Tag Archives: Noorwegen

Geen tijd meer voor uitstelgedrag

Jelmer Mommers in zijn boek “Hoe Gaan We Dit Uitleggen” mag dan al oplossingen brengen om de klimaatverandering te temperen, want we moeten er bewust van zijn dat we ze niet zullen kunnen stoppen. Maar zeker mogen wij ons hoofd niet in het zand steken en moeten we onze verantwoordelijkheid nemen om de na ons komende generaties een goed leefbaar klimaat te geven.

Wij kunnen het niet nalaten stappen te ondernemen, anders zou dit getuigen hoe zelfzuchtig wij als individu wel durven zijn. Als maatschappij moeten wij samen verantwoorde stappen nemen om de opwarming van de aarde tegen te gaan. Dit vergt eerst en vooral politieke moed, waarna ook economische gevolgen onder ogen moeten gezien worden. Men kan niet ontkennen dat het algemeen een economische impact zal hebben voor meerdere jaren. Ook naar beroepen zal het een impact hebben. Er moet namelijk op landbouwgebied een hele herziening komen. Mensen moeten er toe komen om  minder vlees te eten en beter om te springen met het voedsel en voedselvoorraden. Het is hoog tijd dat ons consumptiegedrag ernstig onder de loep wordt genomen.

De Aarde en de toekomst van de mensheid liggen heden in onze handen. Er mag geen lafheid en geen egoïsme zijn. Elkeen moet tot het besef komen hoe kostbaar onze planeet is. Zij die niet willen zien moeten wij de ogen open doen. Er moet openlijk durven over gepraat worden. We mogen onze tijd niet passief ondergaan. Het kan makkelijk zijn om te zeggen

“We doen wat we doen en de toekomst zal haar oordeel over ons vellen.”

De vluchtelingen- en de bankencrisis van vorig decennium is niets in vergelijking met de groter wordende stroom van klimaatvluchtelingen, die nu al waar genomen kan worden en zal toenemen met de komende jaren.

Het neoliberalisme met haar geweld van de vrije markt heeft er voor gezorgd dat het leven van een mens klein en futiel werd, maar ook verstoord in zijn eigen achtertuin. De gehele technische revolutie ligt mee aan de oorzaak van wat we nu en in de komende jaren nog tegemoet moeten gaan zien, van hoger wordende temperaturen en aangroeiende woestijnen.

Sinds de technologische revolutie van de 19de eeuw hebben we generatie na generatie zien profiteren van vooruitgang. Nu echter is er een kantelpunt bereikt waarbij onze kinderen en kleinkinderen, het slechter hebben dan onze generatie. De globalisering en de overconsumptie laten zich voelen.

Erg genoeg zien we heel wat gepalaver en nodeloos heen en weer gepraat dat blijkbaar niet veel schijnt op te lossen. Men moet geen deskundige te zijn om in te zien dat we die vooropgestelde doelstelling uit het Parijse klimaatakkoord niet gaan halen. Zelfs met heel uitgebreide en  drastische maatregelen zal het moeilijk zijn door het niet eensgezind zijn van de geïndustrialiseerde landen en hun bewindsvoerders.

https://geengratislunch.files.wordpress.com/2017/02/krista102.jpg?w=365&h=365&crop=1

Krista Bruns bij het behalen van haar Phd bachelor diploma aan de Universiteit van Utrecht, waar na ze een premaster jaar in Econometrics aan de Erasmus Universiteit van Rotterdam volgde en een uitwisselingsemester aan de Universidad de Complutense in Madrid.

De 28 jarige Krista Bruns, sinds kort woonachtig in Den Haag en onlangs gepromoveerd in de Economie, en zich bij een ouderwetse blog verkiest te houden, wordt, zoals wij,  toch ook een beetje verdrietig als zij over de klimaatproblematiek nadenkt. Net als wij gelooft zij dat het nog niet te laat is en beseft ze dat het momentum en de noodzaak beiden aanwezig zijn. Ze drukt zelfs de hoop uit:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Zij durft ook te kijken naar het huidige menselijk (wan)gedrag, waarbij de politiek onze dagelijkse belevenissen wel (on)handig weet te verstoren.

Wel met een economische blik, niet gehinderd door wetenschappelijke conventies of al te veel jargon. {Blog}

dringt zij zich nu ook op in de bloggerswereld, met haar eigen persoonlijke standpunten, los van haar functie als beleidsmedewerker van het Nederlandse Ministerie van Financiën. Ze hoopt zo met haar stem ook iets te kunnen verwezenlijken. (Wat wij toch allemaal hopen, is het niet?)

Zij schrijft verder:

Wij kunnen de geschiedenis in gaan als de generatie die het tij van 200 jaar industrialisering en vervuiling deed keren. Hoe mooi zou dat zijn? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

planetb

Met heet besef dat we te weinig doen en te laat stelt zij dat er geen tijd meer is voor uitstelgedrag.

Klimaatverandering is een probleem met mogelijk desastreuze gevolgen, maar deze ontwikkelen zich vergeleken met een mensenleven vrij langzaam en onzichtbaar. We hadden het dus pas door toen het al bijna te laat was, en zelfs nu we het weten doen we er weinig aan.

Dit innerlijke conflict, waarin we weten dat er iets aan de hand is, maar het gevoel hebben dat we er niks aan kunnen doen wordt cognitieve dissonantie genoemd. Het treedt op wanneer gedrag, emotie en cognitie (kennis) niet op één lijn liggen. Dit leidt bij mensen tot een groot intern ongemak, en als reactie daarop gaan we klimaatverandering negeren, bagatelliseren of ontkennen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

struisvogel

Ons hoofd nite in het zandsteken eist het durven aanzien van onze eigen invloed op wat er voort het ogenblik aan het gebeuren is.
Probleem is dat mensen die op de problemen willen wijzen of hun vinger uitsteken, wel meer dan eens als lastigaards worden aanschouwd. Onze met haatberichten en lelijke woorden vollopende brieven bussen bewijzen dat zelfs dagelijks.

Psychologe Florien Cramwinckel (zie video hieronder) toonde in haar onderzoek ook aan dat we mensen die sterk hun morele waardes proberen over te brengen vaak een beetje irritant vinden, omdat ze ons confronteren met onze eigen tekortkomingen op dat gebied. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Algemeen moeten we iedereen er toe komen om de hand in eigen boezem te steken.

Ik denk dus dat we een stuk verder zouden komen als we een soort generaal pardon uitspreken … {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Bruns denkt aan een wijs man die ooit zei:

Het beste tijdstip om te beginnen was 20 jaar geleden, het op-een-na beste tijdstip om te beginnen is vandaag. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het is waar dat het geen zin heeft om te blijven zeuren over wat er in het verleden verkeerd gegaan is. Men moet de koe met de hoorns aanpakken wanneer dat geweldig dier langs komt.

De politici van vandaag zijn geen grote hulp. Vooral de populisten trachten met allerlei verzinsels de mensen te misleiden. Ze schamen zich niet om zelfs bevinden van erkende wetenschappers te negeren en nog erger, hun bevindingen in twijfel te trekken of als onzin af te schepen.

Betreft de klimaatskeptici schrijft Bruns:

Een derde reden dat we last hebben van uitstelgedrag is volgens mij dat klimaatwetenschappers, meer dan hun collega’s in andere vakgebieden, nog steeds vaak worden uitgemaakt voor een soort religieuze fanaten en dat hun resultaten in twijfel worden getrokken. Onderzoek proberen te reproduceren en falsificeren is nobel werk, maar in dit gebied gaat het er soms heftig aan toe met alternative facts en voor- en tegenstanders die zich beiden te sterk door hun eigen agenda laten leiden. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Het wordt hoog tijd dat het gewone volk hun leiders ter verantwoording roept, maar ook dat zij zelf gaan inzien dat we zogvuldiger moeten omspringen met het gebruik van gronden, zij het om landbouw er op te verrichten of om het te bebouwen met woonelementen (huizen of apartementen) die op een milieuvriendelijk wijze moeten onderhouden en verwarmd worden.

extinction wave

Al enkele jaren kunnen wij getuigen zijn van uitzonderlijke weersomstandigheden.

Het extremere weer zal ook niemand ontgaan zijn. 2017 was het jaar met de meeste bosbranden, het duurste orkaanseizoen als het gaat om schade, ijskappen die afbreken in een niet eerder gezien tempo. 2018 lijkt wat betreft temperaturen alle records te gaan breken, in Nederland althans. Zélfs als je van mening bent dat al deze processen zich voornamelijk buiten de schuld van mensen voltrekken, dan zou je in een wereld waarin we alles en iedereen proberen te controleren, toch zoveel mogelijk willen doen om dit proces tegen te gaan? {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

We kunnen slechts hopen dat er wel degelijk langzaamaan aan het besef begint te ontstaan dat er iets gedaan móet worden.

Een stijgende zeespiegel, extremere weersomstandigheden en het vernietigen van de natuurrijkdommen die in miljarden jaren zijn opgebouwd, zal ontegensprekelijk, leiden tot meer conflicten, oorlogen, migratiestromen, hongersnoden en economische crises.

paaseiland
Paaseiland, één van de door Diamond beschreven beschavingen die teniet zijn gegaan. Als ik dan toch nog een keer teveel CO2 ga uitstoten, dan wil ik hier wel heel graag heen.

 

Wat kun je doen?
Stap 1: informeer jezelf. Ik ben er van overtuigd dat deze verandering van inzichten van binnenuit moet komen. Het is niet erg als je vroeger dingen deed die je met de kennis van nu beter niet meer kunt doen. Maar ééns gelezen kun je het niet meer ontlezen. Doe wat met die kennis! Vroeger wist ik ook dat er vegetariërs bestonden. En dat vlees van dode dieren kwam. Maar ik besefte me nog niet de echte impact van vlees op het milieu, de bizarre manier waarop in de bio-industrie met dieren omgegaan werd. Hetzelfde geldt voor vliegen, een reisje naar een lekker warm eiland waar ik een paar jaar geleden geen seconde over twijfelde, wordt nu toch heel wat minder aantrekkelijk.

Leestips  
David McKay Sustainable Energy without the hot Air
Paul Collier Plundered Planet
Kate Raworth Doughnut Economics
Jared Diamond Collapse
Jorgen Randers et. al Limits to Growth
Tim Jackson Prosperity without Growth

Ik snap wel dat het lastig is om structuur en helderheid te scheppen in de enorme stroom van goede en foutieve informatie die er omtrent dit alomvattende probleem te vinden is. Dat iedereen moeite heeft om dit probleem te omvatten en de informatie te structureren blijkt wel uit het klimaatakkoord, waar na maandenlang nadenken door deskundigen uiteindelijk geen concrete maatregel in bleek te staan. Een helder boek was voor mij Sustainable energy without the hot air van David McKay. Het wordt ook wel het ‘Freakonomics’ van de klimaatproblematiek genoemd en het zet in heldere tabellen en figuren uiteen welk potentieel er nog is voor milieuvriendelijke energie-opwekking en hoeveel we zelf kunnen besparen op onze uitstoot. Op de website van McKay zijn ook leuke rekentools te vinden. De belangrijkste boodschap uit dit boek is: maak een plan wat onder de streep uitkomt. We kunnen leuk allemaal onze opladers uit het stopcontact halen als we ze niet nodig halen, onder het motto ‘alle beetjes helpen’, maar dit is alsnog maar een miniem percentage van ieders verbruik en uitstoot op een dag. Zelfs als we dit allemaal doen gaat het dus weinig zoden aan de dijk zetten: er zijn grote beetjes nodig. Kijk wat er echt een verschil maakt en ga hiermee aan de slag, ook al betekent dat soms afstand doen van verworven luxe.

Wat dan wel?
200 jaar economische ontwikkeling heeft ons een hoop welvaart en ontzettend veel gemak gebracht. Maar onder de ronkende motors van het kapitalisme is ook een feedback loop ingezet die zichzelf niet zal stoppen. Producenten geven weinig om negatieve externaliteiten en zijn op zoek naar de goedkoopste productiemethode om zoveel mogelijk spullen aan ons te verkopen. Wij als consumenten hebben weinig weet van waar die spullen vandaan komen en wat daar voor nodig is en blijven ze dus kopen, wat de producenten weer sterkt in hun verdienmodel.

Je energieverbruik binnen de 4 muren van je eigen huis is zeker belangrijk en makkelijk te sturen. Begin eens met elke maand de meterstanden opschrijven en experimenteer om te kijken wat daar veel invloed op heeft. Maar besef ook dat het grootste deel van onze uitstoot niet ontstaat binnen ons huis maar door de productie van goederen die wij aankopen. Volgens mij moeten we weer terug naar een cultuur van genoeg. Vraag je eens af of het nodig is om elke dag vlees te eten. Of om elk jaar een mooie vliegreis te maken. Laat die kaki-vruchten, hoe mooi ze er ook uitzien, eens liggen en koop lekkere stoofpeertjes in de winter. Repareer een kapot kledingstuk in plaats van voor een paar euro iets nieuws te kopen zonder je af te vragen hoe dat in godsnaam voor die prijs geproduceerd kan worden en vanuit Bangladesh hier naartoe verscheept. McKay rekent uit dat 60 van de ca. 195 kilowatt uur die een gemiddelde Westerling per dag nodig heeft komt van het produceren en verschepen van onze spullen.

Het lijkt misschien een opoffering, maar ik heb dat zelf helemaal nooit zo ervaren. Vlees eten mis ik helemaal niet, maar zelfs als je niet zonder kunt: smaakt het niet lekkerder als je het bewaart voor speciale gelegenheden? Wat vakanties betreft: natuurlijk zijn er plekken op de wereld die ik ooit nog wel eens wil zien. Hier ga ik voor sparen en dan ga ik alles eruit halen wat er in zit. Maar de afgelopen 2 jaar heb ik ook ervaren dat ‘staycations’ of vakanties dichtbij huis ontzettend relaxt zijn: je hebt geen lijstje van bezienswaardigheden die je moet afvinken, je bent vrij om te doen waar je zin in hebt en ook korte afstand van huis is er zo ontzettend veel moois te ontdekken!

schwarzwald
Het prachtige Zwarte Woud waar ik dit jaar op vakantie was

Wat kan de overheid doen?
Bij dit soort grote transities kijkt men vaak (terecht) als eerste naar nationale overheden en supranationale instituties. Met belastingen, subsidies en regulering hebben die grote middelen in handen om gedrag te beïnvloeden. De Nederlandse overheid heeft deze taak serieus genomen en gaat ambitieuzer dan de in het Parijsakkoord gemaakte afspraken aan de slag. Toch passen hier ook een paar kanttekeningen.

De eerste is dat belastingen vaak werken als het zwaard van Damocles: ze gaan vaak ten onder aan hun eigen succes en teveel instrumentalisme heeft ongewenste bijwerkingen. Kijk maar naar het verstorende effect van de verschillende bijtellingen voor hybride auto’s op de automarkt. ‘De vervuiler betaalt’ is een mooi principe, maar als dit betekent dat rijke vervuilers hun schade af kunnen kopen en dat het arme vervuilers verder de armoede in duwt schiet je er weinig mee op. Daarnaast zal een effectieve belasting op vervuiling uiteindelijk zijn eigen grondslag uithollen en daarmee niet meer het primaire doel van een belasting vervullen: geld ophalen om publieke middelen van te betalen.

Een tweede kanttekening is dat er momenteel erg macro gedacht wordt. In Parijs zijn stevige afspraken gemaakt. Daarnaast heeft de regering besloten dat de gaskraan in Groningen dicht moet. Als er echter geen vertaalslag gemaakt wordt naar wat dit voor een gemiddeld gezin betekent, zijn we niet dichter bij huis. Bij gelijkblijvende consumptie zullen we de energie dan gewoon uit het buitenland importeren. Schotel mensen het eerlijke plaatje voor: wat gebeurt er als we niets doen? Iedereen wil een leefbare wereld voor zijn kinderen. Wat is er voor nodig om dat te halen? Kan een gemiddeld gezin nog 2 keer per week vlees eten en eens in de 5 jaar een verre vliegreis maken? Als we die cijfers helder hebben, wordt de gedragsverandering ook makkelijker te bewerkstelligen.

Een derde overweging is wel dat dit soort veranderingen zich vaak eerst langzaam, en dan ineens snel en onvoorspelbaar voltrekken. Het is voor overheden lastig om in te schatten welke kant de technologie opgaat en in het verleden zijn hier ook grove fouten in gemaakt, door bijvoorbeeld flink te subsidiëren om een kritische massa te bereiken voor een technologie, die enkele jaren later ingehaald bleek te zijn door iets beters. We kunnen dus moeilijk op de realiteit vooruit lopen. De markt kan dit doorgaans beter inschatten, maar is nog niet altijd bereid om zich in te zetten en risico te nemen op het vlak van sociaal ondernemerschap. Al komt dit wel steeds meer op gang.

Tenslotte is er voor de transitie een grote investering nodig. Economisch gezien betekent investeren vaak geld lenen voor hoge startkosten, die later terug zullen worden verdiend. Dit geldt in brede zin ook voor veel milieuvriendelijke hervormingen, zoals het isoleren van huizen, het aanleggen van infrastructuur voor elektrisch rijden, het verbeteren van het internationale treinennetwerk en ga zo maar door. Ik ben van mening dat de huidige kapitaalmarkt massaal aan het investeren is in projecten waarvan de negatieve externe effecten nog niet in de prijs doorgekomen zijn. Wanneer deze kennishiaat in de markt omslaat, zou het ook wel eens snel kunnen gaan met private investeringen in duurzame projecten. Tot die tijd is het echter een medeplichtigheid van de overheid om te bedenken hoe dit eerlijk en kosteneffectief gefinancierd kan worden.

Eerlijk is hier een lastig begrip, want hoe spreid je de lasten over huidige en toekomstige generaties? Paul Collier heeft hier een heel inzichtelijk boek over geschreven, waarin hij betoogt hoe de romantici die het probleem ‘tegen elke kosten’ willen aanpakken en de ‘struisvogels’ die liever hun kop in het zand steken nader tot elkaar moeten komen. De crux is in Collier’s ogen dat we toekomstige generaties niet precies dezelfde natuurlijke omgeving hoeven terug te geven als degene die wij nu hebben, maar wel een wereld met exact dezelfde verdiencapaciteit als hoe wij hem aantroffen. Dit zou bijvoorbeeld kunnen door de opbrengsten van het delven van fossiele brandstoffen in een fonds te stoppen waarmee investeringen in duurzame ontwikkeling worden gefinancierd. Dit model is in Noorwegen gehanteerd, en daarmee hebben zij een buffer van 1 biljoen USD opgebouwd om publieke voorzieningen als pensioenen mee te financieren.

Wat ga je morgen doen?

Zoals ik eerder al schreef, er is een hoop informatie en die lijkt soms onmogelijk te doorgronden. Daardoor krijgen we het gevoel dat we er niks aan kunnen doen en steken we liever als struisvogels onze hoofden in het zand of doen we aan gevoelsmatige gewetensbestrijding zoals de tv niet op standby zetten. Toch ben ik ook hoopvol, het momentum is aanwezig en we bezitten meer technologie en kennis dan ooit tevoren.

Vandaag is t-0 en morgen komt wat mij betreft het algemeen klimaatpardon. Schud dus je schuldgevoel van je af, maar lees je in en analyseer welke grote beetjes jij zelf kunt bijdragen. En bovenal: vertel je omgeving wat je hebt geleerd. Niet als moralistische betweter, maar omdat we allemaal hetzelfde doel nastreven. Kennis is macht, en als wij als samenleving eisen dat het over is met de race naar de bodem op het gebied van massaproductie en vervuiling, dan moeten producenten en overheden wel luisteren. En net zoals wij tot kortgeleden niet beter wisten dan dat spullen en eten uit de supermarkt kwamen en dat je je daar verder niet druk om hoefde te maken, zo zullen onze kinderen en kleinkinderen niet beter weten dan dat het normaal is om lokaal in te kopen, niet meer spullen te kopen dan je nodig hebt en jezelf zonder uitstoot voort te bewegen. {Geen tijd meer voor uitstelgedrag}

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Economische aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Liefdevol blijven = Geen weg voor softies

* BZN Liefdevol blijven*

David Grégoire Van Reybrouck, Vlaamse Belgische auteur die historische fictie, literaire non-fictie, romans, poëzie, toneelstukken en academische teksten schrijft. Hij heeft verschillende Nederlandse literaire prijzen ontvangen, waaronder AKO Literatuurprijs (2010) en de Libris Geschiedenis Prijs en in 2014 de Gouden Ganzenveer.

Als reactie op de terreurdaden wereldwijd klinkt er bedenkelijke oorlogstaal her en der. In zijn opiniestuk pleit David Van Reybrouck voor andere vormen van fermheid dan oorlogstaal. Meteen na de aanslagen in Noorwegen pleitte premier Stoltenberg onomwonden voor

“meer democratie, meer openheid, meer participatie”.

In dit klimaat van geweld is er nood aan dit soort verbindend denken. Geweld begint immers juist waar mensen zich tegen elkaar laten uitspelen en onschuldigen met de vinger gewezen worden.

Enkel licht kan de duisternis overwinnen.

Hart boven Hard en verwante organisaties organiseerden eind november in verschillende steden gelijktijdige ‘stiltewakes in solidariteit met alle slachtoffers van terrorisme en oorlog’. Onder het gezamenlijke motto ‘samen tegen de haat’ nodigt de burgerbeweging zoveel mogelijk mensen uit om samen een gebaar te maken tegen geweld, polarisering en terrorisme.

Ook de jongerenbrigade Tony! trekt samen de straat op om hoopvolle aanslagen te plegen. In het najaar reden ze door de stad en projecteerden ze verbindende boodschappen op openbare gebouwen als het MAS. Met deze wildbeamactie bieden deze jongeren constructief tegengewicht. Zij kiezen voor radicale hoop als laatste vrijheid van de mens. De vrijheid om zelf te kiezen hoe we omgaan met de dingen die op ons afkomen vandaag.

Een alternatief voor angst begint bij… JOU!

Ieder mens die vastberaden, elke dag opnieuw de keuze maakt om liefdevol te blijven, de dialoog aan te gaan, te kiezen voor ontmoeting wéét dat dit geen gemakkelijk pad is. Weerstand, teleurstelling, vertwijfeling zijn ons deel. Incasseringsvermogen een must. Toch roept Bond zonder Naam – al meer dan 55 jaar – op om deze keuze te maken. Te blijven vertrouwen. Ook als het moeilijk wordt. Omdat we geloven in de stille kracht van vele burgers die samen kleine, betekenisvolle daden stellen. Als een stil verzet.

De huidige dalai lama (Tenzin Gyatso)

De huidige dalai lama (Tenzin Gyatso)

De Dalai Lama verspreidde een gelijkaardige boodschap:

“Geweld is een reactie van kortzichtige, op hol geslagen mensen. Op m’n 81ste, geloof ik dat geweld niet kan worden opgelost door gebeden of door overheden. We moeten verandering beginnen op een individueel niveau en dat doortrekken naar je buurt en samenleving.”

BZN Logo

+

Voorgaand

Een moment van Bezinning, even maar

Vredelievend

Engelse versie / English version: Remain lovingly = No path for softies

++

Aanvullend

  1. 2015 het jaar dat ISIS duidelijk maakte dat het ook in Europa is
  2. Niet elk religieus geweld is religieus
  3. Communiceren in verbondenheid
  4. Mens en leed
  5. Warren onder vuur na steun voorgeweld
  6. Democratische ondergang
  7. Schieten op hulpgoederenvoorzieners
  8. De Wederkomst en de eindtijd #6 De Dagen van Noach en Lot

+++

Rond terreur, ontmoeting e.a. kan u verder op het net vinden:

  1. Vrede en vrijheid
  2. Waarom jihadi’s niet onze eigen schuld zijn
  3. Waarschuwing
  4. My unpopular opinion?
  5. En de Denen komen met vergelijkbare oplossingen: controle en surveillance!
  6. NOS: Carnaval Braunschweig afgelast om terreurdreiging carnaval
  7. Historie Actureel
  8. Gedachtenpolitie
  9. Op bezoek
  10. Encounter… Ontmoeting…
  11. Meneer Kees
  12. Ik geef me over
  13. De toekomst van cultuur is meerlagig en meervoudig // Slotwoord #DVCE2015
  14. Ontmoeting met pit…

+++

2 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Bond Zonder Naam, Levensstijl, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden

Onder­scheid maken – een repliek op Ayaan Hirsi Ali

*

Om nota van te nemen / To remember

vrijdag 9 januari opiniestuk van Ayaan Hirsi Ali in Volkskrant > islamitische inspiratie van aanslagen in Parijs niet negeren => op eerste gezicht weinig controversieel punt.

denken van Ayaan Hirsi Ali echter gekenmerkt door neiging om islamitisch geïnspireerd terrorisme op een hoop te gooien met de islam als zodanig => geen onderscheid willen maken tussen radicale islam + conventionele islam.

volgens haar aanslagen 9/11 gebaseerd op ‘ware geloof in de ware islam

in interviews sindsdien gesteld > ‘in oorlog met de islam’ zijn

volgens Hirsi Ali  = islam  eerst verslagen moeten worden voordat het zich tot een vreedzame religie kan ontwikkelen

Infidel (book)

Infidel (book) (Photo credit: Wikipedia)

Hirsi Ali ziet jihadisme niet als een radicale interpretatie van de islam, maar als gewelddadige fundament van die godsdienst als zodanig

dergelijke houding = discutabel + contraproductief > legitimeert claims van jihadisten > ware islam vertegenwoordigen + versterkt beeld van beschavingsconflict tussen westen en islam => beeld jihadisten actief gebruiken in hun rekruteringscampagnes.

behoefte hebben aan kennis om onderscheid te maken tussen extreme + fundamentalistische interpretaties van islam + conventionele hoofdstroom

gewone moslims + jihadisten > verschillen => voordelen: radicalisering beter geïdentificeerd + bestreden worden

claims jihadisten makkelijker weersproken

gehele moslimbevolking niet langer over een kam geschoren +  maatschappelijke polarisatie minder bevorderd.

Ayaan Hirsi Ali bekritiseert westerse leiders die moslimgemeenschap tegemoet komen

hoe meer zelfcensuur = hoe meer verzoenend opstellen = des te brutaler wordt vijand’, {Hirsi Ali} => keuze enkelvoudig verzoenen of bestrijden = te simplistisch

verzoenen met conventionele hoofdstroom islam => zo gewelddadige + fundamentalistische afsplitsing beter bestrijden
radicale islam  onderscheid 3 groepen: 1. fundamentalisten = zeer orthodoxe interpretatie van islam + beperken tot privé sfeer; 2. islamisten islam zien als politieke beweging = samenleving op orthodox-islamitische leest wil schoeien; 3. jihadisten geweld het geëigende middel daartoe achten
recht op vrije meningsuiting – ook voor religiekritiek, ook voor belediging + ook problematische en intolerante opinies – > ten allen tijde verdedigd moet worden => grens ligt bij oproepen + aanzetten tot geweld
Fremskrittspartiet = islamofobe anti-immigratie geluid> Breivik actief lid
Hirsi Ali heeft blinde vlek voor feit haar eigen ideeën kunnen inspireren tot geweld > interview in Reason = prioriteit van Ayaan Hirsi Ali niet zozeer bestrijden van terreur, maar bestrijden van islam; met geweld, indien nodig => polariserende gedachtegoed fel weerwoord verdient in het publieke debat.

=====

Hier het interview met Ayaan Hirsi Ali in het neoconservatieve tijdschrift Reason uit 2007 (http://reason.com/…/10/10/the-trouble-is-the-west/singlepage)

acknowledge organized religion sparked precisely kinds of emancipation movements that could lift Islam into modern times

Only if Islam is defeated > political side of Islam, the power-hungry expansionist side of Islam, = superior to the Sufis and the Ismailis +  peace-seeking Muslims.defeating radical Islam > No. Islam, period => Once it’s defeated = mutate into something peaceful

We have to crush the world’s 1.5 billion Muslims under our boot > “defeat Islam” => we are at war with Islam= no middle ground in wars.

stop spread of ideology itself; at present

MO

Afgelopen vrijdag 9 januari verscheen er een opiniestuk van Ayaan Hirsi Ali in de Volkskrant, waarin zij stelt dat we de islamitische inspiratie van de aanslagen in Parijs niet moeten negeren. Dat lijkt op het eerste gezicht een weinig controversieel punt.

Het denken van Ayaan Hirsi Ali wordt echter gekenmerkt door de neiging om islamitisch geïnspireerd terrorisme op een hoop te gooien met de islam als zodanig. De aanslagen van 9/11 waren volgens haar gebaseerd op ‘het ware geloof in de ware islam’. En in interviews heeft ze sindsdien gesteld dat we ‘in oorlog met de islam’ zijn. De islam zou volgens Hirsi Ali eerst verslagen moeten worden voordat het zich tot een vreedzame religie kan ontwikkelen. Hirsi Ali ziet jihadisme niet als een radicale interpretatie van de islam, maar als het gewelddadige fundament van die godsdienst als zodanig. In een interview van afgelopen week op CNN, liet zij weten…

View original post 1,595 more words

6 Comments

Filed under Activism and Peace Work, Activisme & Vredeswerk, Being and Feeling, Crimes & Atrocities, Headlines - News, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Political affairs, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Social affairs, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden, World affairs