Category Archives: Sociale Aangelegenheden

Geen tijd meer voor uitstelgedrag

Jelmer Mommers in zijn boek “Hoe Gaan We Dit Uitleggen” mag dan al oplossingen brengen om de klimaatverandering te temperen, want we moeten er bewust van zijn dat we ze niet zullen kunnen stoppen. Maar zeker mogen wij ons hoofd niet in het zand steken en moeten we onze verantwoordelijkheid nemen om de na ons komende generaties een goed leefbaar klimaat te geven.

Wij kunnen het niet nalaten stappen te ondernemen, anders zou dit getuigen hoe zelfzuchtig wij als individu wel durven zijn. Als maatschappij moeten wij samen verantwoorde stappen nemen om de opwarming van de aarde tegen te gaan. Dit vergt eerst en vooral politieke moed, waarna ook economische gevolgen onder ogen moeten gezien worden. Men kan niet ontkennen dat het algemeen een economische impact zal hebben voor meerdere jaren. Ook naar beroepen zal het een impact hebben. Er moet namelijk op landbouwgebied een hele herziening komen. Mensen moeten er toe komen om  minder vlees te eten en beter om te springen met het voedsel en voedselvoorraden. Het is hoog tijd dat ons consumptiegedrag ernstig onder de loep wordt genomen.

De Aarde en de toekomst van de mensheid liggen heden in onze handen. Er mag geen lafheid en geen egoïsme zijn. Elkeen moet tot het besef komen hoe kostbaar onze planeet is. Zij die niet willen zien moeten wij de ogen open doen. Er moet openlijk durven over gepraat worden. We mogen onze tijd niet passief ondergaan. Het kan makkelijk zijn om te zeggen

“We doen wat we doen en de toekomst zal haar oordeel over ons vellen.”

De vluchtelingen- en de bankencrisis van vorig decennium is niets in vergelijking met de groter wordende stroom van klimaatvluchtelingen, die nu al waar genomen kan worden en zal toenemen met de komende jaren.

Het neoliberalisme met haar geweld van de vrije markt heeft er voor gezorgd dat het leven van een mens klein en futiel werd, maar ook verstoord in zijn eigen achtertuin. De gehele technische revolutie ligt mee aan de oorzaak van wat we nu en in de komende jaren nog tegemoet moeten gaan zien, van hoger wordende temperaturen en aangroeiende woestijnen.

Sinds de technologische revolutie van de 19de eeuw hebben we generatie na generatie zien profiteren van vooruitgang. Nu echter is er een kantelpunt bereikt waarbij onze kinderen en kleinkinderen, het slechter hebben dan onze generatie. De globalisering en de overconsumptie laten zich voelen.

Erg genoeg zien we heel wat gepalaver en nodeloos heen en weer gepraat dat blijkbaar niet veel schijnt op te lossen. Men moet geen deskundige te zijn om in te zien dat we die vooropgestelde doelstelling uit het Parijse klimaatakkoord niet gaan halen. Zelfs met heel uitgebreide en  drastische maatregelen zal het moeilijk zijn door het niet eensgezind zijn van de geïndustrialiseerde landen en hun bewindsvoerders.

https://geengratislunch.files.wordpress.com/2017/02/krista102.jpg?w=365&h=365&crop=1

Krista Bruns bij het behalen van haar Phd bachelor diploma aan de Universiteit van Utrecht, waar na ze een premaster jaar in Econometrics aan de Erasmus Universiteit van Rotterdam volgde en een uitwisselingsemester aan de Universidad de Complutense in Madrid.

De 28 jarige Krista Bruns, sinds kort woonachtig in Den Haag en onlangs gepromoveerd in de Economie, en zich bij een ouderwetse blog verkiest te houden, wordt, zoals wij,  toch ook een beetje verdrietig als zij over de klimaatproblematiek nadenkt. Net als wij gelooft zij dat het nog niet te laat is en beseft ze dat het momentum en de noodzaak beiden aanwezig zijn. Ze drukt zelfs de hoop uit:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Zij durft ook te kijken naar het huidige menselijk (wan)gedrag, waarbij de politiek onze dagelijkse belevenissen wel (on)handig weet te verstoren.

Wel met een economische blik, niet gehinderd door wetenschappelijke conventies of al te veel jargon. {Blog}

dringt zij zich nu ook op in de bloggerswereld, met haar eigen persoonlijke standpunten, los van haar functie als beleidsmedewerker van het Nederlandse Ministerie van Financiën. Ze hoopt zo met haar stem ook iets te kunnen verwezenlijken. (Wat wij toch allemaal hopen, is het niet?)

Zij schrijft verder:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

planetb

Met heet besef dat we te weinig doen en te laat stelt zij dat er geen tijd meer is voor uitstelgedrag.

Klimaatverandering is een probleem met mogelijk desastreuze gevolgen, maar deze ontwikkelen zich vergeleken met een mensenleven vrij langzaam en onzichtbaar. We hadden het dus pas door toen het al bijna te laat was, en zelfs nu we het weten doen we er weinig aan.

Dit innerlijke conflict, waarin we weten dat er iets aan de hand is, maar het gevoel hebben dat we er niks aan kunnen doen wordt cognitieve dissonantie genoemd. Het treedt op wanneer gedrag, emotie en cognitie (kennis) niet op één lijn liggen. Dit leidt bij mensen tot een groot intern ongemak, en als reactie daarop gaan we klimaatverandering negeren, bagatelliseren of ontkennen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

struisvogel

Ons hoofd nite in het zandsteken eist het durven aanzien van onze eigen invloed op wat er voort het ogenblik aan het gebeuren is.
Probleem is dat mensen die op de problemen willen wijzen of hun vinger uitsteken, wel meer dan eens als lastigaards worden aanschouwd. Onze met haatberichten en lelijke woorden vollopende brieven bussen bewijzen dat zelfs dagelijks.

Psychologe Florien Cramwinckel (zie video hieronder) toonde in haar onderzoek ook aan dat we mensen die sterk hun morele waardes proberen over te brengen vaak een beetje irritant vinden, omdat ze ons confronteren met onze eigen tekortkomingen op dat gebied. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Algemeen moeten we iedereen er toe komen om de hand in eigen boezem te steken.

Ik denk dus dat we een stuk verder zouden komen als we een soort generaal pardon uitspreken … {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Bruns denkt aan een wijs man die ooit zei:

Het beste tijdstip om te beginnen was 20 jaar geleden, het op-een-na beste tijdstip om te beginnen is vandaag. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het is waar dat het geen zin heeft om te blijven zeuren over wat er in het verleden verkeerd gegaan is. Men moet de koe met de hoorns aanpakken wanneer dat geweldig dier langs komt.

De politici van vandaag zijn geen grote hulp. Vooral de populisten trachten met allerlei verzinsels de mensen te misleiden. Ze schamen zich niet om zelfs bevinden van erkende wetenschappers te negeren en nog erger, hun bevindingen in twijfel te trekken of als onzin af te schepen.

Betreft de klimaatskeptici schrijft Bruns:

Een derde reden dat we last hebben van uitstelgedrag is volgens mij dat klimaatwetenschappers, meer dan hun collega’s in andere vakgebieden, nog steeds vaak worden uitgemaakt voor een soort religieuze fanaten en dat hun resultaten in twijfel worden getrokken. Onderzoek proberen te reproduceren en falsificeren is nobel werk, maar in dit gebied gaat het er soms heftig aan toe met alternative facts en voor- en tegenstanders die zich beiden te sterk door hun eigen agenda laten leiden. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het wordt hoog tijd dat het gewone volk hun leiders ter verantwoording roept, maar ook dat zij zelf gaan inzien dat we zogvuldiger moeten omspringen met het gebruik van gronden, zij het om landbouw er op te verrichten of om het te bebouwen met woonelementen (huizen of apartementen) die op een milieuvriendelijk wijze moeten onderhouden en verwarmd worden.

extinction wave

Al enkele jaren kunnen wij getuigen zijn van uitzonderlijke weersomstandigheden.

Het extremere weer zal ook niemand ontgaan zijn. 2017 was het jaar met de meeste bosbranden, het duurste orkaanseizoen als het gaat om schade, ijskappen die afbreken in een niet eerder gezien tempo. 2018 lijkt wat betreft temperaturen alle records te gaan breken, in Nederland althans. Zélfs als je van mening bent dat al deze processen zich voornamelijk buiten de schuld van mensen voltrekken, dan zou je in een wereld waarin we alles en iedereen proberen te controleren, toch zoveel mogelijk willen doen om dit proces tegen te gaan? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

We kunnen slechts hopen dat er wel degelijk langzaamaan aan het besef begint te ontstaan dat er iets gedaan móet worden.

Een stijgende zeespiegel, extremere weersomstandigheden en het vernietigen van de natuurrijkdommen die in miljarden jaren zijn opgebouwd, zal ontegensprekelijk, leiden tot meer conflicten, oorlogen, migratiestromen, hongersnoden en economische crises.

paaseiland
Paaseiland, één van de door Diamond beschreven beschavingen die teniet zijn gegaan. Als ik dan toch nog een keer teveel CO2 ga uitstoten, dan wil ik hier wel heel graag heen.

 

Wat kun je doen?
Stap 1: informeer jezelf. Ik ben er van overtuigd dat deze verandering van inzichten van binnenuit moet komen. Het is niet erg als je vroeger dingen deed die je met de kennis van nu beter niet meer kunt doen. Maar ééns gelezen kun je het niet meer ontlezen. Doe wat met die kennis! Vroeger wist ik ook dat er vegetariërs bestonden. En dat vlees van dode dieren kwam. Maar ik besefte me nog niet de echte impact van vlees op het milieu, de bizarre manier waarop in de bio-industrie met dieren omgegaan werd. Hetzelfde geldt voor vliegen, een reisje naar een lekker warm eiland waar ik een paar jaar geleden geen seconde over twijfelde, wordt nu toch heel wat minder aantrekkelijk.

Leestips  
David McKay Sustainable Energy without the hot Air
Paul Collier Plundered Planet
Kate Raworth Doughnut Economics
Jared Diamond Collapse
Jorgen Randers et. al Limits to Growth
Tim Jackson Prosperity without Growth

Ik snap wel dat het lastig is om structuur en helderheid te scheppen in de enorme stroom van goede en foutieve informatie die er omtrent dit alomvattende probleem te vinden is. Dat iedereen moeite heeft om dit probleem te omvatten en de informatie te structureren blijkt wel uit het klimaatakkoord, waar na maandenlang nadenken door deskundigen uiteindelijk geen concrete maatregel in bleek te staan. Een helder boek was voor mij Sustainable energy without the hot air van David McKay. Het wordt ook wel het ‘Freakonomics’ van de klimaatproblematiek genoemd en het zet in heldere tabellen en figuren uiteen welk potentieel er nog is voor milieuvriendelijke energie-opwekking en hoeveel we zelf kunnen besparen op onze uitstoot. Op de website van McKay zijn ook leuke rekentools te vinden. De belangrijkste boodschap uit dit boek is: maak een plan wat onder de streep uitkomt. We kunnen leuk allemaal onze opladers uit het stopcontact halen als we ze niet nodig halen, onder het motto ‘alle beetjes helpen’, maar dit is alsnog maar een miniem percentage van ieders verbruik en uitstoot op een dag. Zelfs als we dit allemaal doen gaat het dus weinig zoden aan de dijk zetten: er zijn grote beetjes nodig. Kijk wat er echt een verschil maakt en ga hiermee aan de slag, ook al betekent dat soms afstand doen van verworven luxe.

Wat dan wel?
200 jaar economische ontwikkeling heeft ons een hoop welvaart en ontzettend veel gemak gebracht. Maar onder de ronkende motors van het kapitalisme is ook een feedback loop ingezet die zichzelf niet zal stoppen. Producenten geven weinig om negatieve externaliteiten en zijn op zoek naar de goedkoopste productiemethode om zoveel mogelijk spullen aan ons te verkopen. Wij als consumenten hebben weinig weet van waar die spullen vandaan komen en wat daar voor nodig is en blijven ze dus kopen, wat de producenten weer sterkt in hun verdienmodel.

Je energieverbruik binnen de 4 muren van je eigen huis is zeker belangrijk en makkelijk te sturen. Begin eens met elke maand de meterstanden opschrijven en experimenteer om te kijken wat daar veel invloed op heeft. Maar besef ook dat het grootste deel van onze uitstoot niet ontstaat binnen ons huis maar door de productie van goederen die wij aankopen. Volgens mij moeten we weer terug naar een cultuur van genoeg. Vraag je eens af of het nodig is om elke dag vlees te eten. Of om elk jaar een mooie vliegreis te maken. Laat die kaki-vruchten, hoe mooi ze er ook uitzien, eens liggen en koop lekkere stoofpeertjes in de winter. Repareer een kapot kledingstuk in plaats van voor een paar euro iets nieuws te kopen zonder je af te vragen hoe dat in godsnaam voor die prijs geproduceerd kan worden en vanuit Bangladesh hier naartoe verscheept. McKay rekent uit dat 60 van de ca. 195 kilowatt uur die een gemiddelde Westerling per dag nodig heeft komt van het produceren en verschepen van onze spullen.

Het lijkt misschien een opoffering, maar ik heb dat zelf helemaal nooit zo ervaren. Vlees eten mis ik helemaal niet, maar zelfs als je niet zonder kunt: smaakt het niet lekkerder als je het bewaart voor speciale gelegenheden? Wat vakanties betreft: natuurlijk zijn er plekken op de wereld die ik ooit nog wel eens wil zien. Hier ga ik voor sparen en dan ga ik alles eruit halen wat er in zit. Maar de afgelopen 2 jaar heb ik ook ervaren dat ‘staycations’ of vakanties dichtbij huis ontzettend relaxt zijn: je hebt geen lijstje van bezienswaardigheden die je moet afvinken, je bent vrij om te doen waar je zin in hebt en ook korte afstand van huis is er zo ontzettend veel moois te ontdekken!

schwarzwald
Het prachtige Zwarte Woud waar ik dit jaar op vakantie was

Wat kan de overheid doen?
Bij dit soort grote transities kijkt men vaak (terecht) als eerste naar nationale overheden en supranationale instituties. Met belastingen, subsidies en regulering hebben die grote middelen in handen om gedrag te beïnvloeden. De Nederlandse overheid heeft deze taak serieus genomen en gaat ambitieuzer dan de in het Parijsakkoord gemaakte afspraken aan de slag. Toch passen hier ook een paar kanttekeningen.

De eerste is dat belastingen vaak werken als het zwaard van Damocles: ze gaan vaak ten onder aan hun eigen succes en teveel instrumentalisme heeft ongewenste bijwerkingen. Kijk maar naar het verstorende effect van de verschillende bijtellingen voor hybride auto’s op de automarkt. ‘De vervuiler betaalt’ is een mooi principe, maar als dit betekent dat rijke vervuilers hun schade af kunnen kopen en dat het arme vervuilers verder de armoede in duwt schiet je er weinig mee op. Daarnaast zal een effectieve belasting op vervuiling uiteindelijk zijn eigen grondslag uithollen en daarmee niet meer het primaire doel van een belasting vervullen: geld ophalen om publieke middelen van te betalen.

Een tweede kanttekening is dat er momenteel erg macro gedacht wordt. In Parijs zijn stevige afspraken gemaakt. Daarnaast heeft de regering besloten dat de gaskraan in Groningen dicht moet. Als er echter geen vertaalslag gemaakt wordt naar wat dit voor een gemiddeld gezin betekent, zijn we niet dichter bij huis. Bij gelijkblijvende consumptie zullen we de energie dan gewoon uit het buitenland importeren. Schotel mensen het eerlijke plaatje voor: wat gebeurt er als we niets doen? Iedereen wil een leefbare wereld voor zijn kinderen. Wat is er voor nodig om dat te halen? Kan een gemiddeld gezin nog 2 keer per week vlees eten en eens in de 5 jaar een verre vliegreis maken? Als we die cijfers helder hebben, wordt de gedragsverandering ook makkelijker te bewerkstelligen.

Een derde overweging is wel dat dit soort veranderingen zich vaak eerst langzaam, en dan ineens snel en onvoorspelbaar voltrekken. Het is voor overheden lastig om in te schatten welke kant de technologie opgaat en in het verleden zijn hier ook grove fouten in gemaakt, door bijvoorbeeld flink te subsidiëren om een kritische massa te bereiken voor een technologie, die enkele jaren later ingehaald bleek te zijn door iets beters. We kunnen dus moeilijk op de realiteit vooruit lopen. De markt kan dit doorgaans beter inschatten, maar is nog niet altijd bereid om zich in te zetten en risico te nemen op het vlak van sociaal ondernemerschap. Al komt dit wel steeds meer op gang.

Tenslotte is er voor de transitie een grote investering nodig. Economisch gezien betekent investeren vaak geld lenen voor hoge startkosten, die later terug zullen worden verdiend. Dit geldt in brede zin ook voor veel milieuvriendelijke hervormingen, zoals het isoleren van huizen, het aanleggen van infrastructuur voor elektrisch rijden, het verbeteren van het internationale treinennetwerk en ga zo maar door. Ik ben van mening dat de huidige kapitaalmarkt massaal aan het investeren is in projecten waarvan de negatieve externe effecten nog niet in de prijs doorgekomen zijn. Wanneer deze kennishiaat in de markt omslaat, zou het ook wel eens snel kunnen gaan met private investeringen in duurzame projecten. Tot die tijd is het echter een medeplichtigheid van de overheid om te bedenken hoe dit eerlijk en kosteneffectief gefinancierd kan worden.

Eerlijk is hier een lastig begrip, want hoe spreid je de lasten over huidige en toekomstige generaties? Paul Collier heeft hier een heel inzichtelijk boek over geschreven, waarin hij betoogt hoe de romantici die het probleem ‘tegen elke kosten’ willen aanpakken en de ‘struisvogels’ die liever hun kop in het zand steken nader tot elkaar moeten komen. De crux is in Collier’s ogen dat we toekomstige generaties niet precies dezelfde natuurlijke omgeving hoeven terug te geven als degene die wij nu hebben, maar wel een wereld met exact dezelfde verdiencapaciteit als hoe wij hem aantroffen. Dit zou bijvoorbeeld kunnen door de opbrengsten van het delven van fossiele brandstoffen in een fonds te stoppen waarmee investeringen in duurzame ontwikkeling worden gefinancierd. Dit model is in Noorwegen gehanteerd, en daarmee hebben zij een buffer van 1 biljoen USD opgebouwd om publieke voorzieningen als pensioenen mee te financieren.

Wat ga je morgen doen?

Zoals ik eerder al schreef, er is een hoop informatie en die lijkt soms onmogelijk te doorgronden. Daardoor krijgen we het gevoel dat we er niks aan kunnen doen en steken we liever als struisvogels onze hoofden in het zand of doen we aan gevoelsmatige gewetensbestrijding zoals de tv niet op standby zetten. Toch ben ik ook hoopvol, het momentum is aanwezig en we bezitten meer technologie en kennis dan ooit tevoren.

Vandaag is t-0 en morgen komt wat mij betreft het algemeen klimaatpardon. Schud dus je schuldgevoel van je af, maar lees je in en analyseer welke grote beetjes jij zelf kunt bijdragen. En bovenal: vertel je omgeving wat je hebt geleerd. Niet als moralistische betweter, maar omdat we allemaal hetzelfde doel nastreven. Kennis is macht, en als wij als samenleving eisen dat het over is met de race naar de bodem op het gebied van massaproductie en vervuiling, dan moeten producenten en overheden wel luisteren. En net zoals wij tot kortgeleden niet beter wisten dan dat spullen en eten uit de supermarkt kwamen en dat je je daar verder niet druk om hoefde te maken, zo zullen onze kinderen en kleinkinderen niet beter weten dan dat het normaal is om lokaal in te kopen, niet meer spullen te kopen dan je nodig hebt en jezelf zonder uitstoot voort te bewegen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Hoe Gaan We Dit Uitleggen – Jelmer Mommers (boekbespreking)

*

Om te herinneren:

  • Gebeurtenissen van historische betekenis + van buitengewoon belang voor de mensheid = komen zelden uit het niets + zelden onaangekondigd.
  • In alledaagse werkelijkheid hangt alles nauw met elkaar samen + acties van individuen die de waarheid gezamenlijk bepalen.
  • Met wetenschap van nu = nauwelijks nog objectief kijken naar vroegere figuren zoals bijv. de jonge man die een monsterlijke Führer zou gaan worden.
  • Nauwelijks te geloven dat Trump president van de Verenigde Staten zou kunnen worden <= vergeten te luisteren naar de signalen die er zijn. > Geert Mak zei dat Trump = resultaat van onze eigen fascinatie met narcisme > leider niet los zien van tijdsgeest.
  • Trump met een positieve boodschap opwarming van de Aarde durft +  kan ontkennen of bagatelliseren
  • dankzij Al Gore + David Attenborough + BBC ongemakkelijke waarheid > opwarming van de Aarde + desastreuze impact van klimaatverandering op de natuur zichtbaar.
  • Klimaatverandering = hot issue.
  • wetenschappelijke waarheid staat wereldwijd ter discussie omdat mensen het er gewoon niet mee eens zijn.
  • En ze komen er mee weg! Ik ben vast niet de enige die zich aan de huidige tijdsgeest irriteert, maar ik moest voor het lezen van dit boek erkennen dat ik zelf deelgenoot ben. Ook ik kende de mogelijke gevolgen en de schrijnende situatie onvoldoende.
  • Jelmer Mommers zou best eens een van de mensen kunnen zijn die een noodlot zien aankomen. Hij stelt: we gaan een hittetijd tegemoet. > kunnen alleen de schade nog beperken.
  • in 1850 waarschuwden de eerste mensen al dat we voorzichtig met de natuur moesten omgaan, dat er een balans is tussen alles wat leeft en dat we daar respect voor zouden moeten hebben.
  • vervuilers weten al decennia hoeveel schade ze aanrichten.
  • In de jaren ’60 van vorige eeuw wisten oliemaatschappijen dat ze schade toebrachten aan het milieu.
  • Mommers toont maar weer eens dat het probleem van CO₂ in de atmosfeer ons eeuwenlang zal blijven achtervolgen.
  • 2 scenario’s voor situatie in 2050: Extreme weersomstandigheden van nu zullen ieder jaar intensiveren. => Nederland > regenseizoen kennen. + optimistisch scenario > technologische ontwikkelingen
  • Mommers biedt mogelijke oplossingen + nieuw verhaal nodig => duidelijk “nee” tegen de huidige, gevaarlijke weg. => + kiezen voor “het groene toekomstverhaal”. = oplossing zodat politieke speelveld niet kan worden gekaapt door ontkenning.

Tonny Mollema

Gebeurtenissen van historische betekenis en van buitengewoon belang voor de mensheid, of het nou immense rampen zijn of taferelen van uitzonderlijk geluk, komen zelden uit het niets. Zelden komen ze onaangekondigd. Er is altijd wel iemand die het noodlot ziet aankomen, iemand met een vooruitziende blik, iemand die de signalen oppikt. Het vervelende is dat we, als mensheid, diegene vaak pas naderhand kunnen aanwijzen. Of misschien treffender: durven aanwijzen. Er zijn voorbeelden te over, de een wezenlijker dan de ander: de kernramp van Chernobyl, de Watersnoodramp, de zaak Armstrong, de opkomst van het nationaal socialisme en de daaropvolgende Holocaust. Pas na afloop, als het kwaad geschied is, kan het hele verhaal geschreven worden, is het opeens duidelijk wie goed was en wie als de geschiedenisboeken ingaat als de schuldige.

View original post 1,549 more words

1 Comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Geschiedenis, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Beste wensen voor 2020

Leef hard en goed en schoon en wild.

Kijk goed, voel beter. Wees niet bang.

Kies voor wat u blij maakt, wat het ook moge zijn.

Durf proberen wat te lastig lijkt. Leg de lat hoog genoeg.

Koester en laat u koesteren.

Geef anderen wat ze verdienen, en uzelf minstens ook.

Blijf hopen, willen, dromen, wensen.

Leave a comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Laten we

Laten we graag zien omdat we dat kunnen, en leven – voluit en gretig – omdat wij dat mógen en het daarom dubbel zo goed moeten doen.
Laten we beter leren weten, niet meer morsen met de dagen die al die anderen, daar, zomaar, opeens zijn kwijtgeraakt.
Laten we geen engelen zijn, maar als het kan toch ook geen duivels.
Laten we mensen zijn. En helemaal onszelf worden, niet wie we denken dat anderen wilden dat we waren.
Laten we moed houden, durven wankelen en redden wat er te redden valt. Onszelf bijvoorbeeld, en mekaar.
Laten we stoppen met hopen en doen wat moet gebeuren om het te doen gebeuren, en mild zijn voor wie dat nog niet kan.
Laten we ze openlaten: onze deuren, onze armen, onze geesten. Laten we pantsers afleggen, en het en de andere tegemoet treden, telkens weer.
Laten we slapende honden keihard wakker maken. Blijven geloven in dromen die ook uitkomen. Veel verwachten, genoeg spijt hebben, in zeven sloten tegelijk lopen, alle dingen aankijken, ook dat wat ons verontrust.
Laten we minachting koesteren voor de hopeloosheid, weten wat we waard zijn, onszelf gunnen wat we verdienen, want dat is vaak meer dan we geneigd zijn te denken.
En laten we begrijpen wat de liefde is, onthouden dat dat alles is, of toch bijna.
Laten we durven.

Stiliste Griet op de Beeck

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Bezinningsteksten, Gedichten - Poëzie, Kennis en Wijsheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Wonderen van de schepping: De eik

Major Oak, een zeer oude eik in Sherwood Forest, Engeland

De eerste melding van een eik in de Bijbel vinden wij in Genesis 35:8, als Jakob Debora, de voedster van Rebekka, onder een eik begraven heeft. Er had daar een plechtige rouw plaatsgevonden, want Debora had haar meesteres meer dan 80 jaar gediend (Genesis 24:59).

Terpentijnboom

Bloemen van de terebint of terpentijnboom Pistacia terebinthus

In de Bijbel worden drie Hebreeuwse woorden vertaald met ‘eik’, maar ook wel met ‘terebint’.
Uit de context moet men bepalen welke soort wordt bedoeld. In algemeenheid kan worden gezegd, dat eiken veel groter dan terebinten zijn en meer verspreid over het land Israël voorkomen. In tegenstelling tot de ceders van de Libanon (zie een voorgaand artikel) zijn slechts enkele van de vele soorten eikenbomen in het land Israël altijd groen. Toch zijn er bepaalde overeenkomsten: beide zijn ze groot en sterk, leven ze lang, en verschaffen ze door hun brede vorm veel schaduw. In de Bijbel worden zij vaak gebruikt als beeld van menselijke sterkte en trots. Soms worden zij in één adem genoemd met de ceders, b.v. in Amos 2:9:

“En toch heb Ik terwille van jullie de Amorieten uitgeroeid, die zo groot waren als ceders en zo sterk als eiken.”

Vanwege de hardheid van hun hout werden eiken gebruikt om er roeiriemen van te maken:

“Van eiken uit Basan waren je riemen”

staat in een beschrijving van de toenmalige heerlijkheid van Tyrus (Ezechiël 27:6).

De beste eikenbomen waren kennelijk in het gebied Basan te vinden, zo kunnen wij b.v. lezen in Jesaja 2:13. Basan was een streek ten oosten van de rivier de Jordaan, die vroeger aan Og, een van de overgebleven reuzen, behoorde. Nadat Israël onder Jozua Basan had veroverd, kreeg de halve stam Manasse het gebied als erfdeel (Jozua 13:29-31).

Ook voor minder verheven doeleinden werden eiken gebruikt. God maakte zijn volk het verwijt, dat zij op de bergtoppen offers aan de afgoden brachten in plaats van Hem te eren. Deze afgoderij vond plaats onder de schaduwrijke bomen, waaronder eiken (Hosea 4:13). Maar de afgodsbeelden zelf werden ook wel van eikenhout gemaakt, en daarvoor werden zelfs bomen gekweekt (Jesaja 44:14).

Mount Tabor Oak Tree Quercus Ithaburensis Estimated At 600 Years …

C.T

+

Voorgaande

Wonderen van de Schepping: de Ceder

Leave a comment

Filed under Nature, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Praten over eenzaamheid

Met “Proef eenzaamheid” durft een televisie zender een zere plek in onze maatschappij bloot leggen. In deze meer en meer aan het materialisme gebonden maatschappij is de meerderheid van de mensen met zichzelf zo druk bezig dat hun oog niet meer op de ander valt. Zelfs in families vervaagt de band en als er met de een of ander iets verkeerd gaat gebeurt het meer dan eens dat een familielid afstand neemt van de anderen, al of niet door de verzorging die iemand nodig heeft.

Onze omgeving legt ons normen op maar durft ons ook in te palmen of op te eisen zodat wij minder in contact komen met anderen rondom ons of met familieleden verder af.

De Surinaamse Carla vertelt:

“Ik spreek mijn familie ook niet meer. Ik heb mijn ouders tot hun dood verzorgd, ook al waren ze niet altijd leuk voor me. Mijn broer zei:

‘Je bent gek dat je dat doet.’

Met hem heb ik geen contact meer. Hij gaf me vroeger altijd een pak rammel als ik thuiskwam. Met een stok. Mijn hersenen zijn beschadigd.”

Als wij naar eenzaam voelende mensen luisteren, horen wij vaak dat zij uit hun eenzaamheid wensen te ontsnappen door naar de beeldbuis of social media te grijpen, maar dat daardoor eigenlijk het eenzaamheidsgevoelen nog vergroot.

Carla kijkt ook “gewoon” naar tv en houdt er aan om te “Appen!” Ze zegt

“Ik app naar een heleboel mensen en die sturen mij dan weer een berichtje terug. Gewoon mooie tekstjes, woorden en gedichten. Ja, dat doe ik graag.”

Vraag is of dit wel die eenzaamheid weg neemt. Meerdere mensen die hun toevlucht zoeken tot sociale media (Facebook in het bijzonder) zien de virtuele wereld van de ander dikwijls als een werkelijke wereld aan en voelen zich daardoor minder geslaagd in het leven. Hierdoor worden zij nog meer neerwaarts gedrukt en voelen zich niet alleen nog meer eenzaam maar ook depressief doordat hun eigen ik het ware deuk heeft gekregen.

Het EO-blad visie laat zien dat bij Bosshardt in de Utrechtse wijk Zuilen, men er geen doekjes om windt.

Aan de grote tafel in de hoge, lichte ruimte zitten zo’n twintig mensen gezellig met elkaar te praten.

“Welkom hoor, wat mij betreft,”

roept een oudere vrouw. De rest knikt instemmend of mompelt wat.

Iedere woensdag gaan de buurtgenoten samen in gesprek onder leiding van Lotte, een studente humanistiek en Anne Tuk (52), coördinator van deze Leger des Heilslocatie. Anne heeft de eindverantwoordelijkheid voor alles wat hier gebeurt.

Om het ijs te breken, vertelt Lotte dat ze pas begonnen is aan een nieuw studiejaar. In de colleges die ze bezoekt, kent ze niet zo veel medestudenten.

“Ik bedenk me als de pauze nadert al wat ik ga doen als ik geen praatje kan maken met iemand. En ik voel me een beetje raar over mezelf.”

Daarbij durft ze de vraag stellen of de aanwezigen zulks herkennen. En dan komt de bekentenis van herkenning en kan een gesprek op gang komen om over dat heikel onderwerp te praten.

Eenzaamheid illustratie groep

Lees hier meer over: Bij Bosshardt Zuilen praten over eenzaamheid ‘Pats! Daar is het alleengevoel weer’

+

Voorgaand:

Proef Eenzaamheid

*

Proef Eenzaamheid

Meer leren over eenzaamheid? Kijk naar het nieuwe EO-programma Proef Eenzaamheid. Hierin stapt iemand met een druk sociaal leven in het leven van iemand die zich eenzaam voelt.

Zes afleveringen, vanaf woensdagavond 23 oktober, 22.25 uur, NPO 1

+++

Gerelateerd

  1. verliefd op dromen?
  2. Kwetsbaar en eenzaam?
  3. De weg kwijt (gedicht)
  4. Contact (gedicht)
  5. Soul
  6. Dutch review (GelezenOnline)

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Proef Eenzaamheid

Niemand om je verhalen mee te delen, niemand die een arm om je heen slaat of samen met je lacht.

Op de Nederlandse televisie kan men in het nieuwe EO-programma Proef Eenzaamheid een kijkje nemen hoe er kan omgegaan worden met een kwaal die meerdere mensen vandaag lijkt te kwellen.

Ook al mogen wij nog zo omgeven zijn door veel mensen, blijken heel wat mensen last te hebben van eenzaamheid. De EO presenteert zes afleveringen waarbij in elke aflevering presentator Bert van Leeuwen iemand interviewt die vertelt hoe hij of zij in de eenzaamheid terecht is gekomen. Daarnaast komt er een leeftijdsgenoot in beeld die juist een druk, sociaal leven heeft. Deze wordt opgesloten in een woning, moet z’n telefoon inleveren en gaat een leven leiden dat heel erg lijkt op dat van die ander.

In onze maatschappij zijn er heel wat mensen die te kampen hebben met dat gevoel van eenzaamheid, zelfs ook mensen die omringd zijn door velen. Anderzijds valt ook op dat mensen die hun onafhankelijkheid willen behouden soms in het vergeethoekje geraken en door hun isoloment zich dan ook eenzaam of verlaten gaan voelen.

De afstand tussen families worden ook steeds groter. De kinderen spreiden uit over een heel wat groter gebied dan enkele decennia geleden. Sommigen moeten zelfs voor het werk naar het buitenland en vinden minder tijd om met hun familieleden contact te houden door het drukke werkschema.

Volgens Bert van Leeuwen heeft de EO deze serie gemaakt omdat het belangrijk is het probleem van eenzaamheid op een goede manier voor het voetlicht te brengen.

“Het is schrikbarend hoeveel Nederlanders eenzaam zijn,”

licht hij toe.

“We willen de verhalen achter eenzaamheid laten zien en mensen laten ervaren hoe het is om eenzaam te zijn. Iedereen kan hierin terecht komen.”

Van Leeuwen hoopt dat het EO-programma eraan bijdraagt dat eenzame mensen uit hun isolement komen.

“Ik denk met hen na over het hoe, maar besef ook dat een enkel gesprek geen wondermiddel is. Aan de ene kant moet je zelf initiatieven nemen, aan de andere kant hoop ik dat we door dit tv-programma meer oog krijgen voor de mensen om ons heen. En we zouden het mooi vinden als de verbonden deelnemers contact houden. Ik weet dat dit in een aantal gevallen is gelukt.”

Zo ook bij Klaske, die aan haar deelname een goede vriendschap met Sanne heeft overgehouden. Ze ondernemen samen maandelijks een activiteit, zoals een bezoekje aan de markt of een concert. Dat is niet het enige wat de opnames haar gebracht hebben.

“Ik heb een duwtje in de goede richting gekregen om nieuwe dingen te proberen. Proef Eenzaamheid heeft nogal wat deuren voor me geopend. Ik volg nu bokslessen, ga binnenkort weer aan het werk én heb koken herontdekt.”

Daarnaast heeft ze vriendschappen hernieuwd, omdat ze terug verhuisde naar haar geboortestad.

“Veel mensen die ik van vroeger kende, zijn weer op mijn pad gekomen.”

Klaske vertelt enthousiast dat ze veel reacties kreeg op haar deelname aan het EO-programma van mensen uit haar omgeving die helemaal niets van haar eenzaamheid wisten.

“Daar heb ik sommigen in mijn omgeving mee geschokt. Maar nu zijn ze er voor me als ik hen nodig heb.”

*

Proef Eenzaamheid

Zes afleveringen, elke woensdag vanaf 23 oktober, 22.20 uur, NPO 1

+++

Gerelateerd

  1. verliefd op dromen?
  2. Kwetsbaar en eenzaam?
  3. De weg kwijt (gedicht)
  4. Contact (gedicht)
  5. Soul
  6. Dutch review (GelezenOnline)

Leave a comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Activisme & Vredeswerk, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Alle liefde is expansie, alle egoïsme is samentrekking.

“Alle liefde is uitbreiding, alle egoïsme is samentrekking.
Liefde is daarom de enige wet van het leven.
Hij die lief heeft, leeft, hij die egoïstisch is, sterft.
Daarom heb lief omwille van de liefde, want het is de enige wet van het leven,
net zoals je ademt om te leven. ‘
– Swami Vivekananda

Engelse originele versie / English original version: All love is expansion, all selfishness is contraction.

1 Comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Verdwijnende talen

Elke twee weken verdwijnt er een taal. Daarmee gaat niet alleen cultuur, maar ook veel waardevolle kennis verloren. Hoe belangrijk zijn oorspronkelijke talen, voor de mensen die ze spreken en voor de wereld als geheel?

Talen zijn veel meer dan alleen een communicatiemiddel, en dat geldt zeker voor talen van oorspronkelijke bewoners overal ter wereld. Die, meestal gemarginaliseerde, talen bevatten kennis die vaak eeuwenoud is en vormen voor een groot deel de identiteit van de spreker. Een oorspronkelijke taal spreken is dikwijls zelfs een politieke daad – veel oorspronkelijke, pre-koloniale talen werden eeuwenlang verboden en hun sprekers, nog altijd, onderdrukt. Jezelf uitdrukken in je oorspronkelijke taal kan zo een schreeuw om bestaansrecht zijn.

Kennis van oorspronkelijke talen kan ook helpen onszelf en de wereld om ons heen beter te begrijpen. Volgens Lisa Feldman Barrett, psychologieprofessor aan de Northeastern University in Boston, kan het vermogen om onze emoties te identificeren en te benoemen ons helpen beter met die emoties om te gaan.

Lees verder:

Als onze talen verloren gaan, sterft onze cultuur

Leave a comment

Filed under Kennis en Wijsheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Soms heb ik het gevoel dat ik daadwerkelijk op de verkeerde planeet ben.

 

 

Soms heb ik het gevoel dat ik daadwerkelijk op de verkeerde planeet ben.
Het is geweldig als ik in mijn tuin ben,
maar zodra ik uit de poort ga denk ik:
‘Wat doe ik hier in godsnaam?’

~ George Harrison

Heel vaak leven veel mensen in hun eigen cocon. Anderen zijn op weg terwijl ze hun eigen wereld creëren, hun voorkeur gevend aan een andere wereld dan diegen die ze aanschouwen.

Hoevelen zijn bereid om de wereld in te gaan en zich af te vragen wat ze daar doen en zich af te vragen of ze er niet iets beter zouden kunnen van maken van die wereld die volgens hun draait zoals het niet hoort?

+

Originele Engelse versie / Original English version:  Sometimes I feel like I’m actually on the wrong planet.

1 Comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Beelden van de wereld (Foto's & Video's), Bezinningsteksten, Ecologische aangelegenheden, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden