Tag Archives: Offerlam

Een stille week

In verscheidene christelijke kerken wordt er deze week een stille week gehouden. Ze noemen deze week ondermeer Stille Week, Heilige Week, Grote Week of Lijdensweek. Voor hen zijn het dagen tot en met het Hoogfeest van Pasen waarin alle gebeurtenissen worden herdacht die de kern van het christelijk geloof zouden moeten uitmaken, met name het lijden, sterven en verrijzen van Jezus Christus.

De Broeders in Christus met vele andere ernstige Bijbelstudenten of Bijbelonderzoekers, hadden dit weekend het belangrijkste weekend van het jaar, waarin de uittocht van de slavernij in Egypte en de uittocht van de menselijke slavernij aan zonde en dood werd herdacht.

Het was een heel stil weekend, met een ongebruikelijk herdenken in zeer kleine kring. Normaal gesproken wordt 14 Nisan in een grote kring herdacht, met broeders en zusters uit alle uithoeken van het land die elkaar opzoeken om Jezus laatste avondmaal te gedenken. Voor onze gemeenschap is die avond een bezinningsavond om na te denken over wat Jezus Christus voor ons gedaan heeft en over wat hij heeft kunnen verwezenlijken door zich als een offerlam aan zijn hemelse Vader aan te bieden.

Het was een weekend om stil te worden of stil te zijn. Want wat is er niet vreselijker dan een geliefde te verliezen. De apostelen wisten het nog niet maar enkele uren later zouden zij hun meester verliezen. Wij worden er stil van als wij bedenken hoe mensen blind waren en niet inzagen dat daar in Jeruzalem de veel aangekondigde figuur te vinden was die God heeft voorzien voor de mensheid.

Zij die Jezus als God aannemen hebben eigenlijk geen reden om stil te zijn, noch eigenlijk om hoop te hebben, die wij wel kunnen koesteren. God kan namelijk niet sterven. Dus als Jezus God is, had hij helemaal niets te vrezen. Toch weten wij dat die man daar in Jeruzalem enorme angsten doorstond. Het was zelfs zo erg dat hij bij wijze van spreken “bloed zweette”. Zij die Jezus als hun god aanschouwen zouden uit meerdere verzen in de Schrift moeten kunnen verstaan dat Jezus helemaal God niet is, maar wel de gezonden eniggeboren welbeminde zoon van God is, die onderworpen is aan God. Zulke gelovigen in een ‘god de zoon’ weigeren de Woorden van God in acht te nemen waar deze zelf bevestigt dat Jezus Zijn zoon is.

“16 Zodra Jezus gedoopt was en uit het water omhoogkwam, opende de hemel zich voor hem en zag hij hoe de Geest van God als een duif op hem neerdaalde. 17 En uit de hemel klonk een stem:

‘Dit is mijn geliefde Zoon, in hem vind ik vreugde.’” (Mt 3:16-17 NBV)

Ook bij andere gelegenheden gaf God aan dat die man van vlees en bloed Zijn geliefde zoon is. Dat zij dat niet willen inzien is ook een van de redenen die ons stil maken. Want Jezus heeft zo veel voor de mensheid gedaan dat zijn persoonlijkheid niet erkennen geweld aan doet aan de Bijbelse hoop die eigenlijk door de mens in hem kan gesteld worden. De Eeuwige God (betekenend dat Hij geen geboorte of dood heeft, maar altijd heeft bestaan en zal bestaan), die door geen enkel mens kan gezien worden gaf Zijn geliefde zoon, die wel door zeer velen gezien werd, het recht van spreken en handelen. Soevereiniteit behoort God toe, maar Hij heeft Jezus de autoriteit gegeven om in Zijn Naam te handelen en spreken.

“Jezus kwam op hen toe en zei: ‘Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde.” (Mt 28:18 NBV)

Die Macht die Jezus had verkregen, kwam van een hogere persoonlijkheid dan Jezus, wat Jezus ook altijd kenbaar maakte en er ook bewust van was dat hij niets zonder Die God, die hoger is dan hij, kon doen.

“Jullie hebben toch gehoord dat ik zei dat ik wegga en bij jullie terug zal komen? Als je me liefhad zou je blij zijn dat ik naar mijn Vader ga, want de Vader is meer dan ik.” (Joh 14:28 NBV)

“Jezus reageerde hierop met de volgende woorden: ‘Waarachtig, ik verzeker u: de Zoon kan niets uit zichzelf doen, hij kan alleen doen wat hij de Vader ziet doen; en wat de Vader doet, dat doet de Zoon op dezelfde manier.” (Joh 5:19 NBV)

Al deze woorden slaan de Drie-eenheidsaanbiders in de wind. Ook negeren zij dat later Jezus, die zit aan de rechterhand van zijn Vader, ook alles zal overdragen aan Die Enige Ware God. Verder negeren zij dat Jezus een hogepriester is van God en voor ons optreed als bemiddelaar tussen God en ons.

“Want er is maar één God, en maar één bemiddelaar tussen God en mensen, de mens Christus Jezus,” (1Ti 2:5 NBV)

En het is die dood van die mens, de mensenzoon uit het geslacht van koning David die wij vorig weekend herdachten en andere (zogenaamde) christenen deze week herdenken.

Ook al brengt zijn dood droefheid over ons en stilte, zijn wij langs een andere kant ook verheugd en stil van bewondering. Het verheugd zijn komt doordat het vertrouwen van Jezus in zijn God niet geschaad is geworden en dat God zijn offer aanvaard heeft als een losprijs voor velen. Zijn dood geeft ons in zekere zin vrede, omdat door God Zijn aanvaarding van dat loskoopoffer, wij gered kunnen worden.

“Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.” (Joh 14:27 NBV)

Met die daad van Jezus hoeven wij ons nu niet meer ongerust te maken en hebben met zijn opstanding uit de dood, drie dagen na zijn dood, een prachtige hoop mee gekregen. Zij die Jezus als hun god nemen en denken dat hij God is, zijn er aan voor de moeite, want dan hebben zij nog geen enkel bewijs dat een mens uit de dood zou kunnen opstaan. Ook maakt het God tot een grove leugenaar en bedrieger indien Jezus God is, want als onsterfelijk heeft hij daar dan een klucht of tragedie gebracht welk misschien een boeiend schouwspel kon zijn, maar niets tot de mensheid bracht. Alsook heeft Jezus meerdere malen gezegd dat hij bepaalde zaken niet wist omdat het enkel God gegeven is om die dingen te weten. Maar als Jezus God is wist hij die natuurlijk wel en verzweeg hij die belangrijke zaken, wat niet getuigt van medelievendheid.

Wij hebben echter het geluk als wij in Jezus Christus als zoon van God geloven, want dan kunnen wij in zijn opstanding uit de doden geloven in de mogelijkheid van een mens om blijvend uit de dood op te staan. Wij zijn namelijk door ons geloof gerechtvaardigd. Door aan te nemen wie en wat Jezus gedaan heeft voor ons kunnen wij in een herstelde relatie met Jehovah God leven. Dankzij Jezus offerdaad kunnen wij nu leven in ‘vrede’ met God. Jezus is het, die door zijn bemiddeling en door ons geloof de toegang heeft ontsloten tot die genade. Hiredoor kunnen wij juichen op grond van werkelijk tastbare hoop (gegrond op realiteit) waarin wij staan.

“1  Wij zijn dus als rechtvaardigen aangenomen op grond van ons geloof en leven in vrede met God, door onze Heer Jezus Christus. 2 Dankzij hem hebben we door het geloof toegang gekregen tot Gods genade, die ons fundament is, en in de hoop te mogen delen in zijn luister prijzen we ons gelukkig.” (Ro 5:1-2 NBV)

In de Tuin van Eden sprak God al over die te komen oplossing voor of tegen de banvloek van de zonde en dood. Dat zaad dat zou komen uit de vrouw vanuit het geslacht David is die man die wij deze dagen in herinnering nemen en ons bij wijze tot stilte brengt. De vrede die voor de zondeval in de Koninklijke Tuin van God heerste kan nu dankzij het Zoenoffer van Christus terug in ere hersteld worden. In stilte maar ook met veel vreugde kunnen wij naar die toekomende Vrede van Christus kijken.

Deze dagen zijn wij bedroefd niet enkel omdat Jezus zo moest lijden voor zijn dood, maar meer nog voor al diegenen die zich christen noemen maar Jezus offerdaad niet de volle erkenning willen geven. Zij zijn als het ware in de val van de Antichrist gevallen en helpen deze tegenstander van God met het tegen in gaan van hen die de ware Jezus verkondigen.

God is Geest en heeft als geestelijk Wezen geen lichaam, vlees of bloed, maar Jezus als mens zijnde is niet gekomen om door andermans bloed te vergieten mensen te bevrijden en zijn koninkrijk in te luiden. Jezus heeft werkelijk zijn eigen bloed vergoten voor velen. Door zich aan te bieden als hogepriester voor God en zichzelf als loskoopoffer aan te bieden heeft hij voor ons verlossing kunnen verwerven.

“11 Christus daarentegen is aangetreden als hogepriester van al het goede dat ons is toebedacht: hij is door een indrukwekkender en volmaakter tent-die niet door mensenhanden gemaakt is en niet behoort tot onze schepping 12 voor eens en altijd het hemelse heiligdom binnengegaan, en dan niet met bloed van bokken en jonge stieren maar met zijn eigen bloed. Zo heeft hij een eeuwige verlossing verworven. 13 Want als het lichaam van wie onrein is al wordt gereinigd en geheiligd wanneer het besprenkeld wordt met het bloed van bokken en stieren of bestrooid met de as van een jonge koe, 14 hoeveel te meer zal dan niet het bloed van Christus, die dankzij de eeuwige Geest zichzelf heeft kunnen opdragen als offer zonder smet, ons geweten reinigen van daden die tot de dood leiden, en het heiligen voor de dienst aan de levende God?” (Heb 9:11-14 NBV)

Jezus, die zijn wil opzij schoof om altijd de Wil van God te doen heeft niet de anderen – mensen en dieren – zijn zonden laten dragen maar hij heeft gewillig de zonden van de anderen op zich genomen door zich als een misdadiger aan de paal te laten nagelen:

“Hij heeft in zijn lichaam onze zonden het kruishout op gedragen, opdat wij, dood voor de zonde, rechtvaardig zouden leven. Door zijn striemen bent u genezen.” (1Pe 2:24 NBV)

Voor hen die Jezus als hun god nemen en zeggen dat hij als god de zoon ook God is, valt het dikwijls moeilijk om God te zoeken en te vinden, doordat zij zo verblind worden door de valse leerstelling van de Heilige Drievuldigheid. Indien zij Jezus zouden aanvaarden zouden zij beseffen hoe alles uit de Bijbel netjes als een prachitge puzzle in elkaar past. Dan zouden zij ook stilte en vrede in hun hart kunnen krijgen en zoals al diegenen die in Jezus Bloed als bezegeling van het Nieuwe Verbond met God geloven, kunnen leven met een prachtig vooruitzicht van een hersteld Paradijs, waar allen die geloof oefenen in Jezus en zijn en Gods geboden opvolgen, zullen kunnen genieten van een euwidurende vrede.

+

Voorgaande

2017 Nisan 10, uitkijkend naar 14 Nisan

Jezus’ dood ons al of niet in vlam zettend

Antwoord op Vragen van lezers: Was Jezus schijndood

Waarom moest Jezus lijden en sterven om de mensheid los te kopen?

Niemand heeft grotere liefde dan hij die zijn leven geeft voor zijn vrienden

Hedendaagse protestanten tegenover Katholieken of de Antichrist

++

Vindt ook om te lezen

  1. Rond God de Allerhoogste
  2. Geloof in slechts één God
  3. De Enige Ware God
  4. God is één
  5. Onzichtbare Geest om te vereren
  6. Onvergankelijke Onzichtbare Enige God
  7. Onzichtbare God
  8. Onzichtbare God boven alle goden
  9. Onzichtbare Wezen God
  10. Onzichtbare onvergankelijke God
  11. Onzichtbare Schepper
  12. Ongeloof in Jeshua
  13. Ongeloof in Jeshua – blindheid
  14. Zoon van God
  15. Christus Jezus – de zoon van God
  16. Jezus zoon van God
  17. Is God Drie-eenheid – De zoon van God of god de zoon
  18. Zoon van God – Vleesgeworden woord
  19. Zoon van God – de weg naar God
  20. Zoenoffer
  21. Lijden bedekt door Zoenoffer
  22. Hij die zit aan de rechterhand van zijn Vader
  23. Christus in Profetie #7 De psalmen (1B) Psalm 110 – Priester aan de Rechterhand van God
  24. Offers van mensen onvolkomen tegenover het volmaakte slachtoffer door God te leveren 4 Verzet tegen God en Overeenkomstige prijs
  25. Overdenking: De ware Christus: een mens als wij en toch volmaakt
  26. Kracht en koninkrijk van onze God en de autoriteit van Zijn Christus
  27. Jezus laatste avondmaal
  28. Samen eten, drinken en Jezus gedenken
  29. Lam van God #3 Tegenover onschuldig dier een onschuldig man #2
  30. Verlossing #4 Het Paaslam
  31. Verlossing #7 Christus levend in de gelovige
  32. Jezus vertrouwend op zijn God
  33. Voorbeeld van hem die zijn leven gaf voor velen
  34. Opstanding
  35. Redding, vertrouwen en actie in Jezus #5 Verblijven in Christus
  36. Verhoord vanwege zijn ontzag voor God
  37. Zij die Jezus vrienden kan noemen
  38. Niemand heeft grotere liefde dan hij die zijn leven geeft voor zijn vrienden
  39. Na meer dan een jaar van isolaties en vele doden
  40. Vanavond 27 maart 2021 een avond om te herinneren
  41. Een herinneringsmaaltijd in kleine kring
  42. 2021 Gedachtenisviering van de dood van Christus
  43. 27-28 maart 2021 een herinneringsweekend als geen ander
  44. Niet zo onbelangrijk
  45. Verscheidene Verbondakkoorden 7 Het nieuwe verbondsslachtoffer en bemiddelaar
  46. Voorbeelden voor een te volgen weg
  47. Aan een betere opstanding deelhebben
  48. Christadelfiaanse geloofspunten #6 Redding uit vrouw van het nageslacht van koning David

+++

Verder aanverwant

  1. Een mooie dag
  2. Op weg naar Pasen
  3. Een Palmzondagmeditatie in tijden van corona
  4. Zondags woord en beeld – 5
  5. De laatste 24 uur van Jezus’ leven – Het laatste avondmaal
  6. De Vrede van God
  7. Achtergrond van De Kruisweg
  8. Moresnet opnieuw
  9. ‘Jezus ter dood veroordeeld’ besproken zondag 24 maart
  10. Rianne schrijft over de Stille week terwijl ze kijkt naar een veertigdagentijd die nog nooit zoveel ruimte had voor bezinning, zonder stage en fysieke schooldagen, zonder bezoek en feestjes, en toch blijft de stilte voor haar moeilijk te vinden. Toch blijkt God zoeken zelfs als men alle tijd van de wereld heeft best lastig.
  11. Dood en verrijzenis, lijden en opstaan

1 Comment

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden

Niemand heeft grotere liefde dan hij die zijn leven geeft voor zijn vrienden

Wij zijn het meest voorname weekend van het jaar binnen getreden. Vandaag zaterdag is het 14 Nisan en komen ter gelegenheid van die dag meestal overal mensen tezamen om Jezus Laatste Avondmaal te herinneren en er bij na te denken hoe die man van vlees en bloed zich zo opofferde voor vele mensen.

Niemand heeft grotere liefde dan hij die zijn leven geeft voor zijn vrienden. — Joh. 15:13.

Als men kijkt hoe hij zich liet gevangen nemen en hoe hij reageerde toen hij ondervraagd en gegeseld werd, kan men enkel vaststellen dat hij zeer kalm bleef en eigenlijk alles rustig onderging en beantwoorde op een beleefde manier. Men kan zelfs stellen dat hij gewillig mee ging in wat er volgens Gods Plan moest gebeuren.

Hij geeft in de Olijftuin ook aan dat hij de voorkeur er aan geeft dat God Zijn Wil zal gebeuren en niet de zijne en dat alles moest verlopen zoals het in de Geschriften was opgetekend.

“Want Ik zeg u, dat ook dit, wat geschreven is, aan Mij volbracht moet worden, namelijk: En Hij is met de misdadigen gerekend. Want alles, wat mij aangaat, loopt ten einde.” (Lu 22:37 Palm)

“39  En uitgaande, begaf Hij zich, als naar gewoonte, naar den Olijfberg; en Hem volgden ook Zijn discipelen. 40 En als Hij aan de plaats gekomen was, zeide Hij tot hen: Bidt, dat gij niet in verzoeking komt. 41 En Hij scheidde Zich van hen af, omtrent een steenworp ver; en nedergeknielde zijnde, bad Hij, 42 Zeggende: Vader, mocht het uw wil zijn, deze drinkbeker van Mij weg te nemen! Doch niet Mijn wil, maar de Uwe geschiede. 43 En van Hem werd een Engel uit de hemel gezien, die Hem versterkte. 44 En in bange strijd zijnde, bad Hij te ernstiger. En zijn zweet werd gelijk grote droppelen bloed, afvallende op de grond.” (Lu 22:39-44 Palm)

Voorzeker was het niet gemakkelijk voor hem nu die dood onder ogen te krijgen. Het was een slecht vooruitzicht, waarbij hij er op moest rekenen dat God zijn belofte zou houden en voor hem iets beters in petto had; Jezus had het volste vertrouwen in  zijn hemelse Vader.

Maar datgene wat Jezus graag verwezenlijkt zag was niet specifiek voor hem. Hij wenste zich aan te bieden als een losgeld om de mensen vrij te kopen van de banvloek der zonde. Nooit had Jezus zich zelfzuchtig opgesteld. Al wat hij deed was in naam van God en om Die God gewillig te zijn en te verheerlijken. Altijd stelde Jezus zich op als dienaar van die hemelse Vader Die hij zo kenbaar wilde maken. Ook liet hij merken dat al was hij gezonden door God zijn rol was om te dienen.

“Want ook de Zoon des mensen is niet gekomen, om gediend te worden, maar om te dienen, en Zijn ziel te geven tot een rantsoen voor velen.” (Mr 10:45 Palm)

“3 Want ook Christus heeft Zichzelf niet behaagd; maar (hem wedervoer) gelijk geschreven is: De versmadingen degenen, die U versmaden, zijn op Mij gevallen. 4 Alles toch, wat te voren geschreven is, is tot onze lering te voren geschreven, opdat wij door lijdzaamheid en door de vertroosting van de Schriften, hoop zouden hebben.” (Ro 15:3-4 Palm)

Zo kunnen wij uit de oude geschriften opmaken wie Jezus moest zijn en welke rol hij kwam te vervullen. Uit die geschriften kunnen wij ook opmaken dat er alle reden toe is om in hem hoop te hebben, want in hem zijn de Liefde van God vervuld en het leven terug aan de mensen aangeboden. In hem hebben wij een vooruitzicht naar opstanding uit de doden.

“Jezus zeide tot haar: Ik ben de Opstanding en het Leven, die in Mij gelooft, zal leven, al ware hij ook gestorven!” (Joh 11:25 Palm)

Doordat Jezus een mensenzoon was die kon sterven zoals wij allemaal kunnen sterven, hebben wij een prachtig vooruitzicht in zijn opstanding uit de dood. Moest Jezus God zijn dan hadden wij zulk een vooruitzicht natuurlijk nog niet , want God kan niet sterven en als HIj Christus zou geweest zijn dat heeft Hij daar misschien een prachtig dramatisch toneelstuk opgevoerd, dat ons echter nog geen bewijs zou geven dat een mens ook uit de dood kan opstaan. Maar met Jezus, de zoon van God en de mensenzoon, een man van vlees en bloed,  hebben wij dat nu wel gekregen.

Als mens moest die druk van een komende dood dan ook verschrikkelijk zijn geweest. Ook voor hem moest het in het duister grijpen zijn. Want wat zou er met hem gebeuren als hij daar op Golgotha die dood moest ondergaan. Hij had wel al mensen terug tot leven gebracht, maar deze gingen daarna toch terug dood. Maar wie zou hem dan tot leven brengen en voor hoe lang. Daar verschilt Jezus zeer hard ten opzichte van ons. Want hij had het volste vertrouwen in God dat deze Zijn beloften zou voltrekken en dat hij later toch als Koning der Joden verder zou mogen komen te regeren.

Zijn liefde voor de mens deed zijn twijfels en angst wegdeemsteren. Zijn doel bereiken om de mensen redding te brengen was belangrijker dan zijn eigen leven te redden.

Jezus sprak meermaals over de liefde van zijn hemelse Vader en zoals alle Joden hield hij zich aan die herinneringsavond om Gods Hand te gedenken bij de bevrijding van Gods Volk uit Egypte. Dat was een bevrijding uit menselijke slavernij, maar nu zou Jezus een bevrijding proberen te verkrijgen uit de slavernij van pijn, lijden en dood. Met zich kandidaat te stellen als een lam dat geslacht moest worden ter loskoping van de mensheid hoopte hij God zo te verzoenen met de mensheid.

Alles wat Jezus deed werd gemotiveerd door liefde. Eén uiting van liefde is medelijden of medegevoel. Medelijden bewoog Jezus ertoe mensen te onderwijzen, zieken te genezen, hongerigen te voeden en doden op te wekken (Matth. 14:14; 15:32-38; Mark. 6:34; Luk. 7:11-15). Hij stelde de behoeften van anderen graag boven zijn eigen behoeften. Maar hij toonde vooral grote liefde door zijn leven voor anderen te geven en hierbij hoopte hij ook dat God Zijn liefde voor de mensen zou geven en de bovenhand zou laten krijgen zodat die erge vloek van de dood ten einde zou gebracht worden.

In de wijze waarop Jezus zich over gaf aan zijn hemelse Vader kunnen wij die diepe intense liefde van Christus Jezus zien. Die liefde heeft Jezus ons ook als voorbeeld gegeven. Uit liefde voor hem volgen wij nu ook zijn geboden en voldoen aan het verzoek om die avond in de bovenzaal te Jeruzalem te gedenken. Met het besef dat niet alles zo maar veroorloofd is, houden wij ons dit jaar wel aan de coronamaatregelen en blijven wij dus in onze eigen intieme kring of bubbel zodat wij niemand kunnen besmetten of ook niet zelf besmet kunnen geraken.

“23  Alle dingen zijn mij geoorloofd, maar niet alle dingen zijn nuttig: alle dingen zijn mij geoorloofd, maar alle dingen stichten niet. 24 Niemand zoeke hetgeen van zijn zelf, maar een ieder hetgeen eens anders is.” (1Co 10:23-24 Palm)

Door de liefde van God werd de liefdedaad van Jezus hoog geschat en aanvaard als zoenoffer. Alles wat Jezus van God had ontvangen heeft hij ook doorgegeven aan zijn discipelen om hen dat op hun beurt ook te laten doorgeven. In navolging van die apostelen blijven wij nu ook nog elk jaar dat laatste avondmaal van Jezus herdenken. Vanavond gaan wij dan ook, al is het zoals vorig jaar in kleine kring, die ogenblikken van Jezus laatste uren op aarde in gedachten nemen.

“23  Want ik heb van de Heere ontvangen, hetgeen ik ook u heb overgegeven, dat de Heere Jezus in de nacht, toen Hij verraden werd, het brood nam; 24 En als Hij gedankt had, brak Hij het, en zeide: Neemt, eet, dat is Mijn lichaam, dat voor u gebroken wordt; doet dat tot Mijn gedachtenis! 25 Desgelijks ook (nam Hij) de drinkbeker, na het eten van het Avondmaals, en zeide: Deze drinkbeker is het Nieuw Verbond in Mijn bloed. Doet dat, zo dikwijls gij die zult drinken, tot Mijn gedachtenis! 26 Want zo dikwijls gij dit brood zult eten, en deze drinkbeker drinken, zo verkondigt de dood van de Heeren, tot dat Hij komt! 27 Zo dan, wie onwaardiglijk dit brood eet, of de drinkbeker van de Heeren drinkt, die is schuldig aan het lichaam en bloed van de Heeren! 28 Maar de mens beproeve zichzelf, en ete alzo van het brood, en drinke van de drinkbeker; 29 want die onwaardiglijk eet en drinkt, die eet en drinkt zichzelf een oordeel, niet onderscheidende het lichaam van de Heeren.” (1Co 11:23-29 Palm)

Ook dit jaar gaan wij er bij stil staan welke een liefde Jezus wel moet gehad hebben voor ons, om zichzelf zo te geven.

Je kunt Jezus navolgen door de behoeften van anderen boven die van jezelf te stellen. Volg hem ook na door te leren meer medegevoel te hebben met de mensen in je gebied.

Laten wij ons ook samen verbonden voelen met allen die deze avond 14 Nisan vieren, en laat ons daar ook dankbaar voor zijn dat wij zo in eenheid verbonden kunnen zijn als broeders en zusters in Christus.

°°°

Wij wensen u een gezellige avond in uw kleine kring
met een dankbaar gedenken aan Jezus liefde en offerdaad
alsook met dankzegging aan Jehovah God Die dat zoenoffer van Zijn zoon aanvaard heeft
en ons Zijn Liefde heeft geschonken met dat loskoopoffer te aanvaarden.

+

Voorgaand

Zeven Feesten van God de belangrijkste feesten van de hele Bijbel

Meer dan Tien dingen die we moeten weten over Jezus

Tijden van gevangenschap, verbanning en verlossing

2017 Nisan 10, uitkijkend naar 14 Nisan

 

++

Vindt ook te lezen

  1. Redding
  2. Reddingsplan
  3. Gods Redding
  4. Redding komt vanuit de Joden
  5. Echte boodschap van redding niet ver te zoeken
  6. Offers van mensen onvolkomen tegenover het volmaakte slachtoffer door God te leveren 4 Verzet tegen God en Overeenkomstige prijs
  7. Offers van mensen onvolkomen tegenover het volmaakte slachtoffer door God te leveren 5 Toetssteen en steen van aanstoot
  8. Een losgeld voor iedereen 1 De Voorziening van een tweede Adam
  9. Zoenoffer
  10. Lijden bedekt door Zoenoffer
  11. Voorbereidingstijd tot een herinneringsmoment
  12. Vrijdag 3 april 2015 een dag voor verenigde samenkomst ter herinnering
  13. Belangrijkste weekend van het jaar 2016
  14. Messiaans Pesach 2017 en verharde harten
  15. Dienstknecht voor velen terwille van de waarheid van God
  16. Op de eerste dag voor matzah
  17. De avond dat Jeshua zijn talmidim opdroeg dat de Pascha Seder vanaf die tijd zal worden gevierd ter zijner nagedachtenis
  18. Voorbereiding op het belangrijkste weekend van het jaar 2018
  19. Jezus vindt de dood op Golgota op voorbereidingsdag
  20. Na de sabbat na Pesach, de verrijzenis van Jezus Christus
  21. Niet onwillig naar de dood gesleept
  22. De verzoening in type en antitype 2 Uitgaan naar Jezus
  23. Verscheidene Verbondakkoorden 7 Het nieuwe verbondsslachtoffer en bemiddelaar
  24. Verscheidene Verbondakkoorden 9 Op het hart geschreven
  25. De zeven Feesten van God
  26. 1 -15 Nisan
  27. Rond het Paasmaal
  28. Een Konijn dat Paaseiren legt
  29. Niets is verloren: het is nooit te laat
  30. Het meest speciale weekend van 2018
  31. Shabbat HaChodesh Parshat Tazria, Parshat Metzora en tzara’at
  32. Opdracht niet na laten om over de belangrijke Uittocht te praten
  33. Voor het eerst in jaren weer een Pesach in isolatie
  34. Pessach Sheni 14 Iyar 5779 – Zondag 19 mei
  35. Zichtbare druppel Bloed aan de deurlijst
  36. Terwijl wij in Isolatie zijn: Beste wensen op dit Feest van Bevrijding – From our isolation best wishes on this Feast of Liberation
  37. Een herinneringsmaaltijd in kleine kring

2 Comments

Filed under Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Religieuze aangelegenheden

Tijden van gevangenschap, verbanning en verlossing

Jaren nadat de Allerhoogste Zijn Volk verlost had van de slavernij in Egypte moest Hij toezien hoe vele ogenblikken zij Zijn wonderen voor hen had verricht en hen steeds bijstond.

Meermaals zag God hoe de Joden van het rechte pad afdwaalden en hoe Hij hen meermaals moest waarschuwen dat zij (de Joden) zich moesten richten naar Hem en zich ook zouden moeten bekeren. Mits het niet altijd effect had moesten zij de gevolgen dragen  er moesten zij onder ogen zien hoe de Babyloniërs Jeruzalem in 586 v.G.T. de Tempel verwoestten en dezen de Joden in ballingschap stuurden.

Het was een tijd van verlangen en verdriet naar hun geboorteland en kapitaal. Het was 50 jaar later toen de Perzische koning Cyrus de Joden toestond om naar Jeruzalem terug te keren en de Tempel te herbouwen. De vreugde van de Israëlieten was echter van korte duur, omdat Alexander de Grote al snel de controle over Jeruzalem nam in 332 voor onze huidige tijdrekening.

De Romeinen namen toen opnieuw de controle over Jeruzalem over. Te midden van de droefheid en het verlangen naar het oude Jeruzalem – temidden van deze moedeloosheid en verlangen om weer vrijgelaten te worden – met de eerste kreet van een baby, werd Jesaja’s profetieën (bv. Jes 66:10-12) voor de eerste keer vervuld. Gedurende de volgende 2000 jaar hebben de naties van de wereld geleerd zich in Jeruzalem te verheugen. Sommige Joden die om haar rouwden, begrepen de boodschap van vreugde en werden gelukkig met haar: de Verlosser van de wereld, de Messias die zou komen, werd geboren.
Ongeveer 33 jaar later werd hij – het Onschuldige Lam, de gezondene van God die leefde onder de mensen – aan een boom genageld. Door zijn offerdaad bood hij aan zijn hemelse Vader een Zoenoffer aan waardoor het mogelijk werd gemaakt ‘voor iedereen die de Naam van de Heer aanroept’ om gered te worden door het losgeld dat door Jezus was betaald met dit zoenoffer.
Jezus ‘beroemde woorden in Johannes 7: 38-39 herinneren je aan Jesaja’s profetie:

“Met degene die in mij gelooft, zoals de Schrift zegt, zullen stromen van levend water van binnenuit stromen.”

Zij die in Jezus Christus geloven mogen zich verheugen in de hoop en mogen dankbaar zijn dat Jezus zulk een zwaar offer heeft gebracht, dat hij het met zijn leven moest bekopen.

Zoals de lammeren geslacht werden om vrijheid te brengen voor de Joden werd zo een kleine twee duizend jaar ook een lam naar de slachtbank gedragen, dit maal om vrijheid te brengen voor Joden en niet-Joden. Door zijn offergave werd Jezus als tweede Adam, de eerstgeborene van het Nieuwe Verbond, of werd hij de medeschepper van de Nieuwe Wereld, mits die enkel door hem mogelijk is geworden.

Vooraleer hij aan de paal werd gehangen kwam hij nog bijeen om de uittocht uit Egypte te herdenken, maar ook om aan zijn getrouwen het Goede Nieuws te verkondigen van een Nieuw Verbond dat zou ondertekend worden, weliswaar met zijn bloed, maar waarbij elk menselijk wezen kans op vrijheid van de dood werd gegeven.

Het is die bijeenkomst waar Jezus zijn dood en de bezegeling van dat Nieuwe Verbond aankondigde, dat wij volgende week gaan herinneren. Wees voorbereid en zorg er voor dat ook jij samen met anderen in gemeenschap getuigenis aflegt van je geloof in die bijzondere gebeurtenis.

Op 14 Nisan, vrijdag 19 april in 2019, verwachten wij dan ook dat over geheel de aarde vele mensen zullen samen stromen om dat Laatste Avondmaal van Jezus en zijn getrouwen in herinnering te nemen.

++

Vindt ook om te lezen

  1. Fragiliteit en actie #14 Plagen van God
  2. Geen Wegvluchter
  3. 13 Adar opening naar 14 Nisan
  4. Prinsesjes en carnavalstoestanden #6 Van Adar I en II naar Nisan
  5. 1 -15 Nisan
  6. Shabbat HaChodesh Parshat Tazria, Parshat Metzora en tzara’at
  7. Zalving als teken van verhoging
  8. 2017 Nisan 10, uitkijkend naar 14 Nisan
  9. De avond dat Jeshua zijn talmidim opdroeg dat de Pascha Seder vanaf die tijd zal worden gevierd ter zijner nagedachtenis
  10. Messiaans Pesach 2017 en verharde harten
  11. De zoon van David en de eerste dag van het Feest van de ongezuurde broden
  12. Verscheidene Verbondakkoorden 8 Onze plaats bij de voorgestelde Verbonden
  13. Verscheidene Verbondakkoorden 9 Op het hart geschreven
  14. Jezus laatste avondmaal
  15. Het Herinneringsmaal
  16. 14 Nisan, de avond om Christus Zijn predikingswerk te herinneren
  17. Niet onwillig naar de dood gesleept
  18. Jezus vindt de dood op Golgota op voorbereidingsdag
  19. Na de sabbat na Pesach, de verrijzenis van Jezus Christus
  20. Rond het Paasmaal
  21. Pasen 2006
  22. 2009 – Donderdag 9 April = 14 Nisan en Paasviering 11 April
  23. Het meest speciale weekend van 2018
  24. Een Groots Geschenk om te herinneren
  25. Voorbereidingstijd tot een herinneringsmoment
  26. Verwaarloosde geboortedag en sterfplaats 1 Rabbijn Jeshua en Romeinse weerstand
  27. Het Grote kinderweekend
  28. De zeven Feesten van God
  29. Neem afstand van heidense vastenperiodes
  30. Azteekse en Romeinse tradities die ons nog steeds beïnvloeden
  31. Een Konijn dat Paaseiren legt
  32. Zeven Feesten van God de belangrijkste feesten van de hele Bijbel

+++

Aanverwante lectuur

  1. De eerstgeborenen zijn voor Jahweh
  2. Welke reden wordt aangehaald voor het offeren van de eerstgeborenen?
  3. ‘n Goede Week?
  4. Het ABC van de Goede Week
  5. De laatste week van Jezus’ leven – Het Pascha is over 2 dagen
  6. Witte Donderdag
  7. Voetwassing op Witte Donderdag
  8. De laatste 24 uur van Jezus’ leven – Het laatste avondmaal
  9. Pesach
  10. Pesach was vóór Pasen
  11. Milaan 1 – Dramatisch
  12. De dood van de messias (2)

6 Comments

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Wereld aangelegenheden

Een veel voorkomende vraag: Waarom moest Jezus of God naar de hel?

Waarom moest Jezus of God naar de hel terwijl mensen die slechte dingen hebben gedaan rechtstreeks naar de hemel mogen?

Grote Vraag - Big Question - Wat nu? What now?

De grote vraag – Big Question – Wat is er hierna? Wat is er na dit leven?

Als wij na onze dood ofwel eerst naar het vagevuur gaan en dan naar de hemel, waarom en voor wie moet Jezus dan terug komen om de doden en levenden te oordelen?

Indien wij gered zijn en onze ziel naar de hemel gaat waarom prediken er nog zovelen over verdoemenis in de hel?

Waarom als wij zogezegd gered zijn door het bloed van Christus zijn er nog kerken die hun leden bang maken met hellevuur en eeuwige foltering, terwijl zij zeggen dat wij geen werken meer moeten doen omdat wij gered zijn?

Hebt u zich al eens afgevraagd of God wel kan sterven en dan in een hel zou terecht komen?

Volgens de Bijbel heeft Dé God geen geboorte, geen begin van leven mits Hij altijd al bestaan heeft. De Godheid heeft ook geen einde aan Zijn leven. Er staat in de Bijbel vermeld dat geen mens Hem kan zien en leven, maar ook dat geen enkel mens Hem iets kan aandoen. Nochtans weten wij dat Jezus door zeer veel mensen is gezien, die dan toch niet dood vielen, en dat hij zelfs enkele tot leven bracht, terwijl hij zelf toch dood ging aan een houten paal, opgehangen door de Romeinen en begraven door enkele toegewijden.

God, volgens de Bijbel, kan overal tegelijkertijd zijn. Hij is noch gebonden door plaats, noch door tijd. Aldus kan men zeggen dat God in de hemel kan zijn, maar ook op aarde alsook in de hel.  Maar indien de hel een folterplaats voor zondigen zou zijn kan men zich ook wel afvragen wat God daar zou horen te doen. Als men weet dat Jezus zonder zonden zou zijn kan men het ook stellen dat het zeer vreemd is dat Jezus naar de hel zou moeten gaan, terwijl hij vrij van zonden is.

Wat zijn eigenlijk dat vagevuur en die hel?

Heb jij al ergens over een vagevuur gelezen in de Bijbel?

Voorgeborchte of het verblijf van de zielen die na het sterven niet toegelaten worden tot de hemelse glorie van Christus en ook niet naar de hel of het vagevuur gezonden worden. – Domenico Beccafumi. De nederdaling van Christus in de Limbus. 1530-1535.

Nergens in de Bijbel wordt er over een vagevuur gesproken. Nergens wordt er gezegd dat mensen na hun dood nog eens voor een tweede maal zouden gestraft worden voor hun gedane fouten. Ook wordt er nergens over een voorgeborgte of voorgeborchte, gesproken waar kleine kinderen indien zij nog niet gedoopt waren, of zielen die na het sterven niet toegelaten zouden worden tot de hemelse glorie van Christus en ook niet naar de hel of het vagevuur zouden gezonden worden, naar toe zouden moeten gaan. Volgens de Heilige Schrift is de straf voor de zonde eenvoudigweg de dood. Daar eindigt het leven en daarmee is het eindpunt bereikt van ons als zondig wezen. De dood zelf is de straf die ons is opgelegd.

Kan u een rechtvaardige Vader of rechter voorstellen die nogmaals straft als een straf voor een bepaald feit al verricht is geworden?

De Elohim Hashem Jehovah wordt volgens het Boek der boeken, de Bijbel, voorgesteld als een rechtvaardige Vader en Herder. Kan u zich een liefdevolle vader voorstellen die continue zijn kinderen blijft straffen voor dezelfde fouten? Wat zou u er van denken als die Liefdevolle Vader telkenmale een straf volbracht is voor eenzelfde feit opnieuw een straf zou geven en dan nog eens en nog eens, om zo het kind tot in het oneindige te laten lijden?

Als rechtvaardige Vader is het wel zo dat Hij gemaakte fouten niet ongestraft kan laten.

“Die de weldadigheid bewaart aan vele duizenden, Die de ongerechtigheid, en overtreding, en zonde vergeeft; Die den schuldige geenszins onschuldig houdt, {9 } bezoekende de ongerechtigheid der vaderen {10 } aan de kinderen, {11 } en aan de kindskinderen, in het derde en vierde lid. {12 } (Ex 34:7 STV)

“Dat niemand zijn broeder vertrede, {12 } noch bedriege {13 } in zijn handeling; want de Heere is een wreker over dit alles, gelijk wij u ook te voren gezegd en betuigd hebben.” (1Th 4:6 STV)

“Hoeveel te zwaarder straf, meent gij, zal hij waardig geacht worden, die den Zoon van God vertreden heeft, {56 } en het bloed des testaments {57 } onrein geacht heeft, {58 } waardoor hij geheiligd was, {59 } en den Geest der genade {60 } smaadheid heeft aangedaan?” (Heb 10:29 STV)

“Komt dan, en laat ons samen {58 } rechten, zegt de HEERE; al waren uw zonden als scharlaken, {59 } zij zullen wit {60 } worden als sneeuw, al waren zij rood {61 } als karmozijn, {62 } zij zullen worden als witte wol.” (Jes 1:18 STV)

“Want de bezoldiging der zonde {62 } is de dood, {63 } maar de genadegift Gods {64 } is het eeuwige leven, {65 } door Jezus Christus, onzen Heere.” (Ro 6:23 STV)

Als de dood door God als de ultieme straf wordt aanzien, waarom zou er dan nog eens een straf in een vagevuur of in een hellevuur moeten volgen?

Wat is de hel?

Heb jij gemerkt dat er in de bijbel over de hel of Gehenna, Hades, Sjeool, Sheool of Tartarus wordt gesproken, welke allemaal hetzelfde zouden zijn?

Heb jij daar al bij stil gestaan wat dat eeuwig of steeds brandende vuur zou zijn?

In de vroegere tijden braken wel eens ziekten uit die zeer besmettelijk waren. Om de besmetting inte perken werden de lijken zo vlug mogelijk verbrand, zodat zij geen nieuwe slachtoffers meer konden maken. Omdat het zo belangrijk was die besmettelijke ziekten onder controle te houden werd er buiten de stadsmuren steeds een vuur aan gehouden om zo vlug mogelijk daar de lijken te verbranden zodat er niets meer dan stof zou van overblijven, welk dan ook niemand meer zou kunnen besmetten. Dat steeds brandend vuur werd “hel” genoemd zoals ook de graven “sheol” of “sheool” werden genoemd. Dat vuur buiten de bewoonde wereld werd namelijk als het “graf” bedoeld, of de “eeuwige rustplaats” voor de overledene.

Ook vandaag moeten wij nog steeds de lezing in de Bijbel opvatten als toenertijd. Maar zoals toen waren er mensen die filosofeerden en hoopten dat er na dit leven nog iets zou zijn of dat de mens over ging tot een andere gedaante. Telkenmale als men stierf zou men terug tot leven komen in een gedaante, afhangende van het voorgaande leven. Had men goede dingen verricht zou men verbeteren, had men slechte daden verricht zou men naar een lagere stand terug keren. Zulke incarnaties zijn tegen de leer van God, maar zijn ook bij meerdere geloofsgroepen binnen geslopen. Wij horen ons hier echter van zulke gedachten  te ontdoen.

Is Jezus een incarnatie van een God-mens?

Door al die Griekse filosofische gedachten rond een steeds terugkerende mens of een “reïncernatie” is ook de gedachte opgekomen van een “god-mens reïncarnatie”. Door woordverdraaiingen kwamen valse leraren er toe mensen te overtuigen dat het woord ook een mens maar tegelijkertijd God kon zijn. Aldus kwam het geloof er in dat

Het Woord is vlees geworden

zou inhouden dat God zelf vlees zou geworden zijn, en dat het niet ging om het Woord van God, namelijk de uitspraken van God, die vlees zouden zijn geworden (wat de intentie van de evangelieschrijver was).  Volgens meerder mensen die zich ‘geloofsgeleerden” of “godsgeleerden” (“theologen”) noemden moest zulk een schrijven wel inhouden dat het over God ging die zich zogenaamd bekleedde met vlees zoals bij een materialisatie of een reïncarnatie. Hun interpretatie betekent dat God zogezegd werd wat de mens was — vlees en bloed — opdat Hij een van ons mensen zou zijn. Sommigen beweren zelfs dat dat één van de noozaken was om ons te verlossen. Vreemd is dat zij dan niet afvragen waarom God dan zo vele eeuwen wachtte om naar de aarde te komen en te doen alsof Hij verleid werd (want God kan niet verleid of misleid worden) en om te doen dat de mens Hem iets kon aandoen en Hem zelfs ter dood zou kunnen brengen (want God kan niet sterven en de mens kan Hem niets doen).

Hoe wij Johannes’ geschriften ook doorzoeken, wij kunnen nergens vinden dat hij zegt dat het Woord een God-Mens, een combinatie van God en mens werd.

Van waar komt dat God-mens zijn?

Ook al bestonden er al zeer veel mythen over goddelijke wezens en god mensen bij de heidense volkeren is de uitdrukking God-Mens speciaal geworden bij de trinitariërs die het zich heel eigen maakten en van “de zoon van God” “god de zoon ” maakten, alsof dat juist het zelfde zou zijn. Velen zien zelfs niet meer het verschil tussen die twee en zijn er van overtuigd dat Jezus zowel zoon van God is als God zelf is. Voor hen is Jezus een deel god van een Driegodheid, naar de gelijkenis van de vele drie-godheden in polytheïstische groepen. Maar daarbij valt op dat bij die meergoden aanbidders hun subgoden dikwijls meer gelijkheden vertonen met de hoofdgod dan Jezus met zijn goddelijke Vader. Om dit te vergoeilijken gaan sommigen zo ver om het een kat-en-muis spelletje te noemen waarbij zij wel naar strikvragen kijken maar niet de essentie van Jezus antwoorden ter harte nemen. zij durven dan zelfs te schrijven

Blijkbaar zit er iets in Jezus’ antwoord verstopt dat zó explosief is dat men daar het liefst een eind bij uit de buurt blijft. {God, de enige God, is in Zijn Zoon Jezus onze naaste geworden}

en dan draaien zij rond de pot die zij wel weten, namelijk dat

God alleen God is en dat er geen andere God dan Hij is (12:32) {God, de enige God, is in Zijn Zoon Jezus onze naaste geworden}

en beseffen zij wel

Juist de Joden wisten als geen ander dat deze Enige zijn eer niet deelt met een ander (Jesaja 42:8, 48:11). Dat had God duidelijk gemaakt na de ellende van de ballingschap als straf voor een volk dat andere goden (!) achterna liep. {God, de enige God, is in Zijn Zoon Jezus onze naaste geworden}

Nergens heeft Jezus zich gelijk gesteld aan God, integendeel heeft hij zelfs gezegd dat hij niets kan doen zonder God, die veel groter is dan hem.

“Jezus dan antwoordde en zeide tot hen: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: De Zoon kan niets van Zichzelven doen, {15 } tenzij Hij den Vader dat ziet doen; {16 } want zo wat Die doet, {17 } hetzelve doet ook {18 } de Zoon desgelijks.” (Joh 5:19 STV)

“Gij hebt gehoord, dat Ik tot u gezegd heb: Ik ga heen, en kom weder {57 } tot u. Indien gij {58 } Mij liefhadt, zo zoudt gij u verblijden, omdat Ik gezegd heb: Ik ga heen tot den Vader; want Mijn Vader is meerder dan Ik. {59 } (Joh 14:28 STV)

Wat wij als het Onfeilbare Woord van God beschouwen (de Bijbel) heeft het zelfs regelmatig over „de Zoon des mensen”, hetgeen wel zeer afwijkt van God-Mens. Alsook wordt daarin vermeld dat God zelf, Die geen leugens vertelt, verklaart dat God Zijn welbeminde zoon is.

“21  En het geschiedde, toen al het volk gedoopt werd, en Jezus ook gedoopt was, en bad, dat de hemel geopend werd; 22 En dat de Heilige Geest op Hem nederdaalde, {24 } in lichamelijke gedaante, gelijk een duif; en dat er een stem geschiedde uit den hemel, zeggende: Gij zijt Mijn geliefde Zoon, in U heb Ik Mijn welbehagen! 23 En Hij, Jezus, begon omtrent dertig jaren oud te wezen, {25 } zijnde (alzo men meende) de zoon van Jozef, den zoon van Heli, {26 } (Lu 3:21-23 STV)

In Johannes’ geschriften wordt de uitdrukking „Zoon des mensen” zestien maal op het Woord van toepassing gebracht. Dit duidt erop dat die mensenzoon en niet “god de zoon” door een menselijke geboorte op aarde „vlees geworden” is. Zijn vleeswording betekende niets minder dan dat Jezus als mens van vlees en bloed zichtbaar werd voor iedereen. God kan door geen enkel mens gezien worden, maar Jezus werd door velen gezien. Hij was ook tastbaar en bevestigde dat hij geen geest was zoals zijn hemelse Vader wel een geest is, die dan ook geen vlees, beenderen en bloed heeft.

“Ziet Mijn handen en Mijn voeten; want Ik ben het Zelf; {36 } tast Mij aan, en ziet; want een geest heeft geen vlees en benen, gelijk gij ziet, dat Ik heb.” (Lu 24:39 STV)

“God is een Geest, en {22 } die Hem aanbidden, moeten Hem aanbidden in geest en waarheid.” (Joh 4:24 STV)

“Hij zeide verder: Gij zoudt Mijn aangezicht {31 } niet kunnen zien; {32 } want Mij zal geen mens zien, en leven. {33 } (Ex 33:20 STV)

Een materialisatie of incarnatie van God of van een hemelse zoon Gods kan moeilijk als een rechtvaardige oplossing aanzien worden. Hierbij moet men dan trouwens de vraag stellen waarom God zolang gewacht heeft en indien wij mensen dan nu zouden verlost zijn, waarom hij ons dan nog zo lang laat lijden en zovelen nog steeds in het ongewisse laat?

de god Apis

De Egyptische godheid die haar eigen dodenpriesters kreeg en later als Apisstier van Memphis meer karaktertrekken toebedeeld kreeg en de aardse belichaming van de god Ptah werd.

Men moet weten dat bij zeer veel heidense groepen reïncarnatie tot het normale gebeuren mag behoren. Niet alleen zijn in zulke groepen dieren gewijd aan bepaalde goden, maar sommige dieren worden daar ook beschouwd als de incarnatie van een bepaalde god of godin. De Apisstier bijvoorbeeld werd als de incarnatie van de god Osiris beschouwd en ook als een emanatie van de schepper god Ptah of Peteh, de vergoddelijking van de primordiale wereld in de Enneadische kosmogonie, dat letterlijk Ta-tenen werd genoemd met de betekenis van verrezen land, of als Tanen, met de betekenis van ondergelopen land.

Zondeval en Losgeld

God kon zo met een vingerknip de mens laten verdwijnen en opnieuw een ander menselijk wezen geschapen hebben. Maar dat zou niets aan het gestelde vraagstuk oplossen. De mens had gerebelleerd tegen God en Zijn rechtschapenheid en recht op heerschappij in vraag gesteld. Met de zondeval in de Tuin van Eden heeft de mens de dood als straf voor die rebellie tegen God over zich gekregen.

Als wij sterven hebben wij met onze dood betaald voor de schuld van onze weerstand en ongehoorzaamheid aan God. Er is dan verder helemaal geen reden om nogmaals een andere straf te krijgen of om nogmaals een aflossing te voorzien voor onze schulden. Want Jezus Christus als mensenzoon is er in geslaagd om onze schuld af te lossen doordat hij als mens er in geslaagd is om volledig Gods Wil te doen en zich aan te bieden als een Offerlam ten behoeve van het Losgeld voor alle mensen hun schulden.

Mits God aanvaard heeft dat Jezus zijn eigen wil ter zijde heeft geschoven en zijn plengoffer aanvaard heeft zijn wij nu begenadigd met de vrijspraak, indien wij dat Offer ook willen erkennen en bereid zijn om te geloven dat Jezus de Weg naar God is, de Gezondene, de Heiland en Onze Verlosser.

Wij moeten beseffen dat wij misschien niet onderuit kunnen om te gaan sterven, maar doordat Jezus een volmaakt offer aan god heeft aangeboden ligt er voor ons een Genadegave klaar welke ons toch nog iets na de dood kan opleveren. Maar als wij sterven zullen wij of in een graf gelegd worden of gecremeerd worden. Bij beiden zal ons lichaam tot stof en as vergaan, zoals in de bijbel staat opgetekend. Daarbij zal ons denken ook vergaan, terwijl voor de nabestaanden enkel de herinneringen en onze vroegere geschriften zullen achterblijven. Verder zal er voor ons geen mogelijkheid meer zijn om met hen te communiceren of zo. Alles zal gedaan zijn. Indien wij nog iets hadden moeten doen, dan moest dat voor dat stervenspunt gebeurd zijn.

“Ziet, alle zielen {7 } zijn Mijne; {8 } gelijk de ziel des vaders, alzo ook de ziel des zoons, zijn Mijne; de ziel, die zondigt, die zal sterven. {9 } (Eze 18:4 STV)

“Want de levenden {22 } weten, dat zij sterven zullen, maar de doden weten niet met al; {23 } zij hebben ook geen loon {24 } meer, maar hun gedachtenis is vergeten. {25 } (Pre 9:5 STV)

“Alles, {40 } wat uw hand vindt {41 } om te doen, doe dat {42 } met uw macht; want er is geen werk, {43 } noch verzinning, {44 } noch wetenschap, noch wijsheid in het graf, daar gij heengaat.” (Pre 9:10 STV)

“Want het graf {50 } zal U niet loven, de dood {51 } zal U niet prijzen; die in den kuil nederdalen, zullen op Uw waarheid niet hopen. {52 } (Jes 38:18 STV)

“19 Want wat den kinderen der mensen wedervaart, dat wedervaart ook den beesten; en enerlei wedervaart {36 } hun beiden; gelijk die sterft, {37 } alzo sterft deze, {38 } en zij allen {39 } hebben enerlei adem, {40 } en de uitnemendheid der mensen boven de beesten is geen; {41 } want allen zijn zij ijdelheid. {42 }20 Zij gaan allen naar een plaats; {43 } zij zijn allen uit het stof, {44 } en zij keren allen weder tot het stof.” (Pre 3:19-20 STV)

“In het zweet uws aanschijns zult gij brood eten, {38 } totdat gij tot {39 } de aarde wederkeert, dewijl gij daaruit genomen zijt; want gij zijt stof, en gij zult tot stof wederkeren.” (Ge 3:19 STV)

Ook voor Jezus, die mens van vlees en bloed, stond er niets anders op dan na zijn dood in het graf gelegd geworden. Maar daar zal het grote verschil, zijn opstanding een bewijs moeten zijn voor ons mensen, dat er ook voor ons zo iets moois te verwachten valt. Indien Jezus God zou zijn dan hadden wij nu als mensen nog steeds geen bewijs dat een mens uit de dood zou kunnen opstaan. Dan waren wij nu nog steeds in het ongewisse. Nu echter hebben wij een verzekerde hoop!

+

Voorgaand

Antwoord op Vragen van lezers: Gelijk Mozes de slang in de woestijn verhoogd heeft, zo moet ook de Zoon des mensen verhoogd worden

Bijbels antwoord op uw vraag: Wat gebeurt er met ons na het sterven?

Trinitarische zendelingen die Joden tot Christus willen brengen

Uitlopen om uit lichaam te wonen

++

Aansluitend

  1. Zonde en rekenschap
  2. Wat gebeurt er als wij sterven
  3. Dood
  4. Vindt er een transfer plaats na de dood?
  5. Lichaam en ziel één
  6. Sterfelijkheid en onsterfelijkheid 1 Levensadem en ziel
  7. Sterfelijkheid en onsterfelijkheid 2 Scheiding van God
  8. Al of niet onsterfelijkheid
  9. Onsterfelijkheid – Immortaliteit
  10. Eeuwenlange verkondiging van de hel als martelplaats
  11. Hemel
  12. Hemel en Hel
  13. Hellevuur
  14. Kinderen niet naar het voorgeborgte
  15. Sheol, Sheool, Sjeool, Hades, Hel, Graf, Sepulcrum
  16. Graf
  17. Is er meer in dit leven dan dit?
  18. Wat is de bedoeling van dit leven
  19. Beperktheid van de mens tot in zijn dood
  20. De Bijbel haar relevatie over God
  21. Kroniekschrijvers en profeten #3 Poëtische boeken
  22. Bekommerende God
  23. Plan van de goddelijke maker
  24. Bestemming van de aarde
  25. Bestemming getrouwen en rechtvaardigen
  26. Bestraffing vermijden
  27. Redding mogelijk voor allen
  28. Bevrijding
  29. Christelijke hoop op eeuwig leven
  30. Reddingsplan
  31. Psalm 59 David in grote moeilijkheden #1 Red mij van mijn vijanden
  32. Hoop
  33. Hoop op een man
  34. De onschuldige
  35. Plaatsing van Jezus door zogenaamd Bijbelstudie webruimte
  36. Doctrine van de Drievuldigheid
  37. Jezus de Weg naar God
  38. Offers van mensen onvolkomen tegenover het volmaakte slachtoffer door God te leveren 1
  39. Offers van mensen onvolkomen tegenover het volmaakte slachtoffer door God te leveren 2
  40. Für den Willen dessen, der größer ist als Jesus
  41. Lam van God #1 Sprekers voor God
  42. Verzoening en Broederschap 1 Getrouwheid en vergoeding
  43. Christus Jezus: de zoon van God
  44. Hoop voor de toekomst
  45. Hoop eerste christenen
  46. Hoop op leven
  47. Hij die komt
  48. Jezus moest sterven
  49. Zoon van God – de weg naar God
  50. Een losgeld voor iedereen 1 De Voorziening van een tweede Adam
  51. Een losgeld voor iedereen 2 Een verheven persoon van vlees en bloed
  52. Vertrouwen in Jezus Christus
  53. Jezus drie dagen in de hel
  54. Hij die zit aan de rechterhand van zijn Vader
  55. Geloof in Jezus Christus
  56. Geloof in slechts één God
  57. Staat God achter al het kwaad hier op aarde
  58. God is positief
  59. God komt ons ten goede
  60. Gods hoop en onze hoop
  61. Er zijn geen teleurstellingen voor degenen wier testamenten zijn begraven in de wil van God
  62. Keuze van levende zielen tot de dood
  63. Gods redding
  64. Gods beloften
  65. Christus wederkomst
  66. Sterfelijk en spiritueel lichaam
  67. Heerlijk einde
  68. Waarheid van mens of van God
  69. Verzoening
  70. Zoenoffer
  71. Verzoend met God
  72. Koninkrijk van Christus en Koninkrijk van God
  73. Koninkrijk van God
  74. Koninkrijk Gods
  75. Laatste dagen omroepers
  76. Azteekse en Romeinse tradities die ons nog steeds beïnvloeden
  77. Kerkzijn in een ik-gerichte tijd

+++

Gerelateerd

  1. Als anderen niet langer meedoen en/of niet meer in God geloven: hoe houden we het dan vol om kerk te zijn?
  2. Christen-populisme helpt niet. Christelijke spelregels voor geloofwaardig optreden
  3. Zondeval
  4. Dag 4 – De zondeval
  5. Perspectief na de zondeval
  6. De hel van veraf en dichtbij
  7. God, de enige God, is in Zijn Zoon Jezus onze naaste geworden
  8. God wil in en met ons winnen
  9. ‘En toen kwam Jezus’ – Heb. 1, 1-4
  10. ‘God in ons midden’ – 3. ‘TomTom+’
  11. Verduistering
  12. Verzoening?
  13. Spreken over Gods oordeel begint bij de gekruisigde Jezus
  14. In Search of Immortality, Book Review
  15. Reincarnation 1
  16. Reincarnation 2
  17. Reincarnation – 5 Incredible Stories Told By Young Children Around the World
  18. Reincarnation for the Curious Christian, Part 1
  19. Why Children and Childhood? – The answer from a Spirit
  20. Re-Merging With Source God
  21. Buddhism, Christianity, and Islam 101: Religion on the Rebound, Religion on the Run…

9 Comments

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Vragen van lezers

2017 Nisan 10, uitkijkend naar 14 Nisan

Over enkele uren begint 10 Nisan en weldra mogen wij deelgenoten zijn van het belangrijkste herinneringsmoment van het jaar, 14 – 22 Nisan.

Op maandag 10 Nisan sprak Jezus in de tempel over zijn naderende dood. Hij had een goed idee van wat er hem te wachten stond. Begrijpelijk was hij hier toch ook om bezorgd. Indien hij alwetend zou geweest zijn zoals God alwetend is zou hij zich geen zorgen hebben gebaard. Ook indien hij eeuwig zou geweest zijn, zoals zijn hemelse Vader eeuwig is en aldus onsterfelijk is, moest hij zich ook geen zorgen maken. Maar nu als een gewone mens van vlees en bloed moest hij wel tegen iets aankijken waarvan hij niet wist wat daarna zou komen. Hij moest geloof hechten aan wat zijn hemelse Vader in petto had voor hem na zijn dood.

Over de uitwerking die zijn dood ging hebben op Gods naam, zei hij:

‘Vader, verhoog uw naam.’

Dan klinkt er een machtige stem uit de hemel:

‘Ik heb hem verhoogd en zal hem opnieuw verhogen’ (Johannes 12:27, 28).

Zoals Abraham geloof hechte aan God en zoals Mozes wist dat Jehovah betrouwbaar was en geloof stelde in Zijn belofte dat de eerstgeboren zoons van Egypte gedood zouden worden, moest Jezus nu geloven dat hij de eerstgeborene kon zijn van een nieuwe generatie die een nog grotere bevrijding kon krijgen dan zij die uit de slavernij van de Egyptenaren verlost werden.

Jezus die dagelijks in de tempel kwam om te onderwijzen (Luk. 19:47; 20:1) had met zijn ijver en wonderbaarlijke handelingen heel wat na-ijver veroorzaakt. Maar nu wist hij dat zijn openbare bediening tot een einde ging komen. Slechts enkele jaren kon hij zich richten tot de mensen om hen duidelijk te maken dat hij de Weg naar God is, de beloofde Messias, de gezondene van God die kwam verklaren wat God werkelijk van de mens wil.

Nu was de tijd gekomen om zich voor die mens te gegeven om hen van elke soort van wetteloosheid te bevrijden en zich een volk te reinigen dat uitsluitend zijn eigendom zou zijn, ijverig voor voortreffelijke werken. (Tit. 2:14). Nu was de tijd gekomen dat de Zoon des mensen verheerlijkt moest worden. (Johannes 12:23).

Wat Jezus te wachten staat, kan niet vermeden worden.

„Niettemin”,

zegt hij,

„ben ik juist hierom tot dit uur gekomen.”

Ook al is er die angst voor het onbekende, het gebeuren na de dood, vertoont Jezus de rust in de zekerheid dat God het beste met hem voor heeft. Hij is bereid om zich ten volle aan God te geven. Voor Jezus is het duidelijk dat niet zijn wil maar de Wil van God moet geschieden. Hiertoe is hij bereid om tot aan zijn offerandelijk dood zijn daden door Gods wil te laten leiden (Johannes 12:27).

Wat een voorbeeld heeft hij ons gegeven — een voorbeeld van volledige onderwerping aan Gods wil!

Dat onderwerpen aan Gods Wil is één van de moeilijke zaken die de  mensen vandaag nog parten spelen. Nog steeds rebelleren mensen tegen God en willen velen niet leven volgens de Wil van God. Nog steeds vinden de meeste mensen het belangrijker om hun omgeving of de wereld te behagen in plaats van God. Voor hen zijn de wereldse feesten zoals Kerstmis en Pasen belangrijker dan de feesten die God heeft opgedragen aan de mensheid.

Na Jezus zijn offerdood en de aanlevering van inzicht door Gods Heilige Geest begrepen de apostelen de rol van Jezus en hoe hij de Christus,

ons Pascha, is (…) geslacht” (1 Kor. 5:7).

Ook toen zij op 14 Nisan samen met Jezus aan tafel zaten (of lagen) begrepen zij niet goed waar hij het allemaal over had. Vreemd leek het hun ook dat hij vroeg zijn lichaam en bloed te delen, er van te eten en er van te drinken.

Over enkele dagen wordt die gebeurtenis uitvoerig herdacht en besproken in vele gemeenschappen over de gehele wereld. Al de ware gelovigen die opkijken naar het zoenoffer van Jezus Christus zullen dan die belangrijke dagen ter herinnering gedenken en diep in hun hart dragen.

Hopelijk zal u ook één van de gelovigen zijn op zulk een herinneringsmaaltijd.

Mogen wij u er verwachten?

+

Voorgaande

Neem afstand van heidense vastenperiodes

Saturnus, Janus, Zeus, Sol, donkerte, licht, eindejaarsfeesten en geschenken

++

Vindt ook

  1. Messiaans Pesach 2017 en verharde harten
  2. Niet gebonden door labels maar vrij in Christus
  3. De god zoon, koning en zijn onderdanen
  4. Een koning die zijn onderdanen wetten oplegt waarvan hij weet dat zij zich er nooit aan kunnen houden
  5. Jezus laatste avondmaal
  6. Belangrijkste weekend van het jaar 2016
  7. Voorbereidingstijd tot een herinneringsmoment
  8. Fragiliteit en actie #14 Plagen van God
  9. 14 Nisan, de avond om Christus Zijn predikingswerk te herinneren
  10. Rond het Paasmaal
  11. Een Feestmaal en doodsherinnering
  12. Donderdag 9 April = 14 Nisan en Paasviering 11 April
  13. De zeven Feesten van God
  14. Een Konijn dat Paaseiren legt

+++

8 Comments

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Religieuze aangelegenheden