Tag Archives: Verbondenheid

Oplossingen gezocht voor Joodse dienstvoorziening

Niet Joodse gelovigen hebben niet bepaald een probleem met het volgen van diensten op het internet. Voor vele Joodse gelovigen vormen diensten op het internet volgen wel een probleem. Daarom deze oproep

Hebt u een oplossing voor onze Joodse leden?

Hebt u misschien een antwoord op deze vraag?

Hoe kunnen Joodse gelovigen toch samen dienst beleven?

Zodra de duisternis valt op vrijdagavond lijkt in vele huishoudens van de Jeshuaistische en Joodse gelovigen ook een zekere vorm van duisternis te vallen. Zich aan de voorschriften houden zoals voorgebracht in de Sjemot/Exodus 35:3 en algemene traditionele regels, wordt er afgezien van enig werk en worden er ook geen lichtknoppen of elektrische toestellen bediend.
Dat maakt dat de Sabbatsviering volgen op het internet onmogelijk is daar het enkele taken verreist die door sommigen als “werk” worden aanzien. Meer nog opvallend is het ook dat er toch nog vele gezinnen zijn waar er geen televisietoestellen of computers in gebruik zijn. Voor anderen mag dat helemaal buiten de wereld zijn, maar dit is wel een realiteit waar wij rekening mee moeten houden.

Vraag is of wij nu ook niet weer in een tijd zijn waar wij uitzonderlijke maatregelen moeten inroepen, zoals onze voorouders deze gekend hebben in bepaalde tijden, toen zij ook niet naar hun tempel of synagoge konden gaan.

In enkele artikelen proberen wij daar aandacht aan te schenken nu wij naar 9 Av gaan en het verlies van 2 tempels gaan herdenken.

Wij zijn er van bewust dat elkeen van ons wel op zijn of haar eigen plekje kan bidden en een ingetogen gesprek kan aangaan met de Allerhoogste. Maar het samen komen of samen gemeenschap vormen is er met de coronacrisis niet bij en eist speciale voorwaarden of veiligheidsmaatregelen.

Wie weet kan er van uit een andere hoek een kijk worden gegeven die voor onze gemeenschap oplossingen kan aanbieden, zodat wij toch dat eenheidsgevoelen kunnen bewaren en ons niet schuldig moeten voelen van geen sjabbes te vieren in gemeenschap.

Door de corona-maatregelen van de overheid zijn we gedwongen geworden om niet enkel na te denken over onze omgang in het openbaar, maar ook om na te denken over wat wezenlijk is voor verwezenlijken van onze geloofsplicht.

Nu dat wij niet meer mogen samen komen in de tempel of synagoge, moeten wij andere mogelijkheden zoeken om toch als gemeenschap onze verbondenheid te voelen en iedereen de kans te geven om dat gevoel van verbondenheid te ondergaan in en met waardig gebed.

Vandaag lijkt het wel dat wij ons ernstig moeten gaan bezinnen over iets wat voor decennia oh zo gewoon leek, maar uiteindelijk toch niet zo evident lijkt te zijn. Wij zien namelijk dat bepaalde gemeenschappen zodanig zijn vastgeroest in bepaalde tradities dat de lockdown hen bij wijze helemaal omver heeft geblazen. Alles wat zo normaal leek, drie maal per dag naar de synagoge gaan o.m. is nu helemaal uit den boze, enz.

Het lijkt wel of onze gemeenschap plotseling wordt wakker geschud.  De meesten van ons leven in een gesloten gemeenschap ver weg van de buiten wereld. Wij zijn gewoon in onze eigen cocon te verblijven. Geen wonder, bij het regelmatig gevaar dat ons lijkt te omringen. De meesten van ons zijn trouwens heel bang om zich in het openbaar kenbaar te maken. Terwijl anderen zich juist nu nog meer naar buiten durfden profileren en niet bang waren om op hun terras of balkon hun liederen over de stad durfden laten klinken. (Wat dan weer de politie er deed op afkomen.)

Velen in onze gemeenschap hebben zulk een vaste gewoonten dat zij nu met het breken er van wat in de war zijn gestuurd. Ontheemd voelen zij zich wat verloren en zoeken oplossingen om toch het gevoel te hebben dat zij God toch nog waardig kunnen dienen. Ook heerst er een angst dat het coronavirus heel wat mensen weg zal brengen van de godsdienstbeleving, daar ze nu lekker alleen thuis kunnen blijven zonder verder veel taken te moeten opnemen. Anderen vinden dan weer dat er nu weer een middel is om de mens slaaf te maken van de wereldse gebondenheid.

Voor ons is het samenkomen van de gemeente onderdeel van ons leven waarbij wij onze verbondenheid met onze broeders en zusters bezegelen en onze dankbaarheid betuigen voor de Elohim  die Zijn heil schenkt en ons wil ontvangen in geloof en eerbaarheid. Dat samenzijn verrijkt ons telkens opnieuw en inspireert ons telkens weer de uitdagingen van deze wereld aan te gaan. Nu dat wij al voor meer dan vier maanden niet meer samen kunnen komen drukt dat wel op velen hun gemoed, omdat ze het gevoelen hebben dat ze de Adonai tekort schieten.

Misschien kunnen gelovigen van andere geloofsgroepen hierbij raad geven en oplossingen aanvoeren.

++

Aanverwante lectuur

  1. Zuiverheid en verantwoordelijkheid van leden en leiders in een gemeenschap
  2. Voor het eerst in jaren weer een Pesach in isolatie
  3. Geestelijke affaires in CoViD-19 afzonderingstijden
  4. 9 Av 2020 en Dagen van droefheid
  5. Een huis bouwen voor God
  6. Ontnomen van een gebedshuis #1 Doodveroorzakers
  7. Verzamelen, bijeenkomen, samenkomen, vergaderen
  8. Verzamelen of Bijeenkomen
  9. Een samenkomst of meeting
  10. Vergadering – Meeting
  11. Laat ons samen komen
  12. De voordelen van een kleine gemeenschap of een huiskerk
  13. De ecclesia als lichaam van Christus

+++

Gerelateerde berichten

  1. Afgescheidenheid
  2. in tijden van corona
  3. Eenzaamheid onder jongeren
  4. Geloofsgemeenschap: een netwerk van liefde
  5. Eenheid in verscheidenheid; Joh 17,20-26
  6. Levende stenen; Hnd 6,1-7; 1 Pt 2,4-9; Joh 24,1-12
  7. Verbonden na Corona
  8. Bidden?
  9. Waarom de stijl van een kerkdienst niets zegt of er levend geloof is
  10. Avondmaal vieren over kerkmuren heen
  11. Mijn nieuw boek: De Joodse Apostelen
  12. Christenen moeten joodse feesten niet houden.
  13. Kerk-zijn in context
  14. Kerk in de stad, stad in de kerk
  15. Liturgie als centrum van kerkzijn? [1]
  16. Wat gebeurt er in de eredienst?
  17. Techniek in de eredienst. Een zegen en een vloek?
  18. Nieuwe liturgie in Corona-tijd (?)
  19. Corona zal ons tot slaaf maken
  20. De positieve gevolgen van corona
  21. Wie schrijft die blijft!
  22. Versoepeling lock-down
  23. Wat is vrijheid?
  24. Angst, naastenliefde en corona-maatregelen
  25. Unlock jezelf!

3 Comments

Filed under Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Vragen van lezers

Verbondenheid met de wereld


moeten we eerst gek worden voordat we ons kunnen verbinden met de wereld.

waanzin is tegenwoordig een meer accurate beschrijving van de wereld dan de orde van het objectieve

~ Boris van Meurs {
Van de bloemetjes, de bijtjes en het kernafval: problemen van Diepe Ecologie}

Leave a comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Jezus volgen bevrijdt van faalangst en prestatiedruk

In onze huidige maatschappij wordt er langs vele kanten druk geoefend op de mens.

Veel mensen worstelen ermee dat ze zich niet aanvaard of begrepen voelen. Er ligt een grote druk op onze schouders om te presteren. Faalangst ligt op de loer. Oh zo dikwijls gaan wij onszelf vergelijken met anderen en vinden ons dat niet goed genoeg. Wij lijken niet de toppen te bereiken die wij graag zouden bereiken.

Wij zien in deze wereld hoe mensen zich anders trachten voor te doen op de sociale media. De ‘vriend’ of Facebook lijkt op Facebook een andere persoon te zijn dan diegene die we in het echt kennen. Wat wij ook kunnen zien is dat dikwijls personen om zelf overeind te blijven, een ander in niet enkel in hun gedachten onder uit  halen maar ook in hun woorden ze omlaag trachten te halen.

Wanneer heb je het lef om je fouten toe te geven, zodat ze niet als een last op je schouders blijven liggen?
Wanneer heb je de ruimte om een ander te vergeven, zodat je niet door wrok wordt opgeslokt?

Zij die zich Christen voelen moeten zich de natuur van Christus aanmeten. Als Christus moeten zij open staan voor iedereen,ongeacht hun aard, ras of overtuiging. Dezer dagen zien wij hoe in vele West Europese landen hiertegenover gezondigd wordt en hoe velen zich keren tegen de vele vluchtelingen. Velen hebben vergeten wat eigen christen zijn inhoudt.

Velen voelen zich door anderen belaagd of in de hoek geduwd. Zij zien dat anderen plaatsen innemen die zij zelf graag hadden ingenomen of die hen ongerust maken omdat zij zich dan in een minderheid of benadeeld voelen.

Wij moeten open staan dat anderen worden geholpen en soms ook dingen krijgen die wij zelf niet hebben. Steeds moeten wij opletten dat jaloersheid ons niet overvalt.

Regelmatig doordat wij zien dat anderen dingen krijgen die ons niet lijken toe te komen, voelen wij ons mislukt. Dat gevoelen haalt ons nog verder naar beneden en doet ons verhinderen nieuwe of andere stappen te ondernemen. Het laat ons nog meer twijfelen aan ons zelf.

Om faalangst te vermijden kunnen wij best kijken naar die eenvoudige man die enkele eeuwen geleden zijn arbeiders familie verliet om rond te trekken en mensen er van te overtuigen dat er Iemand is Die ons vooruit trekt en Die ons het meest ideale leven kan bezorgen. Die arbeiderszoon was er van overtuigd dat de Oude Geschriften vol met wijsheid stonden die wij voor ons leven kunnen gebruiken. Hij ging daar dan ook verder op in en verklaarde vele van die geschriften. Hij was een meester verteller en een zeer groot leraar. Velen werden ook door zijn vertellingen aangetrokken alsook door de vele mirakelen die hij deed. Anderen werden hierdoor nijdiger op hem en gingen zelfs zo ver in hun na-ijver dat zij hem wilden doden en er ook voor zorgden dat die leermeester aan een paal werd opgehangen, zoals moordenaars om het leven werden gebracht als straf.

Ook al werd hij verguisd ging die Nazareense man voort en werd hij niet ontmoedigd om het Goede Nieuws te blijven verkondigen. zo een kleine twee duizend jaar geleden waren er ook vissers die zich geroepen voelden om deze man te volgen; Zij zagen ook hoe hij regelmatig beschimpt en bespot werd, maar hoe hij zich daar niets van leek aan te trekken. Zij nochtans waren meer dan eens bevreesd om te laten zien dat zij met hem betrokken waren of voor wat zij geloofden te uiten. tot dat zij kracht van de Heilige Geest kregen. Dan voelden zij zich gesterkt en durfden zij in vele talen spreken.

Jezus was dan al weg. Hij was niet letterlijk bij hen, maar toch voelden zij Jezus zeer nabij. En dat is wat wij ook horen aan te voelen. Dat Jezus dicht bij ons is als wij hem in ons hart willen toe laten. Dichtbij Jezus, daar is die ruimte te vinden die ons rust in ons leven kan geven. In jouw eigen omgeving zou het in de kring van gelovigen moeten zijn dat je samen met hen Jezus aanwezig voelt. Zij die problemen hebben op het werk of zich verstoten voelen in de maatschappij, moeten juist daar in gemeentelijke kring, de ecclesia, zich opgenomen voelen door broeders en zusters in Christus. Juist in de gemeente zou je uiteindelijk de veroordeling voorbij moeten kunnen komen.

Wij horen dat vele mensen in hun geloofsgemeenschap niet echt die verbondenheid voelen. In vele kerken is er helemaal geen persoonsgebonden verwantschap met Christus voelbaar. Christenen moeten in wezen familieleden van Christus alsook van God zijn. Men moet in een geloofsgemeenschap deel uitmaken van dat groter geheel wat wij het Lichaam van Christus noemen. Daar moet verbondenheid zijn. Daar mag er geen plaats zijn voor na-ijver, jaloersheid of haat.

In meerdere kerkgemeenschappen zien wij dat men niet snel klaar staat om anderen op te vangen. Ook merken wij dat in meerdere kerken er geen verlegenheid meer heerst om vies op te kijken naar anderen, kwaad te spreken over anderen of te roddelen. Voor vele dingen is er zelfs geen schaamte meer.

Willen we vruchtbaar leven met Jezus, dan moet dat onkruid eruit en moet er ruimte gemaakt worden voor het volgen van Jezus.

Ware christenen moeten al de moeite doen om in Jezus zijn voetsporen te stappen en als het ware als hem te worden. Één met Christus zijn houdt in gelijkaardig als hem te zijn. Zo mag er dan in onze persoonlijkheid geen plaats meer zijn voor het slechte of voor datgene wat God niet wil. Zoals Jezus de Wil van God deed moeten wij ook er toe komen om volledig de Wil van God te doen.

Hoe meer wij er aan werken om zoals Christus te worden zullen wij merken dat vele angsten zullen gaan verdwijnen. De prestatiedruk die uitgaat van deze materialistische wereld zullen wij niet meer zo gaan voelen, daar wij zullen beseffen dat dit leven en deze tijd maar een tijdelijk gebeuren zijn. Het is vergankelijk terwijl wij kunnen uitkijken naar iets onvergankelijks. Dat onvergankelijke berustend op de hoop die gegeven wordt in de geschriften zal ook iets zijn waar wij naar zullen kunnen uitkijken in vertrouwen, want op God kunnen wij rekenen, terwijl wij niet op elke mens kunnen rekenen.

Door het schild van Christus aan te trekken zullen wij voldoende gewapend zijn om de tegenstanders van God aan te kunnen. Door op God te vertrouwen en ons in Zijn handen te geven zullen wij er op aankunnen dat wij onder Zijn hoede ons werk naar best vermogen zullen kunnen verwezenlijken en dat wij er dan ook niet voor beschaamd hoeven te zijn. Wij zullen tevreden zijn met de riemen die wij gekregen hebben om er mee te roeien. Wij zullen dan ook die riemen durven te gebruiken en verder de stroom opwaarts durven gaan.

Laat ons in Jezus en zijn hemelse Vader vertrouwen en ons in hun handen leggen. Met Jezus hebben wij de beste voorspreker bij God en zullen daarom niet hoeven te vrezen.

er is helemaal geen reden voor controle verlies wanneer jijzelf over jezelf de controle wil geven aan Hem die Jezus ook volde, de Enige Ware God, de Elohim Hashem Jehovah.

+

Voorgaande

Goed Nieuws brengen met en door voorbeeld

Voor Katholieken ook een jaarthema rond barmhartigheid

De aanduiding door Paulus en Jacobus van de werken die wij horen te doen

Kom binnen en zet u

Wie luistert, ontwikkelt de gave van het spreken

++

Aanverwante lectuur

  1. Fragiliteit en actie #8 Eerste Wetsvoorziening
  2. Valse profeten en leraren als roofzuchtige wolven in schaapskleren #1 Stromen van gelovigen
  3. Valse profeten en leraren als roofzuchtige wolven in schaapskleren #4 Ambitieuze mannen, verdraaide woorden en akkoorden met wereldleiders
  4. De familie Palache, Joden en Ontroerende onzin
  5. Jehovah kan hem staande houden
  6. Christenen die het juiste hart hebben om anderen te roepen om naar God te komen
  7. God liefhebben en Bekommeren om je medemensen
  8. Verzoening en Broederschap 7 Eén zijn
  9. Missionaire hermeneutiek 5/5
  10. Paulus en Jakobus hulle skryf oor geloof en werke

+++

Gerelateerd

  1. Ons Onderwijs Is Een Panopticon
  2. Prestaties, bijles, diploma’s
  3. Persoonlijke & Zakelijke Oplossingen
  4. De steun van een boek
  5. Een beetje verloren
  6. Faalangst
  7. Faalangst, stop
  8. Faalangst? Controleverlies?
  9. Week 9: Rosanne slaagt op het Faal Festival
  10. Week 3: Nienke krijgt stoom uit haar oren
  11. geheel vrijwillig
  12. Ben jij een eeuwige twijfelaar?
  13. Zing, dans en lach net zoals een kind dat kan
  14. Zie jezelf in een nieuw licht
  15. De Nazarener
  16. Bewijs!
  17. Wat kan mense aan ons doen?

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geestelijke aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

In tijden van gemeenschappelijk verdriet

Met de tragische gebeurtenissen van dinsdag, de bomaanslagen in Brussel, werd het hart van onze democratische waarden en van de Europese Unie getroffen.

In een persbericht van het agentschap Amaq eist Daesh de lof voor haar IS-strijders die “een reeks bomaanslagen” hebben gepleegd met “bommengordels en bompakketten” in België omdat dat land

“deelneemt aan de internationale coalitie tegen IS”.

“Martelaars”zouden volgens het bericht eerst het vuur in de luchthaven van Zaventem geopend hebben waarna “verschillende strijders” hun bommengordels tot ontploffing brachten.

Daesh Press Communication 2016 03 22 concerning attacks on Brussels

Daesh Press Communication 2016 03 22 concerning attacks on Brussels

België werd op 22 maart 2016 opgeschrikt door de twee zwaarste terreuraanslagen ooit in de Belgische geschiedenis. Bij drie ontploffingen, twee in de vertrekhal van de luchthaven Brussels Airport, en één in het metrostation Maalbeek in het centrum van Brussel, vielen volgens een voorlopige balans “ongeveer 35 doden en 261 gewonden” waarbij men moet beseffen dat het enkel om geregistreerde gewonden gaat, maar wij weet van hebben dat het om veel meer gewonden moet gaan omdat vele licht gewonden met hun verwondingen naar huis of hun gebruikelijke zorgverstrekker zijn gegaan.

Vandaag is er al wat meer duidelijkheid van wat gebeurde waar. Tot nu toe was gesteld dat om 7.58,28 uur tussen lijn 11 en 14 in de vertrekhal de eerste bom af ging, met een tweede bom 9 seconden later rond lijnen 2-4. Een spijkerbom moest er voor zorgen dat er zoveel mogelijk gewonden konden zijn.

Ongeveer een half uur na de aanslagen in de luchthaven ontplofte er een bom op een metrostel in het station Maalbeek, in het hart van de Europese wijk. Daarbij viel een twintigtal doden en meer dan honderd gewonden.

Woensdag werd een eerste slachtoffer geïdentificeerd. Het gaat om een 36-jarige vrouw uit Peru. Onder de slachtoffers zouden ook Amerikanen zijn (o.a. NATO en Shape leden).

Kort na de aanslagen begonnen mensen zich te verzamelen rond de Beurs in hartje Brussel. Ze schreven boodschappen van steun met krijt op de grond en legden bloemen en kaarsjes neer. Woensdag was er onder de werknemers van Zaventem ook een oproep om donderdag een wake te houden. Terwijl zondag een mars tegen de angst zal plaats vinden in Brussel die om 14uur aan de Beurs zal vertrekken.

Het is geweten dat de daders door het gerecht gekende criminelen zijn van kinds af. Eigenaardig genoeg hebben ze in het verleden al meerdere gevangenisstraffen gekregen maar zijn steeds in vervroegde invrijheidstelling gebracht. (?!) Ook heeft men er niet aan gedacht hen psychologische en gerechtelijke begeleiding te bezorgen.

De broers Khalid en Ibrahim El Bakraoui zorgden er voor dat hun naam in de Belgische geschiedenisboeken kan genoteerd worden. Ibrahim El Bakraoui zorgde voor onnoemelijke schade in de luchthaven, waar hij zijn leven gaf voor IS. Khalid El Bakraoui, blies zichzelf op in de metro te Maalbeek. Beiden werden geïdentificeerd aan de hand van hun vingerafdrukken.

Een derde man is voortvluchtig terwijl het land slechts een zeer onduidelijke foto van hem met twee zelfmoordterroristen op de luchthaven een bagage wagentje voortduwend. Door dat per ongeluk een te kleine taxi hen was komen oppikken was nog een splinterbom in Schaarbeek achter gelaten. De taxichauffeur die hen was komen oppikken kon na de aanslag de vreemde reacties van die passagiers lijmen aan de gebeurtenissen op de luchthaven en zo de politie op de hoogte brengen van hun verblijfplaats.

In een vuilnisbak is een computer gevonden met daarop het testament van Ibrahim El Bakraoui. Daarin legt hij onder meer uit waarom hij ervoor heeft gekozen een zelfmoordaanslag te plegen. Hij heeft het onder meer over “zich opgejaagd voelen”, “niet meer weten wat te doen” en “overal gezocht te worden”.

Drie dagen van rouw werden afgekondigd en in meerdere landen gingen vlaggen half stok en werden gebouwen in de Belgische driekleur als symbolische erkenning uitgelicht.

Op sociale media kan men veel sympathie vinden voor het medeleven maar ook verontwaardiging dat er niet zulk een medeleven is geweest met de aanslagen in Ankara enkele weken geleden.  Hierbij moeten de criticasters begrijpen dat Turkije wel veel verder afgelegen is en vele inwoners van deze contreien niet zo zeer betrokken voelen meet dat land terwijl Parijs en Brussel wel vlak bij de deur zijn.

Met die aanslagen in Parijs (november) en nu in Brussel is bij velen een angst opgetreden waar zij een uitweg voor zoeken. Ook is er de verhoogde discussie ontstaan rond Islam, jihadisten, en vluchtelingen.

Wat op valt bij de opgepakte terrorist Abdeslam en bij het doornemen van het testament van Ibrahim El Bakraoui is dat het opgejaagd wild soms ook tot daden kan over gaan doordat het zich in een hoed voelt gedreven. Van nog meer jihadstrijders en/of familieleden vernemen wij dat zij een nood hebben aan aandacht. Bepaalde opgejaagden kunnen het dan niet meer aan en zoeken erg genoeg de verkeerde uitweg, als zelfmoordterrorist zich de geschiedenis laten ingaan en door getrouwen als martelaar verheerlijkt te worden.

Maar ook getroffenen en zij die in de omgeving wonen kunnen nu met gevoelens zitten die voor hen te hoog zijn om alleen te dragen. Meerderen gaan daarom dan ook steun bij elkaar zoeken en hebben nood om hun verbondenheid met, of hun gevoelens voor de slachtoffers uit te drukken. Die ‘nood’ moet gedragen kunnen worden.

Opvang moet hiervoor voorzien worden.

+

Teksten in het Engels:

  1. Daesh hits heart of Europe
  2. Tears for Belgium

10 Comments

Filed under Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Wereld aangelegenheden