Tag Archives: Bosbrand(en)

Een vleesgeworden milieuramp

2021 was het jaar dat velen aan der lijve konden ondervinden wat ontbossing tot gevolg kan hebben en mee werkt aan de opwarming van de aarde, die vele mensen in nood brengt. Zelfs Europa kon dit jaar niet gespaard blijven van een watersnood.

Velen mogen er nog steeds niet bewust van zijn hoe bomen een zeer belangrijke rol spelen in het waterbeheer van onze aarde, alsook hoe deze groene longen essentieel zijn voor een goede gezonde woonomgeving.

Anderzijds zijn er ook buiten Zuid-Amerika mensen die zich er niet van bewust zijn hoe in Zuid-Amerika mensen onder druk staan om mee te werken aan bepaalde culturen of grondgebruik dat de aarde niet ten goede komt.

In 2019 werd er al een gebied ter grootte van 500.000 voetbalvelden verwoest in de Amazone! Bijna een half miljard bomen waren er in dat jaar omgehakt en verdwenen… voor altijd. Men zou dan denken dat de plaatselijke bevolking hier tegen zou reageren. Maar dat is buiten de waard gerekend. De leider van het land met de groot grondbezitters zijn niet vies om gewapende milities te gebruiken om kleine boeren onder druk te zetten. De milities zwermen beschermde gebieden binnen, en inheemse leiders die zich tegen hen verzetten worden vermoord. Er zijn zelfs verhalen over vliegtuigen die benzine droppen om grote bosbranden te veroorzaken. En de extreemrechtse president van Brazilië, Jair Bolsonaro, maakt het nog erger door het Amazonegebied te ontdoen van zijn resterende bescherming! Hij is werkelijk een vleesgeworden milieuramp geworden.

Onder zijn beleid is de ontbossing in een jaar tijd nog eens met 20% omhoog geschoten en worden Inheemse groepen verder geteisterd door geweld. Maar er is een manier om hem verantwoordelijk te houden. Het Internationaal Strafhof zou hem kunnen vervolgen, als de aanklager ingaat op de oproep om een onderzoek te openen!

Sluit je aan bij de urgente campagne om het regenwoud en zijn inwoners te beschermen — als we genoeg handtekeningen verzamelen, zullen we ze rechtstreeks overhandigen aan het strafhof!

De hoofdaanklager van het Internationaal Strafhof, Karim Khan heeft de reputatie onbevreesd te zijn in zijn zoektocht naar rechtvaardigheid, maar Bolsonaro voor de rechter slepen vergt ongelooflijk veel moed. Laten we daarom een enorme wereldwijde oproep lanceren, zodat hij actie onderneemt. Wanneer we genoeg handtekeningen hebben, zullen we ze rechtstreeks overhandigen aan het kantoor van de aanklager.

Vóór Bolsonaro aan de macht kwam, begon de ontbossing af te nemen, maar sinds hij president is, zien we de grootste toename in 15 jaar. Hij heeft zijn presidentschap misbruikt om houthakkers, landbouwbedrijven en criminele groepen aan te moedigen tot meer ontbossing. Inheemse volkeren worden zo zwaar geteisterd door geweld dat ze over een genocide spreken.

Onze toekomst — die van ons allemaal — staat op het spel. Bosbranden, ontbossing en klimaatverandering duwen het Amazonewoud naar een breekpunt — sommige delen stoten nu al meer CO2 uit dan ze kunnen opnemen. Wetenschappers waarschuwen dat als er niets gebeurt, het ecosysteem van het regenwoud ineen kan zakken, met catastrofale gevolgen voor de planeet.

Het is absurd, maar een internationale wet tegen ecocide bestaat nog niet. Gelukkig beschermt het Internationaal Strafhof ons wel tegen misdaden tegen de mensheid — en dit is groter dan Bolsonaro. Als de aanklager een onderzoek start, zou dat een historisch precedent scheppen. Het zou een einde kunnen maken aan de straffeloosheid voor milieucriminelen overal ter wereld. Het zou ons zelfs dichter bij nieuwe wetgeving tegen natuurvernietiging kunnen brengen!

Teken nu de petitie voor het jaar afsluit, en roep de aanklager op om alle benodigde stappen te zetten om een onderzoek te starten naar Bolsonaro. Laten we een stem zijn voor het regenwoud, zijn inwoners en de toekomst van iedereen op aarde.

 

+

Voorgaande

Toenemende overstromingen bedreigen vijfde van wereldeconomie

Open Discussie Zomer 2021

Overstromingen in Limburg, Duitsland en België door extreem zware buien

Kolkende watermassa’s doorheen de straten

Faalt de overheid in aanpak van de overstromingen?

Toename van de kosten van extreem weer mogelijk onderschat

Solidariteit en hulpgoederen

Fraipont na de zondvloed, tussen miserie en veerkracht

De medische nood blijft hoog

++

Aanvullende lectuur

  1. Amazonewoud van levensbelang voor ons allen
  2. Hoe lang nog eer men het smelten van het ijs als gevaarlijk teken zal erkennen?
  3. Wateroverlast in het midden van de zomer
  4. Waterramp voor Wallonië, Vlaams-Brabant en Limburg
  5. Maas niet bevaarbaar door drijfhout en de te sterke stroming
  6. België en de COP26: de tijd om te handelen is Nu!

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Ecologische aangelegenheden, Geschiedenis, Juridische aangelegenheden, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Het Klimaatrapport en belangrijke taak voor Christenen

Fantasie – Bedenksels of niet

Jaren worden wij ermee rond de oren geslagen dat de klimaatopwarming een bedenksel zou zijn van enkele wetenschappers en gelovigen die de regeringen zouden willen ondermijnen. Wetenschappers, maar ook regeringsleiders waren dan ook benieuwd naar de laatste onderzoeken en naar een nieuw rapport van het IPCC, het klimaatpanel van de Verenigde Naties. Voorheen werden al vijf evaluatierapporten gepubliceerd: in 1990, 1995, 2001, 2007 en 2013/2014.

Dit jaar konden België en West-Duitsland voor het eerst er niet meer naast zien dat er iets lelijk mis gaat met ons klimaat. Maar in Californië, Griekenland en Turkije heeft men de laatste weken de alarmbel ook goed duidelijk horen rinkelen. Erg genoeg zijn de hevige bosbranden op die plaats niet enkel het gevolg van de opwarming van de aarde, maar gaat het er ook nog er toe bijdragen om het te verslechteren.

Uit het rapport is duidelijk op te maken wie de ware schuldige is. Men hoeft er niet ver voor te zoeken. Het is namelijk de mens zelf die schuldig is.

Zichtbare verandering

De laatste jaren heeft men kunnen zien hoe de snelheid waarmee het klimaat verandert met rasse schreden is toegenomen. Het is niet eerder voorgekomen in tenminste tweeduizend jaar en mogelijk nog veel langer. Voor ons mag nu wel een wetenschappelijk rapport liggen, maar er moet ernstig naar gekeken worden en er moet beseft worden dat er sommige aspecten van klimaatverandering dreigen onomkeerbaar te worden voor een periode van eeuwen of zelfs duizenden jaren, zoals het stijgen van de zeespiegel.

Men moet beseffen dat het niet vijf voor twaalf is maar vijf na twaalf. Zonder drastische maatregelen moet de wereld zich opmaken voor fors grotere weersextremen.

Een paar honderd klimaatwetenschappers uit 66 landen hebben jarenlang onderzoek gedaan en hun resultaten vergeleken vooraleer zij ze opstelden in een overzichtelijk rapport. Dat onderzoeksrapport moet nu als basis dienen voor klimaatbeleid van regeringen wereldwijd, en komt vlak voor de mondiale politieke klimaattop van komend najaar in Glasgow.

Sinds het vorige reguliere IPCC-rapport in 2013, is de kennis over het klimaat flink toegenomen. Duidelijk is volgens de klimaatwetenschappers dat de opwarming van de aarde al tot grote veranderingen heeft geleid: in de atmosfeer, op land en in de oceanen.

De laatste jaren zag men al tekenen aan de wand dat er met onze natuur iets verkeerds aan de hand was. Ze bleek te vergalopperen. Het is namelijk duidelijker geworden dat klimaatverandering leidt tot meer extreem weer. Verdere opwarming leidt tot nog grotere veranderingen in het klimaat: intensere en frequentere hittegolven, meer hittegolven in de oceanen, meer en vaker zware regen, vaker droogte, meer zware tropische cyclonen, steeds minder ijs op de noordpool en afname van de permafrost.

Gesloten ogen

Maar al te graag sloten vele beleidsmaker de ogen voor wat er in de natuur aan de gang was. Ofwel ontkenden zij het ten zeerste ofwel staken ze de schuld op anderen ver weg. Sommige van die ontkenners, zoals Donald Trump wisten een grote massa voor zich te winnen zodat zij zich geen zorgen hoefden te maken voor de enorme vervuiling die zij veroorzaakten. Terwijl het Het neoliberalisme en kapitalistische gulzigheid de liefhebbers er van deden kronkelen van plezier en al spottend niets ontzagen, konden anderen slechts met lede ogen aanschouwen hoe de natuur rondom hen verder verwoest werd.

Vooruitgang of levens achteruitgang

Woonomstandigheden in Londen ca 1870 Gravure van Gustave Doré

De technische revolutie mag dan wel een zegen genoemd worden, maar ze heeft ook een vloek over deze aardbol gebracht.
Eind de jaren 80 van vorige eeuw zag men in bepaalde landen wel een verschuiving in de goede richting. Zo zag men de smoke te London sterk verminderen. Toch bleef men in de meeste plaatsen zien dat de elite  het vuil van de fabrieken accepteerde als de onontkoombare prijs voor hun succes. Die industriële revolutie bracht niet enkel de uitbuiting van van de arbeidende massa ze bracht ook de uitbuiting van de aardse goederen.

