Tag Archives: 19° Eeuw

Niet “de Moslims” maar de fundamentalisten zijn een probleem

Er waren Afghanen die zeiden dat zij wilden dat de Amerikaanse troepen zich terugtrokken, maar met een beter plan, en dat zij niet verwachtten dat het land zo snel zou vallen. Velen die diensten hadden geleverd voor de Amerikanen, Duitsers, Fransen, Nederlanders en Belgen hadden er op vertrouwd dat hun werk naar waarde werd geschat en dat hun werkgevers hen wel zouden beschermen. Dit was echter zonder de waard gerekend. Nu het ongelofelijke gebeurde, dat de Taliban zo snel kon oprukken en het land zo vlug kon veroveren, had vermoedelijk niemand verwacht.

Talibanstrijders houden de wacht langs de kant van de weg bij het Zanbaq-plein in Kaboel op 16 augustus 2021, na een verbluffend snel einde van de 20-jarige oorlog in Afghanistan, toen duizenden mensen het vliegveld van de stad overspoelden in een poging om te vluchten voor de gevreesde hardlinie van de islamitische heerschappij van de groep. Foto: AFP / Wakil Kohsar

Westerlingen veilig in Europa

Het is vreemd om te horen hoe bepaalde Westerlingen die hier in de Europese Unie in alle veiligheid zitten, de mensen proberen bang te maken voor naar hier komende Afghanen. Zo konden wij de voorgaande dagen enkel parlementariërs en vroegere generaals waarschuwen dat wij niet zo maar Afghaanse families op vliegtuigen naar hier laten komen omdat daar het gevaar in schuilde dat sommige van hun kinderen zich tegen onze maatschappij zouden keren en het Islamisme aan onze maatschappij zouden willen opdringen.

Er was zelfs een Belgische parlementariër die, ook al was hij zelf niet van Belgische origine, beweerde dat wij niet zo maar alle vluchtelingen in België konden binnen laten en dat wij hoognodig de al in België residerende Afghanen terug naar hun land moesten sturen.

Elk jaar zijn er wel een “Vredesweek”, “Mensenrechtenweek”, “Dag van Gelijkheid”, “Dag van de Vrouw”, “Dag van de Verbondenheid”, “Dag van de liefde”, enz., maar als puntje bij paaltje komt is er van al die mooie verkondigingen en beloftes op die dagen niet veel te merken na die dagen. Politici beloven ook heel veel, maar verwezenlijken weinig van de beloften die ze maken. ook zijn er weinigen die hun handen in het vuur willen steken om anderen te verdedigen. En vandaag komt het er zeker op aan om voor een bepaalde groep mensen op te komen en deze niet enkel te verdedigen maar ook om ze in veiligheid te brengen.

Penibele toestand in Afghanistan

In zeer korte tijd wisten de Talibanstrijders vanuit drie hoeken van het land verder meerdere streken van Afghanistan onder hun macht en controle te krijgen.

De Taliban hebben het standbeeld opgeblazen van een sjiitische militieleider die tijdens de Afghaanse burgeroorlog in de jaren negentig tegen hen heeft gevochten, zo blijkt uit foto’s die woensdag circuleerden, waardoor nog meer twijfel ontstaat over hun beweringen dat zij gematigder zijn geworden.

Elke actie van de opstandelingen tijdens hun plotselinge machtsovername wordt nauwlettend in de gaten gehouden. Ze houden vol dat ze veranderd zijn en niet meer dezelfde draconische beperkingen zullen opleggen als toen ze het laatst over Afghanistan heersten, waarbij ze de rechten van vrouwen vrijwel volledig afschaften, openbare executies uitvoerden en televisie en muziek verboden.

Ze hebben ook beloofd geen wraak te zullen nemen op degenen die zich tegen hen hebben verzet.

Maar veel Afghanen blijven zeer sceptisch, en duizenden haasten zich naar de luchthaven en de grens om het land te ontvluchten. Vele anderen houden zich angstvallig schuil in hun huizen, nadat gevangenissen en wapenmagazijnen werden leeggehaald tijdens het offensief van de opstandelingen in het land. Ook zijn er meerdere berichten dat er al Talibanstrijders van huis tot huis zouden gaan om vroegere medewerkers van de geallieerden buiten te sleuren en te straffen. Op televisie waren er al zulke beelden te zien van een man die letterlijk uit zijn huis werd getrokken en bijna gevierendeeld werd onder zijn pijn geroep.

Onder de Nieuwe wapperende Vlag

De opstandelingen hebben hun eigen vlag – een wit vaandel met islamitische opschriften – gehesen in de gebieden die zij hebben veroverd.

File:Statue of Mazari in Bamyan.JPG

Het standbeeld van Baba Mazari in de provincie Bamyan, Afghanistan. Abdul Ali Mazari was de politieke leider van het Hazaravolk en het hoofd van de politieke partij Hizbe Wahdat.

Terwijl de Afghanen en de internationale gemeenschap afwachten of de Taliban hun beloften gestand zullen doen, circuleren op de sociale media foto’s van het vernielde standbeeld. Op de foto staat Abdul Ali Mazari afgebeeld. Hij was de politieke leider van de Hezb-e Wahdat-partij tijdens en na de Sovjet-Afghaanse oorlog, die in 1996 door de Taliban werd gedood, toen de islamitische militanten de macht grepen van rivaliserende krijgsheren. Mazari was een voorvechter van de etnische Hazara-minderheid in Afghanistan, sjiieten die werden vervolgd onder het vroegere bewind van de soennitische Taliban.

Het standbeeld stond in de centrale provincie Bamyan, waar de Taliban in 2001, kort voor de door de VS geleide invasie die hen uit de macht verdreef, berucht werden door het opblazen van twee enorme, 1500 jaar oude Boeddhabeelden die in een berg waren uitgehouwen. De Taliban beweerden dat de boeddha’s in strijd waren met het verbod van de Islam op afgoderij.

Een andere belofte van de Taliban die nauwlettend wordt gevolgd, is hun belofte om te voorkomen dat Afghanistan opnieuw wordt gebruikt als basis voor het plannen van terroristische aanslagen. Dat was vastgelegd in een vredesakkoord van 2020 met de regering-Trump, dat de weg vrijmaakte voor de terugtrekking van Amerikaanse troepen, waarvan de laatste aan het eind van de maand zouden moeten vertrekken.

De laatste keer dat de Taliban aan de macht waren, boden zij onderdak aan Osama bin Laden en Al Qaida, terwijl zij de aanslagen van 11 september 2001 planden. Amerikaanse functionarissen vrezen dat Al Qaida en andere groepen zich opnieuw in Afghanistan zouden kunnen vestigen nu de Taliban weer aan de macht zijn.

Abdul Ghani Baradar

Moellah Abdul Ghani Baradar Akhund van de Pathaanse stam Popalzai

De Taliban hebben toegezegd een “inclusieve, islamitische regering” te vormen en hebben gesprekken gevoerd met voormalig president Hamid Karzai (van 2002 tot 2014),van de machtige Pathaanse Popalzaiclan, en Abdullah Abdullah, een hoge ambtenaar van Pashtunse en Tadzjiekse afkomst in de afgezette regering. Mohammad Yusof Saha, een woordvoerder van Karzai, zei dat de voorbereidende vergaderingen met Taliban-functionarissen de uiteindelijke onderhandelingen met Mullah Abdul Ghani Baradar, een van de oprichters van de Taliban in Afghanistan en de hoogste politieke leider van de Taliban, zouden vergemakkelijken.

Op foto’s die woensdag online circuleerden, was te zien hoe Karzai en Abdullah een ontmoeting hadden met Anas Haqqani, een hooggeplaatste leider van een machtige Taliban-factie. De VS hebben het Haqqani-netwerk in 2012 tot terroristische groepering bestempeld. De betrokkenheid van Haqqani bij een toekomstige regering kan internationale sancties tot gevolg hebben.

Reden om het land te ontvluchten

Als men na gaat wat er de afgelopen 20 jaar in Afghanistan gebeurd is kan men het niet verwonderlijk noemen dat er nu nog een grotere vluchtelingenstroom is opgetreden dan de vorige jaren.

Door de onzekerheid hebben duizenden Afghanen de afgelopen dagen geprobeerd het land te ontvluchten, en de VS en hun bondgenoten hebben geworsteld met het in goede banen leiden van een chaotische terugtrekking uit het land. De Taliban hebben dinsdag de civiele kant van de internationale luchthaven van Kaboel ingenomen en met geweld geprobeerd de mensenmassa’s in bedwang te houden. Zelfs een reporter van CNN botste op een lijn van Taliban strijders die een zeer agressieve houding tegenover de volgens Islamitische normen en in het zwart geklede vrouw namen, die voorzichtig achteruit stapte. (Men kan zich enkel afvragen wat deze Westerse vroouw daar nog deed en waarom zij nog niet teruggeroepen is naar Amerika, want haar leven kan daar duidelijk in gevaar zijn – wat werd aangetoond door de lichaamstaal van die Talibanstrijders.)

Voor het Westen is het makkelijk zeggen dat de mensen thuis moeten wachten op een oproep van de ambassade vooraleer naar de lcuhthaven te trekken. Hoe gaan zij dan op weg naar de luchthaven de controle posten van de Taliban kunnen passeren? Honderden mensen stonden woensdag vroeg buiten de luchthaven. De Taliban eisten documenten te zien voordat ze de zeldzame passagier binnenlieten. Veel van de mensen buiten leken geen paspoorten te hebben, en telkens als de poort ook maar een centimeter openging, probeerden tientallen mensen door te dringen. De Taliban losten af en toe waarschuwingsschoten om hen uiteen te drijven.

Welk gevaar vormen Afghaanse vluchtelingen voor het Westen

Al meerdere jaren proberen bepaalde politieke partijen hun landgenoten bang te maken voor een veroverende Islam. Hierbij vergeten ze dt het iedereen vrij is om een godsdienstige groepering al of niet te volgen. Als men zulk een angst heeft dat de Islam het christendom zou gaan vervangen, hoort men zich eerder af te vragen wat er verkeerd gaat in dat christendom dat mensen er een afkeer van krijgen.

Duidelijk is wel dat uiterst rechtse groeperingen totaal een vals beels schetsen van de Islam en dat zij alle moslims of Mohameddanen over de zelfde kam scheren. Zij doen er ook alles aan om “de Moslims” als gevaarlijke wezens af te tekenen. Zij willen iedereen doen geloven dat “de Moslims” een gevaar vormen voor de gemeenschap en de Westerse cultuur. Maar bestaat er wel iets zoals “Dé Moslims”? In de Moslimgemeenschap zijn er ook zeer veel strekkingen zoals men in het christendom ook zeer uiteenlopende strekkingen heeft en men daar ook niet kan veralgemenen om te zeggen “Dé Christenen”, ook al merken wij dat dit ook wel regelmatig gebeurd, vooral op de commerciële televisiezenders. Maar ook de stataszenders hebben het makkelijk over  “de christenen” terwijl zij in België dan feitelijk de Rooms Katholieken bedoelen, terwijl er in Nederland dan wel meer naar de “Nederlands Protestanse Kerk” of de “Gereformeerden” wordt gewezen.

Om dezer dagen geschoolde mensen te horen beweren dat men toch niet de Afhanen naar hier mag halen omdat zij dan een gevaar zouden gaan betekenen in de toekomst als hun kinderen groot zouden zijn en het Islamitisch geloof zouden gaan verkondigen, is waanzin.  Ten eerste kan het veel gevaarlijker zijn voor het Westen om nu al diegenen die de Westerse mogendheden geholpen hebben daar in Afghanistan in de steek te laten. Dat zal eerder een vijandig gevoelen tegenover de Westerse landen oproepen en een kiemend zaad vormen om wraak tegen die landen te nemen. En men kan er dan zeker van zijn dat die wraak niet zoet zal zijn.

Islamitisch en Christelijke fundamentalisme

De verstandigen zouden de mensen moeten doen inzien dat niet alle moslims even fanatiek zijn als die fundamentalisten. Islam, zo wel als het christendom heeft niets te maken met fundamentalisme, al kan men het even goed vinden in beide godsdienstgroepen.

Allah wil helemaal niet dat mensen elkaar uitmoorden. Wel is het zo dat Allah Al-Aliyy graag zou hebben dat meer mensen dichter tot Hem zouden komen en Hem herkennen als de Enige Ware God. Maar daartoe laat Hij iedereen vrij om zijn of haar eigen keuze te bepalen. God onderzoekt en kent het hart, dus heeft het helemaal geen zin om mensen onder dwang te ‘bekeren‘ en als Moslim of Christen – zij het Katholiek of Protestant– door het leven te laten gaan.

In de vorige eeuwen konden wij in het Westen ook meerdere fundamentalistische Christenen waarnemen. Ook zij gingen verschrikkelijk tekeer en lieten achter hen een enorm bloedbad. Vandaag zijn de fundamentalistische christenen wel minder gewelddadig, maar toch zien wij, vooral in Israël dat zij er nog steeds toe bijdragen dat er dodelijk geweld wordt gepleegd.

Als men meerdere debatten volgt valt het op dat er nu (zoals enkele jaren geleden) weer mensen zijn die de anderen bang willen maken dat de moslims de bedoeling zouden hebben om Europa, en eigenlijk de hele westerse wereld, te gaan onderwerpen. {multicultureel realistisch, moslims in nederland!} Vreemd genoeg zijn daarbij christenen die dan zeggen dat in Israël wanhopig onze westerse zaak verdedigt wordt zodat we niet overlopen worden. Maar zij zien over het hoofd dat zeer vele Zionisten eigenlijk land van anderen afnemen alsof het hun eigen grondbezit is. Verder zijn vele van die Zionisten ofwel zeer conservatieve Ultra Orthodoxe Joden, waarbij dikwijls de fout wordt gemaakt dat het allemaal Haredi zouden zijn, of helemaal geen gelovige Joden. Verder zijn er ook een heel groot deel Evangelische Christenen die met man en macht de Joodse gelovigen van hun geloof in dé Enige Ware God doen willen afzweren om hen ook hun valse Driekoppige godheid of Drievbuldigheid te gaan laten aanbidden. Hun aanwezigheid vormt trouwens nog meer olie op het vuur in het al woelige Midden-Oosten.

Iedereen moet beseffen dat elke vorm van fundamentalisme of uiterst orthodoxe theologische richting onverantwoord of zelfs onaanvaardbaar is, wanuit welke richting die stroming ook moge komen.

Maar men mag niet denken dat zulk een enge zienswijze enkel bij Moslims zou bestaan. Overdreven orthodoxie, een vaak anti-intellectuele tendens in de interpretatie van de kerkelijke leer kan men ook in bepaalde Christen gemeenschappen vinden.

Verlangen of terugkeer naar de wortels van een ideologie of geloof. Als zodanig is een fundamentalistische beweging een reactionaire beweging. Het doet opgang in verschillende stromingen van de Islam, evenals overigens in het Christendom en Jodendom. In de Verenigde Staten is het aan het einde van de negentiende eeuw opgekomen als reactie op Darwin’s evolutietheorie. {Cultureel Woordenboek.nl over Internationale politiek en fundamentalisme}

Beter bang voor de echte fundamentalisten

Men moet niet zo zeer bang zijn voor die Afghanen die naar onze streken zouden wegvluchten van de Taliban. Men moet eerder bang zijn voor die mensen die anderen hun gedachtengoed met alle macht wilen opdringen. Gevaarlijk wordt het zelfs wanneer bepaalde beperkingen voor de mensen in wetten worden gegoten waar niemand kan ontsnappen en waarbij zware straffen worden opgelegd. De verplichting die men volgens de wet heeft ten aanzien van wat men doet of nalaat gaat mee bepalen of er sprake kan zijn van fundamentalisme. Aansprakelijkheid kan vrijwillig zijn aangegaan (bijv. bij een contract) of door de wet zijn opgelegd en dan moet niemand voor zulk een akkoord gaan bang zijn. Aansprakelijkheid door de wet wordt wel gezien als het wezenlijke verschil tussen enerzijds klassieke en anderzijds sociaal-economische rechten. De klassieke rechten zijn meestal omgezet in wettelijke regels die de overheid bij niet-naleving aansprakelijk maken. Zo kan compensatie worden gevraagd in gevallen van marteling, een handeling waarmee het slachtoffer ernstige psychische of lichamelijkepijn wordt toegebracht, maar ook bij onwettige gevangenschap of hechtenis, of vorm van detentie waarbij de vrijheidsberoving door een overheid of een andere hogere (of sterkere) mach, en kan opheffing van censuur via de rechter worden afgedwongen. Sociaal-economische rechten zijn meestal als idealen geformuleerd, zoals de rechten op werk of huisvesting, waarvoor de overheid niet wettelijk aansprakelijk is. Maar ook aan sociaal-economische rechten wordt steeds vaker juridische aansprakelijkheid verbonden. Een rechter kan bijvoorbeeld boetes opleggen als vrouwen of leden van minderheden gediscrimineerd worden bij toegang tot bepaalde banen.

In Afghanistan en enkele andere Islamitische staten kan men zien dat de machtshebbers alles in het werk stellen om hun macht zichtbaar en voelbaar aan iedereen op te dringen. Voor die fundamentalisten is er geen sprake van andere ideologieën dan de hunne, en iedereen hoort zich naar hen te schikken.

Niet voor de vluchtelingen maar voor hen die deze mensen doet vluchten moet men eerder uitkijken en bang voor zijn. Het zijn diegenen die er een strenge eenzijdige interpretatie van een godsdienst op nahouden, die zich kenmerkt door religieuze onverdraagzaamheid.

De anti-semiet en evangelische prediker William Franklin (Billy) Graham jr., die een aantal ‘kruistochten’ organiseerde in de 20ste eeuw, waarvan er één leidde tot een groei van het evangelische christendom in Australië.

Velen vergeeten dat oorspronkelijk ‘fundamentisme’ de benaming was  voor een conservatieve beweging in het Amerikaans protestantisme in de 19e eeuw. Na de Tweede Wereldoorlog ontplooide de beweging zich vooral als een anticommunistische, evangelistische stroming vertegenwoordigd door predikanten als Billy Graham. Fundamentalisme was ook te vinden bij de Zuid-Afrikaanse Nederlands-hervormde kerk, of bij de Nederduitse Gereformeerde Kerk (afgekort NG Kerk of NGK) de oudste van de zogenaamde Drie Zusterkerken in Zuid-Afrika, die apartheid verdedigde als de wil van God.

Veel te vell mensen vergeten dat fundamentalisme heden ten dag voorkomt in alle godsdiensten.
Maar hier in het Westen lijken de mensen enkel oog te hebben op de fundamentalistische aanhangers van de islam die `islamisten` worden genoemd.

Men mag niet vergeten dat fundamentalistische opvattingen vaak strijdig zijn met de mensenrechten, zoals in de ideeën over de ondergeschikte positie van de vrouw, de verkettering en vervolging van degenen die geen of een andere godsdienst zijn toegedaan en de weigering om het gezag van internationale verdragen te erkennen. duidelijk kunnen wij deze kenmerken warnemen bij bepaalde Islamietische groepen zoals de Taliban, Boko Haram, Al Qaida of Daesh en andere.

Wat ook verkeerd gaat is dat heel wat mensen die fundamentalistische islam gelijk stellen met terrorisme en zelfmoordaanslagen, wat niet zo hoeft te zijn, maar toegegeven wel dikwijls gebeurd. Sommige fundamentalisten nemen inderdaad hun toevlucht tot geweld, maar er zijn veel fundamentalisten die langs vreedzame weg hun overtuiging uitdragen en veel islamitische terroristen gebruiken een fundamentalistische opvatting van de islam als een excuus voor het nastreven van politieke doeleinden, zoals het terugdringen van Amerikaanse invloeden in het Midden-Oosten.

Diegenen die nu Afghanistan in een zeer korte tijd hebben weten te veroveren zijn fundamentalisten waarbij de politieke en economische macht voorop liggen en die een geloof opdringen aan anderen om hun machtspositie te verzekeren en om met een angstpsychose anderen tot hen te binden.

Het is voor zulke gevaarlijke dwinglanden dat de wereld eerder bang hoort te zijn dan voor diegenen die Allah aanbidden in alle eerlijkheid en vroomheid.

+

Voorgaande

Uit de oude doos: Soennitische en Shiitische Moslims

Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal

De haat van IS voor Christenen

Het failliet van de war on terror

Duizenden op de vlucht voor Taliban

Een leven terug onder taliban

Vluchten naar een hoopvolle toekomst

Migratie en veiligheid even geherformuleerd

Islamofobie is contraproduktief

Een leven terug onder taliban

++

Aanvullende lectuur

  1. Uit de Oude Doos: Israël versus Hamas
  2. Hersenspoeling en voortdurende intimidatie
  3. Bekeerlingen en omgang
  4. Christen vervolgingen in het Midden-Oosten
  5. Wanneer de jongere oor kreeg voor Arabische klanken
  6. Gevolgen van beperkingen van vrijheid in Turkijë
  7. Angst en verlossing van het kwaad
  8. De Vredesweek vraagt Internationale Gemeenschap Verantwoordelijkheid te nemen
  9. Witte, grijze en zwarte tinten voor de Lage Landen en Europa
  10. Veroverende geloofsgroep
  11. Te late hulp voor Syrië uit Westen voedingsbodem voor Vechters voor een Islamitische Staat
  12. Fundamentalisme en religie #1 Noorwegen
  13. Fundamentalisme en religie #6 Versplintering
  14. 2015 het jaar dat ISIS duidelijk maakte dat het ook in Europa is
  15. 2015 het jaar dat ISIS duidelijk maakte dat het ook in Europa is – Vervolg 1
  16. 2015 het jaar dat ISIS duidelijk maakte dat het ook in Europa is – Vervolg 2
  17. Veroverende geloofsgroep
  18. Uitdrijving bevolking provincie Idlib
  19. Politici die trachten het geloof in de privesfeer te duwen of uit de maatschappij te bannen
  20. Noodzaak om ons sterk te maken tegen twee bastions
  21. islamitische militanten
  22. Uit het archief: Macht, Olie en Religie
  23. Fundamentalisme en religie #1 Noorwegen
  24. Fundamentalisme en religie #6 Versplintering
  25. Is een fundamentalistische kijk op de bijbel, de enige mogelijke kijk?
  26. Bestaat er iets als Christelijk fundamentalisme
  27. Jihad gedoe
  28. Geloven in God

+++

Gerelateerd

  1. Beschavingen… ’t is overal iets
  2. Democratie brengen
  3. Multicultireel, realistisch – Moslims in Nederland
  4. peterzijnblog
  5. Stop de islamisering en stem dadelijk PVV, de enige partij die NEE zegt tegen de islam in Nederland!
  6. Syrische rebellen, Afghanistan aan de Middellandse Zee?
  7. De islam, een anti-westerse veroveringsideologie wordt in Nederland al jaren geknuffeld
  8. Met de Resolutie van Straatsburg in 1975,werd Europa verraden en verkocht aan de islam
  9. De knikkers van Qadir
  10. In Ander Nieuws: week 24/25
  11. Afghanistan, een overdenking
  12. De val van Afghanistan
  13. Oud-ambassadeur waarschuwt: ‘Val van Afghanistan toont aan dat Israël enkel op zichzelf moet vertrouwen’
  14. Na 20 jaar,Afghanistan is opnieuw in handen van de Taliban islamofascisten
  15. Hamas feliciteert de Taliban voor zijn ‘overwinning op de Verenigde Staten’
  16. Iran, Oman, Qatar en Hamas omarmen gewelddadige machtsovername van Afghanistan door Taliban
  17. Bijleveld verantwoordt zich voor sturen militairen naar Afghanistan
  18. Afghanistan: De val van Kaboel is een wake-up call voor Israël
  19. Amerikaanse militaire delegatie bezoekt Turkije om de luchthaven van Kabul te bespreken
  20. Afghanistan: de VS druipen af, komt Turkije in de plaats?
  21. Val van Kaboel is grootste vernedering voor Amerika en het Westen in decennia
  22. Chaos op luchthaven Kabul, duizenden Afghanen proberen te vertrekken
  23. Talibanleiders gebruikten Twitter en WhatsApp om Kaboel te veroveren
  24. Taliban bedankt Afghanen voor achtergelaten wapens
  25. Onthoofdingen en executies: De bodem van het Ghazistadion in Kaboel was ooit doordrenkt met bloed
  26. Handleiding van de Taliban voor een perfecte steniging in Afghanistan [in beeld]
  27. Afghanistan, het spel van de schaduwen
  28. Zomaar een moment uit het leven van een bureaucraat
  29. Arabia
  30. Jeruzalem: leven te midden van religieuze fanatici
  31. ‘Het gaat niet om wat je gelooft, maar hóé je dat doet’

2 Comments

Filed under Geschiedenis, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Joden in Ijsland Uitkijkend naar synagoge

In 1625 vestigde zich de eerste Jood in IJsland. Het was een Poolse handelaar die zich tot het christendom bekeerde. In de achttiende en negentiende eeuw kwamen er meerdere Joden naar IJsland, vooral Deense handelaren. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog zocht een handjevol vluchtelingen zijn toevlucht op het vulkanische eiland. Later voegden zich daar ook Britse, Canadese en Amerikaanse soldaten bij, die er gelegerd werden. Een Amerikaanse veldrabbi kwam in 1941 naar IJsland voor de zielzorg van de Joodse soldaten. Aan het einde van de oorlog waren er zo’n tweeduizend Joden, verdeeld over twee Joodse gemeenschappen, waaronder een orthodoxe. Rond 1955 was het Jodendom nagenoeg verdwenen. De meeste Joden hadden, zoals de IJslandse wet toen voorschreef, IJslandse namen aangenomen en assimileerden in de samenleving.

Het handjevol overgebleven Joden die vasthielden aan hun Joodse identiteit kwam pas in 2011 tijdens een cedermaaltijd in Reykjavik voor het eerst officieel weer bij elkaar. Deze was georganiseerd door rabbi Berel Pewzner van de Chabat-beweging. In de jaren die volgden, organiseerde de gemeenschap met enige regelmaat bijeenkomsten om gezamenlijk Joodse feestdagen te vieren. Hiervoor werden zaaltjes gehuurd.

Gaandeweg werd de gemeenschap hechter en ontstond er behoefte aan geestelijke en praktische leiding. Het echtpaar Feldman bezocht de gemeenschap in 2017 enkele keren, om zich in het voorjaar van 2018 permanent in IJsland te vestigen. Het echtpaar is oecumenisch ingesteld en heeft niet als missie het gedachtegoed van de Chabat-beweging uit te dragen, maar de gemengde Joodse gemeenschap tot steun te zijn.

Een 250 zielen willende gelegenheid krijgen om samen in een synagoge hun geloof te beleiden.

Een eigen synagoge heeft de Joodse gemeenschap nog niet. Tot nu toe huurt men telkens een zaaltje. „Maar we hopen in de nabije toekomst een eigen cultureel centrum te openen, waar we onze feestdagen en sabbatten kunnen vieren” zegt rabbi Feldman enthousiast.

Leave a comment

Filed under Being and Feeling, Geestelijke aangelegenheden, Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Geen plaats voor Jezus volgende Joden in Nederlandse Kerk noch in Israël

Heel veel mensen nemen wel het woord ‘joods-christelijk’ in de mond zonder goed te weten waar ze het over hebben of zonder enige affiniteit te willen voelen met het Joodse volk of hun geloof.

Diverse politieke partijen, vaak juist niet-christelijke, willen nog weleens roepen dat de Europese beschaving joods-christelijke wortels heeft.

Die term ‘joods-christelijk’ mag ook nogal raar zijn wanneer men weet dat veel Christenen eeuwenlang Joden hebben onderdrukt, vervolgd en verketterd. Ook zijn er heel wat joden die niet veel van Christus en christenen moeten hebben. Ook voor de ware volgers van Jeshua of Jezus Christus (zoals hij door velen is gekend) is het dikwijls moeilijk om zich te vereenzelvigen met christenen of om zich er maar mee verwant te voelen, daar zij vinden dat de meerderheid van christenen Jezus verloochend door zijn ongelofelijke daad van overgave niet te willen erkennen en hem tot hun god te maken.

Men kan echter niet ontkennen dat Jeshua een bijzonder figuur was die van een enorme invloed is geweest op het gebeuren in Europa. Het valt niet te ontkennen dat de christelijke godsdienst de Europese geschiedenis diepgaand heeft beïnvloed. Hoe men het draait of keert is er ook heel wat gediscussieerd, gepalaverd maar ook gevochten rond die persoon Jeshua of Jezus, die ook de Christus wordt genoemd.

Ook al werd door de eeuwen heen er heel wat gedaan om het jodendom de mond te snoeren of te vernietigen, is het de enige geloofsgroep die zich als enige de repressie van andere godsdiensten heeft weten te overleven. Ontegensprekelijk moet men in dat Joodse geloof de wortels zien van het christendom en christenheid. De aartsvader Abraham, koning David uit wiens geslacht Jezus voortkwam, de schrijvers van de boekrollen en de vele profeten waren Joden. Zelfs het Nieuwe testament werd geschreven door Joden. De eerste volgelingen van Jeshua (de Jood Jezus) waren zoals hij ook Joden. Zonder hen was de beweging “De Weg” niet op gang gekomen en zou het Christendom niet ontstaan zijn.

Nederlandse kerkvaders zien echter niet graag een verbintenis met het Joodse geslacht. Er zijn ook meerdere Nederlanders die er iets op tegen hebben om te wijzen naar de term  ‘joods-christelijk’ omdat de twee onderdelen van de term namelijk ongelijk zijn. Voor hen slaat het woord ‘joods’ op een periode voor pakweg 100 na Christus, de term ‘christelijk’ op de overige 1900 jaar.

Daarmee wordt ‘joods’ antiek verklaard – een neiging die door heel de kerkgeschiedenis te vinden is. De contemporaine jood wordt daarmee niet in zijn waarde gelaten: hij is antiek, ouderwets, aanhanger van een achterhaalde godsdienst. Hij zelf is geen onderdeel van de term ‘joods-christelijk’, terwijl zijn identiteit daar wel genoemd is.

Ook wensen zij te benadrukken dat

Alles wat genoemd is aan joodse bronnen, Oude en Nieuwe Testament, worden in deze term door christenen geïnterpreteerd, ja zelfs van naam voorzien. Het Oude Testament heet alleen maar zo, omdat er een Nieuwe Testament bestaat in het christendom.

De Nederlandse gereformeerden vinden dat het jodendom hun Hebreeuwse geschriften op een geheel eigen wijze interpreteren en mits zij Jezus niet als God erkennen ook niet onder de zaligheid van God kunnen vallen. Door die typische Joodse interpretatie is in de term ‘joods-christelijk’ volgens hen dan ook geen ruimte.

Als dat namelijk wel zo zou zijn, zouden we in onze ‘joods-christelijke’ cultuur heel wat makkelijker omgaan met jongensbesnijdenis, met speciale voedingsvoorschriften, met het idee dat er geofferd zou kunnen worden, met sluiers of hoofddoekjes of pruiken, met noem maar op. Juist omdat het christendom het Oude Testament heel anders interpreteert en deze interpretatie al eeuwen als de enig geldende meeneemt, zijn deze joodse (en islamitische) instellingen vreemd aan de Europese cultuur. Kortom, ‘joods-christelijk’ is een term vanuit de macht, niet een term die gewaardeerd wordt door de minderheid. Het is een term die de werkelijkheid versluierd: het lijkt erop alsof ‘wij’ een meerderheid en een minderheid waarderen in Nederland, maar in werkelijkheid staan we op het standpunt van de meerderheid en sluiten we twee minderheden buiten. {Eveline van St}

De Messiaans Joodse theoloog Mark S. Kinzer vraagt aandacht voor wat hij noemt een ‘bipolaire ecclesiologie’. Dat wil zeggen dat er binnen de kerk als lichaam van Christus ruimte zou moeten zijn voor een kerk uit de besnijdenis, die zich kan houden aan de Joodse wetten. Hierop vinden de Nederlandse christelijke theologen dat wij helemaal niet meer aan oude voorschriften moeten houden en dat zulk een keuze voor Joodse wetten dan zou getuigen van een niet erkenning van Jezus Christus zijn godheid en zijn positie als vernietiger van de Mozaïsche wetten. Meerdere Joden die Jeshua als hun Verlosser hebben aanvaard vinden dan wel dat zij als Joden die Jezus als de Messias volgen niet moeten ophouden zich als Joden te gedragen. De vele Messias belijdende rabbijnen vinden ook dat wij ons aan de Thora moeten houden en dat wij volledig in ons recht zijn om ons te blijven onderscheiden van de heidenen in hun levenswandel. Zo is ook de stelling van Kinzer. Daarmee hebben volgen hem deze Messiaanse Joden een dubbele taak. Enerzijds verbinden zij het lichaam van Christus met het Joodse volk, anderzijds vormen zij binnen het Joodse volk een levende verbinding met Jeshua of Jezus die de Messias is en met de kerk als zijn lichaam.

Kinzer geeft toe dat de stem van Messiasbelijdende Joden tot nog toe nauwelijks gehoord is in het nadenken over het “Joods-Christelijk” gebeuren. Kinzer biedt een handreiking aan zij die geloven dat Christus de diepste grond is onder het specifieke verbond van God met Israël.
Volgens hem zijn Joden en heidenen binnen het lichaam van Christus verbonden, omdat zij horen één te zijn in hem. De Joodse volgelingen van Jeshua zijn één in Christus, maar daardoor niet hetzelfde geworden. Meerdere Christenen begrijpen die “eenheid” niet en denken dat die “eenheid van Jezus met God” inhoudt dat Jezus God zou zijn. Maar zulk een gedachte maakt de woorden van Christus Jezus die vraagt dat wij één zouden worden met hem zoals hij één is met de Vader, voor die vele trinitarische christen zeer moeilijk, want dan zouden wij ook Jezus worden maar eveneens God worden of zijn. Dat maakt het voor die theologen in het christendom even verwerpelijk als sommige farizeeën het verwerpelijk vonden toen Jezus over die eenheid sprak, en zich dan volgens hen gelijk stelde met God. Volgens dat denken zouden Messiaanse Joden Jesjoeanen (Jesjoeaansen) of Jeshuaisten zich dan ook gelijk stellen met God. Maar niets is minder waar. Jeshuaisten als volgers van Jeshua beseffen dat Jeshua niet God is en dat het volgen van Jeshua en één worden met Jeshua helemaal niet inhoudt dat men aan God gelijk zou kunnen worden.
Wel geloven Jeshuaisten dat zij die Jeshua als de Messias willen aanvaarden onder de gemeenschap van Christus vallen. Maar Jeshuaisten geloven ook dat Jeshua de weg heeft geopend naar goyim en dat zo heidenen ook mede-erfgenamen mogen zijn, of mede-leden en mede-deelgenoten. Dat is volgens ons namelijk het mysterie van het evangelie.

Wij geloven dat Israël Gods uitverkoren volk is en dat kan misschien moeilijk liggen in de harten van vele “Christenen” en zeker van bepaalde Katholieke en protestantse theologen, die vinden dat enkel ‘godsgeleerden‘ het Woord van God kunnen verduidelijken en beslissen wie tot het Christendom mag of kan behoren. Velen van de theologen schijnen te vergeten (of niet te willen zien) dat de christelijke kerk is voort gekomen vanuit de Joodse sekte die de eerste christelijke gemeente vormde en ondenkbaar is zonder Israël. Met de Joden die Jezus als Messias belijden zouden zij zich in het geloof verbonden moeten voelen als broeders en zusters.

In 2017 trokken spanningen tussen Israëls rabbinaat en de liberale stromen in het Judaïsme, zowel in Israël als in het buitenland de aandacht door geschillen over religieus pluralisme. Maar een andere groep, die van de Messiaanse Joden, werd voortdurend geboycot door zowel het hoofdstroom van het wereld-Jodendom als Israël.

Zo nu en dan bereikt een verhaal de media over iemand die zichzelf als Jood ziet, waarvan de immigratie-aanvraag naar Israël, oftewel alya, geweigerd werd op grond van het feit dat hij of zij een Messiaanse Jood of Jeshuaist is.

Dit was zo bijvoorbeeld het geval met de Zweedse psychologe Rebecca Floer (64) en de dochter van een Holocaust-overlevende, die in november 2017 uit Israël werd gedeporteerd. Hoewel ze zichzelf niet als een Messiaanse Jodin definieert, gelooft zij in Jeshua, de naam die door Messiaanse gelovigen en Jeshuaisten voor Jezus wordt gebruikt. Maar Jeshuaisten geven zich niet graag uit als Messiaanse Joden, omdat bij die groepen heel wat trinitarische gelovigen zitten of Joden die een andere Messias belijden dan Jeshua.

In Israël is het probleem dat Jesjoeanen of Jeshuaisten niet aangesloten zijn bij de Joodse gemeenschap waardoor zij uit de boot vallen voor immigratie, aldus een hoge ‘aliya’-ambtenaar van het Agentschap, Yehuda Scharf {aan The Jerusalem Post}.

“Als iemand verklaart dat hij in Jezus gelooft, dan is hij geen Jood – hij gelooft niet in ons geloof,”

voegt hij eraan toe.

“Het is simpel. Een Jood, die naar Israël wil emigreren, zal naar Israël verhuizen als hij zijn Judaïsme kan aantonen. Indien hij zijn Jodendom niet kan bewijzen, dan is het een ander verhaal.”

De Wet op het recht van Terugkeer was door de Knesset in 1950 tot wet verheven. Om die wet te omzeilen zijn er heel wat gelovigen in Jeshua die zich in Israël ook aansluiten bij een gewone Joodse synagoge en daardoor met hun geheimhouding van hun geloof in Jeshua toch hun geloof kunnen belijden maar ook aanvaard worden als Jood.

Opmerkelijk is dat Mevrouw Floer al drie jaar deels in het noorden van Israël had gewoond op een hernieuwd toeristenvisum, werd haar paspoort inmiddels op de zwarte lijst geplaatst en kon haar advocaat haar enkel waarschuwen dat het moeilijk, zo niet onmogelijk, voor haar zal zijn om naar het land terug te keren.

Zowel in Israël als in de Joodse wereld, is er een bijna algehele verwerping van Messiaanse Joden of Joden, die in Jezus geloven zoals Jeshuaisten (of Jesjoeanen). Zij komen niet in aanmerking voor aliya, want terwijl ze zichzelf als Joden beschouwen, wordt niet geaccepteerd dat een Jood in Jeshua of Jezus kan geloven. In 1970 werd Amendement 4A van de Wet op het recht van Terugkeer aangenomen, waarin staat:

“De rechten van een Jood in het kader van deze wet en de rechten van een oleh (immigrant) onder de Nationaliteitswetgeving, 5712-1952, evenals de rechten van een oleh krachtens enige andere wet, zijn ook van toepassing op een kind en een kleinkind van een Jood, de echtgenote van een Jood, de echtgenote van een kind van een Jood en de echtgenote van een kleinkind van een Jood, met uitzondering van iemand, die een Jood was en vrijwillig zijn/haar religie heeft veranderd.”

Aldus oordeelde de Hoge Raad in 1989 dat het geloof van Messiaanse Joden in Jezus hen Christenen maakt en dat ze dus niet in aanmerking komen voor automatisch Israëlisch burgerschap, maar die beslissing werd evenwel opengelaten voor toekomstige veranderingen.

“De ‘seculaire test’ bestaat uit verschillende onderdelen en het is mogelijk om onderling de fundamenten van de Joodse godsdienst, de Hebreeuwse taal, de geschiedenis van het Joodse volk en de herbouw van de onafhankelijkheid in de staat, op te noemen. Het gewicht van deze elementen is in de loop van de tijd veranderd en zal in de toekomst veranderen. De seculier-liberale voorstelling is een dynamisch concept, dat verandert met het levenspad van het Joodse volk gedurende de geschiedenis,”

is er geschreven.

In april 2008 oordeelde het Hof dat verscheidene Messiaanse Joden in Israël recht hadden op Israëlisch burgerschap, omdat zij de afstammelingen waren van Joodse vaders of grootvaders, maar zelf nooit Joods geweest waren en zich dus niet hadden bekeerd.

“Je moet er een onderscheid tussen maken, of zij in aanmerking komen als Jood of als familielid van een Jood (amendement 4A),”

legt Prof. Barak Medina, hoogleraar staatsrecht van de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem, uit. Medina merkt op, dat indien iemand zichzelf definieert als een Messiaanse Jood, hij niet verkiesbaar is op grond van zijn eigen verdienste, maar op grond van de verdienste van zijn Joodse familielid – zolang hij niet vrijwillig bekeerd is. Iemand die zich vrijwillig bekeerd heeft, benadrukt hij, wordt beschouwd als zijn recht op aliya te hebben opgegeven.

”Ik denk niet, dat deze benadering in de nabije toekomst gaat veranderen,”

zegt Medina.

Groot probleem bij de kijk naar Jeshua volgelingen of Messiaanse Joden is dat anderen bang zijn dat dit groepen zijn die anderen volstrekt willen bekeren tot hun geloof.

Rabbijn David Rosen, adviseur voor interreligieuze zaken bij het Opperrabbinaat van Israël, die tevens fungeert als de directeur van het Departement van Interreligieuze Zaken van het Amerikaans Joodse Comité bij het kijken naar Jeshua belijdende Joden gaat een enorme vergissing aan te denken dat zij mensen zijn die zouden geloven dat Jezus één van de personen van de drie-eenheid van God is. Ware volgers van Jeshua geloven namelijk niet in de valse doctrine van de Drie-eenheid. Het is juist om die reden dat In Nederland en België kerkleiders zulke gelovige niet onder het christendom willen aanvaarden. Ook al zegt rabbijn David Rosen

“Ze kunnen dus zichzelf identificeren als etnisch Joodse Christenen of Joodse Christenen, als ze dat willen. Maar ze zijn Christelijk”

Kerkvader Hieronymus zei over Messiasbelijdende Joden.

„Terwijl ze verlangen zowel Joden als christenen te zijn, zijn ze geen van beiden.”

In de Jules Isaac Stichting (opgericht in 2015) vernoemd naar de Franse Joodse historicus Jules Isaac doen ze een poging om de ontwikkeling te bevorderen van een volwaardige christelijke theologie die volgens hen werkelijk vrij is van vervangingsdenken. Zulke vervangingstheologie staat voor het idee dat de kerk de plaats van het volk Israël zou hebben ingenomen. Voor hen zijn Jeshua volgende Joden al 1500 jaar lang volkomen buiten beeld en daarom vroegen zij zich op 23 maart af wat de belangrijke Messiaans Joodse theologen als Mark Kinzer de kerk te bieden hebben en hoe het komt dat deze gelovigen nu meer in het openbaar beginnen te komen.

Hen valt het op dat de sterke opkomst van het Messiaans Jodendom sinds de jaren zestig van de afgelopen eeuw zonder meer tot de meest opmerkelijke ontwikkelingen behoort van de laatste vijftig jaar. Bewust zijnde dat Messiaans Jodendom (Messianic Judaism) staat voor de internationale beweging van Joden die het geloof in Jezus niet in strijd zien met hun Joodse identiteit kijken zij wel op naar de reden om zulk een beweging of groep niet in het christendom te aanvaarden.

Men moet nagaan waarom vanaf de vierde eeuw voor deze Joodse Jezus gelovigen geen plaats meer binnen de Kerk bleek te zijn. Vanaf toen werden zij alleen nog slechts getolereerd wanneer ze volledig afstand deden van hun Joodse identiteit.

Als gevolg van deze kerkelijke maatregel waren Messiaanse Joden 1500 jaar lang volledig van het toneel verdwenen. Maar sinds de afgelopen eeuw zijn ze terug van weggeweest. Hun aantal wordt intussen geschat op 150.00 – 200.000. En dat aantal groeit gestaag, vooral in Israël en de Verenigde Staten. Het is fascinerend te zien, hoe de beweging waarmee de kerk 2000 jaar geleden begon, juist in onze tijd opnieuw groeit en bloeit. Redenen genoeg om een studiedag te wijden aan deze fascinerende en belangrijke ontwikkeling.

vond de Jules Isaac Stichting.

Jeroen Bol, voorzitter van de Jules Isaac Stichting, gaf in zijn lezing een historisch overzicht van het Messiaans Jodendom. Zoals de periode vóór de Reformatie gekenmerkt werd door sterke anti-Joodse trekken in kerk en theologie, is er volgens hem kort ná de Reformatie, met name in Engeland, sprake van een trendbreuk.

Théodore de Bèze (Theodorus Beza) in 1577

Het zijn de Engelse puriteinen geweest die in toenemende mate afstand begonnen te nemen van het anti-judaïsme in de theologie van de middeleeuwse rooms-katholieke kerk. Was de klassieke theologie tot dan toe doortrokken van wat men later de ‘teaching of contempt’ (‘catechese der verguizing’) is gaan noemen, bij de Engelse puriteinen zien we rond 1600 een ‘teaching of esteem’ ontstaan. Het begin van deze omslag wordt doorgaans gezien bij de kanttekening die Beza rond 1560 in de Geneva Bible plaatste bij Romeinen 11:25-26. Contra Calvijn die hij zojuist in Geeve had opgevolgd stelde Beza dat Israël hier niet staat voor de kerk maar voor het Joodse volk. In diezelfde periode rond 1560 doceerden de grote theologen Martin Bucer en Peter Martyr op grond van Romeinen 11 dat de kerk nog een toekomstige massale bekering van het Joodse volk staat te wachten. Steeds meer puriteinse theologen na hen brachten met name op grond van hun exegese van Rom.11:12-15 die toekomstige massale bekering in verband met een eveneens te verwachten massale wereldwijde opwekking van ongekende proporties. Ook de latere Humble Attempt van Jonathan Edwards moet helemaal in deze traditie gezien worden. Het is een bij uitstek optimistische theologie waarin een positieve (toekomstige) rol voor het Joodse volk is weggelegd. Dit staat in scherp contrast met het Middeleeuws scenario waarin de Joden doorgaans het bij uitstek voor altijd verdoemde volk waren.

schrijft Bol, die verder betoogt

Grote namen uit de tijd rond 1600 waren o.a. de puriteinse theologen Thomas Brightman en Hugh Broughton. Broughton was een groot geleerde op het gebied van het Hebreeuws en de geschriften van de rabbijnen. Hij was de eerste Engelsman die het plan opvatte om als zendeling onder de Joden in het Nabije Oosten te gaan werken. Hij stond ook in nauw contact met rabbijn Abraham Ruben van Constantinopel. Deze rabbijn had contact gezocht met Broughton omdat hij zijn hulp wilde bij het vertalen van het Nieuwe Testament in het Hebreeuws. De hele 17e eeuw wordt overigens in zowel Engeland, Holland en Duitsland gekenmerkt door een enorme belangstelling onder protestante theologen voor de studie van het Hebreeuws en van Joodse geschriften als de Talmud en de Mishna. Het Joodse volk stond, anders dan in de Middeleeuwen, voor het eerst in de geschiedenis van de kerk veel positiever op de radar in protestant West Europa.

In de 18 eeuw valt die intense aandacht voor de plaats van Israël terug, ze is dan veel minder prominent aanwezig. Maar het oude kerkelijke antijudaïsme wint niet opnieuw terrein in Engeland. Het is of het nieuwe denken over Israël even pas op de plaats maakt. De 18e eeuw is de eeuw van de grote internationale evangelical awakening. Een opwekking van een geografische en getalsmatige orde van grootte die tot dan ongeëvenaard was. Engeland, Wales, Schotland, Noord Ierland, Scandinavië, Duitsland en niet te vergeten het toen nog Engelse Noord Amerika, in al die landen was sprake van opwekking en kerkgroei. het was de geboortetijd van evangelicaal christendom.

De daarop volgende 19e eeuw wordt eveneens gekenmerkt door krachtige opwekkingen en verdere groei en ontwikkeling van de evangelicale beweging. Het is ook de eeuw van de grote doorbraken op het gebied van zending. Engeland is deze eeuw het brandpunt, maar ook piëtistisch Duitsland speelt een belangrijke rol. Het is in deze eeuw dat aandacht voor het Joodse volk weer volop in het middelpunt van de evangelicale agenda komt te staan. Zending onder de Joden en passie voor de in de Schrift voorzegde terugkeer van het Joodse volk naar Palestina, het was gemeengoed in het denken van vooral de calvinistische evangelicale christenen in het Engeland van de 19e eeuw. Sterk aanwezig was ook het bewustzijn dat de Joden met name van de hand van de Rooms Katholieke Kerk eeuwenlang onnoemelijk veel en verschrikkelijk onrecht was aangedaan. Deze evangelicale christenen wilden heel nadrukkelijk een heel ander gezicht van het christendom laten zien: werkelijke naastenliefde, daadwerkelijke hulp, opkomen voor gerechtigheid. In diezelfde 19e eeuw treffen we dit type opwekkingschristendom in Nederland aan in de kringen van het Reveil (Isaac Da Costa) en bij een beweging als het Heil des Volks (ds. Jan de Liefde). In Engeland was Lord Shaftesbury wel de bekendste onder hen. Andere bekende namen in Engeland zijn o.a. Charles Simeon en Robert Murray McCheyne. Uiteindelijk bleek dit geheel nieuwe protestante pro-Joodse christendom in Engeland zo sterk dat het zelfs in staat bleek de Balfour Declaration in het leven te roepen. En zo heeft het filosemitische Engelse evangelicale christendom aan de wieg gestaan van de huidige staat Israël

Als Jeroen Bol terugkijkt op vier eeuwen calvinistisch gestempeld opwekkingschristendom in de Engelstalige wereld valt er zijns inziens een lans te breken voor de idee dat deze grote opwekkingen mogelijk een bijzondere door God georkestreerde connectie hebben gehad met Gods plannen met het Joodse volk. Hij haalt aan

Zou het niet zo kunnen zijn dat de God van Israël de Reformatie en de daaruit voorkomende puriteinen en opwekkingsbewegingen mede in het leven heeft geroepen om een einde te maken aan de vreselijke dwaling van christelijk antijudaïsme en het lot van de Europese Joden positief te beïnvloeden?

En zou het niet zo kunnen zijn dat de God van Israël, die ook de Heer van de Kerk is, dit evangelicale christendom ook om die reden drie eeuwen lang zo onvoorstelbaar rijk heeft gezegend met enorme opwekkingen en doorbraken op het gebied van zending?

Hij vraagt zich af of God dit opwekkingschristendom destijds niet mede om die reden zo enorm sterk heeft gemaakt om zo een keer te brengen in het lot van Zijn uitverkoren volk Israël. Hij vraagt zich af

Sprak deze zelfde God al niet in Genesis 12 tot Abraham en over Abrahams hoofd ook tot de kerk der eeuwen:

“Ik zal zegenen wie u zegent en wie u vervloekt zal ik vervloeken”?

Bergt dit alles voor de kerk van vandaag niet zowel een belofte als een waarschuwing in zich ? Ligt er niet nog steeds, of wellicht juist nu, een belofte van grote zegen voor een kerk die het Joodse volk en Israël werkelijk tot zegen zoekt te zijn?

Maar vandaag zien wij juist dat meerdere kerken helemaal geen zegen zien in dat Joodse Volk noch in Joodse volgelingen van Jezus (zoals Jeshuaisten) of Messiaanse Joden.

Michael Mulder, universitair docent Nieuwe Testament en Judaïca aan de Theologische Universiteit in Apeldoorn die tevens Kerk en Israël aan de CHE in Ede doceert en directeur is van het Centrum voor Israël Studies, sprak over de identiteit van Messiaanse Joden in Nederland en Israël,en vond dat zij helemaal niet thuis horen in de kerk in Nederland heel eenvoudig weg omdat zij noch Christen noch Jood zijn volgens hem.

2 Comments

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Juridische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Dit kan gewoon echt niet meer

Graag vergeten mensen hoe zij zelf van de ene plek naar de andere reisden en gretig mee wensten te profiteren van goedkopere of betere toestanden elders.

Europa is een schoolvoorbeeld van de gretigheid waarmee het in het verleden haar veroveringszucht verontschuldigde met het zwart maken van die andere culturen waar zij wisten dat zij er iets konden halen om zichzelf te verrijken. Het kolonialisme heeft hun geen windeieren gelegd.

Het is niet dat wij nu met zulk een schuldgevoel zouden zitten dat wij iedereen nu zo maar binnen laten. Maar het komt er wel op aan dat zij die vluchten voor het oorlogsgeweld dienen opgevangen te worden. Dat is gewoon onze menselijke taak. Zij die geloven in God horen daarbij nog hun broederlijke liefde voor de ander te vertonen en moeten dan ook de eersten in lijn zijn om hulp te bieden.

Bepaalde groepen willen het enorm grote aantal vluchtelingen als een bedreiging voor onze economie en onze welvaartsstaat voorstellen. Maar men mag niet over het hoofd zien dat die binnenstromende jongeren ook wel eens een oplossing zouden kunnen zijn tegen de vergrijzing.

Wij moeten allemaal beseffen dat er nog steeds genoeg ruimte is en nog steeds genoeg voeding is voor anderen om hier zich bij ons te voegen.

*

Te onthouden:

  • niet ‘schuld’ van vluchtelingen, bevolking of machthebbers in landen waar ze vandaan komen
  • Europa zelf verantwoordelijk
  • op grote schaal vanaf 19e eeuw, onbeschaamd Afrika leegroven + halve bevolkingsgroepen uitroeiden
  • vanaf de jaren ’50 > auto + olie uit Midden-Oosten begonnen te pompen => massale stroom vluchtelingen geschapen
  • groenten + fruit + kledij over heel de wereld in supermarkt voor dumping-prijzen
  • zelf alle grenzen geopend
  • wij = grootste migranten= grote economische profiteurs => verrijkt ten koste van de landen ‘in het zuiden’ <= vreetzucht  +  gierigheid
  • Oorlogsvluchtelingen
  • politieke touwtrekkerij + steun aan dictators of rebellen => meer oorlog
  • ideale wereld = nergens oorlog + nergens honger

+

Voorgaande: Echte vooruitgang laat niemand achter

6 Comments

Filed under Economische aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden