Author Archives: Guestspeaker

About Guestspeaker

A joint effort of several authors who do find that nobody can keep standing at the side and that “Everyone" must care about what is going on in today’s world. We are a bunch of people who do not mind that somebody has a totally different idea but is willing to share the ideas with others and to be Active and willing to let others understand how "today’s decisions will influence the future”. Therefore we would love to see many others to "Act today".

Kathy Millington, Executive Director of World Citizen, tells her story how she became committed to the work of World Citizen

Executive Director of World Citizen, Kathy Millington often reflects on why the Board members, staff of World Citizen, and people like us who try to spread peace, stay committed to the work of World Citizen. She knows that there are as many reasons to this passion and commitment as there are individuals who serve, donate, and participate.
She believes that the one common denominator that we all share is the desire to empower communities to educate for a just and peaceful world by actively engaging in our Five Peace Actions. Implementing our mission through our Five Peace Actions are the key to achieving the ability to live, work, and play together respectfully.

Identifying that each of our board members and staff have “A Story to Tell”, She brings her story in our publication at the beginning of this year.

This will also provide you with a snapshot view into the passion of our Board and staff as individuals.

“My commitment to peaceful problem solving became a priority when I was an Elementary Principal. I was able to see on a daily basis the positive impact peaceful problem solving made within a classroom as well as an entire school community. When substitute teachers would share with me, the administrator, that they only wanted to accept substitute teaching assignmentsat my school because of the peaceful and respectful climate,I knew we were doing something right!

This became a testimony to the hard work of students, staff, and parents who participated in fostering this climate.”

Leave a comment

Filed under Activism and Peace Work, Being and Feeling, Crimes & Atrocities, Educational affairs, Health affairs, Knowledge & Wisdom, Lifestyle, Social affairs, Spiritual affairs, Welfare matters, World affairs

2020 presents itself as a new year and a new decade

Every year when one year comes to an end and a new one presents itself people remind themself to reflect on the past year and take stock. It allows them to review their goals for the year and ask themself a few questions.

‘How am I doing? Who am I becoming? If I stay on this present track, will I accomplish my goals?

Happy New Year, New Year Clock, Gold Foil 2020, Clock

It is also the time to reflect on how we could cope with situations but also with other people. We take a look at our relationships and analyse them. You could ask:

Am I an asset? Do I add to the lives around me?  Am I ‘swift to hear, slow to speak’?

A new year allows time to flash back and gives people an inkling of the changes they may need to make in the future.

How many put into practice the plans that will ensure their goals are accomplished?

When you look at people, how many do not continue on the very same path, even when they made so many nice promises at the change of year.

Perhaps it will not be bad to not only set some goals but also to take certain steps in order to claim victory.

It would not be bad to Write down the goals and to place them in a very visible place.

It also would not be bad to speak about your desires and goals with the Most High Elohim. Surrender them to The Almighty God, allowing Him to do the best for us.

Make a commitment to the goals before the Lord and to an accountability partner. Most often when we expressed our intentions at the beginning of the year, later on we do not repeat them to others. Often we forget them ourself. By not remembering what we promised or by not thinking of those promises we give ourself a way out. Everyday we have to cope with other confrontations and as such life is not always as easy as we would love it to be. On the days, when we don’t feel like going on; when we want to give up, then it is a good moment to be reminded of the reasons we chose those goals at the beginning of the year in the first place.  We want to be encouraged to keep reaching toward that prize.  At such moments of discouragements prayer should be the first on your doorstep to welcome.

Leave a comment

Filed under Activism and Peace Work, Being and Feeling, Knowledge & Wisdom, Lifestyle, Reflection Texts, Social affairs, Spiritual affairs, Welfare matters


Try to get it!

My love isn’t nonsense

It was created before I was created

Money not restricts…

We put the barriers ourselves..

I will surrender to my destiny

We both have roads to walk in

No time to shake in

We will walk until we meet in the middle

Both exhausted but content

Yes content

When God’s will is achieved

Humans can only accept…


View original post

Leave a comment

Filed under Being and Feeling, Lifestyle, Poetry - Poems, Re-Blogs and Great Blogs, Religious affairs, Social affairs

a Vision of fierce idealism in a broken world

Leo Tolstoy.Leo Tolstoy knew plenty about the rank injustice, evil, and sheer brutishness that have dominated the world throughout history. He’d witnessed a public execution in Paris and had lived through the European revolutions of 1848, as well as the assassination of Tsar Alexander II, followed by the ultra-repressive regime of Alexander III.

By the end of the century, Tolstoy was reading daily newspaper reports about workers’ riots, bloody bombings by revolutionary terrorists, religious persecution, and pogroms.

And what counts is this:

Having lived through all of that, he never lost his faith in the possibility of goodness, of human promise.

In his seventies, Tolstoy asked to be buried on the spot where, as a boy, he and his brother Nikolai had discovered a little green stick — a stick on which they believed was inscribed the secret to universal happiness.

“And just as I believed then, that there is a little green stick, on which is written the secret that will destroy all evil in people, and give them great blessings,”

Tolstoy wrote in his Recollections (1902),

“so now I believe that such a truth exists and that it will be revealed to people and will give them what it promises.”

Tolstoy - War and Peace - first edition, 1869.jpgIn War and Peace, one of Tolstoy’s finest literary achievements, no character embodies the spirit of idealism more than Pierre Bezukhov, the big-hearted, bespectacled Russian count who at the beginning of the novel inherits the largest fortune in Russia. After that, he enters into a disastrous marriage, becomes a leading Freemason before growing disillusioned with its politics, botches his attempts to free the peasants on his estate, and eventually winds up as a French prisoner of war during Napoleon’s 1812 invasion of Russia.

Then, just when he thinks things can’t possibly get worse, Pierre is brought before a firing squad. Prepared to die, he discovers, miraculously, that he has been escorted there only as a witness. Still, the sight of the blindfolded factory worker being shot in the head (which Pierre well realizes might just as easily have been him) is enough to shatter his every illusion he’s ever had about his own power, every ounce of his faith in

“the world’s good order, in humanity’s and his own soul, and in God.”

Yet he survives, both physically and spiritually, and emerges from captivity neither cynical nor bitter, but with a redoubled commitment to the ideals he has always believed in.

“I don’t say we should oppose this or that. We may be mistaken,”

He tells his wife after the war, upon returning from St. Petersburg, where Pierre has been trying to unite conservatives and liberals, who are at each other’s throats over the future direction of the country.

“What I say is: let’s join hands with those who love the good, and let there be one banner — active virtue.”

1 Comment

Filed under Activism and Peace Work, Being and Feeling, Crimes & Atrocities, Fiction, History, Lifestyle, Political affairs, Reflection Texts, Social affairs, Welfare matters, World affairs

Geen tijd meer voor uitstelgedrag

Jelmer Mommers in zijn boek “Hoe Gaan We Dit Uitleggen” mag dan al oplossingen brengen om de klimaatverandering te temperen, want we moeten er bewust van zijn dat we ze niet zullen kunnen stoppen. Maar zeker mogen wij ons hoofd niet in het zand steken en moeten we onze verantwoordelijkheid nemen om de na ons komende generaties een goed leefbaar klimaat te geven.

Wij kunnen het niet nalaten stappen te ondernemen, anders zou dit getuigen hoe zelfzuchtig wij als individu wel durven zijn. Als maatschappij moeten wij samen verantwoorde stappen nemen om de opwarming van de aarde tegen te gaan. Dit vergt eerst en vooral politieke moed, waarna ook economische gevolgen onder ogen moeten gezien worden. Men kan niet ontkennen dat het algemeen een economische impact zal hebben voor meerdere jaren. Ook naar beroepen zal het een impact hebben. Er moet namelijk op landbouwgebied een hele herziening komen. Mensen moeten er toe komen om  minder vlees te eten en beter om te springen met het voedsel en voedselvoorraden. Het is hoog tijd dat ons consumptiegedrag ernstig onder de loep wordt genomen.

De Aarde en de toekomst van de mensheid liggen heden in onze handen. Er mag geen lafheid en geen egoïsme zijn. Elkeen moet tot het besef komen hoe kostbaar onze planeet is. Zij die niet willen zien moeten wij de ogen open doen. Er moet openlijk durven over gepraat worden. We mogen onze tijd niet passief ondergaan. Het kan makkelijk zijn om te zeggen

“We doen wat we doen en de toekomst zal haar oordeel over ons vellen.”

De vluchtelingen- en de bankencrisis van vorig decennium is niets in vergelijking met de groter wordende stroom van klimaatvluchtelingen, die nu al waar genomen kan worden en zal toenemen met de komende jaren.

Het neoliberalisme met haar geweld van de vrije markt heeft er voor gezorgd dat het leven van een mens klein en futiel werd, maar ook verstoord in zijn eigen achtertuin. De gehele technische revolutie ligt mee aan de oorzaak van wat we nu en in de komende jaren nog tegemoet moeten gaan zien, van hoger wordende temperaturen en aangroeiende woestijnen.

Sinds de technologische revolutie van de 19de eeuw hebben we generatie na generatie zien profiteren van vooruitgang. Nu echter is er een kantelpunt bereikt waarbij onze kinderen en kleinkinderen, het slechter hebben dan onze generatie. De globalisering en de overconsumptie laten zich voelen.

Erg genoeg zien we heel wat gepalaver en nodeloos heen en weer gepraat dat blijkbaar niet veel schijnt op te lossen. Men moet geen deskundige te zijn om in te zien dat we die vooropgestelde doelstelling uit het Parijse klimaatakkoord niet gaan halen. Zelfs met heel uitgebreide en  drastische maatregelen zal het moeilijk zijn door het niet eensgezind zijn van de geïndustrialiseerde landen en hun bewindsvoerders.

Krista Bruns bij het behalen van haar Phd bachelor diploma aan de Universiteit van Utrecht, waar na ze een premaster jaar in Econometrics aan de Erasmus Universiteit van Rotterdam volgde en een uitwisselingsemester aan de Universidad de Complutense in Madrid.

De 28 jarige Krista Bruns, sinds kort woonachtig in Den Haag en onlangs gepromoveerd in de Economie, en zich bij een ouderwetse blog verkiest te houden, wordt, zoals wij,  toch ook een beetje verdrietig als zij over de klimaatproblematiek nadenkt. Net als wij gelooft zij dat het nog niet te laat is en beseft ze dat het momentum en de noodzaak beiden aanwezig zijn. Ze drukt zelfs de hoop uit:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Zij durft ook te kijken naar het huidige menselijk (wan)gedrag, waarbij de politiek onze dagelijkse belevenissen wel (on)handig weet te verstoren.

Wel met een economische blik, niet gehinderd door wetenschappelijke conventies of al te veel jargon. {Blog}

dringt zij zich nu ook op in de bloggerswereld, met haar eigen persoonlijke standpunten, los van haar functie als beleidsmedewerker van het Nederlandse Ministerie van Financiën. Ze hoopt zo met haar stem ook iets te kunnen verwezenlijken. (Wat wij toch allemaal hopen, is het niet?)

Zij schrijft verder:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}


Met heet besef dat we te weinig doen en te laat stelt zij dat er geen tijd meer is voor uitstelgedrag.

Klimaatverandering is een probleem met mogelijk desastreuze gevolgen, maar deze ontwikkelen zich vergeleken met een mensenleven vrij langzaam en onzichtbaar. We hadden het dus pas door toen het al bijna te laat was, en zelfs nu we het weten doen we er weinig aan.

Dit innerlijke conflict, waarin we weten dat er iets aan de hand is, maar het gevoel hebben dat we er niks aan kunnen doen wordt cognitieve dissonantie genoemd. Het treedt op wanneer gedrag, emotie en cognitie (kennis) niet op één lijn liggen. Dit leidt bij mensen tot een groot intern ongemak, en als reactie daarop gaan we klimaatverandering negeren, bagatelliseren of ontkennen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}


Ons hoofd nite in het zandsteken eist het durven aanzien van onze eigen invloed op wat er voort het ogenblik aan het gebeuren is.
Probleem is dat mensen die op de problemen willen wijzen of hun vinger uitsteken, wel meer dan eens als lastigaards worden aanschouwd. Onze met haatberichten en lelijke woorden vollopende brieven bussen bewijzen dat zelfs dagelijks.

Psychologe Florien Cramwinckel (zie video hieronder) toonde in haar onderzoek ook aan dat we mensen die sterk hun morele waardes proberen over te brengen vaak een beetje irritant vinden, omdat ze ons confronteren met onze eigen tekortkomingen op dat gebied. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Algemeen moeten we iedereen er toe komen om de hand in eigen boezem te steken.

Ik denk dus dat we een stuk verder zouden komen als we een soort generaal pardon uitspreken … {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Bruns denkt aan een wijs man die ooit zei:

Het beste tijdstip om te beginnen was 20 jaar geleden, het op-een-na beste tijdstip om te beginnen is vandaag. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het is waar dat het geen zin heeft om te blijven zeuren over wat er in het verleden verkeerd gegaan is. Men moet de koe met de hoorns aanpakken wanneer dat geweldig dier langs komt.

De politici van vandaag zijn geen grote hulp. Vooral de populisten trachten met allerlei verzinsels de mensen te misleiden. Ze schamen zich niet om zelfs bevinden van erkende wetenschappers te negeren en nog erger, hun bevindingen in twijfel te trekken of als onzin af te schepen.

Betreft de klimaatskeptici schrijft Bruns:

Een derde reden dat we last hebben van uitstelgedrag is volgens mij dat klimaatwetenschappers, meer dan hun collega’s in andere vakgebieden, nog steeds vaak worden uitgemaakt voor een soort religieuze fanaten en dat hun resultaten in twijfel worden getrokken. Onderzoek proberen te reproduceren en falsificeren is nobel werk, maar in dit gebied gaat het er soms heftig aan toe met alternative facts en voor- en tegenstanders die zich beiden te sterk door hun eigen agenda laten leiden. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het wordt hoog tijd dat het gewone volk hun leiders ter verantwoording roept, maar ook dat zij zelf gaan inzien dat we zogvuldiger moeten omspringen met het gebruik van gronden, zij het om landbouw er op te verrichten of om het te bebouwen met woonelementen (huizen of apartementen) die op een milieuvriendelijk wijze moeten onderhouden en verwarmd worden.

extinction wave

Al enkele jaren kunnen wij getuigen zijn van uitzonderlijke weersomstandigheden.

Het extremere weer zal ook niemand ontgaan zijn. 2017 was het jaar met de meeste bosbranden, het duurste orkaanseizoen als het gaat om schade, ijskappen die afbreken in een niet eerder gezien tempo. 2018 lijkt wat betreft temperaturen alle records te gaan breken, in Nederland althans. Zélfs als je van mening bent dat al deze processen zich voornamelijk buiten de schuld van mensen voltrekken, dan zou je in een wereld waarin we alles en iedereen proberen te controleren, toch zoveel mogelijk willen doen om dit proces tegen te gaan? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

We kunnen slechts hopen dat er wel degelijk langzaamaan aan het besef begint te ontstaan dat er iets gedaan móet worden.

Een stijgende zeespiegel, extremere weersomstandigheden en het vernietigen van de natuurrijkdommen die in miljarden jaren zijn opgebouwd, zal ontegensprekelijk, leiden tot meer conflicten, oorlogen, migratiestromen, hongersnoden en economische crises.

Paaseiland, één van de door Diamond beschreven beschavingen die teniet zijn gegaan. Als ik dan toch nog een keer teveel CO2 ga uitstoten, dan wil ik hier wel heel graag heen.


Wat kun je doen?
Stap 1: informeer jezelf. Ik ben er van overtuigd dat deze verandering van inzichten van binnenuit moet komen. Het is niet erg als je vroeger dingen deed die je met de kennis van nu beter niet meer kunt doen. Maar ééns gelezen kun je het niet meer ontlezen. Doe wat met die kennis! Vroeger wist ik ook dat er vegetariërs bestonden. En dat vlees van dode dieren kwam. Maar ik besefte me nog niet de echte impact van vlees op het milieu, de bizarre manier waarop in de bio-industrie met dieren omgegaan werd. Hetzelfde geldt voor vliegen, een reisje naar een lekker warm eiland waar ik een paar jaar geleden geen seconde over twijfelde, wordt nu toch heel wat minder aantrekkelijk.

David McKay Sustainable Energy without the hot Air
Paul Collier Plundered Planet
Kate Raworth Doughnut Economics
Jared Diamond Collapse
Jorgen Randers et. al Limits to Growth
Tim Jackson Prosperity without Growth

Ik snap wel dat het lastig is om structuur en helderheid te scheppen in de enorme stroom van goede en foutieve informatie die er omtrent dit alomvattende probleem te vinden is. Dat iedereen moeite heeft om dit probleem te omvatten en de informatie te structureren blijkt wel uit het klimaatakkoord, waar na maandenlang nadenken door deskundigen uiteindelijk geen concrete maatregel in bleek te staan. Een helder boek was voor mij Sustainable energy without the hot air van David McKay. Het wordt ook wel het ‘Freakonomics’ van de klimaatproblematiek genoemd en het zet in heldere tabellen en figuren uiteen welk potentieel er nog is voor milieuvriendelijke energie-opwekking en hoeveel we zelf kunnen besparen op onze uitstoot. Op de website van McKay zijn ook leuke rekentools te vinden. De belangrijkste boodschap uit dit boek is: maak een plan wat onder de streep uitkomt. We kunnen leuk allemaal onze opladers uit het stopcontact halen als we ze niet nodig halen, onder het motto ‘alle beetjes helpen’, maar dit is alsnog maar een miniem percentage van ieders verbruik en uitstoot op een dag. Zelfs als we dit allemaal doen gaat het dus weinig zoden aan de dijk zetten: er zijn grote beetjes nodig. Kijk wat er echt een verschil maakt en ga hiermee aan de slag, ook al betekent dat soms afstand doen van verworven luxe.

Wat dan wel?
200 jaar economische ontwikkeling heeft ons een hoop welvaart en ontzettend veel gemak gebracht. Maar onder de ronkende motors van het kapitalisme is ook een feedback loop ingezet die zichzelf niet zal stoppen. Producenten geven weinig om negatieve externaliteiten en zijn op zoek naar de goedkoopste productiemethode om zoveel mogelijk spullen aan ons te verkopen. Wij als consumenten hebben weinig weet van waar die spullen vandaan komen en wat daar voor nodig is en blijven ze dus kopen, wat de producenten weer sterkt in hun verdienmodel.

Je energieverbruik binnen de 4 muren van je eigen huis is zeker belangrijk en makkelijk te sturen. Begin eens met elke maand de meterstanden opschrijven en experimenteer om te kijken wat daar veel invloed op heeft. Maar besef ook dat het grootste deel van onze uitstoot niet ontstaat binnen ons huis maar door de productie van goederen die wij aankopen. Volgens mij moeten we weer terug naar een cultuur van genoeg. Vraag je eens af of het nodig is om elke dag vlees te eten. Of om elk jaar een mooie vliegreis te maken. Laat die kaki-vruchten, hoe mooi ze er ook uitzien, eens liggen en koop lekkere stoofpeertjes in de winter. Repareer een kapot kledingstuk in plaats van voor een paar euro iets nieuws te kopen zonder je af te vragen hoe dat in godsnaam voor die prijs geproduceerd kan worden en vanuit Bangladesh hier naartoe verscheept. McKay rekent uit dat 60 van de ca. 195 kilowatt uur die een gemiddelde Westerling per dag nodig heeft komt van het produceren en verschepen van onze spullen.

Het lijkt misschien een opoffering, maar ik heb dat zelf helemaal nooit zo ervaren. Vlees eten mis ik helemaal niet, maar zelfs als je niet zonder kunt: smaakt het niet lekkerder als je het bewaart voor speciale gelegenheden? Wat vakanties betreft: natuurlijk zijn er plekken op de wereld die ik ooit nog wel eens wil zien. Hier ga ik voor sparen en dan ga ik alles eruit halen wat er in zit. Maar de afgelopen 2 jaar heb ik ook ervaren dat ‘staycations’ of vakanties dichtbij huis ontzettend relaxt zijn: je hebt geen lijstje van bezienswaardigheden die je moet afvinken, je bent vrij om te doen waar je zin in hebt en ook korte afstand van huis is er zo ontzettend veel moois te ontdekken!

Het prachtige Zwarte Woud waar ik dit jaar op vakantie was

Wat kan de overheid doen?
Bij dit soort grote transities kijkt men vaak (terecht) als eerste naar nationale overheden en supranationale instituties. Met belastingen, subsidies en regulering hebben die grote middelen in handen om gedrag te beïnvloeden. De Nederlandse overheid heeft deze taak serieus genomen en gaat ambitieuzer dan de in het Parijsakkoord gemaakte afspraken aan de slag. Toch passen hier ook een paar kanttekeningen.

De eerste is dat belastingen vaak werken als het zwaard van Damocles: ze gaan vaak ten onder aan hun eigen succes en teveel instrumentalisme heeft ongewenste bijwerkingen. Kijk maar naar het verstorende effect van de verschillende bijtellingen voor hybride auto’s op de automarkt. ‘De vervuiler betaalt’ is een mooi principe, maar als dit betekent dat rijke vervuilers hun schade af kunnen kopen en dat het arme vervuilers verder de armoede in duwt schiet je er weinig mee op. Daarnaast zal een effectieve belasting op vervuiling uiteindelijk zijn eigen grondslag uithollen en daarmee niet meer het primaire doel van een belasting vervullen: geld ophalen om publieke middelen van te betalen.

Een tweede kanttekening is dat er momenteel erg macro gedacht wordt. In Parijs zijn stevige afspraken gemaakt. Daarnaast heeft de regering besloten dat de gaskraan in Groningen dicht moet. Als er echter geen vertaalslag gemaakt wordt naar wat dit voor een gemiddeld gezin betekent, zijn we niet dichter bij huis. Bij gelijkblijvende consumptie zullen we de energie dan gewoon uit het buitenland importeren. Schotel mensen het eerlijke plaatje voor: wat gebeurt er als we niets doen? Iedereen wil een leefbare wereld voor zijn kinderen. Wat is er voor nodig om dat te halen? Kan een gemiddeld gezin nog 2 keer per week vlees eten en eens in de 5 jaar een verre vliegreis maken? Als we die cijfers helder hebben, wordt de gedragsverandering ook makkelijker te bewerkstelligen.

Een derde overweging is wel dat dit soort veranderingen zich vaak eerst langzaam, en dan ineens snel en onvoorspelbaar voltrekken. Het is voor overheden lastig om in te schatten welke kant de technologie opgaat en in het verleden zijn hier ook grove fouten in gemaakt, door bijvoorbeeld flink te subsidiëren om een kritische massa te bereiken voor een technologie, die enkele jaren later ingehaald bleek te zijn door iets beters. We kunnen dus moeilijk op de realiteit vooruit lopen. De markt kan dit doorgaans beter inschatten, maar is nog niet altijd bereid om zich in te zetten en risico te nemen op het vlak van sociaal ondernemerschap. Al komt dit wel steeds meer op gang.

Tenslotte is er voor de transitie een grote investering nodig. Economisch gezien betekent investeren vaak geld lenen voor hoge startkosten, die later terug zullen worden verdiend. Dit geldt in brede zin ook voor veel milieuvriendelijke hervormingen, zoals het isoleren van huizen, het aanleggen van infrastructuur voor elektrisch rijden, het verbeteren van het internationale treinennetwerk en ga zo maar door. Ik ben van mening dat de huidige kapitaalmarkt massaal aan het investeren is in projecten waarvan de negatieve externe effecten nog niet in de prijs doorgekomen zijn. Wanneer deze kennishiaat in de markt omslaat, zou het ook wel eens snel kunnen gaan met private investeringen in duurzame projecten. Tot die tijd is het echter een medeplichtigheid van de overheid om te bedenken hoe dit eerlijk en kosteneffectief gefinancierd kan worden.

Eerlijk is hier een lastig begrip, want hoe spreid je de lasten over huidige en toekomstige generaties? Paul Collier heeft hier een heel inzichtelijk boek over geschreven, waarin hij betoogt hoe de romantici die het probleem ‘tegen elke kosten’ willen aanpakken en de ‘struisvogels’ die liever hun kop in het zand steken nader tot elkaar moeten komen. De crux is in Collier’s ogen dat we toekomstige generaties niet precies dezelfde natuurlijke omgeving hoeven terug te geven als degene die wij nu hebben, maar wel een wereld met exact dezelfde verdiencapaciteit als hoe wij hem aantroffen. Dit zou bijvoorbeeld kunnen door de opbrengsten van het delven van fossiele brandstoffen in een fonds te stoppen waarmee investeringen in duurzame ontwikkeling worden gefinancierd. Dit model is in Noorwegen gehanteerd, en daarmee hebben zij een buffer van 1 biljoen USD opgebouwd om publieke voorzieningen als pensioenen mee te financieren.

Wat ga je morgen doen?

Zoals ik eerder al schreef, er is een hoop informatie en die lijkt soms onmogelijk te doorgronden. Daardoor krijgen we het gevoel dat we er niks aan kunnen doen en steken we liever als struisvogels onze hoofden in het zand of doen we aan gevoelsmatige gewetensbestrijding zoals de tv niet op standby zetten. Toch ben ik ook hoopvol, het momentum is aanwezig en we bezitten meer technologie en kennis dan ooit tevoren.

Vandaag is t-0 en morgen komt wat mij betreft het algemeen klimaatpardon. Schud dus je schuldgevoel van je af, maar lees je in en analyseer welke grote beetjes jij zelf kunt bijdragen. En bovenal: vertel je omgeving wat je hebt geleerd. Niet als moralistische betweter, maar omdat we allemaal hetzelfde doel nastreven. Kennis is macht, en als wij als samenleving eisen dat het over is met de race naar de bodem op het gebied van massaproductie en vervuiling, dan moeten producenten en overheden wel luisteren. En net zoals wij tot kortgeleden niet beter wisten dan dat spullen en eten uit de supermarkt kwamen en dat je je daar verder niet druk om hoefde te maken, zo zullen onze kinderen en kleinkinderen niet beter weten dan dat het normaal is om lokaal in te kopen, niet meer spullen te kopen dan je nodig hebt en jezelf zonder uitstoot voort te bewegen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Józef Świder, Jan Kochanowski – What do you want from us, Lord



Józef Świder, Jan Kochanowski – Wat wilt u van ons, Heer: “Czego chcesz od nas Panie”
Agata Galik – harfa/harp
Henryk Wojnarowski – dyrygent/conductor
Chór Filharmonii Narodowej w Warszawie
Warsaw Philharmonic Choir
koncert zarejestrowano 1 kwietnia 2016 w sali koncertowej Filharmonii Narodowej
recorded at Warsaw Philharmonic Concert Hall, April 01, 2016
Realizacja Telewizja Polska S.A.


What do you want from us, Lord, for your generous gifts?
What are the benefits that you have not measured?
The Church will not embrace you, everywhere you are full,
And in the abyss and in the sea, on earth, in the sky.

I also don’t want gold, because it’s all yours,
Whatever is changing in this world.
Lord with grateful heart, we confess
Because we don’t have a more handsome victim.

You are the Lord of all the world, You have built the sky
And he embroidered beautifully with golden stars;
You founded the unearthed ground
And you covered her nakedness with various herbs.

At your command the sea stands in the shores
And the intended borders jump over afraid;
Rivers of uncounted waters have great generosity.
White day and dark night know their times.

You will see many flowers Spring gives birth,
You are in a wreath of flowers Summer is here.
Autumn wine and various apples,
Then lazy Winter gets up.

By your grace, the night dew on bland herbs will fall,
And the die-hard grain rain comes alive;
At your hands every animal looks at its food,
And you feed everyone on your generosity.

Be praised forever, immortal Lord!
Your grace, Your goodness will never cease.
Hide us while you deign in this low land;
Let me be one under Your wings!

[Jan Kochanowski, XXV Song from the Second Books, published in 1562. A masterpiece of Polish poetry.]

Jan Kochanowski, (born 1530, Sycyna, Poland—died August 22, 1584, Lublin), humanist poet who dominated the culture of Renaissance Poland.

Born into the country nobility, Kochanowski studied at the Jagiellonian University in Kraków and later, between 1552 and 1559, at the University of Padua in Italy. On his return to Poland in 1559, he served as a secretary at the royal court in Kraków. He married about 1575 and retired to his family estate at Czarnolas, in central Poland.

Dutch version / Nederlandse versie: Józef Świder, Jan Kochanowski – Wat wilt u van ons, Heer

1 Comment

Filed under Audio, Being and Feeling, Lifestyle, Poetry - Poems, Prayers, Reflection Texts, Religious affairs, Video

Józef Świder, Jan Kochanowski – Wat wilt u van ons, Heer



Józef Świder, Jan Kochanowski – Wat wilt u van ons, Heer: “Czego chcesz od nas Panie”
Agata Galik – harfa/harp
Henryk Wojnarowski – dyrygent/conductor
Chór Filharmonii Narodowej w Warszawie
Warsaw Philharmonic Choir
koncert zarejestrowano 1 kwietnia 2016 w sali koncertowej Filharmonii Narodowej
recorded at Warsaw Philharmonic Concert Hall, April 01, 2016
Realizacja Telewizja Polska S.A.


Wat wilt u van ons, Heer, voor uw gulle gaven?
Wat zijn de voordelen die u niet hebt gemeten?
De kerk zal je niet omarmen, overal waar je vol bent,
En in de afgrond en in de zee, op aarde, in de lucht.

Ik wil ook geen goud, want het is allemaal van jou,
Wat er in deze wereld verandert.
Heer met dankbaar hart, we bekennen
Omdat we geen knapper slachtoffer hebben.

Je bent de Heer van de hele wereld, je hebt de hemel gebouwd
En hij borduurde prachtig met gouden sterren;
Je hebt de opgegraven grond gesticht
En je bedekte haar naaktheid met verschillende kruiden.

Op uw bevel staat de zee in de oevers
En de beoogde grenzen springen bang over;
Rivieren van ontelbare wateren zijn grootmoedig.
Witte dag en donkere nacht kennen hun tijden.

Je zult veel bloemen zien De lente baart,
Je bent in een bloemenkrans. De zomer is hier.
Herfstwijn en verschillende appels,
Dan staat de luie Winter op.

Bij uw gratie zal de nachtdauw op zachte kruiden vallen,
En de die-hard graanregen komt tot leven;
Naar je handen kijkt elk dier naar zijn voedsel,
En u voedt iedereen met uw vrijgevigheid.

Wees voor altijd geprezen, onsterfelijke Heer!
Je genade, je goedheid zal nooit ophouden.
Verberg ons terwijl u zich verwaardigt in dit lage land;
Laat mij er een onder uw vleugels zijn!

[Jan Kochanowski, XXV lied uit de tweede boeken, gepubliceerd in 1562. Een meesterwerk van Poolse poëzie.]

Jan Kochanowski, (geboren 1530, Sycyna, Polen – stierf op 22 augustus 1584, Lublin), humanistische dichter die de cultuur van het Renaissance-Polen domineerde.

Kochanowski, geboren in de adel van het land, studeerde aan de Jagiellonische Universiteit in Krakau en later, tussen 1552 en 1559, aan de Universiteit van Padua in Italië. Bij zijn terugkeer naar Polen in 1559, diende hij als secretaris aan het koninklijk hof in Krakau. Hij trouwde omstreeks 1575 en trok zich terug in zijn familiebezit in Czarnolas, in centraal Polen.

Engelse versie / English version: Józef Świder, Jan Kochanowski – What do you want from us, Lord

1 Comment

Filed under Audio, Beelden van de wereld (Foto's & Video's), Bezinningsteksten, Gebeden, Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Video, Voelen en Welzijn

Hoe Gaan We Dit Uitleggen – Jelmer Mommers (boekbespreking)


Om te herinneren:

  • Gebeurtenissen van historische betekenis + van buitengewoon belang voor de mensheid = komen zelden uit het niets + zelden onaangekondigd.
  • In alledaagse werkelijkheid hangt alles nauw met elkaar samen + acties van individuen die de waarheid gezamenlijk bepalen.
  • Met wetenschap van nu = nauwelijks nog objectief kijken naar vroegere figuren zoals bijv. de jonge man die een monsterlijke Führer zou gaan worden.
  • Nauwelijks te geloven dat Trump president van de Verenigde Staten zou kunnen worden <= vergeten te luisteren naar de signalen die er zijn. > Geert Mak zei dat Trump = resultaat van onze eigen fascinatie met narcisme > leider niet los zien van tijdsgeest.
  • Trump met een positieve boodschap opwarming van de Aarde durft +  kan ontkennen of bagatelliseren
  • dankzij Al Gore + David Attenborough + BBC ongemakkelijke waarheid > opwarming van de Aarde + desastreuze impact van klimaatverandering op de natuur zichtbaar.
  • Klimaatverandering = hot issue.
  • wetenschappelijke waarheid staat wereldwijd ter discussie omdat mensen het er gewoon niet mee eens zijn.
  • En ze komen er mee weg! Ik ben vast niet de enige die zich aan de huidige tijdsgeest irriteert, maar ik moest voor het lezen van dit boek erkennen dat ik zelf deelgenoot ben. Ook ik kende de mogelijke gevolgen en de schrijnende situatie onvoldoende.
  • Jelmer Mommers zou best eens een van de mensen kunnen zijn die een noodlot zien aankomen. Hij stelt: we gaan een hittetijd tegemoet. > kunnen alleen de schade nog beperken.
  • in 1850 waarschuwden de eerste mensen al dat we voorzichtig met de natuur moesten omgaan, dat er een balans is tussen alles wat leeft en dat we daar respect voor zouden moeten hebben.
  • vervuilers weten al decennia hoeveel schade ze aanrichten.
  • In de jaren ’60 van vorige eeuw wisten oliemaatschappijen dat ze schade toebrachten aan het milieu.
  • Mommers toont maar weer eens dat het probleem van CO₂ in de atmosfeer ons eeuwenlang zal blijven achtervolgen.
  • 2 scenario’s voor situatie in 2050: Extreme weersomstandigheden van nu zullen ieder jaar intensiveren. => Nederland > regenseizoen kennen. + optimistisch scenario > technologische ontwikkelingen
  • Mommers biedt mogelijke oplossingen + nieuw verhaal nodig => duidelijk “nee” tegen de huidige, gevaarlijke weg. => + kiezen voor “het groene toekomstverhaal”. = oplossing zodat politieke speelveld niet kan worden gekaapt door ontkenning.

Tonny Mollema

Gebeurtenissen van historische betekenis en van buitengewoon belang voor de mensheid, of het nou immense rampen zijn of taferelen van uitzonderlijk geluk, komen zelden uit het niets. Zelden komen ze onaangekondigd. Er is altijd wel iemand die het noodlot ziet aankomen, iemand met een vooruitziende blik, iemand die de signalen oppikt. Het vervelende is dat we, als mensheid, diegene vaak pas naderhand kunnen aanwijzen. Of misschien treffender: durven aanwijzen. Er zijn voorbeelden te over, de een wezenlijker dan de ander: de kernramp van Chernobyl, de Watersnoodramp, de zaak Armstrong, de opkomst van het nationaal socialisme en de daaropvolgende Holocaust. Pas na afloop, als het kwaad geschied is, kan het hele verhaal geschreven worden, is het opeens duidelijk wie goed was en wie als de geschiedenisboeken ingaat als de schuldige.

View original post 1,549 more words

1 Comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Geschiedenis, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

I just wanted to say that “Live life…

We Build Confidence through Inspiration & Motivation

I just wanted to say that “Live life to the fullest and do all you want to do. Regrets should not be part of your last moments here on earth. Because you can’t get a chance to fulfill your dreams for the second time.”

Successful life tips

View original post

Leave a comment

Filed under Being and Feeling, Lifestyle, Positive thoughts, Re-Blogs and Great Blogs

Believe me! Everything is Possible

Once on our way in life we are confronted with lots of things, of which some seem difficult to tackle or which are disturbing us.

All of us search for the better life and have their goal put on marvellous things we dream of. Many people think a good life and happiness lies in gathering wealth, but they are mistaken.
Many think they have to look for luck by others around them and think the world can offer them peace within. They do hope to achieve great success, and some even can do so but in the end do not feel very happy. Several who seem to have reached the top within themself do not feel really satisfied or fulfilled despite becoming a multi-millionaire or a star. Oh, so many go looking for luck and happiness too far away out.

Too many people do forget that answers should be found within themself, becoming self-aware and having the right spiritual goal.

It might not always easy to accept we failed in something. But we should come to understand we better learn from any failure and go on avoiding it in the future by not falling in the same trap or by not choosing the wrong direction.

Lots of people do not want to know they are created in the image of their Maker. The majority of the world population even does not want to accept such Eternal Spirit Being would exist. But if they would learn more about Him and read His Words, they would be able to find the most valuable Guide for life (in His given Word: the Bible). That century assembly of books gives enough wisdom to mankind to find the best way to live and shows the path to true happiness.


To remember

  • Failure =/= failure < > brings a lot of experience + maturity in our brain and mind set = > a way towards success.
  • willpower matters a lot
  • believe in yourself + never give up > you “can do it”.
  • Think Positive
  • Trust in Hard Work
  • Set your goal > set a milestone for yourself.  Every target and milestone has some requirements = think, find the story, model them, and then try to better them
  • empower your will power with greatness you have achieved in your life.

We Build Confidence through Inspiration & Motivation

Nothing is impossible, I mean to say that “Everything is Possible”.

Do you have dreams in your mind and do you work hard to achieve those Dreams?

Have you observed people around you in their daily life?

There are 75% of people we noticed that they are happy with their current status. They do not want to do something new in their lives. They even didn’t bother to think about something that is better than their current status.

Why? I asked Why? Let me tell you, it’s because they are so much comfortable in their current status. They don’t want their selves to get outside of their comfort zone. Keep in mind, YOU were born for a special purpose.

Everything is possible do something great
Success Stories

Read Success Stories: The history is full of success stories of success people. So many people are there, that start their business with nothing in their pockets, but before…

View original post 607 more words

Leave a comment

Filed under Being and Feeling, Knowledge & Wisdom, Lifestyle, Positive thoughts, Re-Blogs and Great Blogs, Social affairs, Welfare matters