Author Archives: Christadelphians

About Christadelphians

Free Christadelphians or Brothers and sisters in Christ, living in Belgium, European Union. - Vrijë Christadelphians of Broeders en zusters in Christus wonende in België in de Europese Unie.

Wonderen van de Schepping: De vijgenboom

De Vijgenboom of Ficus carica, of Gewone Vijg is een Aziatische soort van bloeiende plant uit de moerbeifamilie, (Moraceae) en zijn eetbare vrucht.
De gewone vijg is inheems in een gebied dat zich uitstrekt van  het Middellandse Zee gebied, i.h. bijz. Aziatisch Turkije tot Noord-India. Natuurlijke zaailingen groeien in de meeste mediterrane landen; en worden gekweekt in warme klimaten voor hun vruchten maar ook als sierplant.
In het Middellandse Zeegebied wordt de vijg zo veel gebruikt, zowel vers als gedroogd, dat het “het eten van de arme man” wordt genoemd.
De vrucht bevat aanzienlijke hoeveelheden calcium, kalium, fosfor en ijzer.
*
De vijg was een van de eerste fruitbomen die werd verbouwd, en de teelt ervan verspreidde zich in verre eeuwen over alle districten rond de Egeïsche Zee en door de Levant. De Grieken zouden het van Caria hebben gekregen (vandaar de specifieke naam).
Voor de Griekse vijgen werden speciale wetten gemaakt om hun export te reguleren. De vijg was een van de belangrijkste levensvoorwerpen onder de Grieken; de Spartanen gebruikten het vooral aan hun openbare tafels. Plinius de Oudere somde vele variëteiten op en beschreef die van de thuisgroei als een groot deel van het voedsel van slaven.
In de Latijnse mythe werd de vijg voor Bacchus als heilig beschouwd en bij religieuze ceremoniën gebruikt; de vijgenboom die de tweelingstichters van Rome in de wolvengrot overschaduwde, was een symbool van de toekomstige welvaart van het ras.Dankzij de steeds zachtere winters kan de vijgenboom tegenwoordig ook goed in België en Nederland gehouden worden. Vaak wordt de plant tegen een muur geplant.

*

common fig

Gewone vijg = Vrucht van de gewone vijg (Ficus carica). Foto. Peter Firus, Flagstaffotos

Voorbeelden uit de natuurwereld van Gods’ grote wijsheid: de Vijgenboom

Vanaf het begin van de schepping zijn er vijgenbomen. Na hun overtreding van Gods gebod probeerden Adam en Eva hun schaamte met vijgenbladeren te bedekken (Genesis 3:7). Ook voor het moment dat Gods plan voltooid is, is er sprake van de vijgenboom, maar dan als beeld van vrede:

“Maar zij zullen zitten, een ieder onder zijn wijnstok en onder zijn vijgenboom, zonder dat iemand hen opschrikt” (Micha 4:4, NBG’51).

Ficus carica L, 1771.jpgDe vijgenboom is een loofboom, waarvan de nieuwe bladeren pas laat in het voorjaar verschijnen. Hij is een snelgroeier, omdat zijn wortels zich diep in de grond boren en over een groot gebied verspreiden. Na zeven jaar draagt hij voor het eerst vrucht. Wat opvalt is dat je in de Bijbel nooit over zijn bloemen leest. En hierin ligt zijn geheim: die zitten in de vrucht!
Hoe worden die dan bestoven? Hier is iets opvallends.
Er zijn namelijk zowel mannelijke als vrouwelijke vijgenbomen, en er is een bepaald soort wesp waarvan het vrouwtje, die in een mannelijke boom uit het ei komt, door een nauwe opening van de vijg naar buiten vliegt. Daarbij raakt zij het mannelijke stuifmeel aan, dat zij vervolgens naar een vrouwelijke boom brengt, met het doel daar haar eieren te leggen. Dat lukt haar niet, want de vrouwelijke bloemstijlen zijn te lang, dus komen er geen larven voort. Maar de bestoven bloemen zijn wèl vruchtbaar!

Jezus gebruikt de vijgenboom in zijn leer vooral als beeld van het volk Israël. In Lucas 13:6-9 vergelijkt hij zijn volksgenoten met een onvruchtbare vijgenboom, die op het punt staat omgehakt te worden. Als “hovenier” wil hij hen een laatste kans geven door hen te “bemesten”, d.w.z. hen nog krachtiger aan te spreken op hun verantwoordelijkheid. Maar deze extra inspanning bleek tevergeefs, want een half jaar later vervloekt hij een vijgenboom in de buurt van Jeruzalem, omdat die wel bladeren, maar geen vruchten heeft (Matteüs 21:18-19). Dit is geen ongeduld, maar een levend beeld van de natie Israël, die de schijn van godsdienst toont, maar in werkelijkheid geen godsvrucht voortbrengt.

Jezus past dit beeld ook toe op zijn wederkomst (Lucas 21:29-31). Het uitlopen van de boom duidt waarschijnlijk op het weer opbloeien van Israël als natie, iets dat in recente tijden werkelijkheid is geworden.
De zomer van zijn Koninkrijk komt er aan!

C.T.

+

Voorgaande

Wonderen van de Schepping: De dadelpalm

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Vermoeid zijn en rust vinden


De meeste van ons weten wat vermoeidheid is. We zijn allemaal wel eens moe. Sommigen zelfs altijd, door ziekte of door een vermoeiend leven. Toch hebben wij allerlei dingen die ons het leven makkelijker maken: een stofzui-ger en een wasmachine, een grasmaaier en een elektrische boormachine, een auto of bromfiets (of anders een bus of een trein).
In de oudheid kenden ze maar één manier om zwaar werk te vermijden: het een ander laten doen. Maar daarvoor moest je rijk zijn. Was je dat niet, dan moest je het zelf doen, want er waren geen batterijen en stopcontacten, laat staan motoren.

 

 

Zwoegen

Het Grieks van het NT gebruikt voor vermoeidheid het woord kopos, en voor moe worden kopiaō. In het gewone taalgebruik betekent kopos ‘het verrichten van een inspanning die vermoeid maakt’, en vervolgens die vermoeidheid zelf. Het werkwoord kopiaō betekent ‘zwoegen’ of ‘zich afmatten’ en vervol-gens: daarvan ‘vermoeid of afgemat worden’. Ook in de Septuaginta, de Griekse vertaling van het OT, vinden wij dit woord. Eleazar, een van Davids helden, richtte een slachting aan onder de Filistijnen “tot zijn hand vermoeid werd” (2 Sam. 23:10). God zegt tegen Israël:

“Zo gaf Ik u een land, waarvoor u niet gezwoegd hebt” (Joz. 24:13).

In Psalm 6:7 zegt David:

“Ik ben afgemat van mijn zuchten”.

Dus niet alleen fysieke arbeid of letterlijk als soldaat vechten, maar ook verdriet en benauwdheid (door tegenstanders aangedaan) kunnen ons afmatten. Wat een vreugde is het dan om te weten dat in het komende Vrederijk het zwoegen niet tevergeefs zal zijn (Jes. 65:23).

Reizen

Vooral reizen was in het oude Israël een vermoeiende bezigheid. In het gunstigste geval kon je een ezel of een kameel het zware werk laten doen, maar meestal moest je gewoon lopen. De apostel Johannes zegt dat Jezus, bij de bron van Sichar, vermoeid was van zijn tocht (Joh. 4:6). Wij mogen ervan uitgaan dat Jezus dikwijls grote afstanden te voet aflegde. Vaak was het warm en droog. Het tijdig drinken van water was van levensbelang, want uitdroging lag op de loer. Wie wel eens door de Judese woestijn heeft gereisd (en uiteraard geldt dat voor elke woestijn), weet dat regelmatig water drinken absoluut noodzakelijk is. De apostelen Paulus accepteert de moeiten en zware inspanningen van het reizen, en van het daarmee gepaard gaande leven, als een normaal aspect van zijn bestaan:

“Wij doen onszelf in alles kennen als dienaren Gods: in veel dulden, in verdrukkingen, in noden, in benauwdheden, in slagen, in gevangenschappen, in oproeren, in moeiten (kopos), in nachten zonder slaap, in dagen zonder eten” (2 Kor. 6:4,5).

Zijn inspannend werken verzekert hem dat hij een ware dienaar is van Christus (zie ook 2 Kor. 11:23,27). Zijn handwerk wordt vermeld in 1 Kor. 15:10:

“Ik heb meer gearbeid (NBV: harder gezwoegd) dan zij allen”.

Om in zijn levensonderhoud te voorzien verrichtten hij en zijn reisgenoten ‘zware handenarbeid’ (1 Kor. 4:12). En hij herinnert zijn mede gelovigen hieraan:

“Want gij herinnert u, broeders, onze moeite(kopos) en inspanning. Terwijl wij nacht en dag werkten, om niemand uwer lastig te vallen, hebben wij u het evangelie van God gepredikt (1 Thess. 2:9).

In 1 Kor. 16:16 lezen we:

“Stelt u dan ook onder zulke mensen, en onder ieder, die medewerkt en arbeidt (kopiaō)”.

De NBV geeft die twee werkwoorden weer met slechts één woord:

“die zich samen met hen zoveel moeite geven”.

Maar het Grieks van Paulus zelf is krachtiger:

mee werkend en arbeidend.

In Luk. 5:5 lezen we de woorden van Petrus, woordvoerder van de vissers die discipelen van Jezus waren

“Meester, de hele nacht hebben wij hard gewerkt.Ook hier is het woord kopiao,en het behoeft geen verdere uitleg dat hij het heeft over ingespannen arbeid op een vissersboot.

Geestelijke rust

Maar het woord kreeg ook een figuurlijke betekenis:

“Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast bent, en Ik zal u rust geven” (Matt. 11:28).

Wie tot Jezus komt, doet dat in de verwachting van zijn geestelijke vermoeidheid te worden bevrijd. Die geestelijke vermoeidheid kan het gevolg zijn van het krampachtig vasthouden aan menselijke tradities, of van niet aflatende pogingen om perfectie te bereiken. Want al doen we nog zo ons best, het lukt ons gewoon niet. Joden, vroeger en nu, en christenen gaan gebukt onder het besef van hun falen, de angst voor straf en de gewetensnood die daarvan het gevolg is. Jezus bevrijdt ons daarvan en dat verklaart de wonderlijke rust die hij ons geeft. Door Jezus maakt God ons vrij van zonden en geeft ons rust en vrede. Gods zoon maakt ons vrij van een uitzichtloos leven, van schuld en van de dood. Het geheim is gelegen in het feit dat Jezus’ juk zacht is en zijn last licht. De reden is dat Hij onze schuld gedragen heeft en dat hij onze last mee-draagt. Hij wekt de gelovigen op zich altijd volledig in te zetten voor het werkvan de Heer:

“… in het besef dat door de Heer uw inspanning (kopos, enkelvoud) nooit tevergeefs is” (1 Kor. 15:58).

Ook deze bezigheid is arbeid die vermoeid maakt. Maar nu is het een vermoeidheid die niet tevergeefs is.

“Gelukkig zijn zij die vanaf nu in verbondenheid met de Heer sterven. En de Geest beaamt: Zij mogen uitrusten van hun inspanningen (kopos,meervoud), want hun daden vergezellen hen’” (Openb. 14:13).

MR/RCR

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Uit de Oude doos: Een steeds kleiner wordende wereld

In 2006 ging het oudste familiebedrijf ter wereld, het Japanse bouwbedrijf Kongo Gumi, gaat failliet. Dat zou slechts het begin zijn van een hele reeks dominostenen die zouden gaan vallen in 2007 het jaar dat ABN Amro, de grootste bank van Nederland, wordt overgenomen, nog voor de nog grotere economische ramp van 2008 met de grote beurscrash.

Wij schreven in ons tijdschrift “Met Open Bijbel” in 2007 het volgende:

In het Nieuws – Belangrijke en interessante nieuwsfeiten in het licht van de Bijbel:

2007 – Een steeds kleiner wordende wereld en opkomend godsdienstig fundamentalisme

De expansie van het rijk der Franken onder Karel de Grote.

Economisch wordt de westerse wereld steeds ‘kleiner’; alles hangt inmiddels met alles samen. Tegelijkertijd versnippert de wereld sociaal/etnisch juist steeds verder. Na de 2e wereldoorlog leefde alom de gedachte van steeds grotere eenheid. West-Europa ging op weg naar de ‘Verenigde Staten van Europa’, in de geest van het oude rijk van Karel de Grote. De VN moest de opmaat zijn tot een verenigde wereld waar de mensheid in volkomen harmonie met elkaar samen zou leven.
Het visioen was een wereldwijd georganiseerde maatschappij onder één wereldregering. Samen zouden we alle problemen wel oplossen. Wereldwijde voorspoed en geluk lagen direct achter de horizon. Die droom ligt al lang aan scherven. Regionale conflicten en afscheidingen begonnen de trend te zetten. Provincies en regio’s wilden weer zelfstandig worden. Noord-Ierland, Biafra, Koerdistan, Eritrea, Baskenland begonnen het nieuws te beheersen. Europa zag de opkomst van politieke bewegingen als de RAF (Rote Armee Fraktion), Brigado Rosso, en zelfs een Japans ‘Rode Leger’ (o.a. in ons land betrokken bij de gijzeling in de Franse ambassade). Door westerse koloniale machten getrokken grenzen in Afrika bleken dwars door oude etnische grenzen heen te lopen, wat leidde tot bloedige stammenoorlogen, al of niet parallel lopend aan een strijd om zelfstandigheid en autonomie. Maar de achtergronden van al dat geweld waren nog steeds de oude: macht en rijkdom, waaronder het bezit van bodemschatten. En de wereld maakte kennis met een nieuwe manier van oorlog voeren: terrorisme.

De Muur bij de Brandenburger Tor op 1 december 1989

Allerlei belang hebbenden begonnen in deze troebele vijver te vissen: politieke machtsblokken zowel als religieuze organisaties. Naïeve of juist geslepen politici lieten zich voor karretjes spannen, of trachtten er garen bij te spinnen. Slimme opportunisten presenteerden zich als nobele bevrijders, slechts gedreven door humane motieven en het welzijn van hun volk, om zich, eenmaal in het zadel, te ontpoppen tot nog wredere uitbuiters dan hun koloniale voorgangers. Onder groot gejuich viel de Berlijnse muur, en daarmee het Oostblok, en vervolgens viel het centrale Sovjetblok zelf uiteen. De paus werd alom geprezen als de architect van de ‘overwinning’, want ook de Oost-Europese medemens was nu ‘vrij’ en ging een verlichte democratische toekomst tegemoet, inclusief alle zegeningen van de kapitalistische welvaartsstaat.

We leven inmiddels in de volgende eeuw. Waar vrijheid en democratie heette te zijn gebracht, wordt de dienst uitgemaakt door ‘krijgsheren’ en leeft de bevolking in permanente oorlog, of wordt zij uitgebuit door harde dictatuur. In het voormalige Oostblok is de burger nu vrij en arm, (i.p.v. onderdrukt maar verzorgd) in een maatschappij met een mafia-economie naar westers model. Vrijheid van godsdienst betekent vaak voornamelijk ‘vrijheid’ de lokale godsdienst te belijden, die net zo ex-clusief wil zijn als het vroegere communisme. En wereldwijd is het terrorisme van ‘bevrijdingsbewegingen’ nu opgevolgd door het nog veel gevaarlijker terrorisme van godsdienstig fundamentalisme. Maar de kapitalistische wereld koestert zich nog steeds in een gevoel van superioriteit en zekerheid. Die anderen zullen het nog wel leren, en onszelf gaat het goed. Maar ook hier wordt het gaandeweg killer.
In naam gedreven door ‘christelijke’ principes, hebben we de God van de Bijbel allang verruild voor de Mammon. En nu krijgen we te maken met de grillen van die ‘beschermgod’. Een onverstandig hypotheekbeleid in één land doet nu wereldwijd de beurzen onderuit gaan en straks de economieën. En dat treft niet alleen maar de persoonlijke financiën van een handvol rijke beleggers. Ook de grootste economie ter wereld, die openlijk heeft verklaard zich niet ‘de luxe te kunnen permitteren ’van een milieubeleid (slecht voor de economie) krijgt nu te maken met de klimaatverschuiving (ongeacht of die nu wel of niet door mensen wordt veroorzaakt). Tropische orkanen van niet eerder waargenomen kracht en grootschalige bosbranden blijken zich niets aan te trekken van grenzen tussen arm en rijk. En ook in ‘de meest volmaakte democratie ter wereld’, blijkt het beleid te worden beheerst door populariteit en de noodzaak je als politicus te profileren, wat dus leidt tot een moderne vorm van het ‘brood en spelen’ van de Romeinen.

De oplettende bijbellezer kan uit dit alles maar één conclusie trekken: de gedachte dat wij als mensen het ‘samen wel op gaan lossen’ is een illusie. De mens is van nature een zelfzuchtig wezen, en persoonlijke of groeps-belangen zullen altijd de boventoon blijven voeren. Alleen direct ingrijpen van God kan daar verandering in brengen.
We kunnen dus alleen maar bidden dat dat ingrijpen niet al te lang meer op zich laat wachten.

+

Lees ook

  1. Leven in deze wereld
  2. Kwetsbare mens in Europa van morgen #2 Te veel mensen gaan kapot aan deze samenleving
  3. Economie en degradatie
  4. De Kerk als realiteitsspel
  5. Koude oorlog
  6. Kapitalisme, Imperialisme, Rijken en verdeling in de wereld
  7. Marx, het Volk, Religie, Christendom en verwrongen ideeën
  8. Communiceren in verbondenheid
  9. Overzicht voor het jaar 2015 #1 Dreiging en angst
  10. Hoe de rijken de wereld regeren
  11. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #5
  12. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #6
  13. Afkeer van de na-oorlogse handel
  14. Aversie tegen verspillingsmaatschappij en leven ver weg van de natuur
  15. Fascistisch ondergronds of verdoken gevaar
  16. Laten gaan of meegesleurd worden
  17. Democratische ondergang
  18. God Kijkt toe

Leave a comment

Filed under Economische aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Wanneer zal de bruiloft van het Lam gebeuren

Reacties op in ons gedrukt tijdschrift verschenen artikelen:

Wanneer zal de bruiloft van het Lam gebeuren

Vraag: Ik hoor verschillende meningen over de bruiloft van het Lam. Waar en wanneer zal dat gebeuren, en wie zullen daar bij zijn?
Kunnen jullie mij wat Bijbelteksten geven die daar duidelijk over zijn?

Antwoord: De uitdrukking ‘de bruiloft van het Lam’ is afkomstig uit het Bijbelboek Openbaring: Openb. 19:6-10, meer speciaal vs 6b-8.

“6 Toen hoorde ik een geluid als van een grote menigte en als het gedruis van vele wateren en als het dreunen van zware donderslagen, en zij riepen: Alleluja! De Heer, onze God, de Albeheerser heeft zijn koningschap aanvaard. 7 Laat ons blij zijn en juichen en Hem de eer geven: de tijd is gekomen voor de bruiloft van het Lam en zijn bruid heeft zich al klaargemaakt.’ 8 (Voor haar bruidskleed kreeg ze smetteloos, blinkend lijnwaad; zinnebeeld van de goede daden van de heiligen.) 9 En de engel zei tot mij: ‘Schrijf op: zalig zijn die genodigd zijn tot het bruiloftsmaal van het Lam’. En hij voegde eraan toe: ‘Dit zijn de eigen woorden van God.’ 10 Toen viel ik voor zijn voeten neer om hem te aanbidden, maar hij zei: ‘Dat nooit! Aanbid God alleen. Ik ben slechts een dienstknecht zoals gij en uw broeders die het getuigenis van Jezus bezitten.’ Het getuigenis van Jezus immers is het dat de profeten bezielt.” (Opb 19:6-10 WV78)

Wanneer: Openbaring is een moeilijk boek, waar veel opvattingen over worden verkondigd. Maar eraan vooraf gaan de hoofdstukken 17-18, die spreken over een macht die oorlog voert tegen de heiligen (in het NT een aanduiding van de ware gelovigen, zie bijv. Rom. 1:7, en andere brieven van Paulus), en die wordt aangeduid met de naam ‘Het grote Babylon’. Die macht wordt in hoofd-stuk 18 geoordeeld (veroordeeld). In 18:24 wordt van haar gezegd:

… en in haar werd gevonden het bloed van profeten en heiligen en van allen,die geslacht zijn op de aarde.

Dit spreekt over vervolging van de gelovigen. In 19:1-4 worden dan over dat oordeel lofprijzingen geuit:

Hierna hoorde ik als een luide stem ener grote schare in de hemel zeggen: Halleluja! Het heil en de heerlijkheid en de macht zijn van onze God, want waarachtig en rechtvaardig zijn Zijn oordelen, want Hij heeft de grote hoer geoordeeld, die de aarde met haar hoererij verdierf, en Hij heeft het bloed zijner knechten van haar hand geëist. En zij zeiden ten tweeden male: Halleluja! En haar rook stijgt op tot in alle eeuwigheden. En de vierentwintig oudsten en de vier dieren wierpen zich neder en aanbaden God, die op de troon gezeten is, en zij zeiden: Amen, halleluja!

De passage herinnert ons aan Jesaja. Daarin wordt ook gesproken over de ondergang van Babel, dat Gods volk in ballingschap had gevoerd, maar dat daarvoor door God geoordeeld werd. De ondergang van dat Babel betekende de bevrijding van Gods volk (in dat deel van Jesaja veelvuldig aangeduid als ‘Gods knechten’), maar staat bij Jesaja ook als een symbool van de bevrijding uit die andere gevangenschap: die van de zonde en de dood.

Zonder verderop alle details in te willen gaan, wil ik hier stellen dat dit verwijst naar de tijd van de opstanding (die plaats zal vinden bij Jezus’ wederkomst) wanneer de ‘wereld’ die door de eeuwen heen de ware gelovigen heeft verdrukt en vervolgd daarvoor geoordeeld zal worden, maar wanneer ook de dood van zijn kracht zal worden beroofd.

Hoererij staat voor valse leer (het beeld komt vooral uit Ezech. 23) en uit Openb. 17 & 18 blijkt dat de ‘afgoderij’ van de wereld vooral bestaat uit het dienen van de Mammon: de lust van het geld. De voor altijd opstijgende rook is een beeld dat uit Jes. 34 stamt, en heeft betrekking op het oordeel over Gods vijanden en de vijanden van Zijn volk. Maar laat u niet misleiden door de kop ‘gericht over Edom’. Het is duidelijk dat het gaat over een vernietiging die plaats heeft in het land Edom, maar die alle volken betreft (zie vs 1-2).

In Openb. 19, vanaf vs 11 zien we een beschrijving van een triomferende Messias (Christus) die vonnis velt en oorlog voert tegen de onrechtvaardigen. En in Openb. 20 lezen we over het begin van Gods Koninkrijk (daar aangeduid als een heerschappij van 1000 jaar) en over de eerste opstanding. Dat stemt overeen met wat ik boven al aangaf.

Conclusie 1: Het heeft betrekking op de tijd van Jezus’ wederkomst, wanneer hij oordeel velt en Zijn (Gods) Koninkrijk vestigt. Wij verwachten dit nu betrekkelijk snel.

Wie We lezen in 19:7b-8:

… de bruiloft des Lams is gekomen en zijn vrouw heeft zich gereedgemaakt; en haar is gegeven zich met blinkend en smetteloos fijn linnen te kleden, want dit fijne linnen zijn de rechtvaardige daden der heiligen. Zijn bruid mag zich kleden met ‘smetteloos fijn linnen’ en dit zijn ‘de rechtvaardige daden der heiligen’.

Dat laat maar één conclusie toe: de bruid bestaat uit de gerechtvaardigde heiligen (= gelovigen).

Overigens meen ik dat de vertaling beter zou luiden als in de Statenvertaling:

‘de rechtvaardigmakingen der heiligen’.

De uitdrukking wijst terug naar zulke passages als:

Die de bruid heeft, is de bruidegom (Joh. 3:29, Joh. de Doper over Jezus) Want ik heb u verbonden aan één man, om u als een reine maagd voor Christus te stellen (2 Kor. 11:2, Paulus aan de gelovigen te Korinte)

Mannen, hebt uw vrouw lief, evenals Christus zijn gemeente heeft lief gehad en Zich voor haar overgegeven heeft, om haar te heiligen, haar reinigende door het waterbad met het woord, en zo zelf de gemeente voor Zich te plaatsen, stralend, zonder vlek of rimpel of iets dergelijks, zo dat zij heilig is en onbesmet.(Efez. 5:25-27, Paulus aan de gelovigen te Efeze)

Dit wordt herhaald in Openb. 21:2 en 9, Openb. 22:17. En de gedachte vinden we al in het OT met betrekking tot het gehele volk in bijv. Jer. 2:2, Ezech.16:8 en 23:4; alleen ligt daar de nadruk op hun huwelijksontrouw.

Conclusie 2: De ‘bruid’ is een aanduiding van de gemeente, d.w.z. de gezamenlijke gelovigen, levend ten tijde van Jezus’ wederkomst of in de periode daaraan voorafgaand (uiteraard voor zover zij bij het oordeel worden aangenomen).

Waar De ‘bruiloft’ is uiteraard een beschrijving van de aanname van de gemeente door Christus. Of dat plaats zal vinden op een bepaalde plek op aarde wordt ons in de Bijbel niet verteld, laat staan wáár die plek zich dan zou bevinden. Het gaat om het feit, niet om de locatie. Wel weten we dat de heiligen na Jezus’ wederkomst met hem zullen regeren in zijn Koninkrijk (Openb. 20:6), en we weten dat dit Koninkrijk wereldwijd zal zijn. Dus hun taken zullen zich uiteindelijk overal op aarde bevinden.

“ Zalig en heilig die deel hebben aan de eerste opstanding! Over hen heeft de tweede dood geen macht. Zij zullen priesters zijn van God en Christus, en met Hem als koningen heersen, duizend jaren lang.” (Opb 20:6 WV78)

RCR

 

+

Vindt ook te lezen:

  1. Wereld waarheen? #5 De Val van Babel
  2. De Knecht des Heren #5 De Gezalfde gezant
  3. Christus in Profetie #3 De Knecht in Jesaja (3) Gezalfde
  4. Christus in Profetie #5 De Knecht in Jesaja (5) Verhoging van de Knecht
  5. Verlossing #4 Het Paaslam
  6. De Wederkomst en de eindtijd #2 Blik op de nabije toekomst
  7. De Wederkomst en de eindtijd #4 De komende toorn

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Vragen van lezers

La Peste (1947) by Albert Camus – The Plague

Michael mentioned in his exhortation the book The Plague by  (or the original French title La Peste),
It just so happened that a version was broadcast on 26th July on BBC Radio 4.
This is available on this link below and is available until 22nd August – probably on iPlayer for longer.
https://cdn.britannica.com/07/21107-004-8BBC18D8/Albert-Camus-photograph-Henri-Cartier-Bresson.jpg

Albert Camus, French novelist, essayist, and playwright, best known for such novels as L’Étranger (1942; The Stranger), La Peste (1947; The Plague), and La Chute (1956; The Fall)

The Plague was adapted from the globally renowned novel La Peste by Albert Camus, and directed for radio by Neil Bartlett, based on his 2017 Arcola Theatre production and script. A disturbing, deeply relevant listen. Bartlett’s adaptation is the English language world radio premiere production of The Plague and focuses the story on five characters, using only words contained in the novel.

La Peste book cover.jpg

Cover of the first edition of the novel by Albert Camus, published in 1947, that tells the story from the point of view of an unknown narrator of a plague sweeping the French Algerian city of Oran. The novel presents a snapshot of life in Oran as seen through the author’s distinctive absurdist point of view.[

It is often said of La Peste – written in 1947 by the Nobel Prize winner for literature, Albert Camus – that the plague and the rats in his novel are an allegory for the rise of fascism across Europe. He always denied this.
For us today, The Plague will have uncanny echoes of the pandemic, the restrictions and the moral dilemmas we are living through, as well as the rise of extremist ideology in many countries today. Just like our current crisis, the characters in The Plague comprise heroes, selfless and selfish acts, those who shame themselves into changing, and those who do not and suffer the consequences once the plague has been conquered. Hope surfaces when there is talk of a serum but, with the arrival of the first attempts at a cure, who should be selected as the guinea pigs? In an uncanny parallel, this drama about a community facing lockdown due to a deadly plague was recorded by actors, locked down in their own homes during our own pandemic. The scope of the production was not reduced as a result. 

Cast:

Doctor Rieux ………… Sara Powell
Raymond Rambert …. Billy Postlethwaite
Mr Cottard ……………. Joe Alessi
Jean Tarrou ………….. Jude Aduwudike
Mr Grand ……………… Colin Hurley

Adapted for radio and directed by Neil Bartlett
Producer: Turan Ali A Bona Broadcasting production for BBC Radio 4

The Plague (1992 film).jpg

Hong Kong DVD Release of The plague (La Peste) this time telling the story of Dr. Bernard Rieux in the 90s (Camus’s novel was set in 1940s),

For those who want to see the 1992 Argentine-French-British drama film written and directed by Luis Puenzo. (On Disc/Streaming:

 

Released directly on to video in the U.S., but exhibited on the festival circuit and in Europe, Plague is an adaptation of Albert Camus’ novel and reteams filmmaker Luis Puenzo with actors Robert Duvall and William Hurt, Sandrine Bonnaire, and Raul Julia, to tell the story of a South American city that must be cut off from the world following an outbreak of the bubonic plague. The key characters include a French tele-journalist, her cameraman and a fearless doctor.

*

We talked  about it also for our payertheme for this month:

And David said to his son Solomon,
“Be strong and of good courage, and do it; do not fear nor be dismayed, for the Lord God—my God—will be with you. He will not leave you nor forsake you, until you have finished all the work for the service of the house of the Lord. (NKJ)
++
Find the prayertheme for the month: Prayertheme for August 2020: Feeling alarm or anxiety

4 Comments

Filed under Cultural affairs, Religious affairs, Welfare matters

Wonderen van de Schepping: De dadelpalm

De Phoenix dactylifera, algemeen bekend als dadel of dadelpalm, is een bloeiende plantensoort uit de palmfamilie Arecaceae, gekweekt vanwege zijn eetbare zoete vruchten.

Hoewel de exacte plaats van herkomst onzeker is vanwege de lange teelt, is het waarschijnlijk afkomstig uit het vruchtbare halve maangebied dat zich uitstrekt tussen Egypte en Mesopotamië.

De soort wordt op grote schaal gekweekt in Noord-Afrika, het Midden-Oosten, de Hoorn van Afrika en Zuid-Azië en wordt in veel tropische en subtropische regio’s over de hele wereld genaturaliseerd.
P. dactylifera is het type soort van het geslacht Phoenix, dat 12-19 soorten wilde dadelpalmen bevat, en is de belangrijkste bron van commerciële productie.

+

Phoenix dactylifera was van grote betekenis in het vroege jodendom en vervolgens in het christendom, deels omdat de boom in het oude Palestina zwaar werd gekweekt als voedselbron.

In de Bijbel wordt naar palmbomen verwezen als symbolen van welvaart en triomf.
In Psalm 92:12 “De rechtvaardigen zullen bloeien als de palmboom”.

Palmtakken kwamen voor als iconografie in sculpturen die de Tweede Joodse Tempel in Jeruzalem sierden, op Joodse munten en in de sculptuur van synagogen.
Ze worden ook gebruikt als versiering op het Loofhuttenfeest.
Palmtakken waren voor Jezus verspreid toen hij Jeruzalem binnenkwam op wat velen nu noemen: Palmzondag.

*

Voorbeelden uit de natuurwereld van Gods’ grote wijsheid: De dadelpalm

Een kenmerkende boom van het Midden-Oosten

Het palmbos van Elche

De dadelpalm is een van de kenmerkende bomen van het Midden-Oosten, en werd in Bijbelse tijd veel gekweekt in Israël. In de Jordaanvallei groeiden dichte palmbossen, en Jericho werd bekend als “de palm-stad” (Deuteronomium 34:3; 2 Kronieken 28:15).

“de Negev, de Jordaanvallei en de vlakte bij de palmstad Jericho, tot aan Soar.” (De 34:3 NBV)

“Speciaal daartoe aangewezen mannen namen de gevangenen onder hun hoede. Met wat in de buit voorhanden was kleedden ze degenen die naakt waren. Ze kleedden en schoeiden ze, gaven hun te eten en te drinken, verzorgden hun wonden en zetten degenen die moeizaam voortstrompelden op ezels. Zo begeleidden ze hen tot aan de palmstad Jericho, aan de grens met het gebied van hun broeders, waarna ze terugkeerden naar Samaria.” (2Kr 28:15 NBV)

In de Bijbel lezen wij over een oase in de woestijn Sinaï, met zeventig palmbomen die, met de daarbij behorende bronnen, zorgden voor lafenis en verfrissing voor de Israëlieten.

Vespasianse sestertius, geslagen in 71 om de overwinning op de joden te vieren. Op de achterkant staat: IVDEA CAPTA “Judaea veroverd” met een wenende vrouw onder een dadelpalmboom.

Israëlische archeoloog en professor Ehud Netzer die o.a. verantwoordelijk was voor de vondst van het graf van Herodes bij Herodion in 2007.

De Romeinse natuurkenner Plinius de Oudere, die in de eerste eeuw na Christus leefde, roemde de dadels uit Judea om hun sappigheid en zoetheid. Feitelijk was de dadelpalm zo nauw met Judea verbonden, dat de Romeinse keizer Vespasianus, die het land in 70 GT veroverde, dit vierde door een bronzen muntstuk uit te brengen waarop de staat Judea stond afgebeeld als een wenende vrouw onder een dadelpalm. Na de wegvoering van de Joden uit hun land, stierven ook de Judeese dadelpalmen uit. De palmen in het huidige Israël zijn geïmporteerd uit Californië, maar hebben hun oorsprong in Irak.

Het oudste ontkiemde boomzaad

Dates on date palm.jpg

Vele zoete vruchten aan een dadelpalm

Merkwaardig genoeg wisten onderzoekers in Israël onlangs een oud Judees palmzaadje te laten ontkiemen. De zaden waren afkomstig uit een kruik, die in de jaren zeventig was opgegraven door de archeoloog Ehud Netzer.  Door middel van de ‘radiokoolstof’ dateermethode schat men dat de zaden zo’n 2.000 jaaroud zijn, en daarom is dit boomzaad het oudste dat tot nu toe met succes ontkiemd is.

Palmbomen vallen op door hun heel lange (tot zes meter!) ‘takken’ die eigenlijk de bladeren zijn. Vandaar hun gebruik als ‘bouwmateriaal’ voor de hutten, die de Israelieten plachten te maken voor het Loofhuttenfeest (Leviticus23:40).

“De eerste dag moeten jullie mooie vruchten plukken en takken afsnijden van dadelpalmen, loofbomen en beekwilgen. Zeven dagen lang moeten jullie feestvieren ten overstaan van de HEER, jullie God.” (Le 23:40 NBV)

De palmboom wordt ook als beeld gebruikt voor sierlijkheid en bevalligheid, zodat Israëlische meisjes zo werden genoemd: ‘Tamar’ (Hooglied 7:7; 2 Samuel 13:1). Dat beeld werd door de psalmist ook op de rechtvaardigen toegepast (Psalm 92:13).

Bij zijn komst in Jeruzalem werd de heer Jezus door de scharen verwelkomd met palmtakken, en als hij terugkomt, zullen de heiligen, de gelovigen uit alle plaatsen en tijden, hem ook zo huldigen (Johannes 12:13; Openbaring 7:9-10).

“haalden ze palmtakken en liepen ze de stad uit, hem tegemoet, terwijl ze riepen:

‘Hosanna! Gezegend hij die komt in de naam van de Heer, de koning van Israël.’” (Joh 12:13 NBV)

“9 Hierna zag ik dit: een onafzienbare menigte, die niet te tellen was, uit alle landen en volken, van elke stam en taal. In het wit gekleed en met palmtakken in hun hand stonden ze voor de troon en voor het lam. 10 Luid riepen ze:

‘De redding komt van onze God die op de troon zit en van het lam!’” (Opb 7:9-10 NBV)

DB/CT

*

+

Voorgaande

Wonderen van de Schepping: De acacia

1 Comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Geschiedenis, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Uit de Oude doos: In het Nieuws – Honger en bevolkingsgroei

2007-2008 In het Nieuws – Belangrijke en interessante nieuwsfeiten in het licht van de Bijbel:

Honger en bevolkingsgroei

Slechts weinigen lijken te beseffen dat de wereld afstevent op de grootste ramp ooit. Niet het broeikaseffect, maar een onbeheersbare overbevolking. Milieuvervuiling, klimaatbeïnvloeding, dat zijn hooguit de gevolgen.

Het verloop van de bevolkingsgroei volgens Thomas Malthus en volgens Pierre-François Verhulst

In de jaren ’60 telde de wereld 3,25 miljard inwoners, en het sleutelwoord was ‘bevolkingsexplosie’. Daar hoor je nu niemand meer over.

We zitten nu op 6,4 miljard en nog steeds is er groei. Toch pleiten wereldleiders weer voor grote gezinnen: dat is

‘goed voor de economie’.

Verwachte vergrijzing in Nederland in 2025. Percentage bejaarden in de totale bevolking (Bron: CBS) Van licht naar donker groen: 18 – 20% 20 – 22% 22 – 24% 24% of meer.

En we moeten de vergrijzing betalen. We zijn humaan bezig in Afrika de sterftecijfers omlaag te brengen, maar niemand praat over geboortecijfers. Terwijl ze daar op gezinsniveau maar één manier hebben om hun persoonlijke vergrijzing te ‘betalen’:

zo veel mogelijk kinderen, in de hoop dat er genoeg in leven blijven om later voor hun ouders te zorgen.

Toen vroegen we ons af hoe we iedereen gingen voeden. Dankzij pesticiden en steeds verdere optimalisering van de landbouw is dat nog steeds gelukt. Althans bij ons. Voor de meesten hier is hongersnood een ver-van-mijn-bed show. Maar of het nu wel of niet door ons komt, het klimaat is bezig te verschuiven. Droge gebieden worden droger en natte natter. En in beide gevallen leidt dat tot minder opbrengst. Die zorgvuldig opgebouwde balans raakt steeds verder verstoord.

Plantenziekten en insectensoorten worden resistent voor pesticiden; ook daar komen we terug bij ‘af’. Daar komt nu nog een factor bij. Een klein berichtje in de krant:

het brood wordt duurder, want de Amerikanen gaan minder graan exporteren.

Ze hebben het nu zelf nodig om biobrandstoffen te maken voor hun auto’s. Ter bestrijding van het broeikaseffect!

Uitwijken naar visserij is ook al geen optie meer. Die ‘fabrieksschepen’ zijn nu zo effectief dat ze een spoor van absolute leegte achterlaten. Vissoorten worden inmiddels serieus met totale uitroeiing bedreigd, en halfslachtige vangstquota (die belanghebbende partijen weer ontduiken) moeten de ergste schade nog wat indammen.

Even wat cijfers.

Millennia lang woonde het gros van de wereldbevolking in het Midden-Oosten en omgeving, plus India en China. Daar zijn schattingen voor mogelijk. Eeuwenlang was de bevolkingsgroei uiterst laag, met een verdubbelingtijd van ca. eens per 1000 jaar.
In de bloeitijd van het Romeinse rijk steeg dat naar eens per 500 jaar, en bij het begin van onze jaartelling telde onze wereld zo’n 200 miljoen mensen. Met de val van dat rijk viel de groei terug op nul, om in de middeleeuwen weer lang-zaam toe te nemen, telkens onderbroken door sterke krimp tijdens zwa-re pestepidemieën. Bij het begin van de industriële revolutie stond de wereldbevolking op 700 miljoen. Toen begon er echter een nieuwe groei-spurt. In 1970 bereikte deze een top die neerkwam op een verdubbelingstijd van eens per 35 jaar!

‘Dankzij’ AIDS en andere moderne tegenhangers van de middeleeuwse plagen, is dat nu gedaald tot een verdubbelingstijd van ‘maar’ 45-50 jaar. Dat is nog steeds tienmaal zo snel als die tijdens de grootste bloei van het Romeinse rijk! De verklaring is simpel. In een sterk agrarische wereld is de bevolking voor haar voeding afhankelijk van het land dat zij bewoont. Dat stelt een bovengrens aan de omvang en de groei. Maar in het Romeinse rijk werden land en bevolking ‘losgekoppeld’. Graan werd elders verbouwd en met immense schepen aangevoerd naar het thuisland. De arbeidskracht die thuis vrij viel werd aangewend voor andere doelen, en de bevolking kon onbelemmerd groeien, want hun voeding was verzekerd. Met de val van het rijk kwam daar een eind aan, en werd de koppeling tussen land-oppervlak en bevolkingsomvang hersteld.

De industriële revolutie bracht een nieuwe ontkoppeling, en van zulke omvang dat het nu volledig uit de hand loopt. En geen politicus die je daarover hoort, want groei moet, vanwege die economie. Maar nu al wagen horden vluchtelingen zich in gammele bootjes aan de oversteek van Lybië naar het Italiaanse eilandje Pantelleria, of van Marokko en Mauretanië naar de Canarische eilanden. Velen betalen dat met hun leven, maar ze blijven komen. Want ‘thuis’ overleven ze in elk geval niet. De plaatselijke autoriteiten kunnen het niet meer aan, en de EU weet geen structurele oplossing. En het wordt alleen maar erger. Want het gaat niet om rijkdom, maar om puur overleven.

Bevolkingsdichtheid

Wanneer de wereldbevolking stijgt naar de verwachte 10 miljard in ca. 2035-2040, kunnen we wereldwijde voedseltekorten verwachten. Dan zullen ‘vluchtelingen’ niet meer in wrakke bootjes komen, maar met hun wapens, om desnoods kwaadschiks te nemen wat ze goedschiks niet krijgen. De wereld staat daarmee voor problemen, die ze zelf heeft veroorzaakt, maar niet kan oplossen. Die ze niet eens wil zien, want dat is maar ‘doemdenken’.

We hebben tot nu toe al onze problemen altijd weer opgelost toch?

Onze conclusie is dat de wederkomst van onze heer met de dag urgenter wordt.

 

++

Vindt verder te lezen

  1. Bijbel en Wetenschap: Schepping, intelligent design, evolutie (6) De Boodschap van de Bijbel zelf
  2. Mogelijkheid tot wereldwijde voedselcrisis
  3. Hongerwapen
  4. Olieland Nigeria balanceert tussen klimaat en economie
  5. Mura-stam ten strijde om regenwoud te verdedigen.
  6. Wat is de Green Deal?
  7. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #6
  8. Want het is geen leeg woord
  9. Rapture ~ Vervoering

+++

Gerelateerd

  1. Hoe Jemen de ellendigste plek ter wereld werd
  2. Hongersnood Zuid-Soedan: ‘God heeft ons verlaten’
  3. Post 1 – Eten in tijden van corona
  4. Lente en ketjap marinade
  5. Een doorwaadbare plaats: 1. Stoken
  6. COVID-19-driven famine | The pandemic might see millions of children go hungry
  7. Middle East confronts outbreak against backdrop of conflicts

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Er werd ons gevraagd: Jezus leert ons bidden; ‘leidt ons niet in verzoeking’. Betekent dit dat het God is die ons in verzoeking leidt en ons doet zondigen?

Met dit corona gebeuren zijn er heel wat vragen binnen gekomen rond het waarom er over de mens zulk een moeilijkheden en zulk een verschrikkelijke ziekte komt. Velen vragen zich af waarom wij zo moeten beproeft worden, terwijl anderen vinden dat al de maatregelen die regeringen treffen ons nu nog meer in verzoeking brengen om vooral onze eigen weg in te gaan en vele waarschuwingen te negeren of uitgevaardigde regels te negeren.

Ook wordt nu regelmatig de vraag gesteld wanneer wij tot zonde komen, indien wij tijdens de lockdown onze eigen zin doen. Is het nu God die ons met deze coronacrisis op de proef stelt? vragen velen zich af.

Verzoeking en beproeving

Het Griekse woord voor ‘verzoeking’ is peirasmos, verwant aan het werkwoord peirazō.

Peirazōde is de gebruikelijke vertaling van het Hebreeuwse nasah, en wordt ook in de betekenis van het “op proef stellen” gebruikt in het NT, behalve in het boek Openbaring, waar we dat woord basanizō vinden.

Nasah en peirazōin hebben in de allereerste plaats de betekenis van ‘op de proef stellen’. We moeten leren God te gehoorzamen en niet onze eigen wil te doen, maar we moeten dat dan ook waarmaken op momenten en in situaties die in die zin ter zake doen. Dat zijn als het ware de proefwerken van onze opleiding. Wanneer wij aan zo’n beproeving worden blootgesteld vraagt God ons in feite te laten zien waar onze prioriteiten liggen: bij Hem of bij onszelf. We hebben dat geïllustreerd met een citaat uit de toespraak van Mozes in Deut. 8:14-16:

U mag [straks in het beloofde land] de HEER, uw God, niet vergeten. Was Hij het niet … die u veilig door die grote, verschrikkelijkewoestijn leidde … om u op de proef te stellen, zodat hij u later zou kunnen zegenen?

Zo wordt ook de gelovige van het Nieuwe Verbond op de proef gesteld, want geloof moet blijken. Maar waarom leert Jezus ons dan bidden:

‘breng ons alstublieft niet in zo’n situatie van beproeving’?

Daar kan maar één antwoord op zijn: daarmee erkennen wij dat de kans groot is dat wij die beproeving niet zullen doorstaan, hoewel dat eigenlijk wel zou moeten. Dus ja, het is God die ons aan die beproeving onderwerpt, maar nee, Hij is het niet die er de oorzaak van is dat wij vervolgens falen en zondigen. Die oorzaak zijn wij echt zelf!

Laten we het onderwerp nog eens wat verder bekijken.
De apostel Paulus vermaant de gelovigen te Korinte:

U hebt geen beproevingen te doorstaan die niet voor mensen tedragen zijn. God is trouw en zal niet toestaan dat u boven uw krachten wordt beproefd: hij geeft u mét de beproeving ook de uitweg, zodat u haar kunt doorstaan (1 Kor. 10:12-13).

Als we toch falen ligt dat dus helemaal aan onszelf. Ook Jezus zelf is zo op de proef gesteld; onmiddellijk na zijn doop, in de woestijn, maar ook voortdurend gedurende zijn leven. Hij verwijst daar naar wanneer hij in de bovenzaal tegen zijn discipelen zegt:

‘Jullie zijn in al mijn beproevingen steeds bij mij gebleven’ (Luk. 22:28).

Op grond daarvan belooft hij hen overigens een plaats in zijn komende Koninkrijk (vs 29). Maar tegelijkertijd moet hij Petrus waarschuwen:

Simon, Simon, weet dat Satan jullie voor zich heeft opgeëist om jullie als graan te mogen zeven. Maar ik heb voor je gebeden op-dat je geloof niet zou bezwijken. En als jij eenmaal tot inkeer bent gekomen, moet jij je broeders sterken (vs 31-32).

Uiteindelijk leidt er geen weg om beproeving heen. Jezus zelf is, in Getsemane, zo op de proef gesteld, en dat geldt ook voor wie hem willen volgen. Maar we moeten ons er wel van bewust zijn dat we dat niet zomaar even doen. Petrus reageerde in de bovenzaal met de verzekering dat, zelfs al mochten alle anderen falen, hem dat niet zou overkomen (Matt. 26:33), en die zelfverzekerdheid kreeg nog diezelfde nacht een harde les te leren. En zo liggen de kaarten ook voor een ieder van ons. Later zou diezelfde Petrus schrijven:

Verheug u (over de erfenis die u beloofd is) ook al moet u nu …allerlei beproevingen verduren. Zo kan de echtheid blijken vanuw geloof – zoveel kostbaarder dan vergankelijk goud, dat toch ook in het vuur wordt getoetst (1 Pet. 1:6-7).

Want daar tegenover staat de zekerheid dat

…… de Heer vromen uit de beproeving redt en onrechtvaardigengevangen houdt tot de dag van het oordeel, om hen dan te straffen (2 Pet. 2:9)

En het is Jezus zelf, die deze taak namens God uitvoert:

Omdat u trouw bent gebleven aan mijn gebod om stand te houden, zal ik u ook trouw zijn wanneer binnenkort de tijd van de beproeving aanbreekt, als heel de aarde en de mensen die er leven op de proef worden gesteld (Op. 3:10)

Er zal een tijd van beproeving zijn, maar wanneer wij trouw blijven, zullen we geholpen worden die te doorstaan. Maar we doen er goed aan ons te realiseren dat we dat uit onszelf niet zouden redden.

+

Vindt ook te lezen:

Het Geschreven Woord: Pijnigen

++

Aanvullende lectuur

  1. Het treffen van tijd en toeval
  2. Omgaan met zorgen in ons leven
  3. De Voltooiing van de schepping 1 Beproeving – Op weg naar volmaaktheid
  4. De Voltooiing van de schepping 3 Noodzakelijke beproeving
  5. Eerste stappen die leidden naar een loskoopoffer 2 Lot na daad van ongehoorzaamheid
  6. Tot bewust zijn komen voor huidig leven
  7. Doemdenkers en ons lijden
  8. Wie brengt het Kwaad over ons
  9. Bereid zijn toegang te krijgen tot vreugde in het aangezicht van tegenspoed
  10. We horen vrolijk te zijn in het midden van onze beproevingen
  11. Wees niet bang van die proeven die God op u wenst af te sturen
  12. God, beproevingen, tekenen en wonderen
  13. Beproevingen en geloof
  14. Fundamenten van het Geloof 6: Beproeving van het geloof
  15. Een liefde die ons niet vrijstelt van verzoeking
  16. Wordt verlicht met betrekking tot de betekenis van de tijd waarin we nu leven
  17. Overdenking voor vandaag
  18. Overdenking: David: Geloof leren door beproeving
  19. Gedachte voor vandaag “Geloof in moeilijke tijden” (14 januari)
  20. De Falende mens #2 Vrije keuze
  21. Gods vergeten Woord 21 #3 Gelovig afwachten
  22. Gods vergeten Woord 22 God en de Keizer 6 Recht en onrecht
  23. Beproevende God heeft tekenen gegeven
  24. Overdenking: De vertrouwelijke omgang van God is met wie Hem vrezen (Psalm 25:14)
  25. Zij die in de renbaan lopen en geroepen zijn voor rechtvaardiging door geloof
  26. De nacht is ver gevorderd 3 Studie 1 Zijn het de laatste dagen? 2 Wat betekent dit alles?

Leave a comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Wonderen van de Schepping: De acacia

Voorbeelden uit de natuurwereld van Gods’ grote wijsheid: De acacia

Acacia, (geslacht Acacia), geslacht van ongeveer 160 soorten bomen en struiken in de erwtenfamilie (Fabaceae). Acacia’s komen oorspronkelijk uit tropische en subtropische regio’s van de wereld, met name Australië (waar ze lellen worden genoemd) en Afrika, waar ze bekende herkenningspunten zijn op het veld en de savanne.

acacia tree

Acaciaboom (Acaciasoort) op een savanne in Zimbabwe. Foto: © EcoView / Fotolia

Bomen komen niet veelvuldig voor in de woestijn, maar in de Sinaï is de acaciaboom een bekend verschijnsel; het is zelfs de meest voorkomende boom in dat gebied. De acacia behoort tot een van de talrijkste bomenfamilies ter wereld en groeit tot in Australië toe. En wie kent ook niet de beelden van Afrikaanse savanna’s met hun paraplu-vormige acacia’s, als karakteristiek element in het landschap?

Model van de tabernakel in de Timnavallei in Israël[

File:MountSinaiView.jpg

Foto vanaf de top van de Sinaïberg

De Ark van het Verbond, gemaakt tijdens de uittocht uit Egypte op de berg Sinaï, wordt hier in de tempel van Salomo te Jeruzalem gedragen.

Wanneer wij dan in het boek Exodus lezen dat de tabernakel grotendeels uit acaciahout gemaakt moest worden, is dat te begrijpen.
De Israëlieten legerden zich toen aan de voet van de berg Sinaï, en God riep hen op acaciahout te brengen, wat zij deden (Ex. 25:5; 35:24).
De door God aangestelde vaklieden, Besaleël en Oholiab, hebben daarmee de ark van het Verbond, de tafel voor de toonbroden, het reukofferaltaar en het brandofferaltaar, alle met hun draagstokken, gemaakt (Ex. 25-27:30).

Het hout moest duurzaam maar niet te zwaar zijn. Daarom denkt men dat de wanden van de tabernakel niet van massieve planken werden gemaakt, zoals in de NBV staat, maar van een soort raamwerk, waar slanke staanders door dwarslatten met elkaar verbonden werden. Het Hebreeuwse woord in Exodus 26:15 qeresh is anders dan b.v. in Exodus 27:8, waar het woord luach iets massiefs beschrijft. De tabernakel was de ontmoetingsplaats tussen God en Zijn volk. Van tussen de cherubs op het verzoendeksel van de ark sprak Hij met Mozes (Ex. 25:21-22). Het woord tabernakel betekent tent of woonplaats en in de tabernakel zou God onder Zijn volk wonen.

In de proloog van zijn evangelie schreef Johannes:

“Het Woord is mens geworden en heeft bij ons gewoond (lett.getabernakeld)” – Joh. 1:14.

God heeft met ons gesproken door Zijn Zoon, zodat wij met hem verzoend mogen worden. Een tweede beeld van Jezus zien wij in de acaciaboom zelf, want Jesaja schreef over hem:

“Als een loot schoot Hij op onder Gods ogen, als een wortel die uitloopt in dorre grond” (Jes. 53:2).

Jezus groeide op als een levende, en levengevende, boom in een geestelijke woestenij. Doordat hij diep geworteld was in Gods Woord, kon hij de hitte van vijandschap en nijd weerstaan. De schaduwrijke acacia is dus een passend symbool van onze Verlosser.

C..T

Acacia penninervis

Acacia penninervis

+

Voorgaande

Wonderen van de schepping: Mammoetboom of reuzensequoia

1 Comment

Filed under Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden

Here at Last! from “The Seventh Day” Christadelphian Music

In our services, we do love to have some music also. Since we can not have real-life services in our own ecclesia we offer net meetings for our gatherings. We now also take the opportunity to share with many more people all over the world who belong to that worldwide community of brothers and sisters in Christ.

Screen picture of the Belgian Free Christadelphian Ecclesia meeting with Newbury and the Christadelphian virtual choir.

You can find the video of our Brothers & Sister uniting from 5 Continents 128 Voices and 35 Instruments who joined for this Williamsburg Christadelphian Foundation Video, at our Sunday meeting of June the 21st.

I turned and saw the earth
the wilderness lay waste and bare.

The world has lostits way,
tears from oppressed
received no care
The grieving Rachel cries,
the Father’s Will placed aside.
The hungry children’s eyes
have seen no joy
under heaven’s skies.

Saviour, Your dawn will come!
The sun of righteousness,
healing in Your Wings, o You’ll come!

Saviour, with clouds You’ll come!
The living waters
sow’ring down in blessings, You’ll come!

We will all be changed,
in a moment grasped in time,
in the twinkling of an eye,
the dead shall all arise,
at the trumpet’s final call.
Then God is all in all.

We turned and saw the earth,
the wilderness blossom and bloom
the sword became a plough.
We worshipped in spirit and truth.

Saviour, Your dawn has come!
The sun of righteousness,
healing in Your Wings, o You’ll come!

How long, o Saviour Lord?
Till our hope is realized?
Your cronw of life our prize?
O death where is your sting?
O grave your victory?
Your thruth has set us free.

++

Find also

Williamsburg Christadelphian Foundation Christadelphian Virtual Choir with: Here At Last

Leave a comment

Filed under Beelden van de wereld (Foto's & Video's), Pictures of the World, Video