Tag Archives: Woord van God

Verlangens van hedendaagse jongeren

Voor hen die Abraham gezien hebben is er een terugkijken naar wat zij van hun verlangens konden waar maken. Velen van hen zochten in de tweede helft van de vorige eeuw mogelijkheden om het beste van het leven te maken. Maar ook verschillende levenswijzen werden beproefd. Hierbij ging het er telkens om hoe wij konden omgaan met anderen en liefst met elkaar in gemeenschap konden leven.

De latere generaties begonnen zich meer op zichzelf te richten en stonden ook niet zo stil, zoals wij deden, rond geloof en onze verhouding tot de Schepper en schepping.

Vandaag lijkt het alsof de wereld haar best doet om de mensen zoveel mogelijk te prikkelen met materiële zaken. De winkels brengen schreeuwerige uitstalramen en om de zovele minuten worden wij in de media bekogelt met allerlei weerkerende reclamespots, die wij tot vervelens toe zo maar hoeven te slikken, lijkt het wel.

De oorlogs- en childboom-generatie wenste wel tot de top te geraken en succesvol te zijn in het leven, maar vandaag wordt iedereen gepusht om hoger en hoger te klimmen en meer en meer te hebben, want zonder de allernieuwste gadgets lijkt men niet geslaagd te zijn in het leven.

Ook het verlangen van hen die zich ‘christen’ noemen dreigt soms te seculariseren. Er zijn er niet zoveel meer die nog de oude christelijke notie beamen dat we genade ontvangen van God en dat onze identiteit in Christus ligt. Nog moeilijker is het om daarnaar te leven.
In onze samenleving ligt het zo veel meer voor de hand onze identiteit te ontlenen aan status of aan producten. Ten diepste bepalen anderen je identiteit dan, niet het geloof in Christus of wie of wat dan ook. Al willen de mensen nu heel graag opscheppen met allerlei trends waarbij zij aan anderen willen duidelijk maken dat zij daar ook al aan hebben mee gedaan. Het gaat niet meer om zich niet aan de trends te binden, ook al vervliegen die ook zeer vlug. De achterkomers worden dan ook maar ‘vies’ bekeken of als ‘achterlijk’ aanschouwd.

Ergerlijk is dat de wanende kerk als maar meer moeite doet om mee te gaan met de vele trends, niet beseffend dat zij meestal achteraan hinkt en hierbij veel te laat komt.
Kerken die zich niet als een bedrijfje presenteren met een passend product voor mensen met spirituele behoeften vallen uit de boot. In 2014 bracht het Researchbureau Motivaction voor de Nederlandse Protestantse Kerk al een rapport uit waar het volgende in staat:

‘De kerk kan inspringen in de onaangeboorde markt van religieuze behoeften’.

Het besef dat geloof door God geschonken wordt, verdwijnt in zulke taal snel naar de achtergrond. Men mag niet vergeten dat God roept, maar men moet mensen ook de kans geven die roep van God te horen. Als leek of gelovige moet men de kans zien de Woorden van God te horen en ook de resultaten van dat Woord te zien. Hiertoe dragen zij die zich Christen noemen de verantwoordelijkheid om duidelijk het verschil te tonen tussen een gelovige en een ongelovige. Het is namelijk zo dat elke atheïst ook in staat is zeer goed werk te leveren en anderen ook goed kan helpen en bijstaan in moeilijkheden. Als gelovige in God komt het er op aan je persoonlijkheid zodanig naar Zijn hand te zetten dat zij als bijzonder wordt ervaren door anderen.

In deze voornaamste periode van het kerkelijk jaar, de hoogdagen van ons geloofsleven, moeten wij naar buiten durven komen om die liefdesdaad van Christus Jezus te tonen, maar ook om anderen een bewijs te geven van het grote verschil tussen een gelovige en niet-gelovige.

Gelovigen hoeven geen taskforce catechese van verlangen in het leven te roepen. Veel belangrijker is de liturgie of de uitoefening van ‘kerk zijn’ of ‘kerkgemeenschap vormen’. In die kerkgemeenschap moet dat Woord van God de draagkracht van de gemeenschap zijn. Als gelovigen moeten wij laten zien hoe dat Woord ons leven schraagt en ons verbindt als broeders en zusters. Waar het mogelijk is om in gemeenschap liederen te laten klinken kunnen deze bijdragen tot de gezelligheid van een samenkomen waarbij dat Woord altijd centraal moet staan. Daarnaast kan de exhortatie of prediking meehelpen om de gemeenschap te ondersteunen. Zonder bellen en toeters, hoeven wij niet de allernieuwste snufjes in de gemeenschap. Wel hoort elkeen zijn zuivere persoonlijkheid te durven tonenen. In de kerkgemeenschap is er geen plaats voor de vervalste Faceboook timelines en voorkomens. enkel het echte ik moet er naar boven komen en moet zich bereid geven om gelijkwaardig met elkaar het brood en de wijn te delen.en de sacramenten. In dat samen zijn, samen de bijbel lezen en samen over dat Woord van God nadenken en bespreken is God zelf aan het werk.

Laat anderen voor onze bijzondere bijeenkomst op 14 Nisan proeven van onze gastvrijheid maar ook van de geest die in elke christelijke gemeenschap hoort te vertoeven. Laat het dan ook verder een aanzet zijn om buitenstaanders uit te nodigen om andere bijeenkomsten van ware volgers van Jezus bij te wonen, zodat zij de essentie van zulk een broederschap in Christus kunnen waarnemen.

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Gewortelden in Christus en factoren voor het succes van de reformatie

Nu men 500 jaar reformatie in herinnering wil nemen zal er heel wat kunnen gedebatteerd worden over verschillen die de mogelijke hervormingen van het protestantisme teweeg gebracht hebben.

Het Reformatorisch Dagblad van woensdag 11 mei 2017, p. 2 en 3, schreef

‘Refo moet aan infuus van reformatie’

B. de Roos las met een zweem van een glimlach rond zijn lippen

“Protestanten, rooms-katholieken, dopers. Hoe krijg je die verschillende stromingen bij elkaar?” Antwoord: “door een authentieke vroomheid, geworteld in Christus”. {De essentie van reformatie}

Het kan gezegd worden dat onder de protestanten wel meer mensen kunnen gevonden worden die hun geloof ten toon spreiden en hevig in hun aanbidding gaan. De Pinkstergemeenten ten top.

Dat

Christenen willen graag getuigen, en uit deze column blijkt wat het effectiefst is: getuig door je attitude, door je oogopslag, door een onbevangen ontmoeting met niet-christenen, door een dienstbare houding”

schreef een recensent over het calvinistisch arbeidsethos {Met eigen ogen}

Het valt de Nederlander B. de Roos op dat

De collega’s op de werkvloer zien met eigen ogen de attitude van medewerkers uit de reformatorische hoek. De collega’s zien de blik waarmee de reformatorischen de wereld inkijken. De collega’s merken dat reformatorischen niet meteen allerlei vooroordelen over hun medemensen hebben. De collega’s ontdekken hoe dienstbaar reformatorischen over het algemeen zijn.
Die reformatorischen worden heus wel gewaardeerd. Het zijn positief ingestelde collega’s waar je van op aan kunt. Soms worden zelfs columns over hen geschreven. {Met eigen ogen}

Roskilde kathedraal 9

Roskilde kathedraal (Foto credit: Wikipedia)

Van Rooms Katholieken kan men meestal geen verschil zien tussen een gelovige en een atheïst. Opvallend is echter dat weinig Katholieken de bijbel kennen. Hier mogen de meeste protestanten een ander beeld scheppen en kan men bij de meesten wel een zekere kennis van de bijbel waarnemen, ook al zijn dikwijls bepaalde verzen uit hun verband getrokken.

Het moet gezegd worden

in bepaalde protestantse middens is er een betrachting om volgens de bijbel te leven.

De verlichting mocht dan wel mee brengen dat vrijzinnige christenen de teksten als mensenwerk gingen aanschouwen, de meerderheid van de gelovigen kon zich verheugen dat het mensen waren die het Woord van God tot hen konden brengen in hun eigen moeder taal. Dat mag als één van de voornaamste vernieuwingen worden beschouwd voor de Reformatie. Met de toename van Bijbelboeken door de fantastische uitvinding om te her-publiceren of veelvuldig te kopiëren konden meerdere mensen eindelijk te weten komen wat er werkelijk in die Heilige Geschriften stond.

Nederlands: Stilleven met bijbel Vincent van G...

Stilleven met bijbel Vincent van Gogh 1885 (Foto credit: Wikipedia)

De late middeleeuwen hadden wel diverse vertalingen van vertalingen in het Middelnederlands gebracht (bijvoorbeeld de Deux-Aesbijbel en de historiebijbel Hernse Bijbel. 500 tot 600 jaar terug kregen wij een tijd van gisting, waarbij geestelijken van die Rooms Katholieke Kerk zelf meer vragen gingen stellen over de wijze waar hun Kerk met de gelovigen en met het Woord van God om ging. De 16e eeuw bracht op staatkundig, economisch en op geestelijk gebied heel wat beroering in de Nederlanden. Meerdere bijbelstudenten beseften dat men niet kon verwachten dat iedereen genoeg geletterd kon zijn om een moeilijke bijbeltaal te lezen en dat men daarom ook best in de “gemene” taal kon schrijven. Nochtans zoekt men een mogelijkheid om een breder taal gebied te bereiken.

‘Onse meyning was niet heel Hollants ofte Brabants, mer tusschen beyden, op ‘t kortste en reynste na onsen vermogen een gemeyn spraeck te volgen, die men all Nederlant doer lichtelick solde mogen lesen ende verstaen.’ {Voorrede van Hinne Rode, oudrector van de Hieronymusschool te Utrecht bij de vertaling van 1525}

De vorm ‘solde’ wijst er op, dat de schrijver bij ‘all Nederlant’ ook aan de Oostelijke gewesten dacht. Hij is dus een voorloper van de West-Vlaming Jan Utenhove, die nog verder ging, toen hij ten bate van de samengestroomde vreemdelingengemeente te Embden een mengtaal samenstelde voor zijn vertaling van het Nieuwe Testament (1553-1556), in de hoop dat die taal dan van Vlaanderen tot de Oostzee-kust verstaan zou kunnen worden. {Geschiedenis van de Nederlandse taal, C.G.N. de Vooys}

Met de hervorming die Maarten Luther op gang bracht werden de mensen opgeroepen om ernstig na te denken over dat Woord van God dat niet zomaar een godsdienstig boek is, waarin ‘de waarheden van het Joodse en Christelijke geloof worden uitgelegd’. Geestelijken en leken moeten komen in te zien dat het voor iedereen, geschoolden als niet geschoolden een ‘levend boek’ moet zijn, waarin God spreekt tot de gelovige alsook tot diegene die nog niet overtuigd is van de Goddelijke Waarheid.

Nederlands: Gevelsteen in de gereformeerde Sch...

Gevelsteen in de gereformeerde School met den Bijbel in Bedum (Foto credit: Wikipedia)

Uit de resultaten van grootschalig historisch onderzoek op Europees niveau naar de cultuur van het bijbellezen in de Middeleeuwen, uitgevoerd door de Rijksuniversiteit Groningen blijkt dat het verkeerd is te denken dat mensen pas tot het lezen van de bijbel kwamen na Luther.  Het is namelijk verkeerd te denken dat Bijbels in de volkstaal een protestantse uitvinding zouden zijn. Het fenomeen kenmerkte eerder de late Middeleeuwen, toen de rooms-katholieke kerk nog als enige heer en meester was en de zeer kleine waarheidsgetrouwe volgelingen van Jezus niet wenste te zien en als ketters beschouwde.

Volgens mediëviste Sabrina Corbellini zou Maarten Luther gezegd hebben dat hij gedurende zijn hele jeugd geen Bijbel zou hebben gezien.

“De kerk, zo suggereerde Luther, zou het boek onder de pet houden.”

Invasies in het Romeinse Rijk

Zij die in het Rooms Katholieke geloof zijn opgegroeid zullen dat ook kunnen zeggen. Maar hierbij wordt vergeten dat er al die jaren steeds mensen zijn geweest die oog hadden voor dat verguisde Woord van God. Het is algemeen geweten dat de Roomsen zeker niet wensten te weten van Bijbelgetrouwen of zij die zich niet wensten te onderwerpen aan de leer van de Drie-eenheid. Niet-trinitariërs werden in vele streken zelfs vervolgd en met de dood bedreigt. In vele gevallen werd Bijbellezen dan ook in het geheim in de huiskamers van ernstige waarheidszoekers gedaan.

Zij die uit de Rooms Katholieke Kerk kwamen en zich wensten af te zetten tegen het verleden (de ‘donkere Middeleeuwen‘) en de onderdrukking door die Romeinse leiders ongedaan wensten te maken, vonden het niet mis om als ‘bijbelbevrijders’ de wereld in te gaan.

Na bronnenonderzoek in bibliotheken in Nederland, Vlaanderen, Frankrijk en Italië – gebieden die in de veertiende en vijftiende eeuw al sterk verstedelijkt waren, kwam Corbellini en haar team tot de conclusie dat in werkelijkheid de  Middeleeuwse lezers al lang vertalingen van de Bijbel tot hun beschikking hadden.

“Om in groepsverband of alleen te lezen, te becommentariëren, te mediteren en uit het hoofd te leren. De kerk stond dat toe, zolang er maar een orthodoxe boodschap werd verkondigd.”

En daar knelde het schoentje. Men mocht de kerkelijke doctrines niet tegenspreken en best kwamen niet al te veel mensen de bijbel te lezen, want dan zouden hun ogen wel eens kunnen open gaan.

Niet alleen de bovenlaag van de bevolking kwam de bijbel te lezen.

“Er waren ook timmermannen, schoenmakers of voddenboeren bij die de Bijbel lazen. Latijn beheersten ze niet, maar ze hadden wel behoefte aan dit soort boeken.”

Dominicus Guzmán, stichter van de Orde der Predikheren (Dominicanen)

Ook ontstonden er monnikenordes als de Franciscanen en Dominicanen (ook wel Orde der Predikheren  genaamd) die ook invloed uitoefenden op leken omdat ze de wereld intraden omdat zij prediking en zielzorg als belangrijke priesterlijke taken zagen.

Onderzoekster Sabrina Corbellini zegt

“Juist doordat de kerk in de Middeleeuwen vertalingen toestond was er een publiek ontstaan dat gewend was om te lezen. Het kan heel goed zijn dat dit een factor was voor het succes van de Reformatie.”

Het zoeken naar de Bijbelse Waarheid mocht er toe bijdragen dat meerdere tegen de Rooms Katholieke Kerk ingaande geestelijken gehoor kregen bij het gewone volk. Maar vele van die geestelijken hadden het ook moeilijk met interpretaties van mensen die helemaal niet wensten te geloven in een drie-voudige god. Getrouwen in Christus, Broeders in Christus, Brethren, anabaptisten, baptisten of doopsgezinden, katharen en albigenzen om er maar enkelen te noemen, konden de geestelijken van Katholieken zowel als protestanten op stang jagen zodat die twee laatsten er alles toe deden dat die mensen de Schrift niet in handen zouden krijgen. Zo werden ook enkele Bijbelvertalingen verboden omdat die volgens die Rooms Katholieke Kerk ketterse interpretaties waren van de grondtekst. Ook vandaag vinden wij in de Katholieke zo wel als in de Protestantse verenigingen groepen die beweren dat zulke vertalingen van die andere groepen vervalsingen van de bijbel zijn of zogezegd geschreven zijn vanuit hun bepaalde doctrine.

Opvallend bij meerder protestantse denkers uit Luthers tijd is dat zij het met momenten zeer moeilijk hadden met hun geloof. Als geestelijken groot gebracht in de Rooms Katholieke traditie waren zij helemaal doordrongen van die Katholieke leer met haar Drie-vuldigheid en allerlei riten. Het zondig zijn, straf en boete baarde Luther vele zorgen.

Een van de meest diepgaande zaken waar hij mee worstelde was dat hij ten diepste ervoer dat hij een zondig mens was, terwijl hij juist verlangde naar een zondevrij leven dicht bij God. Elke poging van Luther om deze ervaren kloof tussen hem en God te overbruggen strandde. Sterker nog, God was voor Luther veelal onbereikbaar en verborgen; hoog in de hemel, niet te kennen voor een mens op aarde. De vraag of hij behouden zou zijn en hoe God hem genadig zou kunnen zijn hield Luther zeer bezig. Zoals gebruikelijk in de Katholieke kerk toentertijd ondernam Luther als monnik vele pogingen van boetedoening en het verrichten van goede werken om iets van verlichting van schuld teweeg te brengen en zekerheid te verkrijgen, maar het hielp niets.{Refo Nu: Het leven en werk van Maarten Luther}

Zoals vele anderen kwam hij er niet toe om zich helemaal te onthechten van die vele valse leerstellingen waar hij mee opgegroeid was. Toch sloeg hij er in geleidelijk aan meerdere valse leerstellingen toch opzij te schuiven. Die gedrevenheid om zich los te koppelen van het Romeinse bestuur maakten het voor hem en gelijkgezinden soms zo moeilijk dat handgemeen niet vreemd aan de zaak was. Geweld en onverdraagzaamheid viel nu ook deze ‘protesterenden’ te beurt.

Luther zelf, kon ook hevig uit de hoek komen en fel van leer trekken tegen tegenstanders. Ook andere hervormers konden de onmin van Luther aan de lijve ondervinden en botsten dan wel eens tegen meerdere kampen.

Vele gelovigen die de macht van de Kerk wilden ontvluchten gingen hun heil ver over zee zoeken. Tijdens de lange en zware overtocht leerden zij ook andere gelovigen kennen die elk met een andere kerkgemeenschap groot waren gebracht. Dat confronteerde de meerdere heilzoekers met de verschillende interpretaties wat hun ook meer tot nadenken stemde. De overtocht gaf hen in ieder geval veel tijd om de Bijbel te lezen.

Nieuw-Nederland (Nova Belgica) en New England

Wanneer in 1620 de Mayflower het huidige Massachusetts bereikt, verspreiden de opvarenden – protestanten die zich willen losmaken van de Church of England en stichten zij New England, het religieuze en politieke centrum van de VS. Hierdoor krijgt de VS als grootmacht de positie van om het protestantisme mee tot een wereldwijde beweging te maken. Maar door al diegenen die tijdens de overtocht door het lezen van de Bijbel de ogen werden geopend, kwam er van daar ook een kentering in het omgaan met dat Woord van God. Vele Bijbelonderzoekers kwamen tot het besef hoe de vork in de steel zat en kwamen het ware geloof van de eerste Christenen te kennen en wensten ook dat geloof terug op te nemen. Hierdoor groeide vanuit die vele protestantse groeperingen verenigingen die zich op die leefwijze van de eerste Christenen en op hun geloof wilden concentreren. Zo ontstonden vele bijbelstudenten die zich onder verschillende namen groepeerden. Vanuit die bewegingen kwamen dan weer groepen te ontstaan die de weg naar Europa terug vonden en daar ook dat gevonden geloof wensten te verspreiden. Vandaag hebben die nazaten van Bijbelonderzoekers het nog steeds niet makkelijk om zich tussen die Roomsen en Gereformeerden staande te houden. Maar zij blijven het Goede Nieuws verkondigen.

Als kinderen van God willen die bijbelonderzoekers met hun verschillende congregaties of kerkgenootschappen, naar God Zijn Woord leven. Onder hun denominaties blijven zij zich kenbaar maken als Bijbelstudenten, Bijbelvorsers, Bijbelonderzoekers, Getuigen van Jehovah, Broeders in Christus, Jeshuaisten, enz. en blijven zij bewust van de opdracht die Jezus heeft gegeven, namelijk verkondigen. Als God-lievenden en als getuigen voor Jehovah voelen zij aan dat zij dit moeten blijven doen.

B. de Roos in zijn bedenking over Gereformeerd Nederland schrijft

De wereld kijkt met eigen ogen naar gelovigen
Onze medemensen kijken naar christenen. En misschien wel vooral naar reformatorischen. Zij kijken naar gelovige mensen. En toch zien zij het niet. Zij zien de drijfveer niet. En als zij die wel zien, dan doen ze niks met hun waarnemingen.
Er is meer nodig dan de eigen ogen van mensen.

Dit zullen Protestanten en Katholieken moeten blijven zien dat er nog steeds gelovigen de straten op gaan om te getuigen van hun geloof voor Die Ene Ware God. De schrijver van “Met eigen ogen” kijkt positief naar zijn gereformeerde broeders, waarvan hij gelooft dat zij opvallen in deze wereld, waar er voor velen weinig plaats is voor God. Hij schrijft

Het is prachtig dat christenen opvallen in de wereld.
Laten zij maar naar Gods wil leven.
Laten zij maar getuigen van Gods daden in hun al of niet roerige bestaan.
Maar laten zij vooral in gebed gaan. Laten zij God vragen om grote dingen tot stand te brengen.
Laten zij maar blij zijn omdat zij bij God mogen horen.
Laten zij maar kijken met eigen ogen, omdat God hen zicht op de werkelijkheid geeft. En laten zij hun eigen ogen maar sluiten, om tot God te bidden. {Met eigen ogen}

en eindigt dan met te zeggen

Meer hoeven zij niet te doen. Echt niet. {Met eigen ogen}

Maar daar op zouden wij zeggen dat er heel wat meer moet gebeuren.

“Gelovigen moeten uit hun schelp kruipen. Met hun handelen moeten zij anderen tonen dat zij God willen volgen en dienen en God Zijn schepsels (andere mensen, dieren en planten) volledig respect willen tonen.”

B. de Roos geeft toe dat ‘reformatorischen’ kan staan voor een ratjetoe. {De essentie van reformatie}. Algemeen mag men stellen als men naar de protestantse groeperingen ziet men in de meerdere protestantse denominaties ook zeer grote verschillen kan zien.

Wanneer we spreken over reformatorischen hebben we soms te maken met mensen die redeneren vanuit hun eigen bevindelijkheid en beleving. Anderen kijken wat anders tegen leer en leven aan.
Bij sommigen lijkt de traditie bijna heilig te zijn. Anderen veroorloven zich in veel dingen een wat meer hedendaagse aanpak.
Bij reformatorischen zien we, als het om wereldmijding gaat, nogal wat gradaties. De verschillen komen, bijvoorbeeld, naar voren in het gebruik van internet en e-mail binnen gezinnen en scholen.
Bij reformatorischen is, naar mijn idee, het kerkbesef niet zo groot. Als de kerk wél reuze belangrijk was zou men – naar mijn oordeel – meer werk maken van kerkelijke eenheid”[3]. {De essentie van reformatie}

schrijft B. de Roos en durft toegeven dat het nu misschien tijd is dat al die verschillende reformatorischen zich eens gaan reformeren.

Dat klinkt heel deftig. {De essentie van reformatie}

getuigd hij.

Maar het is zo logisch als wat.
Wij kennen toch die spreuk ‘Ecclesia reformata semper reformanda’? Dat wil zeggen: de kerk die gereformeerd is moet steeds weer gereformeerd worden.
Laat ik het zo mogen zeggen: wie echt bij de Verbondsgod hoort en zich aan Hem toevertrouwt, moet zich telkens weer naar Hem toe keren. Er is bekering nodig.
En laten we ’t maar zuiver stellen: zondige mensen moeten zich allemaal bekeren. {De essentie van reformatie}

En zo geeft hij uiting aan datgene wat geen enkele gelovige mag vergeten. Telkenmale moeten wij ons eigen onderzoeken. Als zondige mensen zullen wij ook telkenmale onze fouten moeten inzien er er spijt over betuigen. Na het eigen onderzoek en onze poging om terug op het rechte pad te komen, moeten wij onze ogen en ons hart weer richten op de Allerhoogste Schepper van hemel en aarde.

Eender welke hervormer heeft die vloek van de zonde moeten ondergaan. Nog geen enkel persoon, buiten Jezus is daar kunnen aan ontsnappen. Sinds de komst van Jezus hier op aarde 2021 jaar geleden moet de mens inzien dat hij de Weg naar God is en dat wij niet zonder hem kunnen. In welke gemeenschap wij ook maar willen leven, zullen wij steeds tot dat ene punt moeten komen dat Jezus de Weg is.

God mag mensen via verscheiden wegen naar die Weg brengen. Hiertoe moeten gelovigen in God dan ook dat volle vertrouwen tonen, maar ook bereid zijn die wegen in te slaan die God voor hen voor legt.

Indien wij dan één les als gemeenschappelijk mogen houden is het

Terug naar Christus en Zijn Woord: dat is de essentie van reformatie. Ook vandaag. {De essentie van reformatie}

+

Voorgaand

Hoogdag voor vele protestanten

++

Aanvullende lectuur

  1. Ongelezen bestseller
  2. Hermeneutiek om uit te dragen #8 Tegenspraak
  3. Het wonder levend houden
  4. Horen bij Christus en één worden met Christus
  5. Gods vergeten Woord 1 Inleiding
  6. Gods vergeten Woord 2 Verloren Wetboek 1 Wie heeft nog belangstelling
  7. Gods vergeten Woord 6 Verloren Wetboek 5 Ketters
  8. Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen #6 Constantijn de Grote
  9. Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen #11 Vredelievende waarheidzoekers
  10. Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen #12 Anabaptisten
  11. 16° Eeuwse Broeders in Christus
  12. On-Bijbelse instituut van de kerk
  13. Valse profeten en leraren als roofzuchtige wolven in schaapskleren #3 Van een bepaalde wereld zijnde
  14. Valse profeten en leraren als roofzuchtige wolven in schaapskleren #5 Valse leraren en afvalligen
  15. Valse profeten en leraren als roofzuchtige wolven in schaapskleren #6 Valse leraren en geestelijke hoererij
  16. Heer, Yahuwah, Yeshua of Yahushua
  17. Jeshuaisten dragers van de naam van Christus
  18. Groep baptisten wijst op belang Reformatie

+++

Lees verder ook

  1. ‘Al ver vóór Maarten Luther las iedereen de Bijbel’
  2. Vader Karel Utenhove Gentse edelman en voorstander van de hervorming
  3. Reformatie vormde het huidige Europa
  4. Het merk Luther: hoe een monnik vanuit het niets zijn stadje tot een centrum … – In Het merk Luther laat Andrew Pettegree zien dat Luther niet alleen een begaafd theoloog was, maar ook – in hedendaagse termen – een sluwe populist.
  5. Reformatorische Kerk
  6. Evangelisch-reformatorisch
  7. Daily Update: 6 juli 1415 – Jan Hus, Pre-Lutheraans gedachtegoed
  8. Daily Update 7 november: Vox in Rama – Stel, je bent een middeleeuwse inquisiteur en je bent er heilig van overtuigd dat Lucifer (de duivel) aanbeden wordt door allerlei ongelovigen in je inquisitieursdistrict.

+++

Further reading
  1. Sitographie / Bibliographie: la Réforme
  2. Le protestantisme a 500 ans
  3. Témoins de Jéhovah : francs-maçons ?
  4. Huguenot Migration and Mobility out of France
  5. The Forgotten French Emigrants by France / Les émigrants français oublié par la France
  6. Puritan Reformed Spirituality by Joel Beeke
  7. Outline of Beeke’s Puritan Spirituality
  8. 8 Reasons Christian Holidays Should Not Be Observed
  9. Trying to Get Rid of Holy Days for a Long Time
  10. Reformation Confessions and Evangelism
  11. Reformation
  12. Reformation Day: Prelude
  13. Reformation Day – 500 years
  14. The 500th Anniversary of Reformation: It’s All About Grace!
  15. Premillennialism and the Reformation
  16. Cardinal Müller: Reformation was ‘revolution against the Holy Spirit’
  17. The Reformation is for the Mentally Disabled and Infants
  18. Luther and the Reformation: Free on Amazon Videos
  19. A prayer of gratefulness for the Reformation
  20. Is it time for another reformation
  21. The Anti-Reformation in Todays Evangelical Church
  22. 8 Theses for Women of the Modern Day Reformation
  23. 500 years later – a new reformation
  24. Opinion: On Reformation Day, we need another Luther
  25. A New Reformation
  26. Today in radical history: a New-yeeres Gift from Gerrard Winstanley, 1650.

+++

3 Comments

Filed under Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden

Die Kerk (3): Die kentekens van die kerk – prof. WJ Snyman

In hierdie wêreld kan ons heel wat verskillend kerkgemeenskappe vind, waarvan daar ook kerke is wat die ander gemeenskappe in teenstelling tot Jesus se gees, swart maak of selfs tot die verdoemenis skryf.

‘N groot deel vergeete dat die “wat wandel van die gelowiges” is wat mee die waarde van die kerkgemeenskap bepaal. Dit kom daar op aan om volgens die leer van Christus gemeenskap te vorm. En dit is deur baie baie vergeet. Baie kerke is passiewe gemeenskappe geword waar baie min aandag word geskenk aan die Woord van God, wat uiteindelik die Grootste Bron van verdieping moet wees.

*

Ter herinnering

merktekens om die ware kerk te ken = merktekens van die Christene

> Die ware Christen is diegene wat hom kan raak van die wêreld en homself volledig onder die hoedeschap van Christus weet te plaas

Daar is by die natuurlike mens nog spore van die eertydse heerlike beeld van God te bespeur. Al die “mooi” en “goeie” dinge in die menslike samelewing wat dit hier op aarde nog leefbaar maak, kom egter nie waarlik uit die “goeie gewete” van die mens voort nie. Die goeie God bewaar nog die wêreld daarvan om gewetenloos te word, deur die uitbarsting van die helse nagdonker op aarde in toom te hou. Dit word egter vinnig donkerder namate die einde van die wêreld nader. “Wie onreg doen, laat hom nog meer onreg doen; en wie vuil is, laat hom nog vuiler word . . .” (Openb. 22). Ja, daar kom ‘n tyd dat hierdie wêreld gesien sal word in die gestalte van die groot hoer wat op die baie waters sit en dan roep die hemel God se kinders toe: “Gaan uit haar uit, my volk, sodat julle nie gemeenskap met haar sondes mag hê en van haar plae ontvang nie . . .” (Openb. 18:4). {My gewete voor God}

kerk sigbaar in die (georganiseerde) aksie van die gelowiges

Die ware kerk is

  1. waar die evangelie suiwer gepredik word
  2. Waar die sakramente suiwer bedien word.
  3. Waar die kerklike tug bedien word

> As daar slegs één ware kerk as die liggaam van Christus kan deur gaan moet ons besef dat hierdie gebou moet wees op die Apostoliese fondament (vgl. Kol. 2: 7: “gewortel en opgebou”). Maar gelowiges kan nooit sê dat hulle die enigste ware kerk ter plaatse is nie, om die eenvoudige rede dat die kerk nog strydend is, en die volmaakte nog nie gekom het nie.

Daarom is daar plek vir meer kerke op ‘n plek in verskillende kerkverband, in die verhouding: suiwerder – minder suiwer.

Die amp van die gelowige is om hom te voeg by die suiwerste, en dit nog meer te suiwer. Waar hierdie amp van die gelowige onderdruk word, is die kerk op valse spoor. {Verskillende aspekte van die Kerk}

A kerk in Tilburg

Een kerk in Tilburg (Photo credit: Wikipedia)

+

Voorgaande

Die Kerk (1): Die woord ‘kerk’ – prof. WJ Snyman

Die Kerk (2): Die eienskappe van die kerk – prof. WJ Snyman

Voor Katholieken ook een jaarthema rond barmhartigheid

++

Aanvullende lectuur

  1. De Ekklesia #1 De uitgeroepenen
  2. De Ekklesia #2 De Gemeente van het Oude Verbond
  3. Verzoening en Broederschap 2 Uit de eigen cocon stappen
  4. Verzoening en Broederschap 8 Samenkomende deelgenoten

+++

Pro Regno

DIE KENTEKENS VAN DIE KERK

deur prof. WJ Snyman

(Sien die inleiding (nommer 1) en die res van die reeks hier.)

Die kentekens van die kerk.

Die eienskappe sê wat die ware kerk is, die kenmerke waar die ware kerk is.

Hier moet onderskeid gemaak word tussen die dinge waaraan die kerk gemerk en die dinge waaraan hy geken kan word.

Na die “merktekens om die ware kerk te ken” handel die Ned. Geloofsbelydenis (Art. 29) ook oor die “merktekens van die Christene”. Dit is die wandel van die gelowiges. Die bestaan van die kerk word gemerk in die kragte en invloede wat daar uitgaan van die gelowiges op elke gebied. Hierdie kragte en invloede moet ook georganiseer word om elke lewensgebied vir Christus te verower. So word die kerk sigbaar in die (georganiseerde) aksie van die gelowiges. Die kerk laat hom merk as strydende kerk. Daar is egter…

View original post 807 more words

1 Comment

Filed under Afrikaanse tekste, Geestelijke aangelegenheden, Levensstijl, Re-Blogs and Great Blogs, Religieuze aangelegenheden

Die Goeie Reg van ons Uitgangspunt

Pro Regno skryf

Die teëstander sal aan ons sê dat ons uitgaan van ‘n beginsel, nl. dat die Bybel die Woord van God is en ‘dat die Heilige Gees daarvan in die harte van die gelowiges getuienis gee; maar, sal die teëstander daarvan toevoeg: julle moet ons éérs die deugdelikheid van die beginsel bewys wat julle as uitgangspunt gekies het.

Ons antwoord is: Nee.

Elke wetenskap gaan uit van beginsels waaragter ‘n mens nie kan teruggryp nie, wat nie bewys kan word nie. Sonder sulke beginsels, as punte van begin, is geen wetenskap moontlik nie. Waarom moet dan net vir die Godskennis ‘n uitsondering gemaak word?

As die teëstander ons bevooroordeeld noem vanweë ons uitgangspunt, dan sê ons dat dit net so bevooroordeeld is om die Bybel aan te sien as ‘n boek wat gelykstaan met ander boeke, terwyl dit tog self sê dat dit die Woord van God is. Dit is hier nie ‘n saak van wetenskap en geloof nie, maar van geloof en ongeloof wat teenoor mekaar staan.

Die outoriteit van die Skrif rus dan ook, soos alle beginsels, in sigself en is vir geen bewys vatbaar nie. Die Skrif moet geglo word om sigself.

Dit is nie onwetenskaplik nie,

“Die band van die siel aan die Skrif as die Woord van God lê agter die bewussyn en onder die bewyse; dit is mistiek van aard net soos die geloof aan die principia (beginsels) in die verskillende wetenskappe” (Bavinck, Dogmatiek, deel 1, bl.634).

As iemand die lig sien, soek hy daarvoor geen bewys nie. Hy sal u sê: Ek weet dat daar lig is, want ek sien dit. Hoe weet ‘n lammetjie, al van die eerste dag af, dat sy ma sy ma is? Wel, omdat dit sy ma is!

So ook weet die gelowige dat die Bybel die Woord van God is, want hy hoor daarin die stem van God.

Die verskillende wetenskappe het wel, volgens hul verskillende aard, verskillende soorte beginpunte en verskillende metodes waarvolgens gewerk word, maar in die grond van die saak is dit, soos prof. Bavinck sê: die geloof aan die grondbeginsels is altyd mistiek van aard.

Leave a comment

Filed under Afrikaanse tekste, Geestelijke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Religieuze aangelegenheden

Niet Hebreeuws machtigen die toch de Tenach willen lezen

Weet u dat er zelfs afstammelingen van Joden in onze contreien wonen die niet echt meer meester zijn van de oud Hebreeuwse taal. Als zij vlot het Oude Testament willen lezen zijn ze meestal aangewezen op Christelijke Bijbelvertalingen of zeer oude Nederlandse vertalingen, die dikwijls niet meer in de handel te verkrijgen zijn.

Om een steentje bij te dragen en de Joodse teksten ook aan Nederlandstalige burgers voor te stellen zijn er nu twee websites waar gebruik wordt gemaakt van enkele Bijbelvertalingen uit het Hebreeuws naar het Engels en naar het Nederlands. Zowel Engelse als Nederlandse teksten worden u aangeboden om een beeld te geven van wat de Goddelijke Schepper van Zijn creatie verwacht en wat Hij er mee van Plan is.

Op de twee nieuwe websites kan u naast teksten van de Griekse Geschriften, of Het Tweede testament (Nieuwe Testament) hoofdzakelijk het Eerste Testament, de Hebreeuwse Bijbel of Tenach (Tanach of Eerste Verbondsboek) vinden, dat vanaf de 2e eeuw door Christenen meestal het Oude Testament genoemd werd, een naam die Joden liever niet gebruiken. [Het woord TeNaCH is samengesteld uit de Hebreeuwse beginletters van de drie delen: Tora (T), Profeten (N) en Geschriften (CH).]

Die vroege of voor-Messiaanse Geschriften, die vrijwel geheel in het Hebreeuws geschreven, buiten enkele gedeelten in het Aramees, de moedertaal van Jeshua zijn erg belangrijk om Gods Plan met de mensheid te kennen. (Aramese Bijbelgedeelten zijn: Genesis 31:47, Jeremia 10:11, Daniël 2:4b-7:28 en Ezra 4:8-6:18 en 7:12-26.) Uit Joods oogpunt zijn er niet zo veel vertalingen naar het Nederlands gebracht doordat de Joden zich meestal aan het Hebreeuws en/of Jiddisj hielden.

Nochtans is er een hoge nood aan een goede Nederlandse vertaling.

Aan het begin van de 19de eeuw was S.I. Mulder de eerste die een joodse vertaling van de Pentateuch publiceerde.  Vervolgens kwamen er de vertalingen van de Amsterdamse opperrabbijn Abraham S. Onderwijzer die leefde van 1862 tot 1934 en de vertaling van rabbijn Vredenburg.

In de 19de eeuw formuleerde rabbijn Vredenburg zijn opdracht in het voorbericht van zijn Bijbelvertaling:

”Ik meende mij niet tot een enkele vertaling te mogen beperken, maar in eene zoo beknopt mogelijke, maar toch de voornaamste vraagpunten behandelende verklaring alles te moeten bijvoegen, wat tot goed begrip van den tekst, van den samenhang en ook van de toepassing der gegeven voorschriften, als absoluut noodzakelijk moet worden beschouwd.”

Deze qua stijl en lengte inmiddels wat gedateerde volzin geeft duidelijk weer dat rabbijn Vredenburg zijn opdracht niet slechts als vertaler heeft opgevat, maar eveneens als verklaarder. Heel anders luidde de opdracht van het Nederlands kerkgenootschap dat gedurende de zestiger jaren van de afgelopen eeuw, aan dr. Jitschak Dasberg vroeg een Bijbelvertaling te maken. Deze omschrijft in de inleiding zijn taak als volgt.

‘Reeds jaren wordt er gevraagd naar een makkelijk leesbare vertaling, in modern Nederlands. Er is gebrek aan een dergelijk gebruiksvoorwerp. En met opzet bezig ik dit woord, omdat in het joodse leven dit boek met zowel de Hebreeuwse tekst als een goed leesbare vertaling een voorwerp is dat op velerlei manieren gebruikt wordt.”

Dasberg wilde een Thora in de ‘taal van vandaag’. Hij wenste te breken met de usance van woordelijke omzettingen die gebaseerd waren op vroegere vertalingen.

Groot probleem bij vertalingen is dat het onmogelijk is ieder woord uit het oorspronkelijk werk door een woord in de andere taal weer te geven, evenmin kan men zich slaafs houden aan de volgorde der woorden en zinsdelen.

Ook citeert dr. Dasberg de Talmoed:

”Hij die een bijbelvers letterlijk, naar zijn uiterlijke vorm vertaalt, hij is een leugenaar.”

Als wij de Hebreeuwse tekst bekijken of horen en van daaruit een beeld willen vormen van wat wij moeten begrijpen kunnen wij er niet naast kijken dat wij eerst en vooral kennis moeten nemen van de toenmalige spreekwijzen, zegswijzen of spreekwoorden en dat een vertaling, naar eender welke taal, steeds een beperking is van de feitelijke betekenis van het Bijbelse woord.

De Midrasj, de rabbijnse uitleggingen uit de na-Bijbelse tijd, en de Talmoed, de nadere uitwerking van de mondelinge overleveringen uit de vierde tot de zesde eeuw, reiken met betrekking tot een of enkele Bijbelwoorden veelal een veelvoud van betekenis en uitleg aan, veel meer dan in een enkelvoudige vertaling kan worden opgenomen. Een Bijbelvertaling is in joods opzicht dan ook altijd ‘slechts’ een keuze. De veelvoud van vertaling en verklaring vanuit deze drie boekwerken geeft de mogelijkheid de joodse ‘Bijbelwaarheid’ dichter te benaderen.

Op Immanuel Verbondskind en op Jeshua-ists of Jeshua-isten tracht ik enkele Joodse Bijbelvertalingen te gebruiken om duidelijk te maken waar wij als mens staan in Gods Werk en om te tonen hoe belangrijk het is om dat ultieme Woord van God goed te begrijpen en na te volgen.

Om u een beeld te geven wat er in de Hebreeuwse Geschriften geschreven staat hoop ik met het gebruik te maken van enkele Joodse vertalingen meer duidelijkheid te scheppen.

Zo zal u in de uiteenlopende teksten Joodse bijbel vertalingen kunnen vinden die min of meer gekend zijn ook bij Christenen of enkel in Joodse kringen gebruikelijk of gekend zijn. Zo zal u aanhalingen uit volgende vertalingen kunnen vinden op mijn sites:

  1. Grotendeels tekstfragmenten uit de Orthodox Joodse Bijbelvertaling (de Engelse OJB + Nederlandstalige OJBV)
  2. De Door de Israelische authoriteiten goedgekeurde Tenach vertaling of Messiaanse bewerking waar “YY” wordt gebruikt voor het Tetragrammaton, zodat verschillende groepen de meest heilige naam kunnen uitspreken of niet uiten zoals ze het goed vinden. Daar waar er ingevoegde woorden zijn gebruikt als poging tot verduidelijking of interpretatie en er woorden staan die niet in de oorspronkelijke Bijbelse tekst staan worden er haakjes (..) gebruikt.
  3. The Scriptures en/of de Geschriften mogen dan wel niet Joodse vertalingen zijn, maar gaan wel uit van de grondtekst waarbij werkelijk gepoogd is geworden om namen zo getrouw mogelijk weer te geven.
  4. Wel vanuit het Joods geloof geschreven zijn de fragmenten uit de 1970 verschenen tweetalige editie met de Nederlandse vertaling van Jitschak Dasberg die niet alle Bijbelboeken bevat.
  5. Voor het Nederlandse worden er verder de Pentateuch (de vijf boeken van Mozes) door A.S. Onderwijzer uit 1895 gebruikt.

Wees welkom om de Heilige Schrift te lezen in uw moedertaal (als dat Nederlands is – of Engels) en meerdere studies rond dat Woord van God, in het Nederlands en het Engels, te komen bekijken op Immanuel Verbondskind en op Jeshua-ists.

+

Lees ook

  1. Joodse bijbelvertaling
  2. Jeshua-ists and Messianics

+++

Leave a comment

Filed under Aankondiging & Introductie, Culturele aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden