Tag Archives: God dienen

Oplossingen gezocht voor Joodse dienstvoorziening

Niet Joodse gelovigen hebben niet bepaald een probleem met het volgen van diensten op het internet. Voor vele Joodse gelovigen vormen diensten op het internet volgen wel een probleem. Daarom deze oproep

Hebt u een oplossing voor onze Joodse leden?

Hebt u misschien een antwoord op deze vraag?

Hoe kunnen Joodse gelovigen toch samen dienst beleven?

Zodra de duisternis valt op vrijdagavond lijkt in vele huishoudens van de Jeshuaistische en Joodse gelovigen ook een zekere vorm van duisternis te vallen. Zich aan de voorschriften houden zoals voorgebracht in de Sjemot/Exodus 35:3 en algemene traditionele regels, wordt er afgezien van enig werk en worden er ook geen lichtknoppen of elektrische toestellen bediend.
Dat maakt dat de Sabbatsviering volgen op het internet onmogelijk is daar het enkele taken verreist die door sommigen als “werk” worden aanzien. Meer nog opvallend is het ook dat er toch nog vele gezinnen zijn waar er geen televisietoestellen of computers in gebruik zijn. Voor anderen mag dat helemaal buiten de wereld zijn, maar dit is wel een realiteit waar wij rekening mee moeten houden.

Vraag is of wij nu ook niet weer in een tijd zijn waar wij uitzonderlijke maatregelen moeten inroepen, zoals onze voorouders deze gekend hebben in bepaalde tijden, toen zij ook niet naar hun tempel of synagoge konden gaan.

In enkele artikelen proberen wij daar aandacht aan te schenken nu wij naar 9 Av gaan en het verlies van 2 tempels gaan herdenken.

Wij zijn er van bewust dat elkeen van ons wel op zijn of haar eigen plekje kan bidden en een ingetogen gesprek kan aangaan met de Allerhoogste. Maar het samen komen of samen gemeenschap vormen is er met de coronacrisis niet bij en eist speciale voorwaarden of veiligheidsmaatregelen.

Wie weet kan er van uit een andere hoek een kijk worden gegeven die voor onze gemeenschap oplossingen kan aanbieden, zodat wij toch dat eenheidsgevoelen kunnen bewaren en ons niet schuldig moeten voelen van geen sjabbes te vieren in gemeenschap.

Door de corona-maatregelen van de overheid zijn we gedwongen geworden om niet enkel na te denken over onze omgang in het openbaar, maar ook om na te denken over wat wezenlijk is voor verwezenlijken van onze geloofsplicht.

Nu dat wij niet meer mogen samen komen in de tempel of synagoge, moeten wij andere mogelijkheden zoeken om toch als gemeenschap onze verbondenheid te voelen en iedereen de kans te geven om dat gevoel van verbondenheid te ondergaan in en met waardig gebed.

Vandaag lijkt het wel dat wij ons ernstig moeten gaan bezinnen over iets wat voor decennia oh zo gewoon leek, maar uiteindelijk toch niet zo evident lijkt te zijn. Wij zien namelijk dat bepaalde gemeenschappen zodanig zijn vastgeroest in bepaalde tradities dat de lockdown hen bij wijze helemaal omver heeft geblazen. Alles wat zo normaal leek, drie maal per dag naar de synagoge gaan o.m. is nu helemaal uit den boze, enz.

Het lijkt wel of onze gemeenschap plotseling wordt wakker geschud.  De meesten van ons leven in een gesloten gemeenschap ver weg van de buiten wereld. Wij zijn gewoon in onze eigen cocon te verblijven. Geen wonder, bij het regelmatig gevaar dat ons lijkt te omringen. De meesten van ons zijn trouwens heel bang om zich in het openbaar kenbaar te maken. Terwijl anderen zich juist nu nog meer naar buiten durfden profileren en niet bang waren om op hun terras of balkon hun liederen over de stad durfden laten klinken. (Wat dan weer de politie er deed op afkomen.)

Velen in onze gemeenschap hebben zulk een vaste gewoonten dat zij nu met het breken er van wat in de war zijn gestuurd. Ontheemd voelen zij zich wat verloren en zoeken oplossingen om toch het gevoel te hebben dat zij God toch nog waardig kunnen dienen. Ook heerst er een angst dat het coronavirus heel wat mensen weg zal brengen van de godsdienstbeleving, daar ze nu lekker alleen thuis kunnen blijven zonder verder veel taken te moeten opnemen. Anderen vinden dan weer dat er nu weer een middel is om de mens slaaf te maken van de wereldse gebondenheid.

Voor ons is het samenkomen van de gemeente onderdeel van ons leven waarbij wij onze verbondenheid met onze broeders en zusters bezegelen en onze dankbaarheid betuigen voor de Elohim  die Zijn heil schenkt en ons wil ontvangen in geloof en eerbaarheid. Dat samenzijn verrijkt ons telkens opnieuw en inspireert ons telkens weer de uitdagingen van deze wereld aan te gaan. Nu dat wij al voor meer dan vier maanden niet meer samen kunnen komen drukt dat wel op velen hun gemoed, omdat ze het gevoelen hebben dat ze de Adonai tekort schieten.

Misschien kunnen gelovigen van andere geloofsgroepen hierbij raad geven en oplossingen aanvoeren.

++

Aanverwante lectuur

  1. Zuiverheid en verantwoordelijkheid van leden en leiders in een gemeenschap
  2. Voor het eerst in jaren weer een Pesach in isolatie
  3. Geestelijke affaires in CoViD-19 afzonderingstijden
  4. 9 Av 2020 en Dagen van droefheid
  5. Een huis bouwen voor God
  6. Ontnomen van een gebedshuis #1 Doodveroorzakers
  7. Verzamelen, bijeenkomen, samenkomen, vergaderen
  8. Verzamelen of Bijeenkomen
  9. Een samenkomst of meeting
  10. Vergadering – Meeting
  11. Laat ons samen komen
  12. De voordelen van een kleine gemeenschap of een huiskerk
  13. De ecclesia als lichaam van Christus

+++

Gerelateerde berichten

  1. Afgescheidenheid
  2. in tijden van corona
  3. Eenzaamheid onder jongeren
  4. Geloofsgemeenschap: een netwerk van liefde
  5. Eenheid in verscheidenheid; Joh 17,20-26
  6. Levende stenen; Hnd 6,1-7; 1 Pt 2,4-9; Joh 24,1-12
  7. Verbonden na Corona
  8. Bidden?
  9. Waarom de stijl van een kerkdienst niets zegt of er levend geloof is
  10. Avondmaal vieren over kerkmuren heen
  11. Mijn nieuw boek: De Joodse Apostelen
  12. Christenen moeten joodse feesten niet houden.
  13. Kerk-zijn in context
  14. Kerk in de stad, stad in de kerk
  15. Liturgie als centrum van kerkzijn? [1]
  16. Wat gebeurt er in de eredienst?
  17. Techniek in de eredienst. Een zegen en een vloek?
  18. Nieuwe liturgie in Corona-tijd (?)
  19. Corona zal ons tot slaaf maken
  20. De positieve gevolgen van corona
  21. Wie schrijft die blijft!
  22. Versoepeling lock-down
  23. Wat is vrijheid?
  24. Angst, naastenliefde en corona-maatregelen
  25. Unlock jezelf!

3 Comments

Filed under Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Vragen van lezers

Gaat daarom en maakt discipelen van mensen uit alle natiën

Gaat daarom en maakt discipelen van mensen uit alle natiën. — Matth. 28:19.

Denk eens na over het predikingswerk dat Jezus’ volgelingen moesten doen. De methode was nieuw en er zouden meer mensen worden bereikt. In de eeuwen ervoor werden mensen uit andere landen verwelkomd als ze naar Israël toekwamen om Jehovah te dienen (1 Kon. 8:41-43). Dat was voordat Jezus het gebod had gegeven dat staat in de tekst voor vandaag. Jezus’ volgelingen moesten nu ‘gaan’ naar alle mensen. Met Pinksteren 33 liet Jehovah al zien dat hij wilde dat het goede nieuws uiteindelijk over de hele wereld gepredikt zou worden. Door heilige geest konden 120 leden van de nieuwe gemeente in verschillende talen spreken tot Joden en proselieten (Hand. 2:4-11). Daarna werd er ook tot Samaritanen gepredikt. Vervolgens, in 36, kwam er nog een groep bij: onbesneden heidenen. Je zou kunnen zeggen dat het predikingsveld uitgroeide van een ‘vijver’ van joden tot een ‘oceaan’ van allerlei soorten mensen. w16.03 4:12

File:Sant'Antonio Abate-La Predica di Sant'Antonio(1717)-Pietro Marchesini.jpg

La Predica di Sant’Antonio – Sint Anonius prediking

+

Engelse versie / English version: Go and make disciples of people of all the nations

++

Aanvullende lectuur

  1. De Kerk waar de mens der wetteloosheid zich nestelt
  2. Echte boodschap van redding niet ver te zoeken
  3. Ademen om les te geven
  4. Beoordeel elke prediker naar zijn prediking van het evangelie van uw redding
  5. Gods wil dat alle soorten van mensen worden gered
  6. Communicatie noodzakelijk voor groei in Ecclesia
  7. Enkele nieuwe websites om mensen tot God te brengen
  8. Dit is God se wil . . . dat alle soorte mense gered moet word

+++

Verder te lezen

  1. Skrifoordenking: Markus 1:35-39 – Predikers wat bid
  2. Preek: Psalm 47 Alle volke moet die HERE prys

+++

4 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geestelijke aangelegenheden, Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden

Is ons ooit Dankbaar genoeg

Ook al mag het in ons leven soms oh zo moeilijk gaan en worden wij lastig gevallen door een ziekte die ons tracht klein te krijgen, moeten wij toch proberen sterk te staan in de branding, de ziekte trachten te overwinnen en dankbaar te zijn voor al die mooie kleine dingen om ons heen.

1 Thessalonians 5:18 DSV  (18)  Dankt God in alles; want dit is de wil van God in Christus Jezus over u.

Christelike vervulling schrijft

Deze passage leert ons dat we God onder alle omstandigheden kunnen danken – zelfs in moeilijke tijden.

“Dankbaarheid is een keuze die we maken om te midden van moeilijke omstandigheden God in dankbaarheid te aanbidden.”

De Heer (Jezus ed.) wil met ons op stap gaan zodat hij ons kan leren hoe Goddelijke vreugde te hebben. Een van de dingen die hij moest doen was om God voor alles te bedanken. Ook voor de slechte, al maakt het geen zin.

Al lopen gelovigen ook onder de aanval van het kwaad door, kunnen we nog in elke situatie altijd dankbaar zijn voor Gods alomtegenwoordigheid onder moeilijke tijden in de wetenschap dat Hij alles voor ons ten goede laten meewerken. We kunnen Hem danken dat Hij ons de kracht en wijsheid zal geven om met de situatie om te gaan.

Dit is nodig om dankbaar te zijn om Gods wil voor ons leven te accepteren.

“Dit is wat God van ons verwacht, het is zijn Wil dat wij dankbaar zijn.”

Wees dankbaar voor alles wat je in je leven hebt – het is Gods wil voor jou! Vier Gods goedheid voor jou!
De Heer (Jezus ed.) is in onze plaats gestorven en heeft de martelingen van de hel doorstaan, waar Hij gegeseld, bespot, verworpen, verloochenen en gekruisigd werd. Het was geen eenvoudige redding! Daarom behoort het tweede natuur bij ons te zijn om met ons hele leven voor Hem dank te willen zeggen, om ons alles voor Hem te geven en in dienst van zijn Koninkrijk te staan. Toch zijn we dan als zondige mensen zo geneigd als we dankbaarheid tegenover de Heer betonen, dat vaak maar halfslachtig te doen zonder echt een diepe dankbaarheid voor Zijn genade te ervaren.

Zelfs als we de Heer in lofprijzing in de kerk loven, moet het waarlijk uit het hart komen. Dankbaarheid omvat echter niet alleen lofprijzing met je hart en mond, maar dat we het dagelijks praktisch moeten uitleven.

Een geest van dankbaarheid roept ons op om liefde, zorg, mededogen en hoop tegenover elkaar waar te maken. Dit dat we dan geven, is het echte dankofferen uit dankbaarheid en niet omdat we ons verplicht voelen.

Wij helpen armen, voorzien in hun behoeften en betuigen aldus onze dankbaarheid jegens God. Dankbaarheid ontgrendelt genade. De Bijbel, zegt God maakt ons nu deel van zijn koninkrijk, een koninkrijk dat voor altijd zal zijn.

Daarover moeten we overlopen van dankbaarheid. We moeten God dus dienen, met eerbied en al het respect dat hij verdient en beseffen hoe klein we echt in vergelijking zijn met Hem (Hebr. 12:28). Hoe leven we onze dankbaarheid uit? Halfslachtig of volledig?

+

Ook al mag dit in ons lewe soms oh so moeilik gaan en word ons geteister deur ‘n siekte wat ons probeer klein te kry, moet ons tog probeer sterk te staan in die branding, die siekte poog te oorkom en dankbaar te wees vir al die mooi klein dinge om ons heen.

*

Daaroor moet ons oorloop van dankbaarheid. Ons moet God dus dien met eerbied en al die respek wat Hy verdien en besef hoe klein ons regtig in vergelyking met Hom is (Heb. 12:28). Hoe leef ons ons dankbaarheid uit? Halfhartig of ten volle?

1 Comment

Filed under Afrikaanse tekste, Bezinningsteksten, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Religieuze aangelegenheden