘per ongeluk’. {Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek}

Wij zullen verder moeten uitkijken naar onze noorderburen war vorige maand het Amsterdamse debatcentrum De Balie de nationale krantenkoppen wits te halen met een debat over moslims, Islam en vluchtelingen. Daar maakten Vlaamse schrijver Wim Rooij en de Nederlandse rechtsfilosoof Paul Cliteur van hun hart geen moordkuil.

 Getriggerd door vragen uit de zaal spraken de heren zich in meer of mindere sterke bewoordingen uit voor het discrimineren van moslims, het breken van internationale verdragen (om dat mogelijk te maken), het inperken van religieuze vrijheid (voor moslims) en zelfs het uitzetten van ‘beroepsmoslims’.  (Beluister ook het interview voor Dit is de dag). {Populistische uitspraken horen in publieke debat}

Gelukkig kwam er een ware hausse aan kritiek, op Cliteur en Rooij, maar ook op het debatcentrum dat een podium geboden zou hebben aan abjecte, racistische opinies.

Nu staat er ons enkel nog uit te kijken naar de denkelijk boeiende debatten die nu nog de verkiezingen zullen voorafgaan waarbij men niet naast het geloof en de uiting van geloof zal kunnen kijken. Zullen België en Nederland bereid zijn om te gaan voor een multiculturele samenleving waarin men bereid is respect te tonen voor mensen met een ander geloof?

+

Voorgaande

Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal

Migratie en veiligheid even geherformuleerd

Het failliet van de war on terror

++

Aanverwante lectuur

  1. Koran tegenover veel oudere Heilige Geschriften
  2. Angst voor ouderwetse regels en verlies van christenen
  3. 2015 het jaar dat ISIS duidelijk maakte dat het ook in Europa is
  4. 2015 het jaar dat ISIS duidelijk maakte dat het ook in Europa is – Vervolg 1
  5. Politici die trachten het geloof in de privesfeer te duwen of uit de maatschappij te bannen
  6. Met christenen flirtende politici
  7. Kerk in Actie presenteert diaconale stemwijzer
  8. Fundamentalisme en religie #2 Frankrijk en België
  9. Fundamentalisme en religie #3 Vluchtelingen en racisme
  10. Fundamentalisme en religie #4 Verdrukking
  11. Fundamentalisme en religie #6 Versplintering
  12. Zit je met vele vragen vind dan een site die misschien antwoorden kan geven op levensbelangrijke vragen
  13. Immanuel en een Joodse kijk en christelijke visie
  14. Wapens van de gelovige bij voortdurend geweld

+++

Vindt verder ook om te lezen

  1. Nederlanders zijn eigenlijk heel tolerant, ook tegen nieuwkomers
  2. Populistische uitspraken horen in publieke debat
  3. Willen vrijzinnigen via de islam eigenlijk christenen of joden treffen? – Paul Quirynen
  4. Hengelen naar christelijke stemmen en gediscrimineerde éénverdieners
  5. Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek
  6. Het afbladderende geloof in de representatieve democratie #volkskrant
  7. Migranten en Europa
  8. Sociolinguisten tonen aan: het gebruik van “like” zegt veel
  9. #Islam gaat terecht niet mee in het #reli-polderen volgens #StefanGärtner @volkskrant @tilburguniversity
  10. Haten meeste christenen moslims?
  11. Zwemles Zwitserse moslimmeisjes verplicht
  12. Terug naar de natiestaat
  13. De “Linkse NPO”
  14. Groot liegen en dat volhouden
  15. Rucphen: het dorp van Geert Wilders
  16. Als Wilders premier wordt…
  17. Geert Wilders, Minister President (Dutch)
  18. Stemmen
  19. Kies!
  20. Laat je stem gelden!
  21. 60% of Dutch Police Officers want to vote for Wilders. I’d trust them. The duo Wilders-Baudet may restore the Netherlands.
  22. A new low in the Low Countries
  23. Geert Wilders interview skynews
  24. It’s time the international media sharpened up its act on Geert Wilders
  25. Wilders Makes Pitch To Mainstream Parties
  26. Dutch MP vows to ‘de-Islamize’ nation, calls mosques ‘Nazi temples’
  27. Euroland: Will the Netherlands Be the Next Domino To Fall?

+++

2 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn