Tag Archives: Verstrikking

“Doe mijn tranen in uw kruik”.

 

Gedichten langs een weg met God

Onderstromen van verdriet
– en ik wil ze niet.
Niet zonder dat iemand
weet… en ziet.

Alleen met rede gestaafd
mag ’t er zijn.
Enkel gevoel is meer fictie-
al doet ze ook pijn.

Waarin verstrikt dit alles me –
zonder profijt?
Het is vragen om recht –
raak ik ’t kwijt?

Een kind kan niet strijden
met wie volwassen zijn.
Enige weg dan: verzet en zwijgen
een lange lijn

die mij gevangen houdt om het
eigen gelijk;
maar het maakt me armer
in plaats van rijk.

Hoe dit ontstijgen, omslaan
dit spoor?
Zeventig maal zeven maal
trekken de voor

en hopen op zaad,
ontkiemend tot leven.
Niet als een wet
maar als gave – gegeven.

Staan in de stilte
met lege handen
en enkel aan Hem
mijn hart verpanden.

“Wat verdriet en moeite is,
Jij ziet het aan.
En Jij weegt – als geen ander –
ons bestaan.” (psalm…

View original post 10 more words

Leave a comment

Filed under Gedichten - Poëzie, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Religieuze aangelegenheden, Voelen en Welzijn