Tag Archives: VRT (Nederlandstalige Belgishce Radio en Televisie Omroep)

Maart en april in één gril

Met de Covid periode lijkt het wel of wij de tel kwijt geraken. Maart was zo voorbij en april liet weinig grillen zien dit jaar nadat maart zijn staart niet had kunnen roeren.

Het eerste kwartaal van het jaar was zo voorbij gegaan en liet ons niet proeven van een lente die zich zou hebben mogen aanbieden. De wandelpaden werden wel druk belopen en ergerlijk genoeg vonden wij er meer afval door achteloze wandelaars achtergelaten. Ook al mochten mensen niet met velen samentroepen kwamen wij toch regelmatig grotere groepen wandelaars tegen (10 à 20 man waarvan de meesten geen mondmasker of kapje droegen).

Op de nieuwsuitzendingen kregen wij te horen dat het afgelopen coronajaar heel wat mensen van job veranderd zijn en daarbij zelfs een eigen zaak zijn durven opstarten. Laten wij hopen dat die nieuwe jobs een nieuwe start moge inluiden. Het weer leek er echter geen zin in te hebben om ons de lenteprikkels te laten voelen. Verrassend was het wel te horen dat er niet bepaald meer geboortes zijn geweest. Wie weet bracht de Corona-lockdown toch niet voldoende gezellige tijd “samenzijn”.

Sommige politiekers kon het wel verleiden dingen te doen die niet door de beugel kunnen. Anderzijds was er een zogezegde “bekende Nederlander” die met zijn onderdeel klaarblijkelijk geen weg wist en dan maar voor 17.000 € dat van een jongeling wenste te zien.

Meerderen leken in deze pandemie te puberen en kwamen te klagen dat ze hun jeugd verloren en dat zij gevangen werden gehouden. Dit weekend kwamen dan in plaats van de 40 000 verwachtte betogers tegen de coronamaatregelen slechts een kleine 2 000 in Brussel opdagen. Waarom Duitsers, Luxemburgers en Nederlanders naar hier wensten te komen om te beweren dat er in Europa geen democratie zou zijn mag Joost weten. Gelukkig waren er dan 38 000 op enkele dagen tijd wat wijzer geworden.

Zij die wensten te wachten tot de ijsheiligen waren er aan toen ze dit weekend dan eindelijk naar de bloemencentra gingen. Heel wat planten waren al verkocht en worden niet meer ingenomen voor dit jaar.

De vorige weken waren het echter geen dagen om te gaan planten. Over dag en ‘s nacht nog veel te koud en gure verdrogende winden. De bosanemoontjes stoorden zich daar niet aan, maar ook daar kwamen lelijke coronawandelaars roet in het eten strooien en deden deze plantjes uit het zicht verdwijnen. Anderen zagen wij achteloos tussen de mooie bloempjes stappen en deze vertrappelen, om hun zo geliefde selfie te nemen (dat ten koste van de levende plantjes om die pracht niet voor anderen te laten, maar in de eigen telefoon op te slaan.)

Een troost mocht er zijn. Namelijk dat heel wat mensen dachten dat er enkel aan de kust lekker kan gewandeld worden. Daar konden wij op televisie de massa’s toegestroomde onverantwoordelijke mensenmassa zien terwijl ware natuurgenieters fijn doorheen België prachtige plekjes konden vinden om rustig te wandelen. De gratis NMBS trein ticketten waren daarbij zeer welkom en zijn dan ook allemaal opgebruikt.

Gevlekt longkruid

Gevlekt longkruid (Pulmonaria officinalis)

helleborusfoetidusbloeiwijzen

Stinkend nieskruid (Helleborus foetidus)

Het Gevlekt Longkruid zal gedacht hebben dat het zich beter koest kon houden nu er dat longvirus welig tierde. Schriel en angstig durft het nu pas haar ware gelaat te tonen. Zelfs het Stinkend Nieskruid bleek op haar hoede te zijn en kwam maar zeer voorzichtig om de hoek kijken.

Vreemd genoeg ziet men in maart meestal heel wat mensen aan de grote schoonmaak beginnen. Ook hier in huis is daar niet veel in huis van gebracht. De raamkozijnen schreeuwen wel voor een nieuwe opfrisbeurt, maar de donkere regendagen hielden ons er van om de bijts boven te halen.
Vele mensen hebben zich echter wel bezig gehouden tijdens de lockdown en verplichte thuisdagen om thuis heel wat te knutselen. Heel wat verbouwingen hebben plaats gegrepen en gouden zaken opgebracht voor de “Doe het zelf” zaken.

Dit jaar mocht april het tweeling zusje zijn van maart. Ook zij wist niet waar zich te keren en wat aan te trekken. Het trakteerde ons dan maar met druppels water  nu en dan en als wij dan toch buiten waren verraste het ons dan nog met een stortbui. Hagelkorrels van allerlei grootte mochten ook met hevige winden nu en dan voorbij vliegen en trommelen op de ramen.

Mei wenste dan maar de deuren dicht te doen en offreerde ons van hetzelfde liedje, tot het zich plotseling bedacht en vond dat het dit weekend eindelijk eens tijd werd om ons te laten voelen dat “Lente” nog zoiets is dat bestaat.

De VRT moet gedacht hebben met al die binnenblijvers wordt het tijd om ook een boekenprogramma op televisie uit te zenden. Zo werd de motor op zee boven gehaald. Het moet gezegd worden, door heel wat mensen is er nu heel wat meer gelezen. Maar wij moeten toegeven dat veel brol op de staats- en commerciële zenders ons heeft doen wegvluchten naar internet televisie en binchwatching op Netflix.

Ook valt op dat er heel wat mensen deze lockdown periode genomen hebben om te bezinnen, over wat ze al gedaan hebben en wat ze nog graag zouden willen doen, en hoe ze dat willen doen. Velen namen nu ook de kans waar om iets te gaan studeren of herscholen. En nu kunnen zij denken:

De maand april is ten einde en wat een maand was het! Tijd voor mei. En mij.{Dots mindset April 2021}

+++

Vindt verder te lezen

  1. Zij die de coronamaatregelen van de overheid een inbreuk op hun persoonlijke vrijheden vinden
  2. Must-Cults: Maart!
  3. Opruimen in maart: de ontspulkalender
  4. Dit was maart 2021
  5. Lente
  6. Tuintips maart
  7. Plan je mee? Mijn maart 2021 doelen
  8. Mijn acties voor april | Plan je mee?
  9. Stinkend nieskruid
  10. Grote sneeuwroem : Chionodoxa siehei
  11. Oosterse sterhyacint : Scilla siberica
  12. Bosanemoon ; Anemone nemorosa
  13. Gele anemoon ; Anemone ranunculoides
  14. Herderstasje ; Capsella bursa-pastoris
  15. Bloeiend in maart in de Lage Landen
  16. Bloeiend in april in de Lage Landen
  17. Brassinga: maart
  18. Een rondje van 1/2
  19. Een rondje van 2/2
  20. Wrap up: April

Leave a comment

Filed under Ecologische aangelegenheden, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Stilte is van niemand en van iedereen 1

De twee minuten stilte op de Dodenherdenking begin mei zijn “heilig” voor de Nederlanders. Maar actievoerders dreigden met veel lawaai, om aandacht te vragen voor de slachtoffers van de Nederlandse kolonisatie.

Kristien Bonneure VRT-journalist. Ze schreef “Stil leven. Een stem voor rust en ruimte in drukke tijden”. (
Er kwam in Nederland een rechter aan te pas om de twee stille minuten tijdens de Dodenherdenking op 4 mei te vrijwaren. De avond van 4 mei is bijzonder; dan worden de Nederlandse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en andere conflicten herdacht. Dat gebeurt al 73 jaar volgens een strak scenario, in aanwezigheid van het koningspaar. Nadat de klok van de Nieuwe Kerk acht keer heeft geslagen volgen twee volle minuten indrukwekkende stilte op de volgepakte Dam in Amsterdam.

Kaart van Nederlands-Indië door William Dampier, 1697

Het actiecomité “Geen 4 mei voor mij” heeft daar bezwaren tegen; de tegenstanders noemen de plechtigheid hypocriet en racistisch. De slachtoffers van het Nederlandse leger na de bevrijding in Nederlands-Indië (toen nog een Nederlandse kolonie) worden namelijk niet herdacht.

“Geen 4 mei voor mij” wilde tijdens de stilte van de Dodenherdenking letterlijk kabaal maken. Of als het moest zelfs een luchtalarm laten afgaan, om in oorlogssfeer te blijven. Nou moe! De rechter verbood de actie; de tegenstanders zagen er uiteindelijk van af. Ze zijn wel tevreden dat “de beerput is geopend” en het onderwerp nu op de kaart staat.

Er vallen gewichtige woorden over twee minuten stilte. De burgemeester van Amsterdam beschouwt de Dodenherdenking als een “heilig moment”, en het organisatiecomité wilde niet praten met de actievoerders

“omdat die zich buiten het maatschappelijk debat plaatsen”.

Opnieuw: nou moe!

De Dodenherdenking lijkt het volgende heilige huisje waarvan onverlaten de ruiten ingooien. Links en rechts vliegen elkaar weer eens een keer naar de strot met termen als politiek correct, lange tenen, geschiedvervalsing, traditie, cultuur, identiteit, koloniale erfenis, witte kramp… Ik hoor het koor aanzwellen als in een opera van Wagner. Of is dat de Koningin Elisabethwedstrijd voor zang?

Stilte, ruimte en tijd delen heeft grote verbindende betekenis

Mij treft vooral hoe stilte en lawaai opgeëist kunnen worden. Een minuut stilte kennen we als een gedeeld moment van respect. Op een openbare plek samen stil zijn en stil staan betekent wel wat. Na de aanslagen van 22 maart in Brussel en Zaventem, na àlle aanslagen, zie je mensen geschokt en bouche bée samentroepen op de plaats des onheils, om een bloem neer te leggen, een kaars te branden.

Helaas moet er nog al te vaak eerst iets heel ergs gebeuren. Een mooi voorbeeld van positieve stilte zijn de publieke sit-ins van “Silence for Peace” in Brussel, Antwerpen en andere steden. Zonder aanleiding, maar met des te meer betekenis: samen stilvallen in de wereld, verbinding zoeken en hopelijk ook uitstralen.

Menenpoort herdenkingsmonument in de Belgische stad Ieper.

Het is goed als ook de overheid daar gelegenheid toe biedt. Zo’n “officiële” stilte lijkt neutraal, als een soort seculier gebed. Maar het is een dubbeltje op zijn kant. Als ik onder de Menenpoort in Ieper de stilte hoor waarin de Last Post verdwijnt, dan beneemt me dat nog altijd de adem. Maar als ik mijn ogen opendoe en de vele militaire uniformen zie, dan snap ik ook waarom Unesco dit (nog) niet als (neutraal) Werelderfgoed erkent. Om de balans te herstellen ga ik steevast ook naar het Duitse Soldatenfriedhof in Vladslo, om stil te zijn in het gezelschap van de gebroken vader en moeder van Käthe Kollwitz.

Als de stilte politiek geclaimd wordt of zelfs heilig verklaard, dan is er weinig ruimte voor gefluister in de marge

De stilte van de Dodenherdenking in Amsterdam is wel erg geregisseerd, geritualiseerd en misschien ook gebetonneerd. Als het machthebbers zijn die beslissen wie, waar, wanneer en waarom stil moet zijn, dan komt er vroeg of laat een ogenblik waarop die stilte ter discussie staat.

Ik ben fan van stilte. In een (soort van) ideale definitie: stilte als vrijplaats om open te staan voor de buitenwereld en ruimte te scheppen om te reflecteren. Als ik dat samen met anderen kan beleven, des te beter. Hoe meer zielen, hoe meer stilte.

Maar ik ben me ook bewust van de problematische kant. Van Dale geeft bijvoorbeeld vooral negatieve definities van stilte: eigenschap van zonder beweging te zijn; toestand dat het niet of weinig waait, dat niemand geluid maakt, dat er niet gesproken wordt, afwezigheid van verkeer, vertier… Voor veel slachtoffers mag het net wat meer waaien, zeker als de stilte van bovenaf wordt opgelegd.

“Silence encourages the tormentor, never the tormented,”

zei de nazi-jager Elie Wiesel, toen hij de Nobelprijs voor de Vrede kreeg. Je leest het in de woordenschat: slachtoffers worden monddood gemaakt, wandaden doodgezwegen, potjes gedekt. Als stilte onderdrukt, dan is spreken – of schreeuwen – natuurlijk bevrijdend: inspraak krijgen, gehoord worden, een stem hebben. Eindelijk! MeToo! In die zin zijn stilte en lawaai politiek.

“Who gets to make a noise and who doesn’t, who gets their voice heard and who doesn’t, who gets to listen and who doesn’t is of crucial importance,”

schrijft David Hendy in zijn boek “Noise”.

In Nederland wilde “Geen 4 mei voor mij” lawaai maken tijdens een stille minuut, maar het kan ook omgekeerd. Tijdens de demonstraties in Turkije tegen de ontruiming van een centraal plein bleef eerst één choreograaf stil staan, en later vele anderen met hem. Een jaar nadat een storm over Pukkelpop raasde, vroeg zangeres Skunk Anansie om allemaal samen 20 seconden veel kabaal te maken, uit eerbied voor de slachtoffers.

Respect kan stil of luid zijn. Wat telt is de intentie en de aandacht. En dat is zeldzaam in de swipende wereld

Hoe los je dat nu op in Nederland? Tja, tegelijk stil zijn en lawaai maken kan natuurlijk niet. Maar de lawaaimakers hebben wel een punt dat zelfs officiële stille minuten niet in stenen tafelen gebeiteld zijn. Discussie is goed,

“de herrie brengt ons verder”,

zegt Ilse Raaijmakers, die een boek publiceerde over de Dodenherdenking met de veelzeggende titel “De stilte en de storm”.

Wellicht is het tijd om herdenkingen te her-denken met nieuwe vormen en gedachten. Ik zou het fijn vinden als dat in stilte blijft gebeuren. Ik denk aan de vierdaagse tocht IJzer 2018 waarbij ik vorige maand een stukje meefietste. Dichters hielden letterlijk halt in de berm. Ze lazen eigen gedichten en verzen van 100 jaar geleden voor, zowel van Vlaamse frontsoldaten, Britse war poets als van “den Duits” of van een Indiase dichter. We vielen daar met z’n allen voortdurend stil in de Westhoek. En dat zal me nog lang heugen.

In mijn ideale wereld is stilte een vrijplaats, politiek niet te claimen, inclusief, een ruimte die de tegenstellingen overstijgt, niet verkaveld, van niemand en voor iedereen.

You may say I’m a dreamer, but I’m not the only one.

VRT Nieuws – Cultuur en Media

+

Vervolg: Stilte is van niemand en van iedereen 2

Voorgaand

Stilte is niet leeg

De stilte is niet leeg maar vol antwoorden

Stilte spatie in lawaai

Stilte die we deelden

Religieuze feesten in mei 2016

Dodenherdenking. (Opinie)

At the closing hours of 2016 #1 Looking down at terror

+++

Gerelateerd

  1. stilte.
  2. Lawaaidemonstrant Meijerink verzint nieuw fenomeen!
  3. Aan de activisten die de dodenherdenking willen verstoren,
  4. Vanwege het belang van herdenken en antisemitisme; herdenken heeft alleen nut als we de inertie van vóór de oorlog loslaten @nrc #herdenkingslachtoffers
  5. Vrijheid
  6. The Dutch Girl Tales #2: Vrijheid
  7. Geen tijd, zeg je? Wees eens wat vaker stil en je hebt opeens zeeën van tijd
  8. Uit welke bron tappen zij?

1 Comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn