Tag Archives: Nederland

Sjoel West Amsterdam 60 jaar en springlevend

Op 25 september 1957, Erev Rosj Hasjana 5718, aan de vooravond van het nieuwe Joodse jaar, ging de Beit Knesset of synagoge van start, destijds gevestigd in het verenigingsgebouw aan de Vasco da Gamastraat 19. De inrichting van de huidige sjoel werd door de bezoekers zelf verzorgd, inclusief het schilderwerk, de aankoop van meubelen, het aanleggen van de verlichting, etc. Delen van het interieur zijn afkomstig uit de voormalige na-oorlogse sjoel aan de Linnaeusstraat. Grote dank is verschuldigd aan de industrieel ontwerper Piet Cohen die het interieur kleur gaf.
Bloeme Evers-Emden z.l.,  Nederlands ontwikkelingspsycholoog, universiteitsdocent en feministe, overlevende van het Auschwitz kamp, de ‘moeder van Sjoel West’ van 1971 tot haar overlijden vorig jaar in Israël, wenste dat iedereen welkom was in die Amsterdamse synagoge.

Tot op hoge leeftijd schreef Evers-Emden columns in het Nieuw Israëlitisch Weekblad, bleef ze waarschuwen voor het oplaaiend antisemitisme in Nederland en gaf ze les over het jodendom. Om Jodenhaat tegen te gaan kan men best niet-Joden de kans geven om meer te komen weten over de Joodse gemeenschap.

Juist omdat Sjoel West “laagdrempelig” is, draagt zij een steentje bij aan het overdragen van Jodendom. Zij straalt een sfeer uit die mensen uitnodigt erbij te willen horen. Dat is de kracht van deze sjoel.

“Sjoel West was van meet af aan een sjoel waar iedereen kon komen. Niemand hoefde zich opgelaten te voelen. Iedereen was welkom: rijk of arm, vroom of vrij. Dat leidde ertoe dat de mensen zich met elkaar verbonden voelden, ook buiten de sjoel …, ”

aldus Regina Israëls-Kern z.l., de echtgenote van oprichter Sander Israëls z.l., naar wie de sjoel werd vernoemd.

Het mooie mag zijn als een gebedshuis werkelijk een open huis is waar mensen elkaar mogen ontmoeten om samen op zoek te gaan naar de Elohim.

Sjoel West mag van geluk spreken dat zij nog steeds een kleine doch moedige en zeer levendige sjoelgemeenschap met een geheel eigen sfeer, middenin stadsdeel De Baarsjes mag zijn. Ook na het overlijden de grondleggers van de oorspronkelijke Sander Israëls Synagoge en van Bloeme Evers-Emden z.l. en haar man Hans z.l., die begin jaren ‘70 samen met hun kinderen een nieuwe impuls aan Sjoel West gaven, neemt Sjoel West nog steeds een bijzondere plaats in binnen de Amsterdamse kehilla. Hans Evers naast zijn leiderschap van de synagoge van Amsterdam West was onder andere voorzitter van de afdeling Amsterdam van de Nederlandse Zionistenbond, voorzitter van de Raad van de Joodse Gemeente. Hij was een beroemd expert, gespecialiseerd in de taxatie van antieke kunst en fungeerde jaren als voorzitter van het Europese orgaan van Experts.

Evers in 2011

Raphael (Rav) Evers

Zijn oudste zoon Raphael Evers is als rabbijn verbonden aan het Rabbinaat van de Joodse Gemeente, en fungeerde tevens als rabbijn van het Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap van 1990 tot 2016. Ook was hij rector van het Nederlands Israëlitisch Seminarium (het opleidingsinstituut voor Joodse leraren en leraressen en rabbijnen), waaraan hij tot dan als studiecoördinator was verbonden. Toen zijn moeder hoorde dat hij op 1 september 2016 opperrabbijn van de Joodse gemeente in Düsseldorf zou worden, verhuisde zij naar Israël, waar zij enkele maanden later overleed in een verzorgingstehuis.

De sjoel wordt momenteel gedragen door bezoekers uit m.n. de stadsdelen Amsterdam-West en Nieuw-West.

Door naast de tweewekelijkse sjabbatbijeenkomsten tal van extra activiteiten te organiseren (chazanoet concerten, filmmiddagen, matzebrunches, bijeenkomsten in de soeka, etc.), slaagt Sjoel West erin steeds nieuwe bezoekers te trekken, onder wie meer en meer jongeren.

Vandaag kunnen de leden van de gemeenschap terug kijken op de mooie heropstanding van hun Joodse Gemeenschap in Amsterdam. Leuk ook dat er steeds voldoende mensen gevonden kunnen worden om het draaiende te houden. Zoals het ook in onze Belgische en Engelse gemeente gebeurd zijn het toerbeurten die de werking zorgvuldig moeten doen verlopen. Dankzij een goed opgevolgd roostersysteem wordt bij toerbeurt alles klaargezet voor de dienst, ingekocht voor de kidoesj, schoongemaakt en opgeruimd.

 

 

Er is een bijzonder goede relatie met de buurt opgebouwd, vooral door het door de sjoel geïnitieerde Joods-Marokkaans Voetbaltoernooi in 2004. Nadat Joodse en Marokkaanse jongeren en opa’s met elkaar hadden gevoetbald, was de gespannen sfeer tussen Marokkanen en Joden in Amsterdam-West weggenomen. Het ‘MaJo voetbaltoernooi’ kreeg van stadsdeel De Baarsjes de Vrijwilligersprijs 2005 toegekend.

Image may contain: 2 people, people sitting, table and indoorElke 14 dagen is er sjabbatdienst, gevolgd door een gezellige kidoesj, waarbij heerlijk gegeten, gezongen en gepraat wordt.  Zoals bij de Christadelphians wordt er de gewoonte op na gehouden om in gemeenschap de maaltijd te gebruiken waardoor er ook nog eens extra tijd bij komt om met elkaar van gedachten te wisselen en over koetjes en kalfjes te praten. De gebeden voor en na de maaltijd geven een extra gezegend gebeuren aan dit gemeenschapsmoment.

Alle diensten in de Amsterdamse shul, inclusief de Hoge Feestdagen, volgen de West-Europese Asjkenazische Amsterdamse traditie. Vanwege de bijzondere mechitsa (scheidswand) zijn de vrouwen nauw betrokken bij alle diensten en het gebeuren rondom de bima. Er is een mooie, grote panel-soeka (loofhut) aanwezig, waar tijdens Soekot alle dagen gebruik van wordt gemaakt.

https://i1.wp.com/www.nik.nl/wp-content/uploads/2017/06/Sjoel-West-Amsterdam-herinwijding-sefer-Tora-buiten-130609.jpg

Sjoel West Amsterdam herinwijding sefer Tora buiten, met rabbijn Raphael Evers en zijn moeder Bloeme Evers, 2013.

+++

1 Comment

Filed under Culturele aangelegenheden, Geschiedenis, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden

Trinitarische zendelingen die Joden tot Christus willen brengen

Van onze Joodse broeders in Amsterdam zijn wij te weten gekomen dat er bepaalde zendelingen zich in de joodse buurten willen opdringen en Joden willen bang maken dat als zij Jezus niet erkennen verdoemenis op hen komt.

Graag willen wij Joden er aan herinneren dat zij zich nooit mogen laten intimideren. Ook moeten zij weten dat de straf der zonde de dood is en dat God niet zulk een onrechtvaardige en gruwelijke God is dat Hij de mensen na hun strijd hier op aarde en na hun dood dan nog eens zou gaan doen laten lijden in een folterplaats genaamde hel. Joden zowel als ware christenen weten dat sheol gewoon het graf betekent en de uiteindelijke rustplaats is waar mens en dier terecht komen na hun leven.

Oostkant van Buitenveldert is een wijk in het stadsdeel Zuid in Amsterdam, in de Nederlandse provincie Noord-Holland, het Gijsbrecht van Aemstelpark.

Gekleed in opvallende t-shirts met Hebreeuws opschrift gaan de evangelisten in groepjes langs huizen. Zij richten zich op de Joodse bewoners. Gevraagd naar de reden van hun komst naar juist de Zuid Amsterdamse wijk Buitenveldert, toch op zichzelf een woonwijk als vele andere, was het antwoord van de missionarissen:

Hier in deze wijk wonen toch juist de Joden. Onze bedoeling is de Joden tot Jezus te brengen.

 

Deelnemers aan de zendingsactie kwamen uit Veenendaal, maar behoorden niet tot de in die Utrechtstse streken Broeders in Christus, die ook wel Jezus verkondigen maar geen Drie-eenheid aanbidden. Bij deze zendelingen waren er ook bij die naar eigen zeggen uit Maleisië kwamen en überhaupt geen Nederlands bleken te spreken. Daar hebben wij natuurlijk helemaal geen bezwaar tegen, maar er blijkt uit hoe die zendelingen ook wil inspelen op de voor geweld vluchtende Joden uit het zuidelijk halfrond.

In België en Nederland ligt de Joodse gemeenschap al een tijdje onder vuur van belagers allerlei soort. Dat evangelische christenen hier op inspelen mag duidelijk zijn. Zij maken handig gebruik van de angst die in de Joodse gemeenschap aan het groeien is.

Het valt te prijzen dat men Joden Jezus wil leren laten kennen maar dat hoeft niet op een angstaanjagende manier te gebeuren. Jezus was een Jood vol liefde voor zijn eigen gemeenschap en voor anderen. Jezus aanbad slechts één God, de God van Israël Die één is, en niet uit meerdere goden bestaat. Jezus predikte vrede en zaaide geen angst. Zijn wijze van mensen tot God te trekken berustte niet op hete paniek zaaien of om mensen de angst op het lijf te jagen met uitzinnige verhalen van eeuwige foltering of oneindige verbranding.

Het is fijn te merken dat bepaalde christenen er zich wel degelijk bewust van zijn van de belangrijkheid van het Heilige Land, Israël. Goed dat zij beseffen dat daar in Jeruzalem de hoofdstad zal gevestigd worden van het aardse Koninkrijk van God.  Maar nu doen bepaalde christenen alsof het aan hen gelegen is en alsof zij dat koninkrijk zullen gaan bezitten en dat verbondenheid met hun geloofsgroep als enige de toegang tot dat Koninkrijk van God zal kunnen waarmaken .

Getooid met Israëlische vlaggen, met enige regelmaat op vrijdagen zijn er nu christelijke predikers of moeten wij zeggen evangelischen, te vinden in de directe nabijheid van een aantal koosjere winkels in Buitenveldert. Ze komen muziek maken op vrijdagen, de dag dat het het drukst is bij de koosjere winkels. Na hun eerste optreden in september 2016 maakte de leider van de groep duidelijk dat zij waren gekomen met de Messias-boodschap.

Het mag dan wel zijn dat zij met heerlijke muziek de mensen mogen bekoren. Wij zijn er bewust van dat vele jongeren zich door de opgezweepte muziek mogen aangetrokken voelen. Er zijn dagen dat zij met 15 broeders en zusters in de Joodse wijk in Amsterdam muziek maken. Hierbij hopen zij alzo de mensen weer te bemoedigen en het licht van de Messias te laten schijnen.

Hun leider verwoordt zijn motto aldus:

Ik geloof dat de druk op Israël steeds meer toe gaat nemen, ook in Nederland. Juist in die druk kunnen we iets van de Messias laten zien. We zien ook steeds meer openheid onder het Joodse volk om te horen over de Messias. God is aan het werk en ik wil meegaan in dat waar Hij mee bezig is.

Het is wel degelijk zo dat er onder het Joodse Volk meer openheid begint te komen om naar broederlijkheid te streven en in te zien dat meerdere mensen als Volk van God zullen moeten komen samen te leven. Ook kunnen meerdere Joden tekenen zien dat het mogelijk kan zijn dat de Meshiach komende zal zijn. Hierdoor is de belangstelling voor de Messias bij sommige Joden toegenomen. Dezen moeten echter weten dat er helemaal geen reden is, wanneer zij die Messias zouden aanvaarden, om hun Joodse geloof ter zijde te leggen of om zich aan te sluiten bij een geloofsgroep die een Drie-eenheid aanbid. Voor die Joden die de Messias vinden en willen aanvaarden als hun redder staan er genoeg niet-trinitarische Christenen klaar om hen op te vangen. Wij kunnen slechts hopen dat die Joden die Jeshua of Jezus Christus als de Messias willen erkennen dan ook die christelijke geloofsgroepen zullen vinden die slechts één God aanbidden en geen Drie-eenheid. Voor hen mogen de Jeshua-isten een ideale groep zijn, die open staat voor zowel Joden als niet-Joden … voor allen die Jeshua willen erkennen als de Messias en volgens zijn leefregels willen leven.

 

+

Voorgaande

Voor Joden dezelfde positie als ieder volk

++

Aanvullend

  1. Schepper en Blogger God 11 Het Oude en Nieuwe Blog 1 Gericht op één mens
  2. Lam van God #2 Tegenover onschuldig dier een onschuldig man #1
  3. De wederkomst en de eindtijd #3 Let op de Vijgeboom
  4. De nacht is ver gevorderd 19 Studie 4 Wat te doen
  5. Israël en Gods koninkrijk hand in hand
  6. Nieuw boek over anti-joods geweld en consequenties van het Israëlisme
  7. Messiaans Pesach 2017 en verharde harten
  8. Jeshuaists or Followers of Jeshua

+++

Verder verwant

  1. Die Kerk (12) – Die Kerk in die Brief aan die Filippense
  2. Wat ik leerde van Luther

6 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Geestelijke aangelegenheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Religieuze aangelegenheden

Geen groeiende moslimhaat in Europa, maar groeiende jodenhaat

Vandaag kijken wij naar een artikel van politicoloog, schrijver Freek van Beetz van het in 2015 opgerichte onafhankelijk opiniemagazine Opinie Z, “met confronterende, goed leesbare, niet politiek-correcte artikelen over politiek en maatschappij”.

Bewustzijnde dat ook in onze regionen de censuur ook toe neemt en het ons niet kan ontgaan dat migratie-kritische berichten, foto’s, video’s steeds vaker worden geweerd op Twitter, Facebook, YouTube … komt het er op aan dat wij bepaalde stemmen toch nog kansen geven om zich volledig te uiten en dat wij zelf onze stem niet verstillen of te bang worden ons gezicht te laten zien of om waarheden en feiten naar boven te brengen in het daglicht.

Weze het grote steden als Paris, Brussel, Antwerpen, Rotterdam of Amsterdam, overal beginnen sinds enkele jaren Joden zich minder op hun gemak te voelen en heerst er een dreiging van ongewenstheid. Die uiting van verwensing komt echter niet enkel van moslims maar veeleer van extreem rechtse groepen die in Frankrijk en de Benelux aan populariteit winnen door hun populistische visies.

Lange tijd wilden inzaten van die drie landen niet inzien dat er bepaalde bevolkingsgroepen uit hun eigen regionen verwenst werden of in de verdrukking kwamen.
Terwijl de media alsmaar de aandacht op een bepaalde terreurgroep wilden vestigen, brachten zij een vloek over de moslimgemeenschappen die wel vredelievend waren, maar deden ook het licht uit over de gebeurtenissen die een herhaling blijken te worden van wat er zich voordeed in de jaren 30 en 40 van vorige eeuw.

De politie heeft haar handen vol om zich zichtbaar op te stellen, maar intussen hebben zij het blijkbaar te druk met iftar, hoofddoekjes en offerfeestjes, om bepaalde haat uitingen tegenover inwoners van haar steden en gemeenten voor ernstig te nemen of om op te treden bij gevallen waarbij de eerbaarheid van de mens, zij het een kind, vrouw of man wordt geschonden.

De rozemutsenbrigade vindt het niet belangrijk. Te druk met woordjes als identity politics, mansplaining, manspreading in plaats van daadwerkelijke veiligheid. Het COA is te druk met het rondpompen van probleemmigranten. De rechterlijke macht is druk aan het navelstaren. Politici zijn druk aan het formeren. {Wordt het niet optreden tegen aanranding de norm?}

Politici en media zijn bang geworden om bepaalde dingen bij hun ware naam te noemen.

Zo komen we in Nederland anno 2017 in de situatie terecht dat een Hamas-conferentie geen Hamas-conferentie genoemd mag worden, ondanks overduidelijke banden en bevestiging daarvan door de Duitse inlichtingendiensten het verband blijven ontkennen. Hiermee geven zij een terreurorganisatie de ruimte om zichzelf in Nederland te profileren. Ten koste van de Joodse gemeenschap, want die heeft hier alles bij te vrezen. Dodelijk geweld tegen joodse burgers in Europa is de afgelopen jaren afkomstig uit één hoek: die van islamitische extremisten.

Na gruwelijke aanslagen op joodse kleuters en een leraar in Toulouse volgde de aanslag in het Joodse museum in Brussel en een jaar later op een joodse supermarkt in Parijs. Vervolgens wordt er bij elke anti-Israël demonstratie hardop in het Arabisch geschreeuwd dat Joden eenzelfde lot wacht als de joodse stammen die door de profeet werden uitgeroeid. En iedereen staat erbij en kijkt ernaar. {De politiek-correcte Fabeltjeskrant over de Hamas-conferentie}

Tanya Hoogwerf van het Nederlandse opinie blad is bewust dat lezers zo veilig in de bubbel blijven:

rechts is fout en potentieel gevaarlijk en links danwel islamitisch is goed en vredelievend. {De politiek-correcte Fabeltjeskrant over de Hamas-conferentie}

Jan Gajentaan schrijft dan weer dat het benoemen van islamitisch antisemitisme – dat net als christelijk antisemitisme eeuwenoud is – nog steeds not done is  in policor Europa.

De leidende gedachte van veel politiek-correcte geesten is nog steeds dat wij, “witte mensen”, de erfzonde dragen van kolonialisme en Holocaust. De enige manier om ons daarvan te bevrijden is Europa openstellen voor miljoenen islamitische migranten. Wie op de keerzijde daarvan probeert te duiden wordt uitgemaakt voor neonazi, of op zijn best iemand die de neonazi’s dienstig is. {De blindheid voor Arabisch antisemitisme}

Volgens Yves Mamou zijn de Joden in Frankrijk al jarenlang slachtoffer van moslimterreur. In het artikel van vandaag nemen wij niet enkel de meest recente voorbeelden van maart 2012 en mei en juli 2014 of oproepen tot

“Dood aan de joden”

welke te horen zijn in Brussel, Parijs en Kopenhagen waar Joden slachtoffer werden van moslim-fundamentalistisch geweld in Europa, anno 2016. Vraag is wanneer zekere islamietische jogeren roepen

Smerige joden, we hebben onze kalasjnikovs

deze niet hardhandiger worden aangepakt of er niet meer wordt op gewezen dat dit een ontoelaatbare discriminatie is.

Op de ARD kon men de documentaire,gemaakt in opdracht van de Frans-Duitse zender Arte, Auserwählt und ausgesetzt – der Hass auf Juden in Europa zien waaruit duidelijk blijkt hoe antisemitisme in Europa in opmars is.

Wanneer zullen dromen en roze olifanten zichtbaar worden voor de uilen die niet zienen willen?

+++

Verder aanverwant

  1. Europa’s medelevende haat tegen Israël
  2. Over de ‘normaliteit’ van antisemitisme in Europa
  3. Religiocide
  4. U heeft niets te vrezen?
  5. Het multiculturele ideaal bestaat toch!
  6. De Haat Tegen De Joden
  7. Al-Haddad in Utrecht: zijn meest controversiële uitspraken
  8. De Joden en het nazisme van de 21e eeuw
  9. Islamic State calls on Scottish Muslims to target businesses owned by Jews
  10. Studie: Judenhaß unter moslemischen Schülern weitverbreitet
  11. De eenzaamheid van Kuzu
  12. Audioversie Bidstond Waddinxveen 8febr.2017
  13. Attack on Israeli Embassy in Jordan
  14. Bondi synagogue ban over terrorism risk leaves Jewish community shocked and furious
  15. Hamas in Rotterdam
  16. Israel-ready-for-annual-training-cyber-attack

OpinieZ

“Ook buiten het VK groeit de moslimhaat. Islamofobie in Europa”, kopte de NRC vrijdag 23 juni. Ik moest even met de ogen knipperen. Heb ik iets gemist? Bij nadere lezing werd de alarmerende boodschap behoorlijk gerelativeerd en eigenlijk nauwelijks onderbouwd, maar het beeld dat de krant ons wilde opdringen was duidelijk: de moslims in Europa verkeren in groot gevaar.

Titelfoto: Screenshot door redactie OpinieZ van video ABS-CBN News

Ik geloof daar niets van, maar het is een beeld dat de media ons al jaren proberen voor te spiegelen: al die aanslagen door moslimextremisten, ach, een beetje vervelend, vooral voor de slachtoffers en hun nabestaanden, maar in het verkeer en thuis vallen veel meer doden (keukentrapje!) en de meeste moslims zijn vreedzame burgers.

Wegredeneren
Waar komt die onbedwingbare behoefte tot wegredeneren vandaan? Laat er geen twijfel over bestaan: de aanslag op moskeegangers in Londen is net zo goed…

View original post 612 more words

9 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Misdaden & Wreedheden, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Re-Blogs and Great Blogs, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Wereld aangelegenheden

Politici handig gebruik makend van immigranten en jihad angst

Zonder levensbeschouwelijke tolerantie kan een open samenleving niet functioneren,
dan is vrijheid onbestaande en diversiteit onmogelijk.

Eerst waren er Groot-Brittannië en daarna de Verenigde staten van America waar een mooiprater en/of bullebak handig gebruik wist te maken van de angst voor immigranten. Nu loeren in Nederland en Frankrijk het zelfde fenomeen om de hoek.

Wat in Nederland op valt is dat daar wel politiekers toch nog een andere troef willen uitspelen. Men kan het zelfs prachtig vinden dat politici zich inspannen om de christelijke traditie en geloof te herwaarderen. Men kan ook zeggen dat daar ook grote behoefte aan is, zowel in religieus als in cultureel opzicht.

Maar niet vanwege het goedkoop binnenharken van christelijke stemmers. En niet om te worden gebruiken als stok om de Islam mee te slaan.

schrijft de belijdend rooms-katholiek en academisch theoloog kan Frank Bosman niets anders concluderen dat de Westerse beschaving is gestoeld op twee millennia christelijke cultuur. Maar dezer dagen kijkt hij op hoe politici hem willen strikken om hun agenda van anti moslim gevoelen of zelfs moslimhaat door te voeren

Ik wens als christen niet misbruikt te worden om mijn moslimzusters en –broeders af te weren. Ik wens in hen het gelaat van de Christus te zien, die mij wenend aanklaagt omdat ik niet genoeg gedaan heb ‘voor de minsten van mijn broeders en zusters’ (Matteüs 25)

bevestigd Bosman die zich gisteren misbruikt voelde in het programma De Tafel van Tijs.

Ik voelde me misbruikt als christen. Of eigenlijk als christelijke stemmer. Voor de zoveelste keer misbruikt door politieke bewegingen die vlak voor de verkiezingen ‘mijn’ christendom willen gebruiken als hefboom om vreemdelingen, asielzoekers of moslims te kunnen wegzetten als tweederangs burgers. Ik pas daar beleefd maar zeer nadrukkelijk voor. {Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek}

In tegenstelling tot België waar de politici niet liever zouden hebben dat het geloof volledig uit het burgerleven verbannen zou worden en waar wij nu al moeten toezien hoe in rijks- of openbare scholen geen geloofssymbolen meer mogen gedragen worden door de leerlingen noch in de ruimten mogen vertoond worden. Daartegenover staat haaks de Katholieke scholen waarvan men zou denken dat zij enkel toezien op Katholiek gelovigen, waar dan wel de klederdracht volgens het geloof mag zijn en waar bij er zelfs scholen zijn die een bidruimte voor de moslims hebben ingericht. Nochtans zouden publieke scholen een voorbeeld van verdraagzaamheid moeten zijn en alle geloven naast elkaar zich zichtbaar moeten laten uiten.

De burgermeester van Mechelen, Bart Somers, vanuit zijn ervaringen in Mechelen schrijft dat zich religieus verbonden voelen niet fout is zolang dit ook gebeurt in een juiste verhouding met de huidige samenleving. Hij schrijft ook dat wanneer mensen zich afsluiten in hun religieuze gemeenschap en zich afsnijden van anderen, ze vastgepind worden op één allesbepalende identiteit …

dan krijg je eendimensionale, verschraalde mensen. {“Samen leven, een hoopvolle strategie tegen IS” , Bart Somers}

Een citaat van Bart Somers is ook de essentie van het boek “Het huis van de moskee”:

Door in onze medeburgers alleen nog maar de moslim te zien vergeten wij dat het mensen zijn zoals jij en ik. {“Het huis van de moskee”}

Het is juist door mensen zodanig te labellen en met de vinger te wijzen dat zij zich gaan afzonderen of getto’s gaan vormen, welke de integratie tegen gaat en maakt dat er makkelijker een onnavolgbare negatieve ontwikkeling kan plaats grijpen.

Dezer dagen zien wij mensen anderen verachten en een onverdraagzame houding aan nemen waarbij zij anderen in mee willen betrekken. Hierdoor worden velen uitgedaagd door mensen die onze democratische rechtstaat verachten, door zij die ons provoceren door bommen en terreur en door populisten.

Bart Somers

In het boek “Samen leven, een hoopvolle strategie tegen IS” dat Bart Somers opgedragen heeft aan zijn oom die met 15 jaar “in uniform” in Duitsland is gestorven, kan men lezen dat zonder levensbeschouwelijke tolerantie een open samenleving niet kan functioneren, dat vrijheid onbestaande is en diversiteit onmogelijk. Hij stelt ook dat

Door in onze medeburgers alleen nog maar de moslim te zien vergeten wij dat het mensen zijn zoals jij en ik. {Bart Somers bij verscheidene gelegenheden}

En toch dienen wij met engagement weerwerk te verrichten door meer in te zetten op vrijheid en tolerantie, mensenrechten en democratie …Een strijd om de ziel van onze samenleving.

Kader Abdolah (pseudonym of Hossein Sadjadi Gh...

Kader Abdolah (pseudoniem van Hossein Sadjadi Ghaemmaghami Farahani), in Iran geboren Nederlandse schrijver en zijn dochter Bahar Abdolah, die co-auteur is van een van zijn boeken (Foto credit: Wikipedia)

Kader Abdolah in zijn boek “Het huis der moskee” waarin hij de geschiedenis van Iran verteld vanuit het spanningsveld tussen religie en maatschappij, beschrijft hoe in het vroegere Perzië de islam het fundament was van een ganse cultuur en haar samenleving later verwesterd werd in de richting van een modern Teheran en Iran. In latere jaren werd de Iraanse maatschappij andermaal fundamenteel gewijzigd met dramatisch geweld, uitgaande van nieuwe religieuze en radicale leiders.

Relevant in dat boek is de idee dat de burger, de man in de straat, uiteindelijk goed en verdraagzaam wil zijn doch dat zijn verlangen naar evenwicht zwaar verstoord wordt door hogere krachten, gesteund op macht en economische belangen, waarbij radicale religie ook als voorwendsel werd aangewend voor autoriteit en machtsmisbruik.

In Nederland en Frankrijk ziet men nu ook hoe bepaalde politici roet in het eten willen gooien.

tafelvantijs

Frank Bosman bij de talkshow De tafel van Tijs (EO, NPO2)

Frank Bosman word altijd zo wantrouwig als politici – meestal vlak voor verkiezingstijd – opzichtig gaan flirten met de christenen in dit land.

Het politiek-electorale motief ligt er duimendik bovenop: hiér met die christelijke stemmen! Nee, dank u beleefd. Ik ben geen stemvee, dat één keer in de vier jaar een aai over de bol kan krijgen om vervolgens achtergelaten te worden als de eerste de beste straatschooier. Maar ik vind het nog veel erger dat ‘mijn’ christendom (als ik even zo onbescheiden mag zijn) wordt ‘geroofd’ om te fungeren als hefboom tegen mijn Islamitische zusters en broeders in dit land. {Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek}

Nederlanders moeten zich meer bewust worden van de christelijke wortels van ons land, vindt lijsttrekker Thierry Baudet van Forum voor Democratie.{Hengelen naar christelijke stemmen en gediscrimineerde éénverdieners}

Thierry Baudet (2).JPG

Thierry Henri Philippe (Thierry) Baudet Nederlands politicus, historicus, publicist en jurist

Op de vraag wat ‘we’ moeten doen tegen de ‘uitverkoop’ van onze normen en waarden, antwoordde Thierry Baudet:

‘Een ontmoedigingsbeleid voeren. Immigratie uit moslimlanden stoppen, geen moskeeën meer bouwen en geen islamitische scholen meer stichten.’ {Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek}

Juist door niet open te staan voor andere godsdiensten en niet toe te laten dat er openbare gebedshuizen komen, zorgt men er voor dat die religieuze groepering in de clandestiniteit verder gaat en erger nog meer kan radicaliseren zonder enige uitwendige controle.

Baudet ziet liefst het ‘eigen volk eerst’ met een sterk nationaal gevoelen dat niet slachtoffer is geworden van de volgens hem huidige ziekte ‘Oikofobie‘ waarbij er een verregaande vorm van cultuurrelativisme heerst. Oikofobie is volgens hem de ziekelijke afkeer van het eigene, het eigen nest. Met name bedoelt hij de instinctieve neiging om de eigen cultuur, de eigen gebruiken, de nationale identiteit en geschiedenis af te vallen of te ridiculiseren. De oikofobie manifesteert zich op ten minste drie manieren: via het multiculturalisme en het opengrenzenbeleid, via het modernisme in de kunst (waarbij niet langer het esthetische maar het conceptuele en bevreemdende het grootste belang heeft) en via de Europese integratie. Een gelijkaardig discours is terug te vinden bij onder anderen Guillaume Faye, Jean Raspail, Pascal Bruckner, Sid Lukkassen en Wim van Rooy. Het lijkt er op dat er velen van zijn slag angst hebben dat hun eigen identiteit verdrongen zou worden door hen die een andere religie aanhouden dan het christendom.

Baudet is niet de enige politicus die probeert de christelijke kiezer te paaien door met het christendom te flirten. Geert Wilders spreekt als sinds jaar en dag over de ‘joods-christelijke traditie’ die verdedigd moet worden tegen buitenlandse indringers, lees: moslims. Het vreemde is dat Wilders niet goed in staat is tot uitdrukking te brengen wat hij nu precies bedoelt met deze term. En dat is ook verdraaid moeilijk, omdat de ‘joods-christelijke traditie’ in verschillende tijdperken verschillende betekenissen had. De term werd echter altijd ingezet om ‘ons’ af te zetten tegen ‘hen’, of het nu ging om fascisten, communisten, of – nu – moslims (Wallet 2012). {Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek}

Volgens Bosman is

Baudets sympathie voor het christendom is vooral die van een intellectuele buitenstaander, zo bleek in De Tafel van Tijs:

‘De kern van het christendom is vrije gewetensvorming.’

Of in het RD:

‘Het christendom heeft de waarheid over de mens ontdekt. Het christendom is de belangrijkste morele ontwikkeling in de wereldgeschiedenis. God offert Zijn Zoon voor onze zonden. Wij hebben de moord op Jezus op ons geweten, omdat we niet in staat waren voorbij onze eigen kaders te denken. Als je dat tot je door laat dringen, word je gedwongen de ander als gelijke te zien.’

Hoog-theologische taal wordt direct gevolgd door een stevige relativering.

‘Tegelijk zeg ik: het is voor mij niet letterlijk waar wat er in de Bijbel staat. Maar dat vind ik niet zo relevant.’

Baudet noemt zich niet voor niets een ‘seculiere cultuurchristen’. En dat merk je aan alles. En dat is geen compliment. {Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek}

Een groot probleem met vele zogenaamde Christenen is dat zij meer waard vinden dan anders gelovigen. In Nederland is er zelfs onder de christenen dikwijls ruzie of een neerkijken naar anders denkende christenen en niet trinitarische christenen krijgen het daar helemaal te verduren. (Ook al beweren sommigen dat Nederlanders erg tolerant zijn.)

Geert Wilders in 2014

Geert Wilders, partijleider van de Partij voor de Vrijheid (PVV) + fractieleider in de Tweede Kamer

Bosman herkent dat zelfs de oudste Nederlandse politieke partij die in het parlement vertegenwoordigd is, de SGP met Kees van der Staaij als fractieleider, zich zoals Baudet en Wilders ook schuldig maakt aan dat superieursgevoelen. Die partij mag zich dan wel zogenaamd stellen op de grondslag van Gods Woord, zoals daarvan belijdenis gedaan wordt in de artikelen 2 tot en met 7 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis, maar toont toch niet die vredelievendheid en openheid die van een Christen zou mogen verwacht worden.

Zelfs de SGP maakt zich er op een bepaalde manier schuldig aan, namelijk in haar voortdurend gehamer op haar idee dat verschillende godsdiensten niet gelijkwaardig zijn of zo beschouwd moeten worden. Baudet, Wilders en de SGP zeggen hetzelfde: het christendom is superieur aan de Islam. Zo bepleitte de SGP laatst voor het afschaffen van de gebedsoproep vanaf de minaretten (RTLnieuws.nl, 14-10-16 ). Reden: de overheid moet de islamisering van de publieke ruimte niet in de hand werken. Dat dit rechtstreeks ingaat tegen de grondwet, doet voor de SGP niet zo ter zake. En dat is vreemd, want de partij staat (stond?) bekend  als een sterke staatsrechtelijke partij. Niettemin krijgt de SGP, samen met onder andere de PVV en de VVD, een ‘rode kaart’ van een groep hoogleraren, precies vanwege het uithollen van de rechtstaat (Trouw, 14-02-17 ). {Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek}

Bosman snapt dit geflirt van SGP, Forum voor Democratie en PVV wel, maar vindt het tegelijkertijd onbegrijpelijk. En wel om drie redenen.

In de eerste plaats is dit gekift tegen de Islam juist contraproductief als je het belang van de christenen in Nederland voor ogen hebt. Dat klinkt paradoxaal, maar dat is het niet. De religieuze vrijheid die jij (als christen) aan een andersgelovige (in casu: een moslim) geeft, is precies dezelfde ruimte die jij als christen voor je eigen traditie kan ‘opeisen’ op het publieke forum (in juridische, maar vooral in morele zin). De vrijheid van de ander, is mijn vrijheid, en omgekeerd. Baudet, Wilders en Kees van der Staaij (politiek leider SGP) begrijpen dit principe niet, of het gaat ze uiteindelijk niet om de verdediging van het christendom, maar om de vernietiging van de Islam in Nederland.

Ten tweede zou elke politieke verdediger van de christelijke normen en waarden in Nederland moeten reflecteren op wat dan wel precies de kern is van de christelijke traditie. Wilders komt überhaupt niet uit zijn woorden als het om dit onderwerp gaat. En Baudet komt ook niet verder dan enig gestamel over ‘vrijheid van geweten’ en ‘kinderen weten niet meer wat Pasen betekent’. Die laatste constatering is overigens waar, maar vormt niet het hart van de christelijke traditie.

Uiteindelijk is de kern van het christendom de liefde, de liefde tot God, je naasten en jezelf (Matteüs 22-35-40). En deze drie horen bij elkaar, zijn consequenties van elkaar. De rest is, om met de beroemde rabbijn Hillel te spreken, uitleg daarvan. Wie niet in staat is het gelaat van de Christus te herkennen in zijn Islamitische zuster of broeder heeft dit gebod niet begrepen.

Ten derde. De heren Wilders en Baudet denken, althans dat is mijn stellige indruk, bij het woord ‘christendom’ niet aan een geleefd geloof zoals dat door miljarden mensen wereldwijd wordt beleden en gevierd, maar eerder aan een set regels en noties zoals ‘tolerantie’ of ‘vrijheid’.  Nu zal ik de eerste zijn om te beamen dat noties als tolerantie en vrijheid kernbegrippen uit het Nieuwe Testament zijn, maar ik vind de religie-opvatting van dit soort politici toch uiteindelijk instrumenteel.

Het gaat hen niet om de religieuze waarheidsclaim die in elke religie zit, maar om de praktisch-ethische uitvloeiselen ervan, een ‘ethisch christendom’, dat tegelijkertijd al zijn tanden heeft laten trekken door een Verlichtingstandarts. ‘Kom je wel eens in de kerk?’ vroeg Van den Brink aan Baudet in De Tafel. ‘Soms,’ was zijn antwoord, maar nooit voor een viering, altijd min of meer ‘per ongeluk’. {Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek}

Wij zullen verder moeten uitkijken naar onze noorderburen war vorige maand het Amsterdamse debatcentrum De Balie de nationale krantenkoppen wits te halen met een debat over moslims, Islam en vluchtelingen. Daar maakten Vlaamse schrijver Wim Rooij en de Nederlandse rechtsfilosoof Paul Cliteur van hun hart geen moordkuil.

 Getriggerd door vragen uit de zaal spraken de heren zich in meer of mindere sterke bewoordingen uit voor het discrimineren van moslims, het breken van internationale verdragen (om dat mogelijk te maken), het inperken van religieuze vrijheid (voor moslims) en zelfs het uitzetten van ‘beroepsmoslims’.  (Beluister ook het interview voor Dit is de dag). {Populistische uitspraken horen in publieke debat}

Gelukkig kwam er een ware hausse aan kritiek, op Cliteur en Rooij, maar ook op het debatcentrum dat een podium geboden zou hebben aan abjecte, racistische opinies.

Nu staat er ons enkel nog uit te kijken naar de denkelijk boeiende debatten die nu nog de verkiezingen zullen voorafgaan waarbij men niet naast het geloof en de uiting van geloof zal kunnen kijken. Zullen België en Nederland bereid zijn om te gaan voor een multiculturele samenleving waarin men bereid is respect te tonen voor mensen met een ander geloof?

+

Voorgaande

Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal

Migratie en veiligheid even geherformuleerd

Het failliet van de war on terror

++

Aanverwante lectuur

  1. Koran tegenover veel oudere Heilige Geschriften
  2. Angst voor ouderwetse regels en verlies van christenen
  3. 2015 het jaar dat ISIS duidelijk maakte dat het ook in Europa is
  4. 2015 het jaar dat ISIS duidelijk maakte dat het ook in Europa is – Vervolg 1
  5. Politici die trachten het geloof in de privesfeer te duwen of uit de maatschappij te bannen
  6. Met christenen flirtende politici
  7. Kerk in Actie presenteert diaconale stemwijzer
  8. Fundamentalisme en religie #2 Frankrijk en België
  9. Fundamentalisme en religie #3 Vluchtelingen en racisme
  10. Fundamentalisme en religie #4 Verdrukking
  11. Fundamentalisme en religie #6 Versplintering
  12. Zit je met vele vragen vind dan een site die misschien antwoorden kan geven op levensbelangrijke vragen
  13. Immanuel en een Joodse kijk en christelijke visie
  14. Wapens van de gelovige bij voortdurend geweld

+++

Vindt verder ook om te lezen

  1. Nederlanders zijn eigenlijk heel tolerant, ook tegen nieuwkomers
  2. Populistische uitspraken horen in publieke debat
  3. Willen vrijzinnigen via de islam eigenlijk christenen of joden treffen? – Paul Quirynen
  4. Hengelen naar christelijke stemmen en gediscrimineerde éénverdieners
  5. Christenen worden misbruikt voor anti-Islamretoriek
  6. Het afbladderende geloof in de representatieve democratie #volkskrant
  7. Migranten en Europa
  8. Sociolinguisten tonen aan: het gebruik van “like” zegt veel
  9. #Islam gaat terecht niet mee in het #reli-polderen volgens #StefanGärtner @volkskrant @tilburguniversity
  10. Haten meeste christenen moslims?
  11. Zwemles Zwitserse moslimmeisjes verplicht
  12. Terug naar de natiestaat
  13. De “Linkse NPO”
  14. Groot liegen en dat volhouden
  15. Rucphen: het dorp van Geert Wilders
  16. Als Wilders premier wordt…
  17. Geert Wilders, Minister President (Dutch)
  18. Stemmen
  19. Kies!
  20. Laat je stem gelden!
  21. 60% of Dutch Police Officers want to vote for Wilders. I’d trust them. The duo Wilders-Baudet may restore the Netherlands.
  22. A new low in the Low Countries
  23. Geert Wilders interview skynews
  24. It’s time the international media sharpened up its act on Geert Wilders
  25. Wilders Makes Pitch To Mainstream Parties
  26. Dutch MP vows to ‘de-Islamize’ nation, calls mosques ‘Nazi temples’
  27. Euroland: Will the Netherlands Be the Next Domino To Fall?

+++

2 Comments

Filed under Activisme & Vredeswerk, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Politieke aangelegenheden, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

De familie Palache, Joden en Ontroerende onzin

Omtrent het Jood zijn kan er veel gediscussieerd worden. Wie mag zich Jood noemen en van al die verschillende Joodse geloofsgroepen welke heeft er dan het ware Joodse geloof? Tegenwoordig vindt men ook groepen die zich Messiaanse Joden noemen. Hierbij valt op dat er daar ook mensen bij zijn die in de Drie-eenheid geloven en daarom eigenlijk nooit het recht kunnen opeisen om zich Jood te noemen, want dit is een aanfluiting voor de gehele Joodse gemeenschap, mits de God van de Joden een Enige God is die slechts Één is en niet uit meerdere godheden bestaat. De God van Abraham is slechts één. Jezus als Esseense jood wist drommels goed wie die Godheid was en heeft ook nooit opgeëist om zelf als godheid erkend te worden. Integendeel heeft Jezus steeds beweerd dat hij niets kon zonder die Ene Ware God, de God van Israël, die veel groter is dan hij.

Na de afslachting van de Joden kan men toch nog stellen dat in Nederland er nu toch nog zo een 40.000 tot 50.000 Joden zijn. Daarvan zijn er die anderen wegens het moeder of vaderschap geen Joodschap willen toekennen.

De 36-jarige Chaim Moszkowicz zegt bijvoorbeeld:

‘Als kind al besefte ik dat mijn opa anders was dan anderen, met dat vreselijke nummer op zijn arm. Ik voelde haarfijn aan dat het niet iets alledaags was. En nog iedere keer als ik hem opzoek word ik daarmee opnieuw geconfronteerd. Die oorlog roept vragen op: ik geloof wel in íets – al kan ik dat moeilijk onder woorden brengen – maar hoe heeft die oorlog dan kunnen plaatsvinden? Daarom snap ik ook niet dat orthodoxe joden vaak zo neerkijken op liberalen of mensen met alleen een joodse vader; we hebben al zo veel mensen verloren.’

ronitpalache

Ronit Palache

Of er al of niet altijd die overdracht via de moeder moet zijn is  slechts één van de heikelpuntjes bij Joden. Ronit Palache (32) die opgroeide in een traditioneel-joods gezin had zich nooit in de tragiek van de vaderjoden verdiept. De gesprekken die zij met zulke Joden voerde voor haar recent verschenen boek, waren zeer emotioneel.

Soms hadden mensen hun levensverhaal ter voorbereiding opgeschreven. Ze zagen tegen het gesprek op. Sliepen slecht. Huilden veel.

Niet enkel kwamen bepaalde mensen door de oorlog er achter dat zij eigenlijk Joods waren. door de oorlog verstopten ook velen hun Joods zijn of kwamen tot een ontkenning die tot nu door gegaan is bij hun kinderen en kleinkinderen. Maar bij de huidige jongeren, die er nu laat zijn achter gekomen dat zij Joodse familieleden hadden of nog hebben is de vraag gekomen van het al of niet Jood zijn of bij sommigen ook van het al of niet christen en/of Jood zijn.

In ieder geval moet het zeer pijnlijk zijn voor mensen die in kampen hebben gezeten voor hun Jood zijn om te horen dat na de oorlog er zijn die beweren dat hun kinderen geen Jood zijn omdat ze geen joodse moeder hebben. Dit is werkelijk hartverscheurend. Voor die kinderen en hun kleinkinderen is het ook een waar dilemma. Voor hen die daarbij ertoe zijn gekomen om rabbi Jeshua te aanschouwen als de lang verwachte Messias, is het nog moeilijker, want vele christenen willen hen ook niet aanvaarden als Christen omdat zij de Drie-eenheid niet willen erkennen. Maar de Drie-eenheid is iets wat Jezus nooit heeft gepredikt en iets dat geen enkele Jood, dus ook Jezus niet, zou aanvaarden. Gelukkig zijn er ook meerdere niet-trinitarische Christenen die echter ook op weerstand van de andere (valse) christenen vallen. Dit houdt de ware ‘Joodse’ volgers van de Jood Jeshua / Jesus of Jezus, zoals hij door de meeste Christenen wordt genoemd, niet tegen om slechts één Ware God te aanbidden en hun hoop te richten op de wederkomst van Jezus Christus.

Maar ondertussen komt het er op aan zich een leven op te bouwen dat conform is volgens de regels van God en daar kan het wel zoeken zijn naar gemeenschappen die zich daar aan willen houden. Dat is echter niet enkel een probleemgeval bij Christenen. Ook bij Joden en bij Islamieten kan men zien dat ook in die gemeenschappen valse leerstellingen zijn binnen gesijpeld en dat in de verschillende geloofsgroepen van die gemeenschappen ook heel wat menselijke leerstellingen de overhand hebben gehaald op de Schriftuurlijke leerstellingen.

Een van de geïnterviewden vertelt dat hij tijdens een conflict met een orthodox-joodse rabbijn riep:

‘Als dit het jodendom is, kan je Jehova in je reet steken’.

Ontroerende onzinvertelt de liberaal denkende Joods gelovige auteur van de “Verhalenbundel over de joodse identiteit”  “Ontroerende onzin“.

Traditioneel joods opgevoed voerden Ronit Palache haar ouders een kosjere huishouding. In de Nederlands joodse gemeenschap is de naam ‘Palache’ een begrip. Er is de de zeventiende eeuw was Samuel Pallache (de naam werd toen nog met dubbel ‘l’ gespeld) die als ambassadeur voor sultan Muley Zaydan in Nederland als een kameleontisch figuur op trad en met joden, christenen en moslims overweg kon.

Juda Lion Palache.jpg

Juda Lion Palache leider van de Joods Portugese gemeenschap in Amsterdam

Er was de groot rabbijn Isaac Juda Palache (1858-1927), en haar overgrootvader linguist Juda Lion Palache,  hoogleraar semitische talen aan de Universiteit van Amsterdam. Na zijn ontslag, in 1941, werd hij lid van de Joodse Raad. Drie jaar later volgde deportatie naar Theresienstadt – en van daaruit Auschwitz. Juda Palache werd vermoord, maar zijn naam leeft voort in een bibliotheek voor Hebreeuwse studieboeken: het Juda Palache instituut.

Alle voorvaderen van Palache (haar vader Bram incluis) zaten in het bestuur van de Portugees-Israëlitische gemeente in Amsterdam. Zij leidden de diensten in de orthodoxe synagoge aan het Mr. Visserplein. Een gebouw dat volgens Palache symbool staat voor eeuwenoude tradities, melodieën en overlevering.

Zij zelf doorliep de lagere school Rosj Pina en de middelbare school Maimonides en werd lid van jeugdvereniging Bne Akiwa en sportvereniging Maccabi tennis.

Dankzij de tolerantie van haar ouders kon zij alles vragen en bespreken. Dit is echter niet zo gewoon in de Joodse gemeenschap en gaandeweg besefte zij ook hoe uitzonderlijk dat is.

„Ik ken veel joden die alleen met joden omgaan. Door hun segregatie zijn ze wereldvreemd en beschouwen ze kritiek op de Israëlische politiek als verraad. Het zelfreinigend vermogen van deze gesloten groep is beperkt. Dat is beklemmend voor iemand die graag nadenkt.”

In België stelt zich ook dat probleem. Bepaalde groepen Joden kijken argwanend op indien een Jood maar iets slecht durft te beweren over het huidige bewind in Israël. Echter moeten de mensen in het algemeen beseffen dat er daar ook veel seculiere Joden de klak willen zwaaien en dat veel bewindsvoeringen niet uit religieus maar politiek oogvlak worden voltrokken terwijl extreme Joodse gelovigen het algemeen Joodse geloof meer slecht dan goed doen door hun houding die niet volgens de leer van de Elohim is.

In België, Nederland en in andere landen is het ook een groot probleem als Joden met niet Joden trouwen. In onze contreien zijn er echter onvoldoende gelovigen van de eigen gemeenschap om uit te kiezen. Verder is in onze tegenwoordige maatschappij waar en een andere kijk is op het geslacht en geslachtsgemeenschap ook een moeilijkheid bij gekomen voor diegenen die wel Jood zijn maar verkiezen om geslachtsgemeenschap te hebben met iemand van het zelfde geslacht. De orthodox-joodse homoseksuelen zijn zo de groep die zich het meest uitgesloten voelt.

Palache verklaart

Voor mijn opleiding journalistiek heb ik een documentaire over homoseksualiteit en religie gemaakt. Van een van de geïnterviewden, een lesbische joodse vrouw, mocht de film alleen aan de examinatoren worden vertoond, omdat het thema zo gevoelig ligt in orthodox-joodse kring. De vrouw was zelf orthodox, had een groot gezin, maar vertelde dat ze het liefst met een vrouw samen zou leven. Omdat in de Torah staat dat vrouwen niet als man en vrouw ‘tegen elkaar mogen aanwrijven’, houdt zij haar gevoelens verborgen.”

Voor het boek was het goed dat de geïnterviewden zich niet door de schrijfster veroordeeld voelden.

In het voorwoord van haar boek schrijft zij

Dé joodse gemeenschap bestaat niet

en dat is iets wat de buitenwereld ook moet gaan beseffen dat in het Jodendom en de Islam eveneens een grote verscheidenheid te vinden is zoals deze te vinden is in het Christendom.

Joden moeten zoals Christenen en Islamieten eens durven in de spiegel te kijken en durven kritisch te zijn over hun eigen geloof en het geloof van andere groepen met zogezegd hetzelfde geloof. Niet elke Jood heeft hetzelfde Joodse geloof zo als niet elke Christen hetzelfde Christelijk geloof heeft. dit moeten Joden durven te zeggen en durven delen meet anderen in maar ook buiten hun geloofsgemeenschap.

*

Lees ook het interview van Danielle Pinedo met Ronit Palache (32) in NRC Handelblad ” “‘Ik heb een liberaal hoofd en een religieus hart’”

en vindt: Verhalenbundel over de joodse identiteit in het Nederland van nu

Lees een fragment uit het boek: Leesfragmenten uit “Ontroerende onzin”

+++

Aanverwante verdere lezing

  1. Radicaliteit is gevaarlijk
  2. Nederlandse man vervrouwelijkt volgens Jaap Marinus

+++

Save

8 Comments

Filed under Geestelijke aangelegenheden, Geschiedenis, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Nieuwsgebeurtenissen - Journaal, Religieuze aangelegenheden, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn