Category Archives: Sociale Aangelegenheden

Verlangens van hedendaagse jongeren

Voor hen die Abraham gezien hebben is er een terugkijken naar wat zij van hun verlangens konden waar maken. Velen van hen zochten in de tweede helft van de vorige eeuw mogelijkheden om het beste van het leven te maken. Maar ook verschillende levenswijzen werden beproefd. Hierbij ging het er telkens om hoe wij konden omgaan met anderen en liefst met elkaar in gemeenschap konden leven.

De latere generaties begonnen zich meer op zichzelf te richten en stonden ook niet zo stil, zoals wij deden, rond geloof en onze verhouding tot de Schepper en schepping.

Vandaag lijkt het alsof de wereld haar best doet om de mensen zoveel mogelijk te prikkelen met materiële zaken. De winkels brengen schreeuwerige uitstalramen en om de zovele minuten worden wij in de media bekogelt met allerlei weerkerende reclamespots, die wij tot vervelens toe zo maar hoeven te slikken, lijkt het wel.

De oorlogs- en childboom-generatie wenste wel tot de top te geraken en succesvol te zijn in het leven, maar vandaag wordt iedereen gepusht om hoger en hoger te klimmen en meer en meer te hebben, want zonder de allernieuwste gadgets lijkt men niet geslaagd te zijn in het leven.

Ook het verlangen van hen die zich ‘christen’ noemen dreigt soms te seculariseren. Er zijn er niet zoveel meer die nog de oude christelijke notie beamen dat we genade ontvangen van God en dat onze identiteit in Christus ligt. Nog moeilijker is het om daarnaar te leven.
In onze samenleving ligt het zo veel meer voor de hand onze identiteit te ontlenen aan status of aan producten. Ten diepste bepalen anderen je identiteit dan, niet het geloof in Christus of wie of wat dan ook. Al willen de mensen nu heel graag opscheppen met allerlei trends waarbij zij aan anderen willen duidelijk maken dat zij daar ook al aan hebben mee gedaan. Het gaat niet meer om zich niet aan de trends te binden, ook al vervliegen die ook zeer vlug. De achterkomers worden dan ook maar ‘vies’ bekeken of als ‘achterlijk’ aanschouwd.

Ergerlijk is dat de wanende kerk als maar meer moeite doet om mee te gaan met de vele trends, niet beseffend dat zij meestal achteraan hinkt en hierbij veel te laat komt.
Kerken die zich niet als een bedrijfje presenteren met een passend product voor mensen met spirituele behoeften vallen uit de boot. In 2014 bracht het Researchbureau Motivaction voor de Nederlandse Protestantse Kerk al een rapport uit waar het volgende in staat:

‘De kerk kan inspringen in de onaangeboorde markt van religieuze behoeften’.

Het besef dat geloof door God geschonken wordt, verdwijnt in zulke taal snel naar de achtergrond. Men mag niet vergeten dat God roept, maar men moet mensen ook de kans geven die roep van God te horen. Als leek of gelovige moet men de kans zien de Woorden van God te horen en ook de resultaten van dat Woord te zien. Hiertoe dragen zij die zich Christen noemen de verantwoordelijkheid om duidelijk het verschil te tonen tussen een gelovige en een ongelovige. Het is namelijk zo dat elke atheïst ook in staat is zeer goed werk te leveren en anderen ook goed kan helpen en bijstaan in moeilijkheden. Als gelovige in God komt het er op aan je persoonlijkheid zodanig naar Zijn hand te zetten dat zij als bijzonder wordt ervaren door anderen.

In deze voornaamste periode van het kerkelijk jaar, de hoogdagen van ons geloofsleven, moeten wij naar buiten durven komen om die liefdesdaad van Christus Jezus te tonen, maar ook om anderen een bewijs te geven van het grote verschil tussen een gelovige en niet-gelovige.

Gelovigen hoeven geen taskforce catechese van verlangen in het leven te roepen. Veel belangrijker is de liturgie of de uitoefening van ‘kerk zijn’ of ‘kerkgemeenschap vormen’. In die kerkgemeenschap moet dat Woord van God de draagkracht van de gemeenschap zijn. Als gelovigen moeten wij laten zien hoe dat Woord ons leven schraagt en ons verbindt als broeders en zusters. Waar het mogelijk is om in gemeenschap liederen te laten klinken kunnen deze bijdragen tot de gezelligheid van een samenkomen waarbij dat Woord altijd centraal moet staan. Daarnaast kan de exhortatie of prediking meehelpen om de gemeenschap te ondersteunen. Zonder bellen en toeters, hoeven wij niet de allernieuwste snufjes in de gemeenschap. Wel hoort elkeen zijn zuivere persoonlijkheid te durven tonenen. In de kerkgemeenschap is er geen plaats voor de vervalste Faceboook timelines en voorkomens. enkel het echte ik moet er naar boven komen en moet zich bereid geven om gelijkwaardig met elkaar het brood en de wijn te delen.en de sacramenten. In dat samen zijn, samen de bijbel lezen en samen over dat Woord van God nadenken en bespreken is God zelf aan het werk.

Laat anderen voor onze bijzondere bijeenkomst op 14 Nisan proeven van onze gastvrijheid maar ook van de geest die in elke christelijke gemeenschap hoort te vertoeven. Laat het dan ook verder een aanzet zijn om buitenstaanders uit te nodigen om andere bijeenkomsten van ware volgers van Jezus bij te wonen, zodat zij de essentie van zulk een broederschap in Christus kunnen waarnemen.

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Vergeten predikers van het Goede Nieuws


God gebruikt vissers, taxichauffeurs en koelkastmonteurs om Zijn koninkrijk te bouwen.
Vaak zijn dit mensen die vanuit menselijk oogpunt onbeduidend zijn,
omdat ze geen grote theologische werken achter hun naam hebben staan.
Met vallen en opstaan brengen zij Jezus’ boodschap de wereld over.


Velen weten het niet, maar over de gehele wereld kan men predikers van het Goede Nieuws vinden. Zij zijn bereid naast hun dagelijkse job om in hun levensonderhoud te voorzien, te werken voor de Allerhoogste, zonder dat zij daar extra geld voor krijgen. Integendeel moeten zij daar dikwijls nog eigen geld insteken om dat werk te kunnen verwezenlijken.

De diepste drijfveer voor die vele vrijwilligers is de verkondiging van het koninkrijk van God. Dat gebeurt op heel veel plekken in deze wereld, en wij mogen blij zijn dat wij hierbij  ook het wereldwijde internet als hulpmiddel kunnen gebruiken. Hierbij kan dan ook elke internet gebruiker mee zijn of haar steentje bijdragen door onze boodschappen van het Goede Nieuws mee helpen uit te dragen.

Verscheidene ondernemingen van Broeders in Christus of Christadelphians trachten daar waar hulp op educatief en vormingsgebied nodig is dit aan te bieden. Daar waar nood is betreft de levensomstandigheden, door politiek of natuurgeweld, zijn er Christadelphian organisaties die op de bres springen om hulp te bieden. Zo zijn meerdere vrijwilligers in Afrika en Zuid Amerika werkzaam als lesgever en/of hulpverlener. Hiertoe zijn steeds hulpmiddelen welkom en worden op regelmatige tijdstippen ook kleding- en andere inzamelacties gehouden om dat nodige werk te ondersteunen.

In onze ogen is opvoeding een van de belangrijkste aspecten om tot een zelfstandig leven te komen. Daarom wordt daar dan ook zeer veel energie in gestoken. Op meerdere plaatsen richten wij daarom dan ook schooltjes op waar kinderen de basis van onderwijs kunnen krijgen om later dan ook verder te kunnen studeren. Daarnaast zorgen wij ook dat voor hun ontspanning voldoende middelen aanwezig zijn. Zo worden sportfaciliteiten mogelijk gemaakt en wordt er aan speelpleinwerking gedaan.

*

Laten wij die vele vrijwilligers niet vergeten. Vergeten wij ook niet dat voor al dat werk elke steun, geestelijk zo wel als financieel steeds welkom is.

Leave a comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Activisme & Vredeswerk, Culturele aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Één enkel leven reddend



Wie één enkel leven redt,
is alsof hij een hele wereld redt
– Talmud, Sanhedrin 37a

English version / Engelse versie > Saving a single life

Leave a comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Bezinningsteksten, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Tien tips om je ambities te vinden en waar te maken

Ambities zijn het kruispunt tussen dromen en doen. Wat vind ik nou echt leuk om te doen? En wat wil ik bereiken in mijn leven? Dit zijn belangrijke vragen om jezelf te stellen bij het achterhalen van je ambities. Maar een antwoord vinden op deze vragen is vaak geen makkelijke opgave. Nog moeilijker, is het om jouw ambities om te zetten in werkelijkheid. In dit artikel geven wij je tien handige tips voor het vinden en waarmaken van je ambities.

911330238

Vijf tips om je ambities te vinden

1. Maak een lijstje met jouw interesses en talenten
Ambitie komt uit jezelf, dus het is allereerst zaak om te achterhalen wat jou interesseert en waar je talenten liggen. Wanneer je jouw interesses en talenten in kaart gebracht hebt kan het handig zijn om hier een waarde aan te hangen. Zo kun je zien aan welke interesses en talenten jij het meeste waarde hecht.

2. Wat wil je doen en wat juist niet?
Wellicht zijn er zaken die je wel of juist niet zou willen doen. Het is slim deze punten in kaart te brengen en later naast bijvoorbeeld je mogelijke droombaan te leggen. Zo kun je beoordelen of dit nou echt datgene is waar jij je op wilt gaan richten.

3. Vraag om de mening van je familie. vrienden en collega’s
De mensen om je heen kennen je vaak het beste. Het kan daarom nooit kwaad om advies in te winnen bij je familie , vrienden en collega’s. Vaak kom je tot verrassende inzichten over jezelf.

4. Maak je ambities concreet
Als het goed is heb je al een goed inzicht verkregen in de kant die je wilt opgaan. Ga nu zoeken naar de gemeenschappelijke delers en wat hierbij past. Zijn jouw interesses en talenten bijvoorbeeld te koppelen aan een bepaald beroep of kom je tot de conclusie dat je het liefste een eigen bedrijf zou willen starten?

5. Wat weegt zwaarder: de plus- of minpunten?
Waarschijnlijk heb jij inmiddels een goed beeld gekregen van jouw ambities. Tijd om de balans op te maken. Is dit echt wat jij wilt of wegen bepaalde minpunten toch zwaarder? Om je ambitie waar te kunnen maken is het immers van belang dat jij voor de volle 100% gemotiveerd bent.

 

Vijf tips om je ambities waar te maken

1. Wat heb je nodig?
Komt je ambitie overeen met je opleiding, ervaring en andere kwaliteiten of heb je bijvoorbeeld eerst nog extra kennis nodig?

2. Geloof in jezelf 
Het allerbelangrijkste bij het nastreven van je ambities is het houden van vertrouwen in jezelf. Zonder vertrouwen in eigen kunnen is er op termijn ook onvoldoende motivatie om je ambities waar te maken.

3. Durf je ambities uit te spreken
Door het uit te spreken van je ambities komt er waarde te hangen aan jouw ambities, voor jezelf en anderen. Daarnaast kunnen anderen je wellicht op weg helpen bij het waarmaken van je ambities. Ze kunnen je adviezen geven of juist de stok achter de deur voor je zijn. Het is wel belangrijk dat jij volledig overtuigd bent van jouw ambities. Wanneer dit niet zo is kunnen vragen en opmerkingen van anderen al snel leiden tot een verminderde motivatie.

4. Maak een planning
Je ambities moeten leven. Maak daarom een planning met tussendoelen. De tussendoelen zijn er niet alleen om de weg uit te stippelen. Het probleem met ambities is vaak dat ze verder weg in tijd liggen. Door tussendoelen op te stellen houd je jouw ambities in het oog en blijft je motivatie makkelijker hoog.

5. Vier mijlpalen
Rome is niet op één dag gebouwd, verwacht daarom ook niet dat je ambities snel waargemaakt zijn. Vier mijlpalen en wees trots op jezelf bij elke prestatie. Het is soms een lange weg, maar vergeet niet waarom je deze weg gekozen hebt.

NHA

Leave a comment

Filed under Culturele aangelegenheden, Kennis en Wijsheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Naast Joodse Jeshua volgers ook Geen plaats voor de islam in Nederland

Onderzoek van Hoogleraar Ruud Koopmans bracht aan het licht dat  2/3 van alle Nederlanders van mening was dat de islam niet bij Nederland hoorde.  Stel je voor dat 2/3 van alle Nederlanders islamofoob en/of racist zou zijn.

Koopmans vond nog veel meer en durfde dat ook hardop te zeggen:

“Onder leden van Nederlandse moslims bestaan bijvoorbeeld enorme negatieve opvattingen over homoseksuelen, joden, of moslims die van het geloof afstappen.”

“Moslims moeten hun verantwoordelijkheid nemen en hun afwerende houding van ’dat is ons pakkie-an niet’ laten varen. Mensen zijn namelijk niet gek, die zien ook dat moslims wél massaal de straat op gaan om Erdogan te steunen of om tegen Israël te protesteren.”

“Er bestaat een sterke neiging om de oorzaken in de boze buitenwereld te zoeken in plaats van in de eigen gemeenschap. Moslims geven Geert Wilders de schuld, of westers kolonialisme, of Israël, of islamofobie.”

“‘Geweld heeft niets met de islam te maken’ is een drogreden waar je niet meer mee aan kan komen als terroristen zelf verklaren dat ze handelen vanuit het geloof.”

“Wereldwijd staan er 50 miljoen moslims klaar om geweld te gebruiken”

“Dat het de schuld van anderen is, zit bij veel moslims heel diep.” {Dr. Gert Jan Mulder over aantijgingen van extreemlinkse twitteraars}

Veelal wordt er verward gekeken naar mensen met een anders geloof dan de doorsnee Nederlander, waarbij zij ook geen verschil tussen de verschillende vormen in die moslimcultuur zien.

TwitterDr. Gert Jan Mulder gaat in een schrijven van 21 maart in op de aantijgingen van extreemlinkse twitteraars, die er twee weken terug in slaagden hem van Twitter te verdrijven. Hij hecht zich eraan te benadrukken dat haat nooit een motief is geweest om zich kritisch uit te laten over islam, of over individuele moslims en schrijft

Ik heb niets met geloof in het algemeen en al helemaal niets met islam en alles dat daarmee samenhangt. {Dr. Gert Jan Mulder over aantijgingen van extreemlinkse twitteraars}

Hij vind:

  • dat de toevloed van moslims naar Nederland geen toegevoegde waarde heeft gehad voor de Nederlandse maatschappij;
  • dat multiculturalisme heeft gefaald;
  • dat islam geen godsdienst is maar een politieke ideologie met als doel de rest van de wereld te onderwerpen (door jihad); {Dr. Gert Jan Mulder over aantijgingen van extreemlinkse twitteraars}

Hierbij lijkt hem te ontgaan dat zulk een politieke ideologie een bijverschijnsel is dat wij ook bij de Rooms Katholieke Kerk hebben kunnen waarnemen. Die Kerk heeft zich jaren bezondigd aan prediking met geweld op Europees, Afrikaans en Amerikaans grondgebied. Meerdere kruistochten werden georganiseerd in naam van die godsdienst. Die rooftochten, verkrachitngen en moorden hadden niets te maken met dat geloof in Christus, maar wel alles met macht, zoals wij nu ook met Daesh, ISIS, Bokoharam en konsoorten kunnen zien.

Pim Fortuyn op 4 mei 2002 (Foto: Roy Beusker)Volgens Gert Jan Mulder zou de cultuur die islam en moslims vertegenwoordigen en zo veel vernieuwing en uitzonderlijke kunst in de wereld heeft gebracht achterlijk zijn en verwijst hij naar lectuur van de van Israel naar Nederland geïmmigreerde David Pinto en naar de lectuur aan wie Pinto de duimen moest leggen, de bijzonder hoogleraar aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam die aanvankelijk met onder andere de Communistische Partij van Nederland sympathiseer, Pim Fortuyn.

Mr. Mulder ziet het allemaal donker in en ziet niet in dat er de komende 1400 jaar verandering zou komen, wat hij daarmee moge bedoelen? Voor hem staat het vast

Hierbij ziet hij meerdere samenwerkingsverbanden tussen Israëliërs en Palestijnen zowel als tussen Joden en Islamieten over het hoofd. Wie weet kent hij helemaal zulke initiatieven niet als Wahat al-Salam – Neve Shalom (uitgesproken “waaḥat’ as-salaam/nevei shalom”) wat Arabisch en Hebreeuws is voor Oasis van Vrede (Oasis of Peace) een opzettelijke bijeengebrachte gemeenschap, in 1970 gesticht door broeder Bruno Hussar en verder uitgewerkt door de jaren heen bij de Joodse en Palestijnse Arabische burgers van Israël. Het dorp ligt halverwege tussen Jeruzalem en Tel Aviv-Jaffa. De school die door die gemeenschap is gesticht wordt nu gretig bezocht door kinderen van Palestijnse  origine, Islamieten en Joden. Men is niet gelieerd aan enige politieke partij en mensen voelen zich vrij en buiten het touwgetrek van de Israëlische regering staande. Hierdoor is het samenwerkingsverband zeer aantrekkelijk en staan er meer dan 300 families op een wachtlijst om toegelaten te worden tot het dorp.

Ook bepaalde tradities blijkt de heer Mulder niet te onderscheiden van het ware geloof. Zo te zien trekt hij alles onder één lijn. Hij haalt dan ook de menselijke tradities aan die zelfs zeer plaatselijk gebonden mogen zijn, zoals

  • dat FGM (diverse vormen van vrouwen verminking, onder andere door tenminste clitoris verwijdering) eenvoudig afschuwelijk is;
  • dat de meeste mensen de reikwijdte hiervan niet begrijpen en niet willen zien (zelfs in Egypte met ruim 40 miljoen vrouwen zijn ruim 90% van alle vrouwen besneden); {Dr. Gert Jan Mulder over aantijgingen van extreemlinkse twitteraars}

Voor hem botsen vrijheid van meningsuiting en islam alhoewel dat in de vroegere eeuwen veel islamitische landen open stonden voor Joden en anders denkenden. Wel kan men zeggen dat hij terecht aanhaalt dat er in de islam een gevaar schuilt dat het

Maar daarop zou ik kunnen zeggen dat hij zoals vele anderen misschien eens wat meer met ware gelovigen moet praten en zich niet moet fixeren op fundamentalistische groeperingen, alsook dat hij zijn taalgebruik naar anders denkenden of gelovigen wat zou kunnen bij schaven of beschaafd houden. Waarom zulke lelijke woorden gebruiken naar medemensen?

Wat hij doet zou het zelfde zijn als moesten wij ons gaan fixeren op de fundamentalistische christenen, die dokters doden welke abortus plegen, of die huizen in brand steken van anders gelovigen of mensen waar zij het niet mee eens zijn, of in Afrika onder dwang mensen tot het christendom brengen.

Mr. Mulder begrijpt niet hoe simpele zielen zich verliezen in hem als racist te betitelen omdat dit alles volgens hem namelijk niets met racisme te maken heeft. Schrijft hij als verontschuldiging?

Ik maak wel degelijk onderscheid, discrimineer maar niet zonder dat daarvoor een gerechtvaardigde reden bestaat. {Dr. Gert Jan Mulder over aantijgingen van extreemlinkse twitteraars}

Velen mogen verschrikt opkijken als zij te horen krijgen hoeveel moskeeën er in Nederland en België wel mogen zijn. Hierbij denken ze dan ook dat de islam onze contreien aan het veroveren is. Maar moeten zij dan niet de vraag stellen hoe dat zou kunnen komen. Waaraan ligt het dat mensen van hier zich gaan aansluiten bij een godsdienstgroep die niet hier maar in het Midden-Oosten haar oorsprong vond? Hetzelfde kan gezegd worden betreft de verhoogde aanhang in de jaren 70-80 van vorige eeuw voor het boeddhisme. dat won toentertijd ook enorm aan gegadigden die over gingen to meditatievormen en het prevelen van gebeden in het Sanskriet.

In beide gevallen zien wij duidelijk een zoektocht naar het hogere en het buitengewone. Bij de overgang naar de islam kan men stellen dat mensen naar een godheid zoeken en naar verlichting die hun godsdienst niet heeft kunnen brengen. Hierbij mag men wel betreuren dat vele van die verlaters van hun christelijk geloof niet de moeite hebben genomen om eens bij ware christenen te gaan kijken. Maar hier kenden zij allen maar de ‘Getuigen van Jehovah’ die hen afschrikken omdat de goegemeente daar zo tegen is en deze als des duivels worden beschouwd. Van die christenen die naar de islam zijn overgestapt heeft 100% vast en zeker niet nar ware christenen, zoals de  ‘Christadelphians’ of ‘Broeders in Christus’ gezocht. Voorzekers heeft ook niemand daarvan gekeken wat de ‘Kerk van God’ hen te bieden zou kunnen hebben, of de Nazarener vrienden.

Mr. Mulder zou zich best eens afvragen waarom zo veel autochtonen zich willen bekeren en dan daarbij nog zo ver zouden willen gaan om zich heel anders te gaan kleden dan hier in deze streek de gewoonte is, terwijl in de islam zulke volledige versluiering van de vrouw niet eens verplicht is. eveneens vergeet de heer mulder hoe hier in de jaren 50-60 van de vorige eeuw de Katholieke vrouwen ook gesluierd of met een hoedje op de straat op moesten en links in de kerk gescheiden van de mannen moesten zitten. Of was dat voor zijn tijd en weet hij daar niets van omdat hij weinig van dat Katholieke geloof af weet?

Hij geeft toe dat hij niets met religies heeft maar zegt ook

nog minder met totalitaire ideologieën die alle waarden die wij in het “vrije westen” in eeuwen hebben bevochten niet respecteren en met voeten en hun jihad willen treden en vernietigen. Als u die ideologie aanhangt nodig ik u graag uit om weg te gaan. Ga fijn in een islamitisch land wonen.

Waaruit eens te meer dat hij geen onderscheid kan maken tussen de ware religie en de menselijke dogmatische groeperingen, zoals die in elke geloofsgroepering zich voordoen. Nederland is daar zelfs een pracht voorbeeld van van zulke fundamentalistische christelijke verenigingen en zeer conservatieve personen die eveneens weinig vrijheden aan hun volgelingen toelaten (zelfs geen televisie kijken of krant lezen op zondag).

 

Wij kunnen slechts hopen dat mensen als mr. Mulder gaan inzien dat er een groot verschil is tussen godsdiensten onderling en hoe mensen hun geloof willen dragen maar daarbij ook valselijk misleid kunnen worden door mensen die heel wat andere prioriteiten hebben dan dat (ware) geloof.

1 Comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geschiedenis, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Wanneer Joden uitschelden een routine werd

Sinds 2014 mogen we zeggen dat in Nederland, België en Frankrijk als het ware niet speciaal werd opgekeken wanneer Joden werden uitgescholden.

Mannelijke Moslims kregen niet zo veel opmerkingen als vrouwelijke moslims; Zij die te gesluierd rondliepen konden wel op reacties rekenen. Maar toch mag men zeggen dat zij in het algemeen minder last hadden dan de Joden. Joden kregen het niet alleen aan de stok met moslims, maar kregen ook haatwoorden van “mensen van hier”.

Vijf jaar geleden viel het oudere mensen, die de jaren ’30 hebben meegemaakt, al op dat wij in zekere zin terug naar die periode aan het gaan waren. Maar velen vonden erg genoeg ook dat de Jodenhaat vandaag de dag veel agressiever is dan voorheen. Het komt ook in een andere vorm tot uiting. Een soort vreemde macht.

In Nederland en België begonnen de oma’s en opa’s hun kleinkinderen aan te moedigen om deze contreien te verlaten. Ook al mocht Israël niet zonder gevaar zijn kon het daar toch beter zijn en kunnen wij er op rekenen dat de staat Israël voor ons zal zorgen. Vele Joodse gezinnen vonden het de laatste jaren dan ook veiliger om België te laten voor wat het was en hun intrek te nemen in het “Beloofde Land”.

Voor hen die in Nederland, België of Frankrijk wonen hangt de verhouding tegenover andere inwoners van die streken af van hun herkenbaar joods zijn en hoe zijt geloof al of niet uitdragen. Hoe minder herkenbaar als Jood hoe minder men met de Jodenhaat geconfronteerd word. Maar zij die zich als jood ben een ambassadeur van Israël voelen zullen echter ook meer weerstand vinden en verantwoording moeten afleggen voor wat de staat Israël allemaal aanricht.

Bij opperrabbijn Jacobs waar in 2014 te Amersfoort ruiten werden ingegooid en hij regelmatig uitgescholden werd valt het op dat uitschelden eigenlijk al routine is geworden. Hij zei

“Dat zie je van kilometers ver aankomen. Joden zijn daaraan gewend. Het is een realiteit waar iedereen mee leert leven. Daarom heb ik eieren voor mijn geld gekozen in plaats van blijven hopen dat de situatie verbetert.”

Hij schrok er ook niet van als er naar hem of zijn medebroeders

‘Dood aan de Joden’

werd geroepen in de Haagse Schilderswijk om dat dit al al jaren wordt geroepen. Hem stelt het hem niet zo teleur daar hij zich wel Nederlander aanschouwt, maar dat Nederlands zijn zijn identiteit niet laat bepalen. Hij zei

“Ik voel me ook Nederlander en heb liefde voor het land. Maar ik ben opgegroeid met het idee:

‘Ik heb een eigen land en dat is Israël.’

Omdat mijn Nederlandschap niet echt mijn identiteit bepaalt, ben ik nu niet zo teleurgesteld. Bovendien, als er sprake is van teleurstelling, is die al eerder bevestigd tijdens de Tweede Wereldoorlog.”

Voor hen die tijdens de tweede wereld oorlog zijn geboren of daarna, zijn er enkel de verhalen van onze ouders en grootouders. Sommigen behoren ook tot ouders die als kind waren opgevangen bij anders gelovigen. Dat maakt het dan weer zeer moeilijk hoe dat Joods zijn te plaatsen en geen verraad te voelen voor hen die onze familieleden in bescherming namen. Bij meerderen kan dit een zeer grote druk teweeg brengen. ook kunnen er opgevangen kinderen in een christelijk gezin opgegroeid zijn en zo met het christelijk geloof verstrengeld zijn geraakt dat het Joodse geloof op de achtergrond geraakt. Maar nu kunnen hun kinderen of kleinkinderen zich weer naar die Joodse wortels begeven of voelen zij zich toch sterk tot die Joodse wortels aangetrokken.

Van de kinderen of kleinkinderen van bij christenen opgevangen Joden, die sterk beïnvloed zijn door het christelijk geloof, zijn er dezen die wel aan nemen dat Jezus Christus de Messias is. Maar beseffen zij ook dat die Jezus een Jood was met de naam Jeshua die ook de God der Joden aanbad en niet zichzelf (zoals vele christen geloven). De nakomelingen van het Kindertransport zitten soms met een dilemma, vooral ook als er geen bewijzen meer zijn van de vroegere moeder of grootmoeder, mits deze in de kampen zijn omgekomen. De Joodse lijn lijkt dan zo verbroken of niet meer terug vindbaar. Maar diep in het hart is er dan wel dat Joodse gevoelen. Sommigen hebben gelukkig nog enkele aandenken aan hun Joodse voorouders en zoeken deze lijn weer sterk te maken. Ook al zou het voor hen inhouden dat zij nu Jeshua als de Messias aanschouwen en zo ook deel zouden kunnen uitmaken van de Christenheid. Echter willen zij duidelijk afstand nemen van het Christendom waar er christenen zijn die een Drie-eenheid aanbidden in plaats van de God van Abraham.

Voor deze die het Joodse verwantschap aanvoelen maar ook Jeshua als de Messias willen aannemen is het dikwijls nog moeilijker dan de Joden die nog uitkijken naar een eerste komst van de Messias. Als Messiasbelijdende Joden zijn die gelovigen die Jeshua als Messias aannemen in vele gevallen niet welkom bij andere joodse gemeenschappen. Maar bij vele christenen zijn ze ook niet welkom omdat zij weigeren Jezus als hun god te nemen. Dat maakt hun ergens wezens die nergens bij lijken toe te behoren en als eenzaten het langs nog meer kanten het te verduren krijgen, van Joden, Christenen en Moslims. Dezer dagen maakt dat het ook niet makkelijker.

Wij weten wel dat er rabbijnen zijn die zeggen dat het jodendom buiten Israël er is als een soort bijproduct van het hoofddoel: Israël. Maar als Messias belijdende Joden of Jeshuaisten beseffen wij dat Jeruzalem de hoofdstad zal zijn van het Beloofde Land Israël, maar dat Gods Koninkrijk zich ook zal uitstrekken naar alle landen van de wereld. Gods Koninkrijk zal plaatsgrijpen maar eveneens hier en wij geloven dat wij allemaal mogen uitkijken naar die komende vrede over de gehele wereld, en niet enkel naar een klein stukje in het Midden Oosten.

+

Lees ook

  1. Kritiek op Israël niet gelijkstellen met antisemitisme
  2. Geïnstitutionaliseerde discriminatie
  3. Wereld herdenkt Auschwitz met overlevenden
  4. Islamitische terreur doet hulp aan Palestijnen verminderen
  5. Geen groeiende moslimhaat in Europa, maar groeiende jodenhaat
  6. Over de ‘normaliteit’ van antisemitisme in Europa
  7. Jeruzalem en Joodse en Christenen hun angst voor uitsluiting
  8. Amsterdamse Joden voelen zich steeds onveiliger.
  9. Waarom vele van onze broeders zich stil houden voor de buitenwereld
  10. Europees spilland en antisemitisme
  11. Niet te negeren gebeurtenissen rond Joden in België
  12. Prinsesjes en carnavalstoestanden #1 Aalst Carnaval 2019
  13. Haat tegen verarming en tegen Israël nieuwe manier om Joden te haten
  14. Gemelde antisemitische voorvallen neemt toe

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Hoe staat het met de mens zijn geweten

Waar staat de mens van vandaag?

Hoe kijkt de mens vandaag naar zijn omgeving?

Eindelijk zijn er jongeren opgestaan om de ouderen eens wakker te schudden. Lange tijd leek het alsof de jongeren vandaag enkel geïnteresseerd waren in hun vele gadgets en gefocust waren op het zich profileren op sociale media.

De ouderen, die in mei 1968 op de bres hadden gestaan, zagen met lede ogen aan hoe onze maatschappij gewetenloos was ontwikkeld naar een wereld waarbij eenieder op zichzelf focust. Men kon zich afvragen waar het geweten van de mens naartoe was gegaan. Want weinigen lijken of leken last te hebben van een geweten of van wat er allemaal mank loopt in dezer dagen.

Filosofiestudent Boris van Meurs, in De Klos, vindt dat het schone geweten een gevaar is,

omdat het zelf besmet is met de kwaal die het slechts bij anderen waarneemt: de overmoed, hubris. {Tegen het Schone Geweten}

Hij schrijft

Het schone geweten is een geweten dat zichzelf onbevlekt waant, dat zijn principes kent en in het vertrouwen berust deze te verwezenlijken. {Tegen het Schone Geweten}

Maakt dat in zijn ogen dat het geweten dus onbevlekt is 

in die zin dat het vertoonde gedrag geen spatten maakt op het vel waarop de morele principes in sierlijk schrift neergeschreven zijn

of waar men kan stellen dat

het gedrag in harmonie is met de principes?

Doorheen de eeuwen heen hebben heel wat mensen pogingen gedaan om de menselijke geest te ontrafelen en te zoeken naar bepaalde waarheden?  Graag wensten velen ook normen en waarden te definiëren. Die normen en waarden vast te stellen en ze over te dragen in gemeenschappen. Godsdienstgroepen en/of geestelijken namen daarbij een belangrijke plaats in, daar zij hun aandacht toespitsten op voor hen belangrijke normen en waarden.

Mensen zochten naar oplossingen om hun gemeenschappen leefbaar te maken. Ook zochten zij om hun eigendommen te vrijwaren maar ook om zichzelf te verrijken. Daarbij kon men wel de vraag stellen in welke mate dit mocht gebeuren ten koste van de ander. Was men daar bereid om zijn geheugen aan te spreken? Wenste men wel na te denken of het wel gepast was dat dier te gaan doden? Was men bereid om zich vragente stellen over de houding tegenover anderen?

Men kan stellen dat het schone geweten orde en transparantie wil maar is dat wel zo? Voorzeker heeft het geweten bij velen de zin om controle te hebben over het handelen, en vaak gaat de hersenpan ook nog zoeken naar mogelijkheden om controle te hebben over anderen. Hierdoor zijn we beland bij het discours over twee essentiële aspecten

  • a) het morele handelen, wat het praktisch-maken van de abstracte morele wet is en
  • b) deze morele wet zelf.

van Meurs stelt

Het onderscheid tussen deze aspecten is wezenlijk, omdat het illustreert dat het schone geweten enerzijds een individuele taak behelst, maar een taak die tegelijkertijd gerechtvaardigd wordt door en rechtvaardiging moet afleggen aan een universele morele wet. Het is het individu dat het schone geweten heeft, omdat hij zijn handelen smeedt naar de plichten en taken van een wet die groter is dan hijzelf. {Tegen het Schone Geweten}

Maar wie of wat kan er die “Wet” opstellen?

De wet kan van God komen, in de Redelijkheid stoelen, op common sense leunen of simpelweg in de onderbuik huizen: belangrijk is dat het individu tegelijkertijd in haar universaliteit als haar vanzelfsprekendheid gelooft. Het schone geweten staat twijfel toe over het hoe van de verwezenlijking van de morele wet, maar niet over haar bestaansrecht. {Tegen het Schone Geweten}

Kan de wet van de ene mens in evenredigheid even gerechtigd staan of evenwaardig zijn indien die wetten door mensen opgesteld oh zo verschillend kunnen zijn? Welke principes wil die mens opnemen om zijn of haar wetten te stellen? En in welke zin zouden zijn of haar wetten meer gerechtvaardigd zijn dan de wetten van de ander?

Grote vraag is

Welke wetten wil men hanteren?

Alsook

Vanuit welke principes wil men die wetten gaan opstellen of kiezen voor welke wetten?

Vreemd genoeg geeft van Meurs de indruk dat

principes niet wankelbaar zijn. {Tegen het Schone Geweten}

Maar is niet elk geweten zeer wankelbaar? Vertoond de maatschappij niet telkenmale hoe fragiel het geweten wel is?

Is het niet zo dat vele generaties zichzelf morele wetten hebben voorgeschreven, die wel zeer verschillend kunnen zijn? Hoe kijkt men bijvoorbeeld niet tegenaan de relaties tussen mensen onderling? In één generatie kon het misschien totaal okay zijn om meerdere vrouwen te hebben of om met dezelfde sekse diepe liefdesverhoudingen aan te gaan. In een andere generatie kon elke verhouding die buiten het beeld van man-vrouw als echtgenoot-echtgenote ging als taboe beschouwd worden. bij één volk kon iets heel normaal zijn terwijl een andere bevolking dat totaal onverantwoord of immoreel vond (vind).

Klaarblijkelijk wordt in vele gemeenschappen de geest van het morele geweten bepaald hoe de meerderheid er tegenaan ziet en bereid is om de ander hiervoor schouderklopjes te geven.

Men herkent de aanwezigheid van de geest van het schone geweten daar waar al te veel schouderklopjes worden uitgedeeld – aan zichzelf, aan anderen -, als er wordt weggelachen, als er gespot en gehoond wordt, zonder zichzelf te bespotten en honen, het is te herkennen aan een gebrek aan guitigheid, een overdaad aan plechtigheid en serieuze fronzen. {Tegen het Schone Geweten}

schrijft de filosoof.

Opvallend in deze wereld van “overcorrectie” of is het “super correctie” of “over correctheid” is dat men nu zich zodanig wil inspannen om al het mogelijk verkeerd opgevatte uit te sluiten. Dit maakt bijvoorbeeld dat men in musea bordjes met ellenlange beschrijvingen gaat aanplakken omdat korte makkelijke woordjes als “onjuist” of “racistisch” zouden aanzien worden (Kijk bijvoorbeeld naar het Afrika museum in Tervuren). In welke mate wil men daar soms niet het gewone denken of het geweten in een verdomhoekje sturen, met de bedenking dat elke mens wel verkeerd denkt of zelf niet kan differentiëren?

In onze huidige wereld van populisme valt het wel op dat er groeperingen zijn die maar al te graag veralgemenen of karikaturale uitvergrotingen willen naar voor brengen. In de wil om zó “zuiver” te zijn gaan velen niet meer nuchter denken en gaan ze over in overdreven eenrichtingsverkeer waarbij het logisch denken bijna wordt uitgesloten.
Ook zijn er mensen die van het ene uiterste in het andere vervallen, zoals van het overmatig vlees eten over gaan tot enkel groenten eten, maar dan elke vleeseter vies aankijken alsof zij moordenaars zijn, dat terwijl zij nooit eens denken aan mogelijk leed dat zij ook aan de planten zouden kunnen aandoen. Als vegetariër ben ik wel bewust van dat leed aan dat deel van de schepping, maar ben ik ook bewust van de voorzien die er is gemaakt om ons te voeden. Maar daarbij moet ik zoals elke vegetariër zou moeten doen er bewust van zijn dat wij voorzichtig moeten omspringen met alles wat er voor ons te eten valt en mogen wij niet toelaten dat er verspilling zou zijn of onnodig gekortwiekt zou worden.

Van Meurs is ook een vegetariër en zegt over die vegetariërs die zo hevig tekeer gaan tegen vleeseters

Begrijp mij niet verkeerd, ik ben een dierenvriend en vegetariër, maar om jezelf zo buiten de geschiedenis te plaatsen, om vanaf deze morele hoogte het woord van je eigen gelijk te doen donderden over aarde vind ik getuigen van een enorme naïviteit en blindheid voor de historie en contingentie van de eigen moraal. {Tegen het Schone Geweten}

Maar hij waarschuwt ook hen die lelijk kijken naar veganisten of vegetariërs die zoals zo velen ook gebruik maken van vliegtuigen om ergens in een ver exotisch land van de zon te gaan genieten of alles in het werk stellen om ergens ver van het leven te gaan genieten.

Het is een flauw trekje van het platte denken om de inconsistentie van vegetariërs en veganisten te willen aanwijzen (maar je eet wel vis? maar je vliegt wel? maar je gebruikt wel plastic?), toch is deze herinnering aan de ambiguïteit onderliggend aan het schone geweten van grote waarde als een tegengif voor diens universele streven. {Tegen het Schone Geweten}

Waar is dat schone geweten? Wat willen wij wel toelaten op de wereld waar wij willen leven?

Want wie het geweten schoon wil hebben, moet zich onttrekken aan het empirische, opgaan in het universele – maar de vraag is of zo’n haat voor het doorleefde leven niet werkelijk berust op zelfhaat, levensangst, vrees voor het vlees. Een ethiek van het leven kan nooit onbevlekt zijn. {Tegen het Schone Geweten}

Waar wil men met welke ethiek naartoe gaan? en wie wil ofmag bepalen wat ethisch verantwoord is en wat wel of niet mag of mag aanzien worden als moreel aanvaardbaar?

We beleven rumoerige dagen waarin veel van het gereedschap dat ons hielp de wereld te begrijpen plots bot blijkt te zijn. Niet langer voldoen onze concepten, en misschien ook onze ethiek niet, om recht te doen aan de vragen die afgelopen jaar voor ons Europeanen opwierp. {Voorbij tolerantie}

Velen lijken vandaag moeilijkheden te hebben met de normen en waarden, of laten duidelijk merken dat zij er lak aan hebben. Is dat een gevolg van de ontkerstening? Is het een teken aan de wand hoe de mens verder van de Schepper is afgedwaald? Voor velen is Allah een boeman geworden en behoort God tot de oorzaak van al de moeilijkheden die hier op aarde zijn. Zulke ‘gelovigen’ vergeten echter dat het juist onttrekken aan die godheid de oorzaak is van het ‘wild gaan’ van de mens.

Dat de mens gaan worstelen is met milieuvraagstukken of vluchtelingenvraagstukken heeft alles te maken met de verhouding van hem met de schepping. De mens van vandaag heeft zich overmatig op zichzelf gericht waarbij onderlinge solidariteit een vreemde gedachte is geworden of bij sommigen zelfs een vloekwoord. Voor anderen zijn de internationale betrekkingen wel belangrijk geworden maar dan weer ten koste van het menselijke en van respect naar het milieu.

Mijn hoofd mag wel tollen van de vragen die er in opkomen, maar ik geloof dat bij velen juist het probleem ontstaat doordat zij zich te weinig vragen stellen. De jonge filosoof denkt ook dat hert zo ver is gekomen dat wij gezamenlijk voor de moeilijke taak staan om een nieuwe vraaghorizon te ontdekken,

vanuit én voorbij aan het denken zoals dat ons bekend is. {Voorbij tolerantie}

Als men over het geweten spreekt kan men de houding van het wezen naar een ander wezen niet uitsluiten. Tolerantie is een onafscheidelijk element voor het gewetensvolle.

Derrida linkt het begrip van tolerantie aan het christelijke denken, waardoor het niet zo’n neutraal begrip blijkt te zijn als dat het zich voor doet. In het moderne denken, bijvoorbeeld bij Spinoza, vinden we een verdediging van tolerantie vaak juist als onderdeel van een geseculariseerde redelijkheid. Het begrip zou juist voorbij zijn aan het christelijke. Derrida ontkent dit, doordat hij het begrip linkt aan liefdadigheid, in de christelijke zin. Tolerantie is dan een analogie voor het geven van de rijken aan de armen, oftewel een symptoom van een vrij sterke paternalistische relatie. Het probleem is daardoor dat tolerantie een éénzijdige en daardoor ook voorwaardelijke relatie is. De meerderheid bepaalt wie ze tolereert en onder welke voorwaarden. Wie getolereerd wordt, heeft daardoor het gevoel niet gelijkwaardig aan de tolererende partij te zijn. De vraag is daarom voor Derrida of tolerantie niet eigenlijk verhulde discriminatie is, die in werkelijkheid gelijkwaardigheid tegenwerkt. {Voorbij tolerantie}

Wat beweegt de mens en hoe wil de mens staan tegenover de beweegredenen van de ander? In deze wereld die zo doorspekt is met haatgedachten en onverdraagzaamheid moeten diegenen die hun geweten zuiver willen houden op staan en laten zien waar er weer normen en warden kunnen gevonden worden die waard zijn om te leven. Vandaag vinden wij hij wat mensen die geen plaats willen voorzien voor hen die anders denken of zelfs anders spreken. Onverdraagzaamheid is zoals in vorige eeuwen ook wel meer dan eens gebeurde, ook nu weer enorm toegenomen. De ander is de ‘ongeliefde’ of ‘ongewenste’ geworden. Voor de ander willen velen geen plaats vrij houden.

Tegenover tolerantie plaats Derrida daarom zijn concept van onvoorwaardelijke gastvrijheid.

“Pure en onvoorwaardelijke gastvrijheid, gastvrijheid zelf, opent of is bij voorbaat open voor iemand die noch verwacht, noch uitgenodigd is, voor wie er dan ook aankomt als een absoluut onbekende bezoeker, als een nieuwe aankomst, niet identificeerbaar en onvoorzienbaar, kortom, een volledige ander.” (eigen vertaling uit Borradori, 2003, p. 17)

Gastvrijheid als onvoorwaardelijke openheid is voor Derrida het werkelijke ethische ideaal. In Derridas ethiek gaat het namelijk om de relatie met de Ander, die zichzelf volledig als Ander mag behouden. Dat wil zeggen, we zoeken geen gemeenschappelijke grond, maar respecteren elkaar juist daar waar we verschillen. Tolerantie zet stiekem de wet van de heersende meerderheid vooruit en ziet de acceptatie van iedere afwijking van deze wet als een liefdadigheid. {Voorbij tolerantie}

Maar hoe ver wil men gaan “in de liefde”?

Het is een liefde die overwint, een liefde waarin de ander gekend en omarmd wordt. Het is de liefde van de verliefde, die de afstand tot de ander ondragelijk vindt, die de ander de zijne wil maken. Het is het verlangen dat op zoek is naar consumptie van het andere, samensmelting in een roes van genot en nattigheid. Ze ligt hierin dichtbij de lust, die ook streeft naar de vernietiging van het andere als andere opdat het ’t zelfde genot kan worden. Misschien is het daarom niet verbazend dat de pop industrie met zo’n gemak haar dubbele boodschap van liefde en consumptieve erotiek uitstoot. {Het offer van de liefde}

Wil de huidige Europeaan ruimte maken voor onvoorwaardelijk gastvrijheid en zich inzetten om zodanig te gaan leven en eten dat er een natuurlijk evenwicht kan behouden worden in de natuur? Wil men zo ver gaan dat men het consumptiegedrag wil gaan aanpassen om meer evenwicht te krijgen? wil men over gaan naar een liefde die dus respectvol wil en kan zijn waarbij ook de ander anders te laten-zijn hoort? Hoe ver willen wij gaan om onze onze autonomiteit op te geven of ons aan te passen aan nieuwe toestanden? In hoeverre willen wij bepaalde toestanden laten evolueren en in welke mate willen wij reageren op heersende toestanden?

De gele hesjes brengen voor het ogenblik al weken een enorm spoor van vernieling, verontreiniging, destructie, en zorgen er zelfs voor dat de gemeenschap maar ook veel private burgers moeten opdraaien voor de kosten van de vernietiging die zij hebben aangebracht. Meermaals zagen wij ook plunderingen tijdens die betogingen, dat ons doet afvragen waar hun werkelijke beweegreden is en in welke mate zij de politieke verdrukking zien waarover zij spreken. Waar is het geweten van diegenen die tijdens de betoging huizen in brand steken waar mensen in wonen en waar men dan de angst kan zien van vrouw en kinderen die om hulp roepen terwijl de vlammen om hen heen likken?

Men kan gerust tegen de gang van zaken zijn. Men kan gerust tegen regeringen zijn en zijn grieven te kennen geven, maar daarbij mag men zijn boekje niet te buiten gaan en moet men kunnen zien dat het niet om een zuiver egoïsme en hebberigheid gat. Dat is wel wat wij meer en meer de indruk van krijgen.  Wel durven wij toegeven dat tussen die gemeende betogers ook hooligans zullen tussen zitten. Wellustelingen die niets liever doen dan ‘keet schoppen’. Zij kunnen zeker en vast geen toonbeeld zijn van het “geweten van deze maatschappij”. Maar het wordt wel tijd dat deze maatschappij duidelijk har ware gezicht zal gaan tonen en naar de buitenwereld duidelijk zal laten gaan zien hoe het met haar geweten gesteld is.

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Kennis en Wijsheid, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

De paradox van de gastvrijheid

Op de tientallen Vlaamse televisiezenders kan men hopen programma’s zien die ons laten binnengluren in mensen hun eigendom. Meerdere programma’s willen de bezochte mensen ook hun binnenste geheimen horen vertellen. Sommige van die zenders slaagt er wonderwel in om mensen hun eigenste persoonlijke verhalen naar boven te brengen.

Ook de Nederlandse televisie zenders die bij ons in de Vlaamse huishoudens kunnen bekeken worden brengen een hoop voyeuristische programma’s.

BNN Vara bracht zo vroeger ook het programma Nu we er toch zijn, waarin bij vreemden aangebeld werd om hun gastvrijheid te polsen. Dat concept werd dan later ook door een commerciële zender in Vlaanderen zowel als de staatszender ‘één’ over genomen, zoals in ‘Man bijt hond’ en het gelijkaardige ‘Iedereen Wereldberoemd’. In die programma’s  kon men of kan men nog een televisieploeg vinden die de bezochte mensen vraagt om een maaltijd en een slaapplek, en natuurlijk bovenal om het recht hun intieme ruimte (het thuis) te registeren en tot in de onbepaaldheid te verspreiden via de beeldbuis. Opvallend zich daarbij toch niet gestoord voelen.

Filosofiestudent aan de Radboud Universiteit Nijmegen Boris van Meurs (1994) die een blog heeft dat filosofische reflecties bevat over het alledaagse schrijft ook over datgene dat goed illustreert wat de Franse filosoof Jacques Derrida als de paradox van de gastvrijheid kenmerkt. Een paradox die vandaag de dag weer opnieuw voor ons geworpen wordt in de vorm van de vraag: hoe gastvrij is Europa?

Derrida stelt dat de gastvrijheid een begrip is dat van zichzelf het onmogelijke vraagt. Het vraagt het onmogelijke, omdat de onvoorwaardelijke gastvrijheid de gast volledig vrij wil ontvangen. Wees één van ons. Echter, de gast als gast is nooit één van ons, maar de buitenstaander die ons bezoekt.

Verwelkomt de gastheer de gast volledig, dan is er geen gastvrijheid meer – want de volledig omarmde gast (als één van ons) zou zelf gelijk aan de gastheer zijn geworden. De gast eet mijn voedsel, dat dan ook het zijne is.

stelt Boris van Meurs.

Verder kunnen wij ook een opvallende gelatenheid zien bij een volharden in de openheid. Maar daarbij valt wel op dat die gelatenheid niet in spe moet betekenen open te staan voor anderen of voor andere situaties. Bij vele bezochten valt op dat zij niet speciaal bijzondere aspiraties hebben. Geen bovenwereldlijke verwachtingen. Zij willen gerust accepteren dat het hier gebeurt, in dit leven waarin wij geworpen zijn.

Volgens van Meurs

proberen wij weg te komen van het leven zoals het is, dan vergiftigen wij onszelf met valse idealen, die ons wegvoeren van alles dat ons hier op aarde gegeven wordt.

> Lees er meer over: De Klos: Nu we er toch zijn… + Blijf de aarde trouw! Gelatenheid als Activiteit – Heidegger en Nietzsche

 

Leave a comment

Filed under Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Leven met anderen en met onszelf


We moeten met sommige mensen een deel van ons leven leven …
we moeten het grootste deel van ons leven met een paar mensen leven …
en we moeten met ons zelf een hele leven leven …
MAAR …
we moeten voor altijd met God leven !


‘Wees daarom volgelingen van God
als geliefde kinderen,
en wandel in liefde,
zoals Christus ook ons heeft liefgehad en zichzelf voor ons heeft gegeven,
een offer en
een offergave aan God voor een zoet ruikende geur.’
Efeziërs 5: 1-2


 

English version / Engelse versie > Living with others and with ourselves

1 Comment

Filed under Aanhalingen uit Heilige Geschriften, Bezinningsteksten, Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden

Opmerkelijk: Resolutie van Franse parlementsleden ‘antisemitisme = ‘anti-Zionisme’

Niets nieuws onder de zon maar wel verpakt in een nieuw kleedje, waarbij politici weer eens de weg van het populisme kiezen en blij zijn dat zij mee met de vinger naar een zondebok mogen wijzen.

*

Te onthouden:

anti-Zionisme of anti-Israëlisme = moderne uitdrukking voor aloude barbaarse antisemitisme teruggaand tot ver voorbij de Duistere Middeleeuwen.

Midden-Oosten = decennialang bonton om Jood, Israëli, Israëliet en Zionist door elkaar te gebruiken => Voor moslims + Arabieren > antisemitisme + anti-Zionisme = twee kanten van dezelfde munt.

anti-Zionistische + antisemitische kreten = “Wegwezen, jij Zionist sh*t”, “Vuile Zionist”, “F*ck your mother”, “Frankrijk is van ons” en meer van dat minder fraais..

haatmisdrijven in Frankrijk in 2018, waarbij aanvallen op Joden = dagelijks verschijnsel

+

Voorgaand

Niet te negeren gebeurtenissen rond Joden in België

Haat tegen verarming en tegen Israël nieuwe manier om Joden te haten

+++

Verdere lectuur

  1. Gerstenfeld: Duitsland bevordert antisemitisme en anti-Israëlisme
  2. Gerstenfeld: antisemitisme is een integraal deel van de Europese cultuur
  3. Hoe door de massa-immigratie in Europa het antisemitisme zijn rentree maakt
  4. Door de rentree van de Islam in Europa is het antisemitisme helemaal terug
  5. Antisemitisme bestrijd je niet met een speciaal loket
  6. Mobiliser les chrétiens contre l’antisémitisme?
  7. At Ménilmontant, the rassemblement des “vrais antiracistes” contre l’antisémitisme
  8. Antisémitisme et antisionisme, those différence?
  9. Expliquez-nous… Antisémitisme et antisionisme

Een Ander Israëlisch Geluid

Stilaan begint het in Frankrijk te dagen dat anti-Zionisme of anti-Israëlisme gewoon een moderne uitdrukking is voor het aloude barbaarse antisemitisme dat al terug gaat tot ver voorbij de Duistere Middeleeuwen.

In het Midden-Oosten is het al decennialang bonton om Jood, Israëli, Israëliet en Zionist door elkaar te gebruiken. Voor moslims en Arabieren zijn antisemitisme en anti-Zionisme immers de twee kanten van dezelfde munt.

Critici hameren voorspelbaar op het recht om anti-Israël of Israëlkritisch te mogen zijn. Die vinden het niet leuk als je hen antisemitisme verwijt. Dat oogt niet zo goed op hun visitekaartje. Maar wacht nog even. Dra wordt dit omgebogen tot een strijd voor “het recht om antisemiet te zijn” en ja, dan zijn we terug bij AF.

Waarover gaat het? Een groep parlementsleden in Frankrijk zal deze week nieuwe wetgeving voorstellen die anti-zionisme zal classificeren als een vorm van antisemitisme, en daarom een ​​misdaad, meldden…

View original post 456 more words

1 Comment

Filed under Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden