Tag Archives: Waarden en normen

Hoe staat het met de mens zijn geweten

Waar staat de mens van vandaag?

Hoe kijkt de mens vandaag naar zijn omgeving?

Eindelijk zijn er jongeren opgestaan om de ouderen eens wakker te schudden. Lange tijd leek het alsof de jongeren vandaag enkel geïnteresseerd waren in hun vele gadgets en gefocust waren op het zich profileren op sociale media.

De ouderen, die in mei 1968 op de bres hadden gestaan, zagen met lede ogen aan hoe onze maatschappij gewetenloos was ontwikkeld naar een wereld waarbij eenieder op zichzelf focust. Men kon zich afvragen waar het geweten van de mens naartoe was gegaan. Want weinigen lijken of leken last te hebben van een geweten of van wat er allemaal mank loopt in dezer dagen.

Filosofiestudent Boris van Meurs, in De Klos, vindt dat het schone geweten een gevaar is,

omdat het zelf besmet is met de kwaal die het slechts bij anderen waarneemt: de overmoed, hubris. {Tegen het Schone Geweten}

Hij schrijft

Het schone geweten is een geweten dat zichzelf onbevlekt waant, dat zijn principes kent en in het vertrouwen berust deze te verwezenlijken. {Tegen het Schone Geweten}

Maakt dat in zijn ogen dat het geweten dus onbevlekt is 

in die zin dat het vertoonde gedrag geen spatten maakt op het vel waarop de morele principes in sierlijk schrift neergeschreven zijn

of waar men kan stellen dat

het gedrag in harmonie is met de principes?

Doorheen de eeuwen heen hebben heel wat mensen pogingen gedaan om de menselijke geest te ontrafelen en te zoeken naar bepaalde waarheden?  Graag wensten velen ook normen en waarden te definiëren. Die normen en waarden vast te stellen en ze over te dragen in gemeenschappen. Godsdienstgroepen en/of geestelijken namen daarbij een belangrijke plaats in, daar zij hun aandacht toespitsten op voor hen belangrijke normen en waarden.

Mensen zochten naar oplossingen om hun gemeenschappen leefbaar te maken. Ook zochten zij om hun eigendommen te vrijwaren maar ook om zichzelf te verrijken. Daarbij kon men wel de vraag stellen in welke mate dit mocht gebeuren ten koste van de ander. Was men daar bereid om zijn geheugen aan te spreken? Wenste men wel na te denken of het wel gepast was dat dier te gaan doden? Was men bereid om zich vragente stellen over de houding tegenover anderen?

Men kan stellen dat het schone geweten orde en transparantie wil maar is dat wel zo? Voorzeker heeft het geweten bij velen de zin om controle te hebben over het handelen, en vaak gaat de hersenpan ook nog zoeken naar mogelijkheden om controle te hebben over anderen. Hierdoor zijn we beland bij het discours over twee essentiële aspecten

  • a) het morele handelen, wat het praktisch-maken van de abstracte morele wet is en
  • b) deze morele wet zelf.

van Meurs stelt

Het onderscheid tussen deze aspecten is wezenlijk, omdat het illustreert dat het schone geweten enerzijds een individuele taak behelst, maar een taak die tegelijkertijd gerechtvaardigd wordt door en rechtvaardiging moet afleggen aan een universele morele wet. Het is het individu dat het schone geweten heeft, omdat hij zijn handelen smeedt naar de plichten en taken van een wet die groter is dan hijzelf. {Tegen het Schone Geweten}

Maar wie of wat kan er die “Wet” opstellen?

De wet kan van God komen, in de Redelijkheid stoelen, op common sense leunen of simpelweg in de onderbuik huizen: belangrijk is dat het individu tegelijkertijd in haar universaliteit als haar vanzelfsprekendheid gelooft. Het schone geweten staat twijfel toe over het hoe van de verwezenlijking van de morele wet, maar niet over haar bestaansrecht. {Tegen het Schone Geweten}

Kan de wet van de ene mens in evenredigheid even gerechtigd staan of evenwaardig zijn indien die wetten door mensen opgesteld oh zo verschillend kunnen zijn? Welke principes wil die mens opnemen om zijn of haar wetten te stellen? En in welke zin zouden zijn of haar wetten meer gerechtvaardigd zijn dan de wetten van de ander?

Grote vraag is

Welke wetten wil men hanteren?

Alsook

Vanuit welke principes wil men die wetten gaan opstellen of kiezen voor welke wetten?

Vreemd genoeg geeft van Meurs de indruk dat

principes niet wankelbaar zijn. {Tegen het Schone Geweten}

Maar is niet elk geweten zeer wankelbaar? Vertoond de maatschappij niet telkenmale hoe fragiel het geweten wel is?

Is het niet zo dat vele generaties zichzelf morele wetten hebben voorgeschreven, die wel zeer verschillend kunnen zijn? Hoe kijkt men bijvoorbeeld niet tegenaan de relaties tussen mensen onderling? In één generatie kon het misschien totaal okay zijn om meerdere vrouwen te hebben of om met dezelfde sekse diepe liefdesverhoudingen aan te gaan. In een andere generatie kon elke verhouding die buiten het beeld van man-vrouw als echtgenoot-echtgenote ging als taboe beschouwd worden. bij één volk kon iets heel normaal zijn terwijl een andere bevolking dat totaal onverantwoord of immoreel vond (vind).

Klaarblijkelijk wordt in vele gemeenschappen de geest van het morele geweten bepaald hoe de meerderheid er tegenaan ziet en bereid is om de ander hiervoor schouderklopjes te geven.

Men herkent de aanwezigheid van de geest van het schone geweten daar waar al te veel schouderklopjes worden uitgedeeld – aan zichzelf, aan anderen -, als er wordt weggelachen, als er gespot en gehoond wordt, zonder zichzelf te bespotten en honen, het is te herkennen aan een gebrek aan guitigheid, een overdaad aan plechtigheid en serieuze fronzen. {Tegen het Schone Geweten}

schrijft de filosoof.

Opvallend in deze wereld van “overcorrectie” of is het “super correctie” of “over correctheid” is dat men nu zich zodanig wil inspannen om al het mogelijk verkeerd opgevatte uit te sluiten. Dit maakt bijvoorbeeld dat men in musea bordjes met ellenlange beschrijvingen gaat aanplakken omdat korte makkelijke woordjes als “onjuist” of “racistisch” zouden aanzien worden (Kijk bijvoorbeeld naar het Afrika museum in Tervuren). In welke mate wil men daar soms niet het gewone denken of het geweten in een verdomhoekje sturen, met de bedenking dat elke mens wel verkeerd denkt of zelf niet kan differentiëren?

In onze huidige wereld van populisme valt het wel op dat er groeperingen zijn die maar al te graag veralgemenen of karikaturale uitvergrotingen willen naar voor brengen. In de wil om zó “zuiver” te zijn gaan velen niet meer nuchter denken en gaan ze over in overdreven eenrichtingsverkeer waarbij het logisch denken bijna wordt uitgesloten.
Ook zijn er mensen die van het ene uiterste in het andere vervallen, zoals van het overmatig vlees eten over gaan tot enkel groenten eten, maar dan elke vleeseter vies aankijken alsof zij moordenaars zijn, dat terwijl zij nooit eens denken aan mogelijk leed dat zij ook aan de planten zouden kunnen aandoen. Als vegetariër ben ik wel bewust van dat leed aan dat deel van de schepping, maar ben ik ook bewust van de voorzien die er is gemaakt om ons te voeden. Maar daarbij moet ik zoals elke vegetariër zou moeten doen er bewust van zijn dat wij voorzichtig moeten omspringen met alles wat er voor ons te eten valt en mogen wij niet toelaten dat er verspilling zou zijn of onnodig gekortwiekt zou worden.

Van Meurs is ook een vegetariër en zegt over die vegetariërs die zo hevig tekeer gaan tegen vleeseters

Begrijp mij niet verkeerd, ik ben een dierenvriend en vegetariër, maar om jezelf zo buiten de geschiedenis te plaatsen, om vanaf deze morele hoogte het woord van je eigen gelijk te doen donderden over aarde vind ik getuigen van een enorme naïviteit en blindheid voor de historie en contingentie van de eigen moraal. {Tegen het Schone Geweten}

Maar hij waarschuwt ook hen die lelijk kijken naar veganisten of vegetariërs die zoals zo velen ook gebruik maken van vliegtuigen om ergens in een ver exotisch land van de zon te gaan genieten of alles in het werk stellen om ergens ver van het leven te gaan genieten.

Het is een flauw trekje van het platte denken om de inconsistentie van vegetariërs en veganisten te willen aanwijzen (maar je eet wel vis? maar je vliegt wel? maar je gebruikt wel plastic?), toch is deze herinnering aan de ambiguïteit onderliggend aan het schone geweten van grote waarde als een tegengif voor diens universele streven. {Tegen het Schone Geweten}

Waar is dat schone geweten? Wat willen wij wel toelaten op de wereld waar wij willen leven?

Want wie het geweten schoon wil hebben, moet zich onttrekken aan het empirische, opgaan in het universele – maar de vraag is of zo’n haat voor het doorleefde leven niet werkelijk berust op zelfhaat, levensangst, vrees voor het vlees. Een ethiek van het leven kan nooit onbevlekt zijn. {Tegen het Schone Geweten}

Waar wil men met welke ethiek naartoe gaan? en wie wil ofmag bepalen wat ethisch verantwoord is en wat wel of niet mag of mag aanzien worden als moreel aanvaardbaar?

We beleven rumoerige dagen waarin veel van het gereedschap dat ons hielp de wereld te begrijpen plots bot blijkt te zijn. Niet langer voldoen onze concepten, en misschien ook onze ethiek niet, om recht te doen aan de vragen die afgelopen jaar voor ons Europeanen opwierp. {Voorbij tolerantie}

Velen lijken vandaag moeilijkheden te hebben met de normen en waarden, of laten duidelijk merken dat zij er lak aan hebben. Is dat een gevolg van de ontkerstening? Is het een teken aan de wand hoe de mens verder van de Schepper is afgedwaald? Voor velen is Allah een boeman geworden en behoort God tot de oorzaak van al de moeilijkheden die hier op aarde zijn. Zulke ‘gelovigen’ vergeten echter dat het juist onttrekken aan die godheid de oorzaak is van het ‘wild gaan’ van de mens.

Dat de mens gaan worstelen is met milieuvraagstukken of vluchtelingenvraagstukken heeft alles te maken met de verhouding van hem met de schepping. De mens van vandaag heeft zich overmatig op zichzelf gericht waarbij onderlinge solidariteit een vreemde gedachte is geworden of bij sommigen zelfs een vloekwoord. Voor anderen zijn de internationale betrekkingen wel belangrijk geworden maar dan weer ten koste van het menselijke en van respect naar het milieu.

Mijn hoofd mag wel tollen van de vragen die er in opkomen, maar ik geloof dat bij velen juist het probleem ontstaat doordat zij zich te weinig vragen stellen. De jonge filosoof denkt ook dat hert zo ver is gekomen dat wij gezamenlijk voor de moeilijke taak staan om een nieuwe vraaghorizon te ontdekken,

vanuit én voorbij aan het denken zoals dat ons bekend is. {Voorbij tolerantie}

Als men over het geweten spreekt kan men de houding van het wezen naar een ander wezen niet uitsluiten. Tolerantie is een onafscheidelijk element voor het gewetensvolle.

Derrida linkt het begrip van tolerantie aan het christelijke denken, waardoor het niet zo’n neutraal begrip blijkt te zijn als dat het zich voor doet. In het moderne denken, bijvoorbeeld bij Spinoza, vinden we een verdediging van tolerantie vaak juist als onderdeel van een geseculariseerde redelijkheid. Het begrip zou juist voorbij zijn aan het christelijke. Derrida ontkent dit, doordat hij het begrip linkt aan liefdadigheid, in de christelijke zin. Tolerantie is dan een analogie voor het geven van de rijken aan de armen, oftewel een symptoom van een vrij sterke paternalistische relatie. Het probleem is daardoor dat tolerantie een éénzijdige en daardoor ook voorwaardelijke relatie is. De meerderheid bepaalt wie ze tolereert en onder welke voorwaarden. Wie getolereerd wordt, heeft daardoor het gevoel niet gelijkwaardig aan de tolererende partij te zijn. De vraag is daarom voor Derrida of tolerantie niet eigenlijk verhulde discriminatie is, die in werkelijkheid gelijkwaardigheid tegenwerkt. {Voorbij tolerantie}

Wat beweegt de mens en hoe wil de mens staan tegenover de beweegredenen van de ander? In deze wereld die zo doorspekt is met haatgedachten en onverdraagzaamheid moeten diegenen die hun geweten zuiver willen houden op staan en laten zien waar er weer normen en warden kunnen gevonden worden die waard zijn om te leven. Vandaag vinden wij hij wat mensen die geen plaats willen voorzien voor hen die anders denken of zelfs anders spreken. Onverdraagzaamheid is zoals in vorige eeuwen ook wel meer dan eens gebeurde, ook nu weer enorm toegenomen. De ander is de ‘ongeliefde’ of ‘ongewenste’ geworden. Voor de ander willen velen geen plaats vrij houden.

Tegenover tolerantie plaats Derrida daarom zijn concept van onvoorwaardelijke gastvrijheid.

“Pure en onvoorwaardelijke gastvrijheid, gastvrijheid zelf, opent of is bij voorbaat open voor iemand die noch verwacht, noch uitgenodigd is, voor wie er dan ook aankomt als een absoluut onbekende bezoeker, als een nieuwe aankomst, niet identificeerbaar en onvoorzienbaar, kortom, een volledige ander.” (eigen vertaling uit Borradori, 2003, p. 17)

Gastvrijheid als onvoorwaardelijke openheid is voor Derrida het werkelijke ethische ideaal. In Derridas ethiek gaat het namelijk om de relatie met de Ander, die zichzelf volledig als Ander mag behouden. Dat wil zeggen, we zoeken geen gemeenschappelijke grond, maar respecteren elkaar juist daar waar we verschillen. Tolerantie zet stiekem de wet van de heersende meerderheid vooruit en ziet de acceptatie van iedere afwijking van deze wet als een liefdadigheid. {Voorbij tolerantie}

Maar hoe ver wil men gaan “in de liefde”?

Het is een liefde die overwint, een liefde waarin de ander gekend en omarmd wordt. Het is de liefde van de verliefde, die de afstand tot de ander ondragelijk vindt, die de ander de zijne wil maken. Het is het verlangen dat op zoek is naar consumptie van het andere, samensmelting in een roes van genot en nattigheid. Ze ligt hierin dichtbij de lust, die ook streeft naar de vernietiging van het andere als andere opdat het ’t zelfde genot kan worden. Misschien is het daarom niet verbazend dat de pop industrie met zo’n gemak haar dubbele boodschap van liefde en consumptieve erotiek uitstoot. {Het offer van de liefde}

Wil de huidige Europeaan ruimte maken voor onvoorwaardelijk gastvrijheid en zich inzetten om zodanig te gaan leven en eten dat er een natuurlijk evenwicht kan behouden worden in de natuur? Wil men zo ver gaan dat men het consumptiegedrag wil gaan aanpassen om meer evenwicht te krijgen? wil men over gaan naar een liefde die dus respectvol wil en kan zijn waarbij ook de ander anders te laten-zijn hoort? Hoe ver willen wij gaan om onze onze autonomiteit op te geven of ons aan te passen aan nieuwe toestanden? In hoeverre willen wij bepaalde toestanden laten evolueren en in welke mate willen wij reageren op heersende toestanden?

De gele hesjes brengen voor het ogenblik al weken een enorm spoor van vernieling, verontreiniging, destructie, en zorgen er zelfs voor dat de gemeenschap maar ook veel private burgers moeten opdraaien voor de kosten van de vernietiging die zij hebben aangebracht. Meermaals zagen wij ook plunderingen tijdens die betogingen, dat ons doet afvragen waar hun werkelijke beweegreden is en in welke mate zij de politieke verdrukking zien waarover zij spreken. Waar is het geweten van diegenen die tijdens de betoging huizen in brand steken waar mensen in wonen en waar men dan de angst kan zien van vrouw en kinderen die om hulp roepen terwijl de vlammen om hen heen likken?

Men kan gerust tegen de gang van zaken zijn. Men kan gerust tegen regeringen zijn en zijn grieven te kennen geven, maar daarbij mag men zijn boekje niet te buiten gaan en moet men kunnen zien dat het niet om een zuiver egoïsme en hebberigheid gat. Dat is wel wat wij meer en meer de indruk van krijgen.  Wel durven wij toegeven dat tussen die gemeende betogers ook hooligans zullen tussen zitten. Wellustelingen die niets liever doen dan ‘keet schoppen’. Zij kunnen zeker en vast geen toonbeeld zijn van het “geweten van deze maatschappij”. Maar het wordt wel tijd dat deze maatschappij duidelijk har ware gezicht zal gaan tonen en naar de buitenwereld duidelijk zal laten gaan zien hoe het met haar geweten gesteld is.

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Kennis en Wijsheid, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Toen was geloof heel gewoon

Toen wij jong waren leek geloof nog heel gewoon. Zelfs al mochten wij het vele leed van bommen en granaten zien en gruwelijke beelden te verwerken krijgen van uitgemergelde mensen, keken wij op naar hen die in hun God bleven geloven en durfden wij ook nog rekenen op die Allerhoogste God die dat alles wel toe liet, de mens de vrijheid gaf om te kiezen voor de geestelijke en Bijbelse waarden alsook voor de morele waarden of voor wereldse waarden.

Nu kunnen onze kinderen en kleinkinderen ook opkijken naar hen die het mochten beleven dat het nog heel gewoon was om te geloven, te geloven in een Schepper God, en vooruit te kijken naar een heerlijke toekomst.

***

++

***

Vindt ook om te lezen

  1. Geloof en Geloven
  2. Omtrent geloof en gospel
  3. Geloof Vertrouwen voor het ongeziene
  4. Wat de Bijbel zegt omtrent Geloof
  5. Geloof niet zonder daden
  6. Video Waarom zou ik geloven in God

+++

Gerelateerd

  1. Geloof
  2. Geweldige Genade!
  3. Butterfly Begin dit jaar koos ik voor ‘Prosper’ (gedijen) omdat ik besloot dat het tijd was voor meer.
  4. A few Thoughts…2017 Ons moet onsself voorsien van beursies wat nie gate in het nie, nou hier op aarde, nie eendag nie, God belowe om ons alles te gee wat ons nodig het. Hier op aarde, nie eendag nie!
  5. Six ethics of life // Zes ethise levensprincipes
  6. Liefste Madelain Leef Spurgeon Se Woorde Uit!! | Geloof droom skryf
  7. Geloof is Vertroue/Faith is Confidence

4 Comments

Filed under Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Video

Vluchten naar een hoopvolle toekomst

Sommigen mogen denken dat ISIS fake is, een opgezet spel van de huidige machtshebbers. Volgens hen is het is een leger huurlingen, die voor de New World Order (met medeweten van regeringsleiders wereldwijd) huishoudt in het Midden-Oosten. {Ik weet niet wat er gaande is, maar heb een donkerbruin vermoeden}

Voor hen zijn de vluchtelingen een extra drukkingsmiddel op de inwoners van de Westerse staten. Maar het zou al te gemakkelijk en absurd zijn dat de politieke “leiders”zouden hebben afgesproken dat de bevolking van Europa maar eens bang en boos moet worden. vooral dat boos maken kan heel wat anders en met meer financiële inkomsten (lees extra belastingen).

Wel is het zo dat wij als gemeenschap moeten opletten niet gemanipuleerd te worden door de media en door een “Verdeel en heers” politiek welke de Europese regeringsleiders nu wel trachten te hanteren.

Zij die hun hebben en houden hebben achtergelaten en vele angsten hebben doorstaan om in een wereld te komen welke hen in hun thuishaven leek te lokken met ongelofelijke zaken, komen nu in een realiteit terecht die anders is dan hun media hadden voorgesteld. Al de hekken, het geschreeuw, de honger, de koude, die zij hebben moeten ervaren kan hen zeer gefrustreerd gemaakt hebben.

Zij kunnen moe zijn en het niet altijd zo zien zitten. Maar onze maatschappij moet voor hen duidelijke en klare taal spreken. Zij die hier wensen te komen wonen zullen hier mogen verblijven maar enkel op voorwaarde dat zij zich aanpassen aan onze normen en waarden en niet anders om.
Hoe vlugger zij onze algemeen aanvaarde (en zo in zekere zin gestan- daardiseerde) bepalingen leren kennen, zullen zij rekening kunnen houden met die vormen voor de beoor- deling van gedrag in termen van juist of onjuist, en die een waarde als uitgangspunt hebben.

Indien zij die zich misdragen niet stante pede worden teruggestuurd zullen wij over enkele jaren met nog meer problemen zitten. Het is nu dat men dadelijk hard moet optreden tegen zij die zich misdragen.

Indien zij niet met andere culturen blijken te kunnen omgaan, indien zij het normaal achten dat men vrouwen zo maar kan begluren of zelfs verkrachten, indien zij denken dat men zo maar iemand in elkaar kan slaan, dan is dit Europa dat open wil staan voor intercultariteit geen plaats voor hen.

Beter nu harde metten dan weer de fout te maken zoals in het verleden met de andere immigranten en deze te verpamperen, om later in een te hete erwtensoep te zitten.

*

Te onthouden

  • econoom Achtee Al Yussef, van Koerdisch-Syrische komaf, volgde middelbare school in Syrië + studeerde daarna aan de VUB schreef een opiniestuk op De Redactie waarin hij stelde
  • aanwezig op dodenwake van familielid in Duitsland >Logischerwijs te neergeslagen sfeer >>> bedrukte gezichten, bij oud en jong, niet gevolg van rouw om gestorven familielid => op dodenwake veel bekende gezichten uit Syrië < in Europa gemiddeld één jaar.
  • nonkel Latief > naast zijn job op school ook nog een inkomen uit privélessen = naar Syrische normen behoorlijk welgesteld man > volgde zijn zoon > moest vluchten => verblijfsvergunning > reis naar Syrië om te zien of het er weer veilig was om te wonen = allerminst het geval = niks meer => terugkeren naar Duitsland
  • mensen die in normale omstandigheden nooit denken om zomaar naar hier te vluchten > voor kinderen
  • geschoold, behoort tot middenklasse + binnen enkele jaren dreigen je kinderen minderwaardige diploma te hebben + levensstandaard stuk lager dan middenklasse
  • Syrië > eigen, verloren generatie
  • nonkel Latief atypisch immigrant/vluchteling > Duitsland niet over dezelfde luxe beschikken als in Syrië === zestigplusser moeilijk job te vinden met hetzelfde aanzien + koopkracht dalen
  • mensen met dergelijke verhalen aan poorten van fort Europa > op zoek naar een hoopvolle toekomst
  • aantal alleen maar toenemen zolang probleem niet bij wortels wordt aangepakt
  • hopeloos verdeelde politici uit hun schulp kruipen + einde maken aan drama > realiteit van vluchtelingen = zinkende middenklasse + verdwaalde generaties = uitdaging

Galspuwer’s commentaar:

  • alleen maar begrip hebben voor mensen die oorlog ontvluchten > opvang + perspectieven => dagelijkse leven
  • Duitse politie in sommige deelstaten op rand van instorten <= opvanglocaties dagelijks rellen + gemiddeld één verkrachting en moordpoging per week
    oproerpolitie staat full-time in voor het managen van problemen + kan andere taken niet meer waarnemen => straat-agenten functie  oproerpolitie bij vb. sportmanifestaties e.d. =>tekorten manschappen
  • voornaamste oorzaak problemen in opvanglocaties = intercultureel + etnisch binnen groepen vluchtelingen van verschillende landen.
    in gevaar vluchtelingen zelf
  • de modale Duitser zal dit voelen in de buidel
  • De gevolgen op lange termijn van deze massa-immigratie zijn momenteel niet in te schatten. Dus de vraag is:
  • voorzichtige verwachting  = 1.5 miljoen vluchtelingen op een jaar tijd naar Duitsland

 

+

Dit is het 500ste geplaatste artikel op deze website.

Voorgaande

Gelukszoeker

Echte vooruitgang laat niemand achter

Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal

Vluchtelingen hebben onze aandacht nodig

Interview P-magazine // Overbevolking: hoe gaan we al die vluchtelingen opvangen?

In de supermarkt kan je (g)een hoop kopen

Dit kan gewoon echt niet meer

Fatsoensnormen Online

++

Lees verder ook

  1. 2015 het jaar dat ISIS duidelijk maakte dat het ook in Europa is
  2. Geschiedvervalsing of onwil in Midden-Oosten conflict
  3. Wat heeft zovelen ertoe gebracht naar Duitsland te willen emigreren
  4. Militaire aanpak strijd tegen mensenhandelaars op de Middellandse Zee
  5. Een leven veranderend in een ademstoot
  6. Nieuwkomers, nieuwelingen, immigranten, allochtonen en import
  7. Overdracht van mening te vrijwaren
  8. Fundamentalisme en religie #1 Noorwegen
  9. Fundamentalisme en religie #2 Frankrijk en België
  10. Fundamentalisme en religie #3 Vluchtelingen en racisme
  11. Fundamentalisme en religie #4 Verdrukking
  12. Fundamentalisme en religie #5 Verguisde Koran
  13. Fundamentalisme en religie #6 Versplintering
  14. Paus veroordeelt hoogmoed moderne mens

+++

Op andere websites

  1. Dit kan gewoon echt niet meer
  2. Wat is er mis met Christelijk fundamentalisme?
  3. Ik weet niet wat er gaande is, maar heb een donkerbruin vermoeden
  4. Wat kost het de vluchteling?
  5. KOW les 4: presentatie over vluchtelingen

+++

2 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Headlines - News, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs

Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal

Al veel te lang hebben bepaalde groepen zich stil gehouden. Aan één kant de politici aan de ander kant de geloofsgroepen die zich volgeling van de profeet Mohammed noemen. Die Mohammedanen hebben stilzwijgend toegezien hoe bepaalde groepen in het Midden Oosten en in Afrika hun godsdienst in een kwaad daglicht stelden.

Adam Benjamin schrijft de Nederlandse regering hierover aan op in een Open brief aan het Kabinet en leidinggevend Nederland.

Hij kaart terecht het stilzwijgen van de regering aan omtrent vroegere aanslagen in de eigen contreien tegen Moslims en vraagt zich af waar  minister Ascher was om keiharde actie tegen discriminatie en uitsluiting op de arbeidsmarkt aan te kondigen?

Eveneens stelt hij vragen bij discriminatie en racial profiling bij de politie waar minister der Steur stil bleef of waar minister Hennis het leger en de marechaussee niet aanpakte.

Ook mogen wij de Nederlandse, Belgische en Franse regering niet vergeten die het nalieten om zich te roeren met de ongelijkheden die plaatsvonden in het Midden Oosten.

Waar was minister Koenders om keiharde actie tegen het racistische apartheidsregime in Israël aan te kondigen?

Alsook kan men vragen stellen bij de houding van onze regeringen bij een niet op gang gerakende afbouw van actieve oorlogsvoering.

Waar was minister Blok om keiharde actie tegen ghettovorming en afzondering aan te kondigen?

stelt Adam Benjamin. Tevens ons herinnerend dat zulk een gettovorming zich in meerdere Nederlandse, Belgische en Franse steden zich heeft voorgedaan doordat die mensen van vreemde origine geweigerd werden door de autochtone bevolking. Zelfs de kinderen van de allochtonen bleven aanschouwd worden als vreemdelingen, namelijk als Marokanen of Turken. Juist door die ontwijking van die mensen kon radicalisering in die groepen zich voordoen. Want zij konden zich nergens thuis voelen en nu was ar e een organisatie gekomen die hen wilde erkennen voor wat zij waren en zich bereid stelde om hen op te nemen als gelijke broeders en zusters.

Terecht mag dan ook de vraag gesteld worden waar Hans de Boer was om keiharde actie tegen de uitsluiting van Nederlanders uit minderheidsgroeperingen aan te kondigen?

U was allen stil. Niet slechts een minuut. Meer dan een week inmiddels.

Na de aanslagen in Parijs (ik sla die van Beiroet een dag eerder gemakshalve even over) is er behoorlijk wat discussie ontstaan. Roomblanke Nederlanders riepen op facebook op om moslims te vermoorden en twitter liep over van Wilders citerende bezorgdeburgers, die hun Korankennis uit Fitna gebruiken om te bewijzen dat iedere moslim een terrorist is. Discussie was niet altijd voldoende een uitlaatklep, getuige de vele foto’s op Facebook en Instagram van doodsverwensingen aan het adres van moslims die op lokale muren waren gekalkt door minder kunstzinnige landgenoten. Andere vormen van vernieling naar aanleiding van de aanslagen waren bekladding of verbranding van diverse moskeeën. {Open brief aan het Kabinet en leidinggevend Nederland}

Natuurlijk konden na de aanslagen van Parijs in januari en nu midden november de ministers, staatssecretarissen, directeuren en managers, zich niet meer stil houden alhoewel zij toch nog steeds onvoldoende krachtdadig optraden tegen diegenen die onze maatschappij trachten te destabiliseren door alle Moslims over één kam te scheren

The citizen masters (maire) of Amsterdam (Job ...

Burgemeesters van Amsterdam (Job Cohen links) en Rotterdam (Ahmed Aboutaleb rechts). (Foto credit: Wikipedia)

Toegegeven, premier Rutte liet in enkele interviews wel horen dat het oorlog is, dat deze aanslag een aanslag op onze democratie en onze wijze van leven was, maar dat werd al snel overschreeuwd door Ahmed Aboutaleb die om in gesprek te kunnen blijven met Leefbaar Rotterdam steeds rechtsere taal begint uit te slaan. Veel verder dan veroordelen van het gebeurde en betuigen van medeleven en organiseren van minuten stilte bent u allen niet gekomen. Dat is triest! Ons land, onze samenleving, geleid door personen die zwijgen als Wilders op Twitter zijn gelijk opeist, om sluiting van de grenzen roept en en passent vluchtelingen, moslims en terroristen over dezelfde kam scheert. {Open brief aan het Kabinet en leidinggevend Nederland}

Men zou verwacht hebben dat na de radicaal islamitische aanslagen in Parijs de Europese Unie de strijd tegen het terrorisme werkelijk zou opvoeren, zoals ze beloofd hadden. Maar al snel na de storm kwam weer de stilte en werd nogmaals de soep niet zo gegeten als ze heet was.

De strengere controles aan Europese grenzen om terroristen te onderscheppen bleken met de recente aanvallen precies een maat voor niets geweest te zijn. Er werd de schijn gegeven radicalisering van moslims te willen tegen te houden en te kunnen verminderen. Wel zag men dat men meer angst begon in te boezemen voor diegenen die wensten terug te keren van het Syrisch oorlogsgeweld.

Aan de wantoestanden van de vluchtelingen en aan het stopzetten van de reden om te gaan vluchten werd omzeggens niets gedaan. Het wapentransport, de mensenhandel (illegalen) en drugs en waardegoederen konden lekker gezellig bepaalde groepen veel geld opbrengen terwijl dezen niets inzaten met de penibele omstandigheden waarin bepaalde mensen geraakten of zelfs het leven gaven.

De EU buitengrenzen zo lek als een mandje gaf duidelijk te kennen dat er hier met visnetten werd gevist met enorme grote gaten en dat de mafiabazen niet te veel zorgen moesten maken hun goed renderend zaakje te moeten verliezen. Al de wapenfabrieken in Europa konden er ook op rekenen dat zij verder hun goederen konden leveren aan partijen die tegenover elkaar stonden. “Zo lang zij elkaar daar maar uitmoorden” moeten ze hier maar denken, kan het geen kwaad.

Alsmaar liet men een grote groep anderen bang maken voor een ‘Groot Gevaar’ dat op Europa zou afkomen. Vroeger kon men het Communistische gevaar voorschotelen, daarna het Gele Gevaar, maar nu had men nog iets beters gevonden in het Moslim Gevaar. Ook al is een heel part van de bevolking helemaal niet meer gelovig wil men ze met die angst voor een overheersend geloof toch nog bang maken.

Dat jihad eigenlijk iets sacraal is en niet bepaald een grijpbaar geweld omvat maar gaat over spirituele inspanningen voor de Allerhoogste, Allah, de Elohim Hashem Jehovah, worden zoals men de mensen bang maakte in de jaren 60 van vorige eeuw voor die Jehovah wordt nu die Allah Zijn volk als gevaar aanzien.

De slechte co-notatie die er gekomen is, is een gevolg van fundamentalistische groeperingen die zich eerst tegen Joden verzetten maar dan algemeen te keer gingen tegen diegenen die zij ongelovig beschouwen. Die fundamentalisten hebben het zelfs zo ver gedreven dat zij de wereld willen doen geloven dat zij als verkozenen van Allah, het recht en de plicht hebben om een Islamitische Staat te vormen.

De heimatlozen van hier kunnen in het aanbod van een eigen staat wel iets zien en zijn zo een makkelijke prooi voor ‘het goede doel’.

Een Rotterdammer in Calabrië schrijft:

Jonge gelovigen, en zeker jong bekeerde gelovigen of hen die het geloof van hun ouders herontdekken, lopen vrij eenvoudig het risico om te radicaliseren. Mijn oude geschiedenisleraar zei het al: bekeerlingen zijn altijd vurig. De priesteropleidingen van de katholieke kerk kennen het fenomeen en weten hoe ze ermee om moeten gaan omdat ze de religieuze manier van denken door en door kennen. Hulp aan radicaliserende gelovigen moet dan ook in de eerste plaats uit de geloofsgemeenschap komen. {Islamofobie is contraproduktief}

Zij die steeds verwijten krijgen dat zij niet deugen en dat zij moeten oprotten, worden als wilde beesten in een hoek geduwd en dan staat men verwonderd te kijken als deze agressief uit die hoek komen. Velen van hen worden in het geboorteland van hun ouders als vreemdelingen aanzien, maar hier ook. Hier zijn zij geboren en zouden hun eigen land moeten kunnen vinden. Maar dat wordt hen niet gegund. En nu is er die groep die alsmaar groter en sterker lijkt te worden die hen een land van melk en honing wil aanbieden waar mensen volgens de juiste waarden en normen zouden leven.

Van de politici krijgen die jongeren die op zoek zijn naar hun eigenheid en erkenning nauwelijks iets te horen, zodat bij hen het beeld kan ontstaan dat heel de natie tegen hen is.

Net als die juf op de basisschool die hem ingeprent heeft dat het toch niets met hem wordt. Net als die mentor op de middelbare school die hem heeft ingeprent dat zijn soort niet deugt. Net als Wilders die zegt dat voor hem een uitkering of de misdaad de enige vooruitzichten zijn. Alom aanwezige koude uitsluiting. Men moet Mohammed niet. {Open brief aan het Kabinet en leidinggevend Nederland}

Ondertussen blijvend media maar al te graag de Moslims in een slecht dag licht stellen en focussen zich ook op die jongeren die als een last voor onze samenleving onze voorsteden onveilig zouden maken. De negatieve spiraal raast maar door.

Dagelijks horen we het NOS journaal melden wat (zelfbenoemde) moslims nu weer hebben uitgevreten. Horen we RTL nieuws vragen hoe te voorkomen is dat terroristen in de vluchtelingenstroom Europa binnenkomen. Dagelijks horen we nieuwe generalisaties over moslims, terroristen, moordenaars en vluchtelingen. En u allen, u bent stil. Martin Luther King zei ooit:
’uiteindelijk zullen wij niet de woorden van onze vijanden herinneren, maar de stilte van onze vrienden.’
En uw stilte is oorverdovend. {Open brief aan het Kabinet en leidinggevend Nederland}

Zal men pas iets gaan doen als het kalf half verdronken is?

Adam Benjamin besluit

Wanneer gaat u nu eens iets doen? Of gaan we gewoon door met oorlogshandelingen, privacy inperkingen, ondersteuning van fascistische apartheid in het Midden Oosten en wegkijken bij discriminatie en onrecht? Er is werk aan de winkel! Deze periode zal waarschijnlijk als de 3e wereldoorlog in de geschiedenisboeken verschijnen. Het is van u afhankelijk hoe lang deze periode gaat duren!

Hopelijk vindt u het niet erg dat ik deze brief niet met mijn eigen naam onderteken. Ik wil mijn mailbox en mijn gemoedsrust de bedreigingen en scheldkannonades besparen. Vrijheid van meningsuiting is in Nederland gedevalueerd tot een grondrecht dat alleen aan de witte man is voorbehouden en helaas blijkt fatsoen tegelijk met Pim Fortuin vermoord te zijn… {Open brief aan het Kabinet en leidinggevend Nederland}

+

Voorgaand

Waarom doen we niets aan de oorzaak?

Echte vooruitgang laat niemand achter

Dit kan gewoon echt niet meer

Fatsoensnormen Online

Onder­scheid maken – een repliek op Ayaan Hirsi Ali

++

Lees ook

  1. Motie over Godsdienstvrijheid
  2. Noodzaak om geweld tegen moslims ook in kaart te brengen
  3. Pakistaanse schoolhandboeken voeden op tot Discriminatie
  4. Nieuwkomers, nieuwelingen, immigranten, allochtonen en import

+++

Verder aanvullend om te lezen

  1. Brussel ‘belooft’ de buitengrenzen beter te controleren… En ze willen ‘registreren’ (alweer datzelfde woord).
  2. Islamofobie is contraproduktief
  3. Valt de radicalisering van Israël nog te stoppen?
  4. Presentatie “Extremisme in het Midden Oosten”
  5. Islam eng of niet?
  6. Leugens (FB column voorjaar 2015)
  7. VS en EU graven eigen graf
  8. Irak en ISIS: houdt Obama stand?
  9. Er komen weer banen bij en ik weet waar !

+++

14 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden