Tag Archives: Stilte

Stilte is van niemand en van iedereen 2

In een wereld waarin luid, snel en hard de norm lijken te zijn en waarin de meningen ons om de oren vliegen, kan net stilte een antwoord bieden. Steeds meer mensen zoeken dan ook bewust verstilling op om rust en dus levenskwaliteit te vinden. We praten met Dirk Sturtewagen, bezieler en coördinator van Waerbeke vzw, sterkhouder van de stiltebeweging in Vlaanderen. Een gesprek over aanvliegroutes, aandacht en ademhaling.

Sint-Amanduskerk van Waarbeke, een dorpje in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van de stad Geraardsbergen, in de Denderstreek aan de provinciegrens, waar de Vlaamse Ardennen overgaan in het Pajottenland, te midden van een sterk golvend landschap, waarvan de hoogte varieert van 35 m tot 80 m.

In Waarbeke, een gehucht van Geraardsbergen, is al sinds 2003 het Waerbekehuis gevestigd. Aanleiding was de officiële erkenning van het Stiltegebied Dender-Mark. Intussen telt Vlaanderen al acht gebieden met het Kwaliteitslabel Stiltegebied. Het zijn plekken waar je écht tot rust kan komen, middenin de natuur.

De kracht van de natuur
Dat stilte en natuur hand in hand gaan, lijdt geen twijfel. “De natuur hebben we als mens immers niet moeten bedenken en creëren. Het is geen architecturaal project dat bedacht moet worden in ons hoofd. De natuur is er gewoon, zonder innerlijke drukte en lawaai. En net daarom is het zo’n rustfactor”, legt Dirk uit.

“Soms krijgen we de vraag te bewijzen of stilte echt werkt. Wat zó evident is, moet vandaag statistisch onderbouwd worden. Trek gewoon zelf eens de natuur in en ervaar van binnenuit wat het met jou doet, is dan het beste antwoord.”

Wil dat dan zeggen dat je voor stilte altijd een externe fysieke locatie nodig hebt?

“Het gaat om de ontdekking van en de verbinding met je eigen innerlijke rust. Natuur kan daarbij helpen. Eens je die hebt gevonden, kan je zelfs in de moeilijkste situaties de rust en de stilte oproepen in jezelf.”

Van niemand en van iedereen
Nog al te vaak maken we stilte moeilijk. Alsof het een verplichting of zelfs een verbod is. Of een spirituele beleving voor wie het zich kan permitteren. En dat terwijl stilte en rust zo eenvoudig kunnen zijn.

“We willen van een stiltegebied geen dwangbuis van regels noch een luxeproduct maken”,

zegt Dirk overtuigd.

“Stilte gaat niet om beperking of reglementering, want die worden opgesteld tégen lawaai, of tégen geluidsoverlast. Iedereen heeft de aanleg om een ervaringsdeskundige te zijn als het op stilte en rust aankomt. En ook iedereen kan er toegang toe krijgen.”

“Er zijn verschillende aanvliegroutes richting stilte. Sporten, artistieke schoonheid of gewoon plezier beleven, kunnen even waardevolle stilte-ervaringen zijn als een diepgaande filosofische kijk. We maken allemaal die verbinding met onze innerlijke rust op onze eigen manier.”

Geen tijd
In de beleving van stilte valt tijd helemaal weg.

“Er zijn twee soorten tijd. Je hebt enerzijds de Chronos-tijd: de meetbare kloktijd met deadlines en soms stress en burn-outs tot gevolg. Maar aan de andere kant heb je ook de Kairos-tijd: een innerlijke tijdsbeleving wanneer we intens of intiem in iets opgaan. Het tijdsbesef valt dan helemaal weg. We zitten vaak in zo’n verslavende race tegen de klok, dat we de toegang tot die intensiteit kwijtraken.”

Bewust ademhalen
Gevraagd naar een gouden tip om in alle hectiek van elke dag stilte te vinden, geeft Dirk ons deze tip mee:

“Richt je aandacht – als het je eens teveel wordt – een paar minuten op je ademhaling, je meest nabije natuurlijke beweging. Net omdat we daar zelden bij stilstaan, kan die aandacht je helpen stilte, rust en ruimte te vinden. En anders maakte je je toch maar nodeloos druk in de zoveelste file.”

Alle informatie over de stiltebeweging en de stiltegebieden vind je op www.waerbeke.be en www.lne.be/stiltegebieden.

Waar vind jij de stilte?

Stuur Bond zonder Naam een brief of e-mail met waar jij de stilte opzoekt en maak kans op 1 van de 5 gratis deelnames aan hun nieuwe workshop “Gewoon Zijn” die in mei 2019 van start gaat.

Bond zonder Naam Stilteactie
Sint-Jacobsmarkt 39
2000 Antwerpen
of
stilteactie@bzn.be

+

Voorgaande

Stilte is van niemand en van iedereen 1

Stilte spatie in lawaai

Stilte is niet leeg

De stilte is niet leeg maar vol antwoorden

Stilte die we deelden

Vindt ook

  1. Dender-Mark eerste Vlaamse stiltegebied
  2. Stiltegebied Dender-Mark
  3. Wandelroute Stiltepad Dender/Mark (12 km)
  4. Het stiltegebied tussen Dender en Mark
  5. Waerbeke

Aanvullende lectuur

  1. Wees stil en luister

+++

Gerelateerd

  1. Leeg
  2. stilte.
  3. Nieuw project

Leave a comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Bond Zonder Naam, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden

Stilte is van niemand en van iedereen 1

De twee minuten stilte op de Dodenherdenking begin mei zijn “heilig” voor de Nederlanders. Maar actievoerders dreigden met veel lawaai, om aandacht te vragen voor de slachtoffers van de Nederlandse kolonisatie.

Kristien Bonneure VRT-journalist. Ze schreef “Stil leven. Een stem voor rust en ruimte in drukke tijden”. (
Er kwam in Nederland een rechter aan te pas om de twee stille minuten tijdens de Dodenherdenking op 4 mei te vrijwaren. De avond van 4 mei is bijzonder; dan worden de Nederlandse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en andere conflicten herdacht. Dat gebeurt al 73 jaar volgens een strak scenario, in aanwezigheid van het koningspaar. Nadat de klok van de Nieuwe Kerk acht keer heeft geslagen volgen twee volle minuten indrukwekkende stilte op de volgepakte Dam in Amsterdam.

Kaart van Nederlands-Indië door William Dampier, 1697

Het actiecomité “Geen 4 mei voor mij” heeft daar bezwaren tegen; de tegenstanders noemen de plechtigheid hypocriet en racistisch. De slachtoffers van het Nederlandse leger na de bevrijding in Nederlands-Indië (toen nog een Nederlandse kolonie) worden namelijk niet herdacht.

“Geen 4 mei voor mij” wilde tijdens de stilte van de Dodenherdenking letterlijk kabaal maken. Of als het moest zelfs een luchtalarm laten afgaan, om in oorlogssfeer te blijven. Nou moe! De rechter verbood de actie; de tegenstanders zagen er uiteindelijk van af. Ze zijn wel tevreden dat “de beerput is geopend” en het onderwerp nu op de kaart staat.

Er vallen gewichtige woorden over twee minuten stilte. De burgemeester van Amsterdam beschouwt de Dodenherdenking als een “heilig moment”, en het organisatiecomité wilde niet praten met de actievoerders

“omdat die zich buiten het maatschappelijk debat plaatsen”.

Opnieuw: nou moe!

De Dodenherdenking lijkt het volgende heilige huisje waarvan onverlaten de ruiten ingooien. Links en rechts vliegen elkaar weer eens een keer naar de strot met termen als politiek correct, lange tenen, geschiedvervalsing, traditie, cultuur, identiteit, koloniale erfenis, witte kramp… Ik hoor het koor aanzwellen als in een opera van Wagner. Of is dat de Koningin Elisabethwedstrijd voor zang?

Stilte, ruimte en tijd delen heeft grote verbindende betekenis

Mij treft vooral hoe stilte en lawaai opgeëist kunnen worden. Een minuut stilte kennen we als een gedeeld moment van respect. Op een openbare plek samen stil zijn en stil staan betekent wel wat. Na de aanslagen van 22 maart in Brussel en Zaventem, na àlle aanslagen, zie je mensen geschokt en bouche bée samentroepen op de plaats des onheils, om een bloem neer te leggen, een kaars te branden.

Helaas moet er nog al te vaak eerst iets heel ergs gebeuren. Een mooi voorbeeld van positieve stilte zijn de publieke sit-ins van “Silence for Peace” in Brussel, Antwerpen en andere steden. Zonder aanleiding, maar met des te meer betekenis: samen stilvallen in de wereld, verbinding zoeken en hopelijk ook uitstralen.

Menenpoort herdenkingsmonument in de Belgische stad Ieper.

Het is goed als ook de overheid daar gelegenheid toe biedt. Zo’n “officiële” stilte lijkt neutraal, als een soort seculier gebed. Maar het is een dubbeltje op zijn kant. Als ik onder de Menenpoort in Ieper de stilte hoor waarin de Last Post verdwijnt, dan beneemt me dat nog altijd de adem. Maar als ik mijn ogen opendoe en de vele militaire uniformen zie, dan snap ik ook waarom Unesco dit (nog) niet als (neutraal) Werelderfgoed erkent. Om de balans te herstellen ga ik steevast ook naar het Duitse Soldatenfriedhof in Vladslo, om stil te zijn in het gezelschap van de gebroken vader en moeder van Käthe Kollwitz.

Als de stilte politiek geclaimd wordt of zelfs heilig verklaard, dan is er weinig ruimte voor gefluister in de marge

De stilte van de Dodenherdenking in Amsterdam is wel erg geregisseerd, geritualiseerd en misschien ook gebetonneerd. Als het machthebbers zijn die beslissen wie, waar, wanneer en waarom stil moet zijn, dan komt er vroeg of laat een ogenblik waarop die stilte ter discussie staat.

Ik ben fan van stilte. In een (soort van) ideale definitie: stilte als vrijplaats om open te staan voor de buitenwereld en ruimte te scheppen om te reflecteren. Als ik dat samen met anderen kan beleven, des te beter. Hoe meer zielen, hoe meer stilte.

Maar ik ben me ook bewust van de problematische kant. Van Dale geeft bijvoorbeeld vooral negatieve definities van stilte: eigenschap van zonder beweging te zijn; toestand dat het niet of weinig waait, dat niemand geluid maakt, dat er niet gesproken wordt, afwezigheid van verkeer, vertier… Voor veel slachtoffers mag het net wat meer waaien, zeker als de stilte van bovenaf wordt opgelegd.

“Silence encourages the tormentor, never the tormented,”

zei de nazi-jager Elie Wiesel, toen hij de Nobelprijs voor de Vrede kreeg. Je leest het in de woordenschat: slachtoffers worden monddood gemaakt, wandaden doodgezwegen, potjes gedekt. Als stilte onderdrukt, dan is spreken – of schreeuwen – natuurlijk bevrijdend: inspraak krijgen, gehoord worden, een stem hebben. Eindelijk! MeToo! In die zin zijn stilte en lawaai politiek.

“Who gets to make a noise and who doesn’t, who gets their voice heard and who doesn’t, who gets to listen and who doesn’t is of crucial importance,”

schrijft David Hendy in zijn boek “Noise”.

In Nederland wilde “Geen 4 mei voor mij” lawaai maken tijdens een stille minuut, maar het kan ook omgekeerd. Tijdens de demonstraties in Turkije tegen de ontruiming van een centraal plein bleef eerst één choreograaf stil staan, en later vele anderen met hem. Een jaar nadat een storm over Pukkelpop raasde, vroeg zangeres Skunk Anansie om allemaal samen 20 seconden veel kabaal te maken, uit eerbied voor de slachtoffers.

Respect kan stil of luid zijn. Wat telt is de intentie en de aandacht. En dat is zeldzaam in de swipende wereld

Hoe los je dat nu op in Nederland? Tja, tegelijk stil zijn en lawaai maken kan natuurlijk niet. Maar de lawaaimakers hebben wel een punt dat zelfs officiële stille minuten niet in stenen tafelen gebeiteld zijn. Discussie is goed,

“de herrie brengt ons verder”,

zegt Ilse Raaijmakers, die een boek publiceerde over de Dodenherdenking met de veelzeggende titel “De stilte en de storm”.

Wellicht is het tijd om herdenkingen te her-denken met nieuwe vormen en gedachten. Ik zou het fijn vinden als dat in stilte blijft gebeuren. Ik denk aan de vierdaagse tocht IJzer 2018 waarbij ik vorige maand een stukje meefietste. Dichters hielden letterlijk halt in de berm. Ze lazen eigen gedichten en verzen van 100 jaar geleden voor, zowel van Vlaamse frontsoldaten, Britse war poets als van “den Duits” of van een Indiase dichter. We vielen daar met z’n allen voortdurend stil in de Westhoek. En dat zal me nog lang heugen.

In mijn ideale wereld is stilte een vrijplaats, politiek niet te claimen, inclusief, een ruimte die de tegenstellingen overstijgt, niet verkaveld, van niemand en voor iedereen.

You may say I’m a dreamer, but I’m not the only one.

VRT Nieuws – Cultuur en Media

+

Vervolg: Stilte is van niemand en van iedereen 2

Voorgaand

Stilte is niet leeg

De stilte is niet leeg maar vol antwoorden

Stilte spatie in lawaai

Stilte die we deelden

Religieuze feesten in mei 2016

Dodenherdenking. (Opinie)

At the closing hours of 2016 #1 Looking down at terror

+++

Gerelateerd

  1. stilte.
  2. Lawaaidemonstrant Meijerink verzint nieuw fenomeen!
  3. Aan de activisten die de dodenherdenking willen verstoren,
  4. Vanwege het belang van herdenken en antisemitisme; herdenken heeft alleen nut als we de inertie van vóór de oorlog loslaten @nrc #herdenkingslachtoffers
  5. Vrijheid
  6. The Dutch Girl Tales #2: Vrijheid
  7. Geen tijd, zeg je? Wees eens wat vaker stil en je hebt opeens zeeën van tijd
  8. Uit welke bron tappen zij?

1 Comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Stilte is niet leeg


”De stilte is niet leeg,
maar vol antwoorden.”
Bond Zonder Naam


2 Comments

Filed under Aanhalingen of Citaten, Bezinningsteksten, Bond Zonder Naam, Nederlandse teksten - Dutch writings

Liefde is troost in droefheid


”Liefde is
troost in droefheid,
stilte in tumult,
rust in onrust,
hoop in wanhoop.”
Henry Drummond


Leave a comment

Filed under Aanhalingen of Citaten, Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Stilte spatie in lawaai


”Stilte is de spatie in lawaai.”
Herman van Veen


2 Comments

Filed under Aanhalingen of Citaten, Bezinningsteksten, Nederlandse teksten - Dutch writings, Positieve gedachten

Stilte die we deelden


”De stilte die we deelden…
de stilte die we hoorden…
vertelden ons meer dan duizend woorden.”
– Veerle Noels

2 Comments

Filed under Aanhalingen of Citaten, Nederlandse teksten - Dutch writings, Voelen en Welzijn

Troost is daar waar pijn gewoon mag zijn

Troost is daar
waar pijn gewoon mag zijn

Troost is jouw verdriet op mijn tafel.
Pijn die er mag zijn.

Troost is de kracht van stilte.
Mijn luister
en zonder oordeel.
Troost is oefenen in weinig.
Niet oordelen.
Niet spreken.
Geen wijze raad.
Troost is amper iets.
Behalve er zijn.
Daar en dan.
Dichtbij.

+

Engelse versie / English version: Consolation is where pain is allowed to be

++

Aansluitende lectuur

  1. De ziel heeft geen regenboog als de ogen niet tranen
  2. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #16 Voordelen van het bidden
  3. Schriftwoord door God geïnspireerd bruikbaar voor onderricht en toerusting

1 Comment

Filed under Bond Zonder Naam, Nederlandse teksten - Dutch writings, Voelen en Welzijn

De stilte is niet leeg maar vol antwoorden

Elke dag, een leven lang. Zoveel vragen. Zoveel twijfel. Zoveel gedachten.

Kranten vertellen over mogelijke wegen. Vrienden geven advies. Boeken bieden inzicht.

Wat gebeurt er als je je hoofd leeg maakt? Wat voel je als het stil is? Als je alles wat van buitenaf komt even buiten laat?

De stilte is niet leeg maar vol antwoorden

Als je het stil maakt, heel stil, alsof je een winterslaap doet. Die intense stilte biedt eerst onrust. Je gedachten razen nog even voort. En dat mag. Aanvaard je twijfels en je angsten. Maar dan, luister… De stilte spreekt. Je innerlijke stem wint aan kracht. Je kan jezelf tot bedaren brengen. In de Grote Stilte vind je je eigen stem terug. En ook je eigen antwoorden. Maak het af en toe stil. Kom thuis bij jezelf. De stilte is niet leeg maar vol antwoorden.


Engelse vertaling / English translation: Silence is not an empty space, but is filled with answers

Nederlands: "Samen muren van stilte doorb...

“Samen muren van stilte doorbreken, met een diagonale vleugelslag”, brons (2003) (Photo credit: Wikipedia)

+++

Gerelateerde teksten

  1. Stilte
  2. Stilte zegt veel
  3. Om in te val of nie
  4. Iets om over na te denken….
  5. 197 in de stilte vergeet ik het onzeker van de ander
  6. stukkies onthou
  7. En toen werd het stil: 3 hulpmiddelen voor wat rust in huis
  8. Stoplicht
  9. Het stille westen
  10. Leven in een boerengat
  11. Ballade vir ’n enkeling

Save

Save

3 Comments

Filed under Bond Zonder Naam, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Voelen en Welzijn

Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal

Al veel te lang hebben bepaalde groepen zich stil gehouden. Aan één kant de politici aan de ander kant de geloofsgroepen die zich volgeling van de profeet Mohammed noemen. Die Mohammedanen hebben stilzwijgend toegezien hoe bepaalde groepen in het Midden Oosten en in Afrika hun godsdienst in een kwaad daglicht stelden.

Adam Benjamin schrijft de Nederlandse regering hierover aan op in een Open brief aan het Kabinet en leidinggevend Nederland.

Hij kaart terecht het stilzwijgen van de regering aan omtrent vroegere aanslagen in de eigen contreien tegen Moslims en vraagt zich af waar  minister Ascher was om keiharde actie tegen discriminatie en uitsluiting op de arbeidsmarkt aan te kondigen?

Eveneens stelt hij vragen bij discriminatie en racial profiling bij de politie waar minister der Steur stil bleef of waar minister Hennis het leger en de marechaussee niet aanpakte.

Ook mogen wij de Nederlandse, Belgische en Franse regering niet vergeten die het nalieten om zich te roeren met de ongelijkheden die plaatsvonden in het Midden Oosten.

Waar was minister Koenders om keiharde actie tegen het racistische apartheidsregime in Israël aan te kondigen?

Alsook kan men vragen stellen bij de houding van onze regeringen bij een niet op gang gerakende afbouw van actieve oorlogsvoering.

Waar was minister Blok om keiharde actie tegen ghettovorming en afzondering aan te kondigen?

stelt Adam Benjamin. Tevens ons herinnerend dat zulk een gettovorming zich in meerdere Nederlandse, Belgische en Franse steden zich heeft voorgedaan doordat die mensen van vreemde origine geweigerd werden door de autochtone bevolking. Zelfs de kinderen van de allochtonen bleven aanschouwd worden als vreemdelingen, namelijk als Marokanen of Turken. Juist door die ontwijking van die mensen kon radicalisering in die groepen zich voordoen. Want zij konden zich nergens thuis voelen en nu was ar e een organisatie gekomen die hen wilde erkennen voor wat zij waren en zich bereid stelde om hen op te nemen als gelijke broeders en zusters.

Terecht mag dan ook de vraag gesteld worden waar Hans de Boer was om keiharde actie tegen de uitsluiting van Nederlanders uit minderheidsgroeperingen aan te kondigen?

U was allen stil. Niet slechts een minuut. Meer dan een week inmiddels.

Na de aanslagen in Parijs (ik sla die van Beiroet een dag eerder gemakshalve even over) is er behoorlijk wat discussie ontstaan. Roomblanke Nederlanders riepen op facebook op om moslims te vermoorden en twitter liep over van Wilders citerende bezorgdeburgers, die hun Korankennis uit Fitna gebruiken om te bewijzen dat iedere moslim een terrorist is. Discussie was niet altijd voldoende een uitlaatklep, getuige de vele foto’s op Facebook en Instagram van doodsverwensingen aan het adres van moslims die op lokale muren waren gekalkt door minder kunstzinnige landgenoten. Andere vormen van vernieling naar aanleiding van de aanslagen waren bekladding of verbranding van diverse moskeeën. {Open brief aan het Kabinet en leidinggevend Nederland}

Natuurlijk konden na de aanslagen van Parijs in januari en nu midden november de ministers, staatssecretarissen, directeuren en managers, zich niet meer stil houden alhoewel zij toch nog steeds onvoldoende krachtdadig optraden tegen diegenen die onze maatschappij trachten te destabiliseren door alle Moslims over één kam te scheren

The citizen masters (maire) of Amsterdam (Job ...

Burgemeesters van Amsterdam (Job Cohen links) en Rotterdam (Ahmed Aboutaleb rechts). (Foto credit: Wikipedia)

Toegegeven, premier Rutte liet in enkele interviews wel horen dat het oorlog is, dat deze aanslag een aanslag op onze democratie en onze wijze van leven was, maar dat werd al snel overschreeuwd door Ahmed Aboutaleb die om in gesprek te kunnen blijven met Leefbaar Rotterdam steeds rechtsere taal begint uit te slaan. Veel verder dan veroordelen van het gebeurde en betuigen van medeleven en organiseren van minuten stilte bent u allen niet gekomen. Dat is triest! Ons land, onze samenleving, geleid door personen die zwijgen als Wilders op Twitter zijn gelijk opeist, om sluiting van de grenzen roept en en passent vluchtelingen, moslims en terroristen over dezelfde kam scheert. {Open brief aan het Kabinet en leidinggevend Nederland}

Men zou verwacht hebben dat na de radicaal islamitische aanslagen in Parijs de Europese Unie de strijd tegen het terrorisme werkelijk zou opvoeren, zoals ze beloofd hadden. Maar al snel na de storm kwam weer de stilte en werd nogmaals de soep niet zo gegeten als ze heet was.

De strengere controles aan Europese grenzen om terroristen te onderscheppen bleken met de recente aanvallen precies een maat voor niets geweest te zijn. Er werd de schijn gegeven radicalisering van moslims te willen tegen te houden en te kunnen verminderen. Wel zag men dat men meer angst begon in te boezemen voor diegenen die wensten terug te keren van het Syrisch oorlogsgeweld.

Aan de wantoestanden van de vluchtelingen en aan het stopzetten van de reden om te gaan vluchten werd omzeggens niets gedaan. Het wapentransport, de mensenhandel (illegalen) en drugs en waardegoederen konden lekker gezellig bepaalde groepen veel geld opbrengen terwijl dezen niets inzaten met de penibele omstandigheden waarin bepaalde mensen geraakten of zelfs het leven gaven.

De EU buitengrenzen zo lek als een mandje gaf duidelijk te kennen dat er hier met visnetten werd gevist met enorme grote gaten en dat de mafiabazen niet te veel zorgen moesten maken hun goed renderend zaakje te moeten verliezen. Al de wapenfabrieken in Europa konden er ook op rekenen dat zij verder hun goederen konden leveren aan partijen die tegenover elkaar stonden. “Zo lang zij elkaar daar maar uitmoorden” moeten ze hier maar denken, kan het geen kwaad.

Alsmaar liet men een grote groep anderen bang maken voor een ‘Groot Gevaar’ dat op Europa zou afkomen. Vroeger kon men het Communistische gevaar voorschotelen, daarna het Gele Gevaar, maar nu had men nog iets beters gevonden in het Moslim Gevaar. Ook al is een heel part van de bevolking helemaal niet meer gelovig wil men ze met die angst voor een overheersend geloof toch nog bang maken.

Dat jihad eigenlijk iets sacraal is en niet bepaald een grijpbaar geweld omvat maar gaat over spirituele inspanningen voor de Allerhoogste, Allah, de Elohim Hashem Jehovah, worden zoals men de mensen bang maakte in de jaren 60 van vorige eeuw voor die Jehovah wordt nu die Allah Zijn volk als gevaar aanzien.

De slechte co-notatie die er gekomen is, is een gevolg van fundamentalistische groeperingen die zich eerst tegen Joden verzetten maar dan algemeen te keer gingen tegen diegenen die zij ongelovig beschouwen. Die fundamentalisten hebben het zelfs zo ver gedreven dat zij de wereld willen doen geloven dat zij als verkozenen van Allah, het recht en de plicht hebben om een Islamitische Staat te vormen.

De heimatlozen van hier kunnen in het aanbod van een eigen staat wel iets zien en zijn zo een makkelijke prooi voor ‘het goede doel’.

Een Rotterdammer in Calabrië schrijft:

Jonge gelovigen, en zeker jong bekeerde gelovigen of hen die het geloof van hun ouders herontdekken, lopen vrij eenvoudig het risico om te radicaliseren. Mijn oude geschiedenisleraar zei het al: bekeerlingen zijn altijd vurig. De priesteropleidingen van de katholieke kerk kennen het fenomeen en weten hoe ze ermee om moeten gaan omdat ze de religieuze manier van denken door en door kennen. Hulp aan radicaliserende gelovigen moet dan ook in de eerste plaats uit de geloofsgemeenschap komen. {Islamofobie is contraproduktief}

Zij die steeds verwijten krijgen dat zij niet deugen en dat zij moeten oprotten, worden als wilde beesten in een hoek geduwd en dan staat men verwonderd te kijken als deze agressief uit die hoek komen. Velen van hen worden in het geboorteland van hun ouders als vreemdelingen aanzien, maar hier ook. Hier zijn zij geboren en zouden hun eigen land moeten kunnen vinden. Maar dat wordt hen niet gegund. En nu is er die groep die alsmaar groter en sterker lijkt te worden die hen een land van melk en honing wil aanbieden waar mensen volgens de juiste waarden en normen zouden leven.

Van de politici krijgen die jongeren die op zoek zijn naar hun eigenheid en erkenning nauwelijks iets te horen, zodat bij hen het beeld kan ontstaan dat heel de natie tegen hen is.

Net als die juf op de basisschool die hem ingeprent heeft dat het toch niets met hem wordt. Net als die mentor op de middelbare school die hem heeft ingeprent dat zijn soort niet deugt. Net als Wilders die zegt dat voor hem een uitkering of de misdaad de enige vooruitzichten zijn. Alom aanwezige koude uitsluiting. Men moet Mohammed niet. {Open brief aan het Kabinet en leidinggevend Nederland}

Ondertussen blijvend media maar al te graag de Moslims in een slecht dag licht stellen en focussen zich ook op die jongeren die als een last voor onze samenleving onze voorsteden onveilig zouden maken. De negatieve spiraal raast maar door.

Dagelijks horen we het NOS journaal melden wat (zelfbenoemde) moslims nu weer hebben uitgevreten. Horen we RTL nieuws vragen hoe te voorkomen is dat terroristen in de vluchtelingenstroom Europa binnenkomen. Dagelijks horen we nieuwe generalisaties over moslims, terroristen, moordenaars en vluchtelingen. En u allen, u bent stil. Martin Luther King zei ooit:
’uiteindelijk zullen wij niet de woorden van onze vijanden herinneren, maar de stilte van onze vrienden.’
En uw stilte is oorverdovend. {Open brief aan het Kabinet en leidinggevend Nederland}

Zal men pas iets gaan doen als het kalf half verdronken is?

Adam Benjamin besluit

Wanneer gaat u nu eens iets doen? Of gaan we gewoon door met oorlogshandelingen, privacy inperkingen, ondersteuning van fascistische apartheid in het Midden Oosten en wegkijken bij discriminatie en onrecht? Er is werk aan de winkel! Deze periode zal waarschijnlijk als de 3e wereldoorlog in de geschiedenisboeken verschijnen. Het is van u afhankelijk hoe lang deze periode gaat duren!

Hopelijk vindt u het niet erg dat ik deze brief niet met mijn eigen naam onderteken. Ik wil mijn mailbox en mijn gemoedsrust de bedreigingen en scheldkannonades besparen. Vrijheid van meningsuiting is in Nederland gedevalueerd tot een grondrecht dat alleen aan de witte man is voorbehouden en helaas blijkt fatsoen tegelijk met Pim Fortuin vermoord te zijn… {Open brief aan het Kabinet en leidinggevend Nederland}

+

Voorgaand

Waarom doen we niets aan de oorzaak?

Echte vooruitgang laat niemand achter

Dit kan gewoon echt niet meer

Fatsoensnormen Online

Onder­scheid maken – een repliek op Ayaan Hirsi Ali

++

Lees ook

  1. Motie over Godsdienstvrijheid
  2. Noodzaak om geweld tegen moslims ook in kaart te brengen
  3. Pakistaanse schoolhandboeken voeden op tot Discriminatie
  4. Nieuwkomers, nieuwelingen, immigranten, allochtonen en import

+++

Verder aanvullend om te lezen

  1. Brussel ‘belooft’ de buitengrenzen beter te controleren… En ze willen ‘registreren’ (alweer datzelfde woord).
  2. Islamofobie is contraproduktief
  3. Valt de radicalisering van Israël nog te stoppen?
  4. Presentatie “Extremisme in het Midden Oosten”
  5. Islam eng of niet?
  6. Leugens (FB column voorjaar 2015)
  7. VS en EU graven eigen graf
  8. Irak en ISIS: houdt Obama stand?
  9. Er komen weer banen bij en ik weet waar !

+++

14 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Vakantie is… stilte in je hoofd

Een doorsnee westerling leeft in zijn hoofd. Van de kleuterklas tot de unief wordt hij geïndoctrineerd dat er voor elke vraag een antwoord is en voor elk probleem een oplossing. Zo houdt zijn wil tot begrijpen en beheersen de illusie overeind dat we greep hebben op onze realiteit en alles onder controle hebben.

Maar niets is minder waar.
In zijn boek ‘De schaduw van de Verlichting’ spreekt Eddy Van Tilt over de ‘over-driving van de rationaliteit’. Precies omdat we onze ratio een absolute status geven, zijn we vervreemd van dat deel van de realiteit dat niet rationeel is en waar we geen voeling mee hebben. Psycholoog Van Tilt stelt zich de vraag:

“Wat is er gebeurd dat de hoofden in het Westen verhard en de harten zo verslapt zijn?”

Omdat hij geconfronteerd wordt met de pathologische gevolgen van te veel ego, maakbaarheidswaan en rationaliseringen. Psychiater Mark Epstein reageert:

‘Onze denkende geest is dwangmatig, omdat hij niet wil vergeten of vergeten worden en daarom altijd wel iets te doen heeft’.

Het zal op vakantie dus niet zo eenvoudig zijn om ‘alles eens los te laten’.Want hongerig en ongedurig als onze geest bezig is met verleden en toekomst, zal hij weer andere soorten prikkels nodig hebben om ‘niet te vergeten’ of ‘vergeten te worden’.We kunnen onze geest tot rust brengen.
Door in de eerste plaats ons hart open te houden, gewoon waar te nemen wat er in ons leeft en ons opnieuw te verbinden met ons lichaam, onze omgeving en ons… te laten raken. Als we de stilte ingaan, gaan we het ‘nu’-moment ervaren en niet zozeer horen dan wel voelen of beter nog… gewaarworden.Je hoeft daarbij je ego niet achter te laten, wel voorbij zijn grenzen kijken.

“Door stil te staan, gaan we geen nieuwe dingen zien, maar gaan we anders naar de dingen kijken”,

concludeerde ooit C.G. Jung.

Of hoe vakantie vooral… stilte is in je hoofd en je hart.

+

Voorgaande:

Zomertijd ideaal op met Bijbellezing aan te vangen #1Bestseller aller tijden

Zomertijd ideaal op met Bijbellezing aan te vangen #2 Blijvende waardevolle schatBzN-Mov Without a Name-Logo_EN

Engelse versie / English version: Going on holiday is… silence in your head

Zalig Zijn De Armen Van Geest

Zalig Zijn De Armen Van Geest (Photo credit: Wikipedia)

++

Aanvullende lectuur:

Wetenschappers, filosofen hun zeggen, geloven en waarheden

Wees stil en luister

+++

Lectuur van anders denkenden:

2 Comments

Filed under Bond Zonder Naam, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Voelen en Welzijn