Tag Archives: Armoedebestrijding

EU Bestuurders veranderden Brussel in een walmende puinhoop!

Het lijkt er op alsof er geen ander land is waar ze zo veel zand in de ogen van de bevolking kunnen strooien terwijl de bevolking nog steeds blijft geloven dat zij in een democratie leven.

WLANL - HannyB - Gedekte Tafel

WLANL – HannyB – Gedekte Tafel (Photo credit: Wikipedia)

Vermoedelijk doet het er zeer veel aan dat de mensen in dat piep kleine landje het ook nog meer dan goed hebben. Ook al klagen zij veel tussen elkaar, maar echt de stem verheffen en de handen opsteken naar de verantwoordelijke politici zit er niet bij.

Diegenen die in Brussel tijdens de betoging van de vakbonden de boel op stelten zetten in Brussel waren niet goed menende misnoegde Belgen, maar wel uitgekiende agitatoren die hun kans schoon zagen om amok te zwaaien. In plaats van de betoging kracht bij te zetten ondermijnden zij de draagkracht van de betoging die wel degelijk noodzakelijk was om een ernstig signaal te geven naar de bestuurders van het land.

Indien de bevolking niet harder haar stem gaat laten horen zullen de verantwoordelijken van het land de rijken blijven steunen en zichzelf blijven verrijken.

Ongehoord kan men het noemen hoe de staat bedrijven subsidies geeft en vraagt om de werkers van werk te voorzien tot een bepaalde datum, maar als dit nageleefd word dat zij geen boete eisen en het zo maar laten gebeuren dat die bedrijven gesloten worden en de bazen met al het geld vertrekken, de werkenden in de kou latend. Dan ook nog eens eerst hen ertoe krijgen de gouden handdruk af te slaan in ruil voor vervroegd pensioen. Als zij dat prepensioen hebben dan enkele jaren later hun terug oproepen om te gaan werken, terwijl de staat goedkoper af was dan hen een werklozensteun uit te betalen.

De werkende mens moet verder maar toe zien hoe hij mag uitgebuit worden en er steeds meer druk op zijn werk mag komen dat met uren en dagen verlengd kan worden terwijl de rijken nog meer inkomsten mogen derven zonder er veel lasten op te moeten betalen.

Stenen zaken (bedrijven en vennootschappen) die geen of slechts 6% belasting moeten betalen, terwijl zij die er voor werken er 45% of meer belastingen op moeten betalen.

Geen wonder dat er stilaan toch wat verzet lijkt te komen. Maar hoe lang kan de staat zo verder gaan. Zij denken in ieder geval dat er nog voldoende rek in zit. De meeste Belgen zijn te mak en laten maar begaan.

Toch kan men (eindelijk) mensen vinden die hun stem willen laten horen en mee voelen met 40% Belgen die niet langer graag werken omdat ze constant onder werkdruk en stress zitten en daardoor in depressieve belanden.
Ook zijn er die hun stemmen willen laten horen voor al die rechtenwaar zo hard voor gevochten is die wij nu schijnen te gaan verliezen. (zondagsrust, vakantiedagen en vakantiegeld)

Terwijl er nu machines zijn die het werk kunnen overnemen en de mens nu meer tijd zou moeten kunnen hebben voor zichzelf, maakt de regering het onmogelijk voor die mens om er van te gaan genieten, doordat zij die werkenden zodanig belast met werk en taksen dat zij het zuur verdienen en zulk een tegenzin krijgen dat zij er ook niet veel inspanning meer voor willen leveren en hun kroost willen wapenen tegen die gulzigheid van die regeringsleiders. (De volgende generaties zullen het gekorven hebben.)

Kan men er dan iets tegen hebben dat er mensen zijn die in opstand gaan komen en gaan staken voor al die werkende mensen die graag meer tijd voor zichzelf, hun partner en hun kinderen hadden ipv langer en harder te werken.

Nu heeft men 600.000 werklozen op wie politici en anderen afgeven terwijl ze graag zouden werken, maar er is geen werk en dan verplichten die regeringsleiders de ouderen die werkmarkt ook op te gaan, wetende dat er geen werk voor hen is en voor het werk dat er is wil de regering de gepensioneerden die willen werken niet laten bijverdienen wat zij kunnen. Weten zij in Brussel eigenlijk wel wat zij willen?!?

Wat kan men echt doen en wil men doen voor die duizenden jongeren die vandaag werkloos zijn en geen perspectief voor de toekomst zien? Indien men de loonlasten zou verlagen zou men al heel wat meer bereiken en veel meer mensen aan het werk kunnen stellen dan dat men nu tracht te bereiken met pre-pensioeners terug op de werkmarkt te gooien en een index aanpassing over te slaan en taksen voor de gewone burger te verhogen, ook al had men belooft geen verhogingen door te voeren en geen indexsprong ook maar te laten door gaan. (Verkiezingsbeloften die weer eens gebroken zijn. Maar wanneer straffen de kiezers hen er voor af?)

In plaats iets te doen voor die ouders die de studies van hun kinderen niet meer kunnen betalen en voor die jongeren die hun studies hebben moeten stoppen omdat ze die niet kunnen betalen.

Hoognodig is het dat België zich schaamt voor de alsmaar toenemende armoede die nu al een peil bereikt heeft van 16%. In de hoofdstad kan men zelfs al op 34% van de bewoners rekenen dat in armoede leeft. Hoe veel verdoken armoede is er niet in België? Hoeveel alleenstaande ouders (moeders/vaders) leven in slechte omstandigheden omdat er geen betaalbare huisvesting is omdat de lonen niet toereikend zijn? Hoevelen wonen niet in krotten van appartementen of delen van huizen?

Oh, ja, wij noemen ons een geciviliseerde maatschappij. durf niet te beweren dat België een onderontwikkeld (apen)land is.

Wat gaat deze regering investeren in toekomst, onderwijs en/of cultuur?

Hoe ver wil men het laten gaan om de verzorging van zieken, ouderen en gehandicapten te verwaarlozen of zelfs geesteszieke kinderen in een politiecel te stoppen na dat zij zo maar op straat gedumpt zijn?

Men kan zich afvragen waarom niet eerder mensen op straat kamen om hun stem te verheffen tegen de vele wantoestanden in België, waar kinderen met drie of vier een vochtige kamer moeten delen en voor de vele gepensioneerden en hulpbehoevenden die in armoede leven. Die zorg die velen hard nodig hebben wordt alsmaar duurder, terwijl de staat de onderzoeken van de farma industrie steunt en hen hoge prijzen laat aanrekenen voor medicatie die in het groot geproduceerd wordt.

Ook de migranten hebben het niet altijd zo lekker als velen denken en velen zijn er ook niet echt omdat zij hier liever zouden vertoeven. Onder hen zijn er ook velen die als minderwaardig worden beschouwd en worden gecriminaliseerd.

Stakers als niet-stakers moeten recht van spreken krijgen zodat essentiële basisrechten behouden blijven. zo zouden wij ook kunnen staken voor de niet-stakers zodat de welvaartsstaat, waarvan ze gebruik maken, blijft en wordt versterkt.

Wij kunnen slechts hopen dat er meer mensen gaan inzien dat er vrij baan moet gemaakt worden om weer een perspectief te krijgen voor zij die uit de boot vallen en onze jongeren en kinderen.

Onze hoop maar ook onze stem moet uitgaan naar de volgende generatie die geen slechtere maar nog een betere toekomst moeten hebben waarvoor wij ons horen te engageren.

Solidariteit in deze maatschappij is ver te zoeken. Het komt er op aan dat terug meer mensen gaan inzien dat het niet enkel gaat om eigen belang: ‘Mijn wijk, mijn stad’ maar om onze samenleving en naast dit land ook dit continent, deze wereld die wij samen horen te delen in lief en leed.

Het gaat ook om onze medemens.

Aan de zelfverrijking van de politici en managers mag nu stilaan een einde komen. En ambtsmisdrijven  en andere misdrijven door rijkeren mogen niet ongestraft blijven of afgekocht kunnen worden.

Rijkdom kan wel degelijk zo verblindend worden dat de rijke niet meer gat inzien wat rechtvaardig en normaal is.

– Met erkentelijkheid aan en Waarom ik mee zal staken

+

Aanvullend tot: Met minder is … nog genoeg

++

Vindt ook:

  1. Postings over maatschappij tussen Oktober 2008 en nu op Marcus’ Site
  2. Vierde Armoedebarometer tekent geen goed nieuws op
  3. Waarom een Europees Jaar van actief ouder worden en solidariteit tussen de generaties?
  4. Economie en degradatie
  5. Niet te lastig op of voor millenials
  6. Romazigeuners toeristenoverlast
  7. Langer Werken of Vroeger Sterven

+++

Volksnieuws uit Amsterdam-Noir

(door Francis Capelle)

Francis CapelleAMSTERDAM-NOIR-Meer dan 100.000 mensen veranderden Brussel in een slagveld tijdens een protest dat gericht was op de aanstaande gevolgen van de krankzinnige graaizucht van de Europese Unie. Nadat het voornemen van de Europese Unie om in Belgie nu thans de pensioengerechtige leeftijd te verhogen en sociale bijstand te verlagen naar buiten kwam, veranderde Brussel gaandeweg in een ongekend slagveld van brandende auto’s, gewonde politiemensen, regens van bakstenen, exploderende molotovcocktails en rondstuivend traangas. De graaizucht van onze bestuurders kent geen grenzen en stuit op steeds meer verzet in de ons omringende landen. Toegegeven, een maatschappij die de hebzucht van de elite wil verhalen op de allerarmsten kan uiteindelijk alleen maar rekenen op protesten in deze orde van grootte en, uiteindelijk, slechts nog toezien op het totale uiteenvallen van de maatschappeljke context.

View original post 521 more words

1 Comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Economische aangelegenheden, Gezondheid, Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn, Wereld aangelegenheden

Geen onbekende Zonder Naam

Wie in Vlaanderen kent er niet die beweging die al meer dan 50 jaar de verzuring in onze samenleving bestrijdt? Bond zonder Naam was in de jaren 1950 en 60 in ieder geval een begrip in vele huiskamers waar de kaarsen en de spreuken op de kast prijkten zodat iedereen er niet naast kon kijken.

Toen waren het hoofdzakelijk de spreuken die de ronde deden, maar de organisatie is uitgegroeid tot veel meer dan enkel het verspreiden van positieve gedachten met spreuken op kaartjes gedrukt. Ook met de kracht van haar sociale projecten en de maatschappelijke relevantie van haar campagnes over eenzaamheid, gevangenen, stilte, …. genereert Bond zonder Naam een beweging die onze aandacht verdient.

Wij zijn zeer dankbaar dat wij nu ook deze mooie gedachten zullen magen verspreiden. Zoals u weet willen wij positieve berichten de wereld in sturen en opbouwende gedachten verspreiden. De Bond zonder Naam beweging heeft hierin al vele jaren ervaring. Zij zijn met de jaren gerijpt tot een volwaardige organisatie. Wij daarentegen zijn nog in ons embryonaal stadium. Daarom zijn wij dan ook eens te meer dankbaar dat wij de stem van Bond Zonder Naam ook op dit platform mogen laten horen.

Zoals zij zelf te kennen geven is een beweging niet realiseer op je eentje. Je kan niet alleen de vele bergen verzetten! Samen met een dynamisch team, meer dan 1.000 vrijwilligers én de juiste partners versterken de mensen van Bond Zonder Naam het beste in onze samenleving! Wij hopen dat hun inbreng hier ook een lichtpunt kan zijn en de gedachte van vader Bosmans verder kan doen uitdragen.

De op op 1 juli 1922 geboren boerenzoon Phil Bosmans bracht een groot deel van zijn jeugd door in de onmiddellijke omgeving van de Limburgse mijnen en de mijnwerkers. In 1941 ging hij bij de paters Montfortanen te Rotselaar waar hij tot het einde van de wereldoorlog bleef. In 1945 trok hij naar Oirschot in Nederland waar hij op 7 maart 1948 priester werd gewijd. Na zijn priesterwijding werd hij naar de Vendee in Frankrijk gestuurd om zendingswerk in de buitenwijken van Tours te doen. Vervolgens werd hij bevriend met priester-arbeiders in Parijs. Hij had een grote bewondering voor hen.

In 1949 werd hij terug naar België geroepen om ‘missies voor het volk ” te leiden met een aantal collega’s. Tot april 1951 woonde hij als priester-arbeider tussen de mijnwerkers in de sloppenwijk wijk Waterschei en werkte hij met hen in de put.

In 1951 vroeg zijn bisschop hem over Limburg te reizen met ‘Onze Lieve Vrouw van de Armen van Banneux‘. Hij ontmoete zo honderden mensen, preekte en leidde processies. Het was erg hard werken en hij had bijna geen vrije tijd. Phil had hierdoor niet genoeg rust en uiteindelijk stortte hij in te Hopmaal begin juni 1954.

Vader Aerts, de pastoor van Hopmaal en Leontine Franck, een verpleegster, zorgden voor Phil. Hij was zo ziek dat hij aan zijn bed gekluisterd was voor twee jaar. Hij was niet in staat om nog een ding te doen. Zelfs de mis opdragen werd voor hem te zwaar gevonden. Specialisten waren pessimistisch over zijn situatie. Zijn superieuren werden geïnformeerd dat hij een wrak zou zijn voor de rest van zijn leven en voor niets goed zou zijn.

Pater Bosmans liet zich echter niet doen en in een ondeugende ogenblik zei hij eens:

“In de tussentijd ben ik springlevend en is mijn specialist al lang de madeliefjes omhoog aan het duwen. “

Zijn oversten wilden hem niet belasten en lieten hem veel vrije tijd. Dit stelde hem instaat om te reageren op het verzoek van pater Loop om te helpen bij het opbouwen van Bond zonder Naam in Vlaanderen. Sinds 1957 heeft Phil Bosmans al zijn energie besteed aan dit werk.

Tientallen sociale en culturele initiatieven ontstonden ​​onder zijn bezielende leiding. De kleine man was altijd centraal in de ontwikkeling van de Bond zonder Naam. In een tijd waarin vrijwel geen opvangstructuren bestonden, werkte Phil en zijn vrienden wonderen voor het opzetten van het ene huis na het andere.

Stadhuis van Mortsel

Stadhuis van Mortsel (Photo credit: Wikipedia)

Na lang lijden onder de naweeën van een beroerte in 1994 stierf vader Phil Bosmans in het ziekenhuis te Mortsel, bij Antwerpen, van complicaties van bronchitis, op de leeftijd van 89 jaar, op 17 januari 2012.

De nood aan een mentale reconversie in alle geledingen van de samenleving, was Bosmans meest gehoorde oproep. Phil Bosmans was een begenadigd schrijver. Zijn grootste succes was ‘Menslief, ik hou van je’. Voor de naoorlogse generatie was het hét succesboekje dat als leidraad kon dienen om de agape liefde te verspreiden. Het werd een bestseller in Vlaanderen, Nederland en Duitsland. Het boek kende ondertussen zijn 60ste druk. Meerdere boeken werden in 26 talen vertaald. Wereld wijd werden om en bij de 9 miljoen exemplaren verkocht. Zijn gouden pen en  onvermoeibare inzet leverden hem tal van prijzen op waaronder in 1968 en 1991 de Visser Neerlandia prijs.
De Bond zonder Naam, opgericht in 1959 mag dan al bekend zijn van de spreuken, de organisatie doet heel wat meer. Wij zijn har dankbaar dat wij ook de spreuken en de positieve gedachten mogen publiceren. Hiermee hopen wij ook die positieve gedachte mee verder te kunnen uitdragen. Maar ook hopen wij dat meerdere mensen die maatschappijkritische beweging zullen leren kennen. Zij als wij willen het beste in mensen versterken door werk te maken van waarden. Deze worden vertaald naar concrete actie. De klemtoon ligt daarbij op de eigen leefomgeving. De
beweging is actief op tal van domeinen zoals waarden, kinderrechten, opvoedingsondersteuning, zingeving, inter-levensbeschouwelijke dialoog, armoedebestrijding en gelijke kansenrecht. Wij hopen dat de hier gepubliceerde spreuken aanleiding mogen geven om die positieve gedachte door te geven en om de gedachte van die organisatie beter te leren kennen.De beweging Bond onder Naam heeft bijna 200.000 gezinnen en 200 ondernemingen die lid zijn. Graag nodigen wij u ook uit om bij hen aan te  sluiten en uw steentje bij te dragen. Dit kan via www.bzn.be.
Bond zonder Naam is een organisatie van mensen. Niet alleen doen zij beroep op meer dan 1.000 vrijwilligers die dagelijks sprankels van hoop en maatschappelijke verandering brengen, zij zijn ook financieel afhankelijk van tal van grote en kleine schenkers. De organisatie Bond Zonder Naam wordt gedragen door mensen die geloven in hun maatschappelijke opdracht en geregeld een gift overmaken of Bond zonder Naam in hun testament opnemen. Als u hiervoor ook iets voelt kan dat:

Als ook u ervan overtuigd bent dat Bond zonder Naam, aan de hand van concrete projecten en inspirerende acties, een motor kan zijn om van onze samenleving een betere plek te maken, dan bent u misschien ook bereid om ons financieel te steunen. In ruil voor een financiële gift van 40 euro of meer ontvangt u een fiscaal attest.

Financieel steunen kan op verschillende manieren:

BzN-Mov Without a Name-Logo_EN

+
English readers may find an introduction to the texts from Bond Zonder Naam or Movement without a Name: Phil Bosmans and the Bond Zonder Naam (Union Without a Name): Movement Without a Name

+++

  • Face of Flanders (flanderstoday.eu)
    Phil Bosmans Father Phil Bosmans, the co-founder and face of the Bond Zonder Naam (Union Without a Name), has died in hospital in Mortsel, near Antwerp, from complications of bronchitis, at the age of 89. Father Bosmans had long suffered the after-effects of a stroke in 1994, and spent his last years living in a convent in nearby Kontich.

Leave a comment

Filed under Activisme & Vredeswerk, Bond Zonder Naam, Nederlandse teksten - Dutch writings, Sociale Aangelegenheden