Tag Archives: Schuldig verzuim

Het grote verzuim voortgezet in 2020

Vijf jaar geleden bereikten de bijna 200 deelnemende landen aan de internationale klimaat conferentie overeenstemming over een bindend klimaatakkoord. Iedereen zag wel in dat wij dringend iets moesten doen om de toenemende verandering in ons weer gestel bij te sturen. Men was er ook bewust van dat de uitstoot van broeikasgassen, zoals CO2, moesten worden teruggedrongen en de opwarming van de aarde moet worden beperkt tot maximaal 2 graden, met 1,5 graad als streefwaarde.

De uitkomst van de klimaatconferentie werd met veel vreugde ontvangen ook al was men er bewust van dat men niet ver genoeg was geraakt met de broodnodige afspraken. Zo zijn er geen afspraken gemaakt over de vervuilende lucht- en scheepvaartsector.

Het klimaatverdrag dat in september 2016 geratificeerd kon worden kon op 4 november 2016 in werking treden, maar had al snel een Amerikaanse president die het met de voeten trad en in de Verenigde Staten de vervuiling meer kansen gaf om toe te nemen. De Verenigde Staten waren al de opvallende afwezige op de 1995 conferentie in Berlijn en voor het tekenen van het Kyoto-protocol.

Het Klimaatakkoord van Parijs 2020-2050 moest ons zekerheden brengen dat de 195 ondertekende landen de situatie nu ernstig zouden aanpakken en zo snel mogelijk hun best zouden gaan doen om de uitstoot van broeikasgassen en schadelijke stoffen te verminderen in combinatie met de beschikbare techniek van dat moment. Daarbij houdt het Klimaatakkoord van Parijs rekening met verschillen tussen landen.

Er was afgesproken dat armere landen die moeite konden hebben met het behalen van klimaatdoelstellingen zouden kunnen putten uit een fonds dat door rijkere landen zou worden gevuld. Dit is echter geen bindende afspraak wat ons doet inzien waarom het nu vijf jaar later nog steeds niet goed verloopt. Wanneer alle rijke landen zich aan de afspraak uit het Klimaatakkoord van Parijs zouden houden, dan ging het in de jaren 2020-2025 om een fonds van 91 miljard euro (100 miljard dollar) per jaar gaan.

Wat wij de laatste jaar wel hebben kunnen zien is dat geld nog steeds in de watten wordt gelegd, maar de natuur en de mensen nog altijd niet. De maatschappelijk onmacht ten aanzien van de geldmarkten die sociale ongelijkheid creëren blijft onverantwoord groot. Dat er nu meer over wordt gepraat, betekent voorlopig niet dat er ook iets verandert.

Wij zijn meer en meer in een maatschappij komen te wonen waarbij de meerderheid van de bevolking het meest geïnteresseerd is in eigen gewin. Liefst hebben ze die hebbedingetjes waar hun oog op gevallen is en kijken zij uit om het meest recente materiaal op de kop te tikken. Waar het vandaan komt en hoe en door wie het gemaakt is interesseert velen niet.

Een grote meerderheid van de bevolking bleek in 2020 zo veel te consumeren dat het leek alsof zij er geen idee van hebben dat het niet goed gaat met onze aarde. Ze willen er ook niet bij stil staan hoe het komt dat wij de laatste jaren met bepaalde ziekten en crisissen (zoals de dioxinecrisis) opgescheept werden. In welke mate er onrecht aan dieren wordt gedaan willen velen niet weten en als wij het vele dierenleed aanhalen wordt ons verweten te emotioneel te zijn en geen oog te hebben voor wat wij als mens wel nodig hebben.

Nochthans moeten al die consumenten beseffen dat alles wat zij willen eten gekweekt moet worden, en dat daarvoor ook grond en water voor nodig zijn. Het water dat we drinken, het voedsel dat we eten, de andere energie die we nodig hebben en tal van natuurlijke rijkdommen die de basis voor onze welvaart vormen zijn zaken waar wij als mens en gebruiker veel meer bewust van moeten worden. De consument moet meer bewust gemaakt worden dat als we allemaal samen steeds meer de draagkracht van dat natuurlijke kapitaal overvragen, we niet alleen in nesten zullen geraken, maar ook het hele gestel zullen ondermijnen en uiteindelijk een hele reeks mensen ook zullen doen lijden door tekorten en onverdraaglijke weersomstandigheden.

De grote meerderheid heeft in de afzonderingstijd met de meerdere lockdowns niet echt tijd genomen om eens over zijn gebruik na te denken. Veeleer hebben verscheidene mensen meer tijd genomen om rondom zich nog meer hebbedingetjes aan te schaffen, en koerierdiensten maar heen en weer te laten rijden om zo nog eens extra bij te dragen aan de luchtvervuiling. En we zijn zo stom om dat inderdaad te blijven doen. Zo holt de biodiversiteit, ondanks wat inspanningen, verder achteruit. Al te veel broeikasgassen warmen de aarde verder op, waardoor wij in België dit jaar het warmste jaar sinds de metingen kunnen noemen.

Men zou denken dat de grootmachten van de wereld er iets aan zouden doen om de inwoners te beschermen.  Maar een mondiale economie bleef nog steeds de ecologische pijngrenzen van onze planeet verder doorboren.

Gelukkig mag er een klein lichtpuntje geweest zijn in 2020. Dat de samenleving er enkel naar kijkt, bleek onjuist te zijn. Wetenschappers wijzen al meer dan veertig jaar op de systemische onhoudbaarheid van onze ongebreidelde opsoeperende levenswijze. Tijdens de extra televisieprogramma’s die op de Vlaamse huiskamers werden losgelaten kon men meerdere mensen horen die aankloegen hoe verkeerd het aan het gaan is met onze maatschappij en hoe het tijd wordt om het tij te keren. Ook leek het wel nu dat mensen meer thuis moesten blijven, ze ook de tijd namen om meer te gaan wandelen. Ook al viel het op dat daar dan in de natuur meer vervuild werd, kon men toch hopen dat meerderen de mooiheid van onze aarde weer zouden gaan waarderen.

In ieder geval kon men de vorige jaren meerdere milieubewegingen en ecologische partijen hun leden alsook hun financiële mogelijkheden zien aangroeien, dat als een teken kon opgevangen worden dat in 2020 wel wat meer mensen hiervoor oog kregen. De grotere aftrekmogelijkheid voor de belastingaftrek was hier bij een welgekomen tegemoetkoming van vader staat.

Maar het tij keren konden deze groeperingen nog niet, allesbehalve zelfs. Steeds meer lijken milieubewegingen zich vast te rijden in een systeem dat niet functioneert. Ze hoppen mee van milieutop naar klimaattop, die al te vaak zonder enig besluit of resultaat uiteengaan… en in geen geval de systemische veranderingen brengen die hoogdringend zijn.

Men mag zelfs zeggen dat er in dat realpolitieke klimaat een vorm van zinsverbijstering optreed bij woordvoerders van sommige milieubewegingen die men soms moeilijk nog kan begrijpen. 2050 blijkt namelijk een jaar te worden waar wij met veel ongenoegen zullen moeten vaststellen dat we het weer niet gehaald hebben.

Toch kon 2020 wat meer hoop brengen als wij zagen hoe bepaalde grote concerns toch blijk geven van zich te willen inspannen. Ze maken zelfs al reclame met hun pogingen om het milieu te ontlasten. En dat is een goed voorteken. Het betekent dat ze beseffen dat ze met een groen beleid ook nog geld zullen kunnen verdienen. Meer mensen zijn ook bereid meer te betalen voor een bepaald product als ze mogen geloven dat er fair trade achter zit en de natuur niet overbelast.

We zien grote energieconcerns niet langer investeren in fossiele brandstoffen maar wel in windenergie. We zien zelfs banken die adviseren om niet langer voor klassieke energiecentrales te kiezen maar wel voor zonne-energie en de ethische en ecologische fondsen zitten in de lift.

Hoewel heel reëel en in de goede richting gaat, is het toch onvoldoende om het tij te keren. Iedereen moet degelijk beseffen dat er geen tijd is voor uitstelgedrag. We moeten ons terdege af gaan vragen wat wij willen opofferen voor de luxe die wij wensen te genieten en of er geen andere mogelijkheid is om diezelfde of zelfs nog meer luxe te hebben zonder zulke schade aan onze omgeving aan te richten.

+

Voorgaande

De domper op velen hun succespad

2020 en het onfatsoen van het grote geld

Constant schuldig verzuim in 2020 als het om ongelijkheid draait

Interview ‘De liberale democratie is bezig zijn eigen graf te graven’

Mens of Consumens: Wat is tegenwoordig nog sociaal?

Toenemende overstromingen bedreigen vijfde van wereldeconomie

Geen tijd meer voor uitstelgedrag

Coronacrisis biedt geen oplossing voor het broeikaseffect

Hoe Gaan We Dit Uitleggen – Jelmer Mommers (boekbespreking)

++

Aanvullende artikelen

+++

Gerelateerd

  1. Mensen
  2. dat is zooooo GEK!!!
  3. Dat is zoooooo JAMMER!!!
  4. Vergeleken met klimaatverandering is covid-19 een lachertje
  5. Circulaire, groene- of blauwe economie? Nee, duurzaamheid sukkel!
  6. CO2 neutraal leven: kan dat?
  7. De wereld van informatie en de impact op het milieu
  8. Hoe alles met elkaar verbonden is | kettingreacties bij klimaatverandering
  9. Natuurrampen ten gevolge van klimaatverandering die zich NU voltrekken
  10. Om woest van te worden, als met dezelfde ‘vermeende’ lege retoriek wordt teruggeslagen in klimaatdebat @fd #eu @EU_Commission @TimmermansEU
  11. In Goede En Superkutte Dagen
  12. Hoeveel (on)gelijkheid kunnen wij aan?
  13. 4 weken zonder nieuws
  14. Pandemie kan ook hier beginnen
  15. Geen tijd meer voor uitstelgedrag
  16. De groene mama ligt nu in de winkels en webshops! [Inkijkje in de hoofdstukken]
  17. Een terugblik op mijn milieudoelen van 2020: wat is gelukt en wat niet?
  18. Ik ging op zoek naar de groenste energieleverancier
  19. Een milieuvriendelijke stadstuin creëren
  20. Te weinig oog voor ziektes door klimaatverandering
  21. Madeliefjes
  22. Global Warming
  23. The Climate Bomb is Ticking
  24. Maastricht University evening course health and climate change

2 Comments

Filed under Ecologische aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Politieke aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Constant schuldig verzuim in 2020 als het om ongelijkheid draait

In 2020 kon er nog geen kantelmoment komen waarop wij bij aanvang van de 21ste eeuw hadden op gehoopt.

Decennia lang moesten wij blijven zien hoe maar weinig aandacht voor ongelijkheid kon opgebracht worden. Als hippies streefden wij naar een wereld vol liefde, gelijkheid en een wederzijds respect. Van al onze dromen in de jaren zestig van vorig eeuw is er bij velen niets meer of niet veel meer van over gebleven. Sommigen blijven nog steeds hun hoop verder koesteren en door gaan met hun activeringswerk. Zo maakt deze website een onderdeel van Marcus Ampe zijn betrachtingen om mensen dichter bij elkaar te brengen en bewuster te maken van dingen die al of niet goed gaan en hoe wij naar een betere wereld kunnen blijven evolueren.

Wat wel op viel in de heropbouw jaren, na WO II, was dat er een enorme competitiviteitsdrang werd aangemoedigd. Wij moesten ondervinden hoe wij tegenover anderen in competitie moesten gaan. Dikwijls was het niet goed genoeg wat wij deden. Het moest ook alsmaar beter zijn. Bij velen van ons was er de wens of de drang om als de beste naar voor te komen. Alles leek ook vergeleken te worden met wat er vroeger was en met wat een ander wel kon. Niet enkel in de school was er een druk om het beter te doen, maar ook in de clubs na schooltijd. Elke turnclub deed wel mee aan agglomeratie, provinciale, nationale zelfs internationale meetings en competities. In zekere zin was dat wel leuk, want wij konden zo met mensen van verschillende landen kennis maken in wat voor ons een gezonde competitiegeest leek te zijn.

Ik moet toegeven dat de druk van bepaalde ouders enkelen wel intens deed dromen van kampioen te worden. Zelfs in onze vrijetijdsbesteding, tot in de Scoutbeweging werd er op toegezien dat wij allerlei vaardigheden aankonden en onze brevetten haalden maar ook tactisch konden handelen alsook strategische allianties konden smeden.

Nooit leek het dat men zich echt moest inspannen om bij deze of gene groep bij te horen. Daarentegen ziet men nu allerlei jongeren volop inspanningen leveren om anderen toch te laten zien dat zij er bij horen (of willen bij horen). In tegenstelling to nu waren wij echter meestal bezig in team verband te denken. Het leek nooit echt alsof wij voor onszelf bezig waren roem te proberen te bereiken. Onze inzet was steeds in het algemeen voor de groep, de school- of sportvereniging. Het eigen ik leek steeds op de tweede plaats te komen na het groepsverband. Nu lijkt het echter allemaal te gaan om dat eigen “Ik” bij velen.

Bij onze houding van samen iets te verwezenlijken, vormden vele gedachtewisselingen een belangrijk element in ons samenzijn. Vooral dat samen zijn en samen dingen kunnen doen alsook weldegelijk iets kunnen verwezenlijken was zeer belangrijk. Wel moet ik toegeven dat vele van ons  (zoals ik) zeer utopische ideeën hadden, die spijtig genoeg door velen opzij zijn geschoven om beter bij de grote hoop te kunnen passen.

Een hele tijd werd het stil, maar dan leek het even dat sinds in 2011 er terug wat verandering kon komen in de goede richting. Een golf van verontwaardiging spoelde toen over de wereld. En in 2014 doken begrippen als kapitaal, vermogen en zelfs een rechtmatige belasting ervan geregeld op in het publieke debat … omdat er gesprekken op gang kwamen dat zowel wie van werk leefde als wie van kapitaalinkomsten leefde een faire bijdrage moest leveren aan de belastingen en de publieke goederen. Dat bleken toen terug meerdere mensen heel verantwoord te vinden. Toch bleek dat van korte duur. Onze oproepen toen om iedereen een basisloon van 1500€ te geven werd honend weg gelachen. Nu zag men onze eis vorig jaar in meerdere politieke partijen weer terug aangehaald, maar zodra zij aan de macht kwamen werd dat maar al gauw weer op zij geschoven.

Niet enkel in ons land verhoogde dit jaar de ongelijkheid met een veelvoud van procenten. De Verenigde Staten van Amerika mag kwestie verhoging van ongelijkheid de kroon spannen. De 45ste president van die vroegere Verenigde Staten heeft er alles aan gedaan om zo veel mogelijk verdeeldheid te scheppen en om de ongelijkheid enorm te doen toe nemen. Betreft rassendiscriminatie zitten we weer zo een 70 jaar terug in het verleden. De komende president zal heel wat werk hebben om het trompettengeschal van de huidige president te kunnen doen temperen.

Bepaalde politiekers in meerdere landen wensten met hun vinger naar een zondebok te wijzen of sloegen er in populistisch in te spelen op een stigmatisering van bepaalde bevolkingsgroepen die men al enkele jaren zag aangroeien.
De twaalfde editie van de “Democracy Index”constateerde dat voor de 2019 index de gemiddelde globale score al gedaald was van 5,48 in 2018 naar 5,44 en met het coronajaar verliep het nog slechter. Dit is de slechtste gemiddelde mondiale score sinds The Economist Intelligence Unit voor het eerst de Democracy Index produceerde in 2006. Gedreven door sterke terugval in Latijns-Amerika en Sub-Sahara Afrika, zijn vier van de vijf categorieën waaruit de globale gemiddelde score bestaat verslechterd. Hoewel de scores van bepaalde landen een aantal dramatische neergangen hadden, hebben andere de algemene trend tegengegaan en mochten er verrassend genoeg toch enkele indrukwekkende verbeteringen geregistreerd worden.

Duidelijk is onze maatschappij er niet in geslaagd om een sterke generatie te vormen die oog en oor heeft voor haar omgeving en er toe bereid wil zijn om daarvoor haar hand in het vuur te steken, zoals wij dat in onze jongerenjaren dat wel wilden doen.

Ludwig van El geeft de indruk dat de schuld bij die Babyboomers zou liggen. De voorgaande generatie van diegenen die nu aan het roer staan zouden zich volgens hem op de borst moeten kloppen:

 om hoe sociaal ze waren, {Niet klagen over egoïsme}

en horen nu volgens hem hun eigen verantwoordelijkheid maar te nemen.

De groep van de middelbare leeftijd en twintigers vond dat ze door hun regering in hun vrijheden werden beknot. Bepaalde religieuze groepen riepen uit dat de godsdienstvrijheid ook werd geschonden door dat zij hun erediensten noet in levende lijve konden houden. continu bleven er in meerdere landen bepaalde groepen de Islam en het Jodendom zwartmaken of de schuld in de schoenen steken van óf de verarming van de staat óf van de mogelijke verrijking van die volksgroep (de Joden)  tegenover de ‘verstoken’ gemeenschap.Betreft die geloofsgroepen viel op dat bepaalde groepen helemaal geen benul van de maatregelen hadden doordat ze gewoonweg niet naar de Belgische televisie of radia luisteren. Zo trof men in bepaalde Joodse gemeenschappen overtredingen aan van het scholingsverbod, waarbij die rabbijnen dan opriepen op het recht van vrije godsdienstbeleving en eredienst. Maar opvallend viel zulk een commentaar ook op te merken bij de evangelische gemeenschappen zowel in België als in Nederland. Ergerlijk riepen meerdere protestantse gemeenschappen in Nederland hun gelovigen op om toch samen te komen in hun kerkgebouwen om het vergaderen niet na te laten.

De roep om vrijheid van eredienst werd dan vermengd met heel wat negatieve commentaren dat men hier zo maar moskeeën kon blijven voort bouwen en zogezegd andere godsdiensten daar voorkeuren gaf terwijl de katholieke kerken hun deuren moesten sluiten.

Wat wel op viel in 2020 was dat de toestroom van immigranten wel sterk verminderd was maar dat de opeengepakte asielzoekers er niet voor terugdeinsden om hun kampen in brand te steken om zo de aandacht van de wereld op te roepen en hun erbarmelijke situatie aan het licht te laten komen.

De berichtgeving werd volgens meerdere groepen gestuurd door mensen die de democratie geen goed hart toe dragen en ons allemaal willen controleren. Er zijn er zelfs die zo ver willen gaan, mensen bang te maken dat er zogezegd chips in het corona vaccins zouden zitten. Hoe gek kan men het niet bedenken? Hoe zou men zulk een kleine chip kunnen maken dat deze in zulk een vloeistof niet zou opvallen en die dunne naald niet zou verstoppen?!

2020 was een jaar waar wij een verhoging zagen van zeggingskracht van uiterst rechtse groepen.
Extreemnationalisme en extreemrechts staan zeker in Europa, in Hongarije, Frankrijk en tal van landen, opnieuw op uit de macabere ruïnes waarin ze dit continent achterlieten in Wereldoorlog II, na het op de meest onmenselijke wijze te hebben gegeseld. Meestal gaat dit extremisme samen met vreemdelingenhaat, een onzalig verbond. Politiek, samenleving en media zijn vrij alert voor dit fenomeen maar bepaalde politiekers schrikken er niet voor terug om die sociale media zo goed mogelijk te gebruiken. Het Vlaams Belang heeft er daarom ook heel wat geld ingestoken.

Zoals extreemnationalisten geen plaats zien voor ‘andere’ mensen, zo zien religieus gedreven extremisten geen plaats voor ‘andere’ overtuigingen. Sinds enkele jaren werden voornamelijk Moslims en Joden geviseerd, maar niet-trinitarische Christenen kregen het de laatste jaren ook moeilijker te verduren. Bij meerdere Christen Joden of Jeshuaisten gaf dit aanleiding om België te verlaten. Alleen het eigen gelijk telt, ‘hun’ godsdienst, en alleen hun interpretatie ervan, moet het leven van iedereen regelen. Zij willen niet aanvaarden dat er plaats en erkenning moet komen voor en van democratie en persoonlijke vrijheden, waaronder trouwens de vrijheid van religie. Religieuze intolerantie en fundamentalisme, en politiek misbruikte religie vormen een oud zeer, de wereld rond. Wat zich afspeelt in o.a. Syrië, Irak, Pakistan, India, Nigeria en elders confronteert de wereld met een etterende wonde waarvan ze te makkelijk de blik afwendt: gewelddadig fundamentalisme blijft de menselijke samenleving bedreigen.

Voor de liberalen in dit land moet de economie in de eerste plaats komen. Bij vele maatregelen die tijdens de regering Wilmés genomen werden zag men duidelijk hoe de halfslachtige en soms tegenstrijdige maatregelen genomen werden om zo veel mogelijk de economie te doen draaien. De melkkoe mocht zeker niet geslcacht worden, maar of de gezondheid van velen daarvoor in gevaar moest gebracht worden is een andere vraag.

Het krotzinnig uitgangspunt om de welvaart van de staat voorop te zetten heeft ons land een absurd hoge tweede golf doen mee maken, die wel degelijk vermeden kon worden als de politici op tijd duidelijke maatregelen hadden genomen en het publiek voldoende zouden hebben voorgelicht. In 2020 kon men dan ook nogmaals zien hoe liberalen de materialisten hun mauwen veegden en hen nog wensten te verwennen. Zo konden zij vanwege hun economische focus de wereld de verkeerde richting uitsturen.

Terwijl ik dit artikel aan het schrijven ben stormt het hier. Al meerdere dagen is het hier ook donker en guur weer.  En eigenlijk is dat het eindbeeld voor 2020. Het was een zwart jaar, waar heel wat slachtoffers konden vermeden worden indien men niet het geldgewin voorop gezet had. Ook kon er heel wat kwaad vermeden zijn indien meerdere politiekers eindelijk eens hun mond durfden open te doen en niet zo laf waren om zoveel mogelijk partijbelangen en de rijkere klasse te willen plezieren. Zij die dan toch hun mond durfden open te doen hadden wel andere redenen dan het beschermen van de gehele gemeenschap. Liefst jutte zij de bevolking op om tegen de standaard regeringspartijen op te komen. In de VS gingen het zelfs zo ver dat er bijna een burgeroorlog nabij kwam om een president die niet wenste af te treden op de troon te houden.

Het grote gevaar van al die verwrongen toestanden die wij in de zogenaamd geciviliseerde en rijke landen zagen, is dat wij daar een ander onderhuids virus zagen opkomen dat als een parasiet de democratie zou kunnen gaan aantasten als wij niet tijdig optreden.

Geldgewin is de grote drijfveer geworden in onze landen en de consument is grotendeels gewonnen voor dat eigen zelfgenoegzame materialisme, dat de ander hem niet veel interesseert, zo lang zijn eilandje maar onaangeroerd blijft. Veel jongeren zijn heden helemaal niet meer geïnteresseerd in nastrevenswaardige idealen zoals gelijkheid, emancipatie en sociale rechtvaardigheid. Voor hen staat de eigen portomonee voorop en komt het er op aan in de eigen kring zo veel mogelijk van alle rijkdom te genieten, ook al zou dat ten koste gaan van uitbuiting van kindarbeiders en slaven in andere landen maar ook voor de ongelijkehid die in eigen land zou kunnen optreden. Velen zeggen dat zij die arm zijn in Vlaanderen dat te wijten hebben aan hun  eigen schuld. Alle mensen moeten volgens hen zelf opkomen om zo veel mogelijk winst te maken en te genieten van die dingen waar ze kunnen beslag op leggen. Of dat nu voor nog meer ongelijkheid zorgt is dan de schuld van die ander en van hen die zich laten onderdrukken. Maar daarbij zien zij niet dat zij elf slaaf zijn geworden van hen die nog meer geld hebben dan hen en hun rijkdom nog meer kunnen verhogen door hen uit te melken en hen bang te maken dat ze hun job zouden gaan verliezen als zij niet ingeven en toegeven aan hun baas en onderdanig werken voor die maatschappij die de meeste tijd van de dag hun opeist.

+

Voorgaande

Naar het einde van 2020

Extremisme is terug van nooit weggeweest

2020 en het onfatsoen van het grote geld

Niet klagen over egoïsme

Armoede is Seksistisch. Elk jaar een Holocaust van stervende kinderen.

Mensen van verschillende culturen, geloofs- en politieke overtuigingen broederlijk naast elkaar

Mens of Consumens: Wat is tegenwoordig nog sociaal?

Uit de Oude doos: Een steeds kleiner wordende wereld

++

Aanverwante lectuur

  1. Nieuwkomers, nieuwelingen, immigranten, allochtonen en import
  2. Motie over Godsdienstvrijheid
  3. Religiestress en corona maatregelen
  4. Nederlandse kerken willen te veel risico nemen
  5. Kerkdienst in openlucht tijdens vakantie
  6. Angst voor Islamisering dat juist leidt tot indoctrinatiemogelijkheden
  7. Noodzaak om geweld tegen moslims ook in kaart te brengen
  8. Een schandvlek op de Europese Unie
  9. Uiting tegen armoede en sociale uitsluiting
  10. Geïnstitutionaliseerde discriminatie
  11. Geen teken van vooruitgang
  12. Goede mensen en verborgen christenen
  13. Lappendeken als uithangbord
  14. Witte, grijze en zwarte tinten voor de Lage Landen en Europa
  15. Angst voor Islamisering dat juist leidt tot indoctrinatiemogelijkheden
  16. GeenStijl-columnist Ebru Umar reageert op Geert Wilders die alle 475 moskeeën in Nederland wilsluiten
  17. Moeten kerken zich beperken tot online diensten?
  18. Coronasluitingen tegen gaan voor zogezegde godsdienstvrijheid

+++

Gerelateerde lectuur

  1. De Gewenning
  2. We moeten ons leven flink veranderen
  3. De antiracismegroep roept op om de politie te ontmaskeren en de raciale ongelijkheid eindigde in de NHS
  4. Hoeveel (on)gelijkheid kunnen wij aan?
  5. Wat was er echt belangrijk in mijn academisch leven?
  6. Is solidaire zijn met zwarte mannen een bodemloze put?
  7. Racisme als hedendaags trauma geldt ook voor moslims @trouw #racisme-dient-als-psychotherapie-benaderd-te-worden
  8. ‘Onvrijheid is het werkelijke probleem’ @trouw #waardenbewustzijn
  9. Systemische discriminatie? Nee, bij ons niet… denk ik…
  10. Alex’ view – Leefbare samenleving
  11. Recensie Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom in NTKR, Tijdschrift voor Recht en Religie
  12. Wat was er eerder, de democratische recessie of de wederopleving van het populisme?
  13. Artikel “De democratie wordt bedreigd, mede door eigen tekortkomingen”, Het Goede Leven, 27 april 2020
  14. Verloren land: Dit is een historische trend, die de banaliteit van het kwaad verandert in het kwaad van de banaliteit.
  15. De zaak Organon “dat afbraak van werknemersrechten en het uitkeren van zo veel mogelijk middelen aan de kapitaalbezitters economisch gezien het beste beleid zou zijn”
  16. Waarom rechtse en linkse populistische partijen blijvertjes zijn @fd #populis1dimensionaal #politiek spectrum
  17. Wat als de minister niet doet wat het parlement – Eerste Kamer – wil? @fd #populisme #staatsrecht
  18. Eenzijdig optreden van een president alléén voor eigen achterban schendt alle normen van het algemeen belang @volkskrant #onrecht #discriminatie #staatshoofdbovendepartijen #dualisme
  19. Politiek influencer Rutte schiet te kort in de strijd tegen racisme
  20. Etnisch profileren door de overheid
  21. Over racisme werd eindelijk inhoudelijk gesproken’ @parool #racismedebat
  22. Politie voert app in tegen etnisch profileren maar effectiviteit is nu al twijfelachtig
  23. Discriminatie en arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in het kader van aanvullende pensioenplannen
  24. Memento mori en stop de lockdown
  25. Interview ‘De liberale democratie is bezig zijn eigen graf te graven’
  26. Bespreking enkele resultaten NWO-project ‘Nederlandse kerk-staatverhoudingen in beweging’ in Nederlands Juristenblad
  27. Met lokale worteling van gesubsidieerde kunst neem je het populisme wind uit de zeilen
  28. Grondrechten op de helling’ door de ogen van een advocaat betrokken bij Wildersproces (dl2) #vrijheidvmeningsuiting #grenzenvrijheidsbeleving @tweedekamer
  29. Goed verslag: ‘Ongewenst? Ja, maar niet in strijd met de wet’ @fd #onderzoekscommissieTK #salafisme @tweedekamer
  30. Kernprobleem van orthodox-salafistische islam in ons land is niet de godsdienstvrijheid, maar strijdigheid met de basiswaarden van onze Grondwet @trouw #staatsrecht #interpretatie-art-6/23Gw
  31. Vrijheid’ heeft niemand begrepen en liberalen al helemaal niet @volkskrant
  32. Is China to blame for the COVID-19 pandemic?
  33. Failed nation U.S.A.
  34. New publication on the conceptualization of everyday racism in health research

5 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Economische aangelegenheden, Educatieve aangelegenheden, Geestelijke aangelegenheden, Geschiedenis, Kennis en Wijsheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden