Tag Archives: Uitbuiting

Gevangen in vrijwilligheid

In heel wat landen wordt het werk van vrijwilligers onderschat. Men moet ook beseffen dat heel wat werk indien het niet zou gedaan worden door mensen die zich vrijwillig en onbetaald inzetten, een heel kostelijke grap zou worden voor de maatschappij en zelfs nog meerdere mensen in problemen brengen dan er nu al zijn.

Groot gevaar is natuurlijk hoe ver men het laat komen bij en voor vrijwilligheid, want een staat of gemeenschap kan zich makkelijk van haar taken onttrekken met het besef dat het dan wel zou gedaan worden door vrijwilligers of naastenliefde hebbende burgers. En daar staat dan de deur open voor de profiteurs en groepen die genoeg geld hebben maar het niet willen uit geven, liever profiterend van hen die zij ‘naïevelingen’ noemen.

Onze welvaartsstaat moet beseffen dat iedereen haar verantwoordelijkheid moet nemen en dat iedereen naar werken hoort gerespecteerd en betaald te worden. Een eerlijke verdeling gaat armoede en uitsluiting vermijden en uiteindelijk de economie ten goede komen en de cultuur verrijken.

Ontmoetingen~Encounters

Ervaring als vrijwilliger werkt nieuwe Nederlanders bij sollicitaties juist tégen.

Gepubliceerd in de Volkskrant 4 januari 2021 door Razan Damlakhi & Esseline van de Sande

Je vrijwillig inzetten voor de samenleving is een groot goed in Nederland. Van nieuwkomers wordt dat ook verwacht. Maar hen betalen, zou veel beter zijn. Nederland is wereldwijd koploper in vrijwilligerswerk. Wat wordt vergeten is dat vrijwilligheid ongelijkheid in de hand werkt en vele getalenteerde personen aan het lijntje houdt. Vooral nieuwe Nederlanders worden uitgesloten door onze cultuur van vrijwilligheid.

Nederland is terecht trots op zijn vrijwilligers. Jarenlang onbetaald vrijwilligerswerk is vaak de solide basis van van een voordracht voor een stadsprijs of een koninklijk lintje. Er wordt wel gezegd dat vrijwilligers het cement van onze samenleving vormen. Het CBS berekende over 2017 dat bijna de helft van de Nederlanders boven de 15 jaar zich minimaal één keer per jaar vrijwillig inzet.

Uit onderzoek…

View original post 659 more words

Leave a comment

Filed under Economische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

2020 en het onfatsoen van het grote geld

Het corona jaar 2020 bracht heel wat mensen op droog zaad, terwijl anderen dankzij de beperkingen om zich veel uit huis te begeven en te gaan winkelen, stukken van mensen konden verdienen.

Dit brengt ons tot een extremisme dat te zelden als dusdanig wordt gepresenteerd, dat van de financiële terreur. Onder de vlag van het neoliberalisme gaan de moderne roofridders van het financiële kapitalisme hun gangen. Al enkele jaren zien wij hoe kapitaalkrachtigen en beheerders van grote bedrijven hun personeel onder de duim houden. Elke seconde gijzelen ze de reële economie van de mensen en plegen ze hun moorddadige aanslagen op de inkomens van miljarden mensen en op de draagkracht van de planeet, ons grootste kapitaal waarvan we moeten leven.

Starbuckswinkel in Brussels Airport

Starbuckswinkel in Brussels Airport in vroegere tijden

Overal ter wereld waar er ‘genoeg’ bomen staan en rijke grondstoffen te vinden zijn, kan men de uitbuiters van het systeem hun slag zien slaan. Zonder pardon worden er in het zuidelijk halfrond bomen gekapt en roofbouw gepleegd of het niets is. En de wereld kijkt toe en lacht er naar. Er zijn zelfs firma’s die er in slagen grond water op te pompen en de wateraanvoer voor de plaatselijke bevolking in te perken terwijl die internationale concerns dat water aan een hoge prijs verkopen in het rijke westen. De consument laat dit maar gebeuren en is blij met zijn Nestlé watertje om met zijn valse fair trade koffie van Starbucks te kunnen pronken. door bepaalde ‘onchristelijke’ praktijken kunnen bepaalde zaken zoals o.a. Starbucksgaan behoren tot ‘s werelds grootste ketens van dit of geen product.

Amerikaans ondernemer en investeerder Jeff Bezos die er zeer goed in slaagd om zich onnoemijk te verrijken op de kap van een ander en dan nog doet of hij de grote weldoener is die zo veel mensen te werk kan stellen.

Men zal Jeffrey Preston Bezos zeker niet horen klagen over het coronajaar 2020, want voor hem heeft dat jaar zeker geen windeieren gelegd.

Thema’s als milieu en sociale zekerheid laten vele politici liefst aan de “loosers” over en wil men niet zo veel aan de orde laten komen. Voor hen zijn er wel belangrijker zaken te bespreken. Meerderen willen er niet aan denken of ter tafel brengen hoe grote geldverdieners soms veel leed en moeilijkheden berokkenen aan de kleine gebruikers en hun familie

Honderden miljoenen verdienen door hun toedoen te weinig om fatsoenlijk rond te komen, tientallen miljoenen worden definitief richting ondervoeding en hongerdood gedreven. Dit alles kan enkel omdat we toestaan dat de beurzen en de financiële markten de democratieën constant onder het zwaarste oorlogsvuur nemen en een politiek forceren die 99 procent van de mensen zou afwijzen indien zij daar goed geïnformeerd en democratisch over zouden kunnen beslissen. Maar, dat is wel zeker, onze economie is door deze financiële terreur allerminst democratisch.

Vorig jaar zag de reissector wel zwart zaad. Na het onverwachte dat zo onmogelijk leek kreeg Neckermann weinig kansen om terug op het droge te komen. Zij die liever te water gingen zagen hun  cruiseboten in de coronacrisis aan de kettingen liggen. Ook kozen nog maar weinigen voor een vliegvakantie. Dat leverde een stevige deuk op in het vermogen van taxfree-imperiumbouwer Willem Blijdorp. Ook offshoreveteraan Pieter Heerma zag zijn vermogen onder het miljard uitkomen.

Al snel bleek dat de rijkste mensen op aarde niet immuun konden blijven voor het coronavirus. Terwijl de pandemie zijn greep op Europa en Amerika verstevigde, implodeerden de wereldwijde aandelenmarkten en vergaarden veel fortuinen. Tijdens 2020 zagen heel wat miljardairs hun fortuin smelten in de zon. Folgens Forbes zijn in ruwe termen zijn de miljardairs van de wereld $ 8 biljoen waard, $ 700 miljard minder dan in 2019.

Erg genoeg kon men tijdens de crisis ellen lange rijen staan voor de winkels van de Iers-Engels-Walese keten Penney. Met PrimMark (Primark Stores Limited is geregistreerd in Engeland en Wales), heeft zij al meer dan 380 winkels aanwezig in dertien verschillende landen in Europa en de VS. Vele consumenten schuiven daar maar al te graag aan, zonder zich af te vragen hoe bepaalde kleren daar zo goedkoop aan de man of vrouw kunnen gebracht worden. Het erge is dat de meeste consumenten in onze contreien daar geen vragen meer bij stellen, waar hun producten en onder welke voorwaarden hun goederen zijn gefabriceerd.

Wat duidelijk in de lift zat tijdens deze corona crisis was de postorder verkoop.

De e-commercegigant Amazon die Jeff Bezos runt, kon wel geen haar op het kale hoofd brengen, maar deed hem niet verlegen zijn om te pochen over zijn doeltreffende zaak  die mooi in de schijnwerpers kon komen te staan tijdens de pandemie. Terwijl de Belgische Post mensen te kort kwam om een goede pakjesverdeling te garanderen kon Amazon er prat op gaan wel 100.000 full- en parttime werknemers in dienst te kunnen nemen om te helpen voldoen aan de toegenomen vraag van consumenten die thuis bleven en online winkelden.
Jeff Bezos mag voor het derde jaar op rij als werelds rijkste persoon op de Forbes lijst pronken, hoewel hij vorige zomer $ 36 miljard aan Amazon-aandelen aan zijn ex-vrouw MacKenzie Bezos heeft moeten afstaan, als onderdeel van hun echtscheidingsregeling. Volgens Forbes is hij nu toch nog $ 113 miljard waard, ondersteund door een stijging van het aandeel van Amazon met 15% sinds hun lijst van 2019.

De grootste winst in dollars is voor Qin Yinglin, wiens bedrijf op de 8ste plaats mag staan op de Forbes lijst. Hij mag zich nu werelds rijkste varkensfokker noemen, ook al staat hij op nummer 43 van de Forbes lijst en is $ 18,5 miljard waard – een sprong van $ 14,2 miljard sinds de 2019-lijst, nadat de aandelen van zijn in Shenzhen genoteerde Muyuan Foods bijna verdrievoudigden doordat de Afrikaanse varkensgriep het aanbod van varkens verminderde en de prijzen opdreef.

Uit de bepaalde griepen die zich de laatste jaren voor deden,  bleek duidelijk dat vele dieren ziek werden door met veel te veel opgesloten te zitten in veel te kleine ruimtes. Duidelijk gaat daar de mens in de fout. Deze willen allen prijzen zo veel mogelijk winst maken zonder al te veel kosten te moeten maken of zonder al te veel terrein te moeten opofferen om dat doel te bereiken. De dieren een waardig leven bezorgen ligt niet in hun woordenschat of op een opdienblaadje voor de verzekering van de oplopende dollarbriefjes.

Op dat vlak zal onze wereld nu toch eens haar lessen moeten gaan trekken. Na meerdere vleesschandalen, vogelgriepen en ebola kwamen Coronavirussen een stokje in de wielen steken van de kleine man. CoViD-19 voorzag de kroon op het werk van de laatste jaren waarbij de mens geen oog had voor mens, dier en plant.

Benieuwd of 2021 nu meer wijsheid zal mogen brengen en de consumenten zal wakker schudden om nu meer lokale goederen tegen een waardige prijs aan te schaffen.

+

Voorgaande

Uit de Oude doos: Een steeds kleiner wordende wereld

Dirk Van Duppen over de samenleving op een kruispunt

Naar het einde van 2020

Extremisme is terug van nooit weggeweest

++

Aanvullende lectuur

  1. Slag om waardigheid in zuivere natuur
  2. Onverantwoord gedrag van vele burgers
  3. Zij die de coronamaatregelen van de overheid een inbreuk op hun persoonlijke vrijheden vinden
  4. Economie en degradatie
  5. Christelijke houding tegenover slavernij

+++

Vindt ook te lezen

  1. Niet klagen over egoïsme
  2. Rechtsextremisme
  3. Moslimextremisme in de kiem smoren
  4. Oplossing voor sociaal en economisch gekwakkel
  5. Mens of Consumens: Het gebroken systeem: Een land gebouwd op schulden en verslaving
  6. Wie gelooft er nog in fabeltje van marktwerking?
  7. Elk jaar weer
  8. 3e golf
  9. Wie is de economie?
  10. Betekeniseconomie
  11. Winkels in Monickendam en Volendam
  12. Nexit is in belang van Europa
  13. Zwaar
  14. Wat gaat de coronacrisis met de rentes doen
  15. Mens of Consumens: Donder en Bliksem (Mijn idee over het vuurwerkverbod)
  16. Mens of Consumens: Wat is tegenwoordig nog sociaal?
  17. Mens of Consumens: Gratis/goedkoop werken, het nieuwe verdien model
  18. Grapperhaus: strenger optreden tegen winkeliers die lockdown omzeilen
  19. 20 décembre… 1848 – L’esclavage est aboli sur l’île de La Réunion
  20. ONU : Un déficit de 5,1 milliards de dollars menace les actions de l’organisation
  21. Les fausses promesses de Jeff Bezos pour réduire les impacts environnementaux

6 Comments

Filed under Economische aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Dirk Van Duppen over de samenleving op een kruispunt

Prijs voor Mensenrechten postuum voor PVDA-dokter Dirk Van Duppen: 'De samenleving staat op een kruispunt'PVDA-dokter Dirk Van Duppen kreeg postuum de prijs voor de Mensenrechten. Net voor zijn dood schreef hij het prachtige “Zo verliep de tijd die me toegemeten was”. Knack publiceert een fragment dat niet werd opgenomen in het boek, maar dat vandaag opnieuw actueel is met de pandemie in het achterhoofd.

De samenleving staat op een kruispunt.

Het komt aan op keuzes die bepalen welke kant ze opgaat: de warme, sociale kant of de ijskoude, individualistische en asociale kant.

Die keuzes bepalen of het zijn overweegt, dan wel het hebben.

Het collectieve en de vrijheid van de individuele mens dankzij de hulp van anderen of het individualisme ten koste van anderen.

Empathie, altruïsme en solidariteit of onverschilligheid, egoïsme en uitbuiting.

Zelfbeheersing, bedachtzaamheid, spelcompetitie, samenwerken, uitwisselen en delen of agressief impulsief gedrag, concurreren, monopoliseren, bezitten en nemen.

Mensen verbinden, gelijke rechten, internationalisme of uitsluiting, racisme en discriminatie.

Diversiteit of uniformiteit.

De arbeid als middel voor de productie van gebruikswaarde,  als middel voor emancipatie en socialisatie, of de arbeidskracht als koopwaar, als middel voor uitbuiting en voor de productie van ruilwaarde ten koste van alles.

Eerlijkheid, vertrouwen en eenheid van woord en daad, of bedrog, misleiding, hypocrisie.

Gelijkwaardigheid, gelijke participatie en rechtvaardigheid of ongelijkheid, dominantie, elitisme en onrecht.

Liefde voor de wetenschap en voor de rationaliteit of obscurantisme en irrationalisme.

Ecologisme, eerlijke informatie, duurzaam samenleven of consumentisme, milieuvervuiling en verspilling.

Humanisme, vermaatschappelijking van de economische hefbomen voor de realisatie van de sociale grondrechten en voor het eerst-komt-de-mens of de vermarkting van alles, alles als koopwaar te gelde maken en eerst-komt-de-winst.

De laatste keuze verwijst naar de economische verhoudingen en omstandigheden.

Die zijn doorslaggevend.

Zonder een onderbouw waarbij de mens en niet de winst eerst komt, gaan de positieve waarden verwateren tot vormen van hypocrisie en halen de negatieve de boventoon.

Ik zie de wereld kantelen, ik geloof dat het goed komt.

Lees meer: Prijs voor Mensenrechten postuum voor PVDA-dokter Dirk Van Duppen: ‘De samenleving staat op een kruispunt’

+++

Aanverwante lectuur

  1. Mensen, drukte, virus
  2. En toch…
  3. De gallemiezen
  4. Kinderlijke vragen
  5. Hoe durven ze?
  6. VVD, GroenLinks willen onderzoek naar discriminatie
  7. Neem de emotionele en alledaagse verhalen van burgers serieus
  8. Kapitalisten dragen geen masker
  9. Voorbij het stigma van de populistische demonstrant: protest heeft een centrale functie in onze democratie!
  10. Het virus en de geldboom – 1
  11. Het virus en de geldboom – 2
  12. Het virus en de geldboom -3
  13. Betekeniseconomie
  14. Onzinnige heisa
  15. Mens of Consumens: Wat is tegenwoordig nog sociaal?
  16. Mens of Consumens: Gratis/goedkoop werken, het nieuwe verdien model
  17. Mens of Consumens: Het gebroken systeem: Een land gebouwd op schulden en verslaving
  18. Wat was er echt belangrijk in mijn academisch leven?
  19. Jensen over het coronavirus (11-05-2020)
  20. COVID19: leren we echt wel iets over onszelf?
  21. Regie
  22. Social distancing
  23. Lockdown
  24. Met een vleugje “lief”
  25. Wie is de economie?
  26. Modellen
  27. De grote klap

6 Comments

Filed under Aanhalingen of Citaten, Activisme & Vredeswerk, Bezinningsteksten, Economische aangelegenheden, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Uit de Oude doos: Een steeds kleiner wordende wereld

In 2006 ging het oudste familiebedrijf ter wereld, het Japanse bouwbedrijf Kongo Gumi, gaat failliet. Dat zou slechts het begin zijn van een hele reeks dominostenen die zouden gaan vallen in 2007 het jaar dat ABN Amro, de grootste bank van Nederland, wordt overgenomen, nog voor de nog grotere economische ramp van 2008 met de grote beurscrash.

Wij schreven in ons tijdschrift “Met Open Bijbel” in 2007 het volgende:

In het Nieuws – Belangrijke en interessante nieuwsfeiten in het licht van de Bijbel:

2007 – Een steeds kleiner wordende wereld en opkomend godsdienstig fundamentalisme

De expansie van het rijk der Franken onder Karel de Grote.

Economisch wordt de westerse wereld steeds ‘kleiner’; alles hangt inmiddels met alles samen. Tegelijkertijd versnippert de wereld sociaal/etnisch juist steeds verder. Na de 2e wereldoorlog leefde alom de gedachte van steeds grotere eenheid. West-Europa ging op weg naar de ‘Verenigde Staten van Europa’, in de geest van het oude rijk van Karel de Grote. De VN moest de opmaat zijn tot een verenigde wereld waar de mensheid in volkomen harmonie met elkaar samen zou leven.
Het visioen was een wereldwijd georganiseerde maatschappij onder één wereldregering. Samen zouden we alle problemen wel oplossen. Wereldwijde voorspoed en geluk lagen direct achter de horizon. Die droom ligt al lang aan scherven. Regionale conflicten en afscheidingen begonnen de trend te zetten. Provincies en regio’s wilden weer zelfstandig worden. Noord-Ierland, Biafra, Koerdistan, Eritrea, Baskenland begonnen het nieuws te beheersen. Europa zag de opkomst van politieke bewegingen als de RAF (Rote Armee Fraktion), Brigado Rosso, en zelfs een Japans ‘Rode Leger’ (o.a. in ons land betrokken bij de gijzeling in de Franse ambassade). Door westerse koloniale machten getrokken grenzen in Afrika bleken dwars door oude etnische grenzen heen te lopen, wat leidde tot bloedige stammenoorlogen, al of niet parallel lopend aan een strijd om zelfstandigheid en autonomie. Maar de achtergronden van al dat geweld waren nog steeds de oude: macht en rijkdom, waaronder het bezit van bodemschatten. En de wereld maakte kennis met een nieuwe manier van oorlog voeren: terrorisme.

De Muur bij de Brandenburger Tor op 1 december 1989

Allerlei belang hebbenden begonnen in deze troebele vijver te vissen: politieke machtsblokken zowel als religieuze organisaties. Naïeve of juist geslepen politici lieten zich voor karretjes spannen, of trachtten er garen bij te spinnen. Slimme opportunisten presenteerden zich als nobele bevrijders, slechts gedreven door humane motieven en het welzijn van hun volk, om zich, eenmaal in het zadel, te ontpoppen tot nog wredere uitbuiters dan hun koloniale voorgangers. Onder groot gejuich viel de Berlijnse muur, en daarmee het Oostblok, en vervolgens viel het centrale Sovjetblok zelf uiteen. De paus werd alom geprezen als de architect van de ‘overwinning’, want ook de Oost-Europese medemens was nu ‘vrij’ en ging een verlichte democratische toekomst tegemoet, inclusief alle zegeningen van de kapitalistische welvaartsstaat.

We leven inmiddels in de volgende eeuw. Waar vrijheid en democratie heette te zijn gebracht, wordt de dienst uitgemaakt door ‘krijgsheren’ en leeft de bevolking in permanente oorlog, of wordt zij uitgebuit door harde dictatuur. In het voormalige Oostblok is de burger nu vrij en arm, (i.p.v. onderdrukt maar verzorgd) in een maatschappij met een mafia-economie naar westers model. Vrijheid van godsdienst betekent vaak voornamelijk ‘vrijheid’ de lokale godsdienst te belijden, die net zo ex-clusief wil zijn als het vroegere communisme. En wereldwijd is het terrorisme van ‘bevrijdingsbewegingen’ nu opgevolgd door het nog veel gevaarlijker terrorisme van godsdienstig fundamentalisme. Maar de kapitalistische wereld koestert zich nog steeds in een gevoel van superioriteit en zekerheid. Die anderen zullen het nog wel leren, en onszelf gaat het goed. Maar ook hier wordt het gaandeweg killer.
In naam gedreven door ‘christelijke’ principes, hebben we de God van de Bijbel allang verruild voor de Mammon. En nu krijgen we te maken met de grillen van die ‘beschermgod’. Een onverstandig hypotheekbeleid in één land doet nu wereldwijd de beurzen onderuit gaan en straks de economieën. En dat treft niet alleen maar de persoonlijke financiën van een handvol rijke beleggers. Ook de grootste economie ter wereld, die openlijk heeft verklaard zich niet ‘de luxe te kunnen permitteren ’van een milieubeleid (slecht voor de economie) krijgt nu te maken met de klimaatverschuiving (ongeacht of die nu wel of niet door mensen wordt veroorzaakt). Tropische orkanen van niet eerder waargenomen kracht en grootschalige bosbranden blijken zich niets aan te trekken van grenzen tussen arm en rijk. En ook in ‘de meest volmaakte democratie ter wereld’, blijkt het beleid te worden beheerst door populariteit en de noodzaak je als politicus te profileren, wat dus leidt tot een moderne vorm van het ‘brood en spelen’ van de Romeinen.

De oplettende bijbellezer kan uit dit alles maar één conclusie trekken: de gedachte dat wij als mensen het ‘samen wel op gaan lossen’ is een illusie. De mens is van nature een zelfzuchtig wezen, en persoonlijke of groeps-belangen zullen altijd de boventoon blijven voeren. Alleen direct ingrijpen van God kan daar verandering in brengen.
We kunnen dus alleen maar bidden dat dat ingrijpen niet al te lang meer op zich laat wachten.

+

Lees ook

  1. Leven in deze wereld
  2. Kwetsbare mens in Europa van morgen #2 Te veel mensen gaan kapot aan deze samenleving
  3. Economie en degradatie
  4. De Kerk als realiteitsspel
  5. Koude oorlog
  6. Kapitalisme, Imperialisme, Rijken en verdeling in de wereld
  7. Marx, het Volk, Religie, Christendom en verwrongen ideeën
  8. Communiceren in verbondenheid
  9. Overzicht voor het jaar 2015 #1 Dreiging en angst
  10. Hoe de rijken de wereld regeren
  11. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #5
  12. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #6
  13. Afkeer van de na-oorlogse handel
  14. Aversie tegen verspillingsmaatschappij en leven ver weg van de natuur
  15. Fascistisch ondergronds of verdoken gevaar
  16. Laten gaan of meegesleurd worden
  17. Democratische ondergang
  18. God Kijkt toe

2 Comments

Filed under Economische aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

EU Bestuurders veranderden Brussel in een walmende puinhoop!

Het lijkt er op alsof er geen ander land is waar ze zo veel zand in de ogen van de bevolking kunnen strooien terwijl de bevolking nog steeds blijft geloven dat zij in een democratie leven.

WLANL - HannyB - Gedekte Tafel

WLANL – HannyB – Gedekte Tafel (Photo credit: Wikipedia)

Vermoedelijk doet het er zeer veel aan dat de mensen in dat piep kleine landje het ook nog meer dan goed hebben. Ook al klagen zij veel tussen elkaar, maar echt de stem verheffen en de handen opsteken naar de verantwoordelijke politici zit er niet bij.

Diegenen die in Brussel tijdens de betoging van de vakbonden de boel op stelten zetten in Brussel waren niet goed menende misnoegde Belgen, maar wel uitgekiende agitatoren die hun kans schoon zagen om amok te zwaaien. In plaats van de betoging kracht bij te zetten ondermijnden zij de draagkracht van de betoging die wel degelijk noodzakelijk was om een ernstig signaal te geven naar de bestuurders van het land.

Indien de bevolking niet harder haar stem gaat laten horen zullen de verantwoordelijken van het land de rijken blijven steunen en zichzelf blijven verrijken.

Ongehoord kan men het noemen hoe de staat bedrijven subsidies geeft en vraagt om de werkers van werk te voorzien tot een bepaalde datum, maar als dit nageleefd word dat zij geen boete eisen en het zo maar laten gebeuren dat die bedrijven gesloten worden en de bazen met al het geld vertrekken, de werkenden in de kou latend. Dan ook nog eens eerst hen ertoe krijgen de gouden handdruk af te slaan in ruil voor vervroegd pensioen. Als zij dat prepensioen hebben dan enkele jaren later hun terug oproepen om te gaan werken, terwijl de staat goedkoper af was dan hen een werklozensteun uit te betalen.

De werkende mens moet verder maar toe zien hoe hij mag uitgebuit worden en er steeds meer druk op zijn werk mag komen dat met uren en dagen verlengd kan worden terwijl de rijken nog meer inkomsten mogen derven zonder er veel lasten op te moeten betalen.

Stenen zaken (bedrijven en vennootschappen) die geen of slechts 6% belasting moeten betalen, terwijl zij die er voor werken er 45% of meer belastingen op moeten betalen.

Geen wonder dat er stilaan toch wat verzet lijkt te komen. Maar hoe lang kan de staat zo verder gaan. Zij denken in ieder geval dat er nog voldoende rek in zit. De meeste Belgen zijn te mak en laten maar begaan.

Toch kan men (eindelijk) mensen vinden die hun stem willen laten horen en mee voelen met 40% Belgen die niet langer graag werken omdat ze constant onder werkdruk en stress zitten en daardoor in depressieve belanden.
Ook zijn er die hun stemmen willen laten horen voor al die rechtenwaar zo hard voor gevochten is die wij nu schijnen te gaan verliezen. (zondagsrust, vakantiedagen en vakantiegeld)

Terwijl er nu machines zijn die het werk kunnen overnemen en de mens nu meer tijd zou moeten kunnen hebben voor zichzelf, maakt de regering het onmogelijk voor die mens om er van te gaan genieten, doordat zij die werkenden zodanig belast met werk en taksen dat zij het zuur verdienen en zulk een tegenzin krijgen dat zij er ook niet veel inspanning meer voor willen leveren en hun kroost willen wapenen tegen die gulzigheid van die regeringsleiders. (De volgende generaties zullen het gekorven hebben.)

Kan men er dan iets tegen hebben dat er mensen zijn die in opstand gaan komen en gaan staken voor al die werkende mensen die graag meer tijd voor zichzelf, hun partner en hun kinderen hadden ipv langer en harder te werken.

Nu heeft men 600.000 werklozen op wie politici en anderen afgeven terwijl ze graag zouden werken, maar er is geen werk en dan verplichten die regeringsleiders de ouderen die werkmarkt ook op te gaan, wetende dat er geen werk voor hen is en voor het werk dat er is wil de regering de gepensioneerden die willen werken niet laten bijverdienen wat zij kunnen. Weten zij in Brussel eigenlijk wel wat zij willen?!?

Wat kan men echt doen en wil men doen voor die duizenden jongeren die vandaag werkloos zijn en geen perspectief voor de toekomst zien? Indien men de loonlasten zou verlagen zou men al heel wat meer bereiken en veel meer mensen aan het werk kunnen stellen dan dat men nu tracht te bereiken met pre-pensioeners terug op de werkmarkt te gooien en een index aanpassing over te slaan en taksen voor de gewone burger te verhogen, ook al had men belooft geen verhogingen door te voeren en geen indexsprong ook maar te laten door gaan. (Verkiezingsbeloften die weer eens gebroken zijn. Maar wanneer straffen de kiezers hen er voor af?)

In plaats iets te doen voor die ouders die de studies van hun kinderen niet meer kunnen betalen en voor die jongeren die hun studies hebben moeten stoppen omdat ze die niet kunnen betalen.

Hoognodig is het dat België zich schaamt voor de alsmaar toenemende armoede die nu al een peil bereikt heeft van 16%. In de hoofdstad kan men zelfs al op 34% van de bewoners rekenen dat in armoede leeft. Hoe veel verdoken armoede is er niet in België? Hoeveel alleenstaande ouders (moeders/vaders) leven in slechte omstandigheden omdat er geen betaalbare huisvesting is omdat de lonen niet toereikend zijn? Hoevelen wonen niet in krotten van appartementen of delen van huizen?

Oh, ja, wij noemen ons een geciviliseerde maatschappij. durf niet te beweren dat België een onderontwikkeld (apen)land is.

Wat gaat deze regering investeren in toekomst, onderwijs en/of cultuur?

Hoe ver wil men het laten gaan om de verzorging van zieken, ouderen en gehandicapten te verwaarlozen of zelfs geesteszieke kinderen in een politiecel te stoppen na dat zij zo maar op straat gedumpt zijn?

Men kan zich afvragen waarom niet eerder mensen op straat kamen om hun stem te verheffen tegen de vele wantoestanden in België, waar kinderen met drie of vier een vochtige kamer moeten delen en voor de vele gepensioneerden en hulpbehoevenden die in armoede leven. Die zorg die velen hard nodig hebben wordt alsmaar duurder, terwijl de staat de onderzoeken van de farma industrie steunt en hen hoge prijzen laat aanrekenen voor medicatie die in het groot geproduceerd wordt.

Ook de migranten hebben het niet altijd zo lekker als velen denken en velen zijn er ook niet echt omdat zij hier liever zouden vertoeven. Onder hen zijn er ook velen die als minderwaardig worden beschouwd en worden gecriminaliseerd.

Stakers als niet-stakers moeten recht van spreken krijgen zodat essentiële basisrechten behouden blijven. zo zouden wij ook kunnen staken voor de niet-stakers zodat de welvaartsstaat, waarvan ze gebruik maken, blijft en wordt versterkt.

Wij kunnen slechts hopen dat er meer mensen gaan inzien dat er vrij baan moet gemaakt worden om weer een perspectief te krijgen voor zij die uit de boot vallen en onze jongeren en kinderen.

Onze hoop maar ook onze stem moet uitgaan naar de volgende generatie die geen slechtere maar nog een betere toekomst moeten hebben waarvoor wij ons horen te engageren.

Solidariteit in deze maatschappij is ver te zoeken. Het komt er op aan dat terug meer mensen gaan inzien dat het niet enkel gaat om eigen belang: ‘Mijn wijk, mijn stad’ maar om onze samenleving en naast dit land ook dit continent, deze wereld die wij samen horen te delen in lief en leed.

Het gaat ook om onze medemens.

Aan de zelfverrijking van de politici en managers mag nu stilaan een einde komen. En ambtsmisdrijven  en andere misdrijven door rijkeren mogen niet ongestraft blijven of afgekocht kunnen worden.

Rijkdom kan wel degelijk zo verblindend worden dat de rijke niet meer gat inzien wat rechtvaardig en normaal is.

– Met erkentelijkheid aan en Waarom ik mee zal staken

+

Aanvullend tot: Met minder is … nog genoeg

++

Vindt ook:

  1. Postings over maatschappij tussen Oktober 2008 en nu op Marcus’ Site
  2. Vierde Armoedebarometer tekent geen goed nieuws op
  3. Waarom een Europees Jaar van actief ouder worden en solidariteit tussen de generaties?
  4. Economie en degradatie
  5. Niet te lastig op of voor millenials
  6. Romazigeuners toeristenoverlast
  7. Langer Werken of Vroeger Sterven

+++

Volksnieuws uit Amsterdam-Noir

(door Francis Capelle)

Francis CapelleAMSTERDAM-NOIR-Meer dan 100.000 mensen veranderden Brussel in een slagveld tijdens een protest dat gericht was op de aanstaande gevolgen van de krankzinnige graaizucht van de Europese Unie. Nadat het voornemen van de Europese Unie om in Belgie nu thans de pensioengerechtige leeftijd te verhogen en sociale bijstand te verlagen naar buiten kwam, veranderde Brussel gaandeweg in een ongekend slagveld van brandende auto’s, gewonde politiemensen, regens van bakstenen, exploderende molotovcocktails en rondstuivend traangas. De graaizucht van onze bestuurders kent geen grenzen en stuit op steeds meer verzet in de ons omringende landen. Toegegeven, een maatschappij die de hebzucht van de elite wil verhalen op de allerarmsten kan uiteindelijk alleen maar rekenen op protesten in deze orde van grootte en, uiteindelijk, slechts nog toezien op het totale uiteenvallen van de maatschappeljke context.

View original post 521 more words

1 Comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Economische aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden