Tag Archives: Vrijwilliger(s)

De medische nood blijft hoog

In Wallonië kijkt de bevolking tegen een heel andere wereld aan. Voor sommigen leek het de voorbije weken wel oorlog.

Solidariteit in Wallonië na overstromingen juli 2021 – Foto Solidair, Jean-Luc Bousmans

Zoals tijdens een oorlog is er ook veel weg gevallen. Door de overstromingen zijn er heel wat winkels totaal vernietigd en is de voedselverdeling in moeilijkheden.  Door dat huisartsenpraktijken en apotheken zijn ondergelopen is er op het vlak van gezondheidshulp ook een tekort. Medicatie en materiaal zijn vernietigd.

Op sommige plaatsen is het al weekend wanneer het water wegtrekt, en veel diensten zijn niet bereikbaar. Een huisarts bij Geneeskunde voor het Volk start als een van de eersten medische noodhulp op in het zwaar getroffen gebied. Ze vertrekt met een hoop verbandmateriaal en medicatie naar de sporthal in het dorp Esneux. Gedurende enkele dagen is ze daar zo goed als de enige arts. Ze verzorgt samen met enkele vrijwillige verpleegkundigen uit de streek wonden, ze delen medicatie uit aan mensen die alles kwijt zijn, ze luisteren naar de verhalen.

Op de staatsinstanties leken de mensen niet te kunnen rekenen. Naarmate de dorpen in de streek in de dagen die volgenden weer bereikbaar werden, nam het aantal vrijwilligers fors toe. Erg genoeg was er niet veel te zien van legereenheden die mee kwamen helpen om op te ruimen. Er waren er wel enkelen, maar veel te weinig. Heel veel lokale artsen en verpleegkundigen, maar ook collega’s van Geneeskunde voor het Volk vanuit heel België, gingen ter plaatse om medisch hulp aan te bieden. Ze gingen van deur tot deur om te laten weten dat ze er waren, en nu nog staan ze paraat om alle soort van hulp te bieden. Want nu na enkele weken wordt het psychologische ook een harde dobber.

Verder zijn er de diabetici en mensen met chronische ziekten die nu niet makkelijk aan hun medicatie en verzorging kunnen komen. Er zijn mensen die chronische wonden hebben die al dagen niet meer verzorgd zijn. Sommigen zijn aan hun huis gebonden doordat ze niet weg kunnen. Bijvoorbeeld door dat de traplift die ze normaal gebruiken, het niet meer doet.

De solidariteit en samenwerking die zich ontplooien in de getroffen gebieden, staan in schril contrast met de afwezigheid van enige medische coördinatie. Zelfs nu na zo vele weken draait de hele hulpverlening nog altijd grotendeels op vrijwilligers die het beste van zichzelf geven. Zij geven aan dat het zo niet langer kan en trekken aan de alarmbel. Sommigen van de vrijwilligers vertellen met tranen in de ogen hoe zij zich door het Rode Kruis in de steek voelen gelaten.

Er mag dan wel al een zekere prille coördinatie op gang geraken, maar het blijft beschamend moeizaam. De vele organisaties zeggen dat ze nog nooit zulk een ramp van deze grote hebben mee gemaakt en dat ze roeien met de riemen die ze hebben.

De bewoners van de getroffen streken zijn nu grotendeels nog in overlevingsmodus. De adrenaline stroomt door hun lijf.

Wanneer je huis onder de modder staat, denk je niet aan je epilepsiemedicatie, of aan je hoge bloeddruk. Daarom is het belangrijk om niet enkel vanuit medische posten hulp te bieden, maar ook van deur tot deur te gaan, naar de mensen te luisteren. Dat is de manier waarop hulpvragen stilaan naar boven komen.

Naast het verlies van de chronische medicatie en de wonden die ontstaan tijdens het opruimen, beginnen we meer en meer tekenen van uitputting te zien. Een vrouw komt met spierpijn, hoofdpijn en gezwollen benen naar de medische wachtpost. Ze is 63 en al dagen aan het opruimen in haar huis. Ze slaapt niet. Haar lichaam is op. In normale omstandigheden zou je rust voorschrijven, maar hoe doe je dat nu? Er is niet eens een zetel om in te liggen.

We zien ook brandwonden door de chemische verontreiniging van het water met stookolie. Overal ligt een blinkend laagje mazout op het water en de modder. Een gekend fenomeen na overstromingen. De straten en huizen moeten herhaaldelijk grondig schoon gespoten worden, staat in richtlijnen van de overheid.(1) In de praktijk wordt weinig concreet advies gegeven aan de getroffen inwoners. Verder is het ook onduidelijk of het water geen andere verontreiniging met gezondheidsrisico’s heeft achtergelaten.

+

Voorgaand

Kolkende watermassa’s doorheen de straten

Overstromingen in Limburg, Duitsland en België door extreem zware buien

Faalt de overheid in aanpak van de overstromingen?

++

Aanvullend

  1. Wateroverlast in het midden van de zomer
  2. Waterramp voor Wallonië, Vlaams-Brabant en Limburg
  3. Maas niet bevaarbaar door drijfhout en de te sterke stroming

2 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Faalt de overheid in aanpak van de overstromingen?

Vernietigende watermassa

Het lijkt werkelijk ongelofelijk. Meer dan drie weken geleden konden wij zien hoe de regen onherroepelijk haar slag sloeg in ons land en onze buurlanden.

Half juli kregen delen van Wallonië te maken met een van de grootste natuurrampen ooit in ons land. We konden op de televisie zien hoe het kolkende water haar moordende slag sloeg. Ongelofelijk welk een kracht achter dat water stond, en hoe het auto’s, diepvriezers, koelkasten en meubelen als speeltuigjes in het water kilometers verder liet opbotsen tegen smurrie, die het water als roomijs likte.
Huizen werden ondermijnd en tot instorten gebracht, terwijl vele mensen op de daken hun toevlucht tot redding zochten.

Men verwachtte dat dadelijk het leger en civiele bescherming zouden oprukken om de mensen te gaan helpen. Maar nu, zo vele weken later zitten de mensen nog altijd in zak en as en moeten zij vaststellen dat hulporganisaties, zoals o.m.e het Rode Kruis niet van zich laten weten of nu pas heel aat ontoereikend opkomen.

Het is vandaag heel duidelijk hoe ons bestuurssysteem het onmogelijk maakt om een degelijk bestuur te verwezenlijken. Het ligt er vinger dik op dat de overheid faalt om haar burgers degelijk te beschermen.

Ondanks de grenzeloze inzet en solidariteit van vrijwilligers en de standaard hulpdiensten toont de aanpak van de ramp opnieuw dat de splitsing van bevoegdheden in ons land tot chaos leidt.

Europese waarschuwingen… in de wind geslagen

Wanneer de omvang van de ramp duidelijk werd, toonden de eerste politieke reacties een grote verrassing. In de plenaire vergadering van het federale parlement op maandag 19 juli zei minister van Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden (CD&V):

“Mevrouw de voorzitter, beste collega’s, niemand had deze natuurramp kunnen voorspellen en niemand had ze kunnen verhinderen.”

Hier is het vreemd dat de minister zoiets beweerde, daar weken vooraf al bepaalde signalen hoorbaar waren. Voor diegenen die niet goed luisterden naar weermannen of weervrouwen was er nog steeds de eerste waarschuwing op zaterdag 10 juli die op naam staat van het European Flood Awareness System (EFAS, het Europees systeem voor overstromingsbewustzijn), een initiatief van de Europese Commissie, dat specifiek dient om beter voorbereid te zijn op grote overstromingen. ontvingen onze overheden. Maar wat hebben zulk een instanties zin als de lokale regeringen er niet naar luisteren?

Het waarschuwingssysteem gaf aan dat er een groot risico was op overstromingen binnen het stroomgebied van de Maas. Het SPW, de publieke overheidsdienst van Wallonië, kreeg het bericht binnen. Voorlopig is nog niet duidelijk wat ermee aangevangen werd en wanneer, maar het lijkt dat er veel te laat en weinig doortastend werd opgetreden.

Hannah Cloke, wetenschapper bij het EFAS, toont alvast haar verbazing over hoe er zo veel doden zijn gevallen, want:

“De overstromingen die plaatsvonden kwamen (qua omvang en spreiding) zeer goed overeen met wat enkele dagen tevoren al was voorspeld. […] De autoriteiten hadden voldoende tijd om de mensen in veiligheid te brengen voor de overstromingen.”(‘Chronologie d’une catastrophe : ce qu’on sait et ce qu’on ignore’, La Libre Belgique, 24 juli 2021, p. 5)

In de daaropvolgende dagen zou het Europees alarmsysteem in totaal 25 berichten uitsturen. Volgens de Waalse overheidsdienst waren er ‘slechts vier’ relevant voor Wallonië. De dienst geeft ook aan dat er ‘een zekere onzekerheid’ gepaard gaat met die waarschuwingen.

Op maandag 12 juli waarschuwde een Europese weerkundige instelling voor ongeziene neerslag in de buurt van Verviers. De voorspelling – tot 231 mm op twee dagen – blijkt uiteindelijk zeer dicht bij de realiteit te liggen.(‘Chronologie d’une catastrophe : ce qu’on sait et ce qu’on ignore’, La Libre Belgique, 24 juli 2021, p. 5) Het is alvast merkwaardig hoe de waarschuwingen van een dienst die specifiek in het leven geroepen is om voorbereid te zijn op overstromingen, zo gemakkelijk onder de mat geveegd werden.

Waar de staat vaalt treed de bevolking op

Terwijl het bij de regering nog stil bleef, hadden heel wat mensen over geheel het land de moed bij elkaar geschraapt om hulp te voorzien voor de getroffen slachtoffers.

Er werden via de sociale media verscheidene oproepen gedaan om goederen naar bepaalde punten te brengen zodat deze naar Wallonië zouden kunnen gebracht worden. Via de televisie werden die initiatieven bekritiseerd en afgeraden en werd aangegeven dat men best geld kon storten op de rekening van het Rode Kruis die dan alles beter zou coördineren. Maar nu zo vele weken later zien wij niet veel van een geslaagde coördinatie. Wel konden wij heel wat vrijwilligers klagen over de zeer slechte coördinatie van die wereldwijde hulpverleningsorganisatie die met bijna 100 miljoen leden, vrijwilligers en supporters en 192 nationale organisaties een van de grootste humanitaire organisaties in de wereld is.  Maar daar merk je ook hoe grootschaligheid en verdeeldheid tussen een Vlaams en Waals Rode Kruis maakt dat zulk een verdeling niet werkt.

Al de eerste dagen kon men wel 120 brandweerlieden uit Vlaanderen hun collega’s in de provincie Luik zien helpen. Toch viel ook daar op met welk een ontoereikende middelen die mensen moeten werken, waarbij hun bootjes werkelijk door het kolkende water in vernieling werden gebracht.

Mooi is ook te horen hoe vanuit het hele land gewone burgers uit de werkklasse hun handen uit de mouwen kwamen steken. Toen een hulpploeg onderweg naar Esneux ter hoogte van Leuven af te rekenen kreeg met een lekke band, boden de herstellers aan om de band gratis te vervangen.

“Dat is dan onze manier om bij te dragen”,

klonk het. en zo waren er nog meerdere fijne opbeurende berichten van aangeboden hulp.

Spoedig kwamen van alle kanten mensen de slachtoffers ter hulp. Met handvastigheid zonder rekening te houden met de tijd werd er op verscheiden plaatsen tegen de klok gewerkt en probeerde men toch al wat op te kuisen, ook al zag men wel dat het grote opkuiswerk met degelijke machines zou moeten gaan gebeuren.

Ook buurtbewoners die minder getroffen waren sprongen hun naasten ter hulp. Stadsbewoners van hoger gelegen gebieden gingen spontaan helpen. Verschillende organisaties zoals jeugdbewegingen, jongerenorganisaties, maar ook vluchtelingen uit een opvangcentrum in Moeskroen en dokwerkers uit Antwerpen zetten hulpverlening op poten. En van overal in het land kwamen heuse konvooien aan vrijwilligers op gang die de getroffen inwoners gingen helpen.

Van enkele politieke partijen zag men wel de kopstukken paraderen, maar niemand de handen uit de mouwen steken. Behalve van de Partij van de Arbeid (PvdA – België), die  honderden vrijwilligers op de been kreeg met hun SolidariTeams, die door de lokale groepen begeleid en uitgestuurd werden. Vernietigde meubels werden geruimd, modder geschept, kelders leeggepompt. Maar buurtbewoners en vrijwilligers gingen ook rond met zelfgebakken koekjes, sandwiches of ander voedsel, met waterflessen en koffie.

Hier was duidelijk hoe wanneer de staat faalt, de werkende klasse zichzelf wel organiseert en bewijst dat zij heel wat meer solidair zijn dan bepaalde politici willen doen uitschijnen. Men kan duidelijk vaststellen dat op die momenten wanneer de nood hoog is er geen Vlamingen, Brusselaars of Walen, worden gezien, maar wel gewone mensen, de werkende klasse, met een groot hart en een gevoelen van eenheid en verbondenheid. De taal die zij spreken is die van de eenheid, eenheid in solidariteit. En als we die eenheid zien, geeft dit nog meer redenen om zich te verzetten tegen die groepen die de bewoners van dit kleine Kafkajaanse land willen doen geloven dat de meerderheid dit land uiteen wil trekken. Met de aan de gang zijnde solidariteit terwijl de regeringen nog altijd zitten te bakkeleien over hoe ze deze ramp moeten aanpakken en/of er niet weer wat commissies moeten opgericht worden om te onderzoeken hoe en waarom dit kon gebeuren en hoe men het nu best zou gaan aanpakken om de mensen te gaan helpen. Ondertussen vergeten zij dat er nog zovele duizenden zonder water, gas en elektriciteit zitten, maar ook zonder woonst en zonder vervoersmiddel om spoedig weer aan het werk te gaan.

Hopelijk gaan nu toch nog wat meer mensen inzien hoe dit land vierkant draait en hoe een verdere opsplitsing geen beterschap maar verergering en absurditeit zal brengen. Daarom is het zo belangrijk dat meerdere mensen zich nog meer tegen de agenda van bepaalde partijen die ons land nog meer willen splitsen gaan verzetten. Wij moeten er voor zorgen dat diegenen die de federale instellingen helemaal willen uithollen en de Civiele Bescherming willen splitsen er niet zullen in slagen. Er is nog veel werk. Maar vele emmers maken het een beetje lichter.

+

Voorgaande

Kolkende watermassa’s doorheen de straten

++

Aanvullend

  1. Wateroverlast in het midden van de zomer
  2. Waterramp voor Wallonië, Vlaams-Brabant en Limburg
  3. Maas niet bevaarbaar door drijfhout en de te sterke stroming

+++

Vindt ook te lezen en te bekijken:

  1. Beklijvende beelden uit Verviers tonen hoe bejaarde vrouw via gat in muur gered wordt
  2. Heftige overstroming in Duitsland: huizen weggevaagd, doden en vermisten
  3. Drone filmt ravage in Duitsland na zware overstromingen
  4. Hevige regenval zorgt voor overstromingen in Zuid-Duitse plaats
  5. Het water
  6. Stroming
  7. Overstroming
  8. Overstromingen in Limburg, Duitsland en België door extreem zware buien
  9. Nog nooit maakte we dit mee.
  10. Opvangbekkens kunnen situatie op Demer onder controle houden, Melsterbeek in Geetbets op alarmdrempel
  11. Overstromingen in Wallonië – solidariteitsactie met Trooz
  12. Solidariteit en hulpgoederen
  13. Helpen helpt! Soutenez les victimes des inondations !
  14. Aflossing voor Helderse hulp bij overstromingen
  15. Help de noodtoestand
  16. Aywaille 2021 – The Flood – By Hipstamatic
  17. Rosa in de Kidsweek
  18. 1 op 4 van de Vlaams-Brabantse huishoudens woont in overstromingsgevoelig gebied
  19. Chênée na de overstroming
  20. Albertkanaal staat “weer” laag!
  21. Laat de heide aan haar lot over…
  22. Sire, er is geen haast water meer!
  23. Drie oorzaken van wateroverlast en toch ons grondwaterpeil niet aangevuld krijgen
  24. Watersnood gouden kans voor Belgische miljonairs
  25. ’t SchrijfNest in tVaartje – oogst 20 juli
  26. Fraipont na de zondvloed, tussen miserie en veerkracht
  27. Extra rubriek – extreem weer
  28. Vissterfte: Roep om Demer te beluchten wordt luider
  29. Het grijze bos
  30. Duitsland, video verwoeste dorpen aan de Ahr: Mayschoss, Laach, Reimerzhoven, Altenahr

4 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Ecologische aangelegenheden, Levensstijl, Natuur, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Gevangen in vrijwilligheid

In heel wat landen wordt het werk van vrijwilligers onderschat. Men moet ook beseffen dat heel wat werk indien het niet zou gedaan worden door mensen die zich vrijwillig en onbetaald inzetten, een heel kostelijke grap zou worden voor de maatschappij en zelfs nog meerdere mensen in problemen brengen dan er nu al zijn.

Groot gevaar is natuurlijk hoe ver men het laat komen bij en voor vrijwilligheid, want een staat of gemeenschap kan zich makkelijk van haar taken onttrekken met het besef dat het dan wel zou gedaan worden door vrijwilligers of naastenliefde hebbende burgers. En daar staat dan de deur open voor de profiteurs en groepen die genoeg geld hebben maar het niet willen uit geven, liever profiterend van hen die zij ‘naïevelingen’ noemen.

Onze welvaartsstaat moet beseffen dat iedereen haar verantwoordelijkheid moet nemen en dat iedereen naar werken hoort gerespecteerd en betaald te worden. Een eerlijke verdeling gaat armoede en uitsluiting vermijden en uiteindelijk de economie ten goede komen en de cultuur verrijken.

Ontmoetingen~Encounters

Ervaring als vrijwilliger werkt nieuwe Nederlanders bij sollicitaties juist tégen.

Gepubliceerd in de Volkskrant 4 januari 2021 door Razan Damlakhi & Esseline van de Sande

Je vrijwillig inzetten voor de samenleving is een groot goed in Nederland. Van nieuwkomers wordt dat ook verwacht. Maar hen betalen, zou veel beter zijn. Nederland is wereldwijd koploper in vrijwilligerswerk. Wat wordt vergeten is dat vrijwilligheid ongelijkheid in de hand werkt en vele getalenteerde personen aan het lijntje houdt. Vooral nieuwe Nederlanders worden uitgesloten door onze cultuur van vrijwilligheid.

Nederland is terecht trots op zijn vrijwilligers. Jarenlang onbetaald vrijwilligerswerk is vaak de solide basis van van een voordracht voor een stadsprijs of een koninklijk lintje. Er wordt wel gezegd dat vrijwilligers het cement van onze samenleving vormen. Het CBS berekende over 2017 dat bijna de helft van de Nederlanders boven de 15 jaar zich minimaal één keer per jaar vrijwillig inzet.

Uit onderzoek…

View original post 659 more words

Leave a comment

Filed under Economische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

In Nederland nog meer mensen naar de Voedselbank

Opnieuw gaan meer mensen naar de Voedselbank

Binnenland: http://nos.nl/tekst/2274740

Ook vorig jaar zijn weer mensen naar de Voedselbank gegaan. De toename was 6 procent. Elke week halen ongeveer 140.000 mensen een pakket op bij een Voedselbank in hun woonplaats.

“De toelatingsnormen zijn versoepeld. Dat verklaart voor een belangrijk deel de stijging van het aantal klanten”,

zegt een woordvoerster.

“En we doen er alles aan om de drempel voor mensen om binnen te komen te verlagen.”

Zo lijken steeds meer Voedselbanken op een supermarkt en dat maakt het voor mensen minder ongemakkelijk.

“Mensen mogen daar zelf spullen uit de vakken halen. Ze mogen bijvoorbeeld vier stuks groenten of ontbijtproducten kiezen”,

zegt de woordvoerster.

Knuffelfactor

Elk jaar wordt door klanten ter waarde van zo’n 74 miljoen euro aan voedsel opgehaald.

Ook het aantal vrijwilligers is met 6 procent toegenomen, tot 11.700. Toch hebben de Voedselbanken nog steeds extra mensen nodig, vooral voor organisatorische zaken. Maar ook aan chauffeurs is een gebrek. Daarom is de website werkenbijvoedselbanken.nl gelanceerd.

De Voedselbank hoopt dat ook dit jaar het aantal vrijwilligers toeneemt.

“Gelukkig is onze reputatie goed en de knuffelfactor hoog.”

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn