Facebookvrienden

Vandaag hadden wij de verjaardagskalender vast om weer eens een kruisje te zetten achter iemands naam, daar deze is ‘heen gegaan’. Opvallen hoe langzaam aan namen zonder een kruisje achter zeldzamer worden.

Gerard Hoogers vindt dat vandaag Facebook meer iets is voor de oudjes. Maar dan vragen wij ons af welke oudjes dat mogen zijn. Van onze oorlog en na-oorlogse generatie hebben wij meestal geen idee meer waar de schoolmakkers van de jaren 50, 60 en 70 van vorige eeuw zijn. Wij hebben namelijk alle contact en zelfs dikwijls al de namen vergeten of kennen enkel de meisjesnaam terwijl die meiden wie weet al jaren de naam van hun man hebben aangenomen.

Ook al mogen de Boomchildren een Facebookaccount hebben, valt het op dat ze er meestal niet veel mee doen. Maar het is een handig hebbeding om met de kinderen en kleinkinderen in contact te blijven alsook via Messenger regelmatig eens videogesprekken te voeren.

En zoals Gerard Hoogers vermoedelijk mocht ondervinden proberen velen van onze generatie tijdens hun pensioen toch oude vrienden op te zoeken, om soms op een verkeerde persoon met de zelfde naam te botsen of op iemand te botsen van 40 jaar of meer geleden die even de vriendschap aanvaard en dan toch onverwacht snel afbreekt.
Tijd maakt dat een mens heel wat veranderd kan zijn, maar ook kan het gerust dat sommigen met dat vroegere verleden niet meer geconfronteerd willen worden.

Of de uitspraak “Misschien als ik ouder ben en meer thuis zit, gekluisterd aan mijn laptop evenals mijn facebookvrienden wordt het weer gezellig.” waarheid zal kunnen worden betwijfelen wij wel. Wij kunnen slechts hopen.

gerardhoogers

Friends,Foto NYPL

110, Verrek ik ben een vriend kwijt! Wie weet ik niet. Zij of hij is met stille trom vertrokken. Anders dan in de boeken van J.J. Voskuil en Frida Vogels wordt tegenwoordig nooit meer de vriendschap formeel opgezegd. Zoals Herman van Gunsteren ooit schreef in het boekje ‘Stoppen, u kunt het, u wilt het, u doet het niet’ laten we vaak organisaties, mensen of gewoontes heel langzaam in een hoekje sterven. Stoppen is niet voor iedereen een kernkwaliteit.
De Facebookvriend blijft apart. Ooit dacht ik een oude vriend terug gevonden te hebben. Het was mijn kortste vriendschap op Facebook. Het liep anders af.

Het tijdperk Facebook is een beetje voorbij. Jongeren accountslapen er en zitten op Instagram of Tiktok of een ander sociaal medium dat mij is ontgaan of voor mij stil wordt gehouden. Facebook is er voor de oudjes. Moet ik ook weg? Wees gerust ik blijf…

View original post 56 more words

Leave a comment

Filed under Levensstijl, Nederlandse teksten - Dutch writings, Re-Blogs and Great Blogs, Sociale Aangelegenheden, Voelen en Welzijn

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.