Voor decennia gingen mensen grondstoffen gebruiken alsof zij onuitputtelijk zijn. Dit is echter zonder de waard gerekend. Men kwam al spoedig tot het besef dat bepaalde stoffen alsmaar moeilijker op een bepaalde plek te vinden waren, of dat men er heel wat harder voor moest werken om een zelfde hoeveelheid bijeen te krijgen. Ook betreft de gewassen kwam men tot scha en schande te zien dat deze ook niet meer zo goed groeiden. Door allerlei insecticiden had de mens heel wat gronden vergiftigd. Dat had op haar beurt ook een invloed op het welzijn van de dieeren, die dan ook danig verminderden, ook doordat de mens meer en meer grondgebied innam en er voor zorgde dat er minder leefgebied voor dieren over bleef.

Evaluatierapport

Het op 9 augustus 2021 gepubliceerde rapport van het Klimaatpanel van de Verenigde Naties (IPCC) brengt het eerste deel van zijn zesde evaluatierapport (Assessment Report 6) “Klimaatverandering 2021 – De wetenschappelijke basis“. In 2023 zal men de geboekte vooruitgang in de realisatie van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs evalueren in het kader van een wereldwijd bilan van deze Overeenkomst, waaronder de doelstelling om de opwarming van de aarde ruim onder de 2°C te houden en tegelijk de inspanningen voort te zetten om de opwarming tot 1,5°C te beperken.

Mits het zo duidelijk is hoe de mens wel degelijk een invloed op het klimaatsysteem bezorgd horen de beleidsmaker de verantwoordelijkheid te nemen om iedereen hiervan bewust te maken en om als regering te werken naar een oplossing om toch nog een halt toe te roepen tegen de bezorgde situatie. Atmosfeer, oceanen, cryosfeer, biosfeer, die alle een impact hebben op de extreme weersomstandigheden, zullen aangepakt moeten worden met een grote nood, dit omdat de omvang van de recente veranderingen in het klimaatsysteem als geheel en de huidige toestand van vele aspecten ervan ongekend zijn in de afgelopen eeuwen tot millennia en nu onze maatschappij al heel wat zullen doen gaan kosten aan remediëring van de gevolgen.

In de scenario’s met stijgende CO₂-uitstoot zal de snelheid van toename van CO₂ in de atmosfeer verhogen omdat de koolstofputten in de oceanen en op aarde (die momenteel een deel van de CO₂ uit de atmosfeer absorberen) minder effectief worden.

Veranderingen in verschillende klimaatfactoren die effecten veroorzaken, zouden bij een opwarming van 2°C wijder verbreid zijn dan bij een opwarming van 1,5°C en bij een sterkere opwarming zelfs nog wijder verbreid of uitgesprokener.

Hoe de klimaatverandering beperken?

  • Om de opwarming van de aarde op een bepaald niveau te beperken, moeten we minstens de netto CO₂-uitstoot tot nul herleiden.
  • Ook de uitstoot van andere broeikasgassen moet sterk worden teruggedrongen. Met name een sterke, snelle en volgehouden vermindering van de uitstoot van methaan (CH₄) zou de opwarming compenseren die gepaard gaat met een vermindering van de aërosolproducerende luchtverontreinigende stoffen, en zou de luchtkwaliteit verbeteren.
    Hiertoe moeten wij de vleesproductie verminderen zodat het afval van de dieren verminderd en gronden minder vervuilt worden.
  • Een drastische vermindering van de uitstoot van CO₂ en andere broeikasgassen zal op korte termijn (enkele jaren) aanzienlijke gevolgen hebben voor de samenstelling van de atmosfeer en de luchtkwaliteit. Pas na ongeveer 20 jaar zullen we wetenschappelijk kunnen bewijzen dat het effect van deze verlaagde uitstoot op de oppervlaktetemperaturen wereldwijd niet toe te schrijven is aan de natuurlijke variabiliteit, en na langere perioden voor vele andere factoren die het klimaatsysteem beïnvloeden.
  • Sommige verschijnselen met een waarschijnlijkheid maar die tot veel grotere regionale of mondiale verstoringen kunnen leiden, kunnen niet worden uitgesloten en moeten bij de risicobeoordeling in rekening worden gebracht.

Mensen met verantwoordelijkheidszin

Elk zinnig mens zou moeten inzien dat wij eigenlijk zo niet verder kunnen. Vliegtuigreizen aan 20 à 30 € zouden moeten verboden worden. Kerosine zou zoals elke fossiele brandstof getaxeerd moeten worden en zoveel mogelijk beperkt moeten worden.

Algemeen zou men wereldwijd meer moeten gebruik maken van natuurlijke energiemiddelen, zoals zonne-, wind- en waterenergie. Daarnaast zouden de mensen veel bewuster moeten omspringen met hun voedsel, dat ook water e.a. in haar productieproces verbruikt. Vooral de vleessector zal drastisch moeten verminderd worden, daar deze een enorm verslindende industrie is, waarbij mensen dikwijls er niet aan denken dat daarbij ook heel wat water verloren gaat.

Onze wereld heeft hoognodig een wake-upcall nodig. Iedereen moet in zijn kleine omgeving er al voor zorgen dat er zo weinig mogelijk verspild en zo min mogelijk vervuild wordt.

Gelovigen, of zij die zich Christen noemen zouden zich nog meer bewust moeten zijn vna hun taak in heel dat beschermingsgebeuren. De Scheper heeft de aarde namelijk in de handen van de mens gegeven, niet om die wereld te laten vernietigen, maar om er juist mee om te springen. God verlangt van Zijn schepselen dat zij de aarde in goede vorm zouden houden en deze zouden bewerken naar goed vermogen.

Joden en Christenen in het bijzonder moeten die Bijbelse opdracht gegeven in Genesis naar best vermogen vervullen. Verder moeten zij anderen motiveren om uit liefde en respect voor de ander, alsook uit liefde voor de dieren en planten, zorg te dragen voor die gehele natuur.

Laten zij die in de Schepper van hemel en aarde geloven dan ook het voortouw nemen om voordat het te laat is eindelijk het heft in eigen handen te nemen en op te komen voor “moeder natuur” die stilzwijgend lijkt te zijn voor velen, maar toch al enkel jaren zeer luid schreeuwt.

+

Voorgaande

Uit de Oude doos: In het Nieuws – Honger en bevolkingsgroei

Vierseizoensmaand

2020 Hittegolf

Overstromingen in Limburg, Duitsland en België door extreem zware buien

Toename van de kosten van extreem weer mogelijk onderschat

Geen tijd meer voor uitstelgedrag

Top van het geweten voor het klimaat in Parijs

Niet wachten tot 2050

Stemronde in coronatijd voor Nederlanders

++

Aanvullend

  1. Mogelijkheid tot wereldwijde voedselcrisis
  2. Niet aangevreten oogst en bulkvoorziening
  3. Hoe lang nog eer men het smelten van het ijs als gevaarlijk teken zal erkennen?
  4. Waterramp voor Wallonië, Vlaams-Brabant en Limburg
  5. De Europese Unie – de Milieu-uitdagingen en uw stem
  6. Copenhagen roert menig hart
  7. Kapitalisme, Imperialisme, Rijken en verdeling in de wereld
  8. Kapitalisme vernietiger van de kwaliteit van leven
  9. Tekenen voor de mensheid
  10. Een lelijke kwaal
  11. Aversie tegen verspillingsmaatschappij en leven ver weg van de natuur
  12. Bestaan ​​van een krachtig “levensbewustzijn” bij alle individuen
  13. Veranderen
  14. Grondslag voor een leefbare gemeenschap
  15. Belofte van een betere wereld
  16. Beloofd land en socialistisch utopisme
  17. Dagelijkse Gedachte voor de Bijbellezing van de dag: Een waardig gebruik voor Gods Schepping (januari 02)

3 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Ecologische aangelegenheden, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Open Discussie Zomer 2021

Ook al blijven er veel ‘ontkennners’ moeten bij velen nu toch stilaan de oogkleppen wegvallen die verhinderden dat zij zich bewust zouden worden van de klimaatverandering.

Klimatologen zijn zeer duidelijk over de maatschappelijke relevantie van hun wetenschappelijke bevindingen en waarschuwen de wereld dat het zelfs al vijf na twaalf is. Het is Nú dat wij meer dan ooit stappen moeten ondernemen om onze planeet te redden.

Klimaatverandering

Klimaatverandering stond voor het eerst sinds lange tijd weer hoog op de agenda. Zo was er de verzengende hittegolf in het oosten van Noord Amerika, met maximum temperaturen die ver uitstaken boven wat voor mogelijk werd gehouden. Bosbranden volgden. Dichter bij huis traden rivieren buiten hun oevers door extreme regenval.

Ander klimaatnieuws kwam van de EU, waar de Green Deal steeds meer vorm begint te krijgen. De aangescherpte doelstelling – 55% minder uitstoot van broeikasgassen in 2030 vergeleken met 1990 – wordt vergezeld van een uitgebreid pakket aan maatregelen. Dit behelst zowel financiële prikkels als geboden en verboden. Het weglekken van emissiereductie naar het buitenland wordt vermeden door een importheffing. Het emissiehandelssysteem (ETS) wordt uitgebreid naar de verschillende transportsectoren (te land, ter zee en in de lucht) en aangescherpt door een sneller dalend plafond aan emissierechten.

De Telegraaf trekt al vrij voorspelbaar ten strijde tegen deze klimaatplannen…

View original post 46 more words

5 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Ecologische aangelegenheden, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Re-Blogs and Great Blogs, Wereld aangelegenheden

Geen tijd meer voor uitstelgedrag

Jelmer Mommers in zijn boek “Hoe Gaan We Dit Uitleggen” mag dan al oplossingen brengen om de klimaatverandering te temperen, want we moeten er bewust van zijn dat we ze niet zullen kunnen stoppen. Maar zeker mogen wij ons hoofd niet in het zand steken en moeten we onze verantwoordelijkheid nemen om de na ons komende generaties een goed leefbaar klimaat te geven.

Wij kunnen het niet nalaten stappen te ondernemen, anders zou dit getuigen hoe zelfzuchtig wij als individu wel durven zijn. Als maatschappij moeten wij samen verantwoorde stappen nemen om de opwarming van de aarde tegen te gaan. Dit vergt eerst en vooral politieke moed, waarna ook economische gevolgen onder ogen moeten gezien worden. Men kan niet ontkennen dat het algemeen een economische impact zal hebben voor meerdere jaren. Ook naar beroepen zal het een impact hebben. Er moet namelijk op landbouwgebied een hele herziening komen. Mensen moeten er toe komen om  minder vlees te eten en beter om te springen met het voedsel en voedselvoorraden. Het is hoog tijd dat ons consumptiegedrag ernstig onder de loep wordt genomen.

De Aarde en de toekomst van de mensheid liggen heden in onze handen. Er mag geen lafheid en geen egoïsme zijn. Elkeen moet tot het besef komen hoe kostbaar onze planeet is. Zij die niet willen zien moeten wij de ogen open doen. Er moet openlijk durven over gepraat worden. We mogen onze tijd niet passief ondergaan. Het kan makkelijk zijn om te zeggen

“We doen wat we doen en de toekomst zal haar oordeel over ons vellen.”

De vluchtelingen- en de bankencrisis van vorig decennium is niets in vergelijking met de groter wordende stroom van klimaatvluchtelingen, die nu al waar genomen kan worden en zal toenemen met de komende jaren.

Het neoliberalisme met haar geweld van de vrije markt heeft er voor gezorgd dat het leven van een mens klein en futiel werd, maar ook verstoord in zijn eigen achtertuin. De gehele technische revolutie ligt mee aan de oorzaak van wat we nu en in de komende jaren nog tegemoet moeten gaan zien, van hoger wordende temperaturen en aangroeiende woestijnen.

Sinds de technologische revolutie van de 19de eeuw hebben we generatie na generatie zien profiteren van vooruitgang. Nu echter is er een kantelpunt bereikt waarbij onze kinderen en kleinkinderen, het slechter hebben dan onze generatie. De globalisering en de overconsumptie laten zich voelen.

Erg genoeg zien we heel wat gepalaver en nodeloos heen en weer gepraat dat blijkbaar niet veel schijnt op te lossen. Men moet geen deskundige te zijn om in te zien dat we die vooropgestelde doelstelling uit het Parijse klimaatakkoord niet gaan halen. Zelfs met heel uitgebreide en  drastische maatregelen zal het moeilijk zijn door het niet eensgezind zijn van de geïndustrialiseerde landen en hun bewindsvoerders.

https://geengratislunch.files.wordpress.com/2017/02/krista102.jpg?w=365&h=365&crop=1

Krista Bruns bij het behalen van haar Phd bachelor diploma aan de Universiteit van Utrecht, waar na ze een premaster jaar in Econometrics aan de Erasmus Universiteit van Rotterdam volgde en een uitwisselingsemester aan de Universidad de Complutense in Madrid.

De 28 jarige Krista Bruns, sinds kort woonachtig in Den Haag en onlangs gepromoveerd in de Economie, en zich bij een ouderwetse blog verkiest te houden, wordt, zoals wij,  toch ook een beetje verdrietig als zij over de klimaatproblematiek nadenkt. Net als wij gelooft zij dat het nog niet te laat is en beseft ze dat het momentum en de noodzaak beiden aanwezig zijn. Ze drukt zelfs de hoop uit:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Zij durft ook te kijken naar het huidige menselijk (wan)gedrag, waarbij de politiek onze dagelijkse belevenissen wel (on)handig weet te verstoren.

Wel met een economische blik, niet gehinderd door wetenschappelijke conventies of al te veel jargon. {Blog}

dringt zij zich nu ook op in de bloggerswereld, met haar eigen persoonlijke standpunten, los van haar functie als beleidsmedewerker van het Nederlandse Ministerie van Financiën. Ze hoopt zo met haar stem ook iets te kunnen verwezenlijken. (Wat wij toch allemaal hopen, is het niet?)

Zij schrijft verder:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

planetb

Met heet besef dat we te weinig doen en te laat stelt zij dat er geen tijd meer is voor uitstelgedrag.

Klimaatverandering is een probleem met mogelijk desastreuze gevolgen, maar deze ontwikkelen zich vergeleken met een mensenleven vrij langzaam en onzichtbaar. We hadden het dus pas door toen het al bijna te laat was, en zelfs nu we het weten doen we er weinig aan.

Dit innerlijke conflict, waarin we weten dat er iets aan de hand is, maar het gevoel hebben dat we er niks aan kunnen doen wordt cognitieve dissonantie genoemd. Het treedt op wanneer gedrag, emotie en cognitie (kennis) niet op één lijn liggen. Dit leidt bij mensen tot een groot intern ongemak, en als reactie daarop gaan we klimaatverandering negeren, bagatelliseren of ontkennen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

struisvogel

Ons hoofd nite in het zandsteken eist het durven aanzien van onze eigen invloed op wat er voort het ogenblik aan het gebeuren is.
Probleem is dat mensen die op de problemen willen wijzen of hun vinger uitsteken, wel meer dan eens als lastigaards worden aanschouwd. Onze met haatberichten en lelijke woorden vollopende brieven bussen bewijzen dat zelfs dagelijks.

Psychologe Florien Cramwinckel (zie video hieronder) toonde in haar onderzoek ook aan dat we mensen die sterk hun morele waardes proberen over te brengen vaak een beetje irritant vinden, omdat ze ons confronteren met onze eigen tekortkomingen op dat gebied. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Algemeen moeten we iedereen er toe komen om de hand in eigen boezem te steken.

Ik denk dus dat we een stuk verder zouden komen als we een soort generaal pardon uitspreken … {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Bruns denkt aan een wijs man die ooit zei:

Het beste tijdstip om te beginnen was 20 jaar geleden, het op-een-na beste tijdstip om te beginnen is vandaag. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het is waar dat het geen zin heeft om te blijven zeuren over wat er in het verleden verkeerd gegaan is. Men moet de koe met de hoorns aanpakken wanneer dat geweldig dier langs komt.

De politici van vandaag zijn geen grote hulp. Vooral de populisten trachten met allerlei verzinsels de mensen te misleiden. Ze schamen zich niet om zelfs bevinden van erkende wetenschappers te negeren en nog erger, hun bevindingen in twijfel te trekken of als onzin af te schepen.

Betreft de klimaatskeptici schrijft Bruns:

Een derde reden dat we last hebben van uitstelgedrag is volgens mij dat klimaatwetenschappers, meer dan hun collega’s in andere vakgebieden, nog steeds vaak worden uitgemaakt voor een soort religieuze fanaten en dat hun resultaten in twijfel worden getrokken. Onderzoek proberen te reproduceren en falsificeren is nobel werk, maar in dit gebied gaat het er soms heftig aan toe met alternative facts en voor- en tegenstanders die zich beiden te sterk door hun eigen agenda laten leiden. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het wordt hoog tijd dat het gewone volk hun leiders ter verantwoording roept, maar ook dat zij zelf gaan inzien dat we zogvuldiger moeten omspringen met het gebruik van gronden, zij het om landbouw er op te verrichten of om het te bebouwen met woonelementen (huizen of apartementen) die op een milieuvriendelijk wijze moeten onderhouden en verwarmd worden.

extinction wave

Al enkele jaren kunnen wij getuigen zijn van uitzonderlijke weersomstandigheden.

Het extremere weer zal ook niemand ontgaan zijn. 2017 was het jaar met de meeste bosbranden, het duurste orkaanseizoen als het gaat om schade, ijskappen die afbreken in een niet eerder gezien tempo. 2018 lijkt wat betreft temperaturen alle records te gaan breken, in Nederland althans. Zélfs als je van mening bent dat al deze processen zich voornamelijk buiten de schuld van mensen voltrekken, dan zou je in een wereld waarin we alles en iedereen proberen te controleren, toch zoveel mogelijk willen doen om dit proces tegen te gaan? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

We kunnen slechts hopen dat er wel degelijk langzaamaan aan het besef begint te ontstaan dat er iets gedaan móet worden.

Een stijgende zeespiegel, extremere weersomstandigheden en het vernietigen van de natuurrijkdommen die in miljarden jaren zijn opgebouwd, zal ontegensprekelijk, leiden tot meer conflicten, oorlogen, migratiestromen, hongersnoden en economische crises.

paaseiland
Paaseiland, één van de door Diamond beschreven beschavingen die teniet zijn gegaan. Als ik dan toch nog een keer teveel CO2 ga uitstoten, dan wil ik hier wel heel graag heen.

 

Wat kun je doen?
Stap 1: informeer jezelf. Ik ben er van overtuigd dat deze verandering van inzichten van binnenuit moet komen. Het is niet erg als je vroeger dingen deed die je met de kennis van nu beter niet meer kunt doen. Maar ééns gelezen kun je het niet meer ontlezen. Doe wat met die kennis! Vroeger wist ik ook dat er vegetariërs bestonden. En dat vlees van dode dieren kwam. Maar ik besefte me nog niet de echte impact van vlees op het milieu, de bizarre manier waarop in de bio-industrie met dieren omgegaan werd. Hetzelfde geldt voor vliegen, een reisje naar een lekker warm eiland waar ik een paar jaar geleden geen seconde over twijfelde, wordt nu toch heel wat minder aantrekkelijk.

Leestips  
David McKay Sustainable Energy without the hot Air
Paul Collier Plundered Planet
Kate Raworth Doughnut Economics
Jared Diamond Collapse
Jorgen Randers et. al Limits to Growth
Tim Jackson Prosperity without Growth

Ik snap wel dat het lastig is om structuur en helderheid te scheppen in de enorme stroom van goede en foutieve informatie die er omtrent dit alomvattende probleem te vinden is. Dat iedereen moeite heeft om dit probleem te omvatten en de informatie te structureren blijkt wel uit het klimaatakkoord, waar na maandenlang nadenken door deskundigen uiteindelijk geen concrete maatregel in bleek te staan. Een helder boek was voor mij Sustainable energy without the hot air van David McKay. Het wordt ook wel het ‘Freakonomics’ van de klimaatproblematiek genoemd en het zet in heldere tabellen en figuren uiteen welk potentieel er nog is voor milieuvriendelijke energie-opwekking en hoeveel we zelf kunnen besparen op onze uitstoot. Op de website van McKay zijn ook leuke rekentools te vinden. De belangrijkste boodschap uit dit boek is: maak een plan wat onder de streep uitkomt. We kunnen leuk allemaal onze opladers uit het stopcontact halen als we ze niet nodig halen, onder het motto ‘alle beetjes helpen’, maar dit is alsnog maar een miniem percentage van ieders verbruik en uitstoot op een dag. Zelfs als we dit allemaal doen gaat het dus weinig zoden aan de dijk zetten: er zijn grote beetjes nodig. Kijk wat er echt een verschil maakt en ga hiermee aan de slag, ook al betekent dat soms afstand doen van verworven luxe.

Wat dan wel?
200 jaar economische ontwikkeling heeft ons een hoop welvaart en ontzettend veel gemak gebracht. Maar onder de ronkende motors van het kapitalisme is ook een feedback loop ingezet die zichzelf niet zal stoppen. Producenten geven weinig om negatieve externaliteiten en zijn op zoek naar de goedkoopste productiemethode om zoveel mogelijk spullen aan ons te verkopen. Wij als consumenten hebben weinig weet van waar die spullen vandaan komen en wat daar voor nodig is en blijven ze dus kopen, wat de producenten weer sterkt in hun verdienmodel.

Je energieverbruik binnen de 4 muren van je eigen huis is zeker belangrijk en makkelijk te sturen. Begin eens met elke maand de meterstanden opschrijven en experimenteer om te kijken wat daar veel invloed op heeft. Maar besef ook dat het grootste deel van onze uitstoot niet ontstaat binnen ons huis maar door de productie van goederen die wij aankopen. Volgens mij moeten we weer terug naar een cultuur van genoeg. Vraag je eens af of het nodig is om elke dag vlees te eten. Of om elk jaar een mooie vliegreis te maken. Laat die kaki-vruchten, hoe mooi ze er ook uitzien, eens liggen en koop lekkere stoofpeertjes in de winter. Repareer een kapot kledingstuk in plaats van voor een paar euro iets nieuws te kopen zonder je af te vragen hoe dat in godsnaam voor die prijs geproduceerd kan worden en vanuit Bangladesh hier naartoe verscheept. McKay rekent uit dat 60 van de ca. 195 kilowatt uur die een gemiddelde Westerling per dag nodig heeft komt van het produceren en verschepen van onze spullen.

Het lijkt misschien een opoffering, maar ik heb dat zelf helemaal nooit zo ervaren. Vlees eten mis ik helemaal niet, maar zelfs als je niet zonder kunt: smaakt het niet lekkerder als je het bewaart voor speciale gelegenheden? Wat vakanties betreft: natuurlijk zijn er plekken op de wereld die ik ooit nog wel eens wil zien. Hier ga ik voor sparen en dan ga ik alles eruit halen wat er in zit. Maar de afgelopen 2 jaar heb ik ook ervaren dat ‘staycations’ of vakanties dichtbij huis ontzettend relaxt zijn: je hebt geen lijstje van bezienswaardigheden die je moet afvinken, je bent vrij om te doen waar je zin in hebt en ook korte afstand van huis is er zo ontzettend veel moois te ontdekken!

schwarzwald
Het prachtige Zwarte Woud waar ik dit jaar op vakantie was

Wat kan de overheid doen?
Bij dit soort grote transities kijkt men vaak (terecht) als eerste naar nationale overheden en supranationale instituties. Met belastingen, subsidies en regulering hebben die grote middelen in handen om gedrag te beïnvloeden. De Nederlandse overheid heeft deze taak serieus genomen en gaat ambitieuzer dan de in het Parijsakkoord gemaakte afspraken aan de slag. Toch passen hier ook een paar kanttekeningen.

De eerste is dat belastingen vaak werken als het zwaard van Damocles: ze gaan vaak ten onder aan hun eigen succes en teveel instrumentalisme heeft ongewenste bijwerkingen. Kijk maar naar het verstorende effect van de verschillende bijtellingen voor hybride auto’s op de automarkt. ‘De vervuiler betaalt’ is een mooi principe, maar als dit betekent dat rijke vervuilers hun schade af kunnen kopen en dat het arme vervuilers verder de armoede in duwt schiet je er weinig mee op. Daarnaast zal een effectieve belasting op vervuiling uiteindelijk zijn eigen grondslag uithollen en daarmee niet meer het primaire doel van een belasting vervullen: geld ophalen om publieke middelen van te betalen.

Een tweede kanttekening is dat er momenteel erg macro gedacht wordt. In Parijs zijn stevige afspraken gemaakt. Daarnaast heeft de regering besloten dat de gaskraan in Groningen dicht moet. Als er echter geen vertaalslag gemaakt wordt naar wat dit voor een gemiddeld gezin betekent, zijn we niet dichter bij huis. Bij gelijkblijvende consumptie zullen we de energie dan gewoon uit het buitenland importeren. Schotel mensen het eerlijke plaatje voor: wat gebeurt er als we niets doen? Iedereen wil een leefbare wereld voor zijn kinderen. Wat is er voor nodig om dat te halen? Kan een gemiddeld gezin nog 2 keer per week vlees eten en eens in de 5 jaar een verre vliegreis maken? Als we die cijfers helder hebben, wordt de gedragsverandering ook makkelijker te bewerkstelligen.

Een derde overweging is wel dat dit soort veranderingen zich vaak eerst langzaam, en dan ineens snel en onvoorspelbaar voltrekken. Het is voor overheden lastig om in te schatten welke kant de technologie opgaat en in het verleden zijn hier ook grove fouten in gemaakt, door bijvoorbeeld flink te subsidiëren om een kritische massa te bereiken voor een technologie, die enkele jaren later ingehaald bleek te zijn door iets beters. We kunnen dus moeilijk op de realiteit vooruit lopen. De markt kan dit doorgaans beter inschatten, maar is nog niet altijd bereid om zich in te zetten en risico te nemen op het vlak van sociaal ondernemerschap. Al komt dit wel steeds meer op gang.

Tenslotte is er voor de transitie een grote investering nodig. Economisch gezien betekent investeren vaak geld lenen voor hoge startkosten, die later terug zullen worden verdiend. Dit geldt in brede zin ook voor veel milieuvriendelijke hervormingen, zoals het isoleren van huizen, het aanleggen van infrastructuur voor elektrisch rijden, het verbeteren van het internationale treinennetwerk en ga zo maar door. Ik ben van mening dat de huidige kapitaalmarkt massaal aan het investeren is in projecten waarvan de negatieve externe effecten nog niet in de prijs doorgekomen zijn. Wanneer deze kennishiaat in de markt omslaat, zou het ook wel eens snel kunnen gaan met private investeringen in duurzame projecten. Tot die tijd is het echter een medeplichtigheid van de overheid om te bedenken hoe dit eerlijk en kosteneffectief gefinancierd kan worden.

Eerlijk is hier een lastig begrip, want hoe spreid je de lasten over huidige en toekomstige generaties? Paul Collier heeft hier een heel inzichtelijk boek over geschreven, waarin hij betoogt hoe de romantici die het probleem ‘tegen elke kosten’ willen aanpakken en de ‘struisvogels’ die liever hun kop in het zand steken nader tot elkaar moeten komen. De crux is in Collier’s ogen dat we toekomstige generaties niet precies dezelfde natuurlijke omgeving hoeven terug te geven als degene die wij nu hebben, maar wel een wereld met exact dezelfde verdiencapaciteit als hoe wij hem aantroffen. Dit zou bijvoorbeeld kunnen door de opbrengsten van het delven van fossiele brandstoffen in een fonds te stoppen waarmee investeringen in duurzame ontwikkeling worden gefinancierd. Dit model is in Noorwegen gehanteerd, en daarmee hebben zij een buffer van 1 biljoen USD opgebouwd om publieke voorzieningen als pensioenen mee te financieren.

Wat ga je morgen doen?

Zoals ik eerder al schreef, er is een hoop informatie en die lijkt soms onmogelijk te doorgronden. Daardoor krijgen we het gevoel dat we er niks aan kunnen doen en steken we liever als struisvogels onze hoofden in het zand of doen we aan gevoelsmatige gewetensbestrijding zoals de tv niet op standby zetten. Toch ben ik ook hoopvol, het momentum is aanwezig en we bezitten meer technologie en kennis dan ooit tevoren.

Vandaag is t-0 en morgen komt wat mij betreft het algemeen klimaatpardon. Schud dus je schuldgevoel van je af, maar lees je in en analyseer welke grote beetjes jij zelf kunt bijdragen. En bovenal: vertel je omgeving wat je hebt geleerd. Niet als moralistische betweter, maar omdat we allemaal hetzelfde doel nastreven. Kennis is macht, en als wij als samenleving eisen dat het over is met de race naar de bodem op het gebied van massaproductie en vervuiling, dan moeten producenten en overheden wel luisteren. En net zoals wij tot kortgeleden niet beter wisten dan dat spullen en eten uit de supermarkt kwamen en dat je je daar verder niet druk om hoefde te maken, zo zullen onze kinderen en kleinkinderen niet beter weten dan dat het normaal is om lokaal in te kopen, niet meer spullen te kopen dan je nodig hebt en jezelf zonder uitstoot voort te bewegen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

8 Comments

Filed under Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voeding, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden