Tag Archives: Poëzie

Mijmering of Brief over Poëzie


‘Er zijn gedichten die zichzelf transcriberen, geboren worden uit inspiratie, gedichten die worden geschreven, uitgaande van een vonk van inspiratie, een associatie van woorden die aanleiding geeft tot een zoektocht naar de andere woorden die een staat uitdrukken.

Er zijn gedichten die verhalen vertellen en gedichten die fotograferen, gedichten die filmen en gedichten die schilderen. Het zijn de artistieke creaties van mensen met gratie. Ze kunnen ook tot “ambachtslieden” behoren, hoewel er altijd een kilheid is, een veel te gebeitelde toon, een gedwongen zoektocht naar woorden totdat ze passen bij een pretentieus of zogenaamd ontwikkeld intellect.

Poëzie hangt dan in hoge mate af van de toestand van de lezer.
Het komt zelden voor, en dat zijn poëtische diamanten, dat het voorlezen van een gedicht de staat van de lezer zo schudt dat het opgaan in zijn veld, geen ruimte meer heeft voor andere gedachten, in een verheven verzaking blijft, of, integendeel, een zelfontdekking.
Daar blijven, in en met poëzie, voorbij de tijd en elke andere conceptuele beperking, is echter niet alleen het voorrecht van de poëzie zelf. De lezer moet openheid, vriendelijkheid, respect en toewijding hebben aan artistieke creatie in het algemeen, en poëzie in het bijzonder. Het is mogelijk dat deze afhankelijkheid van de toestand van de lezer de oorzaak is van de talloze oorlogen tussen dichters, de niet-erkende oorzaak van hartstochtelijke kritiek.

Omdat elke creatie puur subjectief is, kunnen we niet negeren dat elke poëzieschrijver zijn best deed op het moment dat hij zijn creatie aan de wereld overbracht.”

Tekst naar
Scrisoare despre poezie van Bogdan Dragomir vertaald uit het Roemeens.

Leave a comment

Filed under Gedichten - Poëzie, Nederlandse teksten - Dutch writings

Liefde is poëzie // Poëzie is liefde

Today, adding to die seisoen draai vir my and Bereid om toegevingen te maak vir jouself en vir ‘n ander a twenty something globetrotter, polyglot, shopaholic and YouTube-addic bring his poetic words.

Het vreemde ding liefde omkneld elke mens en kan wel eens voor hoofdbrens zorgen. / Die vreemde ding liefde omkneld elke mens en kan wel eens vir hoofdbrens verseker. ‘N dubbelsinnigheid van woorde, mistige bestaan van verstaan, gedempte verdriet oor verliese. Laat ons steeds in die klein van die groot erken en liefhet.

Belgenius

Jouw aanwezigheid is als een gedicht

Dat ik opnieuw en opnieuw en opnieuw

En opnieuw

Lezen wil

Een meerlagig liefhebben

Een ambiguïteit van woorden

Een nevelig bestaan van begrijpen

Een gedempt verdriet over verliezen

Een eigenaardig aanschouwen

Een pluraliteit aan betekenisgeven

Een gelukkig ben ik gelukkig

En gelukkig ben ik

View original post

1 Comment

Filed under Afrikaanse tekste, Gedichten - Poëzie, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Voelen en Welzijn