Category Archives: Economische aangelegenheden

Betalen met je maaltijdcheques wordt alsmaar gemakkelijker

Bij meer dan 2000 handelaars die zijn aangesloten bij Sodexo en die betalingen aanvaarden via Payconiq by Bancontact kan je voortaan ook mobiel betalen. En dat in heel België!

Je hoeft je Sodexo Card niet meer bij te hebben om te betalen met je maaltijdcheques

1. Open de Payconiq by Bancontact-app
2. Scan de QR-code van de handelaar
3. Vul je geheime code in
4. Je hebt betaald!
Deze nieuwe samenwerking past in ons doel om de innovatie en het gebruiksgemak van de producten van Sodexo verder te verbeteren. Naast het praktische aspect beschik je voortaan over een bijkomende technologie om je cheques dagelijks te gebruiken!
Heb je de Payconiq by Bancontact-app nog niet gedownload? Doe het dan snel! Daarna hoef je de app enkel nog aan je bankrekening te linken (om je profiel aan te maken) en je Lunch Pass toe te voegen. Zo kan je meteen betalen aan de kassa. 😊
Meer weten

Leave a comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Economische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Voeding

Samen gaan voor minder voedselverspilling

In onze kapitalistische materialistische consumptiemaatschappij valt het op hoe veel tonnen voedingsstoffen zo maar worden weg gegooid. Het is schandalig!

Toen ik twee weken geleden inkopen ging doen in de Carrefour vielen mij in de loopgang twee koelkasten op waar een nota op stond voor mensen die wensten in te gaan om voedselverspilling tegen te gaan. Wel moest je daar een app voor hebben. Voor mensen van de oude garde (zoals ik) die onderweg geen internet hebben, is zoiets wel niet bruik- of doenbaar. Maar de meeste jongeren hebben wel een smartphone op de dag van vandaag. Zij die een internetverbinding op hun telefoon hebben en op dat handig toestel ook applicaties kunnen plaatsen, kunnen overwegen om mee op de boot te stappen om de verspilling tegen te gaan.

https://s3.eu-west-3.amazonaws.com/edenred-blogs/2021/11/22/phenix_bg.jpg

Phenix & Ticket Restaurant strijden tegen voedselverspilling

Beter verkopen

Om je nog beter van dienst te zijn, blijft Edenred (het bedrijf dat de maaltijdcheque bedacht) inzetten op innovatie. Daarom kun je vanaf vandaag ook Ticket Restaurant aanvaarden via Phenix, dé app tegen voedselverspilling van Europa.

Behoort je zaak al tot het netwerk van Phenix en Ticket Restaurant? Dan kun je automatisch betalingen met maaltijdcheques aanvaarden voor je onverkochte producten.

PHENIX, DOET DIE NAAM EEN BELLETJE RINKELEN?

Sinds 2014 brengt Phenix professionals zoals jij, die soms met overschotten blijven zitten, in contact met consumenten die graag geld willen besparen of voedselverspilling willen tegengaan, of met mensen in nood.

GEEF ONVERKOCHTE PRODUCTEN OP VERANTWOORDE WIJZE EEN TWEEDE LEVEN!

Phenix wil voedselverspilling de wereld uit helpen en stelt daarom drie alternatieven voor:

  1. Producten goedkoper verkopen via de Phenix app, zodat iedereen zich kan engageren en tegen lagere prijzen van onverkochte producten kan genieten;
  2. Schenken aan goede doelen, zodat onverkochte producten op verantwoorde wijze een tweede leven krijgen.
WIL JE JE OVERSCHOTTEN EEN TWEEDE LEVEN GEVEN?

Sluit je dan aan bij het Phenix-netwerk door eenvoudigweg dit onlineformulier in te vullen. Het team van Phenix neemt zo snel mogelijk contact met je op.

BEN JE AL AANGESLOTEN BIJ PHENIX?

Behoort je zaak al tot het netwerk van Phenix en Ticket Restaurant? Door betalingen met Edenred te aanvaarden in de app, bestrijd je niet alleen voedselverspilling, maar profiteer je ook van alle voordelen die de maaltijdcheques te bieden hebben.

BEN JE NOG GEEN PARTNER VAN EDENRED > partner-handelaar van Edenred worden?
 

Leave a comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Activisme & Vredeswerk, Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Voeding

Niet te vergeten voor kleine afstanden

Vervolgend op: Brandstofbesparing nu toch een noodzaak

Kostelijk vind ik het dat enkele overburen regelmatig de koersfiets opstappen, maar als het er op aan komt om nar de bakker te gaan die nog geen 2 km verder is nemen ze ‘vlug’ de auto.

Die korte afstanden, met optrekken, versnellen en vertragen om in een dorp te manoeuvreren gebruiken meer brandstof dan bij lange afstanden.

Het is zeer erg vast te stellen, dat zo’n 40% van alle trajecten korter dan 2 km nog altijd met de wagen worden afgelegd, terwijl net de eerste kilometer de grootste verslinder is. Voor het milieu is dat ook niet al te best.

Terwijl velen dan wel met de wagen naar een fitness centrum gaan om daar tegen betaling op een loopband te gaan stappen, kunnen ze gratis buiten frisse lucht ophalen om die enkele boodschappen te doen in hun eigen buurt.

Zelfs om naar een supermarkt of een verder afgelegen winkel te gaan kan men gerust eens overwegen om een fiets met fietstassen te gebruiken. Fietsen, steppen, wandelen, geven je gratis een conditietraining en zo krijg je  … een win-winsituatie voor je gezondheid, de planeet én je portemonnee!

Woon je in de stad of wil je erheen rijden, denk er dan bovendien aan dat files je brandstofverbruik tot 50% kunnen verhogen. Dat kan je vermijden met de vaak kosteloze ‘Park&Ride’-parkeerterreinen: die moeten je aanmoedigen je wagen aan de rand van de stad te laten staan en verder te reizen met het openbaar vervoer of een ander milieuvriendelijker vervoermiddel.

Rond Brussel zijn die Park&Ride wel een probleem omdat er nu vele enkel jaarabonnees aanvaarden, wat totaal absurd is en waartegen de mensen zouden moeten protesteren. Oplossing daar is om ietsje verder buiten de rand aan een tramhalte te gaan parkeren en zo via een tramrit naar de metro te gaan om zo die shoppingcentra te gaan bezoeken.

Kassa-afdeling van een grote supermarkt

Maar denk er aan voor de voedingswinkels dat die hypermarkten of grote supermarkten niet altijd beter koop uitvallen. Al mogen de producten enkel centen goedkoper zijn, moet je wel je verplaatsing mee in de kostprijs rekenen. (Dat is je brandstof, maar ook bandenslijtage en onderhoudskosten. … dat wordt veel te veel over het hoofd gezien.)

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings

Brandstofbesparing nu toch een noodzaak

In België hangen velen vast aan hun wagen om op het werk te geraken. Door de druk van mogelijke tekorten voor olie, zijn de prijzen de laatste weken uit de pan gerezen.

Mits men niet zonder die nodige brandstof voor de wagen kan, is de enige mogelijkheid om de kostprijs wat te drukken, toe te zien om het verbruik te minimaliseren. Dit is wel degelijk mogelijk door op enkele dingetjes te letten.

Rij ecologisch

Door goed vooruit te zien bij het rijden en situaties te anticiperen kan men door het spelen met het gaspedaal al wat brandstof besparen. In deze periode van hoge brandstofprijzen aan de pomp kan men beter de ‘coureur’ even terzijde plaatsen.

In plaats van wat sommigen ‘sportief rijden’ noemen, kan men nu beter een ecologisch rijgedrag nastreven. Het vloeiend in plaats van sportief rijden, met niet te hevig optrekken en tijdig het gas loslaten om tot een stopstand voor lichten te komen, vermindert men al wat gebruik.

Best kan men rustig tot een bepaalde snelheid komen om die lang aan te houden. Voor hen die nog schakelen kan men best gaan remmen op de motor door terug te schakelen. Vergeet niet dat bij het induwen van het rempedaal energie verloren gaat en brandstof wordt verbruikt, wat niet zo is bij de andere twee opties.

Ecologischer rijden kan een brandstofbesparing van gemiddeld 10 tot 15% opleveren! Hier zijn enkele eenvoudige tips om ecologisch te leren rijden en je kosten te verlagen.

Schakel bij een handgeschakeld voertuig tijdig naar een hogere versnelling, zonder te overdrijven. Een toerental tussen 2000 en 2500 is perfect.

Indien de motor bij je wagen nog niet automatisch af gaat bij een langere stilstand, kan je dat zelf best doen als je langer dan 30 seconden stilstaat.

Temperatuur aanpassen

Betreft de temperatuurkeuzes valt op dat heel wat mensen hun huis in de winter tot een hoge temperatuur laten verwarmen, maar nu het warm wordt zij hun auto en huizen gaan koud maken.

Is de temperatuur bij de stilstaande wagen hoog opgelopen, laat dan eerst de ramen tegen over elkaar open staan, vooraleer de airco op te zetten. Zet de airconditioning zo weinig mogelijk aan als de ramen gesloten zijn. Zorg in elk geval voor minder dan 5° verschil met de buitentemperatuur: bij een te groot temperatuurverschil tussen binnen en buiten kan de airconditioning je brandstofverbruik met maar liefst 10 tot 20% doen toenemen, plus kan je een warmte schok krijgen bij het verlaten van de wagen, wat ongezond is.

Snelheid niet te hoog houden

Poetin moeten wij best niet steunen met onze aankoop van gas en olie. Wist u dat als u op de autosnelweg 10 km/uur trager rijd dan de toegelaten snelheid u per 100 km al snel 1 liter brandstof kan besparen, en voor het tijdverlies van 4,5 minuten hoef je het ook niet te laten!

Aan 100 km per uur i.p.v. 120 km per uur rijden kan best wat litertjes benzine uitsparen en zo hoeft u minder diep in de geldbeugel te tasten.

Deel uw ervaring en rijtips

Hebt u ervaringen met brandstofbesparing die u met ons wenst te delen, bent u van harte welkom om uw ervaring mee te delen. Op het werk vertel ook uw collega’s als u er in geslaagd bent om uw brandstofprijzen te drukken.

1 Comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings

Omarm secularisatie. Beschouw kerken als culturele instellingen. In ruil voor subsidie kunnen ze hun politiek-maatschappelijke claim op de samenleving inruilen

Het Christendom mag misschien minder aanhangers krijgen, maar mag niet verward worden met de christenheid waarbij de ware volgers van Jezus Christus nog altijd stand houden en zoals beschreven in de Bijbel, naar het einde der tijden meer aanwinst zal maken.

Grotendeels zijn het die kerkgemeenschappen uit de Trinitarische richting die alom meer leden verliezen omdat hun bedrieglijke leerstellingen ontkracht worden en omdat zij met hun heidense feesten (o.a. Kerstmis, Pasen) niets extra bieden dan zij die ook gewoon die heidense feesten onderhouden, maar niet in God geloven.

Als wij als secularisatie de verwereldlijking of de activiteit mogen zien waarbij iets (kunst of onderwijs of maatschappij of moraal enz.) zodanig wordt veranderd dat het niet langer onder de controle of invloed van religie staat, kan men dat alleen maar toejuichen. Veel te veel eeuwen lang hebben kerkelijke instanties hun macht misbruikt om mensen te onderdrukken en hen geld te ontfutselen.

De Kerk of het Lichaam van Christus, dat onderdeel vormt van de volgelingen van de ware Christus, dus niet van een valse drievoudige godheid, maar waar de mensenzoon en zoon van God, Jezus Christus de hoeksteen vormt, heeft helemaal geen wereldse macht nodig. Waar zij wel een deel onder lijdt, is dat zij als onderdeel van het maatschappelijk gebeuren en vasthangende aan wereldse zaken, zoals noodzaak van financiële voorzieningen, soms met handen en voeten gebonden is aan die geldelijke verplichtingen (huurgeld bijvoorbeeld voor gebouwen, bureaus enz.)

Ook al willen kerken zich tot de kern van het geloof dat ze verkondigen terugkeren, hoeven ze spijtig genoeg toch nog bezig te houden met hun levensbehoud of inkomen om de kosten van hun werking te kunnen vergoeden.
Maar in het verleden heeft zulk een afhankelijkheid van gelden getoond hoe hierdoor kerken konden afwijken en in een val trappen. Men kan zo voor meerdere kerken niet naast zien betreft belangenbehartiging, fondsenwerving, beïnvloeding van de politiek en publiciteit.

Door dat de Grote Kerken of ‘mainchurches’ met staatsbescherming konden floreren bleven de kleine kerken altijd ‘vechten’ voor hun overlevingskansen. Toch zijn die dikwijls door de Trinitarische Kerken aangevallen niet-trinitarische kerken blijven door werken en blijven bestaan.

Indien er kerkbelasting zou geheven worden zou het voor hen veel eerlijker en makkelijker zijn om hun werking te verzekeren. Want dan zou men zien dat de grote Katholieke Kerk en Belgische of Nederlandse Protestantse Kerk niet met het grote voor de kerk voorziene belastinggeld zou gaan lopen omdat dan de mensen zelf zouden kunnen kiezen aan wie hun ‘levensvisie’ geld zou mogen toekomen, een kerk, humanistisch verbond, milieu of mensenrechtenorganisatie, enz..

Vreemd dat de auteur van het onderstaand artikel schrijft

“Nederland kent alleen religieuze minderheidsgroepen”

terwijl de gelovigen in België toch de indruk hebben dat de Gereformeerde en Calvinistische Kerk naast de Rooms Katholieke Kerk toch nog sterk in de schoenen staan, gevolgd door de Pinkstergemeenten, wat toch geen minderheidskerken zijn. Zelfs de Evangelische Gemeente heeft een grote aanhang in Nederland.

Vast staat dat hoe meer traditionele kerken worden weggespeeld door nieuwe demografische en sociologische ontwikkelingen andere groepen meer bewegingsvrijheid, maar ook meer gekendheid zullen krijgen en dat is juist wat die grote kerken afschrikt. Zij zouden niet willen dat hun nu al erg tanende populariteit nog eens zou gaan verminderen en in hun geldelijke middelen zou gaan snijden.

+

Vindt ook te lezen

  1. Tijd rijp voor een debat over een kerkbelasting
  2. Hongaarse ondermijning van Europese vrijheden
  3. Valse profeten en leraren als roofzuchtige wolven in schaapskleren #1 Stromen van gelovigen
  4. Wanneer u een ware volger van Jezus wil zijn #5 Volgers van een godheid Jezus of navolgers van de ware Jezus
  5. Mogelijkheid de Bijbel zelf ter hand te nemen

George Knight

De conservatief-christelijke zender Family7 heeft het (na 4’24’’) over secularisatie in de Nederlandse katholieke kerk. Met vergrijzing zou dat leiden tot financiële problemen.Bij de video heb ik onderstaande reactie geplaatst:

Het is onduidelijk wat de gesprekspartners onder secularisatie verstaan. Is dat het afnemen van de greep van de georganiseerde religie op de maatschappij? Is dat de scheiding tussen kerk en maatschappelijk leven? Is dat wat anderen ontkerkelijking noemen? Is dat het inboeten aan betekenis van godsdienst ten gunste van rationeel denken en hedendaagse motieven?

Jan-Henry Seppenwoolde van de katholieke Stichting in de Rechte Straat noemt secularisatie tragisch omdat volgens hem ‘de christenheid kleiner wordt’. Het is in Nederlandse context een opvallende uitspraak van een katholiek, omdat vanaf het begin van de 19de eeuw de katholieken in een overwegend protestant Nederland voorstanders waren van secularisatie omdat het de godsdienst uit de overheidssfeer trok en de katholieken daarom konden emanciperen dankzij de…

View original post 598 more words

Leave a comment

Filed under Economische aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Gasprijs, elektriciteitsprijs en aantal mensen bij de voedselbank stijgen

In meerdere landen zien wij eenzelfde fenomeen: mensen worden getroffen door torenhoge energierekeningen en worden geconfronteerd met de kosten van levensmiddelen die records blijven vestigen, terwijl het conflict in Europa een extra tol eist van die prijzen.

Oregano schrijft

Vooral wie er warmpjes bij zit,

Zit er warmpjes bij.

Zit je er maar armpjes bij ?

Je hoeft niet in de kou te staan

Sluit maar bij de voedselbank aan

Nummer 177300 in de rij

View original post

Leave a comment

Filed under Economische aangelegenheden, Gedichten - Poëzie, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Voeding, Voelen en Welzijn

Met roebel voor gas hoopt Poetin dat Europa zal kiezen voor Rusland en de vrijwaring van gasvoorziening


‘Poetin zoekt naar de zwakke plek van Europa.
Met de ‘roebel voor gas’-eis probeert hij Europa te laten kiezen:
de gasvoorziening vrijwaren of steun blijven verlenen aan Oekraïne’
Dominik Rusinko KBC-economist

 

 

++

Lees hier meer over

Poetin wenst de nodige roebels op tafel te zien

+++

Gerelateerd

  1. De pseudoreligie van olie en gas
  2. Waarom is energie zo duur?
  3. Gasprijs, elektriciteitsprijs en aantal mensen bij de voedselbank stijgen
  4. Vladimir en Kirill
  5. Hoge energieprijzen gevolg van gebrek aan planning
  6. Duitsland maakt energiedeal met Qatar
  7. Kalm, kalm…

Leave a comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Economische aangelegenheden

Dominante, gedomineerde en volksklasse

De dominante klassen zijn actief in de weer tegen de gedomineerde klassen. Er wordt gezegd dat niemand nog over de volksklasse spreekt. Dat is volgens de jonge schrijver Édouard Louis (28) niet waar. Hij zegt met zachte stem in schril contrast met de radicale bewoordingen waarin hij zijn klasse, de arbeidersklasse, verdedigt:

In feite is er in het discours van de dominante klassen over de volksklasse een zekere obsessie, maar dan om ze te beledigen. De laatste tijd hebben we dat bij Macron vaak gehoord. Hij heeft het over “zij die aan het staartje bengelen”, de “luiaards”, “zij die de hervormingen tegenhouden”, “zij die niet willen werken”, enz.

Hij heeft de kloof gezien tussen die wereld en de wereld van zijn kindertijd.

Dat heeft me bewust gemaakt van het sociale geweld en het onrecht.

Toen hij de betoging van de Gele Hesjes zag had hij het gevoel dat zij de mensen waren waarover hij in zijn boeken probeerde te vertellen. Hij zegt:

En voor een keer hoorde men hun stem. Voor een keer kreeg je hen te zien. Eindelijk hoorde je over wat de politiek in het echte leven betekent, geen grote abstracties zoals het “sociaal contract”, de “republiek”, … Mensen die zeiden:

“We hebben geen geld om eten te kopen, we kunnen de huur niet betalen, …”.

Het was belangrijk me in het debat te mengen. Ik had het gevoel dat niemand voor hen opkwam.

Wij kunnen indenken dat in Frankrijk zoals in vele andere landen een bepaalde groep mensen achter een mistgordijn verdwijnt. Wij moeten beseffen dat in onze maatschappij er heel wat mensen zijn die eigenlijk als een machine werken en ook zo behandelt worden. Of in feite de moderne slaven zijn geworden.

Édouard Louis zegt

Met het verschijnen van de gele hesjes verscheen ook een werkelijkheid waaraan de media niet gewend zijn. Omdat die onzichtbaar wordt gemaakt. Als we op televisie politici zien, horen we nooit een kassierster die zegt:

“Mijn handen doen pijn omdat ik de hele dag producten scan, altijd dezelfde beweging, van rechts naar links.”

Maar dat is de realiteit. Een grote politieke beweging is voor mij het moment waarop de echte wereld eindelijk zichtbaar wordt.

Gaarkeuken in 1936, maar nu terug een opkomend fenomeen

Er zijn bepaalde landen war men zeker erkend dat er een kastensysteem is, maar in eigen streken durft men of wil men dit niet zien. Ook in onze contreien is doorheen de jaren na de technische revolutie en een toename van een meer socialere wereld, weer een tijd gekomen waar het sociaal aspect van onze samenleving weer in het verdomhoekje wordt geduwd. Velen willen het niet zien, maar hier in België treffen wij meer en meer mensen aan die in de armoede terecht komen en hun toevlucht moeten gaan zoeken in gaarkeukens en voedselbanken. Die liefdadigheidsinstellingen die kosteloos levensmiddelen verstrekt aan hen die financieel niet of nauwelijks in staat zijn om in hun levensonderhoud te voorzien en ter voorkoming van verspilling van voedsel zijn slechts een doekje tegen het bloeden. Onze maatschappij is erg aan het verzieken en zij die kunnen zwemmen in het geld hebben er geen idee van. De meeste politiekers staan tegenwoordig ook niet meer met hun voeten in de werkelijke wereld. Zij hebben er totaal geen benul van wat één Euro voor bepaalde mensen wel betekent. De stem van het volk die zij nu en dan moeten horen laat hen enkel doen of zij die ernstig nemen en er hard moeten over debatteren om voor hen de beste oplossing te vinden. Getuige weer die triestige oplossing om de energiefactuur te verlagen.

Volgens professor economie Gert Peersman (UGent) zitten we nu trouwens met een collectieve verarming en maken wij onszelf iets wijs als we met de door de regering genomen maatregelen de consumptie op peil hopen te houden. Nu we tegen verscheidene prijsverhogingen aankijken kunnen we tegen die prijsschok niets ondernemen, behalve minder energie verbruiken. Hij zegt

“Door de prijs van energie nu goedkoper te maken, stimuleer je net opnieuw de vraag naar energie. Het geld stroomt daardoor nog meer vanuit België naar olie- en gaslanden. Ook Poetin krijgt extra geld en kan zijn oorlog langer financieren. De factuur belandt bij de overheid, die nog meer schulden maakt en het probleem naar de toekomst verschuift.”

Vervolgens is er ook het probleem dat mensen naar hun werk moeten gaan en geconfronteerd worden met het feit dat dit met het openbaar vervoer praktisch niet haalbaar is. Maar nu de prijzen aan de pomp ook omhoog schieten gaan ze nog minder verdienen.

“Benzine zit niet in de ­gezondheidsindex, waardoor de accijnsverlaging de index niet ­afremt. Ook de stookoliecheque van 200 euro komt niet in de ­gezondheidsindex, enkel de ver­laging van de btw op gas.”

noteert Peersman.

De federale regering heeft wekenlang gebakkeleid over de energiepremie van 100 euro, de tijdelijke verlaging van de btw op elektriciteit en de uitbreiding van het sociaal tarief. Intussen veranderde de wereld en kijken wij op een oorlog in Oekraïne waarbij de energieprijzen op ongekende hoogtes pieken en wij een toestroming van vluchtelingen mogen gaan verwachten.Die vele vluchtelingen die hier gaan toe komen moeten een onderdak vinden, maar ook werk of een manier om te kunnen overleven.

Ondertussen zien wij dat de markten eigenlijk niet meer ernstig en goed denkend functioneren. Als zoiets op de beurs zou gebeuren zou men deze ‘on hold’ zetten, maar nu gebeurt dat niet en terwijl er voor vele producten niet echt een schaarste is gebruikt met die oorlog in het noorden om artificieel de prijzen de hoogte in te sturen. Hierbij wordt dan wel de gewone burger het meest in de geldbeugel getroffen.

Peersman heeft wel begrip dat de regering maatregelen neemt om de gezinnen die het hardst getroffen worden door hoge energieprijzen te helpen.

‘Maar dan moet je je tot die groep beperken. Bij een externe schok zoals deze kan je dat enkel door de transfer van rijk naar arm te vergroten’.

En dat is wat wij goed zien gebeuren. De kloof tussen arm en rijk wordt alsmaar groter. Volgens Peersman worden de meeste gezinnen in België via de automatische indexering al goed beschermd tegen de prijsschok, maar hij vergeet hierbij dat er enkele jaren geleden een indexsprong was die het inkomen geen mogelijkheid gaf om de verhoogde prijzen op te vangen. En nu er nog steeds die loonstop is hangt er voor velen een zwaard boven hun hoofd.

Wat met het argument dat goedkopere energie via de gezondheidsindex de indexering van de lonen afremt en op die manier het concurrentievermogen van bedrijven steunt?

‘’Dat effect op het concurrentievermogen is met de genomen maatregelen sowieso beperkt. Benzine zit niet in de gezondheidsindex, waardoor de accijnsverlaging de index niet afremt. Ook de stookoliecheque van 200 euro komt niet in de gezondheidsindex, enkel de verlaging van de btw op gas’.

In het begin dacht Édouard Louis dat mensen uit de heersende klasse tegen sociologische excuses waren, dat ze altijd voor verantwoordelijkheid waren, opkwamen voor het individu. Maar nu ziet hij in dat ze alleen voor individuele verantwoordelijkheid zijn als het gaat om die van de onderdrukten.

Édouard Louis zegt dat hij de werkende klasse niet stigmatiseert maar laat zien hoe divers ze is.

De echte prolofoben zijn degenen die willen verhinderen dat daarover gepraat wordt.

zegt hij.

Want als zij het over de “volksklasse” hebben, willen ze enkel en alleen praten over de blanke man, de “traditionele” arbeider, een racistische kerel, verslaafd aan de drank. Ik wil geen mythes fabriceren. Ik wil de werkelijkheid overbrengen. In mijn boeken komen heel verschillende mensen voor. In mijn kindertijd en in mijn jeugd heb ik heel uiteenlopende mensen ontmoet.

Verder verdedigt hij zichzelf met aan te halen:

De mensen die me van prolofobie beschuldigen, of dat ik over racisme en seksisme bij de werkende klasse schrijf, zeggen eigenlijk dat ik zou moeten laten zien dat die klasse mooi en netjes is, om ze zo te verdedigen, om er zo voor te vechten. Ze verdient onze steun. Maar dat is dus rechts. Ik vecht voor die mensen, of ze nu aardig zijn of niet, of ze deugen of niet. En dus kan ik de vinger leggen op het racisme binnen een gemeenschap en tegelijk vechten tegen de levensomstandigheden waaronder die mensen lijden. En vooral uitleggen waar dat racisme vandaan komt:

van uitsluiting, onderdrukking, geen toegang hebben tot bepaalde verhalen.

Als mensen uit de volksklasse op straat komen wordt er dikwijls minderwaardig over gedaan of worden de betogers als anarchisten afgeschilderd.  Erg is wel dat er bepaalde anarchisten en vechtjassen van de huidige situatie en betogingsdrang gebruik hebben gemaakt om keet te schoppen, terwijl ze zo de focus van de ware reden van betoging weg namen.

Volgens Louis is het dan makkelijk zeggen van de ‘hogere klasse’ dat de anderen hun zeg niet mogen doen.

Mensen uit de volksklasse mogen zich vooral niet mobiliseren of hun mond opendoen. De bourgeoisie is een systeem van constante tegenstrijdigheden dat zegt: “Laat ze hun mond houden.”

zegt hij.

++

Aanvullende artikelen

  1. Een regering die maar geen stappen wil nemen om haar burgers dure energierekening te verlagen
  2. Toch een akkoord bereikt over de energiefactuur
  3. Vlaams Belang en PVDA niet te spreken over het energie akkoord
  4. Hoe pakken Nederland, Frankrijk en Duitsland de energiefactuur aan
  5. Niet enkel hogere energie prijzen
  6. Vivaldiregering houdt vooral van Vivaldis Lente
  7. Uiteindelijk een energiepakket om de energiefactuur te milderen

+++

Vindt verder ook te lezen

  1. “Hoe machtiger je bent, hoe minder verantwoordelijkheid je draagt”
  2. ‘We maken onszelf iets wijs als we met deze maatregelen consumptie op peil willen houden’
  3. ‘De energiemarkt is niet meer rationeel, we moeten ingrijpen’
  4. ‘Met deze deal steunen we de Russische oorlogskas’
  5. Schilderij van OCMW Temse op Gentse expo over armoede in België sinds 1800
  6. Wim Van Rooy over ‘Nieuw België. Een migratiegeschiedenis 1944-1978’ van Tom Naegels
  7. Berichten uit de peperbus van nonkel Miele (5)
  8. Het hoekje van Opa Adhemar (41)
  9. Het belang van leefstijl en vitaliteit
  10. Algemene loonindexering is onwenselijk
  11. Rubriek energietransitie – januari
  12. Rubriek duurzaamheid – februari 2022
  13. Waarom is energie zo duur?
  14. Vivaldesque energieflaters
  15. Energiearmoede: financiële ondersteuning
  16. Correctie: 2 regelingen energiearmoede
  17. Rubriek energie transitie – maart 2022
  18. Mittelstandsverband fürchtet Arbeitsplatzverlust
  19. Energiepreise …nicht mehr tragbar
  20. BVMW: Mittelstand begrüßt abzeichnende Spritpreissenkung: 20 Cent Rabatt können jedoch nur ein allererster Schritt …
  21. Benzinpreise…
  22. Bourgeoisie – Word of the Day Challenge
  23. The difference between ‘bourgeois’ and ‘bourgeoisie’
  24. Review of The Global Bourgeoisie: The Rise of the Middle Class in the Age of Empire by Christof Dejung, David Motadel, and Jürgen Osterhammel, eds
  25. An A-Z of the German Bourgeoisie
  26. Karl Marx and social class
  27. Marx, Labor Rights and Reform in Capitalism
  28. Thinking Karl Marx
  29. Thought For the Day: The Way To Crush the Bourgeoisie Is To Grind Them Between the Millstones of Taxation and Inflation
  30. The New Imperialist Structure

3 Comments

Filed under Economische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Deze week 90 jaar geleden, op bezoek aan het nachtasyl van Brussel.

Het lijkt wel of crisissen zich blijven herhalen en dat regeringsleiders weinig lessen leren uit het verleden.

Afgelopen winter vonden vele daklozen weer geen toevluchtsoord. Gelukkig waren er deze winter geen echte winterse dagen, maar toch had men heel wat daklozen onderdak moeten kunnen geven en van goed voedsel moeten kunnen voorzien.

Wat wij als broeders en zusters en Pequena Sud-America in Brussel en de door watersnood getroffen gebieden konden doen is slechts een heel kleine druppel op een hete plaat.

Toen gisteren nog vandaag was

Deze week 90 jaar geleden, op bezoek aan het nachtasyl van Brussel.

View original post

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Beelden van de wereld (Foto's & Video's), Economische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Het Volk van de Lage Landen en oorlogen

Theo Francken, Belgisch politicus voor N-VA.

Als schalkse ruiter voor de Vlaamse onafhankelijkheid die al heel wat watertjes doorzwommen heeft, en meer dan eens zeer moeilijke dossiers voorgeschoteld kreeg, heeft de heer Theo Francken ook wel zijn eigen kijk op de wereld waar hij, zoals meerderen van ons, (naar eigen zeggen) naar tuurt.

Zijn kinderen van 12 en 8 zijn de derde generatie Vlamingen die zonder oorlog opgroeien. Hierover schrijft hij

Hun kennis van oorlog in Europa beperkt zich tot Flanders Fields, de Menenpoort in Ieper, papa’s lange verhalen en uitstapjes naar militaire begraafplaatsen en wat ze leren in de school(invul!)boeken. Een onafgebroken periode van 77 jaar vrede en veiligheid op het Europees grondgebied, de wieg van de Westerse beschaving, is ongezien in onze geschiedenis. {Nooit meer oorlog}

FalklandoorlogZij die al vele jaren in België wonen, hebben de Falkland oorlog en de Joegoslavië of Balkan oorlogen niet hoeven mee te maken. Ook al ben ik niet opgeroepen voor de Falklandoorlog, hebben wij in Groot Brittannië wel goed de gevolgen van die oorlog toen gevoeld. In de hoofdstad London gingen ook de IRA bomaanslagen ons niet voorbij en heb ik er zelf twee mogen (of moeten) meemaken. Ook ik kon toen de stukken mensenvlees zien vliegen en ruik het verbrande vlees nog altijd tot op vandaag.
Trouwens de Irak-Iran oorlogen gingen ook niet onopgemerkt voorbij en hadden ook hun weerslag op het economisch leven in ons moederland. Maar daar heeft de huidige jonge generatie in België natuurlijk helemaal geen last van gehad!

De Benelux is in wezen goed gespaard gebleven van oorlogen. Interne twisten kon het wel met een veelvoud krijgen. Vooral van hen die Belgiëland willen scheiden konden meer dan één spil van onverdraagzaamheid teweeg brengen.

De Belgisch Waalsgezinde politicus José Happart, lid van de Franstalige partij Parti Socialiste (PS) mag hierbij nog de grootste onruststoker genoemd worden. Maar die naam zal de meeste jongeren weinig zeggen. Eveneens zal weinigen de strijd rond Vlaamse en/of Duitse faciliteitengemeenten als
Ronse (Renaix), Wemmel, Wezembeek-Oppem, Kraainem en Voeren gekend in de oren klinken. De regering heeft daartoe bijgedragen door het geschiedenis en aardrijkskunde onderwijs af te bouwen, dit in een tijd waar kinderen nu juist meerdere landen kunnen gaan bezoeken (al is het gewoon maar tijdens hun vakantie). Daar konden de Belgen meestal wel lachen met die absurde ‘oorlogvoerinkjes’. Die Belgische komedies hielden dan wel dikwijls de aandacht weg van belangrijkere en van buitenlandse of internationale problemen.

Veel jongeren die hier in België wonen, zijn er zich helemaal niet bewust van dat dit piepjonge landje  vroeger de oorlogsgrond van Europa was. Eeuwen heeft het als algemeen slagveld gediend om ruzies tussen grote naties uit te vechten. Vooral Fransen, Duitsers en Oostenrijkers voelden zich goed genoeg om hier hun oorlogsspelletjes uit te voeren. En het nam jaren om niet te zeggen eeuwen in beslag voor dat die Vlamingen eindelijk eens de moeite deden om het heft in eigen handen te nemen.

Op het Groeningheslagveld (een kouter te Kortrijk in de huidige wijk Sint-Jan) durfden enkel moedigen op 11 juli 1302 als piekeniers en boogschutters het opnemen tegen strijders te paard. Zij bleken in staat te zijn een ridderleger te weerstaan.

Britse soldaten in een veroverde Duitse loopgraaf bij Ovillers-la-Boisselle in juli 1916 tijdens de slag aan de Somme.

Meer dan vijfhonderd jaar later liet het voetvolk in de loopgraven de legers met tanks verstaan dat het in de Lage Landen levende volk geen kleintje is dat met grove middelen te verslaan is. Een grove fout was dat zij na die loopgravenoorlog dachten dat er nooit meer oorlog zou komen. Nog geen dertig jaar na die Grote Oorlog stond daar weer een verschrikkelijke oorlog aan de deur, die men wel al enkele jaren had zien aankomen.

De Berlijnse Muur bij de Brandenburger Tor op 1 december 1989

Twintig jaar na de gouden jaren zestig dacht de Belgische regering misschien dat men zorgen om oorlogen op haar of rond haar grondgebied mocht vergeten, omdat men kon rekenen dat na de val van de muur in Berlijn alles nu wel goed zou komen en men met de NATO een veilig eiland had om op te vertoeven. Voor hen was het tijd om op defensie te gaan besparen.

Terwijl de vroegere bevolking van de Lage Landen goed wisten dat zij altijd moesten uitkijken en voorzichtig moesten zijn over hen die zich rondom hen begaven, probeerde de Belgische regering haar inwoners te sussen en wijs te maken dat zij zich niet ongerust hoefden te maken.

Vrede is het hoogste goed. {Nooit meer oorlog}

erkent ook minister Francken, die verder schrijft

Toch komt het niet vanzelf. ‘Vis pacem para bellum’ wist men 2000 jaar geleden al.

Om de vrede te bewaren, moet je voorbereid zijn op oorlog. {Nooit meer oorlog}

schrijft hij verder op zijn blog.

Toch sloegen we deze wijze raad van onze voorouders decennialang in de wind. Het Westen werd vadsig en zelfgenoegzaam. Zeker na de val van de Berlijnse muur voelden we ons oppermachtig. The Intouchables. Onze perfide krekelmentaliteit maakte van België dan nog de slechtste leerling van de gebuisde Europese Defensieklas. Tot Rusland Oekraïne binnenviel en de Krim bezette, tot China zijn wapenfabrieken op volle gas zette en tot president Trump ons bullebakgewijs voor onze verantwoordelijkheid plaatste. {Nooit meer oorlog}

Met die bullebak uit de Verenigde Staten is de hoop op wereldvrede nog sterker verminderd. Zijn bemoeizucht en absurde apenstreken hebben ons meermaals in heikele toestanden gebracht. Men zou dan denken dat de ogen van de regeringsleiders zouden open gaan en dat die zouden beseffen dat wij toch wat meer op eigen benen zouden moeten staan. Maar dat gebeurde niet. Alsof zij bleven denken dat wij onze dankbaarheid voor de Amerikaanse bevrijders uit 1945 eeuwig moeten tegemoet komen in alles wat zij verlangen en zeggen.

Verder zitten wij met het probleem dat het Europees Parlement, de democratische tak van de Unie,  geen toezicht kan uitoefenen op de financiering en actie van militaire activiteit. Een verontrustend gebrek aan transparantie!

In de afgelopen jaren hebben wij wel kunnen zien hoe de EU-leiders hun solidariteit hebben betuigd met het verlangen van de bevolking in de oostelijk gelegen landen van Europa, naar democratische grondrechten te leiden, en hun steun betuigd aan de OVSE-voorstellen voor bemiddeling van een proces van nationale dialoog. De EU-sancties tegen het Wit-Russische regime werden echter enkele weken uitgesteld toen Cyprus deze in verband bracht met zijn langlopend territoriaal geschil met Turkije. Wat Mali betreft, veroordeelde de EU de staatsgreep snel als een inadequate reactie op het diepe sociaal-politieke conflict in het land, schortte haar  opleidingsmissies op en steunde bemiddelingspogingen, pogingen van de Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten.

Er mogen al wel goede bedoelingen zijn bij de Europese instellingen en bij de individuele landen, maar uiteindelijk zullen zij gezamenlijk een sterk gefundeerde houding naar buiten moeten brengen. Dit hoeft niet in te houden dat elk land individueel een enorme strijdkracht nodig heeft. Men moet eerder inzien dat een goede samenwerking met elk een vergroting van middelen in hun eigen specialiteit veel meer kan opleveren dan elk landje met een apart militair apparaat.

Zij die uitkijken naar enkel de militaire macht in hun eigen land zullen ontevreden achter blijven. Zoals Francken het stelt zullen zij (zoals België)

  nog altijd achter de rest aanlopen, als één van de slechtere leerlingen van de klas. {Nooit meer oorlog}

Hij beseft ook dat bepaalde landen geen keus hebben en zullen mee moeten lopen.

De al op de NAVO-top in Wales in 2010 gehandtekende belofte dat 2% van het BBP naar defensie moet gaan, is voor veel Westerse landen binnenkort realiteit. Het afdoen als onhaalbaar of een fetisj is verleden tijd. President Trump haalt, ondanks ons dwaas gehoonlach, finaal zijn gram.

België heeft geen keuze en zal mee moeten evolueren. Uiterlijk in 2024 komt dit terug ter tafel. {Nooit meer oorlog}

Dat is de harde realiteit waar wij mee moeten leren leven. Doch geloof ik sterk dat de Europese Unie uiteindelijk zich toch wat meer zal moeten gaan bevrijden van de handboeien die de V.S.A. ons sinds 1945 heeft aan gedaan. Sindsdien denken zij dat zij de meester over de hele wereld zijn en moeien zij zich met elke wereldaangelegenheid. Maar het is juist die Amerikaanse bemoeizucht die anderen in gevaar brengt. Al meerdere keren hebben wij ook kunnen zien hoe hun hulp aan bepaalde groeperingen zich later ook tegen hen keerde (herinner hun steun aan Al Qaeda, dat dan later hun aartsvijand werd), hun kampwisseling tussen Iran en Irak, etc.. Nu ook brengt hun inmenging met de gebeurtenissen rond de Oekraïense grens geheel Europa in gevaar.

Minister Francken geeft aan

Oorlog in Zuid-Ossetië (2008) – Onderdeel van het Georgisch-Ossetisch conflict: Rusland en Georgië, beide voormalige deelrepublieken van de Sovjet-Unie eisten de gronden opvoerden daarvoor de eerste Europese oorlog van de 21e eeuw.

Twintig jaar geleden was een dergelijke agressieve houding vanwege Rusland tav een NAVO partner als Oekraïne simpelweg ondenkbaar. Maar met de komst van sterke man Vladimir Poetin durft de Russische beer terug klauwen. De inval in de Krim in 2014 en bezetting sindsdien is er een perfect voorbeeld van. Al begon het eerder met de inval in en annexatie van delen van Georgië in 2008 en Poetin’s assertieve Syriëpolitiek sinds de Arabische lente van 2011. {Is het Westen de weg kwijt?}

Het lijkt er op dat het Westen het Noorden kwijt is en niet onder Grote Broer (Amerika) wil onderuit komen. België is daarbij ook haar 14de en 19de eeuwse gedachte vergeten dat wij samen meer kunnen doen dan als enkeling. Is het door een bepaalde grootheidswaanzin dat die Belgische regeringsleiders hun landje zo machtig voelen dat het wel alles zal aankunnen? Of zijn ze gewoon blind en zien ze niet hoe de wereld evolueert en wat er mogelijk niet enkel België, maar de gehele Europese Unie schade kan toe brengen?

Vroeger wilden de bewoners van de Lage Landen juist onafhankelijkheid, terwijl hier in België de regeringsleiders zich meer en meer afhankelijk van anderen hebben gemaakt, dit terwijl er bepaalde partijen wel energie staken in het proberen het land te scheuren in belachelijk kleine entiteiten die dan onafhankelijk zouden moeten gaan regeren. Maar nu kunnen ze nog geen onafhankelijkheid van anderen genereren!

Niet enkel onze energie-afhankelijkheid is een zwak punt sinds Verhofstadt’s verkoop van Electrabel aan Frankrijk. Ook de besluitloosheid om in te zetten op wind-, water- en zonne- energie en dan nog eens de valsheid om zich niet aan beloften te houden (zoals een terugdraaiende elektriciteitsmeter) maken dat de burgers ook het vertrouwen in die regeringsleiders meer en meer verliezen, terwijl wij bij meerdere landen met biddende handjes moeten gaan aankloppen om toch maar de elektriciteit niet te laten uitvallen.

Zoals die regering haar bevolking wil bedriegen heeft ze ook zichzelf willen bedriegen met het proberen begrotingen in evenwicht te brengen. Dat ze daartoe bereid was om te snoeien in noodzakelijke uitgaven deerde hen niet, want dat zouden kopzorgen mogen zijn voor de regeringen die na hen zouden komen. Als zij maar goed in de schijnwerers konden komen te staan.

Naar het buitenland was die triestige houding wel een lachertje, daar zij enkel maar een hoopje klungelaars konden waarnemen, die bereid waren hun burgers een rad voor de ogen te draaien en daarbij nog hun gelden verkeerd investeerden. Men kan vragen stellen bij het ‘toekomstdenken’ van die regeringen. Vreemd ook dat die regeringen liever gelden in zuiderse landen investeerden terwijl deze beter konden aangewend worden in de eigen Europese omgeving waar hun hulp dan ook meer gewaardeerd zou worden terwijl het in Afrika als een ongewenste inmenging werd aanschouwd.

Betreft de republiek Mali en de vroegere sportjournaliste die alsmaar met flauwe argumenten af komt en nooit daden bij woorden voegt, schrijft minister Francken

Minister Dedonder houdt 12 miljoen euro klaar om 250 militairen naar hellegat Mali te sturen. Een operatie die volgens de grootste militaire vakbond gedoemd is te mislukken. Het Afghanistan van Afrika duldt geen Westerse inmenging. Wat hebben we er ook te zoeken? We houden deze troepen beter ter beschikking voor als het misloopt aan onze Oostgrens. {Is het Westen de weg kwijt?}

Is deze regering wel bereid om voor de spiegel te komen staan die zij al jaren mijden en die minister Francken hen nu wel graag wil voor houden?

+

Vindt ook te lezen

  1. 11 november, al of niet vergeten #1 Tot de Industrialisatie
  2. 11 november, al of niet vergeten #2 Vanaf de Industrialisatie
  3. Honderd jaar geleden toen men dacht een einde aan de gruwel te krijgen
  4. Juncker waarschuwt voor nieuwe oorlog in Europa
  5. Overzicht voor het jaar 2015 #2 Bezaaid met lijken en vluchtelingen
  6. Breivik geen enkeling
  7. Een exclusief Plan voorgesteld zonder rekening te houden met een betrokken partij
  8. Energie met vergiftigd geschenk
  9. Een regering die maar geen stappen wil nemen om haar burgers dure energierekening te verlagen
  10. Toch een akkoord bereikt over de energiefactuur
  11. Vlaams Belang en PVDA niet te spreken over het energie akkoord
  12. Niet enkel hogere energie prijzen

++

Aanvullende lectuur

  1. Charis Shalom
  2. Vrede is het pad
  3. Bereiken van vrede
  4. Het waardevolste bezit en het krachtigste wapen
  5. Wat was de vrede mooi toen het nog oorlog was
  6. Donkere periodes en het uitkijken naar vrede
  7. Wanhoop in Afghanistan en Opvang in West Europa
  8. . . . ongewapende waarheid en onvoorwaardelijke liefde zullen het laatste woord hebben.

+++

Gerelateerd

  1. Oorlogen met drones
  2. Noord-Ierland heeft vredestop nodig
  3. Vrede heeft oefening nodig
  4. Europees militarisme belemmert klimaatactie
  5. Kooplieden van de dood
  6. Bevrijd onze leiders uit hun focus-slavernij

11 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Economische aangelegenheden, Educatieve aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Wereld aangelegenheden